Jump to content

Αστερίξ: Ετοιμάζεται για ένα νέο ταξίδι και περιπέτειες [Μαρίνου Διονυσία, tanea.gr, 8/01/2021]


Recommended Posts

Στα ελληνικά «Η Κόρη του Βερσινζετορίξ» μόλις κυκλοφόρησε, όμως οι διάδοχοι των Γκοσινί και Ουντερζό προχωρούν ήδη στην επερχόμενη 39η περιπέτεια του δημοφιλούς Γαλάτη ήρωα κόμικς, η οποία αναμένεται τον Οκτώβριο, και δίνουν τις πρώτες πληροφορίες για αυτήν…

 

 

01.thumb.jpg.917d0707c33d7f32de660c0cfbb64716.jpg

 

 

Tι κι αν ο κοροναϊός έχει κλείσει τα σύνορα των χωρών κι έχει βάλει εμπόδια στις μετακινήσεις, ο Αστερίξ, ο Οβελίξ, ο Ιντεφίξ και ο Πανοραμίξ ετοιμάζονται ήδη για ένα ακόμα ταξίδι. Όπως αποκάλυψε ο Γάλλος σκιτσογράφος Ζαν–Ιβ Φερί που μαζί με τον εικονογράφο Ντιντιέ Κονράντ συνεχίζουν να δίνουν ζωή τα τελευταία χρόνια στο γαλατικό χωριό, στις 21 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσει το νέο τεύχος με τις περιπέτειες του Αστερίξ και της παρέας του. Το 39ο βιβλίο θα σηματοδοτήσει την πέμπτη ιστορία που υπογράφει το καλλιτεχνικό δίδυμο από το 2013, οπότε ανέλαβαν τις τύχες του διάσημου κόμικ.

 

Ένα χρόνο λοιπόν μετά την 38η περιπέτεια με τίτλο «Η Κόρη του Βερσινζετορίξ», που πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε στα ελληνικά έχοντας ήδη σημειώσει ρεκόρ πωλήσεων σε όλο τον κόσμο, μια νέα ιστορία θα «ταξιδέψει» τους φανατικούς του αναγνώστες. «Μπορώ να πω ότι αυτό είναι ένα άλμπουμ–ταξίδι αφού η τελευταία περιπέτεια έλαβε χώρα στο χωριό και στα πέριξ του. Οι Αστερίξ και Οβελίξ θα φύγουν για έναν προορισμό όπου δεν έχουν ξαναταξιδέψει. Είναι κάτι, ξέρετε, που γίνεται όλο και πιο δύσκολο, επειδή οι δυο τους έχουν ήδη επισκεφτεί πολλές χώρες, από την Ιταλία και την Ελλάδα, έως την Ινδία και την Αμερική. Μπορούμε να πούμε ότι αυτή η χώρα δεν υπάρχει σήμερα ως έχει. Αυτό το ταξίδι θα είναι μια ευκαιρία για να αλλάξει ελαφρώς η αφήγηση. Κάθε άλμπουμ είναι ένα μικρό βήμα για να φέρει κάτι νέο», ανέφερε ο Φερί μιλώντας στην εβδομαδιαία γαλλική εφημερίδα «Le Journal du Dimanche».

 

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες για την πλοκή που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, το ταξίδι θα ξεκινήσει ξαφνικά. Ενώ ο Αστερίξ και ο Οβελίξ αμφισβητούν ο ένας τον άλλο με αφορμή μια παρτίδα σκάκι, ο Πανοραμίξ που έπαιρνε τον υπνάκο του ξυπνάει ουρλιάζοντας. Ποιος θα μπορούσε να τον ενοχλήσει στον ύπνο του και γιατί είναι επείγον να φύγει για να τον βοηθήσει; Και κάπου εδώ ξεκινάει το μυστήριο για τους λάτρεις των Γαλατών. Πού θα πάει η παρέα; Και πάνω απ’ όλα, ποιος είναι αυτός που χρειάζεται τη συνδρομή τους;

