Search the Community

Έκπτωτος από το Βασίλειο των Πρωταρχικών Θεών γιατί προσπάθησε να βοηθήσει τους ανθρώπους και αυτοεξόριστος στον Νεκρόκοσμο, ο Λούσιφερ πρωταγωνιστεί στο νέο επεισόδιο της Σουσπίρια. «Η δύναμη είναι μέσα σας. Μην υποκύπτετε σε κανέναν, ούτε σωματικά ούτε πνευματικά. Απολαύστε τις απόκρυφες γνώσεις που σας δίδαξα. Ανέλθετε και καταδυθείτε μέσα στο Είναι. Και μην ευχαριστείτε εμένα, αλλά εσάς τους ίδιους, γιατί από εσάς πηγάζουν όλα!». Τέτοια λόγια του Λούσιφερ προς τους ανθρώπους επέφεραν την αυστηρή τιμωρία του. Από εξέχον μέλος του Βασιλείου των Θεών, ως άλλος Προμηθέας, εξέπεσε και κατέληξε απογοητευμένος και πικραμένος, σε μια κρύπτη του Νεκρόκοσμου. Αυτοεξόριστος από τότε ο πατέρας της Σουσπίρια, παραμένει σε μια κατάσταση αιώνιου ύπνου. Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε εκτενώς στο μαύρο χιούμορ και το πολιτικό περιεχόμενο του «Kuro + Suspiria» που συνδημιούργησαν ο Luca Laca Montagliani με τον Τάσο Μαραγκό με τη συμμετοχή του Τόμεκ, ενός βιβλίου εκτός σειράς που λειτουργεί σαν comic relief στην αλυσίδα του τρόμου και του μακάβριου. Το «Ο Αιρετικός» (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 96 σελίδες) που κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα αποτελεί μια, κατά κάποιον τρόπο, επιστροφή στο γνωστό μυθολογικό σύμπαν της σειράς του Montagliani. Πρωταγωνιστής είναι ο Λούσιφερ που, όπως γράφει ο δημιουργός του, μέσω της διδασκαλίας του «προσπαθεί να οδηγήσει τα ανθρώπινα όντα στην αυτοδιάθεσή τους, ακολουθώντας ένα στάδιο συνεχούς βελτίωσης και μεταμόρφωσης. Ένα σχέδιο εξέλιξης και ενίσχυσης της πνευματικότητας και της άσκησης στις απόκρυφες πρακτικές. Μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού, συνεχής και σταθερή, που υλοποιείται κυρίως μέσα από τη θεώρηση πως οι άνθρωποι είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι για το παρόν και το μέλλον τους, τις επιτυχίες τους, τις αποτυχίες τους και τον τρόπο ζωής τους». Στα προηγούμενα μέρη («Καρδιά που φλέγεται», «Ένας μικρός θάνατος», «3 Ιστορίες από το Βασίλειο των Σκιών», «Διαβολικές Αδελφές: Ζάκουλα, Λουσίφερα, Σουσπίρια») στόχος του Montagliani ήταν η αναβίωση των σέξι ηρωίδων των ιταλικών fumetti από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Στον «Αιρετικό», το σενάριο είναι πιο σύνθετο και τα σχέδια του Andrea Bulgarelli βοηθούν στο να χτιστούν τα πολλά επίπεδα ανάγνωσης. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ιστορία γύρω από την έννοια της ελεύθερης βούλησης, όπως επισημαίνει ο ψυχίατρος και ψυχοθεραπευτής Marco Lazzarotto Muratori στο επίμετρό του («Η ελευθερία της επιλογής, της αυτοδιάθεσης, της απελευθέρωσης από δόγματα και δεσμά είναι αναμφίβολα μια ελκυστική πιθανότητα, που ωστόσο συγκρούεται με ένα ακανθώδες ζήτημα: την υποκειμενική ευθύνη»), και τη σχέση εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ σκότους και φωτός στη θρησκεία και τη μυθολογία, όπως διεξοδικά περιγράφει ο Fabio Celoni, αλχημιστής, συγγραφέας και δημιουργός κόμικς, στον επίλογό του. Πάνω απ’ όλα όμως, πρόκειται για την τραγική ιστορία ενός πρώην Θεού που επιχείρησε να μοιραστεί τη γνώση. Και το πλήρωσε ακριβά αλλά δεν το μετάνιωσε ποτέ. Και το σχετικό link...

