Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Saga'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 7 results

  1. GeoTrou

    SAGA

    Τιμή καταλόγου: 16.50€ Βρισκόμαστε σε ένα θλιβερό συνεργείο, σε έναν ακόμη πιο θλιβερό πλανήτη. Ο Μάρκο -από την Στεφάνη- βοηθάει την Αλάνα -από τη Στεριά- να φέρει στον κόσμο τον καρπό του έρωτά τους. Ταυτόχρονα, όμως, δυνάμεις από τις πατρίδες τους, τους ψάχνουν μανιασμένα, γιατί τα φιλιά τους θεωρούνται προδοσία, καθώς οι δυο λαοί βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους. Σε έναν πόλεμο που έχει εξαπλωθεί σε όλο το γαλαξία. Κάποιοι λαοί έχουν συμμαχήσει με έναν εκ των «παικτών», κάποιοι άλλοι, εξαφανίστηκαν κάτω από το μένος τους. Ο Μάρκο και η Αλάνα αποφασίζουν να αλλάξουν σκέψη, να ζήσουν μακριά απ' όλα αυτά, μακριά από την ανήθικη πολιτική και τα ανόητα θρησκευτικά πιστεύω των αδερφών τους, να ταξιδέψουν στο σύμπαν... ενώ ξωπίσω τους ξεχύνονται ρομπότ από αριστοκρατική γενεά και παραδόξως ηθικοί μισθοφόροι... Το Saga των Brian K. Vaughan (σενάριο) και Fiona Staples (artwork) είναι ένα από τα πιο πολυβραβευμένα κόμικς στην ιστορία των κόμικς και αρκεί να ρίξετε μια ματιά στο εξώφυλλο. Οι εκδόσεις Οξύ -σε μια μάλλον απρόσμενη κίνηση, καθώς οι μεγάλες αμερικανικές σειρές δεν έχουν ευοδώσει στην Ελλάδα- μας προσφέρουν το πρώτο trade, που περιέχει τα τεύχη 1-6 της σειράς. Η έκδοση είναι προσεγμένη, με πολύ ζωντανή μετάφραση από τον έμπειρο Βασίλη Μπαμπούρη και σύμφωνα με πληροφορίες, η περιοδικότητα έχει οριστεί στους έξι μήνες. Προσωπική άποψη; Υπέροχο κόμικ. Είμαι φαν της επιστημονικής φαντασίας και εδώ έχουμε ένα κόμικ στα πρότυπα του Ινκάλ ή του Star Wars, όπου η «φαντασία» υπερνικά το «επιστημονική». Η γραφή του Vaughan -αν κι έχω μια πολύ μικρή ένσταση στους διαλόγους- είναι εξαιρετική. Γενικά δε μου αρέσει η ανάμειξη του sci-fi με το fantasy, αλλά εδώ το ανακάτεμα γίνεται με τρόπο που δεν ενοχλεί. Ο δε κόσμος που έχει φανταστεί, είναι γοητευτικός και -δυστυχώς- όχι πολύ μακριά από τον δικό μας. Κάτω, δηλαδή, από το εντυπωσιακό, πολύχρωμο περιτύλιγμα, μπορεί να δεις κανείς θέματα που ταλαιπωρούν την ανθρωπότητα, κυρίως ο Πόλεμος και οι τραγικές συνέπειες σε «νικητές» και «νικημένους». Το σχέδιο της Staples είναι επίσης σε υψηλά επίπεδα: αδρό, φρέσκο, ξεκούραστο, αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τις ιδέες του Vaughan και, μαζί, έχουν προσδώσει φοβερό ρυθμό στην ιστορία. Η αισθητική του είναι αρκετά pop, ίσως πολύ pop για αρκετούς από εδώ μέσα. Από την άλλη, ωστόσο, θεωρώ ότι επειδή είναι (καλλι)τεχνικά αρτιότατο, μπορεί να διαβαστεί από άτομα διαφορετικών ηλικιών και προτιμήσεων. Εγώ, πάντως, δηλώνω ήδη φαν. Και κλείνω με την ευχή, αυτή η σειρά, να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί στα ελληνικά...
  2. Το Saga αποτελεί ένα από τα διασημότερα και πιο πολυβραβευμένα κόμικ της τελευταίας δεκαετίας. Συνολικά έχει στη συλλογή του 12 βραβεία Eisner και 17 βραβεία Ηarvey. Όμως τι ακριβώς έκανε για να διακριθεί τόσο; Είναι το έργο των Brian K. Vaughan (σενάριο) και της Fiona Staples(σχέδιο) μια συνωμοσία ή ένα βαρετό κόμικ με μια ιστορία αγάπης και εντυπωσιακό σχέδιο, που απλά έπεισε το νεότερο κοινό και οι μεγαλύτεροι δε μπορούσαν να κατανοήσουν; Η αλήθεια είναι πως το Saga μπορεί να μοιάζει, αλλά δεν είναι (μόνο) μια ιστορία αγάπης. Μάλιστα πολλές φορές αδικείται από κριτικές που το περιορίζουν σε αυτή τη διάσταση. Ωστόσο τα βραβεία του τα άξιζε γιατί το Saga καταφέρνει και δίνει φωνή (και εικόνα) στις ανησυχίες μιας διαφορετικής γενιάς δημιουργών. Εκει παρατηρούμε τις σκέψεις μια γενιάς που πια δεν επιθυμεί ήρωες, που δεν την νοιάζει η επιστροφή στη παιδικότητα, αλλά αντίθετα η έξοδος από αυτή, όσο κι αν τα ίδια τα παιδικά χρόνια γυρνούν τα πλοκάμια τους για αντεπίθεση. Το Saga (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ) με το ταυτόχρονα προσγειωμένο και διαστημικό του σενάριο, τα ζεστά, ρευστά χρώματα αλλά και τις ξεκάθαρες γραμμές του, χρησιμοποιεί σαν όχημα μια οικογένεια (προσφύγων ουσιαστικά) που με όπλα τις τύψεις και τον λόγο, μας ξεναγεί σε έναν γαλαξία που θυμίζει πολύ τη μικρή μπλε σφαίρα μας. Οι σούπερνόβες του ιμπεριαλισμού, μια μόνιμη σύγκρουση μεταξύ Κέντρου (Στεριάς) και Περιφέρειας (Στεφάνη) αντηχούν παντού γύρω μας και οι εκρήξεις τους δημιουργούν αθώους νεκρούς, ένοχους ζωντανούς -νεκρούς, ραγισμένες (ρομποτικές) συνειδήσεις, παιδιά σκλάβους και καταπιεσμένους. Ο Vaughan στήνει πολύ έξυπνα ένα αντιπολεμικό σενάριο και την ίδια στιγμή αφήνει ανοιχτό για τον ίδιο τον αναγνώστη το ερώτημα των ίσων αποστάσεων απέναντι στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Ενώ η βαρβαρότητα κυριαρχεί, η αμφιβολία υπάρχει πάντα για το αν η μία πλευρά -η Στεφάνη ή Wreath στο πρωτότυπο- έχει το δίκιο με το μέρος της. Παράλληλα το Saga μας ταξιδεύει γύρω από άστρα και πρίσματα σεξουαλικότητας, όπου αναδυόμενες συνθήκες προσπαθούν να βρουν τη φόρμα τους και οι παλαιότερες, ετοιμόρροπες αλλά Επίμονες, κάτι