 

 

Η πρόκληση του Φερί

 

Ερωτώμενος αν ο νέος «πατέρας» του Αστερίξ και του Οβελίξ θα παίξει με τις λεπτομέρειες και τα κλισέ της χώρας που οι δύο Γαλάτες θα επισκεφτούν, όπως συνήθιζαν να κάνουν στο παρελθόν, ο Φερί παραδέχτηκε ότι αυτό αποτελεί πρόκληση για τον ίδιο. «Στη δεκαετία του 1960, οι Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί μπορούσαν να κοροϊδέψουν τους ξένους, έκαναν καρικατούρες για τους Άγγλους με τα μεγάλα δόντια τους, τους Έλληνες με την κατατομή τους. Το κλίμα της εποχής το σήκωνε. Σήμερα χρειάζεσαι σχεδόν ένα ολόκληρο λεξικό στο γραφείο σου για να ξέρεις με τι επιτρέπεται να αστειεύεσαι και με τι όχι», σχολίασε ο δημιουργός, κάνοντας ένα έμμεσο σχόλιο για την ανοχή στη σάτιρα και το πολιτικά ορθό. «Το παιχνίδι με κλισέ είναι μέρος των κωδικών του Αστερίξ. Αλλά δεν με πειράζει να απομακρυνθώ από αυτό λίγο. Είμαι τυχερός που το προσωπικό μου χιούμορ δεν με οδηγεί σε κλασικές καρικατούρες. Στην «Κόρη του Βερσινζετορίξ» δεν έδωσα τόσο μεγάλη έμφαση στην αργκό που χρησιμοποιούν οι έφηβοι, για παράδειγμα», συνέχισε ο σεναριογράφος.

 

 

02.thumb.jpg.2ae7bc94f52692e7fc4ce3e3e08d2e8b.jpg

 

 

Αν και η πανδημία αρχίζει να παρεισφρέει στην ιστορία πολλών άλλων έργων, από τον νέο Αστερίξ θα απουσιάζει, αφού το σχεδιαστικό του δίδυμο προτίμησε να κρατήσει το νέο τεύχος Covid free. «Ήταν δελεαστικό να μιλήσω για τον κοροναϊό που πλήττει ολόκληρο τον κόσμο, αλλά το άφησα. Η επιδημία είναι ένα θλιβερό θέμα, γεμάτο άγχος. Είναι καλύτερο να γελάσουμε με κάτι άλλο και να ευχηθούμε ότι όταν βγει το άλμπουμ τελικά θα γυρίσουμε σελίδα», υπογράμμισε ο Φερί. «Παρ’ όλα αυτά, μπορεί να βρείτε μια νύξη σε ένα φίλτρο που μοιάζει με εμβόλιο ή μερικά κλεισίματα του ματιού», πρόσθεσε ο ίδιος.

 

Τα τελευταία επτά χρόνια που οι δημιουργοί της νέας εποχής του Αστερίξ ανέλαβαν την καλλιτεχνική του επιμέλεια, ο μικρόσωμος Γαλάτης έχει αναζητήσει την περιπέτεια σε νέες υποθέσεις. Όλες του ωστόσο είχαν κατά κάποιο τρόπο την έγκριση του αρχικού εμπνευστή του Αλμπέρ Ουντερζό, ο οποίος έως τον θάνατό του τον περασμένο Μάρτιο ασχολιόταν με τις νέες δημιουργίες των διαδόχων του. Έτσι, πριν πεθάνει, είχε προλάβει να συζητήσει με τους Φερί και Κονράντ για το καινούργιο τους ταξίδι εκτός του γαλατικού χωριού. «Ενέκρινε την ιστορία, μας ενθάρρυνε. Σε αντίθεση με αυτό που μπορεί να σκεφτεί κανείς, ο Αλμπέρ δεν στεκόταν από πάνω μας για να ελέγχει τα πάντα», σχολίασε ο σκιτσογράφος.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

  • Like 9
  • Respect 1
Link to post
Share on other sites

Το μεροκάματο να βγαίνει...

