Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'αναμνήσεις'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Calendars

  • Εκδηλώσεις

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. Κάπου εκεί στο χωματόδρομο, στην αυλή με τα γεράνια και τα γιασεμιά Εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα. Σε ένα νεοκλασικό σπίτι, στην άγρια ύπαιθρο των Τουρκοβουνίων της Κυψέλης, με μια τεράστια αυλή, κάτι σαν κήπο, γεμάτη γεράνια, βασιλικό, αγιόκλημα και γιασεμί. Και ζώα, αρκετά ζώα. Σκύλους, γάτες και, όπως κάθε αυτοδύναμο και αυτάρκες ελληνικό σπίτι, κότες και κουνέλια. Κουνέλια που μολονότι προορίζονταν για το τραπέζι, ο εκπαιδευτικός πατέρας μου δεν άντεχε να σφάξει και έτσι είχαμε πλημμυρίσει. Κυριολεκτικά. Αθήνα, δεκαετία του 1950, αρχές της δεκαετίας του 1960. Διασκέδαση, το παιχνίδι στους χωματόδρομους της Ευβοίας και της Κερκύρας με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς, τα διαλείμματα για προσφορά φετών ψωμιού με νερό και ζάχαρη από τις μανάδες μας, συγκεντρώσεις για επιτραπέζια τύπου Φιδάκι και Μουντζούρης στα (πάντα ξεκλείδωτα) σπίτια της γειτονιάς, μουσική από το ραδιόφωνο το βραδάκι και, πιο αργά, ανέβασμα στην ταράτσα για ρομαντζάδα κάτω από έναν πλημμυρισμένο από αστέρια ουρανό, σε μια Αθήνα χωρίς εκτυφλωτικά φώτα και χωρίς αιθαλομίχλη. Ξέχασα κάτι; Α, ναι, μια από τις πιο αγαπημένες μας ασχολίες. Τα κόμιξ. Αργά το απόγευμα, μετά το σχολείο και τα μαθήματα, μαζευόμαστε η τσακαλοπαρέα για να μιλήσουμε για τους αγαπημένους μας ήρωες, να ανταλλάξουμε γνώμες, να παίξουμε «τσιγκάκια» με έπαθλο ένα κόμικ, ή απλά να καθίσουμε και να διαβάσουμε μαζί και χώρια, στην οικεία θαλπωρή της παιδικής συντροφικότητας. Μαζεύαμε οι περισσότεροι τα πολύτιμα περιοδικά μας και άλλοι τα ντύναμε, άλλοι τα τυλίγαμε, άλλοι – οι πιο προχωρημένοι – τα δέναμε σε τόμους. Οι δικοί μου διασώθηκαν για 30 περίπου χρόνια, μέχρι που μια πλημμύρα στο υπόγειο όπου είχα αποθηκεύσει τους θησαυρούς μου προκάλεσε την καταστροφή τους. Κάτι δικό μου χάθηκε μαζί τους και απέφευγα τις συλλογές και τη μεθοδική ενασχόληση, μέχρι πρόσφατα που ανακάλυψα αυτή την ιστοσελίδα - και τότε, ένας ομφάλιος λώρος φάνηκε να απλώνεται ξανά και να αναζητεί τον πλακούντα των αναμνήσεων. Η μυρωδιά του αγιοκλήματος και του γιασεμιού γέμισε ξανά την ατμόσφαιρα. Σας ευχαριστώ για την εκπληκτική δουλειά που έχετε κάνει και για τα συναισθήματα που προκαλείτε. Θα προσπαθήσω σε μελλοντικές αναρτήσεις να μεταφέρω το κλίμα και τις συνθήκες ενασχόλησης με τα κόμιξ εκείνης της εποχής που σήμερα φαντάζει τόσο μακρινή όσο και ο πλανήτης Ραν της Αλάνα για τον Παράξενο Αδάμ…
  2. Λοιπον ενα θεματακι που μου αρεσει πολυ ειναι η συλλογη με αφισες απο τα κομικς που διαβαζα απο παιδι,μικρος ειχα πανω απο 1000 αφισες απο τα Μπλεκ,Αγορι κτλ Κατα καιρους διακοσμουσαν το δωματιο μου και τη βιβλιοθηκη μου,πολλες χαθηκαν στο περασμα του χρονου και αλλες τις ξαναβρηκα παλι μπροστα μου σε παλια τευχη που ξανα αποκτησα... Θα ανεβαζω εδω οποιες πεφτουν στα χερια μου και καλω οποιον φιλο απο τη παρεα μας εχει και θελει να μοιραστει και αυτος τις δικες του μαζι μας ξυπνωντας ευχαριστες αναμνησεις!!! Το προβλημα μου ειναι οτι δεν ξερω πως να ανεβαζω εικονες!!! Αληθεια λεω!!! :lol:
