Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'france'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 2 results

  1. Το "Τέρας του Παρισιού" έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο σουρεαλιστικών κινουμένων σχεδίων που παράγει ο Γαλλικός τσινεμάς τα τελευταία 15 χρόνια και από τις πρώτες 3D προσπάθειες του. Ο σκηνοθέτης Bibo Bergeron αν και δεν έχει δουλέψει σε πολλές ταινίες είτε ως σκηνοθέτης ("Ο δρόμος για το Ελ Ντοράντο", "Καρχαριομάχος") είτε στο τμήμα του animation ( "Flushed Away", "Woofy", "The Madagascar Penguins", "Sinbad: Legend of the seven seas"), οι περισσότερες δουλειές του είναι αρκετά ικανοποιητικές. Το "Monster of Paris" δεν αποτελεί εξαίρεση αφού έχει πανέμορφα χρώματα και δεμένο σκίτσο χωρίς τις ξύλινες κινήσεις που έχουν από άποψη τα περισσότερα Γαλλικά φιλμ. Έκανε πρεμιέρα στις 12 Οκτωβρίου του 2011 με διάρκεια 90 λεπτά, ενώ βασίστηκε γενικά στην νουβέλα "Le Fantome de l'Opera" του Gaston Leroux. Η παραγωγή ήταν στα χέρια (ποιου άλλου; ) του Luc Besson. Βρισκόμαστε στο Παρίσι του 1910. Ο Raul και ο Emile είναι αχώριστοι φίλοι. Ο μεν κάνει παραδόσεις και ο δε χειρίζεται τις μπομπίνες σε έναν τοπικό κινηματογράφο. Ένα βράδυ πηγαίνουν οι δύο τους για παράδοση στους βοτανικούς κήπους του Παρισιού όπου στην απουσία του καθηγητή που δουλεύει εκεί ανακατεύουν διάφορα βότανα και σκευάσματα με καταστροφικές συνέπειες. Η μαϊμού που είχε αφήσει ο καθηγητής να φυλάει τον χώρο αρχίζει και τραγουδά, ένα ηλιοτρόπιο μεγαλώνει στα 20 μέτρα ύψος σε λίγα δευτερόλεπτα και μια τερατώδης σκιά φαίνεται να ξεγλιστρά στην νύχτα. Το τέρας αυτό δεν είναι άλλο από μια μύγα η οποία απορρόφησε το μείγμα από τα φίλτρα, μεγαλώνοντας σε διαστάσεις ανθρώπου και αποκτώντας πανέμορφη φωνή. Έτσι έρχεται σε επαφή με την Lucille, τραγουδίστρια στο καμπαρέ L'Oiseau Rare και ανεκπλήρωτο παιδικό έρωτα του Raul. Έλα όμως που ο επιθεωρητής της αστυνομίας Maynott, όντας φιλόδοξος και εξουσιολάγνος έχει βαλθεί να συλλάβει και να θανατώσει το λεγόμενο "Τέρας του Παρισιού" που έχει πραγματικά χρυσή καρδιά..είπαμε, σουρεάλ Μεταξύ άλλων αυτή η αναπάντεχα καλή ταινία εστιάζει στην δύναμη της μουσικής ως το πιο δυνατό όπλο απέναντι στις παντός τύπου διακρίσεις. Έχει ενδιαφέροντες χαρακτήρες με αγαπημένους τον ντροπαλό καζανόβα Emile και τον Francoeur (το...Τέρας) ενώ είναι μοιρασμένη ισόποσα στην δράση και στην ανάπτυξη χαρακτήρων χωρίς να βαρεθείς ιδιαίτερα. Είναι αρκετά πιστή στην απεικόνιση του Παρισιού των αρχών του 20ου αιώνα χωρίς βέβαια να λείπουν και μερικοί αναχρονισμοί. Το καμπαρέ που δουλεύει η Lucille θυμίζει περισσότερο σκηνή όπερας ενώ ο Francoeur είναι ντυμένος μπλουζμαν (για να κρύβεται από το 911 ). Να σημειωθεί πως τον χαρακτήρα της Lucille ενσαρκώνει η πανέμορφη Vanessa Paradis, Γαλλίδα ηθοποιός και μια από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες της χώρας. Πάντως η μουσική της ταινίας (που είναι εν μέρει μιούζικαλ) δεν ένιωσα ότι ήταν απόλυτα ταιριαστή για την χρονολογία που διαδραματίζεται. Αξίζει και με το παραπάνω μια θέαση, είναι φινετσάτη. Να σημειωθεί πως για την ταινία αυτή έχουν γίνει καταπληκτικά concept και fan arts. Βέβαια μερικά από αυτά καταλήγουν σε κάποιου είδους ερωτική σχέση μεταξύ της τραγουδίστριας και του τέρατος Ορίστε μερικά που μου τράβηξαν το μάτι. Στη Γαλλία είναι τόσο αγαπημένη αυτή η ταινία που είναι συχνή επιλογή σε διαγωνισμούς cosplay ενώ έχει ανέβει πολλές φορές και σαν θεατρικό. [imdb=tt0961097]
