The First Slam Dunk (2022)

[kaneda]

 

Το The First Slam Dunk είναι μία αθλητική άνιμε ταινία που κυκλοφόρησε το 2022. Σε παραγωγή της Toei Animation Studio και του DandeLion Animation Studio, η ταινία αποτελεί συνέχεια της ομώνυμης σειράς του '90 (παρουσίαση στο φόρουμ εδώ), προσαρμόζοντας τα τελευταία κεφάλαια του μάνγκα που δεν πρόλαβε να δείξει η άνιμε σειρά. Ο Takehiko Inoue, ο ίδιος ο δημιουργός του μάνγκα, κάθεται στην καρέκλα του σκηνοθέτη, προσθέτοντας κάποιες νέες πινελιές στην ιστορία και φέρνοντας περισσότερο στο προσκήνιο τον χαρακτήρα του Ryota Miyagi, του βασικού playmaker της ομάδας του Shohoku, αντί του Hanamichi Sakuragi, ο οποίος ήταν ο βασικός πρωταγωνιστής στην '90s άνιμε σειρά. Κερδίζοντας, μεταξύ πολλών άλλων διακρίσεων, το Japan Academy Prize for Animation of the Year το 2023, το The First Slam Dunk την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, αποτελεί την 7η εισπρακτικότερη ταινία στο ιαπωνικό box office, καθώς επίσης και την #1 εισπρακτικότερη μπασκετική ταινία παγκοσμίως.

 

 

Η υπόθεση

 

Η ομάδα του λυκείου Shohoku επιτέλους κατάφερε να περάσει στους αγώνες του Εθνικού Πρωταθλήματος της χώρας. Έχοντας αναμετρηθεί προηγουμένως στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα με ομάδες όπως το πελώριο Shoyo, το αήττητο Kainan και το παθιασμένο Ryonan, το Shohoku θα έρθει αντιμέτωπο αυτήν την φορά με τους τρεις φορές στη σειρά εθνικούς πρωταθλητές του λυκείου Sannoh. Θα μπορέσει ο προπονητής Anzai να ενώσει ακόμα περισσότερο αυτήν την φαινομενικά απροσάρμοστη πεντάδα του Shohoku και να την καθοδηγήσει προς τη νίκη; Θα ακούσουμε επιτέλους την πολυπόθητη εξομολόγηση που περιμένουμε να δούμε διακαώς από την άνιμε σειρά; Θα νικήσει ο Sakuragi τον αιώνιο αντίπαλό του; Και τέλος, πόσο πιο πολύ σχεδιαστικά κούκλος μπορεί να γίνει ο Rukawa; 

 

 

Σενάριο, animation και λίγα λόγια για την ταινία

 

Είναι πραγματικά απίστευτο ότι η παραγωγή της ταινίας βρισκόταν σε πρώιμες συζητήσεις ήδη από το 2003, αλλά το ακόμα πιο απίστευτο ήταν η επιμονή αλλά και η υπομονή του Takehiko Inoue, ο οποίος θέλοντας να προσφέρει την καλύτερη δυνατή ποιότητα animation στους θεατές, περίμενε υπομονετικά μέχρις ότου αυτό θα εξελισσόταν στο σημείο όπου θα μπορούσε να αποδώσει αυτό που εκείνος οραματιζόταν στο μυαλό του. Η ταινία κατέληξε να γίνει με μία μίξη 3DCG με 2D animation και πιστεύω ότι όλοι μας μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι το τελικό αποτέλεσμα δικαίωσε απόλυτα τον σκηνοθέτη. Μάλιστα, το animation καταφέρνει να κερδίσει ακόμη και εκείνους τους θεατές (συμπεριλαμβανομένου και εμένα), οι οποίοι δεν είναι και ιδιαίτερα προσφιλείς με το κομμάτι του 3D animation, καθώς μόλις πέντε λεπτά και κάτι είναι αρκετά για να τους συνεπάρει στον ρυθμό της ταινίας. Και ο ρυθμός της ταινίας είναι καταιγιστικός που να πάρει και να σηκώσει! Ο τρόπος που οι χαρακτήρες κινούνται μέσα στο παρκέ, ο τρόπος που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, οι εκφράσεις των προσώπων τους, όλα φαίνονται να γίνονται τόσο φυσικά και αβίαστα. Θέλει πολύ μαεστρία για να δείξει το 3D animation τόσο ζωντανό και καλαίσθητο και αυτό η ταινία το πετυχαίνει άψογα. 