να στηριχθούν, όσο και αν δε το θέλουν. Το τεράστιο σύμπαν του Saga θυμίζει το δικό μας: ένας κόσμος σε σύγκρουση και σε μία επίπονη διαδικασία μετάβασης που συνυπάρχουν μεγάλες ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον με το φόβο για ένα σκοτάδι δίχως τέλος. Και μέσα σε όλα αυτά μια οικογένεια και μια ιστορία αγάπης κόντρα στις πολιτικές, θρησκευτικές, ιδεολογικές αντιθέσεις, όχι όμως κόντρα στις ταξικές ομοιότητες τους. Η Αλάνα και ο Μάρκο αποτελούν τελικά τους τελευταίους τροχούς της αμάξης, δυο άνθρωποι που μονάχα για συμβολικούς λόγους κυνηγιούνται τόσο. Μαζί με αυτούς, το Saga φέρνει στο προσκήνιο και όλους τους άλλους ανθρώπους που ποτέ δεν ακούγονται, πιάνοντας τις θεματικές των ανθρώπινων δικαιωμάτων και εκπροσώπησης με τις οποίες η comic κοινότητα φαίνεται πως ακόμα προβληματίζεται, όσο και αν πληθαίνουν τα ποιοτικά παραδείγματα γύρω της που να φέρνουν μια άλλη φωνή. Ταυτόχρονα βέβαια οφείλει κανείς να αναγνωρίσει πως μια τέτοια ιστορία απέχει πολύ από το να θεωρηθεί πρωτότυπη, ακόμα και υπό το διαστημικό/ μαγικό πλαίσιο, ακόμα και με τα κέρατα και τα φτερά και τους παραδοσιακούς συμβολισμούς που φέρουν. Η μείξη στοιχείων από Star Wars και Game of Thrones με την κλασική φόρμα του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας παρουσιάζει ενδιαφέρον και έχει πολλά να δώσει. Ωστόσο πάντα στον πυρήνα της έχει μία ιστορία αγάπης με κάποια δεδομένα μοτίβα και δυναμικές. Επιπρόσθετα, η μείξη στοιχείων sci-fi και καθαρόαιμου high fantasy στο format της πλοκής αλλά κυρίως στο σχέδιο αποτελούν το πάτημα για τις καλύτερες στιγμές του comicκυρίως οπτικά. Η Staples έχει απόλυτο έλεγχο της κινησιολογίας των χαρακτήρων και οι άφθονες σκηνές δράσης είναι έντονες, με ρυθμό και ζωντάνια. Επιπλέον oι δημιουργοί μεταχειρίζονται στο έπακρο τις δυνατότητες που τους δίνει το διάστημα, εισάγοντας κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες, ακόμα και εξωφρενικές εξωγήινες μορφές. Παράλληλα όμως, όσο ελεύθερη και αν είναι η φαντασία στο κομμάτι της απεικόνισης, οι προσωπικότητες των χαρακτήρων, όσα χέρια ή κεφάλια ή παράδοξες ιδιότητες και αν διαθέτουν, πατούν γερά στο έδαφος ενός συναισθηματικού ρεαλισμού και μάλιστα ιδιαίτερα προσγειωμένου. Σε αυτό βοηθάει πάρα πολύ ο πεζός σε σημεία διάλογος, που διανθίζεται ελεύθερα με βρισιές και αργκό. Αυτό είναι και το σημείο που εκτιμάται δεόντως η μετάφραση του Βασίλη Μπαμπούρη, που φέρνει χωρίς απρόοπτα το έργο και τις διαστάσεις του στα ελληνικά. Σε κάθε περίπτωση όμως, πρέπει να αναφερθεί πως o πρώτος τόμος που κυκλοφορεί έχει ως επί το πλείστον εισαγωγικό χαρακτήρα, να δωσει το κοινό μια γεύση από το διαστημικό έπος του Brian K. Vaughn και της Fiona Staples. Η εξέλιξη του είναι ακόμα καλύτερη και όσο περισσότερο αναπτύσσεται ο γαλαξίας που μας υπόσχονται οι δημιουργοί, τόσο καλύτερο γίνεται το ίδιο το έργο, επομένως μιας και είδαμε πως μια μεταφορά είναι παραπάνω από εφικτή, ανυπομονούμε για τη συνέχιση του project απ’ τις εκδόσεις Οξύ. Πηγή
  3. 10 graphic novels που απαγορεύτηκαν Με αφορμή το αιχμηρό 'Che' που λογοκρίθηκε στην Αργεντινή και κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής, ξεφυλλίζουμε τα κόμικ που κάποιοι έριξαν στην πυρά. Η απαγόρευση ενός κόμικ μπορεί να γίνει για πολιτικούς, θρησκευτικούς ή ηθικούς λόγους, από ένα κράτος, από ένα σχολείο ή από μία βιβλιοθήκη ή ακόμη και από τον ίδιο τον εκδοτικό οίκο που το εξέδωσε. Το σίγουρο είναι ότι πετυχαίνει τα αντίθετα αποτελέσματα, αφού αφήνει το κόμικ στην ιστορία, και το κάνει πολλές φορές ανεκτίμητο για τους συλλέκτες. Το 1968 ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Che Guevara, ο Alberto Breccia μαζί με τον γιο του, Ernique, ξεκίνησαν να σχεδιάζουν τη βιογραφία του σε σενάριο του Hector Oesterheld. To κόμικ απαγορεύτηκε από την Χούντα της Αργεντινής και καταστράφηκαν τα πρωτότυπα σχέδιά του. Ήταν επίσης ο βασικός παράγοντας πίσω από την εξαφάνιση (και όπως εικάζεται μετέπειτα δολοφονίας) του Oesterheld το 1976 από το καθεστώς. Με τον ίδιο τρόπο δολοφονήθηκαν και οι τέσσερις κόρες του Oesterheld και οι σύζυγοί τους, όντας ανάμεσα στους δεκάδες χιλιάδες που εξαφάνισε ο Αργεντίνικος στρατός. Το Έθνος της Κυριακής προσφέρει το κόμικ 'Che' των Alberto Breccia, Ernique Breccia και Hector Oesterheld, που απαγορεύτηκε από την Χούντα της Αργεντινής και με αφορμή αυτό θυμόμαστε όλες τις τρανταχτές περιπτώσεις λογοκρισίας στα graphic novels. PERSEPOLIS Ένα από τα καλύτερα και πιο eye opening κόμικ που έχουν υπάρξει. Στη Μέση Ανατολή δεν το δέχτηκαν παντού με ανοιχτές αγκάλες, αλλά θα περίμενε κανείς ότι δεν θα είχε πρόβλημα στην Αμερική. Το 2013 όμως ξαφνικά το βιβλίο αποσύρθηκε από σχολεία του Σικάγο. Ο λόγος ήταν ότι περιείχε κάποιες σκηνές βασανιστηρίων. Όπως όμως πολλοί μαθητές επισήμαναν οι αναφερόμενες σκηνές δεν είχαν καποια διαφορά από τα βασανιστήρια που απεικονίζονται στη διδακτική ύλη για το Ολοκαύτωμα ή τη δουλεία. SANDMAN To ‘Sandman’ θεωρείται ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και καλύτερα κόμικ που έχουν υπάρξει. Έχει απαγορευτεί σε πολλές βιβλιοθήκες κατά καιρούς και πολύς κόσμος έχει κάνει παράπονα για το περιεχόμενό του. Ο ίδιος ο Gaiman έχει μιλήσει για τα περιστατικά απαγόρευσης της σειράς και τον χαρακτηρισμό του ως “ενήλικου περιεχομένου”. Είπε ότι αυτός ο χαρακτηρισμός δεν τον πειράζει καθόλου και ίσα ίσα που προκαλεί περισσότερο τους εφήβους να το διαβάσουν. Επίσης δεν κρατάει καμία κακία στις βιβλιοθήκες, γιατί τους χρωστάει πολλά, όντας ως παιδί μεγάλος βιβλιοφάγος περνούσε συχνά τον καιρό του σε αυτές. MAUS κ To 'Maus' μπορεί να ήταν το πρώτο graphic novel στην ιστορία του κόσμου που πήρε Pulitzer, αντιμετώπισε όμως και αυτό αναίτια λογοκρισία. Ο συγγραφέας Art Spiegelman περιγράφει την ιστορία του Εβραίου πατέρα του στην Πολωνία τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το πώς κατάφερε να διασωθεί από τους Γερμανούς. Παρόλο που το μήνυμα του είναι -προφανώς- ξεκάθαρα αντιναζιστικό, το κόμικ αποσύρθηκε από τα ράφια των βιβλιοπωλείων της Ρωσίας, επειδή στο εξώφυλλο απεικόνιζε μία σβάστικα. ULTRAMAN Δημιουργός του Ultraman είναι ο Tsuburaya, ένας από τους δημιουργούς του Γκονζίλα. Σε μας δεν είναι τόσο γνωστός -που να πάει με αυτό το όνομα, στην Ιαπωνία όμως γίνεται πανικός. Στη Μαλαισία πάλι, κάτι γίνεται, αν και στο παρελθόν οι σχέσεις Υπουργείου Εσωτερικών-Ultraman πέρασαν κάποιες δυσκολίες. Το κόμικ ‘Ultraman: The Ultra Power’ απαγορεύτηκε στη χώρα το 2014, επειδή χρησιμοποίησε το όνομα του Αλλάχ “με ανεύθυνο τρόπο”. Για την ακρίβεια το κόμικ περιέγραψε τον χαρακτήρα Ultraman King, ως θεό, λέξη που στα Μαλαισιανά χρησιμοποιείται για τον Αλλάχ. Το υπουργείο ισχυρίστηκε ότι η σύγκριση “μπορεί να μπερδέψει τα παιδιά και να επηρεάσει αρνητικά την μουσουλμανική πίστη τους”. Αυτό είναι γενικότερη ανησυχία της κυβέρνησης της Μαλαισίας. Επειδή οι λέξεις “θεός”, οποιασδήποτε θρησκείας, και “Αλλάχ” είναι ταυτόσημες, προσπαθούν να απαγορέψουν τη χρήση της για περιπτώσεις που δεν αναφέρονται στον Αλλάχ. Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ Αυτά βέβαια, δεν γίνονται μόνο στη Μαλαισία, αλλά και στην Ελλάδα του 2000. Ο Αυστριακός καρτουνίστας Gerhard Haderer οδηγήθηκε στα ελληνικά δικαστήρια για καθίβρυση θρησκεύματος, καταδικάστηκε σε εξάμηνη φυλάκιση και διατάχθηκε η κατάσχεση του βιβλίου, για να αθωωθεί τελικά από το Εφετείο Αθηνών το 2005. Παρόμοια ιστορία είχε να γίνει στην Ελλάδα από το 1981, για τις '120 μέρες των Σοδόμων' του Μαρκήσιου Ντε Σαντ. SAGA #12 Το 2013 το τεύχος 12 της Saga, δεν εμφανίστηκε προς πώληση στο iOS, όπως όλα τα προηγούμενα τεύχη. Ο λόγος, όπως γρήγορα πολλοί μάντεψαν, ήταν ότι περιλάμβανε μία γκέι ερωτική σκηνή. Άρχισαν επομένως οι αντιδράσεις εναντίον της λογοκρισίας της Apple, εφόσον αντίστοιχο περιεχόμενο με στρέιτ ερωτικές σκηνές είχε διατεθεί ουκ ολίγες φορές. Στην πορεία διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για αυτολογοκρισία της ComiXology, της ονλάιν πλατφόρμας κόμικ, που θεώρησε από μόνη της ότι η σκηνή δεν συμφωνούσε με τους όρους της Apple. Η παρεξήγηση αποκαταστάθηκε και το κόμικ έγινε διαθέσιμο. ELEKTRA VOL.2 #3 Σε αυτό το τεύχος της ‘Elektra’ υπήρχε μία σκηνή, που έδειχνε την ηρωίδα γυμνή από πίσω, αρκετά σκιασμένη βέβαια. Εν τέλει το τεύχος ανακλήθηκε και επανεκδόθηκε με την Elektra να φοράει εσώρουχα. Φυσικά το ορίτζιναλ έχει γίνει ανάρπαστο. UNIVERSE X: SPIDEY Μια φορά και έναν καιρό ο Bob Harras ήτανε αρχισυντάκτης στη Marvel. Ο Bob Harras δεν ήταν και το καλύτερο αφεντικό. Μην είσαι σαν τον Bob. Το 2001 λοιπόν, ο σχεδιαστής Al Milgrom, παραχάρηκε με τα νέα της απόλυσης του Bob και αποφάσισε να το δείξει στο backround ενός στριπ του Spidey. Έγραψε ο άνθρωπος “Harras ha ha, he's gone, good riddance to bad rubbish he was a nasty s.o.b.”. Στη συνέχεια ανακλήθηκαν όλα τα τεύχη και ο Al Milgrom απολύθηκε κι αυτός, για να ξαναπροσληφθεί όμως λίγες βδομάδες μετά. EC COMICS Στα 50s κάποιος τρελάρας ψυχίατρος έγραψε το ‘Seduction of the Innocent’, ένα βιβλίο που κατηγορούσε τα κόμικς για διαφθορά των νέων, επειδή ο Batman και ο Robin είναι γκέι, η Wonder Woman λεσβία, ο Superman αντιαμερικάνος και η EC ανατριχιαστική. Αυτό λοιπόν το ανεκδιήγητο βιβλίο ήταν ένας από τους λόγους που θεσμοθετήθηκε το 1954 το ‘Comics Code’, το οποίο απαγόρευε μέχρι και τη χρήση λέξεων όπως το “zombie” ή “terror”, και στο οποίο έπρεπε να συμμορφωθούν όλοι οι εκδοτικοί οίκοι. Η EC Comics, πιο γνωστή για τις ‘Ιστορίες από την Κρύπτη’ ήταν εκείνη που δέχθηκε το μεγαλύτερο πλήγμα, αφού τα κόμικ της είχαν μόνο τέτοιο περιεχόμενο και ουσιαστικά μετά το 1954 σταμάτησε να υπάρχει. ICE HAVEN Αν και τα κόμικ του Daniel Clowes θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία, το 2008 ένας καθηγητής Λυκείου αναγκάστηκε σε παραίτηση, όταν έδωσε σαν σχολική εργασία σε μία μαθήτρια το ‘Ice Haven’ του Daniel Clowes. Οι γονείς της έκαναν φασαρία στο σχολείο, στην αστυνομία και στα τοπικά μίντια λέγοντας πως ο καθηγητής έδωσε αυτό το πορνογραφικό (καμία σχέση) κόμικ στην κόρη τους με σκοπό να την αποπλανήσει. Για την ιστορία στο κόμικ μιλάνε οι κάτοικοι μιας κακόμοιρης πόλης στην οποία έγινε μια εξαφάνιση ανηλίκου. Η κάθε σελίδα έχει και έναν διαφορετικό κάτοικο που λέει κάτι για το εξαφανισμένο παιδί και κάτι για τη μίζερη ζωή του, όπως πολύ ωραία συνηθίζει να κάνει ο Clowes. Πηγή
