Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'gary frank'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. GreekComicFan

    SHAZAM!

    Με αφορμή το The New 52, η DC Comics είχε εκδώσει μεταξύ 2011-2013, και ένα νέο origin για το άλλοτε αντίπαλο... στις πωλήσεις του Σούπερμαν, του Κάπτεν Μάρβελ (Shazam ως τίτλος για νομικούς λόγους). Μόνο που προφανώς μιας και ο χαρακτήρας είχε προ πολλού πάψει να είναι δημοφιλής λόγω σποραδικής χρήσης και κακομεταχείρισης του, δεν του είχαν εμπιστευτεί έναν δικό του τίτλο. Αντί αυτού, είχαν παρουσιάσει την ιστορία του μέσα στις σελίδες του Justice League που έγραφε ο τοπ συγγραφές της εταιρίας (και μεγάλο-παράγοντας έκτοτε) Τζεφ Τζονς. Αυτή την έκδοση βγάζει και στην χώρα μας φέτος η Οξύ, με μια άλλη αφορμή, αυτής της ταινίας που βγήκε τον Απρίλιο του 2019 με πρωταγωνιστή τον Zachary Levi (Chuck, Thor's Fandral). Με καταπληκτικό σχέδιο από τον Gary Frank, μπορεί να μην το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά η συνεργασία Johns/Frank μας έχει δώσει καλά πράγματα στο παρελθόν, οπότε αναμένω (δείτε το edit). Η έκδοση είναι στα τυπικά στάνταρ της Οξύ. Λίγο πιο σφικτή η ράχη με τα άκρα του σχεδίου να καλύπτονται ελαφρώς, αλλά σαφώς καλύτερα από άλλες πρόσφατες εκδόσεις της. edit 15-04-2019: Τώρα που το διάβασα, μπορώ να πω πως όντως είναι ένα μεστό origin. Όχι το πιο αβανταδόρικο, αλλά σίγουρα ένα που λαμβάνει υπόψη τις εποχές που ζούμε. Η επιλογή του Μάγου π.χ. δεν μπορεί να είναι βασισμένη στις ίδιες αξίες με αυτές του κόμικ της δεκαετίας του '40, ούτε η Marvel family να έχει την ίδια σύνθεση με αυτή εκείνης της εποχής. Ακολούθως, οι κακοί έχουν κάπως διαφορετικές συμπεριφορές, αλλά σε βαθμό που δεν ενοχλεί ή αφαιρεί κάτι. Συνολικά, είναι ένας τίτλος που διαβάζεται ευχάριστα και αξίζει για αυτό που προσπαθεί. Σαφώς και δεν είναι η απόλυτη ιστορία του Captain Marvel (που τεχνηέντως δεν αναφέρεται πουθενά ως όνομα μέσα), αλλά μια καλή εισαγωγή στον κόσμο του.
  2. Action Comics #868 από τον Φραγκίσκο που γκαρίζει. υγ έτσι χωρίς λόγο αλιευθέν από το σημερινό 15 Awkward Supergirl Images You Can’t Unsee του cbr υγ2 το είδαμε και στο Superman 20 της Anubis. Το καρέ. Χωρίς άλλα πολλά
  3. To 2009 η DC Comics αποφασίζει για πολλοστή φορά να παρουσιάσει ένα φρέσκο origin του χαρακτήρα του Superman στο νέο κοινό. Θεωρώντας ότι το τελευταίο crossover – event, το λεγόμενο Infinite Crisis, έφερε αλλαγές στο παρελθόν όλων των χαρακτήρων, θα έπρεπε να γίνει και ένα ξεκαθάρισμα στον Άνθρωπο από Ατσάλι. Κόψε – ράψε, σβήσε – γράψε, προσθέσανε λεπτομέρειες και αφαιρέσανε άλλες, ώστε η παρακολούθηση του ήρωα να είναι πιο εύκολη στους διάφορους μηνιαίους του τίτλους. Ένας οδηγός του τι είναι o Superman. Θα σας γελάσω αν τα καταφέρανε. Ο Geoff Jones, το αστέρι – συγγραφέας της DC, παρουσιάζει έναν Κλαρκ Κεντ που από παιδί ανακαλύπτει τις δυνάμεις του, ντύνεται με τη χαρακτηριστική στολή, και σώζει κόσμο στο χωριό του. Η λέξη Superboy δεν τυπώνεται σχεδόν καθόλου στα κείμενα. Τα ψυχολογικά του χτυπάνε κόκκινο, αφού μαθαίνει ότι είναι εξωγήινος, οι δυνάμεις του είναι επικίνδυνες αν δεν τις ελέγχει σωστά, και οι γονείς του τού γεμίζουν ανασταλτικούς παράγοντες από το να είναι ένα ελεύθερο 16χρονο παιδί. Τα γυαλιά που φοράει δεν είναι για κάλυψη της ταυτότητάς του, αλλά