«Where the smurf are we?» [ Μισαηλίδου Ευτυχία, downtown.gr, 10/09/2011 ]

[DJO]

«Where the smurf are we?»
Ευτυχία Μισαηλίδου ~ 10/09/2011

Κόμικ, βιβλία, cd, σειρές, ταινίες κινουμένων σχεδίων, φιγούρες, βιντεοπαιχνίδια και τώρα μια ταινία – υβρίδιο live action και animation, τα Στρουμφάκια είναι αναμφισβήτητα ένα φαινόμενο της σύγχρονης πολιτισμικής ιστορίας. Γιατί μια φορά κι έναν στρουμφοκαιρό…, το 1958 για την ακρίβεια ο βέλγος κομίστας Πιέρ Κουλιφόρ, αλλιώς γνωστός και ως Peyo εμπνεύστηκε την στρουμφοκοινωνία του Παπαστρουμφ και της Στρουμφίτας.
Σημείωση: Aρκετοί κατηγόρησαν αυτήν την κοινωνία ως κομμουνιστικό πρότυπο. Δεν ξέρω αν το κόκκινο χρώμα των ρούχων του Παπαστρούμφ τους οδήγησε σ’ αυτήν την σκέψη. Τότε κι εγώ τους θεωρώ γαύρους και τους κατηγορώ.

Θες να ακούσεις ή μάλλον να διαβάσεις κάτι παράξενο; Η τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων έπαιζε μόλις 8 χρόνια κι ας μας φαίνεται μεγαλύτερο το διάστημα. Ίσως γιατί οι επαναλήψεις δεν έχουν τελειωμό! Υπεύθυνος για τη σειρά ήταν ο παραγωγός Τζόρνταν Κέρνερ, αλλά αν ο Μπράντον Τάκτικοφ του NBC δεν εξασφάλιζε τα δικαιώματα το 1980, ίσως να μιλούσαμε με διαφορετικά δεδομένα τώρα.

Η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε το 1997, όταν ο Κέρνερ ξεκίνησε μια σειρά αλληλογραφίας με την Lafig Belgium (την εταιρία – κάτοχο των δικαιωμάτων για τα Στρουμφάκια), αλλά ήταν η ταινία «Σάρλοτ, η Αραχνούλα» του Ε. Μπ. Γουάιτ, που έπεισε του κληρονόμους του Peyo να πουν το τελικό ναι.
 

Σύμφωνα με τον Κέρνερ η διαχρονικότητα τους οφείλεται στο ότι «τα Στρουμφάκια βάζουν πάνω απ’ όλα τις έννοιες της οικογένειας και της ομαδικής εργασίας, ενώ πιστεύουν ακράδαντα στην καλοσύνη των ανθρώπων. Κυρίαρχο μέλημά τους, εξάλλου, είναι το να φροντίζει το ένα το άλλο». Ενώ η Βερονίκ Κουλιφόρ, κόρη του Peyo λέει «Μπορεί εμφανισιακά να είναι σχεδόν πανομοιότυπα, κάθε Στρουμφάκι, ωστόσο, είναι μοναδικό.Υπάρχει ένα Στρουμφάκι για κάθε τύπο προσωπικότητας, αλλά όλα τους είναι ευγενικά και πολύ κοινωνικά. Συγκεντρώνουν όλα εκείνα τα προτερήματα που ο καθένας μας θα επιθυμούσε να είχε. Ο Τζόρνταν τα αναγνωρίζει όλα αυτά και είναι ο πρώτος άνθρωπος που είχε στο μυαλό του ακριβώς την ίδια ταινία που θα θέλαμε κι εμείς να δούμε».
 

Και επειδή απλά μας αρέσει η ατάκα – tagline της ταινίας: «Where the smurf are we?»



σσ.Σχετικώς άσχετο, οι ημιανθρωπόμορφες φιγουρίτσες της ταινίας δε λένε ιδιαίτερα. Η Στρουμφίτα πχ είναι άσχημη αντί για κχιουτ.