  4. Όλα τα comics της Image που ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσεις (Μέρος Α’) Έχεις βαρεθεί –λίγο- τη Marvel και τη DC; Σε κούρασαν οι χαρακτήρες που πεθαίνουν, αναγεννιούνται και πάλι και από την αρχή; Βαρέθηκες τα διαρκή reboot όπου «όλα αλλάζουν και όλα ίδια μένουν»; Θες να διαβάσεις ποιοτικά, αμερικάνικα κόμικ χωρίς να πνίγεσαι μέσα στο continuityμίας ιστορίας που κρατάει πάνω από πενήντα χρόνια; Το Smassing Culture είναι εδώ για σένα και δίνει τη λύση: Image Comics, η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στην αμερικάνικη αγορά, το «εναλλακτικό mainstream» των κόμικ. Μεταξύ άλλων, ιδιαίτερα γνωστοί δημιουργοί, που εργάζονται σταθερά στους δύο μεγάλους, επιλέγουν την Image για σχετικά μικρές και αυτοτελείς ιστορίες που αναδεικνύουν πλευρές του ταλέντου τους που υποφέρουν από τους περιορισμούς των κλασικών χαρακτήρων. Ωστόσο, η Imageείναι σε μεγάλο βαθμό χαοτική, εκδίδοντας πολυάριθμες σειρές, με τη συντριπτική πλειοψηφία να μην γίνεται ιδιαίτερα γνωστή, ενώ πολλοί τίτλοι δεν εκδίδονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ακολουθεί το πρώτο μέρος του οδηγού μας ο οποίος θα παρουσιάσει συνοπτικά 15 σειρές, από το πασίγνωστο πλέον Saga μέχρι σχετικά άγνωστα διαμάντια, με τις οποίες μπορείτε να ξεκινήσετε την ενασχόληση σας με τα κόμικ της Image. Paper Girls Πριν κάνει χαμό το Stranger Things, το Paper Girls των Brian K. Vaughan (Runaways, Ultimate X-Men και δεκάδες άλλοι γνωστοί τίτλοι) και Cliff Chiang είχε ήδη κυκλοφορήσει, συνδυάζοντας την νοσταλγία για τα 80’s με ένα sci-fi μυστήριο. Πρωταγωνιστούν τέσσερα δωδεκάχρονα κορίτσια που δουλεύουν μοιράζοντας πρωινές εφημερίδες στο Κλίβελαντ, γεμάτες κυνισμό για μία ζωή που τις έχει κιόλας απογοητεύσει. Όλα ανατρέπονται όταν η πόλη τους θα βρεθεί στο επίκεντρο μίας φουτουριστικής σύγκρουσης, αντίπαλων στρατών από το μέλλον. Το μυστήριο πυκνώνει γύρω από τις τέσσερις ηρωίδες που θα παρασυρθούν σε ένα ταξίδι στο χρόνο, προσπαθώντας να κρατήσουν αποστάσεις από έναν πόλεμο που φαίνεται να τις ακολουθεί. Ο Vaughan αποφεύγει κάθε εξιδανίκευση του παρελθόντος των ΗΠΑ και συνδυάζει αριστοτεχνικά μία περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας με την ανάπτυξη των χαρακτήρων στην πορεία υπέρβασης της παιδικής ηλικίας Morning Glories Academy Μία σειρά για τους φανατικούς του Lost μας έρχεται από τον Nick Spencer (σεναριογράφος, μεταξύ άλλων, στο περσινό Secret Empire και υπεύθυνος για την απρόσμενα καλή πορεία του Hydra-Cap) και τον Jon Eisna. Έξι δεκαεξάχρονοι, τρία αγόρια και τρία κορίτσια, αφήνουν τις οικογένειες τους και την προηγούμενη ζωή τους για να ξεκινήσουν τη φοίτηση τους στο Morning Glories Academy, ένα σχολείο υψηλού κύρους που φημίζεται για την ανάδειξη της επόμενης γενιάς της ελίτ των ΗΠΑ. Σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα ανελέητο περιβάλλον και ένα εξίσου σκληρό προσωπικό που, στο όνομα της επιδίωξης ενός καλύτερου μέλλοντος για τους ίδιους και την κοινωνία, θα τους υποβάλλει σε απάνθρωπες δοκιμασίες. Ένα μεγάλο μυστήριο υποβόσκει και κάθε τεύχος δημιουργεί ακόμα περισσότερα ερωτήματα για κάθε απάντηση που δίνει, παρασύροντας μας στη λογική του παραλόγου του Morning Glories, σε ίντριγκες και παιχνίδια εξουσίας που φαίνεται να κρίνουν πολύ περισσότερα από τη ζωή στο σχολείο. Μοναδικό ελάττωμα της σειράς είναι η προσωρινή διακοπή της για ένα διάστημα στο τεύχος 50, με τους δημιουργούς να διαβεβαιώνουν ότι θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Southern Bastards Ακόμα μία σειρά από δύο δημιουργούς (Jason Aaron & Jason Latour) που γνωρίσαμε μέσα από τη Marvel (διακρίθηκαν, τα τελευταία χρόνια, στους τίτλους Mighty Thor και Spider-Gwen, αντίστοιχα) και έρχονται στην Image για να βγάλουν το μεράκι τους και να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους, πέρα από τους περιορισμούς των κλασικών υπέρ-ηρώων. Στο Southern Bastards, σχεδιαστής και σεναριογράφος επιστρέφουν στις ρίζες τους, ως παιδιά του αμερικάνικου Νότου, προκειμένου να διηγηθούν μία ιστορία πόνου, απογοητεύσεων και βίας. O Earl Tubb επιστρέφει στην Αλαμπάμα, στην κομητεία που γεννήθηκε και από την οποία το «έσκασε» σε νεαρή ηλικία. Το μέρος που μεγάλωσε είναι υπό τον έλεγχο του Boss, του προπονητή της τοπικής ομάδας αμερικάνικου ποδοσφαίρου. Η ιστορία δεν χαρίζεται σε κανέναν, φτάνει στο βάθος κάθε χαρακτήρα και μας προσφέρει έναν τρομακτικά ρεαλιστικό «κακό». Αποδίδει τις αντιφάσεις ενός τόπου που πίσω από μία οπισθοδρομική γοητεία, κρύβει οργισμένους και πικραμένους ανθρώπους. Το σχέδιο παίζει αυστηρά γύρω από αποχρώσεις του κόκκινου που