Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Y: The Last Man'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. Ως τέχνη που παραδοσιακά απευθύνεται σε ευρέα τμήματα πληθυσμού, τα κόμικς καταπιάστηκαν συχνά με το θέμα των μεταδοτικών ασθενειών. Το συνέδριο «Comic Epidemic: Cartoons, Caricatures and Graphic Novels» που έγινε στο Κέμπριτζ το 2018 εξέτασε το πώς και το γιατί. «Η είσοδος της επιδημιολογίας στη μοντέρνα εποχή της σημαδεύτηκε όχι μόνο από την εισβολή της χολέρας και άλλων παθογόνων στην Ευρώπη και στην Αμερική αλλά εξίσου και από τον δημόσιο σχολιασμό των επιδημιών μέσω της χρήσης της καρικατούρας και των κόμικς στριπς», εξηγούσε το εισαγωγικό κείμενο στο συνέδριο «Comic Epidemic: Cartoons, Caricatures and Graphic Novels» που διοργάνωσε το Κέντρο για την Έρευνα των Τεχνών και των Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Κέμπριτζ τον Φεβρουάριο του 2018. Και συνέχιζε: «Έτσι, πολύ σύντομα, αρνητές των επιδημιών, κριτικοί και σχολιαστές της υγείας καθώς και κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που ασχολούνται με καμπάνιες ενημέρωσης γύρω από τη δημόσια υγεία, αξιοποίησαν αυτόν τον δημοφιλή τρόπο επικοινωνίας, δημόσιου διαλόγου και κριτικής. Από τότε η χρήση των κόμικς από δημοσιογράφους, γιατρούς και κυβερνήσεις έχει πολλαπλασιαστεί και μετατραπεί σε ένα βασικό συστατικό αυτού που ο Charles Briggs έχει προσφάτως αποκαλέσει “αμφισβητούμενο πεδίο της βιομεταδοσιμότητας”. Επιτρέποντας τόσο στις κυβερνήσεις να προσεγγίζουν ευρύτερα και ποικίλα ακροατήρια, όσο και σε όσους ασκούν κριτική στις κυβερνητικές πολιτικές να υπονομεύουν δραστικά τις κυρίαρχες αφηγήσεις περί σημαντικών ξεσπασμάτων ασθενειών, τα κόμικς είναι ίσως ο πιο δημοκρατικός και δημιουργικός τρόπος διόρθωσης και αποσταθεροποίησης των αληθειών αναφορικά με επιδημικές κρίσεις του εικοστού πρώτου αιώνα όπως το SARS, o Έμπολα ή ο Ζίκα. Παράλληλα, οι κόμικς επιδημίες εξελίχθηκαν σε ένα ιδιαιτέρως δημοφιλές θέμα στο βασίλειο των graphic novel με έργα όπως το Walking Dead ή το αργεντίνικο μπεστ σέλερ Dengue που βασίζονται στην εικονογραφημένη αφήγηση φανταστικών ξεσπασμάτων για να σχολιάσουν την κοινωνική αποδιάρθρωση, την ηθική της επιβίωσης και, γενικά, την ανθρώπινη κατάσταση». Y: The last man Στο πρόγραμμα του συνεδρίου περιλαμβάνονταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ομιλίες που είχαν επίκεντρο τις μεταδοτικές ασθένειες και τον τρόπο που παρουσιάστηκαν σε κόμικς και γελοιογραφίες. Στην εισήγηση του Jacob Steere Williams με τίτλο «Ηθικός πανικός, μοναρχία και βικτωριανά λαϊκά μέσα ενημέρωσης», περιγράφεται ο τρόπος που έντυπα όπως τα σατιρικά περιοδικά Punch και Judy κάλυψαν γελοιογραφικά το θέμα της ανάρρωσης του πρίγκιπα Αλμπέρτου Εδουάρδου από τον τυφοειδή πυρετό το 1872, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε από το μοναρχικό καθεστώς για να επαινεθεί το βρετανικό σύστημα υγείας της εποχής. Σε πολλά σύγχρονα κόμικς που παρουσιάζουν επιδημίες και πανδημίες εστιάζει η εισήγηση του Tim Pilcher με τίτλο «Η προσωποποίηση και ο διασυρμός στις ασθένειες των εικονογραφημένων