Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Blueberry'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 2 results

  1. Μια απέραντη, βραχώδης έρημος. Στον ορίζοντα κάτι φτεροκοπάει αργά-αργά... είναι ένας πτεροδάκτυλος και πάνω του διακρίνεται ένας περίεργος αναβάτης. Φοράει καουμπόικο καπέλο και, καθώς έρχεται πιο κοντά, φαίνεται πως στο ένα χέρι κρατάει ένα πενάκι και στο άλλο -ή μάλλον πάνω από την ανοιχτή του παλάμη - αιωρείται ένας κρύσταλλος. Χαμογελάει και λέει «Bonjour. Je m’ apelle Jean. Ou Gir. Ou Moebius». Ο Jean Giraud, γνωστός και με τα ψευδώνυμα Gir και (κυρίως) Moebius, ήταν Γάλλος δημιουργός κόμικς. Σύμφωνα με κάποιους, ο σπουδαιότερος εκπρόσωπος της γαλλοβελγικής σχολής μετά τον Hergé. Ας μου επιτραπεί να τοποθετήσω την τελεία πριν το «μετά», ακριβώς δίπλα στο «σχολής». Όμως αυτό είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Ο Jean Henri Gaston Giraud, όπως είναι το πλήρες του όνομα, γεννήθηκε το 1938 στο Nogent-sur-Marne, ένα ανατολικό προάστιο του Παρισιού. Όταν ήταν τριών ετών, οι γονείς του χώρισαν και ως εκ τούτου ανατράφηκε κυρίως από τους παππούδες του. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει ότι το δίπολο «πατέρας-μητέρα», του άφησε ανεξίτηλο ψυχικό σημάδι και ήταν ο βασικός λόγος που τον οδήγησε στη χρήση διαφορετικών ψευδωνύμων, καθώς προσπαθούσε να γεφυρώσει το χάσμα των δύο αυτών κόσμων. Το ταλέντο του νεαρού Giraud, που περνούσε τις ώρες του διαβάζοντας κόμικς και βλέποντας αμερικάνικα western, φάνηκε από μικρή ηλικία. Είχε σημαντική ενθάρρυνση από τη μητέρα του και στα δεκαέξι του ξεκίνησε σπουδές στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών Duperré, στην οποία γνώρισε τον Jean-Claude Mézières. Παράτησε τη σχολή το 1956 και ακολούθησε τη μητέρα του στο Μεξικό, όπου ζούσε με νέο σύζυγο. Παρότι έμεινε εκεί για οχτώ μόνο μήνες, υπήρξε καθοριστική εμπειρία για τον Giraud: αντίκρισε το σκληρό μεγαλείο της ερήμου, που τόσο καιρό έβλεπε μόνο στην οθόνη ή στις σελίδες, και έκανε για πρώτη φορά (αλλά όχι και τελευταία) χρήση παραισθησιογόνων ουσιών. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, σχεδίασε πολλές μικρές ιστορίες για διάφορα έντυπα, μεταξύ των οποίων το πρώτο προσωπικό του κόμικ, Frank et Jérémie, για το περιοδικό Far West. Εξέτισε τη στρατιωτική του θητεία στην Αλγερία και στη Γερμανία και τελειώνοντας, το 1961, έγινε βοηθός του Jijé, ενός από τους σημαντικότερους δημιουργούς της εποχής. Για τον Jijé, ο Giraud έκανε, μεταξύ άλλων, το μελάνωμα για ένα τεύχος του περίφημου Jerry Spring, μαθαίνοντας παράλληλα τα μυστικά της τέχνης. Η διαρκής εξέλιξη του σχεδίου του Giraud από το πρώτο (1965), στο ένατο (1971) και στο εικοστό δεύτερο άλμπουμ (1986) του Blueberry Το 1963, ύστερα από πρόταση του μεγάλου Βέλγου, ο Giraud άρχισε τη συνεργασία με τον σεναριογράφο Jean-Michel Charlier για τη δημιουργία μια νέας σειράς western, για λογαριασμό του περιοδικού Pilote. Στη σειρά αυτή, ονόματι Fort Navajo, πρωτοεμφανίστηκε ο Blueberry, ο οποίος όμως ήταν απλώς ένας από τους πολλούς πρωταγωνιστές της πρώτης ιστορίας. Στη