Jump to content
Ενημέρωση: για όλο τον Αύγουστο, η Λέσχη Φίλων Κόμικς θα λειτουργεί τα ΣαββατοΚύριακα, ΜΟΝΟ Σάββατο πρωί. Καλό καλοκαίρι! ×

Ο Τραμπ κι αν εγέρασε…[Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 24/09/2017]


 Share

Recommended Posts


  • Member ID:  12,189
  • Group:  Veterans
  • Topic Count:  848
  • Content Count:  3,050
  • Reputation:   41,268
  • Achievement Points:  3,057
  • Days Won:  27
  • With Us For:  4,545 Days
  • Status:  Offline
  • Last Seen:  
  • Age:  50

Ο Τραμπ κι αν εγέρασε…

 

trudeau_0.jpg

 

Συντάκτης:Γιάννης Κουκουλάς

 

Πριν από τριάντα χρόνια ήταν απλώς ένας βαθύπλουτος τσαρλατάνος. Βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο της δημοσιότητας με τα καμώματά του, τον ναρκισσισμό του, τις ρατσιστικές απόψεις του. Από τότε έγινε αρνητικός πρωταγωνιστής στη διαχρονικά δημοφιλή σειρά «Doonesbury» του Garry Trudeau. Τώρα πια, δυστυχώς, είναι πρόεδρος των ΗΠΑ

 

Οπως και να ’χει, η πληθωρική προσωπικότητα του Ντόναλντ Τραμπ δεν περνάει απαρατήρητη. Κάποιοι τον λατρεύουν και κάποιοι άλλοι λατρεύουν να τον μισούν. Η πλειονότητα των πολιτικών γελοιογράφων και δημιουργών κόμικς ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Οι περισσότεροι εξ αυτών τον έχρισαν εξ ανάγκης πρωταγωνιστή στα έργα τους από τότε που αναμίχθηκε ενεργά με την πολιτική.

 

Ο Garry Trudeau (γενν. 1948) είχε προλάβει να του δώσει εξέχοντα ρόλο στα κόμικς του, στη σειρά «Doonesbury» από το 1987. Κανείς δεν φανταζόταν, τότε, ότι τριάντα χρόνια αργότερα, αυτή η αλλόκοτη φιγούρα με τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις και τη διάχυτη φιλαυτία θα κατέληγε στον Λευκό Οίκο, θριαμβεύοντας στην πιο απρόβλεπτη και παράξενη εκλογική μάχη, διχάζοντας οδυνηρά τις ΗΠΑ. Η σειρά κόμικ στριπς «Doonesbury» είχε ξεκινήσει από το 1970 και από τα πρώτα χρόνια της είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού, ενώ δημοσιευόταν σε δεκάδες εφημερίδες στις ΗΠΑ.

 

trudeau_1.jpg

Στα τριάντα χρόνια του Ντόναλντ Τραμπ ως καρικατούρας στα κόμικς του Garry Trudeau, o Αμερικανός δημιουργός δεν κατέφυγε και πολύ στη φαντασία του. Τα λόγια του δισεκατομμυριούχου νάρκισσου έφταναν και με το παραπάνω για να γελοιοποιηθεί

 

Αμεσα ή έμμεσα, στο επίκεντρο της σειράς βρίσκονταν πάντα τα πολιτικά ζητήματα της επικαιρότητας, ενώ από το 1970 μέχρι σήμερα έχουν περάσει από τα καρεδάκια του Trudeau όλα τα σημαίνοντα πολιτικά πρόσωπα των ΗΠΑ, πρόεδροι, αντιπρόεδροι, γερουσιαστές, υποψήφιοι πρόεδροι, κυβερνήτες κ.λπ., παρουσιασμένοι και σχεδιασμένοι με έναν όχι και τόσο τιμητικό, γι’ αυτούς, τρόπο. Ο Νταν Κουέιλ σχεδιαζόταν από τον Trudeau ως ένα φτερό κότας για να σατιριστεί η «ελαφρότητα» των λόγων του και να γίνει ένα λογοπαίγνιο με το ομόηχο quail (ορτύκι), o Μπιλ Κλίντον ήταν μια βάφλα για να καυτηριαστούν υπαινικτικά οι εύπλαστες και ευμετάβλητες, σαν ζυμάρι, απόψεις του, ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος αποδιδόταν ως ένας απλός αστερίσκος σε μια άρνηση του Trudeau να δώσει ανθρώπινα χαρακτηριστικά σε έναν απάνθρωπο πρόεδρο, ενώ στη συνέχεια ο αστερίσκος άρχισε να φορά ένα καουμπόικο καπέλο και αργότερα μια ρωμαϊκή περικεφαλαία, ο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ ήταν μια τεράστια παλάμη και ο Ντικ Τσένι σχεδιαζόταν ως μια σκοτεινή μαύρη φιγούρα που παρέπεμπε στον Νταρθ Βέιντερ από τον «Πόλεμο των Αστρων».

