Search the Community

Η «Φευγάτη» της Άννας Μπότσου είναι μια διαφορετική, φρέσκια εκδοχή του κλασικού παραμυθιού της Τοσοδούλας. Τα ελληνικά κόμικς είναι ένας συνεχώς αναπτυσσόμενος καλλιτεχνικός χώρος, του οποίου οι δημιουργοί αυξάνονται και πληθύνονται χρόνο με τον χρόνο. Σε αυτόν προστίθενται ηλικιακά νεαρά άτομα, φερέλπιδες δημιουργοί με δικές τους ιστορίες και σχέδια, διοχετευόμενοι στον ευρύ χώρο των αυτοεκδόσεων. Ανάμεσα σε αυτούς τους νέους βρίσκεται και η Άννα Μπότσου με το κόμικς «Φευγάτη, Μέρος 1ο: Φθινόπωρο». Η 23χρονη Μπότσου είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον του χώρου το 2022 με το κόμικς της «Το Γράμμα» και το 2023 με την υποψηφιότητά της στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς στην κατηγορία του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Δημιουργού. Φέτος επιστρέφει στην ενεργό δράση με το πρώτο μέρος της «Φευγάτης», μιας παραλλαγής του γνωστού παραμυθιού της Τοσοδούλας του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η μεταφορά και παραλλαγή κλασικών παραμυθιών στα κόμικς δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, με πιο διάσημο ίσως παράδειγμα την πολυβραβευμένη αμερικανική σειρά «Fables» του Bill Willingham. Έτσι και στη «Φευγάτη» η Μπότσου εμπνέεται από το παραμύθι για να το κάνει δικό της. Σε αυτό, η έφηβη Ελίνα ζει με τη μητέρα της στην καρδιά του δάσους. Το πάθος της είναι οι ιστορίες και τα βιβλία και ποθεί πολύ για συντροφιά, όμως «τι παρέα να βρεθεί για ένα κορίτσι δέκα εκατοστά ψηλό;». Τα στάσιμα νερά της ζωής της θα ταρακουνήσει ο παρορμητικός βασιλιάς των νεράιδων Φίνιαν που, θαμπωμένος από την ομορφιά της, θα τη ζητήσει σε γάμο. Μια πράξη που θα οδηγήσει στην απαγωγή της από μια πληθωρική βατραχίνα και τον γιο της, ωθώντας την Ελίνα στην απόδραση και στη μακρά οδύσσεια της επιστροφής στο σπίτι. Το κόμικς «Φευγάτη» της Άννας Μπότσου κυκλοφορεί στο κομικσάδικο «Solaris» (Αθήνα). Το πρώτο αυτό μέρος της «Φευγάτης», που φιλοδοξεί να ολοκληρωθεί σε ακόμα δύο μέρη, λίγο φαίνεται να ξεστρατίζει από το πρωτότυπο παραμύθι, όμως προσφέρει μια διαφορετική, δροσερή εμπειρία. Η ιστορία είναι μπολιασμένη με χιούμορ και δράση, δίνοντας την εντύπωση μιας ταινίας Ντίσνεϊ ή ενός κλασικού κόμικς για παιδιά. Το σχέδιο της Μπότσου είναι ζωντανό, με διασκεδαστικές εκφράσεις και μικρές δόσεις ρεαλισμού, φανερώνεται εύκολα πως έχει σχεδιαστεί με μολύβι ενώ ντύνεται με τα αραιωμένα χρώματα της ακουαρέλας δίνοντας μιαν αίσθηση εικαστικής ζωντάνιας στο ανάγνωσμα. Μια αύρα ξεγνοιασιάς, ελαφρότητας και ελευθερίας φαίνεται να φυσάει από αυτό το πρώτο κεφάλαιο που ανοίγει την όρεξη για την υπόλοιπη ιστορία, κάνοντας τη «Φευγάτη» ένα κόμικς κατάλληλο για κάθε ηλικία και την Μπότσου μια νέα δημιουργό από την οποία το κοινό μπορεί να περιμένει πολλά στο μέλλον. Και το σχετικό link...

