Μια εικόνα, 347 λέξεις [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 31/01/2026]

[ramirez]

Το ερώτημα δεν είναι καινούργιο. Αλλά θα είναι πάντα επίκαιρο. Ποιος είναι πιο παρανοϊκός; Ο Μπάτμαν ή ο Τζόκερ; Ο πρίγκιπας του εγκλήματος έχει τ’ όνομα. Αλλά ποιος έχει τη χάρη; Εντάξει, δεν είναι φυσιολογικό να βάφεσαι και να ντύνεσαι σαν κλόουν, να πασχίζεις να επιτύχεις την κοινωνική αποσύνθεση και να σκοτώνεις απλώς για να τραβήξεις την προσοχή – αν και τα δύο «Τζόκερ» του Τοντ Φίλιπς με τον Χοακίν Φίνιξ παρουσίασαν έναν διαφορετικό χαρακτήρα, ανθρώπινο και με πολλές αιτίες να ερμηνεύουν τις πράξεις του. Είναι όμως πιο φυσιολογικό να είσαι βαθύπλουτος επιχειρηματίας, να φοράς τη στολή μιας νυχτερίδας με μυτερά αυτιά και εφαρμοστό κολάν με το βρακί από πάνω και να τριγυρνάς μόνος τις νύχτες στον δρόμο;

 

 

 

 

Ο Μπάτμαν και ο Τζόκερ είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ο καθένας τους συγκροτείται και δρα μέσα απ’ τον άλλον. Έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλον. Και ακολουθούν πιστά και ψυχαναγκαστικά ένα μοτίβο αντιπαλότητας με μόνο στόχο τη διαιώνισή του που δικαιολογεί την ύπαρξή τους. Είναι ο Τζόκερ ένα αντισυστημικό διονυσιακό σύμβολο κι ο Μπάτμαν το χέρι του νόμου ή πρόκειται για δυο τρελάρες που οι μάχες τους αφήνουν πτώματα αθώων; Θα μπορούσαν αυτοί οι δύο, ο γελωτοποιός εγκληματίας και ο κοινωνιοπαθής τιμωρός, να συμμαχήσουν ποτέ; Πόσο θα διαταρασσόταν η ισορροπία του τεχνητά διπολικού κόσμου τους; Το δυαδικό σχήμα τους χωράει αλλαγές, τροποποιήσεις και νέα πρόσωπα;

 

 

 

 

Το ερώτημα τίθεται με μαεστρία στο «Batman & The Joker – Θανάσιμο Δίδυμο» των Marc Silvestri (σενάριο και σχέδιο) και Arif Prianto (χρώματα) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως (μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 228 σελίδες) όταν ο Τζόκερ και ο Μπάτμαν αναγκάζονται (;) να συμμαχήσουν για να αντιμετωπίσουν μια τεράστια, ασύμμετρη και απρόβλεπτη απειλή σε μια σκοτεινή, τρομακτική, κλειστοφοβική ιστορία. Για την οποία ο ίδιος ο Marc Silvestri εξηγεί: «Έπρεπε να βεβαιωθώ πως αυτή η ανίερη συμμαχία θα έβαζε συνεχώς εμπόδια στον Μπάτμαν, σε σημείο που ο αναγνώστης να φοβάται πως μπορεί στ’ αλήθεια να μη βγει νικητής! Για να το πετύχω αυτό χρειαζόμουν έναν αντίπαλο ικανό να νικήσει τον Μπάτμαν στο δικό του παιχνίδι: το να είναι ο πιο έξυπνος στο δωμάτιο».

 

 

 

 

Και το σχετικό link...