Πώς «την παλεύουν» οι ανεξάρτητοι κομίστες στην Ελλάδα; [Κριτζάς Βύρων, popaganda.gr, 30/03/2014]

[mr-d]

Τρεις διαφορετικοί μεταξύ τους δημιουργοί που συμμετέχουν στο φετινό φεστιβάλ κόμιξ Comicdom Con με αυτοεκδόσεις (fanzines), συστήνονται και παρουσιάζουν τη δουλειά τους.

 

 

Γιώργος Μουνδρούκας

 

 

Τι ηλικία έχεις, πού γεννήθηκες, πού μεγάλωσες, με τι έχεις ασχοληθεί ως τώρα (πέρα από τα κόμιξ); Είμαι 22 χρονών, γεννήθηκα στη Σπάρτη και μεγάλωσα στο Μυστρά, ένα χωριό λίγο έξω από τη Σπάρτη. Πέρα από τα κόμιξ, τα καλοκαίρια συνήθως δουλεύω στο εστιατόριο των γονιών μου, που βρίσκεται στο ίδιο μέρος.

 

Πότε ξεκίνησες να ζωγραφίζεις; Ξεκίνησα να σχεδιάζω από το Γυμνάσιο αν θυμάμαι καλά. Έκανα χαρακτήρες κυρίως, τους έδινα ονόματα, ένα back story στον καθένα και σιγά-σιγά, χωρίς να το πολυσκέφτομαι, άρχισα να κάνω κόμιξ με αυτούς.

 

Τι έχεις κάνει ως τώρα; Στο Comicdom Con έχω βγάλει ένα μικρό sketchbook (twisted sketchbook), την πρώτη μου αυτοέκδοση. Επίσης θα έχω άλλο ένα κόμικ που ήταν στο περσινό φεστιβάλ, το The Abominates, που κάναμε μαζί με έναν συμφοιτητή μου από τη σχολή ΟΡΝΕΡΑΚΗ, τον Γιάννη Ερμίδη. Αν όλα πάνε καλά, μάλλον θα κάνουμε και το δεύτερο μέρος, το The Abominates part 2!

 

 

Επιρροές; Το στυλ των εικόνων που φτιάχνω θα έλεγα ότι είναι επηρεασμένο περισσότερο από τα αμερικάνικα κόμιξ ενώ υπάρχει μια δόση από underground.

 

Υπάρχουν Έλληνες ή ξένοι κομίστες που σε έχουν επηρεάσει; Από Έλληνες δημιουργούς έχω επηρεαστεί από τους Michael Dialynas και Vasilis Lolos ενώ  οι Greg Capullo, Sheldon Vella, Joe Sinnott και Simon Bisley ήταν οι ξένοι που κοιτάω έντονα τη δουλειά τους.

 

Τι θα παρουσιάσεις στο φετινό Comicdom Con; Έχω φτιάξει αρκετά πράγματα. Πρώτο και κυριότερο το τεύχος 00SCRIFT, ένα horror-gore δεκασέλιδο κόμικ, μερικά αυτοκόλλητα (Pineiada Bibles, Crazy Monsters) και ένα mini artbook τη συλλογή από σκίτσα που έχω κάνει για μια electro pop μπάντα, τους Bella Fuzz.

 

 

Τι σε έκανε να προχωρήσεις στην αυτοέκδοση, αντί να ακολουθήσεις έναν άλλο δρόμο; Ίσως γιατί είναι ένας εύκολος δρόμος – σχεδόν ο καθένας μπορεί να κάνει αυτοεκδόσεις και να πουλήσει το κόμικ του σε ένα convention. Αλλά δεν παύει να είναι μια μοναδική εμπειρία.

 

Έχεις σκεφτεί ποτέ γιατί έχεις επιλέξει να εκφράζεσαι μέσα από τα κόμιξ; Τα κόμιξ είναι σαν μικρόβιο. Αν κολλήσεις, κόλλησες. Και αυτό ισχύει στο να τα συλλέγεις και στο να τα σχεδιάζεις. Πιστεύω ότι είναι μια από τις πιο απολαυστικές και εθιστικές μορφές τέχνης.

 

Βάλια Καπάδαη

 

 

Πες μας δυο λόγια για ‘σένα. Φύτρωσα το 1979 και μεγάλωσα στο Χαλάνδρι, ενώ πριν από 13 χρόνια μεταφυτεύτηκα στη Νέα Ιωνία. Εδώ και 10 χρόνια, δουλεύω στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, εξασκώντας –κατά κάποιο τρόπο- τη γραφιστική, την οποία σπούδασα.