συνέχεια, ο υπολοχαγός του αμερικανικού ιππικού έγινε ο πρωταγωνιστής της σειράς που πήρε τ' όνομά του, ενώ παράλληλα το στυλ του Giraud απομακρυνόταν από αυτό του μέντορά του και ωρίμαζε. Το Blueberry, όπου βλέπουμε την «Gir πλευρά» του Giraud, είναι κατά κοινή ομολογία ο σπουδαιότερος western τίτλος των γαλλόφωνων κόμικς. Ήδη από 1963 είχε κάνει την εμφάνισή της η δεύτερη και γνωστότερη περσόνα του Giraud καλλιτέχνη. Ο Moebius (αναφορά στον Γερμανό μαθηματικό του 19ου αιώνα August Ferdinand Möbius) «υπέγραψε» για πρώτη φορά σε στριπάκια για ένα πολύ σημαντικό σατιρικό περιοδικό, το Hara-Kiri, με το οποίο συνεργάστηκε για αρκετά τεύχη. Το ψευδώνυμο αυτό, όμως, με το οποίο είναι περισσότερο γνωστός ο Giraud, θα έμενε για αρκετά χρόνια σε αχρηστία. Spread από την τέταρτη ιστορία του Arzach Το 1974 ίδρυσε μαζί με τους Jean-Pierre Dionnet, Philippe Druillet και Bernard Farkas τον εκδοτικό οίκο Les Humanoïdes Associés, με κύριο σκοπό την κυκλοφορία του Métal Hurlant. Για το περιοδικό αυτό, ο Moebius σχεδίασε το Arzach, πέντε σύντομες, βουβές ιστορίες, ένα παράξενο κράμα επιστημονικής φαντασίας και fantasy. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι ο πολεμιστής Arzach είναι μια πολύ προσωπική δημιουργία. Πράγματι, η ελεύθερη, ονειρική ροή είναι χαρακτηριστικό σε πολλά κόμικς του Moebius, ο οποίος πειραματιζόταν έντονα και ήταν η αιχμή του δόρατος της «ενηλικίωσης» του μέσου στη Γαλλία. Το 1976 έκανε το ντεμπούτο της, και πάλι στο Métal Hurlant, η σειρά Le Garage Hermétique. Αν και λιγότερο γνωστό σε σχέση με άλλα έργα του, το κόμικ αυτό είναι από τα πλέον πειραματικά του Moebius. Αριστερά: κουστούμια του Moebius για το Dune Δεξιά: ο Jodorowsky και ο Giraud, παρέα μ' έναν Σάρντωκαρ, στα γυρίσματα του Dune Το 1970 ήταν η αρχή μιας πολύχρονης συνεργασίας και φιλίας με τον Alejandro Jodorowsky, όταν ο Giraud φιλοτέχνησε την αφίσα της ταινίας του El Topo. Το 1974, ο Giraud ανέλαβε το ρόλο του concept artist για τη εξαιρετικά φιλόδοξη κινηματογραφική μεταφορά του Dune, αλλά η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Οι υπερβολικές οικονομικές απαιτήσεις του Jodorowsky οδήγησαν σε διακοπή της παραγωγής και έτσι «γεννήθηκε» μια από τις καλύτερες ταινίες που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η κοινή τους πορεία στην 9η τέχνη ξεκίνησε το 1978 με το ιδιαίτερο και υποτιμημένο Les Yeux du Chat, όπου γινόμαστε μάρτυρες ενός ελαφρώς διαφορετικού σχεδιαστικού στυλ. Δισέλιδο από το Les Yeux du Chat Λίγο αργότερα, έφτασαν στο αποκορύφωμά τους με το L’Incal (1980-1985). Η σειρά αυτή θεωρείται το κορυφαίο δημιούργημα του Jodorowsky και το πλέον τυπικό, από άποψη σκίτσου τουλάχιστον, έργο του Moebius. Πρόκειται για μία μεγάλων διαστάσεων space opera, μια διαστημική σούπα (πεντανόστιμη αν με ρωτάτε) με δράση, μυστικισμό, χιούμορ και ρομάντζο, που σήμερα καταλογίζεται στα διαμάντια του γαλλόφωνου sci-fi. Δύο από τα εντυπωσιακότερα μονοσέλιδα του L'Incal Τα επόμενα χρόνια, ο Giraud Moebius, ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με την επιστημονική φαντασία. Ξεχωρίζει το Le Monde d'Edena (1983-2001), το οποίο ξεκίνησε ως μια διαφήμιση για τη Citroën, αλλά κατέληξε σ’ ένα αξιόλογο έργο πέντε άλμπουμ. Αποτελεί ένα από τα πιο ψυχεδελικά κόμικς του Moebius και φαίνονται πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλο οι επιρροές του από την πνευματικότητα του New Age και ιδιαίτερα τις διδαχές του Γάλλου γκουρού του κινήματος, Jean-Paul Appel-Guéry. Συνεχίζεται...