συνδυάζεται με τη σκληρότητα των πρωταγωνιστών, των southern bastards που κανένας τόπος δεν τους χωράει. Monstress Πιθανότατα ένα από τα πιο εντυπωσιακά κόμικ που κυκλοφορούν, το Monstress των Liu ( σεναριογράφος στα Astonishing X-Men, X-23 και πολλά άλλα) και Takeda σε καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες του πρώτου τεύχους. Συνδυάζοντας μία steampunk αισθητική με θέματα της ιαπωνικής μυθολογίας, η Liu διηγείται μία ιστορία πολέμου και ρατσιστικού μίσους ανάμεσα στις φυλές ενός φανταστικού σύμπαντος που εμπνέεται από την Ασία. Μέσα σε μία μητριαρχική κοινωνία όπου άνθρωποι και υπερφυσικά πλάσματα συζούσαν αρμονικά, κυριαρχεί πλέον ο πόλεμος και ο διχασμός με την πρωταγωνίστρια να βρίσκεται στο επίκεντρο μίας σύγκρουσης που απαιτεί από αυτή να διαλέξει στρατόπεδο, τη στιγμή που δεν μπορεί ούτε να αναγνωρίσει τον εαυτό της και το παρελθόν της. Το Monstress προσφέρει μία γκάμα γυναικείων χαρακτήρων με μεγάλο βάθος, χωρίς σαφείς διακρίσεις καλού-κακού, γεμάτες αντιφάσεις, οι οποίες κινούνται μέσα σε ένα μυστηριακό κόσμο που αποκαλύπτεται σταδιακά. Το σχέδιο της Takeda είναι εξαιρετικά λεπτομερές, σκοτεινό και επιβλητικό, κάθε καρέ αποκαλύπτει ώρες δουλειάς σε ένα κορυφαίο συνδυασμό σεναρίου και artwork. Η σειρά βραβεύτηκε ως η καλύτερη συνεχιζόμενη σειρά στα φετινά βραβεία Eisner Saga Το Saga είναι από τις πιο γνωστές σειρές της Image,με πλήθος βραβείων σε κάθε κατηγορία. Σε σενάριο του Brian K. Vaughan και σχέδιο της Fiona Staples, το Saga ξεκίνησε το 2012 και κάθε χρόνο κερδίζει σε δημοτικότητα και μεγαλώνει το κοινό του. Πρόκειται για ένα διαστημικό έπος όπου εν μέσω ενός πολέμου μεταξύ δύο φυλών από διαφορετικούς πλανήτες, δύο στρατιώτες από τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα θα ερωτευτούν και θα γεννηθεί ένα παιδί που φέρει τα χαρακτηριστικά και των δύο, αποτελώντας πρόκληση για όσους φουντώνουν το μίσος και επιδιώκουν τη διαιώνιση του πολέμου. Το Star Wars συναντά τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα με κάποιες πινελιές Game of Thrones. Μία τεράστια συνωμοσία εξυφαίνεται γύρω από το ζευγάρι το οποίο ταξιδεύει τον γαλαξία σε αναζήτηση καταφυγίου. Η φαντασία του Vaughan δημιουργεί ασταμάτητα νέους κόσμους, νέα πλάσματα και φυλές και δεν σταματά να εκπλήσσει ενώ η Staples σχεδιάζει με εντυπωσιακή ευελιξία σε μία τεράστια γκάμα χρωμάτων που αντιστοιχούν στον πλούτο ενός φανταστικού σύμπαντος που διαρκώς διευρύνεται. Αν πρόκειται να διαβάσετε μία και μοναδική σειρά της Image, το Saga είναι η επιλογή σας! Πηγή
  5. Οι αναγνώστες των κόμικ δεν είναι πια "nerds", υπογραμμίζει στο News 24/7 ο υπεύθυνος του τμήματος Κόμικς των Εκδόσεων "Οξύ", και μιλά για τις νέες μεταφρασμένες στα ελληνικά εκδόσεις της εταιρείας που στοχεύουν να συστήσουν εκ νέου τους πιο διάσημους ήρωες-σύμβολα της ποπ κουλτούρας στην αγορά της χώρας. Τα κόμικς, η ένατη και πιο "ανήσυχη" των καλών τεχνών, έχει προσφέρει στη σύγχρονη μαζική κουλτούρα κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες και μορφές. Πρόκειται για μια "ποπ" εικαστική μορφή, γέννημα-θρέμμα του 20ου αιώνα, που ήρθε να ανατρέψει το κλασικό παραμύθι μέσα από πολύμορφα καρέ, ευφάνταστα "συννεφάκια" και πανίσχυρους αλλά εύθραυστους χαρακτήρες. Στην απαρχή τους, τα κόμικ απευθύνονταν κυρίως στα παιδιά και τους εφήβους. Με τα χρόνια ωστόσο απέκτησαν φανατικούς ενήλικες αναγνώστες. Αν και στην αρχή η τέχνη τους κατηγορήθηκε και διώχθηκε (με κατηγορίες όπως αυτή της προπαγάνδας ή του "ακατάλληλου" περιεχομένου) εντούτοις κατάφερε να πατήσει στα "πόδια" της και να μεγαλουργήσει. Κάποτε οι φίλοι της ενάτης τέχνης θεωρούνταν ανώριμοι ή και "σπασίκλες" (nerds). Σήμερα, η εξέλιξη του μέσου έχει εξελίξει και τους κομικόφιλους σε "ψαγμένους" και ενημερωμένους αναγνώστες. Τη σκυτάλη για την περαιτέρω διάδοση των κόμικ στο ελληνικό κοινό σήμερα, το οποίο έχει διευρυνθεί σημαντικά μετά τις πρώτες -συλλεκτικές πλέον- απόπειρες εκδοτικών οίκων τις δεκαετίες του 70' και του '80 (μεταξύ τους οι εκδόσεις "Ψαρόπουλος" με τον Superman, οι εκδόσεις "Καμπανάς" με τον Spider-man και οι Μαμούθ με τους X-men για να μη μιλήσουμε για τον "Μίκυ Μάους" και τα "Κόμιξ" της Νέας Ακτίνας) αναλαμβάνουν σήμερα οι εκδόσεις "Οξύ" που στοχεύουν να φέρουν μια σύγχρονη αντίληψη, νέα εικαστική προσέγγιση και ακριβή απόδοση στις πιο σημαντικές ιστορίες αγαπημένων ηρώων. Το News 24/7 συνάντησε τον υπεύθυνο του τμήματος Κόμικς των Εκδόσεων "Οξύ" κ. Σάββα Αργυρού, ο οποίος μίλησε για την εξέλιξη των κόμικ μέσα από τις ανάγκες των εποχών και του αναγνωστικού κοινού, την κινηματογραφική και τηλεοπτική τους μεταφορά που έχουν αποκτήσει σήμερα φαινομενικές διαστάσεις καθώς και τα εκδοτικά σχέδια και στόχους της "Οξύ". "Οι υπερήρωες έγιναν mainstream, τα κόμικ έγιναν mainstream, άρα και οι αναγνώστες κόμικς έγιναν mainstream" τονίζει ο Σάββας Αργυρού Έχετε επιλέξει να εκδώσετε κάποια εμβληματικές ιστορίες, από τον Daredevil του Miller μέχρι το Planet Hulk. Ποια ήταν τα κριτήρια