αφηγήσεων». Ο Pilcher αναφέρεται στην αναζήτηση των ασθενών «Μηδέν» στον ιό «Biophage 13-X» από το «Ίνκαλ» του Jodorowsky, την επιδημία που μετατρέπει τους ανθρώπους σε αιμοδιψείς δολοφόνους στο «Crossed» του Garth Ennis, στο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο G+ Virus στο «Death Sentence» του Monty Nero, καθώς και στις κοινωνικές επιπτώσεις που προκαλούν ασθένειες σε διαφορετικά περιβάλλοντα όπως αυτό του «Y: The Last Man» του Brian Vaughn και των απάνθρωπων πόλεων του «Δικαστή Ντρεντ» από το 2000 AD. Surgeon X Με τίτλο «Εικονοποιώντας τον τύφο: Δυο τροπικότητες», ο Adam Kola περιγράφει μεταξύ άλλων τις προπαγανδιστικές αφίσες και τα σκίτσα με αντισημιτικό περιεχόμενο στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που με απροκάλυπτα ρατσιστικό τρόπο συσχέτιζαν τους Εβραίους με τη μεταδοτική ασθένεια, σε αντιδιαστολή με σκίτσα και γελοιογραφίες που τιμούσαν τους γιατρούς που ερευνούσαν τη θεραπεία για τον τύφο όπως ο Rudolf Weigl. «Υπερέντομα, υπερήρωες και αντιμικροβιακή αντίσταση: μακροχρόνιες μεταφορικές διαμάχες στη φόρμα των κόμικς» ήταν ο τίτλος της εργασίας της Cristina Moreno Lozano με επίκεντρο το «Surgeon X» της Sara Kenney, μιας ιστορίας δυστοπικής φαντασίας στο Λονδίνο του μέλλοντος που οι ασθένειες θερίζουν τον πληθυσμό και τα αντιβιοτικά σπανίζουν. Το κόμικς «Doctor Justice» των Jean Ollivier και Carlo Marcello είναι το βασικό θέμα της εισήγησης του Predrag Duric, που περιγράφει τις περιπέτειες ενός γιατρού-μέλους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στα ταξίδια του σε περιοχές που μαστίζονται από θανατηφόρες ασθένειες και επιδημίες. Ο Doctor Justice στα 24 χρόνια που διήρκεσε η σειρά ταξίδεψε στο Ομάν για να θεραπεύσει ασθενείς με ελονοσία, στην Ινδονησία για να καταπολεμήσει τον κίτρινο πυρετό, στις Φιλιππίνες εναντίον της χολέρας, στην Ευρώπη για να σώσει ασθενείς από τη γρίπη. Μέσω αυτών των εξωτικών ταξιδιών ωστόσο, οι δημιουργοί της σειράς ασκούν έντονη κριτική στα ελλιπή συστήματα υγείας, στις ταξικές και κοινωνικές ανισότητες, στην ανηθικότητα των φαρμακευτικών εταιρειών κ.λ.π. δημιουργώντας ένα κόμικς που σε πρώτο επίπεδο αποτελεί μια συναρπαστική περιπέτεια, αλλά σε δεύτερο επίπεδο μετατρέπεται σε μια κραυγή αγωνίας για τα δικαιώματα των πολιτών απέναντι στην ασθένεια και ως προς την πρόσβασή τους στη θεραπεία και την περίθαλψη. Bronislaw Linke Στο έργο του Πολωνού ζωγράφου και σκιτσογράφου Bronislaw Linke αναφέρεται η Anna Manicka, ενός καλλιτέχνη που επί σειρά δεκαετιών χρησιμοποίησε στα έργα του γκροτέσκες εικόνες από ανθρωπόμορφα ζωύφια, μικρόβια, βακτήρια, έντομα και άλλους αλλόκοτους ζωικούς οργανισμούς για να ασκήσει σκληρή κριτική στο πολιτικό σύστημα της Ευρώπης κατά τη διάρκεια της ψυχροπολεμικής εποχής, ταρακουνώντας τους θεατές και τρομοκρατώντας τους με τις αποκρουστικές μορφές των φρικτών πλασμάτων του. Τις «Μεταφορές στην τσέχικη σειρά Mor (Πανούκλα)» των Milada Masinova και Petra Josefina Stibitzova εξετάζει η Sylva Reznik, επισημαίνοντας τις πολιτικές παραπομπές της σειράς και το πλήθος των μεταφορών και μετωνυμιών που μετέρχονται οι