Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αναζήτηση στην Κοινότητα

Εμφάνιση αποτελεσμάτων για ετικέτες 'Χριστιανισμός'.

  • Αναζήτηση ανά ετικέτες

    Πληκτρολογήστε ετικέτες χωρισμένες με κόμματα.
  • Αναζήτηση ανά συγγραφέα

Τύπος περιεχομένου


Ενότητες

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Βρείτε αποτελέσματα σε ...

Βρείτε αποτελέσματα που ...


Ημερομηνία Δημιουργίας

  • Αρχή

    Τέλος


Τελευταία ενημέρωση

  • Αρχή

    Τέλος


Φιλτράρετε με αριθμό ...

Εγγραφή

  • Αρχή

    Τέλος


Ομάδα


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


Πόλη


Επάγγελμα


Ενδιαφέροντα

  1. Τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο παρατηρούμε μια ανοδική πορεία των ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων η αλλιώς anime. Τι είναι τα anime; Πρόκειται για σειρές κινουμένων σχεδίων που προέρχονται από τη χώρα της Ιαπωνίας(πολλά βασίζονται σε κόμικ-manga το Ιαπωνικό όνομα και μεταφέρονται μετά σε κινούμενα σχέδια), χαρακτηριστικό στοιχείο στο σχεδιασμό τους αποτελεί η “υπερβολή” στις σωματικές αναλογίες των χαρακτήρων(μεγάλα αυγοειδή μάτια, στόματα που ανοίγουν σε μέγεθος μπάλας ποδοσφαίρου). Υπάρχουν διαφόρων ειδών anime, αθλητικά, μυστηρίου, εφηβικά, επιστημονικής φαντασίας κ.α. Στη χώρα μας έχουν γίνει ιδιαίτερα γνωστά τα dragon ball και sailor moon. Που υπάρχει πρόβλημα; Όπως ανέφερα πιο επάνω τα anime βασίζονται στην υπερβολή. Αυτή η υπερβολή όμως παίρνει διάφορες εκτάσεις και διαστάσεις. Έτσι, σε πολλά anime έχουμε αμείλικτες μάχες μεταξύ νεαρών παιδιών(dragon ball, naruto one piece, bleach)στις οποίες εάν κάποιος κόψει κάποιον με ένα σπαθί τότε με το στοιχείο της “υπερβολής” θα εκτιναχτούν λουτρά αίματος τα οποία καλύπτουν μέσα στο αίμα ολόκληρο τον χαρακτήρα, με μαγικές τεχνικές που βασίζονται στην ιαπωνική θρησκεία/μυθολογία(κι, τσάκρα) ακρωτηριάζουν και διαλύουν με απόλυτα ωμό τρόπο τους εχθρούς τους. Στο anime deathnote, ο πρωταγωνιστής κατέχει ένα τετράδιο με το οποίο σκοτώνει όποιον επιθυμεί, σημειώνοντας το όνομα του υποψήφιου θύματος στο τετράδιο. Το θύμα, του οποίου το όνομα θα σημειωθεί στο τετράδιο πεθαίνει από καρδιακή προσβολή. Ο κάτοχος του τετραδίου μπορεί και να σκηνοθετήσει, μια ολόκληρη διαδικασία για να σκοτώσει το θύμα με τον ποιο αρεστό τρόπο. Στην Ελλάδα είχαμε την ατυχία προβολής μίας τέτοιας σειράς, της σειράς με το όνομα dragon ball η οποία προβαλλόταν μέσα στο παιδικό πρόγραμμα του σαββατοκύριακου σαν «παιδικό». Πέρα από το στοιχεία της έντονης βίας που χαρακτηρίζουν αυτά τα κινούμενα σχέδια, κατακλύζονται επίσης και από αρρωστημένα σεξουαλικά μηνύματα. Η πλειονότητα των εφηβικών-νεανικών σειρών, προωθεί την ομαλοποίηση της ομοφυλοφιλίας, πολλά περνούν αμυδρά μηνύματα παιδοφιλίας(dragon ball,-η μπουλμα που πουλάει το σώμα της στο γέρο για να πάρει τη dragonball-η ίδια συχνά εμφανίζεται γυμνή)-bleach, laputa castle in the sky) ενώ στις σειρές φαντασίας βλέπουμε τους χαρακτήρες να χρησιμοποιούν τις υπερφυσικές δυνάμεις τους προκειμένου να ενδώσουν σε διατροφικές ενέργειες, στο γνωστό naruto ο πρωταγωνιστής μεταμορφώνετε σε γυμνή γυναίκα,(και μέσα του έχει φυλακισμένο έναν δαίμονα, που όποτε επιθυμεί του παρέχει δύναμη παίρνοντας τον έλεγχο του σώματος του) ενώ στο επίσης γνωστό one piece έχουμε έναν χαρακτήρα τραβεστί ο οποίος αλλάζει το φύλο των εχθρών του επεμβαίνοντας στις ορμόνες τους. Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα από τις διαστροφές που προωθεί η συντριπτική πλειοψηφία των anime, και τα anime αυτού του τύπου, είναι αυτά που προτιμούντα από τη συντριπτική πλειοψηφία των νέων και προωθούνται ποιο πολύ από όλα τα άλλα. Υπάρχουν anime τα οποία έχουν αξιόλογο περιεχόμενο, όμως σπανίζουν και τα προαναφερθέντα κερδίζουν τις προτιμήσεις.. Αξίζει να αναφέρω πως στο διάσημο dragon ball το οποίο προβαλλόταν για χρόνια στη χώρα μας υπάρχει ένας χαρακτήρας που ονομάζετε Σατανάς, και σε ένα σχέδιο (πάνω σε ένα αυτοκίνητο)ενός εισαγωγικού τραγουδιού(από το dragon ball z)είναι σχεδιασμένος ο αριθμός 666. Τυχαίο, δεν νομίζω… Όντας και ο ίδιος κάποτε fan αυτών των σειρών, ξέρω λίγο πολύ για τι μιλάω. Πολλά από αυτά περιέχουν σενάριο με ευπαθείς χαρακτήρες( ο naruto είναι ένα μοναχικό παιδί που δεν τον θέλει κανείς επειδή έχει μέσα του έναν δαίμονα) προκειμένου να προσελκύσουν ευκολότερα, μεγαλύτερο κοινό, μπλέκουν ιστορίες αγάπης και φιλίας διαστρεβλώνοντας το νόημα τους. Το μεγάλο λάθος είναι να κατατάσσουμε αυτές τις σειρές στις κατηγορίες των «παιδικών». Το ότι είναι κοιμούμενα σχέδια, δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλα για παιδιά, συγκεκριμένα,χωρίς να υπερβάλλω, όποιος επιθυμεί να διατηρήσει, την ψυχική του ακεραιότητα, ανεξαιρέτως ηλικίας, καλό θα ήταν να τα αποφεύγει. Κάποια από τα ποιο διάσημα anime τα οποία έχουν μεγάλη επιτυχία σε όλον τον κόσμο και στην Ελλάδα και παρακολουθούνται και από μικρά παιδιά. (φωτογραφικό υλικό και περιγραφές). Dragon ball: Οι ήρωες, πρέπει να φτάσουν σε ακράτητα σημεία μίσους, απέχθειας και οργής προκειμένου να γίνουν ποιο δυνατοί.... Δηλαδή, το μίσος και ο θυμός, είναι τα κλειδιά για να δυναμώσει κάποιος... Naruto: Ο πρωταγωνιστής φιλιέται, "κατά λάθος" με έναν φίλο του. Naruto: Ο πρωταγωνιστής(ένα αγόρι 12 χρονών) μεταμορφώνεται σε γυναίκα... One piece: Προώθηση των ομοφυλόφιλων... Naruto: Ο πρωταγωνιστής κυριεύετε από τον δαίμονα του... Dragon ball: Ωμός τεμαχισμός και αίμα... Dragon ball 666 Bleach: Ο πρωταγωνιστής έχει καταβληθεί από τον εσωτερικό του δαίμονα... Deathnote: Ο εικονιζόμενος χαρακτήρας διαθέτει ένα τετράδιο, με το οποίο σκοτώνει όπιον θέλει, απλώς σημειώνοντας το όνομα του θύματος στο τετράδιο του. Bleach:"Μπορώ εύκολα να σε τσακίσω" Ο κεντρικός ήρωας φοράει μια δαιμονική μάσκα που του χαρίζει μεγάλη δύναμη. Τη δύναμη την αντλεί από έναν εσωτερικό εαυτό ο