να επιλέξετε τους συγκεκριμένους τίτλους; «Προσπαθούμε να κάνουμε μια μίξη από κλασικές και σύγχρονες ιστορίες, με έμφαση στην ποιότητα της πλοκής της ιστορίας. Σημαντικό για εμάς είναι οι ιστορίες να είναι ει δυνατόν αυτοτελείς και να προσφέρουν μια ολοκληρωμένη αφήγηση στον αναγνώστη. Όσον αφορά στους τίτλους αυτούς καθ’ εαυτούς, είναι εκείνοι οι οποίοι καθόρισαν τους χαρακτήρες αυτούς, είχαν εξαιρετική εμπορική και καλλιτεχνική πορεία και αναγνωσιμότητα στο εξωτερικό. Αφορούσαν επίσης ήρωες με μεγάλη βάση φίλων στην Ελλάδα.» Λίγες ελληνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να πάρουν τα δικαιώματα για έκδοση υπερηρωικών τίτλων της Marvel. Πώς είναι η συνεργασία με τον κολοσσό των κόμικ; «Σαν μία εκ των δύο μεγαλύτερων εταιρειών στον κόσμο στον χώρο των κόμικς, η προσέγγιση με την Marvel απαιτεί πρωτίστως την εμπειρία να κάνεις τη σωστή τοποθέτηση των τίτλων στην αγορά, να μπορέσεις να διαλέξεις τις ιστορίες εκείνες που είναι πιο κατάλληλες και έχουν μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό της χώρας σου, να έχεις τη σωστή στρατηγική marketing και να έχεις επαφή με τον αναγνώστη του συγκεκριμένου είδους. Η Marvel μας εμπιστεύεται σε όλα αυτά γιατί στις Εκδόσεις "Οξύ" έχουμε μακροχρόνια επαφή με το συγκεκριμένο είδος αναγνωστικού κοινού που είναι ιδιαίτερο και απαιτητικό. Πέραν αυτού, οι άνθρωποι με τους οποίους μιλώ είναι μάλλον ιδιαίτερα προσεγγίσιμοι και δεκτικοί, έντονα πρόθυμοι να δώσουν συμβουλές σχετικά με τίτλους ή χαρακτήρες.» Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην έκδοση ξενόγλωσσων κόμικ; «Η επιλογή του τίτλου, ποια ιστορία θα διαλέξεις για για ποιον χαρακτήρα. Πρέπει να αφορά έναν ήρωα που θα έχει απήχηση στο εγχώριο κοινό και η συνολική έκδοση να αποτελείται από λογικό αριθμό τευχών που θα ολοκληρώνουν, ιδανικά, την ιστορία (Είμαι ενάντιος στο να προσφέρεις ημιτελείς ή ανολοκλήρωτες ιστορίες στους αναγνώστες). Στην πρόκληση της επιλογής τίτλων συνίσταται καιι το ότι πρέπει να είσαι ενήμερος για έναν ουσιαστικά άπειρο αριθμό ιστοριών για έναν άπειρο αριθμό χαρακτήρων – σκεφτείτε πόσοι χαρακτήρες υπάρχουν στο σύμπαν της Marvel, πολλαπλασιάστε το αυτό με τον αριθμό των ιστοριών για τον κάθε χαρακτήρα, και μετά πολλαπλασιάστε το πάλι, με τον αριθμό των, ας πούμε, 20 μεγαλύτερων εκδοτικών εταιρειών κόμικς στο κόσμο – και αυτό είναι από μόνο του μια πρόκληση». Οι Εκδόσεις Οξύ εκδίδουν επίσης σειρές όπως το "Hellboy" ή το "Dracula". Ποιες άλλες σειρές θα σας ενδιέφεραν και πού στοχεύετε; «Εμπράκτως εξετάζουμε σχεδόν κάθε σειρά που μπορεί να έχει ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό. Κύριο κριτήριο -εκτός από την αυτοτέλεια και την ποιότητα της ιστορίας- είναι και η αναγνωρισιμότητα των χαρακτήρων αλλά και η επιτυχία που έχει διαγράψει η σειρά στο εξωτερικό. Το Hellboy and the B.P.R.D. 1952, π.χ. αφορά έναν εξαιρετικό τίτλο ενός τεράστιου franchise, το οποίο αναμένεται να αποκτήσει ανανεωμένο ενδιαφέρον παγκόσμια μετά και την επερχόμενη νέα ταινία με τον ομώνυμο ήρωα. Όσον αφορά σειρές και κόμικ που μας ενδιαφέρουν, εκτός από το υπερηρωικό είδος στο οποίο θα δείτε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα από τη Marvel, μέσα στα σχέδιά μας για το 2018 είναι η έκδοση του πρώτου τόμου του "Saga", των Brian K. Vaughan και Fiona Staples, μιας σειράς που έχει κερδίσει όποιο σημαντικό βραβείο κόμικ υπάρχει. Επίσης θα κυκλοφορήσουμε τα "Patience" του Daniel Clowes και το "The Terrible and Wonderful Reasons Why I Run Long Distances" του Μatthew Inman. Γενικά, το κοινό μπορεί να αναμένει αρκετή ποικιλία από τις εκδόσεις μας στο (εγγύς) μέλλον, πέρα από το αμιγώς υπερηρωικό κόμικ. Ήδη κυκλοφόρησαν άλλωστε ο "Θάνατος του Στάλιν" και το "Nick Cave - Mercy on Me", τα οποία αγκαλιάστηκαν από το ελληνικό κοινό». Ένα σχόλιό σας για το πώς έχει εξελιχθεί το αναγνωστικό κοινό των κόμικ; Κάποτε χαρακτηρίζαμε τους κομικόφιλους ως "nerds"... «Νομίζω ότι η λέξη που εξηγεί αυτό που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια είναι το "mainstream": Οι υπερήρωες έγιναν mainstream, τα κόμικ έγιναν mainstream, άρα και οι αναγνώστες κόμικς έγιναν mainstream. Σε αυτό, φυσικά, τεράστιο ρόλο έπαιξαν οι κινηματογραφικές μεταφορές υπερηρώων στον κινηματογράφο, οι οποίες γνώρισαν τους ήρωες σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό και τους έβαλαν, όχι από το παράθυρο, αλλά κανονικά από την πόρτα, στην καθημερινότητα όλων μας. Σημαντική θεωρώ επίσης την εξέλιξη των ιστοριών των υπερηρωικών, κυρίως, κόμικ, όσον αφορά στο ύφος, στο σχέδιο, και στην πλοκή των ιστοριών. Διαχρονικά, τα κόμικ εξελίσσονται και ενηλικιώνονται, αλλά αυτό έγινε ιδιαίτερα έκδηλο από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν έγινε μια σαφής και άμεσα αντιληπτή στροφή σε πιο ρεαλιστικό σχέδιο. Επιπλέον, η ολοένα αυξανόμενη χρήση των κόμικ ως ένα μέσο για να εξιστορηθούν καινούργιες ιστορίες ή για να γίνουν μεταφορές, συνισέφερε αισθητά στην μετάδοσή τους. Παραδείγματος