ΜΟΜΠΙ ΝΤΙΚ Η' Η ΦΑΛΑΙΝΑ

[Dr Paingiver]

  

 

Έχω διαβάσει μπόλικες φορές το βιβλίο του Χέρμαν Μέλβιλ και κάποια στιγμή σίγουρα θα το ξαναδιαβάσω. Το θεωρώ από τα κορυφαία αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Εδώ, ο Chaboute' παίρνει την ιστορία του Μέλβιλ  και πραγματικά την απογειώνει. Δεν είχα διαβάσει άλλο κόμικ του προηγουμένως, όμως τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιό ταιριαστό γι αυτή την ιστορία, από το Α/Μ σχέδιό του. 

Ελάχιστο (το απολύτως αναγκαίο) κείμενο, αφήνει το σχέδιο να σου εξάψει τη φαντασία. Αρκετά καρέ είναι γροθιά στο στομάχι.

Την ιστορία του Μόμπυ Ντικ μάλλον την ξέρετε όλοι, συνεπώς δεν γράφω κάτι γι αυτήν. Αφεθείτε στην μαγεία της εικόνας. 

Θεωρώ αυτό το κόμικ ένα από τα καλύτερα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια και το οποίο ετοιμάζομαι να ξαναδιαβάσω, μάλλον αρκετές φορές ακόμα.

Η έκδοση τιμά απόλυτα, τόσο το βιβλίο όσο και τον Chaboute'. Εξαιρετική.

Το πήρα στα 22€ και θεωρώ ότι αξίζει τα λεφτά της πολύ περισσότερο κι από το παραπάνω.

Το συνιστώ ανεπιφύλαχτα σε όλους σας.

 

[coppiman]

Εξαιρετική έκδοση. Εξαιρετικό έργο. Πραγματικά από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που ανακάλυψα στο Comicdom. 

Και σε καταπληκτική τιμή. 

[Lelis]

Διαβάστηκε και απο μένα

 

Το συγκεκριμένο το πήρα από το πάγκο της Χαραμάδας στο Comicdom, χωρίς να έχω ιδέα ότι βγήκε. 

Δεν το μετάνιωσα καθόλου, από τις πιο ευχάριστες off-planing αγορές του Comicdom

Έχουμε διαβάσει και το original βιβλίο και έχουμε δει διάφορες διασκευές από κόμικς, ταινίες,παιδικά και δεν θυμαμαι και εγώ τι άλλο.

Το συγκεκριμένο ως προς την υπόθεση είναι σχεδόν πιστή μεταφορά.

Όμορφη και καλοδουλεμένη διασκευή θα έλεγα, καθώς μεταφέρει αρκετά καλά το όλο κλήμα του βίβλιου. Αρκετά ατμοσφαιρικό σου μεταφέρει την αγωνία και την απειλή στην θάλασσα και παρα τις πολλές σελίδες διαβάζεται σχετικά γρήγορα, καθώς έχει λίγους διαλόγους, ενώ υπάρχουν αρκετά συνεχόμενα καρέ που η αφήγηση γίνεται μόνο με το σχέδιο. Για κάτι το οποίο έχεις διαβάσει πολλές φορές και με διαφορετικούς τρόπους, σίγουρα η όλη ροή σε κρατάει και δεν σε απογοητεύει.

 

Το σχέδιο λειτουργεί άψογα και είναι και ένας από τους λόγους που κάνει την μεταφορά να λειτουργεί. Ασπρόμαυρο με έντονες σκιάσεις. μαύρες φιγούρες, εξαιρετική απόδοση σε εκφράσεις και βλέμματα, άλλοτε φόβος και αγωνία, άλλοτε αποφασιστικότητα, γενικά σου περνάει φουλ την όλη ατμοσφαιρα και πολλές φορές όπου δεν υπήρχαν μπαλονάκια, το σχέδιο ήταν αρκετό για να σου δώσει την εντύπωση ότι βλέπεις μια βουβή ταινία με έντονες εικόνες και εκφράσεις.