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Το άρθρο είναι μετάφραση από γαλλικό (καλό θα ήταν να το ανέφερε αυτό η αρθρογράφος).
Τέλος πάντων. Στέκομαι σε μια φράση του Φερρί.


«Στη δεκαετία του 1960, οι Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί μπορούσαν να κοροϊδέψουν τους ξένους, έκαναν καρικατούρες για τους Άγγλους με τα μεγάλα δόντια τους, τους Έλληνες με την κατατομή τους. Το κλίμα της εποχής το σήκωνε. Σήμερα χρειάζεσαι σχεδόν ένα ολόκληρο λεξικό στο γραφείο σου για να ξέρεις με τι επιτρέπεται να αστειεύεσαι και με τι όχι».

 

Ένα έχω να πω. Φθηνές δικαιολογίες.

Δηλαδή στο "Αστερίξ στους Βρετανούς" το αστείο της υπόθεσης ήταν ότι οι Βρετανοί είχαν μεγάλα δόντια;

Ή στους "Ολυμπιακούς Αγώνες" ότι οι Έλληνες είχαν αστείο προφίλ;

Το χιούμορ του Γκοσινύ δεν αναλωνόταν στο να σατηρίσει την εμφάνιση των ξένων λαών ή τον τρόπο ομιλίας τους. Ένα 5% βαριά να είχε να κάνει μ΄αυτό.
Άσε που μόνο στις σχεδόν μισές ιστορίες πήγαινε σε ξένες χώρες ο Αστερίξ. Οι άλλες μισές διαδραματίζονταν εντός Γαλατίας.
Εκείνες πως είχαν χιούμορ;
Και παρότι τα άλμπουμ του γράφτηκαν τις δεκαετίες ΄60 και ΄70 (που πράγματι υπήρχαν περισσότερες ελευθερίες στον τρόπο έκφρασης και διακωμώδησης), παραμένουν ως επί το πλείστον "πολιτικά ορθά" ακόμα και σήμερα, που η πολιτική ορθότητα έχει πάρει υπερβολικές διαστάσεις.
Κάνε εσύ χιούμορ με όλα τ΄άλλα και δεν χρειάζεται να αστειευτείς με το παρουσιαστικό των μαύρων, των Κινέζων, των Ελλήνων, των Αιγυπτίων, των Ινδών...

 

'Η να στο πω αλλιώς. Άσε τον Γκοσινύ αν νομίζεις ότι είχε "πλεονέκτημα" επειδή έγραφε σενάρια σε εποχές με πιο "χαλαρούς" περιορισμούς όσον αφορά την πολιτική ορθότητα.
Ο Ζουλ στα Λούκυ Λουκ πως έστειλε τον Καουμπόϋ στο Παρίσι και το άλμπουμ είχε μια χαρά γέλιο, χωρίς ταυτόχρονα να προσβάλει τους Γάλλους;

Αν θες και μπορείς όλα γίνονται.
Κάτσε στρώσου στη δουλειά να βγάλεις ένα τουλάχιστον αξιοπρεπές άλμπουμ και άσε τις δικαιολογίες.
Αν δεν μπορείς η πόρτα είναι εκεί.
Ας έρθει κάποιος που να έχει περισσότερη όρεξη και ταλέντο, μπας και δούμε καμιά ιστορία της προκοπής :moutra:

 

  • Like 8
  • Respect 1
Link to post
Share on other sites
53 λεπτά πριν, Laz33 είπε:

Το άρθρο είναι μετάφραση από γαλλικό (καλό θα ήταν να το ανέφερε αυτό η αρθρογράφος).
Τέλος πάντων. Στέκομαι σε μια φράση του Φερρί.