  2. Ο William Vance, γεννήθηκε ως William van Cutsem στο (γνωστό στους ποδοσφαιρόφιλους) Άντερλεχτ του Βελγίου στις 8 Σεπτεμβρίου 1935. Σπούδασε στη Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών. Αρχικά δούλεψε στον τομέα της διαφήμισης, για να ξεκινήσει την επαφή του με τα BD στο πλευρό του Attanasio στο ομώνυμο στούντιο. Εκεί βοήθησε στη δημιουργία 2 άλμπουμ του Bob Morane (τα άλμπουμ 4 & 5 για την ακρίβεια με ημερομηνία έκδοσης 1963). Παράλληλα στο περιοδικό Tintin και υπό την επίβλεψη του Herge ξεκίνησε τη δημοσίευση μικρών 4σέλιδων ιστορικών θεμάτων. Η πρώτη του ιστορία δημοσιεύτηκε στο τέυχος 28/62 του Βελγικού και 722 του Γαλλικού Tintin με τίτλο Desaix le sultan juste. Kαι στο τεύχος 12/63 (749 στο γαλλικό) δημιουργεί το πρώτο εξώφυλλο, με αφορμή την ιστορία La troublante énigme de Jean 1er le posthume. Ακολούθησαν μέχρι το τέλος του 1963 συνολικά 29 τέτοιες 4σέλιδες ιστορίες, οι 25 από τις οποίες δημοσιεύτηκαν και στο Γαλλικό. Συνολικά ο Vance δημιούργησε σε σενάρια των Yves Duval, Pierre Step, Andre Fernez & M. Vasseur (ψευδόνυμο του Α.P. Duchateau) 56 τέτοιες ιστορίες που έχουν συλλεγεί στους 4 πρώτους τόμους της συλλογής Tout Vance. H συνεργασία με τον Yves Duval επεκτάθηκε και τον Ιανουάριο του 1964 δημοσιεύουν την πρώτη τους A suivre δουλειά σε σχέδιο Vance, με τίτλο Howard Flynn. H δουλειά αυτή δημοσιεύτηκε και σε 3 τόμους από το 1966 - 1969 και ήταν η πρώτη επαφή του Vance με την εποχή γνωστή ως Age of Sails. O τίτλος είναι εμπνευσμένος από τον θρυλικό πρωταγωνιστή παρομοίων ταινιών Έρολ Φλυνν, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι αν και η σειρά ξεκίνησε σαν κόμικ, τελικά κατέληξε σε εικονογραφημένο μυθιστόρημα και σκέτο μυθιστόρημα στο τέλος (όλα δημοσιευμένα στο Tintin). Στη συνέχεια, ο Vance ακολούθησε τη μόδα της εποχής και λάνσαρε τη δικιά του σειρά western, με τον πρωτότυπο τίτλο Ray Ringo, σε σενάριο δικό του και του Jacques Acar. Με αυτή τη σύνθεση δημοσιεύτηκαν 2 περιπέτειες το 1965 & 1966 στο Tintin, ενώ επανήλθε η σειρά το 1977 στο ίδιο περιοδικό, με σενάριο Α.P. Duchateau αυτή τη φορά. Και τα τρία δημοσιεύτηκαν αργότερα σε άλμπουμ. Η σειρά είναι σημαντική, καθώς το 2ο τεύχος για πρώτη φορά το χρωματίζει η σύζυγός του Petra, σταθερή συνεργάτης του κατά τη συνέχεια της καριέρας του. Μία καλύτερη ιδέα για τη δουλειά μπορούμε να δούμε στο παρακάτω όμορφο βίντεο κάποιου V.Chatzakis, αν είναι Έλληνας και αν μας διαβάζει τον ευχαριστώ για τη δουλειά του. Η καταξίωση ήρθε το 1967, όταν τον Ιανουάριο του έτους αυτού σε σενάριο του επίσης σπουδαίου Greg (που εδώ υπογράφει ως Louis Albert) δημοσιεύεται, στο Tintin και πάλι, το Bruno Brazil. H σειρά, μία περιπέτεια