οποίος αποτελεί τη δαιμονική, διεστραμμένη πλευρά του. Παρατηρήστε το μίσος που είναι διοχετευμένο στην έκφρασή του... One piece: Ο εικονιζόμενος χαρακτήρας είναι ένας τραβεστί που έχει τη δυνατότητα να αλλάζει το φύλο των εχθρών του επεμβαίνοντας στις ορμόνες τους. Naruto:"θέλω να σε σκοτώσω τόσο πολύ που τρέμω". Προφανή μηνύματα μίσους συνδυασμένα με έντονα σχέδια που προκαλούν ένταση και ταραχή. Claymore: Αιματοβαμμένες, δαιμονικές γυναίκες, βιασμοί, ωμή βία με ακρωτηριασμούς και λουτρά αίματος. Elfenlied: Νεαρά κορίτσια με αρρωστημένες δολοφονικές τάσεις, αίμα και βία. Sailor moon: Ένα φαινομενικά αθώο, cartoon, γιατί οι σχεδιαστές να διάλεξαν αυτή τη χειρονομία ; Επίσης, γνωρίζετε πως στη σειρά εμφανίζονται δυο χαρακτήρες sailor οι οποίες είναι λεσβίες: Highschool of the dead: Ζόμπι, χαρακτήρες που ξερνούν αίμα, διαστροφές. Claymore:η εικόνα μιλάει από μόνη της. Dragon ball: Υποτίθεται, πως οι "ήρωες" της σειράς διδάσκουν τις αρετές των πολεμικών τεχνών... Πια αρετή μπορεί να περνάει η βια, ειδικά όταν παίρνει αποτρόπαιες μορφές όπως στην παραπάνω εικόνα; Dragon ball: Η αδιαμφισβήτητα ωμή βία, επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά... Naruto: Δύο αδέρφια παλεύουν ανελέητα μεταξύ τους, στην συγκεκριμένη εικόνα, ο μεγάλος αδερφός επιχειρεί να ξεριζώσει το μάτι του μικρότερου για να πάρει δύναμη... Bleach: Ο χαρακτήρας ακρωτηριάζεται και η σκηνή προβάλλεται σαν κάτι απόλυτα φυσικό... Death note: Ο πρωταγωνιστής μαζί με τον συνεργάτη του, ο οποίος είναι ένας θεός του θανάτου. Στο τέλος της σειράς, ο πρωταγωνιστής πεθαίνει, και η ύπαρξη του εκμηδενίζεται... Death note: Η εικονιζόμενη χαρακτήρας, έχει πουλήσει τα μισά χρόνια της ζωής της στο θεό του θανάτου της, για να της δώσει ως αντάλλαγμα την ικανότητα να βλέπει τα ονόματα των θυμάτων της ώστε να τα σημειώνει στο τετράδιο της. Τα anime επικαλούνται την κατώτερη φύση μας. Τα πιο πρωτόγονα, σκοτεινά σημεία της ανθρώπινης ψυχής. Η ματαιοδοξία, ο άκρατος συναισθηματισμός, τα ένστικτα... όταν ένα θέαμα στα σερβίρει αυτά με τον κατάλληλο τρόπο, σου δημιουργεί μια περιεργη έλξη στην ιστορία τους ακόμα κι αν δεν έχει κανένα αληθινό ενδιαφέρον... κάτι σαν υποσυνείδητο μήνυμα... Αν μπεις για καλά μέσα στη νοοτροπία τους γίνεσαι και φανατικός υποστηρικτής τους... στο βαθμό που να κάθεσαι να φτιάχνεις ελληνικούς υπότιτλους για να τα προωθήσεις σε άλλους... να παρεξηγιέσαι όταν κάποιος σου πει ότι κάτι είναι στραβό μαζί τους... Οι αρρωστημένοι Ιάπωνες και γενικά όσοι ασχολούνται και προωθούν κατά οποιονδήποτε τρόπο αυτή την "τέχνη", θέλουν να μας πείσουν πως η οποιαδήποτε σεξουαλική διαστροφή και η οποιαδήποτε βίαιη εξόρμηση του ανθρώπου είναι φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού, και πως μέσα από αυτές τις διαστροφές μπορεί να περάσει κάποιο θετικό μήνυμα... αν είναι δυνατών... Όσοι παρακολουθούν αυτές τις σειρές γενικά, καλλιεργούν την