Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'OMG Zombie'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. Η κάποτε ακμάζουσα και πολυπολιτισμική αιγυπτιακή Αλεξάνδρεια υπήρξε δεύτερη (ή και πρώτη) πατρίδα πολλών Ελλήνων που έζησαν εκεί. Ένας από αυτούς ήταν και ο Γιώργος Στεφαδούρος κατά την παιδική του ηλικία. Πολλές δεκαετίες μετά την αναγκαστική αποχώρησή του αφηγείται τις μνήμες του στον γιο του, Νικόλα, και αυτός τις μεταφέρει σε κόμικς. Ο ελληνικός πληθυσμός της Αλεξάνδρειας στα μέσα του προηγούμενου αιώνα αριθμούσε δεκάδες χιλιάδες μέλη. Η πόλη ήταν ολοζώντανη και η ελληνική παροικία δραστήρια και ανήσυχη, με πιο διάσημο ίσως εκπρόσωπό της τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα ποιήματά του είναι άλλωστε και το «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον» με τους στίχους «Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει» και την κατάληξη «…κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις» ως προτροπές επίδειξης αξιοπρέπειας προς τον πλέον ηττημένο και προδομένο αλλά κάποτε δοξασμένο Ρωμαίο στρατηγό Μάρκο Αντώνιο, λίγο πριν το τέλος του, εκεί στην Αλεξάνδρεια. Κάπως έτσι αποχαιρέτησαν την Αλεξάνδρεια, παρά τη θέλησή τους, οι περισσότεροι από τους Έλληνες μετά το 1952 λόγω της πολιτικής του Νάσερ από τη μία, με την εθνικοποίηση της Διώρυγας του Σουέζ, την κρατικοποίηση βιομηχανιών, τις δημεύσεις περιουσιών αλλοδαπών πολιτών στο πλαίσιο της ενδυνάμωσης της εθνικής ανεξαρτησίας της Αιγύπτου, και από την άλλη της αλλοπρόσαλλης εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας. Ένας από αυτούς ήταν και ο Γιώργος Στεφαδούρος, που σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών εγκατέλειψε με την οικογένειά του την Αλεξάνδρεια και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Δεν έβγαλε ποτέ από μέσα του, ωστόσο, την πόλη στην οποία μεγάλωσε. Και πενήντα χρόνια μετά την αναγκαστική αποχώρησή του, μετέφερε στον γιο του, Νικόλα, διάσπαρτες μνήμες και περιστατικά μιας πλούσιας παιδικής ηλικίας, σε έναν σπουδαίο και ιστορικό τόπο, στη χώρα που τον μεγάλωσε μακριά από τη χώρα καταγωγής της οικογένειάς του. Ο Νικόλας Στεφαδούρος, βραβευμένος και παραγωγικότατος τα τελευταία χρόνια («OMG, Zombie», «Memory Line», «Γιώργος Ζαμπέτας – Ο πιο Καλός ο Μαθητής» κ.ά.), αναλαμβάνει από κει και κάτω τη δουλειά. «Αντλώντας την έμπνευσή του από τη γενέτειρα του πατέρα του, Γιώργου Στεφαδούρου, την πόλη με “τον πολύχρωμο ουρανό και τους πολύγλωσσους δρόμους”, ο Νικόλας Στεφαδούρος αφηγείται την οικογενειακή τους ιστορία, με τρόπο ανεπιτήδευτα γλαφυρό και αφοπλιστικά ειλικρινή. Μια ιστορία, όμως, που ξεκινά από το προσωπικό για να καταλήξει στο συλλογικό, αφού πολλά από τα γεγονότα που περιγράφει αποτελούν ατόφια κομμάτια Ιστορίας πολλών Ελλήνων της διασποράς του προηγούμενου αιώνα. Εναλλάσσοντας τα πρόσημα των συναισθημάτων με αξιοθαύμαστη ευκολία, ο Στεφαδούρος αναπλάθει