SPIDER-MAN BY MICHELINIE & BAGLEY OMNIBUS VOL.2 [DAVID MICHELINIE, MARK BAGLEY, VARIOUS]

[spider-maniac]

Ήρθε η ώρα επιτέλους να μοιραστώ τις εντυπώσεις μου από το πρώτο μου Omnibus.

 

Εισαγωγή
Ξεκινώντας με τις γνωστές φλυαρίες μου, η έναρξη της ανάγνωσης του τομίδιου έλαβε χώρα τον περασμένο Αύγουστο, που αγοράστηκε και συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου (με μικρά διαλείμματα κατά τα οποία ασχολήθηκα με άλλα αναγνώσματα), οπότε και ολοκληρώθηκε, με την εξαίρεση μόλις 5 τευχών και του bonus υλικού! Και τότε ήταν που ξεκίνησε το πραγματικά μεγάλο "διάλειμμα"... Με την αγορά του The Death and Return of Superman Compendium, η ανάγνωση διακόπηκε (χωρίς καν να έχει ολοκληρωθεί το τρέχον story arc ) και μεσολάβησαν μήνες διαβάσματος του Superman και διαφόρων λοιπών τίτλων μέχρι τον Μάιο, που αξιώθηκα τελικά να το ολοκληρώσω.

Τώρα, μιας και ανέφερα το Superman, να επισημάνω πως όπως και στο αντίστοιχο review για εκείνο, έτσι και εδώ όλα γράφονται αναδρομικά και (όπως αντιλαμβάνεστε από τα παραπάνω) έπειτα από αρκετό καιρό, που σημαίνει ότι υπάρχει περιθώριο ανακρίβειας στην αποτύπωση της εντύπωσης που μου άφησε κάποια ιστορία. Όπως είπα, όμως, και στο προηγούμενο review, θα κάνω την καλύτερή μου προσπάθεια, η οποία βέβαια θα είναι πιο εύκολη αυτή τη φορά, μιας και τα συγκεκριμένα τεύχη τα θυμάμαι καλύτερα από εκείνα του Superman, καθώς μου άρεσαν περισσότερο.

(Πάντως, η... "αναδρομική αφήγηση" δεν θα ισχύσει για τα άλλα δύο omnibus που κατέχω ακόμα αδιάβαστα από τις αγορές εκείνης της (αξέχαστης) περιόδου, καθώς αποφάσισα να ανοίξω ένα θέμα για το καθένα μόλις αρχίσω να τα διαβάζω και να ενημερώνω σταδιακά την πρόοδό μου, ούτως ώστε να μην μαζευτεί μεγάλος όγκος που να πρέπει να καλύψω, να μην δυσκολευτώ να θυμηθώ λεπτομέρειες και να είναι πιο ευανάγνωστα οργανωμένα τα σχόλιά μου)

 

        

   

Περιεχόμενα
Στον ογκώδη αυτό τόμο περιέχονται τα τεύχη Amazing Spider-Man #376-#393, που αποτελούν την βασική σειρά που καλύπτουν τα συγκεκριμένα Omnibus, τα Amazing Spider-Man Annual #27-#28, δηλαδή τα αντίστοιχα συνοδευτικά ετήσια τεύχη, καθώς και μερικά τεύχη από τις υπόλοιπες σειρές που φέρουν στον τίτλο τους το όνομα του δημοφιλέστερου υπερήρωα, ώστε να έχουμε ολοκληρωμένες όσες ιστορίες εκδόθηκαν σε συνέχειες εντός διαφορετικών τίτλων. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται τα Web of Spider-Man #101-#103, #112, Spider-Man #35-#37, #45, Spectacular Spider-Man #201-#203, #211 και υλικό από τα Spider-Man Unlimited #1-#2 (συγκεκριμένα ό,τι αφορά το crossover). Τέλος, στον συγκεκριμένο τόμο μας δίνεται η ευκαιρία να διαβάσουμε και την πρώτη σειρά με πρωταγωνιστή τον Venom, αποτελούμενη από τα τεύχη Venom: Lethal Protector #1-#6, ενώ στα περιεχόμενα συγκαταλέγεται και μια διαφορετική έκδοση, το Amazing Spider-Man Ashcan Edition #1.