«Στη δεκαετία του 1960, οι Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί μπορούσαν να κοροϊδέψουν τους ξένους, έκαναν καρικατούρες για τους Άγγλους με τα μεγάλα δόντια τους, τους Έλληνες με την κατατομή τους. Το κλίμα της εποχής το σήκωνε. Σήμερα χρειάζεσαι σχεδόν ένα ολόκληρο λεξικό στο γραφείο σου για να ξέρεις με τι επιτρέπεται να αστειεύεσαι και με τι όχι».

 

Ένα έχω να πω. Φθηνές δικαιολογίες.

Δηλαδή στο "Αστερίξ στους Βρετανούς" το αστείο της υπόθεσης ήταν ότι οι Βρετανοί είχαν μεγάλα δόντια;

Ή στους "Ολυμπιακούς Αγώνες" ότι οι Έλληνες είχαν αστείο προφίλ;

Το χιούμορ του Γκοσινύ δεν αναλωνόταν στο να σατηρίσει την εμφάνιση των ξένων λαών ή τον τρόπο ομιλίας τους. Ένα 5% βαριά να είχε να κάνει μ΄αυτό.
Άσε που μόνο στις σχεδόν μισές ιστορίες πήγαινε σε ξένες χώρες ο Αστερίξ. Οι άλλες μισές διαδραματίζονταν εντός Γαλατίας.
Εκείνες πως είχαν χιούμορ;
Και παρότι τα άλμπουμ του γράφτηκαν τις δεκαετίες ΄60 και ΄70 (που πράγματι υπήρχαν περισσότερες ελευθερίες στον τρόπο έκφρασης και διακωμώδησης), παραμένουν ως επί το πλείστον "πολιτικά ορθά" ακόμα και σήμερα, που η πολιτική ορθότητα έχει πάρει υπερβολικές διαστάσεις.
Κάνε εσύ χιούμορ με όλα τ΄άλλα και δεν χρειάζεται να αστειευτείς με το παρουσιαστικό των μαύρων, των Κινέζων, των Ελλήνων, των Αιγυπτίων, των Ινδών...

 

'Η να στο πω αλλιώς. Άσε τον Γκοσινύ αν νομίζεις ότι είχε "πλεονέκτημα" επειδή έγραφε σενάρια σε εποχές με πιο "χαλαρούς" περιορισμούς όσον αφορά την πολιτική ορθότητα.
Ο Ζουλ στα Λούκυ Λουκ πως έστειλε τον Καουμπόϋ στο Παρίσι και το άλμπουμ είχε μια χαρά γέλιο, χωρίς ταυτόχρονα να προσβάλει τους Γάλλους;

Αν θες και μπορείς όλα γίνονται.
Κάτσε στρώσου στη δουλειά να βγάλεις ένα τουλάχιστον αξιοπρεπές άλμπουμ και άσε τις δικαιολογίες.
Αν δεν μπορείς η πόρτα είναι εκεί.
Ας έρθει κάποιος που να έχει περισσότερη όρεξη και ταλέντο, μπας και δούμε καμιά ιστορία της προκοπής :moutra:

 

 

Δεν έχει άδικο πάντως.Ο κόσμος πέφτει πάνω σου εύκολα τώρα αν κάνεις αστείο με ετερόθρησκο,ετερόφυλο (και φύλο και φυλή) και ομοφυλόφιλο.Είτε είναι καλοπροαίρετο αστείο ή όχι.

 

Ακόμα και να είναι ξεκαρδιστικό,το πιο πετυχημένο αστείο που υπήρξε ποτέ και για ότι πιο ασήμαντο πράγμα μπορείς να φανταστείς.Βέβαια λογικά στην Γαλλία τα πράγματα δεν είναι έτσι ή μπορεί και να είναι,δεν γνωρίζω.

 

Edited by O Φρατζάτος
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, O Φρατζάτος είπε:

 

Δεν έχει άδικο πάντως.Ο κόσμος πέφτει πάνω σου εύκολα τώρα αν κάνεις αστείο με ετερόθρησκο,ετερόφυλο (και φύλο και φυλή) και ομοφυλόφιλο.Είτε είναι καλοπροαίρετο αστείο ή όχι.