τάση να αυτοσχεδιάζουν ότι παραλογισμό μπορούν να βρουν για να δικαιολογήσουν ηθικά αυτό που τους διασκεδάζει.. και δεν προβληματίζονται ιδιαίτερα... Τα περισσότερα anime, προσφέρουν κάποιο ενδιαφέρον, επιφανειακά, σενάριο το οποίο ως μόνο σκοπό έχει να δικαιολογήσει και να παρουσιάσει σαν φυσιολογικά τα αρρωστημένα και ζωώδη σκηνικά στα οποία εκτίθεται ο θεατής. Μιλούν, περί δικαιοσύνης, αγάπης, φιλίας και τα συναφή, όμως πάντα όλα είναι συνδεδεμένα με κάτι απόκρυφο, βίαιο και σκοτεινό. Προβάλλουν την αγάπη, τη φιλία και τη δικαιοσύνη σαν τον σκοπό τους, όμως αυτά τα στοιχεία δεν είναι παρά ένα όμορφο περιτύλιγμα για να καλύψουν τις χυδαίες και αποκρουστικές καλλιτεχνικές ανησυχίες των δημιουργών. Λόγο των σχεδίων και των χρωμάτων τα anime γίνονται ποιο προσιτά και στα μικρά παιδιά. Έτσι, εάν ένα παιδί έβλεπε αυτές τις βίαιες σκηνές σε μια ρεαλιστική ταινία θα αποτραβιόταν από την αηδία, όμως στα anime η βία σερβίρεται με έναν πολύ ύπουλο τρόπο. Προσοχή λοιπόν, σε αυτή την επικίνδυνη "τέχνη". Από τη σελίδα http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2010/11/anime.html Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010
  2. Η Παναγιά των κόμικς Στη μεγάλη γιορτή του χριστιανισμού, κεντρικό πρόσωπο είναι η μητέρα του Ιησού. Η άμωμος σύλληψη σε συνδυασμό με την επαναλαμβανόμενη παρουσία της Παναγίας σε ατέλειωτες εικόνες και κείμενα ήταν αρκετά για να της χαρίσουν μικρούς ή και μεγαλύτερους ρόλους στα κόμικς. Όχι πάντα με τον «δέοντα» σεβασμό. Η τάση αποδόμησης κάθε θέσφατου, κάθε ιερού και όσιου στη σύγχρονη τέχνη, δεν ξενίζει πια κανέναν. Αντίθετα, πολλές φορές είναι ο κανόνας. Μέρος της τέχνης αυτής είναι και τα κόμικς που, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1970 και μετά, έχοντας διευρύνει το target group τους και προσεγγίζοντας όλο και περισσότερους ενήλικους αναγνώστες μέσω της επέκτασης της θεματολογίας τους, έχουν περιλάβει σε χιουμοριστικές κυρίως ιστορίες ακόμα και «ιερά» πρόσωπα. Χιούμορ και σεβασμός Ενα τέτοιο πρόσωπο είναι και η Παναγία, που συχνά-πυκνά κάνει την εμφάνισή της στα καρέ της ένατης τέχνης. Στο εμβληματικό για τα εναλλακτικά κόμικς και πρωτοποριακό ως προς την εν μέρει αυτοβιογραφική του διάσταση άλμπουμ του Justin Green με τίτλο Binky Brown Meets the Holy Virgin Mary (1972), η εικόνα και η μορφή της Παναγίας γίνονται ο εφιάλτης του καθολικού νεαρού πρωταγωνιστή που κατατρύχεται από ενοχικά σύνδρομα λόγω της εξερεύνησης και ανακάλυψης της σεξουαλικότητάς του. Η μητρική και προστατευτική εικόνα της Μαρίας στο εξώφυλλο του άλμπουμ θα εξελιχθεί σε μαρτύριο για την εφηβική και μετεφηβική ηλικία του Binky Brown. Ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου, alter ego του Justin Green, αρχίζει να αποκτά εμμονές και να έχει φαντασιώσεις ότι οι σεξουαλικές ορμές του πληγώνουν τα θεία. Μεγαλώνοντας, χτίζει στο μυαλό του και στον διαταραγμένο ψυχισμό του τη βεβαιότητα ότι από το πέος του και εν συνεχεία από τα δάκτυλά του, εκτοξεύονται θανατηφόρες ακτίνες που μπορούν να γκρεμίσουν τις εκκλησίες και να πληγώσουν τους άλλους ανθρώπους, ως αποτέλεσμα των «βρόμικων» σκέψεών του. Ο Binky Brown αποτελεί για τους ιστορικούς του είδους ένα από τα πρώτα εναλλακτικά κόμικς της ιστορίας που άνοιξε τον δρόμο για τα αυτοβιογραφικά κόμικς που θα ακολουθούσαν, όπως αυτά του Harvey Pekar, του Robert Crumb, του Art Spiegelman κ.ά. Σίγουρα αποτελεί το πρώτο κόμικς που περιέλαβε την Παρθένο Μαρία στον τίτλο του και αφηγήθηκε τον ψυχολογικό Γολγοθά ενός καλλιτέχνη υπό το βάρος της υποτιθέμενης ανικανότητάς του να φανεί αντάξιος των προσδοκιών του καθολικού του περιβάλλοντος, δηλαδή να παραμείνει ασεξουαλικός και χωρίς γενετήσιες ορμές καθόσον το βαρύ βλέμμα της Παναγίας τον απειλεί. Λιγότερο απειλητικές αλλά επιρρεπείς σε όλα τα ανθρώπινα πάθη και λάθη είναι οι θεϊκές και θεοποιημένες μορφές στο σύμπαν των κόμικς του Ivan Brunetti. Ιδιαίτερα στη σειρά Schizo (έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Inkpress/Κορμοράνος), ο Θεός και ο Υιός του έχουν απεικονιστεί, καλλιτεχνική αδεία, να επιδίδονται σε εξαιρετικά βλάσφημες και ασεβείς για τους πουριτανούς πράξεις. Σε μία από τις σύντομες ιστορίες του Brunetti μάλιστα, η Παρθένος Μαρία απεικονίζεται με τη μορφή της Ολιβ Οϊλ να καπνίζει κρακ δίπλα σε έναν κακό και εκδικητικό Θεό, ο οποίος μόλις προηγουμένως έχει εκτελέσει τον μοναχογιό του. Η Παναγία του Alan Moore (αριστερά) - Μια εναλλακτική Παναγία στο Promethea του Alan Moore απεικονίζεται με ένα φίδι στα πόδια και την ημισέληνο στο κεφάλι (δεξιά) Περισσότερο θεϊκή, αλλά ενταγμένη σε ένα πανθεϊστικό και, ίσως, παγανιστικό κλίμα, όπως αυτό που συνηθίζει ο Alan Moore στα σενάρια των κόμικς του, είναι η Παναγία στο Promethea, που, ενώ αρχικά συγκρίνεται με κάθε αντίστοιχη γυναικεία θεϊκή φιγούρα, όπως η Ισις της αιγυπτιακής μυθολογίας, στον επίλογο της σειράς απεικονίζεται όπως και σε μια ασυνήθιστη εκδοχή της καθολικής εικονογραφίας, με μια ημισέληνο αντί φωτοστέφανου πάνω από το κεφάλι της και ένα φίδι ανάμεσα στα πόδια της που συμβολίζει την άμωμο σύλληψη. Γυναικείες θεότητες στο Gods Playing Cards του Slapp Δίπλα στην αιγυπτιακή Ισιδα, την αρχαιοελληνική Ηρα και άλλες γυναίκες-θεές παρουσιάζεται η Μαρία και στο Gods Playing Cards του Slappy. Σε μια σειρά κόμικς που παρουσιάζει τους θεούς από όλες τις θρησκείες του κόσμου να λύνουν τα προβλήματά τους ή να δημιουργούν νέα και να φιλοσοφούν παίζοντας μια παρτίδα πόκερ, σε δύο συνέχειες ο δημιουργός αντικατέστησε τους αρσενικούς θεούς με τις γυναίκες (τους) πάνω από την πράσινη τσόχα. Η Μαρία και οι υπόλοιπες συζητούν για τα ταίρια τους και τα δώρα τους με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Η Παναγία του Ivan Brunetti δεν είναι και τόσο …αθώα, ενώ στο Holy F*ck των Nick Marino και Daniel Arruda Massa, ο Ιησούς στέλνει