Το κόμικ της Άννας Μπότσου, που κυκλοφόρησε στο 16ο Comicdom Con Athens, τον Απρίλιο του 2022, αναφέρεται σε ένα “Γράμμα”, το οποίο στέκεται η αφορμή να έρθουν πιο κοντά δύο άνθρωποι εντελώς άγνωστοι και να ερωτευθούν, που σε αντίθετη περίπτωση, ούτε που θα γνώριζε ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Όλα ξεκινούν, όταν ο ταχυδρόμος αφήνει ένα γράμμα στο σπίτι, που έμενε παλαιότερα η Ισμήνη Ριντ. Η νέα ιδιοκτήτρια, σαστισμένη, αποφασίζει να βρει την παραλήπτρια και να της το δώσει. Έκπληκτη θα διαπιστώσει ότι η δεσποινίς Ριντ είναι πλέον κυρία και δεν θέλει να έχει καμία σχέση με τον αποστολέα του γράμματος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η σχέση μεταξύ τους έχει τελειώσει άσχημα, μάταια κι άδοξα. Οι ημέρες περνούν και η κοπέλα που έχει, πλέον, το γράμμα, αποφασίζει να το ανοίξει και να το διαβάσει. Μετά την ανάγνωση, παίρνει ακόμα μία απόφαση, περισσότερο αδιάκριτη από την προηγούμενη. Παίρνει μολύβι και χαρτί και γράφει εκείνη στον νεαρό, για να του ανακοινώσει τις προθέσεις της κυρίας Ριντ, αλλά και την συμπαράστασή της προς το πρόσωπό του. Ο ευγενικός νεαρός, αν και βρίσκεται στον πόλεμο, καθώς έχει στρατευθεί, της απαντά, εκείνη ανταπαντά και το ένα γράμμα διαδέχεται το άλλο. Οι δύο άγνωστοι, γνωρίζονται μέσα από τις γραμμές και μία αρχική συμπάθεια, δίνει την θέση της σε έναν πλατωνικό έρωτα. Εκτός, όμως, από το πρόβλημα της απόστασης, η συγκεκριμένη σχέση, δοκιμάζεται ακόμα περισσότερο, καθώς ο νεαρός θα πρέπει να φύγει για το μέτωπο, προκειμένου να πολεμήσει, με αποτέλεσμα το μέλλον του να κρίνεται εξαιρετικά αβέβαιο. Η δεσποινίς Μπότσου, με το πόνημά της αυτό, επιχειρεί να δημιουργήσει μία ατμόσφαιρα εποχής, όπου ο έρωτας ήταν αγνός και οι άνθρωποι ευγενείς, ακόμα κι αν είχαν να διαχειριστούν δύσκολες κι άσχημες καταστάσεις στις ζωές τους. Αυτό το κλίμα, πιστεύω, ότι το πετυχαίνει στην εντέλεια. Μοναδική παραφωνία, που αποστασιοποιείται από την συγκεκριμένη εποχή είναι η… ταμπελίτσα με το σύμβολο του Ευρώ (“€”), που βλέπουμε στην σελίδα 16. Μικρό το κακό πάντως. Σε αντίθεση με άλλα φανζίν (που είναι δυστυχώς τα περισσότερα) που εμμένουν να πραγματεύονται κλισέ της επιστημονικής φαντασίας, μακάβριο horror κι άκρατο πεσιμισμό, έρχεται το παρόν κόμικ να μας δώσει μία μεστή υπόθεση, με καλοστημένη πλοκή και ρομαντισμό. Και πάνω από όλα… ένα ευτυχές τέλος. Ε-ΠΙ-ΤΕ-ΛΟΥΣ!!! Καιρό είχα να δω happy end σε φανζίν και μάλιστα δεν κρύβω ότι εξεπλάγην με την κατάληξη αυτή! Εν κατακλείδι, είναι ένα κόμικ που μου άρεσε, αλλά πιστεύω ότι θα κερδίσει περισσότερο το γυναικείο αναγνωστικό κοινό, που αρέσκεται σε ρομαντικά στοιχεία. Εμείς τα αγοράκια, όπως και να το κάνουμε, αποζητούμε πιο… βάρβαρες καταστάσεις. Ο εικαστικός τομέας μου ήταν συμπαθής, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μ’ ενθουσίασε. Ενώ στο σύνολό τους έχουμε μία αξιόλογη εναλλαγή των σκηνών και μία πολύ καλή σκηνοθεσία, τα καρέ μεμονωμένα ήταν άκαμπτα και χωρίς μεγάλη ζωντάνια. Πολλές φορές διακρίνεται το αρχικό περίγραμμα που έχει γίνει με μολύβι, ενώ και τον χρωματισμό τον βρήκα κάπως μονότονο, με αυτές τις αποχρώσεις του… μουσταρδί! Για να μην με χαρακτηρίσετε, όμως, γκρινιάρη, να πω ότι είχε και τις στιγμές του. Κι αυτές είναι οι όμορφες περιγραφές των συναισθημάτων των πρωταγωνιστών, όπως εκείνες αποτυπώνονται στο βλέμμα τους. Και φυσικά θα πρέπει να βγάλουμε το καπέλο και στο πανέμορφο κι εμπνευσμένο σχέδιο στο εξώφυλλο, το οποίο περιγράφει παραστατικά και λακωνικά μία μικρή περίληψη του σεναρίου. Με το που πιάνουμε στα χέρια μας ένα αντίτυπο, αμέσως καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα φανζίν. Καλοφτιαγμένο μεν, φανζίν δε. Το χαρτί στο εσωτερικό προσφέρει μία κάποια ποιότητα, που κάνει την ανάγνωση εύκολη, αλλά το εξώφυλλο είναι πέραν του δέοντος, λεπτό, με αποτέλεσμα να τσαλακώνεται ακόμα και με το βλέμμα! Μένοντας στο εξώφυλλο, να πούμε ότι δεν έχει και την καλύτερη δυνατή γραφιστική επιμέλεια, αλλά κινείται σε σχετικά minimal ρυθμούς. Κατά τα άλλα, μιλάμε για ένα συμπαθητικό τευχάκι κι από πλευράς ποιότητας. Το έξτρα υλικό απουσιάζει επιδεικτικά. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του κόμικ.