 

Ακόμα και να είναι ξεκαρδιστικό,το πιο πετυχημένο αστείο που υπήρξε ποτέ και για ότι πιο ασήμαντο πράγμα μπορείς να φανταστείς.Βέβαια λογικά στην Γαλλία τα πράγματα δεν είναι έτσι ή μπορεί και να είναι,δεν γνωρίζω.


Ούτε ο Γκοσινύ έκανε αστεία με ετερόθρησκους και ομοφυλόφιλους.
Ειδικά ομοφυλόφιλους ούτε καν εμφάνιζε στις ιστορίες του. Δεν κολλάει στο κόνσεπτ της σειράς (ούτε στα Αστερίξ ούτε στα Λούκυ Λουκ) να υπάρχουν τέτοιοι.
Και μακάρι να μη συμβεί ποτέ. Θα ξενερώσω αν δω καμιά τέτοια "προγκρεσιβιά" :moutra: (το έκανε μια φορά ο Βικ στη Μνηστή του Λούκυ Λουκ και τράβαγα τα μαλλιά μου, ας μην ξαναγίνει τέτοιο λάθος).

 

Ετερόφυλους (ως προς τη φυλή) είχε αλλά όπως είπα δεν τους πρόσβαλε, εκτός ίσως απ΄το εμφανισιακό σε κάποιες περιπτώσεις.
Λύνεται όμως αυτό, όπως απέδειξε πρόσφατα ο Ασντέ που σχεδίασε τους μαύρους χωρίς να τους κάνει πρησμένα χείλη.

Τώρα ν΄αλλάξεις όλη τη φιλοσοφία της σειράς για να μην "σου την πει" κανείς ή να μην προσβληθεί κανείς, δεν γίνεται.
Και δεν χρειάζεται να γίνει.
Αν δηλαδή φτάσουμε σε σημείο ν΄αντιδρούν οι οικολόγοι ή οι ζωόφιλοι επειδή ο Οβελίξ κυνηγάει και τρώει αγριογούρουνα όλη την ώρα, άστο.

Κι εγώ αγαπώ τα ζώα αλλά καταλαβαίνω το χιουμοριστικό του θέματος σ΄αυτήν την περίπτωση.

Όποιος προσβάλεται με το παραμικρό ας μη διαβάζει κόμικς, ας μη διαβάζει βιβλία, ας μη βλέπει ταινίες.
Δεν χρειάζεται και ούτε πρέπει να φιμώνουμε την τέχνη επειδή κάποιοι (ελάχιστοι) είναι υπερευαίσθητοι.

 

Πάντως για να επανέλθουμε στο διά ταύτα.
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα πολλές ελευθερίες ώστε να γραφτεί μια αστεία ιστορία στα Αστερίξ, χωρίς να ταραχτεί η πολιτική ορθότητα.
Οπότε καταλήγουμε εκεί που ξεκινήσαμε. Ότι αυτά που λέει ο Φερρί είναι φθηνές δικαιολογίες :)

 

 

Edited by Laz33
  • Like 5
Link to post
Share on other sites
13 hours ago, Laz33 said:

Το άρθρο είναι μετάφραση από γαλλικό (καλό θα ήταν να το ανέφερε αυτό η αρθρογράφος)

Και ήμουν σίγουρος πως τα είχα ξαναδιαβάσει κάπου

https://bleedingcool.com/comics/the-new-asterix-in-october-will-be-the-best-selling-comic-of-2021/

 

Και στα γαλλικά

https://www.lejdd.fr/Culture/exclusif-le-39e-album-dasterix-sortira-le-21-octobre-voici-les-premieres-images-de-ce-voyage-lointain-4015887