τη γοητευτική Αλεξάνδρεια του 1950, την άλλοτε πόλη των πέντε φυλών και πέντε γλωσσών στην αρχή της παρακμής της» επισημαίνει ο ζωγράφος Ανδρέας Γεωργιάδης προλογίζοντας την «Αλεξάνδρεια» (εκδόσεις Web Comics, πρώτη δημοσίευση στη διαδικτυακή πλατφόρμα socomic.gr της ΙΟΝ). Σε μια αφήγηση που μάλλον συνειδητά αποφεύγει κάθε πολιτική νύξη πέραν των απολύτως απαραίτητων, κάτι που δικαιολογείται από το τότε νεαρό της ηλικίας του αφηγητή, σε μια κατά τα άλλα ταραγμένη πολιτικά εποχή. Και, ευτυχώς, αποφεύγει να αναπαραστήσει οριενταλιστικά την Αλεξάνδρεια ως τόπο εξωτικό και ονειρεμένο, όπως συμβαίνει συχνά σε ανάλογες αυτοβιογραφικού τύπου ιστορίες. Αντιθέτως, την αντιμετωπίζει με αγάπη, κάτι που ο συγγραφέας δηλώνει με σαφήνεια: «Αυτή την όμορφη πόλη με την πυκνή, υγρή ατμόσφαιρα και τα χαμηλά σύννεφα που σαν να μην ήθελαν ποτέ να βρέξει. Τα αρώματά της, ένας συνδυασμός από λεμονιές και θάλασσα. Αγαπούσα τον πολύχρωμο ουρανό και τους πολύγλωσσους δρόμους. Τα μικρά καφενεδάκια που σύχναζε ο γέρος ποιητής. Τη γενέτειρά μου. Και σίγουρα αγαπούσα τον φιλόξενο κόσμο της». Αυτή η αγάπη είναι διάχυτη σε όλο το βιβλίο και αφορά όχι μόνο την παιδική ηλικία, εξωραϊσμένη πάντα και εκ των πραγμάτων από την επιλεκτική μνήμη, αλλά απλώνεται κυρίως στους ανθρώπους, Έλληνες και Αιγύπτιους, που περιγράφονται πάντα με σεβασμό και εκτίμηση. Η «Αλεξάνδρεια», πέρα όμως από το νοσταλγικό και τρυφερό περιεχόμενό της, γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα από τα ηθογραφικά, πραγματολογικά και ιστορικά στοιχεία της εποχής που αναπλάθει. Οι υπαίθριες αγορές, το ελληνικό σχολείο, οι βόλτες στην παραλία, το ψάρεμα, ο γαλατάς, οι πλανόδιοι πωλητές και μουσικοί, οι παγωτατζήδες, η μαγειρική, η ελληνική εκκλησία, τα έθιμα των Αιγυπτίων που περιγράφονται με θαυμασμό και αποδοχή, οι μουεζίνηδες αλλά ακόμα και κοσμοϊστορικά γεγονότα, όπως ο «Πόλεμος των Έξι Ημερών» με το Ισραήλ γίνονται αφορμές για να φιλοτεχνηθεί το μωσαϊκό μιας παγκοσμίως ιδιαίτερης και μοναδικής πόλης και των ανθρώπων της που προέρχονταν από όλες τις φυλές και όλους τους πολιτισμούς σε μια αρμονική συνύπαρξη. Γι’ αυτό και η νοσταλγία για την Αλεξάνδρεια, που χάθηκε μαζί με τα παιδικά ανέμελα χρόνια, σε ένα φορτισμένο συγκινησιακά τέλος. Σε ένα τρυφερό βιβλίο που εξυμνεί τη διαφορετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα, «διδάσκει» Ιστορία και πάνω απ’ όλα αποτελεί μια ειλικρινή κατάθεση ψυχής του συγγραφέα του και μια άρτια προσαρμογή της σε κόμικς από τον σχεδιαστή του. Και το σχετικό link...
  2. Θα ήταν μεγάλη μας χαρά να σας δούμε την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου στις 18:00-20:30 στο Solaris (Μπόταση 6, Αθήνα) για το signing του OMG, Zombie! από τον Νικόλα Στεφαδούρο και στη συνέχεια (με μια μικρή διακοπή) για να ροκάρουμε στο Off The Chain Club (Ζωοδόχου Πηγής 25, Αθήνα) μετά τις 22:00! Σας περιμένουμε! Η εκδήλωση στο Facebook.
