Gwynplaine Δημοσιεύτηκε Κυριακή στις 05:08 PM Member ID: 32699 Group: Members Topic Count: 15 Content Count: 1327 Reputation: 8643 Achievement Points: 1421 Days Won: 64 With Us For: 3112 Days Status: Offline Last Seen: 56 λεπτά πριν Age: 43 Δημοσιεύτηκε Κυριακή στις 05:08 PM Η συγκεκριμενη δουλειά κυκλοφόρησε το 2023 στην Γαλλία από την 404 Editions. H Boom studios το κυκλοφόρησε σε μια mini σειρά πέντε τευχών, η οποία το αδίκησε θεωρώ διαταράσσοντας την ροή του καθώς το συγκεκριμένο έργο έχει ενιαία μορφή και το αδικοντας το παράλληλα γιατί δεν ακούστηκε οσο έπρεπε. Εγώ πήρα την συγκεντρωτική έκδοση σε tpb.Το έργο υπογράφουν ο συγγραφέας Romuald Giulivo και ο εξαιρετικός εικονογράφος Jakub Rebelk (ομολογώ δεν τους γνώριζα). Εικαστικά είναι απλά μια πανδαισία, δεν έχω να πω τίποτα πραγματικά...το έργο μιλάει μόνο του με το σουρεαλιστικό painted artwork του που αλλού αποδίδει μια αραχλη πραγματικότητα, αλλού μια μουντή πραγματικότητα και αλλού μια φανταζι με την μία να εισβάλει πολλές φορές αυθαίρετα στην άλλη. Εδώ έχουμε μια φανταστική διήγηση της τελευταίας μέρας του H.P. Lovecraft με στοιχεία μαγικού ρεαλισμού επηρεασμένα οπτικά από το έργο του. Σαν άλλος Ebenezer Skroutz τον επισκέπτονται στην τελευταία του κατοικία, το Jane Brown Memorial Γενικό Νοσοκομείο στο Providence όπου νοσηλευόταν για καρκίνο του λεπτού εντέρου (προκληθεισα πιθανον από κακη διατροφή αποτελούμενη από κονσέρβες και αργότερα από παγωτό βανίλια, το μόνο που πλέον μπορούσε να χωνέψει), το λογοτεχνικό του alter ego-doppelganger, Randolph Carter, η φανταστική μορφή της γυναίκας του Sonia Greene, το φάντασμα του Harry Houdini, οι επίγονοι του στα βουνά της τρέλας όπως ο Ογκαστ Ντερλεθ, Ρόμπερτ Μπλοχ, που είτε μυρηκασαν το έργο του, είτε επεκτείνοντας το σύμπαν του ευλαβικά σε σημείο τυφλής προσήλωσης συνεχίζοντας την μυθολογία του και την υστεροφημία του και από τους ρεβιζιονιστές και αποδομητες του Steven King, Neil Gaiman και Alan Moore (όσο και να εκτιμώ τον Moore το Providence και Νeonomicon ήταν μέτρια). Τσακισμένος σωματικά και ηθικά, γράφοντας γράμματα σε παλιούς φίλους (τον Robert E. Howard με τον οποίο είχε στενή σχέση πέθανε νεότατος και ήταν ο μόνος που μπορούσε να τον καταλάβει όντας νεκρός), στην γυναίκα του , στον εαυτό κτλ, οι ανωτέρω του υπενθυμίζουν περιστατικά της ζωής του, λάθη του και ο Harry Houdini ( Nyarlathotep) επιμένει στο να αποδεχθεί το πεπρωμένο του και να ξεφύγει από τον θάνατο ζώντας αιώνια. Οι φίλοι του του υπόσχονται ότι η κληρονομιά του είναι ασφαλείς μαζί του. Η σύγχρονη τριάδα του υπενθυμίζουν ότι είναι στην καλύτερη περίπτωση ένας μέτριος συγγραφέας και ότι σε αυτοί θα φροντίσουν να αξιοποιήσουν σωστά το έργο του ώστε να έχει την κατάλληλη εμπορική απήχηση. Απαρνήθηκε όλα τα παραπάνω, δεν επιθυμεί αιώνια ζωή, αλλά το τίποτα, διότι από το τίποτα προηλθαμε και στο τίποτα δεν υπάρχουν ανεκπλήρωτες επιθυμίες και πραγματική γαλήνη. Αποδέχεται ότι είναι ένας μέτριος συγγραφέας με ρατσιστικες τάσεις για τις οποία μετανιώνει, αργά όμως πλέον. Δεν επιθυμεί κανένα είδους υστεροφημίας... θεωρεί ότι η αλληλογραφία με τους φίλους του ήταν υψηλότερης λογοτεχνικής αξίας και μεγάλη πηγή χαράς (μέχρι τον δημιουργό του κου Howard. Δυστυχώς η επιθυμία του δεν έγινε πραγματικότητα... το έργο του δεν γλύτωσε την καταναλωτική μηχανή που τα αλεθει όλα και δεν έγινε κατανοητο. Δεν ήταν ένα έργο για εξωγήινους Θεούς με πλοκάμια...ολα αυτά ήταν μεταφορές για την αποξένωση που ενιωσε στην Νέα Υόρκη, ο φόβος του για το ξένο (και η πηγή του ρατσισμού του), ο υπαρξιακός τρόμος του να ζεις σε ένα απέραντο νεκρο σύμπαν και το πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στην τρέλα. Βιβλία από τους συνεχιστές του, Νεκρονομικα ξεπεταχτηκαν από εδώ και από εκεί, ταινίες (δυστυχώς ελάχιστες έπιασαν τον παλμό του έργου... μόνο το in the mouth of Madness πλησίασε όπου παρουσιάζεται μια σταδιακή και στο τέλος πλήρη αποσύνθεση της πραγματικότητας... ο πρόσφατα εκλιπών Sam Neil τέλειος στον ρόλο του ρατιοναλιστη), videogames, επιτραπέζια, μουσική, φιγούρες, σειρές, τα οποία ομοίως αυθαίρετα και επιπόλαια ενσωμάτωσαν στοιχεία του έργου του (π.χ Stranger Things). Στο τέλος...στα απομεινάρια της τελευταίας του μέρας τον υποδέχεται βουβά, με ένα βαθύ βλέμμα κατανόησης και συμπόνοιας, το ίνδαλμα του ο Εdgar Allan Poe, στο μεγάλο τίποτα. Omnia Risus et omnia Pulvis et omnia nihil. 6 2 Παράθεση
Προτεινόμενες Καταχωρήσεις
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.