  • Like 3
  • Respect 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Η αλήθεια είναι ότι έχει παραγίνει το κακό με την πολιτική ορθότητα. Θα σας θέσω ένα παράδειγμα: <<Ο Αστερίξ στους Ελβετούς>>. Αυτή η ιστορία, σατιρίζει (σε κάποια καρρέ )το κόλλημα που έχουν οι Ελβετοί με την καθαριότητα και την ακρίβεια, χωρίς να προσβάλει κάποιον ή να αναλώνει πολλά καρρέ με αποτέλεσμα να γίνει κουραστικό. Πιστέψτε με αν έβγαινε σήμερα θα την κατέκριναν ένα σωρό μυγιάγγιχτοι. Βέβαια, αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία γιατί, ακόμα μπορεί να κάνει πετυχημένα αστεία ο Ferri. Απλώς έχει δίκιο ότι τη σήμερον ημέρα είναι πολύ εύκολο να παρεξηγηθεί ένα αστείο, ακόμα κι αν γίνεται καλοπροαίρετα.

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Α) Ο Ferri σίγουρα δεν έχει τις ελευθερίες που είχε ο Γκοσινί γιατί είμαστε στο 2021 που η πολιτική ορθότητα είναι στο φόρτε της.

 

Β) Ο Ferri σίγουρα δεν έχει το ταλέντο του Γκοσινί γιατί απλούστατα ο Γκοσινί είναι ίσως ο μεγαλύτερος σεναριογράφος κόμικ στον χώρο του BD και ένας από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως σε όλους τους χώρους κόμικ.

 

Αυτά τα δυο τα συνοψίζουν όλα.

 

 

Edited by Manitou
  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Δεν υπάρχει πια ελευθερία έκφρασης και κανένας δεν θέλει να χάσει την  δουλειά του, όλα είναι κατευθυνόμενα σε αυτό που προστάζουν τα αφεντικά και κανένας δεν θα πάει κόντρα στην ιερά εξέταση σε λίγο έργα σαν το Αστερίξ και Οβελίξ θα χαρακτηριστούν αιρετικά και θα τα καίνε στις πλατείες.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Αν εξαιρέσουμε την εμφάνιση κάποιων ετερόφυλων λαών, που όντως η σημερινή εποχή δεν επιτρέπει να σατηρίσεις, δεν θεωρώ ότι ο Γκοσινύ έχει κάνει χιούμορ που να θεωρείται προσβλητικό ή κατακριτέο στις μέρες μας.
Ίσως μόνο αυτό στην "Κούρσα του Μισισιπή" που παρουσιάζει τους μαύρους ως τεμπέληδες. Στην Αμερική μάλιστα δεν κυκλοφόρησε ποτέ αυτό το άλμπουμ, ενώ και οι Άγγλοι φέτος ετοιμάζονται να το κυκλοφορήσουν πρώτη φορά, έχοντας μάλιστα προειδοποίηση στον πρόλογο ότι περιέχει περιεχόμενο που ίσως θεωρηθεί ρατσιστικό.
Αυτό μόνο. Πείτε μου κάποιο άλλο. Δεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό.
Αυτό που αναφέρει ο Θοδωρής για τους Ελβετούς δεν πιστεύω ότι προσβάλει κάποιον σήμερα.
Τους θεωρεί υπέρμετρα καθαρούς, όχι υπέρμετρα βρώμικους.
Στο δεύτερο θα υπήρχε θέμα.
Στο πρώτο γιατί να υπάρχει.

 

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ίσως οι θανατώσεις ζώων να αποτελούν ταμπού σήμερα.
Αλλά στο πρόσφατο Λούκυ Λουκ "Μπελάδες στις Φυτείες" είδαμε να θανατώνονται κροκόδειλοι.
Άρα (ευτυχώς) εξακολουθεί να "επιτρέπεται" τέτοιο χιούμορ.