 

 

Διάφορες πληροφορίες έκδοσης

Η συγκεκριμένη έκδοση, όπως θα περίμενε κανείς από ένα omnibus της Marvel, είναι σκληρόδετη με μεγαλύτερες διαστάσεις από standard hardcover (oversized) συνοδευόμενη από dust jacket. Αποτελείται από 1112 σελίδες, πολλές από τις οποίες είναι αριθμημένες (ανάλογα με το αν υπάρχει το άσπρο περιθώριο στο κάτω μέρος της σελίδας, χωρίς κάποιο σχέδιο), εξυπηρετώντας στην ευκολότερη ανεύρεση του τεύχους που αναζητάς στον τόμο, χρησιμοποιώντας τον πίνακα περιεχομένων. Σε ό,τι αφορά το χαρτί, θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν έπιασα για πρώτη φορά τον τόμο στα χέρια μου μου έκανε εντύπωση πόσο λεπτό είναι σε σχέση με αυτά που έχω συνηθίσει από τα μεταφρασμένα υπερηρωικά κόμιξ που συνηθίζω να διαβάσω. Δεν με πείραξε πάντως. Είναι κι αυτό χαριτωμένο και περιορίζει το ήδη πολύ μεγάλο πάχος του τόμου.

 

Στα θετικά εντάσσεται η απουσία gutter loss. Επίσης, πολύ σημαντικό, το γεγονός ότι αν και συγγραφεοκεντρικός τόμος, συλλέγει κανονικά και όσα τεύχη δεν έχουν ως συντελεστές τους Michelinie και Bagley, είτε πρόκειται για τα crossovers με τεύχη από άλλους τίτλους, είτε για τεύχη από την βασική σειρά και τις ετήσιες εκδόσεις της με διαφορετικούς συντελεστές.

Στα αρνητικά, παρατηρήθηκε σε αρκετές σελίδες σε ένα μικρό σημείο τους μία περίεργη θολούρα/βρωμιά(;) που είχε και μια υφή. Δεν ξέρω τι παίζει (φαντάζομαι είναι θέμα της εκτύπωσης) και αν συνηθίζεται σε τέτοιες εκδόσεις, ή αν είχα "κακέκτυπο" (πάντως το παρατήρησα και στο αντίτυπο του @ Lord Makro  στο βίντεό του). Όπως και να έχει, μπορώ να πω πως οριακά δεν επηρέασε την συνολική εμπειρία, αν και σίγουρα θα με δυσαρεστούσε πολύ περισσότερο κάτι τέτοιο εάν είχα πληρώσει ένα πιο "λογικό" αντίτιμο για την απόκτηση του τόμου. Δείγμα φωτογραφιών για να πάρετε μια ιδέα, σε spoiler για να μην πιάσουν χώρο στην ήδη εκτενή παρουσίαση: 

Spoiler

Δείτε εδώ πόσο εξαγριώθηκε ο Peter από την βρωμιά στην μάσκα του...

 

Άλλα παραδείγματα:

 

Και μια τελευταία φωτογραφία για να συμπληρώσω το δείγμα. Ούτε το βρακάκι του ήρωα που στο εξώφυλλο της πρώτης του εμφάνισης έριξε μπουνιά στα μούτρα του Χίτλερ, δεν γλίτωσε από την "λάσπη":

 

 

 