χαιρετίσματα στη Μαρία μέσω του πατέρα του Βλάσφημο και χιουμοριστικό είναι και το πρόσφατο Holy F*ck των Nick Marino και Daniel Arruda Massa, με πρωταγωνιστές τον Ιησού και τον Σατανά, που αποτελούν ένα παράδοξο ζευγάρι σε συνεργασία ώστε να αποτραπεί η επιστροφή των παλαιών θεών στη Γη. Η Παρθένος Μαρία μπορεί να μην εμφανίζεται αλλά η παρουσία της υποδηλώνεται υπαινικτικά όταν ο Ιησούς ζητά από τον πατέρα του σε μια επιστολή του να της δώσει χαιρετίσματα. Από τις πιο συνηθισμένες «παρουσίες» της Μαρίας στα κόμικς είναι και η εκδοχή της Πιετά του Μικελάντζελο. Το διάσημο γλυπτό του αναγεννησιακού καλλιτέχνη, με την Παναγία να κρατά στα χέρια της τον νεκρό Χριστό, έχει τροποποιηθεί δεκάδες φορές από την ένατη τέχνη και τη θέση των προσώπων του αρχικού έργου έχουν πάρει αμέτρητοι χαρακτήρες των κόμικς, από τον Μπάτμαν και τον Σούπερμαν μέχρι τον Χόμερ Σίμπσον και τον Φρανκενστάιν. H Pieta της Marjane Satrapi από το Persepolis Στο Persepolis (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ηλίβατον) ωστόσο, η Ιρανή Marjane Satrapi φορά στη θρηνούσα μητέρα ένα μαύρο τσαντόρ και μετατρέπει τον γιο της σε μουσουλμάνο μαχητή για να μιλήσει για τις οικογενειακές τραγωδίες στους πολέμους που συντάραξαν τη χώρα της. Τέλος, ένας από τους pop artists που έχει χρησιμοποιήσει την Παναγία ως φιγούρα σε πολλά από τα έργα του είναι ο Ron English. Μπορεί να μην κάνει κόμικς, αλλά εδώ και δεκαετίες αξιοποιεί τις μορφές χαρακτήρων και πρωταγωνιστών των κόμικς με τις οποίες αντικαθιστά τα πρόσωπα από γνωστούς ζωγραφικούς πίνακες της ιστορίας της τέχνης. Σε δύο πρόσφατα έργα του (Concept και Virgin Diaries) μάλιστα, κεντρικό πρόσωπο είναι η Παναγία, η οποία φιλοτεχνείται να φορά ρούχα φτιαγμένα από καρέ των κόμικς, ενώ το φόντο είναι επίσης εικόνες και μπαλονάκια από χαρακτηριστικά κόμικς του παρελθόντος. Η μορφή της Παναγίας, όπως και κάθε άλλης «διασημότητας», έστω και θεϊκής, έχει χρησιμοποιηθεί αρκούντως από τα κόμικς κατά κανόνα για χιουμοριστικούς σκοπούς. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτό συμβαίνει σπάνια για να λοιδορηθεί ή να χλευαστεί. Η ανθρώπινη διάστασή της και η μητρική της φιγούρα την προφυλάσσουν από την ανελέητη και καυστική διάθεση πολλών δημιουργών κόμικς. Δεν είναι και λίγο σε μια εποχή που θεοί και δαίμονες «πεθαίνουν» ο ένας μετά τον άλλον και κανείς δεν μένει στο απυρόβλητο. Η πηγή είναι εδώ. Για όσα κόμικς έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά, πατήστε τα λινκ, για να δείτε τις παρουσιάσεις. Σας παρακαλώ, σχολιάστε με ψυχραιμία. ΥΓ Έχω αντιγράψει τις εικόνες μέσα στο κείμενο, ως μη όφειλα, αντί να τις επισυνάψω, αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο, δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να τις επισυνάψω μέσα στο άρθρο. Ζητώ συγγνώμη για αυτό.
×
×
  • Δημιουργία νέου...

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Όρους χρήσης μας.