  2. Ιδού το εξώφυλλο από το πρώτο τεύχος: Πριν από λίγο καιρό (Μάρτιο-Απρίλιο), ξεκίνησα να μαζεύω γαλλικά περιοδικά με τους ήρωες του Ντίσνεϋ. "Ξέρω που ξέρω γαλλικά, ας τα αξιποιήσω κιόλας!" σκέφτηκα όταν το είδα στο ράφι του "News Stand" της περιοχής μου, και τσάκωσα κατ' ευθείαν το τεύχος #443. Από τότε μέχρι τώρα έχω πάρει όλα τα τεύχη έως το #447. Τα υπόλοιπα ακόμη τα αναμένω! Το περιοδικό ξεκίνησε να εκδίδεται στην Γαλλία το 1972, από τις εκδόσεις Hachette, που εκδίδει τα περιοδικά "Super Picsou Géant", "Le Journal de Mickey", "Mickey Parade" και "Mickey Parade Géant". Στο πρώτο τεύχος η έλειψη των πολυσέλιδων ιστοριών του Καρλ Μπαρκς ήταν εμφανέστατη! Η πρώτη πολυσέλιδη ιστορία του Μπαρκς που εμφανίστηκε σ' αυτό το περιοδικό ήταν η ιστορία "Picsou au pay de micro-indos", πιο γνωστή ως "Η Χώρα των Πυγμαίων Ινδιάνων". Από τα πρώτα τεύχη δίνονταν δωράκια , όπως η δεκάρα του Σκρουτζ μαζί με το μαξιλαράκι της... Σιγά σιγά τα δώρα άρχισαν να ασχετοποιούνται, όπως και τα εξώφυλλα. Επίσης, πολλοί διαγωνισμοί με θέμα κυρίως τα κόμικς κάνουν την εμφάνισή τους στο περιοδικό. Στα πιο πρόσφατα τεύχη υπάρχουν πολλές αναδημοσιεύσεις. Ιστορίες του Μπαρκς και του Ρόσα κάνουν πολύ συχνά την εμφάνισή τους στο περιοδικό, όπως και αυτές του Βαν Χορν και άλλων γνωτών σχεδιαστών. Δυστυχώς, σχεδιαστές όπως ο Βίκαρ και ο Μάρκο Ρότα δεν επιλέγονται συχνά για τις σελίδες αυτου του περιοδικού. Κατά καιρούς υπήρχαν (και υπάρχουν) ένθετα μαζί με το περιοδικό. Το πρώτο έκανε την εμφάνισή του το 1998, και ονομαζόταν "La Jeunesse De Picsou", που θα πει "Η Νιότη του Σκρουτζ" (πως τα ξέρω πως τα ξέρω)... Εκεί δημοσιευόταν όλα τα επεισόδια του "Βίου & Πολιτείας του Σκρουτζ Μακ Ντακ" + το επεισόδια 0, με τα εξώφυλλά τους, αλλά χωρίς κανένα συνοδευτικό άρθρο. Έξι χρόνια μετά, το 2004 είχαμε το επόμενο ένθετο, με τον τίτλο "La Jeunesse De Picsou" και είχε τα ίδια περιεχόμενα με το πιο παλιό τεύχος, μόνο που υπήρχαν άρθρα και πολλές περισσότερς εικόνες, όπως το γεννεολογικό δέντρο των Ντακ ή λιθογραφίες του Καρλ Μπαρκς. Τον επόμενο χρόνο δημοσιεύτηκε ένα ακόμη ένθετο με ιστορίες που συσχετίζονται με την ζωή του Σκρουτζ, όπως, εκτός των "Χαμένων Επεισοδίων", τις ιστορίες "Το Τελευταίο Έλκηθρ για το Ντώσον", "Το Νόμισμα" κτλ. Αυτή η έκδοση ονομαζόταν "La Jeunesse De Picsou 2". Από τότε μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευτεί άλλα 6 ένθετα: Les trésors de Picsou n°3 : παρόμοια έκδοση με την "Βιβλιοθήκη ΚΟΜΙΞ", μόνο που είχε μερικές ιστορίες παραπάνω, όπως και άρθρα και εικόνες. Les trésors de Picsou n°4 : η συνέχεια της πρώτης έκδοσης, με ιστορίες του Ντον Ρόσα. Les trésors de Picsou n°5 : η συνέχεια της προηγούμενης έκδοσης. Les trésors de Picsou n°6 : η συνέχεια της προηγούμενης έκδοσης. Les trésors de Picsou n°7 : η συνέχεια της προηγούμενης έκδοσης Les trésors de Picsou n°8 : τεύχος αφιερωμένο στους Μικρούς Εξερευνητές, με ιστορίες του Ρόσα, του Μπαρκς, του Στρομπλ και του Γίππες. Σε γενικές γραμμές το περιοδικό είναι σαν το "ΚΟΜΙΞ", δηλαδή συλλεκτικό! Σε κάθε ιστορία φαίνεται ποιός είναι ο σχεδιαστής και πότε πρωτοδημοσιεύτηκε. Ίσως ξεπερνάει το "ΚΟΜΙΞ" στην ποιότητα των ιστοριών, στον χρωματισμό, στις σελίδες και φυσικά στο εξώφυλλο, που είναι γυαλυστερό!!! Εδώ μπορούμε να συζητούμε πάνω στα τεύχη του περιοδικού, να τα σχολιάζουμε κτλ.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.