 

trudeau_3.jpgtrudeau_3.jpg

 

Ο Ντόναλντ Τραμπ, στην πρώτη του «παρουσία» στο «Doonesbury», στις 14 Σεπτεμβρίου του 1987, ήταν μια απλή ραδιοφωνική φωνή. Τις αμέσως προσεχείς ημέρες ο Trudeau τού έδωσε τον πρώτο ρόλο σατιρίζοντας τις δημόσιες πολιτικές παρεμβάσεις του και τον ωμό καταγγελτικό του λόγο εναντίον του πολιτικού συστήματος. Τότε ο Τραμπ αρνιόταν επίμονα ότι έχει πολιτικές βλέψεις ή ότι επιθυμεί να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ και ισχυριζόταν ότι είναι ένας απλός, ευαίσθητος δισεκατομμυριούχος που έχει δικαίωμα να κάνει κριτική.

 

Το 1989, ο Trudeau παρουσιάζει τον Τραμπ να αναθέτει σε μια ζωγράφο να «διακοσμήσει» την οροφή του γραφείου του μέχρι να αποκαλυφθεί μέρες αργότερα ότι το κατά παραγγελία έργο ήταν μια παραλλαγή της «Δημιουργίας του Αδάμ» του Μικελάντζελο από την Καπέλα Σιξτίνα με τον Τραμπ να έχει αντικαταστήσει τον βιβλικό πρωτόπλαστο. Η πρώτη απόπειρα του Τραμπ να εμπλακεί με την πολιτική έγινε βασικό θέμα του Trudeau για πολλές ημέρες τον Δεκέμβριο του 1999. Τότε τον παρουσίαζε ως έναν υπερφίαλο και φαφλατά δημαγωγό που φωτογραφίζεται δίπλα σε φωτομοντέλα, λαϊκίζοντας ασύστολα και ποντάροντας στα πιο ταπεινά ένστικτα των ψηφοφόρων – ακριβώς ό,τι συνέβη και δεκαεπτά χρόνια αργότερα με μεγαλύτερη σφοδρότητα.

 

trudeau_2.jpg

 

Το 2007 ο Τραμπ επανήλθε στο «Doonesbury» «απειλώντας» και πάλι ότι θα είναι υποψήφιος στις εκλογές. Ακόμα κι αν αυτό ακουγόταν τότε ως αστείο, ο Trudeau έμμεσα εφιστούσε την προσοχή του κοινού. Και εν τέλει αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο. Ποτέ δεν υποτίμησε τον Τραμπ ως «πολιτικό αντίπαλο» στις γελοιογραφίες του και ποτέ δεν επέλεξε να τον γελοιοποιήσει, αν και είχε χιλιάδες λόγους και άλλες τόσες αφορμές. Προτίμησε να τον κριτικάρει στη βάση των λόγων του και των πεπραγμένων του και όχι για τα μαλλιά του, το ντύσιμό του, τη σύζυγό του κ.λπ.

 

Οταν πια φάνηκε ότι ο Τραμπ όχι μόνο θα είναι υποψήφιος αλλά «συγκινεί» και μια μεγάλη μερίδα Αμερικανών, ο Trudeau εξακολούθησε να του «δίνει χώρο» και να προσπαθεί να τον αποδομήσει με πολιτικά γελοιογραφικά επιχειρήματα και όχι με εύκολα τεχνάσματα. Ακόμα και η έκδοση του βιβλίου «Yuge!» (εκδόσεις Andrews McMeel Publishing) μήνες πριν από τις αμερικανικές εκλογές ήταν ενταγμένη σε αυτό το πλαίσιο της προειδοποίησης και της εγρήγορσης. Στο «Yuge!» (αγαπημένη λέξη του Τραμπ, από τη λέξη «Huge» (χιουτζ) που σημαίνει «τεράστιος» αλλά στον προφορικό λόγο γενικά των Νεοϋορκέζων και ειδικότερα του Τραμπ ακούγεται ως «γιουτζ») συνέλεξε όλα τα στριπάκια του από το 1987 ώς το 2016 με πρωταγωνιστή τον Τραμπ και χτύπησε το καμπανάκι του κινδύνου για ακόμη μία φορά. Δεν τον άκουσαν.

 

trudeau_4.jpg

 

Τώρα ο πρόεδρος, πλέον, των ΗΠΑ είναι δικαίως πρωταγωνιστής στη συντριπτική πλειονότητα των γελοιογραφιών του ημερήσιου και περιοδικού Τύπου των ΗΠΑ και του κόσμου όλου. Ο Garry Trudeau μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είχε προφητέψει τις εξελίξεις και πάσχιζε να τις αποτρέψει. Αντ’ αυτού συνεχίζει να επιτίθεται στον Τραμπ με τα κόμικς του για να προλάβει τα χειρότερα. Γιατί με τον Τραμπ ως πρόεδρο, ποτέ δεν ξέρεις πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα. Ο επίλογός του στο «Yuge» αποτελεί την πικρή και απαισιόδοξη πρόβλεψή του: «Κάποιοι αισθάνονται ότι ο Τραμπ είναι πέρα από τη σάτιρα, αλλά εμείς οι επαγγελματίες γνωρίζουμε ότι είναι η ίδια η σάτιρα, γνήσια και ανόθευτη, ελεύθερη προς χρήση και ψυχαγωγία και για όλα αυτά δεν μπορούμε παρά να του είμαστε ευγνώμονες. Για τη χώρα μας, ωστόσο, μπορούμε μόνο να θρηνούμε».

 

Πηγή

 

 

Δική μου σημείωση:

Υπενθυμίζω ότι επιλεγμένα στριπ του καταπληκτικού κόμικ Doonesbury έχουν κυκλοφορήσει και στα ελληνικά σε ένα εξαιρετικό άλμπουμ.

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.