Jump to content

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 343 [Φάντομ Ντακ - Εγκληματική Οργάνωση 2]


doom
 Share

Πως σας φάνηκε το τεύχος;   

3 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

1.thumb.jpg.14956c0b9b8c736f1bac9b8e2283751f.jpg

 

4 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΝΤΑΚ ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΔΟΓΗ
ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΝΤΑΚ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΟΥΡΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 08/01 (Νο. 343)

  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #343 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (δια χειρός @ramirez...)

tn_MIKYMAOUSE_0343.jpg

Εδώ Μίκυ Σίτυ! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Εισαγωγικό κειμενάκι...

Ιστορίες.

"Εγκληματική οργάνωση." (2ο μέρος.)


Μία γνωστή μας παρέα μόλις προσγειώθηκε...

Spoiler

...Στο Κίλμπουργκ την πρωτεύουσα της δημοκρατίας της Μπελγκράβια. Εκεί αφού περνούν τον έλεγχο φτάνουν στην βάση της "Ορίζων." Ο Φάντομ ξαναγίνεται υπερήρωας από Βρουτοπιανός και μαζί με τον Πράκτορα Ντακ και την Λύλα σκέφτονται πως θα μπούν στο κτίριο. Η πρόταση "χτυπάω το κουδούνι και ρωτάω" κρίνεται ως ανεπαρκής όποτε βρίσκουν άλλο τρόπο. Παράλληλα ο Τ32 χαρίζει στον Άξελ και την "Ορίζων" την Λύλα ως ανταποδοτικό δώρο. Η ικανότητα του Τ32 να τηλεμεταφέρεται προσφέρει σαν δωράκι στους ανωτέρους του Πράκτορα ΝΝ τους πιο σημαντικούς κακοποιούς. Όλες οι άδειες αναστέλλονται.

 Επιστρέφουμε στο περίβολο της "Ορίζων." Η γνωστή τριάδα στέλνει έναν πομπό στο σύστημα εξαερισμού και μπαίνει στο κτίριο από την πόρτα για να πέσει πάνω σε έναν αναβρασμό. Δύο ορόφους πιο κάτω κρατάνε την Λύλα. Η δημοσιογράφος σώνεται και ο Πράκτορας ΝΝ περνάει μία φάση νοσταλγίας. Η οποία ξεχνιέται γρήγορα αφού εμφανίζεται ο Άξελ με τον Τ32 τους φρουρούς της βάσης. Ο Φάντομ καταλήγει στο αποχετευτικό σύστημα της βάσης. Μένουν πίσω ο Πράκτορας με την πολυμορφιή ασπίδα και τα δύο κορίτσια για να σώσουν την κατάσταση.

Τα καταφέρνουν μία χαρούλα. Ο ΝΝ σώζει τον Φάντομ που σώζει τον ΝΝ. Βέβαια μας μένει η απορία τι βρήκε η Κατρίνα στον Τ32 που μαθαίνει εν τέλει πως είναι και απόγονός τς. Οι οικογενειακές συναντήσεις όμως όσο δακρύβρεχτες και αν είναι δε συγκινούν το Άξελ. Ο Τ32 ,κατά κόσμο Τζον Βαν Μπλομ, παίρνει πίσω από την Λύλα τον χρονοπλοηγό του. Η παρέα μας κάνει εκτυφλωτική παρουσία χάρη στον Φάντομ. Ο Τζον που τώρα μπορεί να κινείται και στον χρόνο το σκάει με τον Άξελ. Η παρέα μας όμως ξανανταμώνει μαζί τους χάρη στην Λύλα μόνο και μόνο για να το σκάσουν ξανά.

Στον εικοστό τρίτο αιώνα το δίδυμο αποφασίζει να ιδρύσει την "Οργάνωση." Πίσω στον εικοστό αιώνα τώρα. Λύλα και Φάντομ αποχαιρετούν Κατρίνα και Πράκτορα ΝΝ. Παράλληλα η πολυμορφική ασπίδα του Φάντομ βρίσκεται στα χέρια του νεαρού Κατσαβίδα. Μαζί του ,νέοι και αυτοί, κάποιοι μελλοντικά υψηλά ιστάμενοι της Υπηρεσίας. Φεύγουν όμως στα γρήγορα από την βίλα των Ρόδων. Διότι κατέφτασε ο νέος ιδιοκτήτης της με τα ανίψια του.



"Το πορτραίτο του Δόγη."