 

Πότε ξεκίνησες να ζωγραφίζεις κόμιξ; Το πρώτο ολοκληρωμένο και πολυσέλιδο κόμικ που θυμάμαι καθαρά να φτιάχνω, ήταν στην Τετάρτη δημοτικού, στην ταράτσα του σπιτιού μου, με την τότε κολλητή μου φίλη, την Τσέρι. Το είχαμε φτιάξει σε δύο αντίτυπα, η τύχη των οποίων – δυστυχώς – αγνοείται.

 

Τι έχεις κάνει ως τώρα; Έχω εκδώσει τρία «επίσημα» (μέσω εκδοτών) ελληνικά κόμικ από τις εκδόσεις A.R.Sobati, Φωτόραμα και ComicdomPress και άλλα τρία από τη Markosia. Έχω συμμετάσχει σε αρκετές ανθολογίες και έχω αυτοεκδόσει αρκετά δικά μου. Στο άμεσο μέλλον, έχω αναλάβει να σχεδιάσω μία ακόμη ιστορία, σε σενάριο του Richard McAuliffe και άλλα δύο τα οποία θα χρωματίσω, όλα για τη Markosia, συν δύο ακόμη συμμετοχές σε ανθολογίες.

 

 

Πώς θα περιέγραφες  το στυλ σου; Μου είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω εγώ η ίδια το σχέδιό μου. Γενικά πάντως προτιμώ να σχεδιάζω στο χέρι και μετά να επεξεργάζομαι τα σκίτσα μου στον υπολογιστή και η θεματολογία που με τραβάει περισσότερο συνήθως είναι ο εύθραυστος ανθρώπινος ψυχισμός και τα όνειρα.

 

Στα έργα σου κυριαρχεί το μωβ χρώμα. Έχεις σκεφτεί γιατί συμβαίνει αυτό; Υποσυνείδητα ίσως; Είναι γεγονός πως το μωβ είναι από τ’ αγαπημένα μου· το θεωρώ πολύ εκφραστικό χρώμα. Ιδιαίτερα σε συνδυασμό με θερμά χρώματα και ώχρες, είναι σίγουρα από τις αγαπημένες μου επιλογές, χωρίς όμως να περιορίζομαι σ’ αυτό.

 

Υπάρχουν Έλληνες ή ξένοι δημιουργοί που σε έχουν επηρεάσει; Είναι πάρα πολλοί και δεν είναι απαραίτητα μόνο από τον χώρο των κόμικ. Πιστεύω ότι τα πάντα μπορούν να σε επηρεάσουν και κάθε ερέθισμα που λαμβάνεις – θετικό ή αρνητικό – είναι ικανό να πυροδοτήσει τη φαντασία σου. Μία από τις μεγαλύτερές μου επιρροές, άλλωστε, είναι η μουσική και ελπίζω κάποτε να καταφέρω να συνδυάσω αυτές τις δύο μεγάλες μου αγάπες σ’ ε ένα κόμικ.

 

 

Στο φετινό Comicdom Con τι θα παρουσιάσεις; Λόγω έλλειψης και κάκιστης διαχείρισης χρόνου, θα αυτοεκδόσω μόνο ένα πολύ μικρό (σε αριθμό σελίδων, αλλά και αντιτύπων) έντυπο. Ονομάζεται No more Ghosts και αν όλα πάνε καλά, κάποια στιγμή ελπίζω να το εξελίξω και να το επανεκδώσω με περισσότερο υλικό και σελίδες. Πραγματεύεται την κατάθλιψη, η οποία μου προκλήθηκε κυρίως επειδή δε μπορούσα να ζωγραφίσω για σχεδόν ένα χρόνο.

 

Τι σε έκανε να προχωρήσεις στην αυτοέκδοση, αντί να ακολουθήσεις έναν άλλο δρόμο; Πέρα από τη γενικότερη οικονομική κρίση και τον κάπως περιορισμένο αριθμό εκδοτών κόμικ, γενικά ευχαριστιέμαι πολύ τη διαδικασία της αυτοέκδοσης. Ίσως και λόγω της γραφιστικής μου ιδιότητας, μου αρέσει να έχω τον έλεγχο από την αρχή μέχρι το τέλος.

 

Έχεις σκεφτεί ποτέ γιατί έχεις επιλέξει να εκφράζεσαι μέσα από τα κόμιξ; Όσο κλισέ κι αν ακουστεί, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έπιανα ένα μολύβι (αλλά όχι απαραίτητα και χαρτί – τόσοι τοίχοι χαμένοι να πάνε και μουτζούρωνα. Νομίζω τελικά ότι είναι περισσότερο το αυτονόητο, παρά επιλογή. Ειλικρινά πάντως το «γιατί» δε με απασχολεί και πολύ. Το μόνο που εύχομαι, είναι να έχω τη δυνατότητα να συνεχίσω να το κάνω, τουλάχιστον για όσο εξακολουθεί να με εκφράζει και να με κάνει χαρού

 

Γιάννης Μαράκης

 

 

Τι ηλικία έχεις, πού γεννήθηκες, πού μεγάλωσες, με τι έχεις ασχοληθεί ως τώρα (πέρα από την ποίηση); Είμαι λίγο πριν τα 29, γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Ηράκλειο Κρήτης. Εκτός από ποιήματα γράφω στίχους για τραγούδια, που έχουν μελοποιήσει κατά καιρούς διάφοροι φίλοι, και κάποιες ακόμα μικρές ιστορίες και σενάρια για μικρού μήκους ταινίες.