Κριτική- Σχολιασμός τευχών
Αυτή την φορά για τον σχολιασμό τους τα τεύχη ομαδοποιούνται σε story arcs. Η επιλογή στο review για τον Superman να πιάσω τα τεύχη ένα ένα (που βέβαια τελικά δεν τηρήθηκε στο 100%, αλλά στην πλειοψηφία), ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα προσέγγιση, αλλά υπερβολική και ίσως ανά σημεία κάπως βεβιασμένη. Βέβαια, εκεί ταίριαζε περισσότερο, καθώς δεν υπήρχαν τόσο σαφή story arcs ώστε να ομαδοποιηθούν τα τεύχη (πέρα από τα death, funeral και reign που παραήταν μεγάλα για να σχολιαστούν συνολικά, χωρίς να σπάσουν σε μικρότερα μέρη), ενώ εναλλάσσονταν τα τέσσερα ντουέτα συντελεστών από τεύχος σε τεύχος, με αποτέλεσμα να παραδίδουν φανερά διαφορετικές εμπειρίες, οπότε και ο σχολιασμός των τευχών θα έπρεπε να γίνει ξεχωριστά. Κλείνω παρένθεση, κρατάμε την πρώτη πρόταση και προχωράμε:

 

• Amazing Spider-Man #376-#377: Άκρως ικανοποιητικό ξεκίνημα με όμορφο σχέδιο και πλοκή καθώς και ενδιαφέροντες χαρακτήρες και μια εισαγωγή που δίνει μια αρκετά καλή ιδέα για το ποιος είναι ο Spider-Man και τις αξίες που αντιπροσωπεύει. 
• Amazing Spider-Man Annual #27: Ετήσιο τεύχος. Η πρώτη ιστορία είναι συμπαθητική, αλλά μας τα χαλάει λίγο στον ρυθμό προς το τέλος, που είναι κάπως απότομο. Ακολουθούν 3 συντομότερες ιστορίες. Στην πρώτη από αυτές, βλέπουμε την Black Cat και τον Solo (οριακά ακουστά τον είχα ετούτον) σε μια αδιάφορη περιπέτεια. Η επόμενη, είναι η αγαπημένη μου ιστορία από αυτό το τεύχος και παρουσιάζει μια δίκη ενός από τους παλαιότερους εχθρούς (/φίλος) του ανθρώπου αράχνη. Όμορφα εκτελεσμένη ιστοριούλα. Στην τελευταία πρωταγωνιστεί ο John Jameson (ο γιός του JJJ προς αποφυγή σύγχυσης από τους λιγότερο μυημένους) και από ό,τι θυμάμαι ήταν μια χαρά. Τέλος, έχουμε εξώφυλλα και πληροφορίες για το επερχόμενο crossover Maximum Carnage. Εν τέλει, με θετικό πρόσημο θυμάμαι το συγκεκριμένο τεύχος.
• Venom: Lethal Protector #1-#6: Και πριν προλάβουμε να χορτάσουμε τις περιπέτειες του Spider-Man, σκάει τίτλος 6 τευχών (πολλά αναλογικά με τα όσα προηγήθηκαν), με πρωταγωνιστή τον Eddie Brock και τον εξωγήινο συμβιωτικό οργανισμό. Ο πρώτος προσωπικός τίτλος του Venom, τον οποίο σύντομα διαδέχτηκαν περισσότεροι, με συμπρωταγωνιστή τον δικό μας αραχνάνθρωπο! Επίσης, αποτελεί και την πρώτη μας επαφή με τον Mark Bagley στον τόμο (ο οποίος παρεμπιπτόντως σχεδίασε μόνο την μισή σειρά). Η ιστορία δεν μου πολυάρεσε σαν πλοκή, ενώ υπήρχε και κάτι στο σχέδιο που δεν μου κολλούσε, αν και μάλλον το κύριο αρνητικό οπτικά ήταν ο χρωματισμός, που ήταν μέτριος.