Ο Σκρούτζ και ο Τζον έχουν γεμίσει την Βενετία του 18ου αιώνα με τις διαφημιστικές καμπάνιες τους. Μέχρι που ο Δόγης αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

"Μάχη για το τέλειο λεωφορείο."

Ρόμπαξ και Σκρούτζ ανταγωνίζονται στον τομέα των μέσων μαζικής μεταφοράς.

"Τούρτα στο διάστημα."

Ο Πασχάλης δοκιμάζει γεύσεις από άλλους πλανήτες ενώ δέχεται εξωτερική βοήθεια για να σώσει την Γη.

Αιτήσεις; συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το δεύτερο και τελευταίο ,δυστυχώς, μέρος, μίας υπέροχης συνεργασίας. Πανέμορφη ιστορία χωρίς ούτε ένα ψεγάδι!!! Το μόνο αρνητικό είναι ότι κράτησε μόνο δύο μέρη. Ευελπιστώ οι δύο καλύτερες από τις τρεις μυστικές ταυτότητες του Ντόναλντ να ξανασυναντηθούν στο μέλλον!!! Διαβάστε ΟΛΟΙ αυτή την ιστορία!!!

Spoiler

Αν κατάλαβα καλά η Κατρίνα ερωτεύτηκε εν αγνοία της έναν απόγονό της; Μου θύμισε την φάση από τον πρώτο Εξολοθρευτή που ο Τζον Κόνορ έστειλε στο παρελθόν τον προστάτη της μάνας του και... πατέρα του!!!



Σε βενετσιάνικο φόντο εποχής διαδραματίζεται η όμορφη περιπέτεια-ανταγωνισμός των παπιών μας. Η καινούρια διαμάχη των κροίσων της Λιμνούπολης δίνει μία καλή και ευτράπελη ιστορία. Το τεύχος κλείνει με μία πολύ καλή περιπέτεια ,από άλλον πλανήτη, με τον Πασχάλη.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Εγκληματική οργάνωση." (2ο μέρος.)
2. "Το πορτραίτο του Δόγη."
3. "Τούρτα στο διάστημα."
4. "Μάχη για το τέλειο λεωφορείο."

8.8/10!!!
Ανδροειδή, Δόγης, ευχαριστημένοι επιβάτες και εξωγήινοι δίνουν ένα πάρα πολύ καλό τεύχος!!! Μακάρι το μοτίβο τεσσάρων και καλών ιστοριών να συνεχιστεί. :D

:hop::hop::hop:

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Δεν περίμενα κάτι λιγότερο από μία εξαιρετική συνέχεια της κεντρικής ιστορίας. Η όλη ιστορία ακροβατεί μεταξύ κατασκοπικού, επιστημονικής φαντασίας, με μπόλικη δράση και πραγματικά πολλές εξαιρετικές στιγμές που μου φαίνεται αδύνατο να απαριθμήσω. Συνολικά το Timecrime το βρήκα από τις πιο ωραίες ιστορίες που έχω διαβάσει στο Μίκυ Μάους, το σχέδιο του Mottura είναι αψεγάδιαστο και το σενάριο του Artibani πανέξυπνο. Θεωρώ πως όμως προτάθηκε από πολλούς, αυτή η ιστορία θα ήταν ιδανική για το ΚΟΜΙΞ εμπλουτισμένη με πολύ ωραία άρθρα, μεγάλο μέγεθος σελίδων για να διακρίνεται κάθε λεπτομέρεια και εξωφυλλάρα Mottura από το 342, αλλά περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα να κλαις. Γενικά φανταστική ιστορία!

 

Βέβαια πρέπει να πω ότι κάπως κουράστηκα και από τις Φάντομ κεντρικές ακόμα κι εγώ που είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας Disney. Νιώθω ότι χρειάζεται ένα διάλειμμα το Μίκυ Μάους, αλλά και πάλι κρατάει ψηλά τον πήχη για το περιοδικό οπότε βλέπουμε. Πιστεύω πάντως ότι από Φεβρουάριο πρέπει να αλλάξουν λίγο. Και τις υπόλοιπες ιστορίες τις βρήκα καλές προσωπικά. Η δεύτερη έχει ωραίο σχέδιο, αφού διαδραματίζεται στη Βενετία πριν από 3 αιώνες, η τρίτη έχει πολύ αστεία κατάληξη λόγω της υπερβολής που έχει πάντα μια κόντρα Σκρουτζ-Ρόμπαξ και η τελευταία με τον Πασχάλη ξεκινάει αδιάφορα, αλλά παίρνει μία περίεργη τροπή που εμένα μου άρεσε. Φοβερά back to back τευχάκια για το Μίκυ Μάους, ίσως η κεντρική και ο Φάντομ γενικότερα να χρειαζόταν καλύτερη διαχείριση από την Καθημερινή, αλλά πλέον it is what it is οπότε απολαμβάνουμε την ποιότητα των ιστοριών.