κατασκοπίας κατά τα πρότυπα της εποχής και στο παράδειγμα του 007 γνώρισε επιτυχία και αρχικά ολοκληρώθηκε σε 10 τόμους τα επόμενα 10 χρόνια μέχρι το 1977, για να κλείσει (με ερωτηματικό) με ένα 11ο άλμπουμ το 1995. Μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κάνοντας γνωστό τον Vance σε όλη την Ευρώπη, ενώ δημοσιεύτηκε και στη χώρα μας από το περιοδικό Μπλεκ, δουλειά που μπορείτε να βρείτε στο αρχείο μας. Δύο χρόνια αργότερα το 1969, αναλαμβάνει και το σχέδιο σε μία ακόμα θρυλική σειρά των BD, τον Bob Morane. Διαδέχθηκε στο 10ο τεύχος της σειράς τον έως τότε σχεδιαστή Gerald Forton, ενώ στο σενάριο παρέμεινε ο Henri Vernes ο οποίος σημειοτέον ήταν και ο συγγραφέας των βιβλίων στα οποία βασίστηκε το κόμικ. Για πρώτη φορά ο Vance συνεργάζεται και με άλλο περιοδικό, το Pilote αυτή τη φορά. Αν και ο ήρωας ήταν ήδη δημοφιλής πριν γίνει BD, παρόλα αυτά ο Vance βοήθησε να εκτοξευτεί και το κόμικ ψηλά σε δημοφιλία και κριτική αναγνώριση. Η συνεργασία του με τον Vernes και τον Bob Morane κράτησε 18 τόμους σε έναν από τους οποίους μάλιστα (#27) ο Vance έγραψε και το σενάριο - χωρίς επιτυχία πάντως - και ολοκληρώθηκε το 1979. Αν και αυτές οι δύο μεγάλες σειρές απασχόλησαν τον Vance κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70, αυτό δεν τον εμπόδισε το 1973 και για λογαριασμό του γυναικείου περιοδικού Femmes d'aujourd'hui, σε σενάριο του συμφοιτητή του Lucien Meys, να δημιουργήσει το ιστορικό Roderic. Είχε προηγηθεί μία απόπειρα των ιδίων για ένα western ονόματι Mongwy. Ακολούθησε η μεσαιωνική περιπέτεια Ramiro σε σενάριο Jacques Stoquart. Στο περιοδικό δημοσιεύτηκαν αρκετές ιστορίες, μόνο που ο Dargaud έκοψε τη δημοσίευση των άλμπουμ στη μέση της προτελευταίας περιπέτειας αφήνοντας όσους δεν παρακολουθούσαν το εν λόγω γυναικείο περιοδικό, με την αγωνία της εξέλιξης. Στην πραγματικότητα η ιστορία τελείωσε κανονικά πάντως, όπως δείχνει το τελευταίο καρέ που βλέπουμε παρακάτω. Θεωρητικά εκκρεμούν ακόμα 3 άλμπουμ με έτοιμο υλικό, 30 σχεδόν χρόνια μετά η έκδοση δεν έχει ακόμα αποκλειστεί! Και πάλι στο Femmes d'aujourd'hui, το 1976 αυτή τη φορά σε σενάριο του ιδίου, κάνει τα πρώτα του βήματα άλλος ένας διάσημος ήρωας του Vance. Πρόκειται για τον Bruce J. Hawker, με ήρωα έναν ναυτικό στην Age of Sails. Στο περιοδικό αυτό δημοσιεύτηκε η πρώτη ιστορία με ελληνικό τίτλο "Πλώρη προς Γιβραλτάρ". Και από εκεί που είχε μπει στον πάγο για 3 χρόνια, από το 1979 και μετά βγήκαν και οι υπόλοιπες περιπέτειες στο Tintin. Οι πρώτες 3, που έχουν δημοσιευτεί και στα ελληνικά από τη Μαμούθ στα πλαίσια του Κόκκινου Κύκλου, σε σενάριο δικό του, ενώ οι άλλες 4 που κλείνουν τη σειρά σε σενάριο A.P. Duchâteau. Για την ακρίβεια τα 6 πρώτα προδημοσιεύτηκαν στο Tintin ενώ 5 χρόνια μετά τον 6ο τόμο, η σειρά έκλεισε απευθείας σε άλμπουμ. Παρά την καταξίωση όμως του Vance, το magnus opus του ακόμα δεν είχε έρθει. Ήρθε όταν ανέλαβε τα σχεδιάσει τον ήρωα που εμπνεύστηκε ο Jean van Hamme, όταν διάβασε τo βιβλία με ήρωα τον Bourne και τίτλο La Mémoire dans la peau. Ο ήρωας που γεννήθηκε ο ΧΙΙΙ, έμελε να είναι ένας από