δυο δημιουργοί για να ασκήσουν πολιτική κριτική με εργαλείο την πιο απεχθή ανθρώπινη κατάσταση, την ανίατη ασθένεια. Ένα ιατρικό βιβλίο που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 1949 και περιλάμβανε μεταξύ άλλων και κόμικς γύρω από τις ασθένειες που προκαλούν τα ποντίκια, καθώς και τους τρόπους προστασίας από αυτές μελετά ο Christos Lynteris που εξετάζει τις αισθητικές και επιστημολογικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ φωτογραφιών, διαγραμμάτων, γραφημάτων, χαρτών, σχεδίων από τη μια και κόμικς από την άλλη, με επίκεντρο τα ποντίκια και τις μεταδοτικές ασθένειες που σχετίζονται μ’ αυτά. Στη σειρά «Dengue» τέλος, βασίζεται η εισήγηση του Maurits Meerwijk που επιχειρεί να παραλληλίσει μια επιδημική ασθένεια που μεταδίδεται από τα κουνούπια στη Νότια Αμερική με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, τον κατεστραμμένο κοινωνικό ιστό και τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Walking dead Το σύνολο των παραπάνω εισηγήσεων αποδεικνύει ότι τα κόμικς και οι γελοιογραφίες έχουν τη δυνατότητα να σχολιάζουν σημαντικά θέματα που σχετίζονται με την υγεία του πληθυσμού, τις μεταδοτικές ασθένειες, τις επιδημίες κ.λ.π. Επιπλέον ότι μπορούν να αξιοποιήσουν αλληγορικά την ασθένεια για να μιλήσουν για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Αλλά πάνω απ’ όλα, ότι οι μεταδοτικές ασθένειες, ακόμα και οι επιδημίες, μπορούν να αντιμετωπίζονται από τους καλλιτέχνες με τρόπο που ωφελεί το κοινωνικό σύνολο ως προς την εκπαίδευση και την πρόληψη και το ευαισθητοποιεί ως προς την αλληλεγγύη και την πολιτική συνειδητοποίηση. Και τέλος, ότι ακόμα και μια επιδημία βιώνεται λιγότερο οδυνηρά όταν ο πανικός δίνει τη θέση του στο χιούμορ. Και το σχετικό link...
  2. Τα κόμικς αντιμετώπιζαν πάντα προβλήματα με τη λογοκρισία. Σπανίως περιλαμβάνονταν όμως σε λίστες οργανισμών που μάχονται για την ελευθερία και τη διακίνηση των ιδεών, καθώς θεωρούνταν ανάξια λόγου και αναφοράς. Η μεγάλη δημοφιλία που απολαμβάνουν πολλά κόμικς τα τελευταία χρόνια οδηγεί στην αύξηση των κρουσμάτων λογοκρισίας. Και στην εγρήγορση των φορέων που αγωνίζονται για την εξάλειψή της. Εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες το Ίδρυμα για τη Νομική Προστασία των Κόμικς (Comic Book Legal Defense Fund, CBLDF) στις ΗΠΑ δραστηριοποιείται πάνω στην προστασία δημιουργών κόμικς, εκδοτών, βιβλιοπωλών και φυσικά αναγνωστών από τη λογοκρισία. Ιδρυτής του υπήρξε ο εμβληματικός Denis Kitchen, δημιουργός κόμικς, σημαντικός εκπρόσωπος του underground ρεύματος και μετέπειτα ιδιοκτήτης της εταιρείας Kitchen Sink Press, με αξιοσημείωτη παραγωγή στον τομέα των εναλλακτικών κόμικς. Καταστατική αρχή και βασική προτεραιότητα του CBLDF από τη μέρα της ίδρυσής του υπήρξε η προστασία των δικαιωμάτων που απορρέουν από την πρώτη συνταγματική τροποποίηση. Σε δεκάδες μέχρι σήμερα περιπτώσεις οι εθελοντές ακτιβιστές του CBLDF από κάθε τομέα της παραγωγής κόμικς σε συνεργασία με δικηγόρους και άλλες οργανώσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αναγνωστών έχουν δημοσιοποιήσει προβλήματα λογοκρισίας