Δεν θεωρώ επομένως ότι ο Φερρί είναι με τα χέρια δεμένα. Έχει ακόμα αρκετές ελευθερίες ώστε να γράψει μια αστεία ιστορία που να μην ξεφεύγει απ΄το ύφος της σειράς.
Το θέμα στον Φερρί είναι άλλο, μην τα ξαναλέμε.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Εγώ είμαι της άποψης ότι ο Ferri απλώς προσπαθεί να δικαιολογήσει κάπως αυτό που αποκαλώ προσωπικά "Κατάρα του Goscinny". Και τι εννοώ; Η κατάρα του Goscinny είναι ότι μιλάμε για έναν από τους πιο ταλαντούχους συγγραφείς όλων των εποχών στο μέσο και η διάδοχη κατάσταση προφανώς είναι πολύ δύσκολη γιατί ο Goscinny είναι σεναριακή ιδιοφυία. Δε μπορείς απλά να σηκωθείς ένα πρωί και να γράψεις όπως ο Goscinny και πάντα θα έχεις το βάρος της σύγκρισης μαζί του.

 

Ακόμα και στο περιβάλλον της σημερινής πολιτικής ορθότητας που όντως ανά περιπτώσεις φαίνεται υπερβολικό, τα παλιά Αστερίξ ή Λούκυ Λουκ δεν έχουν δεχθεί τον αφορισμό που έχει δεχθεί ο Τεν Τεν ας πούμε εκτός αν έχω χάσει πολλά επεισόδια. Προφανώς τότε άλλα τα δεδομένα και το πλαίσιο της εποχής κι άλλο σήμερα, αλλά και πάλι με τα σημερινά δεδομένα πρέπει να θες να βρεις κάτι να του προσάψεις σε θέμα ορθότητας. Συνεπώς ο Ferri προσπαθεί να παρουσιάσει ότι τα χέρια του είναι δεμένα στο κομμάτι χιούμορ, ενώ πολύ απλά είναι δεμένα στο ότι δεν έχει το αστείρευτο ταλέντο του Rene Goscinny στο να παρουσιάσει ενδιαφέρουσες αλληλεπιδράσεις των ηρώων του με ξένους λαούς, σατιρίζοντας τις συνήθειες τους. Προφανώς φοβάται ότι θα του την πέσουν οι υπερβολικά ευαίσθητοι, αλλά σε όλα τα μέσα μια καλογραμμένη ιστορία εκτιμάται από το μέσο αναγνώστη ακριβώς γιατί έχει καλό γράψιμο και έτσι θα παραμείνει μια γραφική μειονότητα να κράζει την όποια αστοχία βρει.

 

Ας θυμηθούμε και το παράδειγμα με μια κριτική για το Λανφέστ σε ξένο σάιτ που κατέβαζε σεντόνι περί σεξισμού και τη συζητάγαμε εδώ. Αυτές οι κριτικές είναι μια απειροελάχιστη μειονότητα απέναντι στους υπόλοιπους του εν λόγω σάιτ ή εμάς εδώ μέσα που γράφαμε πόσο μας άρεσε το σενάριο του Arleston και πόσο λατρέψαμε το σχέδιο του Tarquin.  

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
49 λεπτά πριν, nikolas12 είπε:

Ας θυμηθούμε και το παράδειγμα με μια κριτική για το Λανφέστ σε ξένο σάιτ που κατέβαζε σεντόνι περί σεξισμού και τη συζητάγαμε εδώ. Αυτές οι κριτικές είναι μια απειροελάχιστη μειονότητα απέναντι στους υπόλοιπους του εν λόγω σάιτ ή εμάς εδώ μέσα που γράφαμε πόσο μας άρεσε το σενάριο του Arleston και πόσο λατρέψαμε το σχέδιο του Tarquin.  

 

 

Ναι εγώ την είχα δει και την ανέβασα εδώ στο νήμα του Λανφέστ. Από περιέργεια πιο πολύ μιας και δεν πίστευα ότι ίσχυε.