 

 

• Maximum Carnage: Μεγάλο crossover έκτασης 14 τευχών, εκδιδόμενο σε μικρό χρονικό διάστημα, όντας κατανεμημένο στους 4 διαφορετικούς τίτλους του Spider-Man που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή. Συγκεκριμένα, έχουμε από 3 τεύχη από τον καθένα από αυτούς καθώς και 2 τεύχη μιας πέμπτης σειράς, η οποία μόλις ξεκίνησε την (τριμηνιαία) κυκλοφορία της. Συνολικά διασκέδασα πολύ διαβάζοντας αυτήν την ιστορία (με μια μικρή εξαίρεση σε λίγα από τα πρώτα τεύχη), απολαμβάνοντας την δουλειά 5 διαφορετικών καλλιτεχνών και αφηγητών και επιτιθέμενος από πληθώρα υποστηρικτικών χαρακτήρων του κόσμου του Spider-Man, αλλά και από το ευρύτερο σύμπαν της Marvel, σε μια σειρά από εξελίξεις που κράτησαν το ενδιαφέρον μου αμείωτο. Βέβαια, σε ορισμένα σημεία ένιωθα ότι η ιστορία τραβάει πολύ και ότι κάναμε (μάλλον περιττούς;) κύκλους. Πάντως, συνολικά έχουμε μια απολαυστικότατη ιστορία με μπόλικα υπέροχα σχέδια.
• Amazing Spider-Man #381-#382: Μια ακόμη πολύ ευχάριστη ιστορία με καλεσμένους τους Hulk και Doc Samson.
• Amazing Spider-Man #383-#385: Και πάλι όμορφα τεύχη, τόσο στον οπτικό τομέα όσο και στην πλοκή κλπ.
• Amazing Spider-Man Annual #28: Το δεύτερο ετήσιο τεύχος που φιλοξενεί ο τόμος. Στην πρώτη ιστορία, έχουμε την επιστροφή του Carnage σε μια ικανοποιητικότατη αυτοτελή ιστορία. Περνώντας στις σύντομες ιστορίες του "φετινού" τεύχους, ξεκινάμε με τους Cloak και Dagger σε μία οκέυ ιστορία, συνεχίζουμε με τον άγνωστο σε εμένα Joe Smith σε μια ευχάριστη περιπέτεια και καταλήγουμε στον Rhino να πρωταγωνιστεί σε μια ωραία ιστοριούλα. Συνοδευτικά, έχουμε κάποια ωραία σχέδια του Mark Bagley -2 σελίδες με υπέροχα σχέδια που παρουσιάζουν την νέα σπιταρόνα του Peter Parker και της συζύγου του και μια (λιγότερο ενδιαφέρουσα) σελίδα με σχεδιάκια ενός κλασικού αντιπάλου του ήρωά μας, ο οποίος θα επιστρέψει σύντομα με την νέα εμφάνιση που βλέπουμε στα σχέδια. Συνολικά, πολύ καλό τεύχος και καλύτερο από το "περσινό".

 

 