και έχουν δράσει με κάθε νόμιμο μέσο για να αποτρέψουν τον αποκλεισμό βιβλίων από την αγορά, τις εκθέσεις και τις δημόσιες πανεπιστημιακές και σχολικές βιβλιοθήκες σε όλη την αμερικανική επικράτεια. Όπως οι ίδιοι τονίζουν, η μεγάλη αποδοχή που γνωρίζουν πλέον τα κόμικς και η είσοδός τους στον δημόσιο και ακαδημαϊκό λόγο έχει συνέπεια και την όλο και μεγαλύτερη στοχοποίησή τους από συντηρητικούς κύκλους που μέχρι πρότινος τα θεωρούσαν αμελητέας σημασίας αναγνώσματα. Πριν από λίγες ημέρες το CBLDF δημοσιοποίησε την έκθεση της ειδικής υπηρεσίας του Αμερικανικού Οργανισμού Βιβλιοθηκών αναφορικά με τα βιβλία που υπέστησαν τη βία της λογοκρισίας περισσότερο από άλλα κατά την τελευταία δεκαετία. Και, διόλου περίεργο, ανάμεσά τους βρίσκονταν πολλά κόμικς. Από αυτά, τα έργα που αντιμετώπισαν τα πιο έντονα προβλήματα ήταν ορισμένα από τα πιο αναγνωρισμένα, πολυβραβευμένα και ευπώλητα κόμικς των τελευταίων ετών. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, στις πρώτες θέσεις ξεχωρίζουν το «Fun Home» της Alison Bechdel (κυκλοφορεί στα ελληνικά ως «Το Θανατάδικο» από τις εκδόσεις Γράμματα), το «Watchmen» των Alan Moore - Dave Gibbons (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis), το «Maus» του Art Spiegelman (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Zoobus), το «Y: The Last Man» των Brian Vaughan, Pia Guerra κ.ά. (ο πρώτος τόμος κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis) και το «Bone» του Jeff Smith (ολόκληρη η σειρά κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Jemma Press). «Fun Home» («Το Θανατάδικο») της Alison Bechdel Το βραβευμένο βιβλίο της Αμερικανίδας δημιουργού με τον ευφυή υπότιτλο-λογοπαίγνιο «A Family Tragicomic» (Ένα οικογενειακό τραγικόμικς) γνώρισε τεράστια επιτυχία και ακολουθήθηκε από τη συνέχειά του με τίτλο «Are You my Mother» (Μήπως είσαι μάνα μου;). Από το 2006 ωστόσο, που πρωτοκυκλοφόρησε, μέχρι σήμερα εξακολουθεί να προκαλεί την οργή συντηρητικών κύκλων λόγω των θεμάτων με τα οποία καταπιάνεται. Αποτελεί μια μορφή απομνημονευμάτων της δημιουργού του που συνθέτει μια ιδιότυπη αυτοβιογραφία εστιάζοντας στην οικογενειακή της κατάσταση, στην εξωτερίκευση της ομοφυλοφιλίας της αλλά και στην αυτοκτονία του πατέρα της, ιδιοκτήτη γραφείου τελετών και επίσης ομοφυλόφιλου. Πέρσι και φέτος το βιβλίο αντιμετώπισε προβλήματα καθώς σύλλογοι γονέων στο Νιου Τζέρσεϊ απαίτησαν και πέτυχαν την απόσυρσή του από τις σχολικές βιβλιοθήκες με τον ισχυρισμό ότι τα παιδιά τους θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη αν το διαβάσουν. Μετά τις αντιδράσεις του CBLDF και του National Coalition Against Censorship (Εθνική Συμμαχία Ενάντια στη Λογοκρισία) η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια και η ετυμηγορία ήταν υπέρ του βιβλίου, το οποίο τελικά επέστρεψε στα σχολεία. «Watchmen» των Alan Moore - Dave Gibbons Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία στην ιστορία των κόμικς, το «Watchmen», άλλαξε τη ροή των υπερηρωικών περιπετειών και έθεσε νέες βάσεις στις ιστορίες με τους αυτόκλητους ήρωες με τα κολάν παρουσιάζοντάς τους πιο