για να απενεργοποιούνται οι θερμικές ακτίνες των ματιών του. Σαν Superboy γνωρίζει τους ταξιδιώτες του χρόνου Legion of Super-Heroes που τον έχουν και για ίνδαλμα. Και έχει ως συγχωριανό έναν αλαζόνα 18άρη Λεξ Λούθορ. Αφού ενηλικιωθεί μετακομίζει στην Μητρόπολη ώστε να ζήσει και σαν Κλαρκ Κεντ και σαν Superman. Εισάγεται στην δημοσιογραφική ομάδα του Ημερήσιου Πλανήτη, αποκτά εχθρούς, και δοκιμάζεται ως νέο πρότυπο για τους κατοίκους της μεγαλούπολης. Σε γενικές γραμμές θυμίζει το χαρακτήρα του 1970-1980. Αδέξιος Κεντ που σκοντάφτει σε μπουγαδόνερα, τρώει δούλεμα από τους γύρω του, κάνει αδέξιες κινήσεις, κλειδώνεται κατά λάθος σε μικρά δωμάτια γιατί φοβάται τον κίνδυνο, ζωγραφίζεται ως Κρίστοφερ Ριβ, αντιμετωπίζει έναν κακό Λούθορ, κλπ. Είναι στην ουσία ένα σχεδιάγραμμα κινηματογραφικής ταινίας. Και γιατί να υπάρχει; Έτσι! Στην ίδια ακριβώς προσπάθεια του John Byrne το 1986 έχουμε τον ατσαλένιο άνθρωπο να ενηλικιώνεται σουπερηρωικά στα 25 του, ενώ εδώ συμβαίνει στα 16 του. Τότε δεν γνώρισε τους Legion of S.H όταν ήταν έφηβος, αλλά εδώ αυτό ακριβώς συμβαίνει. Μικρομεσαίες αλλαγές για να ταιριάξουν στα τεύχη της εποχής. Ο ίδιος ο Byrne ήθελε να παρουσιάσει ένα Superboy αλλά του το απαγορέψανε. Είχε ζητήσει η βιολογική μητέρα του να ταξιδέψει έγκυος από τον πλανήτη Κρυπτώνα στη Γη και να γεννήσει τον Καλ Ελ στα χωράφια του Τζόναθαν Κεντ, αλλά του το απαγορέψανε και αυτό. Συγκρίνοντας τα δυο κόμικς θεωρώ ότι ο John Byrne με το Man of Steel μας έδωσε έναν πιο σοβαρό χαρακτήρα, ενώ εδώ έχουμε έναν γλυκανάλατο χωριάτη που καταφέρνουν να πάρουν τον αέρα του Κλαρκ Κεντ. Το νέο Παράσιτο, o Μέταλλο και ο Λούθορ, ως βασικοί κακοποιοί και αντίπαλοι του ήρωα είναι τόσο ανόητα φτιαγμένοι που θυμίζουν σατανικούς εχθρούς του 1970 σε ταινία τρίτης διαλογής. Καμιά έμπνευση, καμιά πρωτοτυπία. Και σίγουρα δεν έχει καμιά χαρά να δεις τον Κεντ να χύνει κατά λάθος τον καφέ του στη Λόις. Το σκίτσο του Gary Frank είναι υπέροχο. Καθαρό με λεπτές γραμμές, δεν κουράζει, είναι φρέσκο και κυλάει άνετα. Το θυμάμαι στο Hulk, Gen13, Midnight Nation και απορώ πώς η βιομηχανία των κόμικς δεν τον τιμά περισσότερο. Δυναμικές φιγούρες και εκφραστικά πρόσωπα. Δεν μπορούν πολλοί να παινευτούν ότι μπορούν και τα δύο. Πχ. δε θεωρώ ότι ο Jim Lee καταφέρνει να εκφράσει πολλά διαφορετικά συναισθήματα στις φιγούρες του. Ένα στιλ σκληροτράχηλου προσώπου για όλους και για όλες. John Byrne. To ίδιο. Μέσα σε δύο χρόνια το κόμικ ξεχάστηκε. Το παρελθόν που έχτισε αγνοήθηκε και σβήστηκε. Ήρθε το New52 και όλα όσα ξέραμε άλλαξαν. Το φαινόμενο είναι τόσο συχνό που δεν είναι καν βαρετό. Είναι εκνευριστικό. Υπήρχε και το Birthright αλλά δε γνωρίζω τι αλλαγές έφερε. Μιλάμε για μια εταιρία που δε συμφωνεί με το παρελθόν της εδώ και δεκαετίες, αλλά πάντα γυρίζει σε αυτό. Τέτοιες αλλαγές στα χρόνια σενάρια είναι το λιγότερο αφιλόξενες για τους επί χρόνια αναγνώστες, και δεν ξέρω αν εξυπηρετούν εισαγωγή νέων αγοραστών. Η ιστορία είναι διασκεδαστική και ίσως αρέσει σε κάποιους που δε γνωρίζουν και πολλά, αλλά για τους βετεράνους είναι ξαναζεσταμένο φαγητό της γιαγιάς που δε θυμίζει πια γιαγιά. Έξι διπλά τεύχη που βρίσκονται σχετικά εύκολα. Σελίδα του Geoff Johns στη Wikipedia. Σελίδα του Gary Frank στη Wikipedia.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.