  3. Το Αστερίξ μεγαλώνει έξυπνα παιδιά Για τον Αστερίξ, τον Οβελίξ και όλη την παρέα που μας συντροφεύουν και μας ψυχαγωγούν από παιδιά. Κάθε φορά που έπιανες ένα καινούριο τεύχος του Αστερίξ, ξέχναγες οτιδήποτε άλλο και το μόνο που ήθελες ήταν να ρουφήξεις τις 48, σταθερά, σελίδες του και να αφεθείς στην ιστορία και το χιούμορ του. Πολλά κόμικς είναι αστεία, πολλά είναι διδακτικά, περιπετειώδη, μυστηριώδη και πιο πρόσφατα βίαια και πρόστυχα, αλλά μόνο ο Αστερίξ με τον Οβελίξ και την υπόλοιπη παρέα του κατάφεραν να συνδυάζουν μια ολοκληρωμένη ιστορία περιπέτειας με στοιχειώδη ιστορικά στοιχεία και γέλιο μέχρι δακρύων σε όλα τα τεύχη που κυκλοφόρησαν. Κι όταν λέμε όλα, όλα. Τα οποία βέβαια χωρίζονται σε δύο μεγάλα σύνολα, αφού μόνο στα 24 πρώτα συμμετέχουν και οι δύο δημιουργοί τους, ο Rene Goscinny, ο συγγραφέας των ιστοριών και ο σχεδιαστής Albert Uderzo. Το 1977 ο πρώτος πεθαίνει, δυστυχώς, και ο Uderzo συνεχίζει μόνος του σχεδιάζοντας και γράφοντας τις ιστορίες. Τα ονόματα και των δύο συνεχίζουν να φιγουράρουν, πάντως, σε όλα τα τεύχη. Το πρώτο τεύχος, Ο Αστερίξ ο Γαλάτης, βγαίνει το 1961, ξεκινώντας έτσι το μεγάλο ταξίδι στο γέλιο. Το συγκεκριμένο τεύχος στην ελληνική έκδοση από την Μαμουθκόμιξ είναι το 10ο, καθώς οι διαδικασίες που οδήγησαν στην μετάφραση της σειράς ήταν κάπως περίεργες. Στην Ελλάδα, λοιπόν, τα διαβάσαμε ανάκατα, κάτι που δεν έχει απολύτως καμία σημασία. Το κέρδος από την ανάγνωση των κόμικς αυτών παραμένει ίδιο. Το μικρό γαλατικό χωριό της αγαπημένης μας παρέας βρίσκεται κάπου στην βορειοδυτική Γαλλία, στην Αρμορική. Πλαισιώνεται από 4 ρωμαϊκά στρατόπεδα, το Πετιμπόνουμ, το Λάβδανουμ, το Μπαμπαόρουμ και το Ακουάριουμ, τα οποία προσπαθούν, έχοντας συχνά βοήθεια από όλη τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία του Ιουλίου Καίσαρα, μάταια να τους κατακτήσουν. Τραβάνε τα πάνδεινα από τον Αστερίξ, τον μικροσκοπικό Γαλάτη, που με το μαγικό του φίλτρο γίνεται ανίκητος και τον Οβελίξ, τον εύσωμο, -όχι χοντρό- φίλο του, που είναι πάντα ανίκητος, αφού όταν ήταν μικρός έπεσε στην χύτρα με το μαγικό ζωμό του δρουίδη (και όχι δρυΐδη) Πανοραμίξ. Η πιο δυνατή του συνταγή, που παρασκευάζει με μεγάλη ευχαρίστηση όταν παραστεί ανάγκη και τροφοδοτεί όλο το χωριό για μια ακόμα πετυχημένη και ξεκαρδιστική άμυνα απέναντι στους δύσμοιρους Ρωμαίους. Δικαίως αναρωτιούνται συνέχεια οι φίλοι μας: “Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι;” Οι υπόλοιποι κάτοικοι του χωριού προσφέρουν κι αυτοί σημαντικά σε γέλιο και στην “άμυνα” του χωριού. Οι κυριότεροι είναι ο φαντασμένος αρχηγός του χωριού Μαζεστίξ, που περιφέρεται από δύο βαστάζους πάνω σε ασπίδα, ο βάρδος Κακοφωνίξ με την απαίσια φωνή του και την άρπα του, την οποία του την φοράει κολάρο συχνά ο Αυτοματίξ ο σιδεράς, αφού δεν τον αντέχει ούτε στιγμή. Όταν ηρεμεί απ’ τον Κακοφωνίξ και δεν σφυρηλατεί με τα χέρια (!), τσακώνεται με τον ψαρά τον Αλφαβητίξ. Οι συρράξεις αυτές συνήθως καταλήγουν σε γενικευμένα επεισόδια σ’ όλο το χωριό. Ακόμα και ο πορνόγερος μάγκας Μαθουσαλίξ συμμετέχει, αν βρει χρόνο από τα τσιλιμπουρδίσματα με την τούμπανο γυναίκα του. Οι δύσκολες, πάντως, αποστολές κατά, ή λόγω, των Ρωμαίων ανατίθενται πάντα στον πρωταγωνιστή Αστερίξ και τον αχώριστο φίλο του, κοιλιόδουλο, λάτρη των αγριογούρουνων, ευαίσθητο, βίαιο και χαζούλη προμηθευτή μενίρ, τον Οβελίξ. Δεν φοβάται τίποτα, εκτός