  3. Οι Εκδόσεις Webcomics έχουν την τιμή να παρουσιάουν την νέα τους κυκλοφορία ΟΜG, Zombie! #2 του Νικόλα Στεφαδούρου, στη Λέσχη Φίλων Κόμικς (Αγίας Ειρήνης 5, Μοναστηράκι), το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015 στις 20:00. OMG, Zombie! #2 (γνωστό και ως) ΓΜΤ, Τα Ζόμπια! Στην μεταποκαλυπτική εποχή του… όποτε, και αρκετά χρόνια πριν το… κάποτε, ο Μισέλ είναι… ζόμπι, είναι… gay, είναι… θρήσκος και μπορεί και… σκέφτεται! Μετά από μια μεγάλη υπαρξιακή, αλλά και αιματηρή περιπλάνηση, φτάνει μαζί με ορδές νεκροζώντανων έξω από την πόλη των Ξυπνητών. Εκεί όμως τον περιμένει μια ομάδα αφηνιασμένων κατοίκων με αρχηγό τον πορωμένο Καπ, την γλυκύτατη Μις… Μέηχεμ, τον αποτυχημένο Σκοτ, τον αναλώσιμο Μάικ και τη… Σοφή Κυρά. Μια ομάδα που σίγουρα δεν θα τον υποδεχτεί με τσάι και κουλουράκια… Οι ομιλητές μας (με έξτρα συμμετοχή από τον Νίκο Κούτση, σχεδιαστή): Νικόλας Στεφαδούρος: Δημιουργός του πρώτου και δοξασμένου από τις ορδές των νεκροζώντανων ΟΜG, Zombie! (Webcomics, 2014), του πανέμορφου Memory Lane (Jemma Press, 2014), συνεργάζεται με το Socomic.gr με το Αλεξάνδρεια, σχεδιάζει μπλουζάκια για το Teesney.com και διδάσκει σε ζωντανούς μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου στο Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω» (στο Νέο Ηράκλειο). Έχει συνεργαστεί με πολλά περιοδικά και με εταιρείες παραγωγής video games, ενώ συνέχεια προσπαθεί να διώξει από πάνω του την αξιαγάπητη τυφλή γάτα του. Τάσος Παπαναγιώτου: Κειμενογράφος και γραφίστας, ξεκίνησε τις εικαστικές σπουδές του στην Αγγλία, ολοκληρώνοντάς τες στη σχολή Βακαλό το 2005. Το 2006 συνέχισε για την απόκτηση τίτλου Μεταπτυχιακών σπουδών στην Οπτική Επικοινωνία. Από το 2003 αρθρογραφεί σε πολιτιστικά περιοδικά και επιμελείται την προώθηση και παραγωγή μουσικών εκδηλώσεων (υπεύθυνος μεταξύ άλλων, και του ετήσιου αποκριάτικου "Zombie Thriller Party"). Είναι επίσης πιστοποιημένος ραδιοφωνικός παραγωγός, με συμμετοχές σε μουσικά προγράμματα από το 2007 έως και σήμερα. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και σε ιστοσελίδες όπως η “Μηχανή του Χρόνου”. Συμμετέχει με εργασίες σε θεματικά σεμινάρια και διαλέξεις για την ιστορία της ποπ κουλτούρας και την επικοινωνία. Κωνσταντίνος Μπαρμπάτσης: ξεκίνησε να διαβάζει κόμικς από την μικρή ηλικία των 9 λόγω της απίστευτης ανίας που του προκαλούσε η τηλεόραση. Από τότε μέχρι σήμερα διαβάζει κόμικς με εθιστικό τρόπο. Επειδή τα κόμικς που είχε να διαβάσει δεν ήταν ποτέ αρκετά, φρόντισε να μάθει να σκιτσάρει ώστε να κάνει τα δικά του κόμικς. Ένα χόμπι που διατηρεί για την προσωπική του διασκέδαση. Το 2010 βρήκε τον παράδεισο στη Λέσχη Φίλων Κόμικς, έναν χώρο με βιβλιόθηκη κόμικς και ενα στέκι για όλους τους φίλους των κόμικς. Αγάπησε αυτό που χτίστηκε με τόσο μεράκι και έκτοτε είναι ενέργο μέλος της. Ελπίζουμε να σας δούμε όλους εκεί και να θυμηθούμε πόσο ωραία περάσαμε στην πρώτη παρουσίαση, έναν χρόνο πριν. Ελάτε να μάθετε για τα ζόμπια, την ιστορία τους στην κουλτούρα μας και την παρουσία τους ανάμεσά μας από τον Τάσο, για το νέο σχεδιαστικό στυλ του Νικόλα και τις νέες περιπέτειες του Μισέλ ανάμεσα στους ανθρώπους και για την άποψη ενός αναγνώστη κόμικς και την τοποθέτησή του πάνω στον Μισέλ και τα κόμικς του. Επίσης, ο Νίκος Κούτσης θα μας πει δυο πράγματα για το πώς θα σχεδιάζουμε καλύτερα ζόμπια και όχι μόνο...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.