χάριν, όταν ο Chuck Palahniuk αποφάσισε να γράψει την συνέχεια του Fight Club, δεν έβγαλε ένα δεύτερο βιβλίο αλλά το κυκλοφόρησε κατευθείαν σε κόμικ. Είναι ένα μέσο με μεγάλες δυνατότητες οι οποίες τώρα εξερευνώνται για πρώτη φορά, ουσιαστικά, και αυτό επίσης συμβάλει στη ραγδαία αύξηση της απήχησής του. Δεν είναι τυχαίο το ότι η πιο πιστή μεταφορά του "A Song of Ice and Fire" δεν είναι το τηλεοπτικό Game of Thrones, αλλά τα αντίστοιχα κόμικ της Dynamite». Το ελληνικό αναγνωστικό κοινό των κόμικ από την εμπειρία σας έχει διευρυνθεί τα τελευταία χρόνια; Και πώς συμπεριφέρεται, κυνηγάει τις κλασικές ιστορίες ή θέλει τις πιο σύγχρονες των ηρώων; «Έχει διευρυνθεί εμφατικά. Πάντα με αιχμή του δόρατος ιστορίες που συνδέονται με κάποιο τρόπο με ταινίες ή σειρές, που δίνουν μεγαλύτερη απήχηση σε χαρακτήρες. Νομίζω ότι υπάρχει κοινό και για τα δύο, και για τις κλασικές αλλά και τις πιο σύγχρονες ιστορίες. Από την εμπειρία μου διαπιστώνω ότι υπάρχει μια έντονη ροπή από το ελληνικό κοινό τα τελευταία χρόνια προς τις πιο σύγχρονες ιστορίες, με δυναμικό σκοτεινό σχέδιο». Παρακολουθείτε τις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές των κόμικ και αν ναι πώς σας φαίνονται ως προς την απόδοση των ηρώων; «Φυσικά και τις παρακολουθούμε, και σαν Εκδόσεις Οξύ, αλλά και σαν φαν. Θεωρώ τις σειρές του Netflix εξαιρετικές ως προς την απόδοση των χαρακτήρων – οι πέντε ήρωες με τους οποίους έχουν διαλέξει να ασχοληθούν μέχρι στιγμής (Daredevil, Punisher, Jessica Jones, Luke Cage, Iron Fist) ταιριάζουν γάντι στην τηλεόραση και σε μεταφορά σε σειρά. Ίσως οι μεταφορές αυτές να είναι πιο πετυχημένες από τις αντίστοιχες κινηματογραφικές όσον αφορά στην ουσία των χαρακτήρων από τα κόμικ. Το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) ήταν ένα τεράστιο, πρωτόγνωρο εγχείρημα, το οποίο νομίζω έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία. Έχει γίνει αρκετά έως πολύ καλή δουλειά στην απόδοση των χαρακτήρων. Προσωπικά ξεχωρίζω το πρώτο "Avengers", το "Captain America: Civil War" και το"Thor: Ragnarok". Αναμένω δε με ανυπομονησία το επερχόμενο "Infinity War", το οποίο πιστεύω ότι θα είναι η καλύτερη ταινία της Marvel… μέχρι την επόμενη». Η σχέση των εκδόσεων Οξύ με τους Έλληνες κομίστες; Σας ενδιαφέρει μια συνεργασία με νέα εγχώρια ταλέντα; «Επί της αρχής μας ενδιαφέρει, όμως υπάρχουν αρκετές προκλήσεις: Η αγορά είναι πολύ μικρή και έτσι η δημιουργία ενός έργου από το μηδέν μπορεί να είναι δυσλειτουργική. Θα πρέπει είτε να αδικηθεί ο δημιουργός αφού τα μελλοντικά δικαιώματα που θα εισπράξει (ή ακόμη και προεισπράξει) θα είναι πολύ λίγα σε σχέση με τον χρόνο και την δουλειά του, είτε ο εκδότης να αδικήσει τον εαυτό του και τους αναγνώστες του με την εξαιρετικά υψηλή λιανική τιμή που θα πρέπει να ορίσει στην έκδοση αυτή. Γι’ αυτό τον λόγο προτιμάμε την ξένη παραγωγή όπου εκεί η απόσβεση της αμοιβής του δημιουργού έχει ήδη γίνει, χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχουμε και τις κεραίες μας ανοιχτές, και για κάτι πραγματικά πολύ αξιόλογο από την εγχώρια παραγωγή». Η προσωπική σας σχέση σας με τα κόμικ; «Η σχέση μου με τα κόμικ ξεκινά σε πολύ μικρή ηλικία, με τις κλασικές ιστορίες του Disney (είμαι φαν του Θείου Σκρούτζ, και του Ντον Ρόσα), και μετά προχωρώντας σε Αστερίξ και Λούκι Λουκ. Ακολούθησε ο Κόναν, οι X-Men των εκδόσεων Μαμούθ. Το πρώτο υπερηρωικό κόμικ που είχα διαβάσει ήταν το "X-Men: The Dark Phoenix Saga", και από τότε "κόλλησα" με το είδος. Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω τίτλος θα κυκλοφορήσει και από τις εκδόσεις μας, στους προσεχείς μήνες. Αγοράζω πολλά κόμικ, κυρίως σε σκληρόδετη μορφή με ένα ευρύ φάσμα σε εταιρείες, και ιστορίες. Πιο πολύτιμο απόκτημά μου είναι οι δύο τόμοι του Βίου και της Πολιτείας του Σκρουτζ Μακ Ντακ, τα οποία μου υπέγραψε ο ίδιος ο Ντον Ρόσα». Ο αγαπημένος σας ήρωας; Και το αγαπημένο σας storyline. «Ο Thor είναι διαχρονικά ο αγαπημένος μου ήρωας. Είναι σπάνιοι οι χαρακτήρες που σου επιτρέπουν να τους αναλύσεις τόσο βαθιά (θεός-άνθρωπος, θνητότητα, κληρονομιά και τι εν τέλει σημαίνει να είσαι άνθρωπος), και ταυτόχρονα παραμένουν συναρπαστικοί και "bad-ass"! Αγαπημένα μου storyline είναι σίγουρα όλο το run του Straczynski στον Thor, το πρόσφατο "Thor: God of Thunder" των Aaron και Ribic και το τρίτο τεύχος του "Thor: Heaven and Earth"». Και το σχετικό link...
  6. Είπα να ανεβάσω και γω τις αναζητήσεις μου. Αρκετα απο τα παρακατω πωλουνται λιανικη σε πολλα μαγαζια και site αρα προφανως ψαχνω τα αντικειμενα σε τιμες μικροτερες ή ισες τις λιανικης. Κατασταση σε ολα απο 7 και πανω αλλα αν προκειται για κατι αρκετα δυσευρετο μου κανει και 5. Μενω Θεσσαλονικη, αρα ειτε χερι με χερι σε περιοχες μεσα στο νομο, εναλλακτικα ταχυδρομικως με βολευει Τερζοπουλος: Καθημερινη Marvel: Dark Horse (Star Wars): Anubis: Image: Titan: DC: Vertigo: Indie/Λοιπα Ελληνικα *Υπαρχουν διαφορες αριθμησεις για το volume συγκεκριμενης σειρας, για ευκολια απλα αναγραφω την χρονια εκδοσης της.