• Amazing Spider-Man #386-388: Καλή ιστορία και αυτή, αν και το τρίτο τεύχος μου φάνηκε λιγότερο ευχάριστο από τα προηγούμενα, με τις αποκαλύψεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτό να είναι κάπως τραβηγμένες. Να σημειώσω ότι το συγκεκριμένο τεύχος (#388) είναι ενισχυμένο, με την βασική ιστορία να εκτείνεται περισσότερο από το τυπικό και την συμπερίληψη άλλων δύο (12σέλιδων) ιστοριών. Η πρώτη αποτελεί flashback, με τον Venom πρωταγωνιστή και η δεύτερη παρουσιάζει μια συνάντηση των Cardiac (τον οποίο είδαμε στο πρώτο story arc του τόμου) και Chance (ένας ακόμα οριακά άγνωστος για εμένα χαρακτήρας). Και οι δύο ιστορίες ευχάριστα εξτραδάκια. Γενικότερα, πάντως, μου άρεσε αυτό, που συνέβη πιο πολύ στα annuals, να βλέπουμε δηλαδή κατά καιρούς ιστορίες δευτερευόντων χαρακτήρων.
• Pursuit: Ένα ακόμα crossover ανάμεσα στις τέσσερις μηνιαίες σειρές του αραχνάκια (συντομότερο αυτή την φορά, με μόλις ένα τεύχος από την κάθε σειρά). Δεν μου πολυάρεσε στο σύνολό του. Πολύ αργό και με έναν (έστω και δικαιολογημένα) κουραστικά εξοργισμένο Spider-Man, ο οποίος παραμερίζει κάποιες από τις σημαντικότερες αξίες του.
• Amazing Spider-Man #390-#393: Η τελευταία ιστορία που έχουμε την ευκαιρία να διαβάσουμε κρατώντας στα χέρια μας αυτόν τον τόμο, στην όποια έχουμε την επιστροφή κάποιων αντιπάλων από το Maximum Carnage. Ούτε και αυτή μου πολυάρεσε, καθώς οι εχθροί μας μου φάνηκαν αδύναμοι σεναριακά και ο Peter συνεχίζει να χάνει τον εαυτό του με κουραστικό τρόπο. Ίσως να έχει τα δίκαια του, ωστόσο έχει περάσει ήδη επανειλημμένα τα πάνδεινα στην πολυετή ιστορία του και νομίζω ότι κάνουμε πάλι κύκλους. Επίσης, η σειρά έχει αρχίσει να θυμίζει σαπουνόπερα με ατελείωτα δυσάρεστα γεγονότα στην ζωή του πρωταγωνιστή και το ύφος γίνεται μελό. Ακόμη, ήταν μόλις πρόσφατα στο Maximum Carnage που πέρασε επίσης κακουχίες και μια κρίση αξιών, η οποία μάλιστα θεωρώ πως ταίριαζε καλύτερα σε εκείνη την ιστορία και έγινε με καλύτερη εκτέλεση. Εδώ νιώθω ότι επαναλαμβανόμαστε και ότι διαρκεί παραπάνω από όσο θα ήθελα.
• Ashcan edition: Μια έκδοση που επιχειρεί να συστήσει νέο κοινό στον κόσμο του αραχνάκια και οπότε λειτουργεί περισσότερο σαν διαφήμιση. Προσωπικά μου φάνηκε κάπως άτσαλη προσπάθεια, καθώς το περιεχόμενο μου θύμισε κάπως διαφημιστικό φυλλάδιο και σε συνδυασμό με το ασπρόμαυρο και τις λίγες σελίδες, απλά μου έκανε εντύπωση η αναγραφόμενη τιμή εξωφύλλου. Εννοείται ευχάριστο που περιλαμβάνεται στον τόμο.

 

 

Bonus
Στα εξτραδάκια έχουμε μπόλικες σελίδες με εξώφυλλα, pin ups και άρθρα, μεταξύ άλλων, σε ένα χορταστικό ~50σέλιδο που σου προσφέρει περαιτέρω γνώση γύρω από τα αντίστοιχα κόμιξ!

 

Ποιότητα ιστοριών και συμπέρασμα

Τα περισσότερα τεύχη του τόμου μου άρεσαν αρκετά έως πολύ, ενώ ακόμη και εκείνα που "δεν μου πολυάρεσαν" διαθέτουν κάποια ωραία σχέδια και δεν απουσιάζουν εντελώς μερικά καλά στοιχεία/σκηνές. Γενικά δεν νομίζω πως ο τόμος περιέχει κάποια πραγματικά κακή ιστορία. Για εμένα η χειρότερη πρέπει να ήταν το Venom: Lethal Protector που μου φάνηκε ψιλοαδιάφορο, αλλά ως εκεί. Συνολικά έχουμε μια πλειοψηφία διασκεδαστικότατων περιπετειών, με όμορφη εικονογράφηση, δράση, χιούμορ, εμβάθυνση σε ηθικά ζητήματα και άλλα ωραία πραγματάκια, ενώ ταυτόχρονα διαβάζουμε-συλλέγουμε μερικές -πλέον- αρκετά κλασικές ιστορίες. Οπότε, για εμένα είναι μια πολύ αξιόλογη συλλογή ιστοριών.  

 

Επεξεργασία Ιουλίου 2 από spider-maniac