τους πιο αγαπημένους ήρωες των BD όλων των εποχών, από τους δημοφιλέστερους, σημαντικότερους, πιο μεταφρασμένους. Ο Vance εμπνεύστηκε πολλούς του χαρακτήρες από ήρωες της τέχνης (Whitney Houston, Lee Marvin) έδωσε ένα εξαιρετικό και δυναμικό σχέδιο που απογείωσε τη σειρά. H σειρά έκανε ντεμπούτο στο τεύχος 2408 του Spirou στο οποίο προδημοσιεύτηκαν οι 3 πρώτες περιπέτειες. Έκλεισε 2 φορές, την πρώτη στον 8ο τόμο και τη δεύτερη στον 19ο (αφού είχε παρεμβληθεί ένα origins στον 18ο με τον Moebius στο σχέδιο). Και τις 2 φορές ξαναξεκίνησε, αλλά τη δεύτερη φορά με άλλη δημιουργική ομάδα λόγω της ασθένειας του William Vance από τη νόσο Πάρκινσον. H σειρά μεταφράστηκε σε δεκάδες γλώσσες, έβγαλε ταινία, σειρά, video games, υπήρξε και στα ελληνικά με τίτλο Κωδικός 13, ανήκει κατ'εμέ στο Πάνθεον του BD. Το ΧΙΙΙ είχε και μία παρενέργεια. Κατανάλωσε το μέγιστο της δημιουργικότητας του Vance, έτσι μετά την έναρξη αυτής της σειράς ελάχιστα πράγματα εξέδοσε ο δημιουργός πέρα από αυτήν. Το ένα ήταν το spin-off του γνωστού Blueberry, Marshall Blueberry. O σχεδιαστής του Giraud (Moebius) ανέλαβε το σενάριο με τον Vance να παίρνει το ρόλο του στο σχέδιο. Kαι το άλλο ήταν μία συλλογή ιστοριών επιστημονικής φαντασίας με τίτλο XHG-C3, σε σενάριο του ιδίου και πάλι. Τέλος στα ελληνικά τον είδαμε και στη συμμετοχή του στη συλλογή "Ο Αστερίξ και οι φίλοι του" Τελευταία του δουλειά ήταν στο εξώφυλλο του τόμου 20 του ΧΙΙΙ. Ένα εξώφυλλο με το οποίο παραδίδει τη σκυτάλη στον Ζιγκούνοφ που σχεδίασε τον ΧΙΙΙ στο ίδιο εξώφυλλο, αλλά και σχεδιάζει ένα Κλίπερ, φόρος τιμής στον αγαπημένο του ήρωα τον Μπρους Χόκερ. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου και κολορίστας του Petra, στο Σανταντέρ της Ισπανίας, ανήμπορος να δουλέψει λόγω του Πάρκινσον. Πέθανε στις 14 Μαΐου 2018. Είχε τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση για Φλαμανδό κομίστα, τον "Μπρούντζινο Άντεμαρ" Bronzen Adhemar, ενώ από το 2009 ήταν επίτιμος πολίτης της πόλης των Βρυξελλών. Και πάλι να ευχαριστήσω τον χρήστη V.Chatzakis για τα όμορφα βιντεάκια του που εμπλούτισαν την παρουσίαση. Επίσης να ζητήσω κατανόηση για το πρόχειρον του πράγματος όλα έγιναν σήμερα, καθώς θεώρησα άδικο να μην έχει ένας τέτοιος δημιουργός δική του παρουσίαση στο Greekcomics. ΕΡΓΑ ΤΟΥ VANCE ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Howard Flynn. Η πρώτη περιπέτεια έχει εκδοθεί στα τέυχη 15-29 του περιοδικού ΜΠΡΑΒΟ. Ray Ringo. Τουλάχιστον μία ιστορία έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό Μικρός Τεντέν. Bruno Brazil. Οι πρώτοι 10 από τους συνολικά 11 τόμους έχουν δημοσιευθεί σε συνέχειες στον Μπλεκ. Bob Morane. Εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο καθαρά. Σίγουρα έχουν δημοσιευθεί οι τόμοι 20, 21, 23 στο Μπλεκ. Πιθανότατα κι άλλοι. Bruce J. Hawker. Έχουν εκδοθεί οι πρώτοι 3 τόμοι από την ΜΑΜΟΥΘΚΟΜΙΞ στα πλαίσια του Κόκκινου Κύκλου. ΧΙΙΙ. Έχουν εκδοθεί οι 8 πρώτοι τόμοι από την εκδοτική Δέλτα με τίτλο "Κωδικός 13", ενώ ο 1ος τόμος εκδόθηκε και πάλι από την ZEGETRON.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.