 

          

 

Και τα χειροκροτήματα για την ταινία δεν σταματούν εδώ! Αν και έχοντας παρακολουθήσει πριν από την ταινία την '90s σειρά, μπορώ παρόλα αυτά να πω ότι η ταινία καταφέρνει επιτυχώς να μην δείξει τα χρόνια της, και σε αυτό σίγουρα παίζει ρόλο που ο Inoue ήταν ο σκηνοθέτης της. Σαν να μην πέρασε μία μέρα λοιπόν, όλα ήταν εκεί... Η στιβαρή καθοδήγηση του Akagi, η κοφτερή οξυδέρκεια του Miyagi, το ατίθασο πνεύμα του Mitsui, ο ανυπότακτος εγωισμός του Rukawa, και φυσικά, πάνω απ' όλα, η χαριτωμένη χαζοβιολιά του Sakuragi. Η ταινία μπορεί να εστιάζει περισσότερο στον Miyagi, αλλά ο Sakuragi συνεχίζει παρόλα αυτά να αποτελεί τον αναπόσπαστο πυρήνα την ομάδας που θα εμπνεύσει και θα παρακινήσει με τον δικό του ανορθόδοξο τρόπο. Επίσης μου άρεσε πάρα πάρα πολύ που κάθε μέλος της πεντάδας είχε την στιγμή του μέσα στην ταινία προκειμένου να λάμψει και να αναδειχθεί. Τέλος, η μουσική επένδυση της ταινίας ήταν αρκετά δυναμική, όπως ακριβώς θα άρμοζε σε ένα άνιμε τέτοιας θεματικής, όπως επίσης και το voice acting, το οποίο ήταν αρκετά τίμιο, με τους νέους seiyuu των χαρακτήρων να φέρνουν εις πέρας μία αρκετά δύσκολη αποστολή (μιας και αυτοί είναι διαφορετικοί από εκείνους της '90s σειράς). Αν έχω μόνο ένα μικρό παραπονάκι από την ταινία, αυτό είναι

 

Spoiler

το γεγονός ότι ο Sakuragi δεν εξομολογήθηκε τον έρωτά του στην Haruko. Μα, καλέ μου Inoue, γιατί να μας το κάνεις αυτό; Αφού, όπως αναφέραμε και προηγουμένως, σε όλους τους χαρακτήρες δίνεις την στιγμή τους. Γιατί να παραλείψεις να μας δείξεις ένα τόσο σημαντικό πράγμα, από την στιγμή κιόλας που στο ίδιο σου το μάνγκα το παρουσιάζεις αυτό; Προσωπικά δεν θα με ενδιέφερε να μάθω το αν η Haruko θα ανταπέδιδε τα ερωτικά συναισθήματα στον Sakuragi. Θα μου έφτανε μόνο αυτή να μάθαινε τον πραγματικό λόγο που ο Sakuragi ξεκίνησε αρχικά να παίζει μπάσκετ. Δηλαδή πόσα καρέ να έπαιρνε αυτό στην ταινία; Απλά θα την κοίταζε στην κερκίδα και θα της το φώναζε. Αχ, Takehiko Inoue... Αχ... 

 

 

Συμπερασματικά

 

Το The First Slam Dunk μπορεί να το απολαύσει κανείς και χωρίς να έχει δει την άνιμε σειρά του '90. Σίγουρα η ταινία θα λειτουργούσε καλύτερα αν κάποιος έχει τύχει να παρακολουθήσει πρώτα την σειρά, αλλά παρόλα αυτά κάτι τέτοιο δεν κρίνεται απαραίτητο, μιας και ο Takehiko Inoue κόβει και ράβει αριστοτεχνικά τις σκηνές, γεμίζοντας τα όποια κενά μπορεί να παρουσιαζόντουσαν από την σειρά, συνδέοντας παράλληλα τις σκηνές του παρελθόντος με αυτές του παρόντος με αρκετά οργανικό τρόπο. Το The First Slam Dunk είναι ένα roller coaster άνιμε συναισθημάτων που αξίζει να ζήσει κανείς βλέποντάς το. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ακόμα και τόσα χρόνια μετά το τέλος της προβολής του, το Slam Dunk συνεχίζει να θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία αθλητικά άνιμε που υπάρχουν εκεί έξω. Καλή θέαση σε όλες και σε όλους! 

Επεξεργασία Δεκεμβρίου 20, 2025 από kaneda