 

Η έκδοση τούμπανο. Σκληρό εξώφυλλο, μεγάλο μέγεθος και πολύ στιβαρό δέσιμο. Πολλά μπράβο στην Χαραμάδα

 

Αν σε κάποιον αρέσουν οι διασκευές λογοτεχνικών, είναι must αγορά καθώς η όλη έκδοση το σχέδιο και η εκτέλεση σου δίνει την αίσθηση ότι διαβάζεις κάτι ποιοτικό. Ακόμα και όσοι δεν αρέσκονται σε τέτοιες διασκευές και επιλεκτικά διαλέγουν ή θέλουν να δοκιμάσουν κάποιες, δεν θα το μετανιώσουν καθόλου, καθώς η όλη προσπάθεια δεν σου δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει κάποια μεταφορά, αλλα έχει όλα τα χαρακτηριστικά καθαρόαιμου κόμικ

[Gwynplaine]

Τώρα διαβάζω για πρώτη φορά το βιβλίο. Το σχέδιο από όσο είδα είναι δυνατό chiaroscuro, ατμοσφαιρικό και λεπτομερές. Θα προστεθεί στις αγορές του Ιουλίου μαζί με Καραβανες και undertaker 

[Theo A]

Αγόρασα και εγώ το GN από το βιβλιοπωλείο του εκδότη (Πίξελbooks) στην Πάτρα. (Μια ευκαιρία να βοηθήσω την αντίσταση στην πολιτιστική έρημο αυτής της πόλης).

Το μυθιστόρημα το είχα από το 1992 που κυκλοφόρησε.

 

Edited July 10 by Theo A

[Theo A]

Επειδή το σκοτεινό μυθιστόρημα του Μέλβιλ καθώς και το GN που στηρίζεται σε αυτό δεν ταιριάζουν πολύ με το ελληνικό καλοκαίρι, μπορούμε να διαβάσουμε τον ξεχασμένο* Ρομάνο Σκάρπα. Στις "πηγές των Μογγόλων" (εγώ τις έχω από την ημιτελή σειρά της Καθημερινής) ο Μίκυ μαζί με τον Μπιπ-Μπιπ βρίσκονται στο σκάφος του καπετάνιου Μακ Χάμπ που κυνηγά (με την ίδια εμμονή με τον Αχαάβ) την άπιαστη άσπρη ...ρέγγα          που ονομάζεται ...Μπόμπυ Ντίκ   

 

 

*Δυστυχώς οι μόνοι Ντισνευκοί δημιουργοί που απασχολούν την ελληνική σκηνή είναι οι ζωντανοί που μπορούν να έρθουν για υπογραφές και εμπόριο. 

Edited August 7 by Theo A

[Gwynplaine]

