Μια εικόνα, 341 λέξεις [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 1/08/2026]

[ramirez]

Θα καταλάβουμε και θα σκεφτούμε περισσότερα για την «Οδύσσεια» του Νόλαν όταν περάσει ο χρόνος, κατακάτσει ο αχός, ξαναδούμε την ταινία, ωριμάσει η σκέψη μας γι’ αυτήν και συζητήσουμε χωρίς εξιδανικεύσεις και δαιμονοποιήσεις για όλα όσα δείχνει και όλα όσα εν θερμώ γράφονται και λέγονται τις τελευταίες εβδομάδες. Το σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται για μια εύκολη ταινία, δεν φεύγεις από το σινεμά ανάλαφρος και χαμογελαστός. Υπάρχουν σκηνές, εικόνες και νοήματα που τριγυρνάνε στο μυαλό σου και βασανίζουν τη σκέψη σου.

 

Το πιο δύσκολο, ίσως, είναι να κρίνεις τον Οδυσσέα, δεν χωρούν εδώ μανιχαϊσμοί. Με βάση την εκδοχή του Νόλαν, ήταν τελικά ένας πολυμήχανος ήρωας για την πατρίδα του (υπήρχε τέτοια;) ή ένας ύπουλος μακελάρης; Προστάτευσε τους συντρόφους του ή νοιάστηκε μόνο για το τομάρι του; Ήθελε να γυρίσει στην Ιθάκη ή είχε βολευτεί στην αγκαλιά της Καλυψώς, τη γεύση των λωτών και την ευδαιμονία της λήθης;

 

Εξίσου δύσκολο, αδύνατο μάλλον, είναι να ταχθείς με κάποιο στρατόπεδο. Με τους Έλληνες ή τους Τρώες; Τους Δυτικούς ή τους Ανατολικούς; Τους εισβολείς ή τους αμυνόμενους; Όταν βγαίνουν οι κρυμμένοι πολεμιστές από τον Δούρειο Ίππο και σπέρνουν τον θάνατο υπό την ηγεσία του Αγαμέμνονα-Νταρθ Βέιντερ και το αμφίσημο βλέμμα του Οδυσσέα, δεν μπορείς να χαρείς. Είναι πιο σύνθετες η ανάγνωση και η ερμηνεία της Ιστορίας από το δίπολο καλοί – κακοί. Ακόμα κι αν δεν πρόκειται για Ιστορία αλλά για μυθολογία, τα ερωτήματα παραμένουν.

 

 

 

 

Ακριβώς το αντίθετο από ό,τι συνέβαινε στους «300» του Φρανκ Μίλερ και στην κινηματογραφική τους μεταφορά από τον Ζακ Σνάιντερ. Εκεί οι Σπαρτιάτες ήταν έξυπνοι, γενναίοι, όμορφοι κι αρρενωποί και οι Πέρσες βάρβαροι, τερατόμορφοι, αλλόκοτοι, εξωτικοί. Ο θαρραλέος κι αποφασιστικός Λεωνίδας εκπροσωπούσε τον στρέιτ δυτικό πολιτισμό και αμυνόταν ενάντια στους «ξένους», ενώ ο Ξέρξης ήταν μια θλιβερή, εστέτ καρικατούρα βγαλμένη από τη χειρότερη οριενταλιστική φαντασία. Όσοι εξεγέρθηκαν για την «ποιητική αδεία» παραποίηση του Ομήρου από τον Νόλαν και για τη μαύρη Ελένη, δεν θυμάμαι τότε να είπαν τίποτα για τον Ξέρξη από τη Eurovision και τον Κουασιμόδο Εφιάλτη. Δεν πειράζει. Η «Οδύσσεια» σηκώνει κουβέντα κι αυτό είναι το πιο σημαντικό.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...