  7. Φέτος ήταν μια ακόμα καλύτερη χρονιά στον κόσμο των comics - κάθε χρόνο και καλύτερα που λένε; - με περισσότερα άτομα να μπαίνουν στον θαυμαστό αυτόν κόσμο και να εκτιμούν όλο και περισσότεροι αυτό το είδος τέχνης. Φυσικά πρέπει να ευχαριστήσουμε τις ταινίες πιο πολύ, διότι πώς να το κάνουμε, συμβάλλουν και προωθούν, με το παραπάνω, αυτό που όλοι εδώ αγαπάμε. Είδαμε πολλούς νέους τίτλους, με την Image να έχει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να δώσει και τους δύο μεγάλους (Mavel & DC) να βρίσκονται όπως πάντα στην πρωτιά σε πωλήσεις. Όμως υπάρχουν και εταιρείες, όπως η Valiant, που πραγματικά δείχνουν ότι έχουν αυτό που χρειάζεται και βγάζουν κάθε μήνα διαμάντια. Χωρίς να καθυστερούμε λοιπόν, παρακάτω ακολουθούν οι 10 καλύτεροι τίτλοι που προτείνουν για το 2014 οι δύο τρομακτικά καμένοι με το αντικείμενο συντάκτες του IGN Greece, Δημήτρης Παπαστεργίου και Βαγγέλης Σωφρονάς. Batman - (DC, Scott Snyder/Greg Capullo) Για να είμαστε ειλικρινείς, πιστεύαμε πως φέτος θα είναι η χρονιά που ο Batman του δημιουργικού team των Snyder/Capullo, δεν θα μας συγκινούσε ιδιαίτερα. Ευτυχώς είχαμε άδικο και μπορούμε να πούμε με άνεση πως το συγκεκριμένο run του θρυλικού χαρακτήρα είναι ένα από τα καλύτερά του, καθώς κάθε storyline μας έχει καθηλώσει και μας έχει πορώσει. "He IS the goddamn Batman after all". Rat Queens - (Image, Kurtis J. Wiebe/Roc Upchurch) Τι είναι αυτό; Είναι το καινούργιο σας αγαπημένο comic book. Τόσο απλά. Με 4 χαρακτήρες, όλες γυναίκες· την Hannah (elven mage), την Violet (dwarven fighter), την Dee (human cleric) και τη μικρή Betty (smidgen thief). Μια μοντέρνα εκδοχή τεσσάρων φίλων σε έναν fantasy κόσμο με πολύ γέλιο. Είναι σαν να διαβάζεις τη ζωή τεσσάρων χαρακτήρων από κάποια Dungeons & Dragons ιστορία, με την= διαφορά ότι αυτοί οι χαρακτήρες έχουν την προσωπικότητα των φίλων σου. Σαν να διαβάζεις Lord of the Rings μεθυσμένος. Κορυφή! The Wicked + the Divine - (Image, Kieron Gillen/Jamie McKelvie) Αργήσαμε να ξεκινήσουμε την ενασχόλησή μας με τον συγκεκριμένο τίτλο, αλλά από το πρώτο τεύχος, καταλάβαμε γιατί έγινε τόσος χαμός. Οι αλληγορίες της λατρείας θεοτήτων που ζουν ανάμεσά μας για μερικά χρόνια ως άνθρωποι, με τη λατρεία που δείχνουμε σε larger-than-life celebrities και το τι θα κάναμε για να ήμασταν ένας από αυτούς έστω και για λίγο, είναι ένα επίκαιρο και συνάμα ενδιαφέρον concept. Μην σας κάνει εντύπωση άμα δούμε μία τηλεοπτική μεταφορά του σύντομα (ή αν απλά αντιγράψουν το σενάριο σε κάποια άλλη σειρά). Quantum & Woody - (Valiant, James Asmus/Jody LeHeup) Η Χειρότερη Superhero ομάδα του πλανήτη. Δεν έχετε γνωρίσει χειρότερα αδέρφια, που να μισούν ο ένας τον άλλον τόσο πολύ. Παραπάνω από αρκετά καλή σειρά. Τόσο που θέλουμε να ελπίζουμε πως ο James Asmus θα γράψει κάποιον Deadpool τίτλο στο μέλλον. Η ώρα περνάει τόσο ευχάριστα διαβάζοντας για αυτούς τους δύο που δεν καταλαβαίνεις πότε διάβασες 100 σελίδες. Είναι κάτι σαν buddy-cop action-comedy με πολλές δόσεις ειρωνείας. Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα αν σας αρέσει π.χ. να γελάτε. Moon Knight - (Marvel, Warren Ellis/Declan Shalvey) Ο Moon Knight ήταν πάντα μία ιδιάζουσα και παρεξηγημένη περίπτωση χαρακτήρα, εξαιτίας των ομοιοτήτων του με τον Batman. Ο Warren Ellis με το relaunch του Moon Knight καταφέρνει να επανεφεύρει τον ψυχοπαθή, λευκοντυμένο υπερασπιστή της νύχτας, ξεκινώντας με ένα από τα καλύτερα 'ντεμπούτα' στην ιστορία της Marvel. Έξι σχεδόν αυτοτελή τεύχη που ξεχειλίζουν badassery, με άψογο artwork από τον Declan Shalvey όπου ο Moon Knight εξιχνιάζει εγκλήματα, πλακώνεται με κακούς ενώ οι μεγαλύτεροι εχθροί του (μεταφορικά και κυριολεκτικά) είναι οι προσωπικοί του δαίμονες. Manifest Destiny - (Image, Chris Dingess/Matthew Roberts) Το 1804, ο Captain Meriwether Lewis και ο William Clark ξεκίνησαν για ένα ταξίδι για να ανακαλύψουν τον υπόλοιπο ανεξερεύνητο κόσμο της τότε Αμερικής. Ίσως ο αγαπημένος μας τίτλος από την Image προς το παρόν. Πολλά μυστήρια πράγματα και πλάσματα που σε κάνουν να γυρνάς τις σελίδες με αγωνία, ενώ παράλληλα το ενδιαφέρον παραμένει ακμαιότατο στα ύψη μέχρι το τέλος. Rai - (Valiant, Matt Kindt/Clayton Crain) Η Valiant αυτόν τον καιρό βγάζει μόνο καλά comics και το Rai είναι ίσως η καλύτερή της στιγμή μέχρι τώρα. Ο Matt Kindt πλάθει έναν sci-fi/noir κόσμο με ίσα μέρη από Blade Runner, Neuromancer και 1984, συνδυάζοντάς τον με ασιατική μυθολογία και συμβολισμούς, ενώ το σχέδιο του Clayton Crain απογειώνει σε κάθε σελίδα τα εκπληκτικά action sequences του επιβλητικού ομότιτλου χαρακτήρα του comic. Deadpool: Dracula's Gauntlet - (Marvel, Brian Posehn/Gerry Duggan/Reilly Brown/Scott Koblish) Ξέρουμε ξέρουμε, το ongoing του Deadpool δεν ήταν αρκετό για να μπει στα Best Of; Ήταν, θα το βάζαμε, αλήθεια. Αλλά πρέπει να διαβάσετε το απόλυτο αριστούργημα βλακείας (με την καλή έννοια) που υπάρχει στο Dracula’s Gauntlet. Πραγματικά, το δίδυμο Posehn-Duggan δίνει τον καλύτερό του εαυτό. Ναι, καλύτερο και από τον ongoing τίτλο. Είναι η ιστορία του πώς γνώρισε ο Wade την Shiklah. Άφθονες ατάκες και φανταστικό σκίτσο. Άλλωστε είναι μέσα, ποιος άλλος, o Reilly Brown, που αν κάναμε Top 5 για τους καλύτερους artists του Deadpool θα ήταν μέσα. Α ναι, ο Deadpool ξαναπερνάει από την Ελλάδα, μας αγαπάει πώς να το κάνουμε; Saga - (Image, Brian K. Vaughan/Fiona Staples) Το SAGA είναι ήδη κλασσικό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που εδώ και 3 χρόνια σαρώνει ό,τι comic βραβείο κυκλοφορεί. Ένα φαινομενικά πολύπλοκο sci-fi concept με παράλληλα storylines, πολιτικές και ίντριγκες, αλλά με τόσο άμεση απόδοση και έναν Star Wars-meets-Romeo & Juliet αέρα, κατέκτησε τις καρδιές μας και τις βιβλιοθήκες μας χωρίς προσπάθεια. Και ακόμα συνεχίζει δυνατά. Injustice - Year Two (DC, Tom Taylor/Mike S.Miller/Mike McKone) Φυσικά. Τι περιμένατε; Κάτι άλλο; Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο Tom Taylor κατάφερε να κάνει κάτι που κανείς δεν το έχει κάνει χρόνια τώρα· Να φέρει πίσω στην DC άτομα που είχαν σταματήσει να διαβάζουν από το New52, φέρνοντας έτσι καινούργιους αναγνώστες στον κόσμο των comics. Το Injustice Year One θεωρείται πλέον το comic που συστήνεις σε κάποιον που θέλει να διαβάσει κάτι μοντέρνο και καλό από DC Superheroes, άρα τα λόγια είναι περιττά. Το Year Two συνέχισε με τις απίστευτες αλλαγές, τον τρομερά έξυπνο διάλογο και τις εκπλήξεις σε κάθε τεύχος. πηγη
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.