ανθρώπινους, πιο ευάλωτους, πιο επιρρεπείς στα λάθη και στα πάθη. Φαντάζει τελείως παράλογο ένα τέτοιο βιβλίο να αποτελεί στόχο των λογοκριτών, αλλά στο Κάνσας των ΗΠΑ, όπως μεταφέρει το CBLDF μετά την αποκαλυπτική έκθεση ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού (Books to Prisoners) που αντικείμενό του έχει να προωθεί βιβλία στους φυλακισμένους, το «Watchmen» βρισκόταν ανάμεσα στα 7.000 βιβλία που οι αρχές του Κάνσας είχαν απαγορεύσει επί σειρά δεκαετιών στους περίπου 10 χιλιάδες έγκλειστους της Πολιτείας. «Y: The Last Man» των Brian Vaughan - Pia Guerra Όταν όλα τα αρσενικά πλάσματα του πλανήτη, εκτός από τον Yorick, πεθαίνουν από μια άγνωστη αιτία, ο πρωταγωνιστής του δεκάτομου έργου πρέπει να προσαρμοστεί και να επιβιώσει σε έναν εκ των πραγμάτων κόσμο μητριαρχίας και νέων συνθηκών. Τι κι αν το πολυεπίπεδο «Y: The Last Man» έχει αναφορές στο κλασικό «Ο τελευταίος άνθρωπος» της Μέρι Σέλεϊ, τι κι αν το όνομα του τελευταίου άντρα παραπέμπει στον σεξπιρικό χαρακτήρα από τον Άμλετ και κάνει λογοπαίγνιο με το σύμβολο του χρωμοσώματος που καθορίζει το αντρικό φύλο στον άνθρωπο, αυτά δεν ήταν αρκετά για να αποφύγει το βιβλίο τις περιπέτειες σε κολέγιο της Καλιφόρνιας, όταν ζητήθηκε η απόσυρσή του μαζί με άλλων κόμικς όπως το «Persepolis» της Marjane Satrapi, το «Sandman» του Neil Gaiman κ.ά. με την κατηγορία της πορνογραφίας. Τα άμεσα αντανακλαστικά του CBLDF και της Συμμαχίας Ενάντια στη Λογοκρισία απέτρεψαν τα χειρότερα και το βιβλίο «αθωώθηκε». «Bone» του Jeff Smith Από τα πρώτα χρόνια της ετήσιας δημοσίευσης της λίστας με τα πιο απαγορευμένα βιβλία που κοινοποιεί ο Αμερικανικός Οργανισμός Βιβλιοθηκών, το εννιάτομο και πολυβραβευμένο «Bone» του Jeff Smith έχει σταθερή παρουσία σε διάφορες Πολιτείες. Οι πιο συχνές κατηγορίες που δέχεται είναι ότι περνάει πολιτικά μηνύματα στα παιδιά, είναι βίαιο και έχει ρατσιστικό περιεχόμενο, παρουσιάζει χαρακτήρες να πίνουν και να καπνίζουν κ.ά. Όπως υπενθυμίζει το CBLDF, σε μία από τις απόπειρες λογοκρισίας ο Jeff Smith είχε δηλώσει: «Δεν έχω ιδέα ποιο ακριβώς βιβλίο διάβασαν αυτοί οι άνθρωποι. Ακούγοντας παρόμοιες καταγγελίες το τελευταίο διάστημα αρχίζω να πιστεύω πως τέτοιες εξωφρενικές κατηγορίες (στ’ αλήθεια, ρατσισμός;) μαρτυρούν περισσότερα για αυτούς που τις εξαπολύουν παρά για τα ίδια τα βιβλία». Αν και το βασικό θέμα του είναι απλώς το επικό, περιπετειώδες ταξίδι μιας οικογένειας funny animals και η ιστορία προάγει με χιούμορ τη φιλία, τη διαφορετικότητα και την αφοσίωση, υπήρξαν περιπτώσεις στο Τέξας, στο Νιου Μέξικο, στη Μινεσότα και αλλού που κάποιοι ενοχλήθηκαν και ζήτησαν την απόσυρσή του από τις σχολικές βιβλιοθήκες. Σε κάθε περίπτωση το CBLDF βοήθησε να «πέσουν» οι κατηγορίες και να μπορούν μικροί και μεγάλοι να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στο σπουδαίο αυτό έργο. «Maus» του Art Spiegelman Το πασίγνωστο έργο του Αμερικανού δημιουργού, που τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ το 1992 για τη σπαρακτική καταγραφή του Ολοκαυτώματος μέσω της βιογραφίας του πατέρα του, Εβραίου επιζήσαντος του Άουσβιτς, έχει δεχτεί