 

Πότε ξεκίνησες να γράφεις; Βασικά άρχισα να γράφω στίχους για τραγούδια. Το πρώτο θυμάμαι το έγραψα στα τελειώματα της Β’ λυκείου. Το πρώτο ποίημα το έγραψα την άνοιξη του ‘07 στο Βόλο.

 

Από ποιους στιχουργούς/ποιητές θα έλεγες πως έχεις επηρεαστεί; Η πρώτη μεγάλη επιρροή από ποιητές ήταν σίγουρα ο Λόρκα. Από Έλληνες, ο Τίτος Πατρίκιος και ο Μίλτος Σαχτούρης. Επειδή όπως προείπα άρχισα γράφοντας τραγούδια, μεγάλη επιρροή ήταν ένας από τους κορυφαίους έλληνες στιχουργούς, ο Οδυσσέας Ιωάννου.

 

 

Τι θα παρουσιάσεις στο φετινό Comicdom; Είμαστε δύο και θα διαφέρουμε κάπως από τους υπόλοιπους, με την έννοια ότι δεν κάνουμε κόμιξ. Η δουλειά μας λέγεται Αδέξιος Τεχνίτης. Είναι ένα κράμα από ποιήματα και τετράστιχα που έχω γράψει με την καλλιτεχνική επιμέλεια και τα κολλάζ του καλού μου φίλου Νίκου Τρευλόπουλου (vT4d).

 

Πώς δουλέψατε; Με το Νίκο κάναμε παρέα από το Βόλο όπου σπουδάζαμε. Ήξερε ότι γράφω και τι περιεχόμενο έχουν αυτά που γράφω. Ο ίδιος ασχολείται με zine και την συγκεκριμένη τεχνική του κολλάζ, οπότε μου πρότεινε να παντρέψουμε το υλικό που είχαμε κι έτσι οι εικόνες του και τα ποιήματα μου έγιναν ένα.

 

Τι σε έκανε να προχωρήσεις στην αυτοέκδοση, αντί να ακολουθήσεις έναν άλλο δρόμο; Γενικά επειδή στο παρελθόν είχα πολλές φορές προσπαθήσει να εκδώσω ποιήματα μου, ήξερα πόσο δύσκολο είναι το όλο εγχείρημα. Προτιμήσαμε να το κάνουμε μόνοι μας, φτιάχνοντας την PaspartouSelfpublishing, ώστε να διαχειριζόμαστε οι ίδιοι το που θέλουμε να κινηθεί το βιβλίο αλλά και το πώς.

 

 

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως, στην εποχή του διαδικτύου, όσοι προχωρούν σε αυτοεκδόσεις έχουν ναρκισσιστικά κυρίως κίνητρα; Όχι, καθόλου. Καταρχάς έχεις να κάνεις με κάτι χειροπιαστό. Όσο και να προχωρήσει το διαδίκτυο, πάντα θα θες να πιάνεις στα χέρια σου αυτό που θες να διαβάσεις. Το κοιτάς, το ξεφυλλίζεις, το ξαναπιάνεις, έχει άλλη αίσθηση το όλο πράμα όταν είναι «ζωντανό». Εξάλλου όποιος επιθυμεί μπορεί να το διαβάσει και στο internet.

 

Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια από την PaspartouSelfpublishing; Ναι. Καταρχάς μαζί με τον Αδέξιο Τεχνίτη, στο Comicdom, θα κυκλοφορήσουν Οι Λιμπερτίνοι, σε επιμέλεια πάλι Νίκου Τρευλόπουλου και κείμενα από τον Πάνο «Θηβαίο» Γιαννιώτη. Σύντομα ο Νίκος θα κυκλοφορήσει και το Πίεση Καμπίνας, το οποίο  είναι αποκλειστικά δική του δουλειά. Τέλος, ήδη δουλεύουμε και ένα 2ο τεύχος, κάτι σαν συνέχεια του Αδέξιου Τεχνίτη.

 

To Comicdom Con Athens 2014 θα πραγματοποιηθεί στις 4, 5 και 6 Απριλίου. Περισσότερα στο  www.comicdom-con.gr.

 

πηγή: popaganda.gr

 

Επεξεργασία Μαρτίου 30, 2014 από mr-d