το να του πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, όπως και οι υπόλοιποι συγχωριανοί του. Ο σκύλος του, ο Ιντεφίξ, συνήθως καταφέρνει να ακολουθήσει, παρότι εκεί που πάνε “δεν είναι τόπος για μικρά άσπρα σκυλάκια”. Και πολλές φορές η βοήθειά του είναι καταλυτική. Οι τόποι που πάνε; Παντού! Από κοντινά ταξιδάκια στην υπόλοιπη Γαλλία, την Βρετανία, το Βέλγιο ή την Ελβετία και την Ισπανία, μέχρι την μακρινή Αίγυπτο, την Σκανδιναβία, τη Σκωτία (στο πρόσφατο τεύχος), ακόμα και την Αμερική όπου τα αγριογούρουνα είναι κάπως παράξενα και κάνουν γλου-γλου. Άλλη ράτσα! Και φυσικά στον πυρήνα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, την Ρώμη, αλλά και στα μέρη μας για Ολυμπιακούς αγώνες. Οι εχθροί που συναντούν έχουν ευφάνταστα ονόματα και συχνά τους δυσκολεύουν, ενώ πολλές φορές οι απειλές μπαίνουν χωρίς να το καταλάβουν και μέσα στο χωριό τους. Όπως ο Ρωμαίος κρατούμενος Φούλιους Ζιζάνιους, που στέλνεται στο γαλατικό χωριό σαν φίλος και καταφέρνει να σπείρει με μεγάλη αποτελεσματικότητα τη Διχόνοια, δημιουργώντας ένα από τα καλύτερα τεύχη ever! Μέχρι να καταφέρουν οι ευέξαπτοι Γαλάτες να καταλάβουν για το τι πρόκειται και να αποτινάξουν τα πράσινα συννεφάκια από τις συνομιλίες τους, που τους δημιουργεί ο Φούλιους Ζιζάνιους με τις ίντριγκές του, ο αναγνώστης κρατάει την κοιλιά του από τα γέλια. Ο φρούραρχος Τσακάλιους στον Αγώνα των Αρχηγών θέλησε να βάλει δύο Γαλάτες αρχηγούς να τσακωθούν, ο Γιάπιους να τους μάθει τον καπιταλισμό, κάνοντας αρχικά επιχείρηση τα μενίρ του Οβελίξ στο Οβελίξ και ΣΙΑ, ο αρχιτέκτων Ορθογώνιους θέλησε να κάνει τουριστικό θέρετρο την περιοχή των Γαλατών κατασκευάζοντας την Κατοικία των Θεών και ο τσαρλατάνος Μάντης Ξερολίξ συμμαχεί με τους Ρωμαίους. Άλλα ονόματα όπως ο πανδοχέας Ορθοπεδίξ, ο Διασπαστίξ και ο Βοτριολίξ, ο Μηδενμηδενεξίξ ως άλλος Τζέιμς Μποντ και ο ναύαρχος Ειναισύμφωνους είναι από μόνα τους πηγή γέλιου. Το κερασάκι στην τούρτα οι κομπάρσοι πειρατές, που η συμμετοχή τους περιορίζεται το πολύ στη μία σελίδα από τη στιγμή που ο μαύρος παρατηρητής αναφωνήσει “Γααα..αααάτες” μέχρι ο γέρος πειρατής με το ξύλινο πόδι πει το λατινικό απόφθεγμά του, βυθισμένοι πλέον από το γαλατικό σίφουνα. Πολλά γυρίστηκαν και σε καρτούν, εκτός από τις πιο πρόσφατες ταινίες, με κορυφαίο όλων, το έπος Οι 12 άθλοι του Αστερίξ, του οποίου οι ατάκες, ειπωμένες από τον αξεπέραστο Σπύρο Μπιμπίλα που κάνει πολλούς ρόλους στην 1η μεταγλώττιση, έχουν μείνει στην ιστορία. Μόνο και μόνο η χροιά της φωνής σε φράσεις όπως “Κανταΐφ ο Πέρσης”, “Ο ελέφανταααααααάς με τις ελιεεεεεεές” και “Μα τον Όσιρι και μα τον Άπι, είσαι ένα αγριογούρουνοο, αγριογούρουνοοοο” έχουν ως αποτέλεσμα ποτάμι δακρύων από τα γέλια. Αν έχεις ελεύθερο χρόνο, εδώ είσαι: Οι 12 άθλοι του Αστερίξ (με την παλιά μεταγλώττιση) Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο Αστερίξ, ο Οβελίξ και οι υπόλοιποι καταφέρνουν να βγουν νικητές μέσα από μια σειρά αλλεπάλληλων ευτράπελων γεγονότων. Και φυσικά μια νίκη, δεν μπορεί να μην γιορταστεί από τους αγαπημένους μας Γαλάτες με ένα μεγαλοπρεπές τσιμπούσι με το αγαπημένο έδεσμα. Το ψητό αγριογούρουνο μα τον Τουτατή!!…Ενώ ο Κακοφωνίξ είναι δεμένος και φιμωμένος πάνω στο δέντρο για να μην χαλάει την ατμόσφαιρα. πηγή
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.