πολλές επιθέσεις κατά καιρούς, με τις περισσότερες από αυτές να εστιάζουν στην εργαλειοποίηση του Ολοκαυτώματος στην οποία, όπως ισχυρίζονται, προβαίνει ο Spiegelman. Στη Ρωσία όμως, το 2015, το βιβλίο αποσύρθηκε από τα ράφια πολλών βιβλιοπωλείων εξαιτίας ενός νέου νόμου που απαγορεύει να φαίνεται η σβάστικα ακόμα και σε κάποιο έργο τέχνης. Στο εξώφυλλο του Maus φιγουράρει μια ευμεγέθης σβάστικα, με αποτέλεσμα ένα βιβλίο που δημιουργήθηκε για να καταγγείλει τον ναζισμό να πέσει θύμα των υπερβολών μιας κακώς εννοούμενης πολιτικής ορθότητας. Επιπλέον το Maus δέχτηκε απειλές και σε πολλά αμερικανικά σχολεία με την κατηγορία ότι προβάλλει πολιτικά θέματα που δεν αρμόζουν σε ανήλικους μαθητές. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με τη συντηρητική στροφή στις ΗΠΑ να γίνεται όλο και πιο απότομη, το έργο του CBLDF γίνεται όλο και πιο σημαντικό αλλά όλο και πιο δύσκολο. Οι περιπτώσεις λογοκρισίας, όπως άλλωστε και στη χώρα μας, δεν φαίνεται να λιγοστεύουν. Οργανισμοί όπως το CBLDF, που δεν στοχεύουν μόνο στην προστασία των αναγνωστών και των δημιουργών αλλά και στην καλλιέργεια μιας δημοκρατικής κουλτούρας ελευθερίας της έκφρασης και της διακίνησης των ιδεών, μπορούν να συμβάλουν στην αναχαίτιση της ακροδεξιάς επέλασης. Προς όφελος των καλλιτεχνών και του κοινού. Και το σχετικό link...
  3. ΤΑ 10 ΚΑΛΥΤΕΡΑ POST-APOCALYPTIC COMICS‏ Οι καλύτερες ιστορίες ξεκινούν μετά την καταστροφή του κόσμου. Οι fans των post-apocalyptic κόσμων τρίβουν τα χέρια τους με τον ερχομό του νέου κινηματογραφικού Mad Max και στο IGN δεν έχουμε κρύψει ούτε στιγμή την αγάπη μας για το Fury Road. Για όσους όμως δεν χορτάσανε από το εκρηκτικό αριστούργημα του George Miller και ψάχνουν εναλλακτικά οράματα όπου η ανθρωπότητα έχει χάσει κάθε ελπίδα, σας παρουσιάζουμε 10 από τα αγαπημένα μας post-apocalyptic comics. East of West (Image) - Jonathan Hickman/Nick Dragotta Τι γίνεται όταν ένας από τους 4 καβαλάρηδες της Αποκάλυψης προτιμάει να βρει ξανά τη γυναίκα που αγάπησε κατά την τελευταία του θητεία ως σημαιοφόρος του θανάτου, από το να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο γεννήθηκε; Το East of West είναι ένα sci-fi/western τοποθετημένο σε έναν κόσμο που σχηματίστηκε μετά από έναν πολυετή εμφύλιο πόλεμο που ξεκίνησε το 1862. Όλα τα εναπομείναντα έθνη ακολουθούν την κρυπτική προφητεία που ονομάζεται απλά "The Message" την οποία καλούνται για να εκπληρώσουν οι 4 καβαλάρηδες της αποκάλυψης. Ο Death όμως έχει άλλα σχέδια που δεν αφορούν ούτε λίγο τους συντρόφους του και αυτοί θα κάνουν ό,τι μπορούν για να σταματήσουν τη μάταιη, σύμφωνα με αυτούς, σταυροφορία του. Old Man Logan (Marvel) - Mark Millar/Steve McNiven Σε αυτή την what-if ιστορία της Marvel, οι κακοί έχουν νικήσει και όσοι ήρωες έχουν επιζήσει ζουν κρυμμένοι. Στο προσκήνιο είναι ένας γερασμένος Wolverine που πλέον είναι ένα στοιχειωμένο κράμα Clint Eastwood και John Wayne. Η ήττα που βίωσαν οι ήρωες του κόστισε τόσο πολύ που έχει ορκιστεί να μην ξαναχρησιμοποιήσει ποτέ τις λεπίδες του.