 

Και τώρα κατέληξα να πάρω τον πρώτο τόμο του Λανφέστ.Κοίτα να δεις. 

 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
2 ώρες πριν, nikolas12 είπε:

Εγώ είμαι της άποψης ότι ο Ferri απλώς προσπαθεί να δικαιολογήσει κάπως αυτό που αποκαλώ προσωπικά "Κατάρα του Goscinny". Και τι εννοώ; Η κατάρα του Goscinny είναι ότι μιλάμε για έναν από τους πιο ταλαντούχους συγγραφείς όλων των εποχών στο μέσο και η διάδοχη κατάσταση προφανώς είναι πολύ δύσκολη γιατί ο Goscinny είναι σεναριακή ιδιοφυία. Δε μπορείς απλά να σηκωθείς ένα πρωί και να γράψεις όπως ο Goscinny και πάντα θα έχεις το βάρος της σύγκρισης μαζί του.


Νομίζω κανείς δεν ζητάει κάτι τέτοιο απ΄τον Φερρί. Κι αν υπάρχει κάποιος, μάλλον ζει σε δικό του κόσμο.
Προφανώς και δεν έχουμε την απαίτηση να γραφτεί ιστορία στο επίπεδο αυτών του Γκοσινύ.
Ζητάμε να γραφτεί ιστορία στο επίπεδο των πρώτων του Ουντερζό.
Αυτό είναι το μέτρο σύγκρισης.

Μια ιστορία επιπέδου "Μεγάλη Τάφρος" ή "Οδύσσειας" ή έστω "Χαλαλίμας".
Αφού το έκανε ο Ουντερζό (που δεν ήταν η δουλειά του να γράφει σενάρια), γιατί να μην το κάνει κάποιος που είναι η δουλειά του να γράφει σενάρια.

 

Για τα υπόλοιπα που λες συμφωνώ απόλυτα.
Αν κάποιος ψάχνεται για παρεξήγηση θα παρεξηγηθεί με το οτιδήποτε (αναφέρομαι στον Λανφέστ).
Δεν δίνουμε σημασία σε μεμονωμένες κριτικές.

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Αυτό που όλοι έχουμε σιγουριά για το τί θα γινόταν αν ο Γκοσινί έγραφε αυτό ή εκείνο, να το δούμε λίγο ή έστω αν έχουμε κληρονομικό χάρισμα να βγάλουμε κανα φράγκο στο στοίχημα. 

 

Το να γελάς εις βάρος κάποιων είναι ένα και να κάνεις χιούμορ με μία κατάσταση ή λαό είναι κάτι άλλο. Παράδειγμα: Ποια ήταν η κορυφαία γαλλική ταινία (αφού μιλάμε για Γαλλία) της περασμένης δεκαετίας (για μένα κορυφαία γενικώς αλλά άλλο θέμα); 

Προφανώς και με διαφορά το Les Intouchables.

 

Με βάση αυτά που διαβάζω εδώ αυτή η ταινία θα έπρεπε να μη βγει κάν. Ε λοιπόν λάθος. Άλλο πράγμα να γελάς εις βάρος των μαύρων ή να δείχνεις έναν αφόρητο πατερναλισμό να το πω ευγενικά όπως το Τεντέν στο Κονγκό και άλλο να αντιμετωπίζεις μία κατάσταση αναπηρίας με σεβασμό και να κάνεις πλάκα με όλη την κατάσταση. Άλλο πράγμα να παρουσιάζεις την ομοφυλλοφιλία σαν μία κουνιστή καρικατούρα που φέρεται κραυγαλέα και άλλο να παρουσιάζεις κάποιον ενταγμένο στην ιστορία και ακόμα και ας γελάς με την κατάσταση.

 

Άλλο πράγμα λοιπόν είναι η πολιτική ορθότητα και άλλο πράγμα είναι η πρόοδος της κοινωνίας που δε θεωρεί πλέον αστεία τις προσβολές και το δούλεμα από θέση ισχύος.

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.