Οι περισσότεροι έφηβοι της δεκαετίας του 1970 έμαθαν σημαντικές λεπτομέρειες για το σεξ από τα φθηνά περιοδικά κόμικς ελαφράς πορνογραφίας, πολύ πριν από το internet και την ευκολία πρόσβασης σε αμέτρητα sites κλιμακούμενης χυδαιότητας με τη λέξη «porn» στον τίτλο τους. Συνήθως τα αγόρια, κάτω από τα σχολικά θρανία, περιφέρανε τα τσαλακωμένα και σχισμένα περιοδικά και τα έκρυβαν κάτω από τα κρεβάτια τους μέχρι να τα ανακαλύψουν οι δάσκαλοι και οι γονείς και να αρχίσουν οι ηθικοπλαστικές κατσάδες. Στην Ελλάδα, ίσως η πιο δημοφιλής πρωταγωνίστρια τέτοιων κόμικς να ήταν η ξανθιά βρικόλακας Ζάκουλα, της οποίας οι περιπέτειες ξεκίνησαν να δημοσιεύονται το 1977 από τις εκδόσεις Πολυεκδοτική και ολοκληρώθηκαν μετά από 196 τεύχη. Στην Ιταλία ήταν ήδη σούπερ σταρ από το 1969 στο πλαίσιο του φαινομένου των fumetti neri, των ασπρόμαυρων περιοδικών τσέπης με το φθηνό χαρτί και τις χιλιάδες πωλήσεις. Δημιουργοί της ήταν οι Renzo Barbieri και Rubino Ventura στα σενάρια και αρχικοί σχεδιαστές οι Giorgio Cambiotti και Massimo Belardinelli, ενώ η δεκαπενθήμερη έκδοση κυκλοφόρησε συνολικά 327 τεύχη με αιματοβαμμένες σέξι ιστορίες γοτθικού τρόμου στις οποίες εμφανίστηκαν αμέτρητα μυθολογικά τέρατα, φαντάσματα, ζόμπι, μάγισσες, περιβόητοι εγκληματίες και δημοφιλείς χαρακτήρες όπως ο Σέρλοκ Χολμς, ο Αρσέν Λουπέν, ο Βαν Χέλσινγκ και η Κοκκινοσκουφίτσα, αλλά και ιστορικά πρόσωπα όπως ο Σίγκμουντ Φρόιντ και ο Τουλούζ Λοτρέκ. Σε παρόμοιες ιστορίες αλλά σε ένα σκοτεινό μεσαιωνικό περιβάλλον έγινε διάσημη η Λουσιφέρα (1971-1980) ανάμεσα σε δαίμονες, ιεροεξεταστές, τέκτονες ιππότες, αριστοκράτες, δήμιους και βασανιστές, τον Δρα Φάουστ και τον Αδόλφο Χίτλερ. Ως συνεχίστρια της παράδοσης αυτής «γεννήθηκε» η Σουσπίρια του Λούκα Λάκα Μονταλιάνι, που επιχειρεί εδώ και χρόνια να αναβιώσει το είδος του ερωτικού τρόμου των μαύρων ιταλικών κόμικς. Στον τόμο «Διαβολικές Αδελφές» (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 80 σελίδες), με εξαιρετικά εισαγωγικά και ιστορικά κείμενα, ο Μονταλιάνι συγκεντρώνει τρεις ιστορίες με αυτές τις πρωταγωνίστριες («Ζάκουλα» σε σενάριο και σχέδια του Μονταλιάνι, «Λουσιφέρα» σε σενάριο του Fabio Celoni και σχέδια του Alex Horley και «Σουσπίρια» σε σενάριο του Μονταλιάνι και σχέδια του Franco Saudelli) και θυμίζει στους ενήλικους αναγνώστες αυτό το ενδιαφέρον είδος του συνδυασμού σεξ και τρόμου μιας άλλης εποχής. Και το σχετικό link...

Σε συνέχεια της αναβίωσης των ερωτικών fumetti που κυκλοφορούσαν πριν μερικές δεκαετίες, ο Montagliani και η Jemma "ξαναχτυπούν" με ένα καινούριο βιβλίο, αυτή τη φορά όχι με σόλο ιστορίες της Suspiria αλλά με μια ανθολογία που επίσης συμμετέχουν η Ζάκουλα, η Λουσίφερα και η "Ξανθιά", νεότερη δημιουργία αυτή από το πενάκι του Franco Saudelli και όχι υπερφυσικός χαρακτήρας από το παρελθόν. Η πρώτη ιστορία είναι σε σκίτσο και σενάριο Montagliani και πρωταγωνιστεί η Ζάκουλα σε μια μικρή ερωτική (ή πορνογραφική αν προτιμάτε) περιπέτεια. Στη δεύτερη ιστορία σε σενάριο Fabio Celoni και σκίτσο Alex Horley πρωταγωνιστεί η Λουσίφερα με ελαφρώς εκτενέστερο (λίγο, μη φανταστείτε) σενάριο. Για όσους/ες (όπως εγώ π.χ.) δεν έχουν ξανακούσει τον Horley, είναι ψιλο-γνωστός κυρίως για τη δουλειά του στον χαρακτήρα του Lobo της DC Comics και το στυλ του θυμίζει τον Dan Brereton. Αναρωτιέμαι αν η πρωτότυπη ιστορία εκδόθηκε έγχρωμη, μια που δείχνει πως θα της πήγαινε πολύ το χρώμα. Η τρίτη ιστορία σε σενάριο Montagliani και σκίτσο Saudelli φέρνει για πρώτη φορά την Ξανθιά σε ένα υπερφυσικό περιβάλλον, όπου καταφέρνει να τη σκαπουλάρει με ένα σεξουαλικό όργιο και την παρέμβαση της Σουσπίρια. Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για έκδοση που απευθύνεται αυστηρά σε ενήλικους, όπως και τα fumetti των '70s και '80s (άλλο που με κάποιον τρόπο όλο στα χέρια πιτσιρικάδων σαν και του λόγου μου κατέληγαν)...