Προκειμένου όμως να πληρώσει το νοίκι της οικογένειας του στα hillibilly βλαχαδερά και βίαια εγγόνια του Hulk, δέχεται την πρόταση για μία δουλειά από τον Hawkeye που θα τον αναγκάσει να σπάσει κάθε όρκο που είχε πάρει τη μέρα που θριάμβευσαν οι villains του κόσμου της Marvel. Lazarus (Image) - Greg Rucka/Michael Lark Στο άμεσο μέλλον, οι κυβερνήσεις των εθνών έχουν καταρρεύσει και ο κόσμος διοικείται από 16 φατριές που επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες στη νέα τάξη πραγμάτων. Κάθε φατριά έχει τον δικό της γενετικά τροποποιημένο προστάτη με τον τίτλο Lazarus. Η Lazarus της οικογένειας Carlyle είναι η Forever, μία από τις πιο badass χαρακτήρες που έχουμε δει ποτέ σε comics και ο σκοπός της είναι να “λερώνει” τα χέρια της προς όφελος της οικογένειας της ώστε αυτή να κρατηθεί στην εξουσία. Το δυστοπικό Lazarus μάλιστα θα μας απασχολήσει σύντομα περισσότερο καθώς η τηλεοπτική του μεταφορά είναι προ των πυλών. Αν οι showrunners του το εκμεταλλευτούν σωστά, θα έχουν στα χέρια τους το νέο Game of Thrones, καθώς σαν σειρά θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα υπέροχο post-apocalyptic διαμάντι. Y: The Last Man (Vertigo) - Brian K. Vaughan/Pia Guerra Το αριστουργηματικό Y:The Last Man φιγουράρει στις λίστες με τα καλύτερα comics όλων των εποχών και καθόλου άδικα. Μέσα σε μία μέρα, όλοι οι άνδρες και τα αρσενικά θηλαστικά βρίσκουν θάνατο για ανεξήγητους λόγους, εκτός από τον Yorick που είναι ο τελευταίος άνδρας στη Γη. Μαζί με τη μαϊμού του, ξεκινάν να ταξιδεύουν τον κόσμο που πλέον κατοικείται και διοικείται μόνο από γυναίκες, για να ανακαλύψουν τις αιτίες της εξαφάνισης των ανδρών και γιατί αυτοί είναι οι τελευταίοι επιζώντες. Μία φαντασίωση που εξελίσσεται σε εφιάλτη, το Y: The Last Man θίγει θέματα ισότητας και ιεραρχίας μέσα από έναν αρκετά πρωτόγνωρο post-apocalyptic κόσμο. Μία από τις πιο καθηλωτικές comic εμπειρίες που μπορείτε να χαρίσετε στον εαυτό σας. Just a Pilgrim (Black Bull Comics) - Garth Ennis/Carlos Ezquerra Έπειτα από μία διαστολή του ήλιου, οι ωκεανοί εξατμίστηκαν και το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας αφανίστηκε. Πειρατές και ληστές σπέρνουν τον τρόμο στους εναπομείναντες πρόσφυγες και νομάδες που προσπαθούν ναεπιβιώσουν. Ο μόνος που τους στέκεται εμπόδιο είναι ο Pilgrim, ένας μυστηριώδης καουμπόης που σπέρνει τον θάνατο σε όσους απειλούν τους πρόσφυγες, πιστεύοντας πως έτσι εκτελεί το έργο του Θεού. Το παρελθόν του Pilgrim όμως δεν είναι τόσο κοντά στα ήθη του Κυρίου που πλέον έχει ασπαστεί. Low (Image) - Rick Remender/Greg Tocchini Η ραδιενέργεια έχει καταστρέψει την επιφάνεια της Γης και όσοι επέζησαν, κατέφυγαν στα βάθη των ωκεανών όπου προσπαθούν να ξαναχτίσουν τον πολιτισμό που αφανίστηκε τόσο σύντομα. Στα πλαίσια μίας φουτουριστικής κοινωνίας, μία οικογένεια έρχεται σε επαφή με έναν διαστημικό εξερευνητή που έχει επιστρέψει στην Γη, φέρνοντας πολυπόθητα δεδομένα για εναλλακτικούς βιώσιμους πλανήτες. Το σκάφος αυτό όμως έχει προσγειωθεί στην απρόσιτη επιφάνεια και έτσι ξεκινά ένας αγώνας χρόνου για το ποιος θα αποκτήσει πρώτος τις πληροφορίες που θα σφραγίσουν το πεπρωμένο του πλανήτη. Μία υπέροχη υποβρύχια