Μόλις τελείωσα το βιβλίο των εκδόσεων Gutenberg (Editio Minor) διαβάζοντας παράλληλα και την διασκευή του Chaboute από τις εκδόσεις Χαραμαδα, η οποία ακολούθησε την μετάφραση του εν λόγω βιβλίου, ντύνοντας με εικόνες την ανάγνωση του βιβλίου. Η διασκευή του Chaboute έκοψε αρκετό πάχος (pun intended) από το πρωτογενές υλικό κρατώντας (Spoilers) την κωμική συνάντηση του Ισμαήλ με τον Κουιγκεγκ, πολύ πιο συμπυκνωμένη αφαιρώντας το δεύτερο βράδυ διαμονής τους σε κοινό κρεβάτι, την ολοήμερη προσευχή στον Θεό του Κουιγκεγκ και άλλα μικροπεριστατικά κρατώντας μέρος του κηρύγματος του πάστορα. Κυρίως από το βιβλίο διασκευαστηκαν τα προφίλ των αξιωματικών Σταρμπακ, Σταμπ και Φλασκ, το τελετουργικό με το γκρογκ όπου το πλήρωμα ορκίστηκε πίστη στον Αχαάβ, συναντήσεις με δύο πλοία μόνο, το εγγλέζικο όπου ο εκεί καπετάνιος είχε χάσει το χέρι του από τον Μομπι Ντικ (αλλάζοντας βέβαια το χέρι από ένα κομμάτι από φιλντισι κοντά στο σχέδιο του ποδιού του Αχαάβ σε ένα αυτοσχέδιο καμάκι) και την συνάντηση με το πλοίο Ραχήλ και το περιστατικό με την καταιγίδα και επικεντρώνεται στις τελευταίες 150 σελίδες του βιβλίου όπου στο τέλος βρίσκεται στο κυνήγι. Στο κόμικ η σκοτεινή παρουσία του Αχαάβ είναι πανταχού παρούσα στο βιβλίο... ένας Αχαάβ σκοτεινός με πυρετωδες βλέμμα και το πρόσωπο του μια μάσκα συνεχώς συνοφρυωμενη, προσωποποίηση της εμμονής αλλά και της σκληρή ζωής στην θάλασσα. Γενικά η διασκευή είναι πετυχημένη... μιλάμε για ένα βιβλίο που είναι αδύνατο να διασκευαστεί στην ολότητα του. Το βιβλίο περιέχει κεφάλαια για την ιστορία της Φαλαινοθηρικης, για τις κατηγορίες των φαλαινών, συγκρίσεις μεταξύ της σπερμοφαλαινας και της γνήσιας φάλαινας ( ομοιότητες και διαφορές) , περιγραφή του κυνηγιού της σπερμοφαλαινας και πως αφαιρείται το λίπος που θα βγάλει το λάδι για το σπαρματσετο η οποία στο graphic novel πολύ σοφά οπτικοποιειται βουβά, ιστορίες του Ισμαήλ από άλλα ταξίδια του, προσπαθεί να σκιαγραφήσει την ψυχολογία της φάλαινας από τα φυσικά της χαρακτηριστικά σύμφωνα με τις επιταγές των τότε φυσιογνωμιστων. Διαβάζοντας και τα δύο δεν μπόρεσα να μην κάνω έναν παραλληλισμό με τις Αρχαίες Τραγωδίες. Ο Αχαάβ είναι πέρα από εμμονικος και έρμαιο της μοίρας με προκαθορισμένη αυτήν όπως φαίνεται από την προφητεία του Φενταλαχ. Κάνει δεύτερες σκεψεις, ακούει τις νουθεσίες του Σταρμπακ τον οποίο απομακρύνει από το κυνήγι της φάλαινας γιατί διαισθάνεται το επικείμενο αλλά εν τούτοις συνεχίζει με μανία το κυνήγι του Μόμπι Ντικ. Στο τέλος φυσικά πεθαίνει όπως ακριβώς η μοιρα του το είχε προδιαγράψει. Ο Μόμπι Ντικ στην ουσία είναι ένας θεός της θάλασσας, σχεδόν μεταφυσικός και άχρονος (δεν είναι μια αλμπίνο φάλαινα....στην περιγραφή των φαλαινών ο Ισμαήλ οι γηραιότερες φάλαινες έχουν άσπρη την καμπούρα τους κάνοντας τον Μόμπι Ντικ μια φάλαινα μαθουσαλα). Διαπράττοντας την ύβρη κυνηγώντας τον ακολουθεί η Νέμεσις. Αναγκάζεται να δει το σκάφος του με όλους τους ναύτες και τον Σταρμπακ, που προσπάθησε να προστατέψει, να βυθίζεται και ακολουθεί ο θάνατος του δια μιας ιδιότυπης αγχόνης, εξαναγκάζοντας τον και μετά θάνατον στο συσιφειο μαρτύριο του να κυνηγάει αιωνίως τον Μομπι Ντικ. Αυτό οπτικοποιειται καλύτερα στο κόμικ όπου οδηγείται στα σκοτάδια του Ταρταρου. Άλλη μια παράλειψη για λόγους οικονομίας είναι και ο σαιξπηρικος χαρακτήρας του Πιπ. Αυτές είναι οι λίγες σκόρπιες σκέψεις μου.... Το κόμικ και η σκοτεινή του ατμόσφαιρα για μένα είναι γάντι για το ύφος του Robert Eggers...Θα γύριζε μια καταπληκτική ταινία 

Edited September 17 by Gwynplaine

[Mandrake]

Βγαίνω λίγο εκτός θέματος δείχοντας μία απ' τις αγαπημένες μου σκηνές του σύμπαντος των "Star Trek" γενικότερα, απ' την ταινία "Star Trek: Η Πρώτη Επαφή" ("Star Trek: The First Contact") ('96), που δείχνει πόσο επιδραστικό ήταν το βιβλίο του Herman Melville στον εξαίρετο αυτόν καπετάνιο, σε μία εξαιρετικά επίπονη για εκείνον απόφαση! Δύσκολα θα το καταλάβουν, βέβαια, όσοι δεν έχουν δει τι έχει προηγηθεί με εκείνον στην τηλεοπτική σειρά και ποιοι είναι οι Borg. Οι αναφορές σε Λογοτεχνία στο franchise, γενικότερα (ιδιαίτερα φυσικά στον William Shakespeare), πήγαιναν το σενάριο σε άλλο επίπεδο!