Η Σουσπίρια επανέρχεται στο τρίτο άλμπουμ της σειράς αισθησιακού τρόμου («Καρδιά που φλέγεται», εκδ. Jemma Press), επικεντρωμένο στο πρόβλημα του τοξικού έρωτα. «Κάποιες φορές στη διάσταση του έρωτα διεισδύει εκείνη του θανάτου, παίρνοντας τη μορφή μιας καρκινώδους αφοσίωσης καλυμμένη με φιλεύσπλαχνες προθέσεις, που όμως στην πραγματικότητα κρύβουν κάτι το σάπιο, που αμετάκλητα προσελκύεται από την άβυσσο, μέσα από την απατηλή πιθανότητα να μετατρέψει το σκοτάδι σε φως, τα σκατά σε χρυσάφι». Δεν θα μπορούσε να υπάρξει εναργέστερος ορισμός της «τοξικής αγάπης» από αυτόν του ψυχιάτρου και ψυχοθεραπευτή Μάρκο Λατζαρότο Μουρατόρι. Το απόσπασμα προέρχεται από την κριτική παρέμβαση που συνοδεύει την έκδοση της «Suspiria» – του τρίτου άλμπουμ της ιταλικής σειράς κόμικς, που φέρει τον τίτλο «Καρδιά που φλέγεται» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Jemma Press σε μετάφραση Γαβριήλ Τομπαλίδη. Σε αυτή τη ζοφερή ιστορία μεταφυσικού τρόμου, αυστηρά για ηλικίες 18+, το ερωτικό εναλλάσσεται με το γκροτέσκο, όταν δεν ταυτίζεται μαζί του. Πρωταγωνίστρια είναι η Μαντλίν Ντιμπουά, πρώην μπαλαρίνα. Η Μαντλίν ζει στο Παρίσι στις αρχές του περασμένου αιώνα, με τον σύζυγο – και δυνάστη της – Μαρσέλ, επίσης πρώην χορευτή, ο οποίος εξαιτίας ενός ατυχήματος έμεινε παράλυτος και καθηλώθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Προκειμένου να κρατήσει το σπιτικό τους και να μαζέψει τα χρήματα για την εγχείρηση του Μαρσέλ, η Μαντλίν πουλάει στους δρόμους κεριά τα οποία εκείνος υποκλέπτει από την τοπική εκκλησία. Η καθημερινότητά της είναι γεμάτη από ταπεινώσεις, προσβολές και κακοποιήσεις, τόσο από τον δύστροπο αλκοολικό άντρα της, όσο και από μεσήλικες «ευυπόληπτους πολίτες» της καλής κοινωνίας, οι οποίοι συστηματικά την παρενοχλούν και την εκμεταλλεύονται. Μοναδικός άγγελος-προστάτης αυτού του δύστυχου πλάσματος είναι η Σουσπίρια, αισθησιακή δαιμονική θεότητα και βασίλισσα του Νεκρόκοσμου, η οποία με τη βοηθό της Νένια εμφανίζεται στη Μαντλίν για να δώσει ένα τέλος στην οδύνη της. Μια οδύνη που πηγάζει από την εκ μέρους της μοιρολατρική αποδοχή ενός τοξικού έρωτα, τον οποίο «προτιμά να υποφέρει αδιαμαρτύρητα ανάμεσα σε ανθρώπους που αδιαφορούν». Και είναι αυτός ο τοξικός έρωτας με «τη μορφή μιας καρκινώδους αφοσίωσης», που δεν της επιτρέπει να συνειδητοποιήσει ότι καμία κακοποιητική σχέση δεν δύναται να φέρει εντός της οποιονδήποτε σπόρο αγάπης, και πως η ψευδαίσθηση ότι «τα πράγματα στο μέλλον μπορούν να πάνε καλύτερα» στο υπάρχον πλαίσιο δεν είναι παρά αποκύημα της φαντασίας της χωρίς ερείσματα στην πραγματικότητα. Μια ιερή εξαγνιστική φωτιά και η αναπάντεχη τροπή που παίρνει η υπόθεση μετά τη συνάντηση με έναν σαδιστή καθολικό παπά ξετυλίγουν τη μεταφυσική – με θρησκευτικό υπόβαθρο – διάσταση αυτής της καλογραμμένης ιστορίας του Luca Laca Montagliani, αποδοσμένης άψογα από τη σινική μελάνη και την ακουαρέλα του Andrea Bulgarelli. Και το σχετικό link...