ΑΜΟΡΕ ΜΙΟ

[kaneda]

  

 

Γραφιστική Επιμέλεια: Βασίλης Φωτσεινός, Γιώργος Γούσης, Νίκος Τσιώλης   

 

Σύνοψη από την εκδοτική

 

"Είμαι τεμπέλα, εγωίστρια, ανυπόμονη, ιδιότροπη, ξεροκέφαλη, ακατάστατη, ανακατώστρα, αναβλητική, ασυνάρτητη, αναποφάσιστη, ψεύτρα, μυγιάγγιχτη, επιθετική, εκδικητική, παρανοϊκή, αλαζόνας, επίμονη, αδιάκριτη, αγχωτική, πρηξαρχίδω… Με δυο λόγια, δεν έχω μεγάλα ελαττώματα". Με αυτόν τον τρόπο επιλέγει να συστηθεί η Λουκρητία ήδη από τις πρώτες σελίδες του Amore Mio: με αφοπλιστική ειλικρίνεια, καυστικό χιούμορ και μια γενναία δόση αυτοσαρκασμού. Μέσα από γνώριμες στιγμές ερωτικής καθημερινότητας - αποτυχημένα ραντεβού, αμήχανες σιωπές, μεγάλες προσδοκίες και ακόμη μεγαλύτερες απογοητεύσεις - η Λουκρητία αναζητά τον απόλυτο έρωτα, κάνοντας συχνά συμβιβασμούς που μάλλον ξέρει πως δεν θα έπρεπε. Οι άντρες που περνούν από τη ζωή της έχουν όλοι τα κουσούρια τους· όπως ακριβώς κι εκείνη. Το Amore Mio δεν είναι μια ωδή στον έρωτα, αλλά μια σαρκαστική αποδόμησή του, μια υπενθύμιση πως μοιάζει περισσότερο με μάχη, παρά με ασφαλές καταφύγιο - μια μάχη από την οποία η Λουκρητία βγαίνει συχνά χαμένη. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει να ξαναδοκιμάσει.

 

      

 

Σενάριο και σχέδιο

 

Το Αμόρε Μίο σεναριακά αποτελείται από μία συρραφή μικρών, αυτοτελή ιστοριών, οι οποίες στην έκτασή τους κυμαίνονται από δύο έως τέσσερις σελίδες το πολύ, και μας  παρουσιάζουν τον αλλεπάλληλο - και πολλές φορές τον ατελέσφορο - αγώνα της Λουκρητίας για να βρει τον έρωτα της ζωής της.

 

Όλες οι ιστοριούλες χαρακτηρίζονται από έξυπνο και λεπτεπίλεπτα σαρκαστικό χιούμορ, μέσα από το οποίο η δημιουργός Silvia Ziche μας ξετυλίγει με ξεκαρδιστική αφήγηση τα άγχη, τους φόβους, τις επιθυμίες και τα όνειρα της Λουκρητίας, μίας 30άρας καλλονής, η οποία το μόνο που θέλει είναι να αγαπήσει, αλλά και να αγαπηθεί από κάποιον αληθινά.

 

Και φυσικά όλα τα παραπάνω αναδεικνύονται μοναδικά, χάρις το μεγάλου ατού της Ziche που δεν είναι άλλο από το σχέδιο. Το σχέδιο της Ziche είναι ένα σχέδιο παράφορα εκφραστικό, το οποίο σε κάθε του καρέ αναβλύζει από σκανταλιάρικη τσαχπινιά και αιθέριο ταπεραμέντο. Επίσης ο ασπρόμαυρος χρωματισμός που χρησιμοποιείται, σε συνδυασμό με το μικρό μέγεθος του κόμικ, κάνουν την έκδοση να αποπνέει έναν ευχάριστα νοσταλγικό pulp αέρα.

 

     

 

Η έκδοση

 

Όπως μας έχει συνηθίσει η DocMZ με τις προηγούμενες εκδόσεις της, έτσι και εδώ η ποιότητα της έκδοσης είναι πάρα πάρα πολύ καλή. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο διαθέτουν τα λεγόμενα "αυτάκια", ο τίτλος στο εξώφυλλο του κόμικ είναι με ανάγλυφα γράμματα, και φυσικά, το καλύτερο το είπαμε; Το σχέδιο του εξώφυλλου του κόμικ έχει φιλοτεχνηθεί εκ νέου από την ίδια την Silvia Ziche, ειδικά για την ελληνική έκδοση. Τι απίστευτη τιμή! 