οδύσσεια με έντονα στοιχεία pulp/sci-fi που ζωντανεύει με το απίστευτο σχέδιο του Greg Tocchini. Sweet Tooth (Vertigo) - Jeff Lemire Το γλυκόπικρο Sweet Tooth είναι ο τίτλος της λίστας που θα σας λυγίσει περισσότερο. Μία πανδημία που μόλυνε τον πληθυσμό της Γης οδήγησε τον κόσμο στην καταστροφή και η μόνη ελπίδα για το μέλλον είναι τα παιδιά που γεννιούνται με ανοσία στον ιό. Τα παιδιά όμως που γεννιούνται πλέον παρουσιάζουν ζωομορφικά χαρακτηριστικά, όπως ο πρωταγωνιστής του comic, Gus: ένα 9χρονο αγόρι με κέρατα ελαφιού. Η θρησκόληπτη οικογένεια του τον μεγάλωσε κρυφά από τον υπόλοιπο κόσμο γιατί τα περισσότερα παιδιά-ζώα, υπομένουν φριχτά πειράματα προκειμένου να ανακαλύψει η ανθρωπότητα το αντίδοτο για την πανδημία. Όταν ο Gus όμως χάνει τους γονείς του, ξεκινά μία περιπέτεια μαζί με τον μυστηριώδη άγνωστο Jeppard, που το κοινό παρομοίασε ως “Max Max-meets-Bambi”. The Wake (Vertigo) - Scott Snyder/Sean Murphy Το The Wake αποτελεί ένα homage σε αφηγήματα sci-fi/μυστηρίου όπου μία ομάδα επιστημόνων, εξερευνητών και στρατιωτικών, καλούνται να λύσουν τον γρίφο που φέρνει η παρουσία ενός ανεξήγητου φαινομένου στον βυθό. Στην περίπτωση του The Wake, αυτό που ανακάλυψαν ήταν ένα ανθρωπόμορφο υδρόβιο πλάσμα που δραπετεύει από τον θάλαμο που το είχαν περιορίσει και σπέρνει τον τρόμο στο πλήρωμα του πλοίου. Η αφηγηματική σκοπία στο The Wake εναλλάσσεται μεταξύ παρελθόντος και δυστοπικού μέλλοντος όπου η ανθρωπότητα εύχεται να μην είχε ξεθάψει τα μυστικά του βυθού. Το The Wake αποτελεί ένα αρκετά πολύπλοκο ανάγνωσμα που επιβραβεύει με το παραπάνω τον αναγνώστη μέσω της πολυεπίπεδης ιστορίας που ξετυλίγεται με άκρως ενδιαφέρον τρόπο μέσα από το υπέροχο σκίτσο του Sean Murphy. Spread (Image) - Justin Jordan/Kyle Strahm Η ανθρωπότητα για μια ακόμα φορά, ανακατεύτηκε εκεί που δεν έπρεπε και ξέθαψε έναν αρχαίο ιό από τον οποίο όποιος μολύνεται, μετατρέπεται σε έναν τερατόμορφο οργανισμό που θα έκανε το τέρας από το The Thing να καψουρεύονταν μαζί του. Στο επίκεντρο, ένας σιωπηλός ρακοσυλλέκτης με κούρεμα Wolverine που διασώζει άθελα του ένα μωρό που από μία συμμορία ληστών. Η μοναδική ελπίδα για το ανθρώπινο γένος βρίσκεται κυριολεκτικά στα δάκρυα αυτού του μωρού καθώς είναι το μόνο πράγμα στο οποίο παρουσιάζει αδυναμία ο ιός που λέγεται απλά ‘The Spread’. DMZ (Vertigo) - Brian Wood/Riccardo Burchielli Το πιο ίσως ρεαλιστικό comic της λίστας, το DMZ εξετάζει το ενδεχόμενου ενός δευτέρου αμερικανικού εμφυλίου πόλεμο στο άμεσο μέλλον. Ο Matty Roth, ένας νεαρός φωτορεπόρτερ, βρίσκεται εγκλωβισμένος στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη του Μανχάταν γνωστή ως DMZ και προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από την κατάσταση της εμπόλεμης ζώνης που φλερτάρει με τα σύνορα της κάποτε ειρηνικής πατρίδας του. Φανταστείτε η διαμάχη μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης και το αιματοβαμμένο σκηνικό της Λωρίδας της Γάζας να είχε φόντο το Άγαλμα της Ελευθερίας, με έναν αφηγηματικό τόνο και ατμόσφαιρα που θυμίζει Y: The Last Man. Το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.