 

 

 

Και επ' ευκαιρίας, θα πρέπει να προστεθεί ο αυθεντικός συγγραφέας στη βάση δεδομένων και μάλιστα πρώτος!

[albertus magnus]

@ Mandrake

 

Συμφωνω απολυτως! Πολυ δυνατη σκηνη και εγω θα ελεγα οτι απο τις 4 ταινιες με το πληρωμα του Next generation αυτη ειναι η καλυτερη.  Επισης ο Patrick Stewart (συμπτωματικα ή μη) μετα απο 2 χρονια επαιξε τον Captain Ahab σε μια μινι σειρα

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Moby_Dick_(1998_miniseries)

[Theo A]

Για την αμερικάνικη λογοτεχνία ο Μόμπυ Ντικ του Μέλβιλ είναι ένα κείμενο πολύ σημαντικό, αντίστοιχο με τα δικά μας έπη του Ομήρου (που ένας αμερικάνος σκηνοθέτης μας θύμισε πρόσφατα). Άρα και τα κόμικς έχουν ασχοληθεί επανειλημμένως με αυτό το μυθιστόρημα.

Ένα εκτενές άρθρο στο The comics Journal αναλύει όλες τις κομικσοδιασκευές και πρέπει να διαβαστεί από όσους αγόρασαν την έκδοση της Χαραμάδας!

 

https://www.tcj.com/this-elusive-quality-moby-dick-on-the-comics-page/#easy-footnote-3-158258

 

[jimakoszs97]

Δεν ξέρω αν θα το αγοράσω γιατί έχω ήδη την έκδοση της Dark Horse που είχα πάρει το 2017, και είναι πολύ ωραία έκδοση, σκληρόδετη όπως και η ελληνική, αλλά σίγουρα το προτείνω σε όσους δεν το έχουν.
Μπορεί να το πάρω κάποια στιγμή για να το έχω και στα ελληνικά (όπως έχω και το βιβλίο και στα αγγλικά και στα ελληνικά) γιατί μου αρέσει πολύ Η Φάλαινα (ο πρώτος τίτλος με τον οποίο δημοσιεύθηκε στην Αγγλία, λίγο νωρίτερα από την κυκλοφορία του βιβλίου στην πατρίδα του Μέλβιλ με τίτλο Moby Dick). Επίσης έχω και την έκδοση του Μικρού Ήρωα μίας άλλης διασκευής του Μόμπυ σε γαλλοβελγικό κόμικ σε σενάριο του Olivier Jouvray και με σχέδιο του Pierre Alary. Μου άρεσε και αυτό αρκετά, ιδίως το σχέδιο και ο χρωματισμός.


Η έκδοση του Norton (Critical Edition) είναι εξαιρετική. Εκτός από το βιβλίο που τελειώνει στην σελίδα 410, έχει ακόμη 300 σελίδες (μέχρι την σελίδα 706) με γλωσσάρι για τους ναυτικούς όρους, κριτικές από παλιές εφημερίδες κτλ, αλληλογραφία του Μέλβιλ, σχέδια και illustrations και γενικά πολύ έξτρα υλικό. Το μόνο αρνητικό είναι το εξαιρετικά λεπτό χαρτί (που συνηθίζεται σε αγγλόγλωσσες εκδόσεις πάρα πολλών σελίδων, όπως η Αγία Γραφή για παράδειγμα) το οποίο κάνει το βιβλίο να έχει περίπου το 1/3 του πάχους της ελληνικής έκδοσης του Gutenberg (900 σελίδες, που αντιστοιχούν στις 410 του Norton).
 

Spoiler

 

Και ένα γρήγορο ξεφύλλισμα του συγκεκριμένου γκράφικ νόβελ:

 

Edited August 28 by jimakoszs97