 

Στην αρχή του κόμικ διαβάζουμε τον κατατοπιστικότατο πρόλογο της κυρίας Λένας Τζιογκίδου (επίσης γνωστής και ως @ Kabuki  στο φόρουμ μας, καθώς και στο comicstreet.gr) και στην συνέχεια ακολουθεί μία χορταστική ενότητα, σχετικά με την σύλληψη και την δημιουργία της Λουκρητίας από την δημιουργό. Μετά, στο τέλος του κόμικ, συναντάμε ένα σύντομο βιογραφικό της Silvia Ziche με τις δουλειές της, καθώς επίσης και με τις ιστορίες της, οι οποίες έχουν κυκλοφορήσει στην χώρα μας από την εκδοτική.

 

Για το τέλος, άφησα το ίσως πιο άξιο αναφοράς για εμένα. Όπως μας πληροφορεί στο πεδίο που αναφέρονται οι συντελεστές του κόμικ, η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε στα μπαλονάκια των διαλόγων, αποτελεί πρωτότυπη δημιουργία του κυρίου Χαράλαμπου Τουγλή, ο οποίος για να την δημιουργήσει βασίστηκε στον γραφικό χαρακτήρα της Silvia Ziche. Πραγματικά απίστευτο! Αξίζουν πάρα πολλά μπράβο σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στην ελληνική έκδοση! 

 

     

 

Συμπερασματικά

 

Το ήξερα! Βαθιά μέσα μου το ήξερα ότι η Silvia Ziche είναι και αυτή ρομαντική ψυχούλα, απλά ντρεπόταν να το παραδεχτεί! Μπορεί με αφοπλιστική κυνικότητα και καυστικό χιούμορ να αποδομεί τον έρωτα και όλο τον γλυκανάλατο ρομαντισμό που αυτός τον συνοδεύει, αλλά αν δεν ήταν πραγματικά ρομαντική, δεν θα μας έδειχνε την ηρωίδα της να συνεχίζει, παρά τις συνεχείς απογοητεύσεις της, να κυνηγάει τον έρωτα και την συντροφικότητα.

 

Το Αμόρε Μίο της Silvia Ziche μπορεί φαινομενικά είναι το απόλυτο αντι-ρομαντικό κόμικ, αλλά παρόλα αυτά μέσα από τις σελίδες του, η δημιουργός φροντίζει μέσω φινετσάτων κωμικών gag να μας περάσει το μήνυμα, ότι για να βρει κάποιος την αληθινή του αγάπη, δεν χρειάζεται να αλλάξει τον εαυτό του ή να υποδυθεί κάποιον άλλον από αυτό που είναι, απλά και μόνο για να ακολουθήσει την νόρμα και τις συμβάσεις που επιβάλλονται από τον κοινωνικό περίγυρο. Πόσο πολύ εγωιστικό, αλλά και πόσο πολύ ειλικρινές και αγνό την ίδια στιγμή! Αν δεν είναι αυτό ρομαντικό, τότε πραγματικά τι είναι;

 

Εύχομαι καλό διάβασμα σε όλες και σε όλους! 

 

Ευχαριστώ θερμά τον @ hudson για το σκανάρισμα και για την διάθεση των εξωφύλλων.

[nikos99]

Πολύ δυνατό μου άρεσε . Βασικά είναι και λίγο καθρέπτης της ελληνικής κοινωνίας οι γονείς να θέλουν να σε παντρέψουν γιατί θα μείνεις γεροντοκόρη  εσύ να μην βρίσκεις κάτι καλό και να  πεφτεισ σε κάτι περιπτώσεις και τρελλές καταστάσεις γενικά  τα απανωτά ραντεβού έβγαζαν πολύ τρελλα και χιούμορ . Έχω διαβάσει όλες τις εκδοσεις της εκδοτικησ και από όλες έχω ευχαριστημένος . 

[Ion]

Κι εμένα μου άρεσε πολύ! Αρκετά πιο πολύ από διάφορα Παπιομυστηρια και λοιπά παρεμφερή, που δεν συγκαταλέγονται στις αγαπημένες μου Disney ιστορίες. Έξυπνο χιούμορ, ωραία στριπακια, πολύ διασκεδαστικό ανάγνωσμα.