  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

Το TimeCrime ήταν όντως ωραία ιστορία με πολλές αναφορές σε παλαιότερες ιστορίες για όσους μας αρέσουν οι αναφορές αυτές.

 

Τώρα όσον αφορά τη Μάχη για το τέλειο λεωφορείο πάτησε σε κλασικό μοτίβο, το έχασε όμως στο τέλος. Προφανώς δε θέλησαν να δώσουν το κλασικό τέλος με το Ρόμπαξ να τρώει το καπέλο του αλλά το τέλος που επέλεξαν δε με ικανοποίησε.

 

Η Τούρτα στο διάστημα πάλι με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα. Για όσους διαβάζουν και υπερηρωικά νομίζω οι χαρακτήρες θα τους θύμισαν παρωδίες των Γκαλάκτους και Σίλβερ Σέρφερ.

Edited by Captain Cooper
  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Έχοντας διαβάσει τα δύο τεύχη (342 και 343) στη σειρά, μόνο για χάρη του TimeCrime, επειδή ήθελα να διαβάσω την εν λόγω ιστορία απ'όταν κυκλοφόρησε στο topolino, μπορώ να πω ότι σε γενικές γραμμές ήταν απολαυστική η ανάγνωσή τους. 

 

Συγκεκριμένα, εξεπλάγην όταν διάβασα τις δευτερεύουσες, συμπληρωματικές ιστορίες, διότι πράγματι διασκέδασα διαβάζοντάς τες. Ειδικά η ιστορία με τα λεωφορεία μού άρεσε πάρα πολύ, όντας τελείως κάφρικη. Το τέλος ήταν όντως κάπως αντικλιματικό, σαν δηλαδή το punchline (πως χωράει μόνο ένας άνθρωπος πια σε κάθε λεωφορείο) να μην ήταν το αποκορύφωμα της περιπέτειας. Από εκεί και πέρα, όντως ικανοποιήθηκα αρκετά.

 

Τώρα, στις αμαρτίες μου περί του TimeCrime. Το διάβασα. Παραδέχομαι ότι δεν μου άρεσε πάρα πολύ. Όχι όμως επειδή δεν ήταν καλή ιστορία καθαυτή. Μια χαρά ωραία ιστορία ήταν, με αρκετές όμορφες ιδέες και δυνατές σκηνές, ειδικά στο δεύτερο μέρος. Επίσης η γκομενάρα Κατρίνα έδωσε ρέστα. Απλά νιώθω ότι δεν ήταν σε καμία περίπτωση αυτό που περίμενα και επίσης πως η ιδέα να παρευρίσκονται ο Φάντομ και ο πράκτορας Ντακ σε μια ιστορία είχε πολύ potential το οποίο πήγε χαμένο. Συγκεκριμένα, αυτό που ανέμενα ήταν μια σχετικά ρεαλιστική ιστορία περιπέτειας που θα έδειχνε πώς καταφέρνει ο Ντόναλντ να φέρει μια ισορροπία σε όλες τις ταυτότητές του. Πώς μπορεί δηλαδή να έχει όλους αυτούς τους ρόλους και να τους φέρνει εις πέρας ολομόναχος, χωρίς δηλαδή να αποκαλύπτεται σε κανέναν. Αυτή η σκέψη/απορία μου ποτέ δεν ικανοποιήθηκε, οπότε δυστυχώς νιώθω ότι δεν μου προσέφερε η ιστορία κάτι το ουσιαστικό.

 

Πάντως, εάν ήταν να κρίνω την ιστορία μεμονωμένα, αποστασιοποιημένα, τότε θα έλεγα ότι είναι πράγματι μια καλή ιστορία με σωστή ροή και συνοχή, σίγουρα.

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

4 λεπτά πριν, Angel.tze είπε:

Συγκεκριμένα, αυτό που ανέμενα ήταν μια σχετικά ρεαλιστική ιστορία περιπέτειας που θα έδειχνε πώς καταφέρνει ο Ντόναλντ να φέρει μια ισορροπία σε όλες τις ταυτότητές του. Πώς μπορεί δηλαδή να έχει όλους αυτούς τους ρόλους και να τους φέρνει εις πέρας ολομόναχος, χωρίς δηλαδή να αποκαλύπτεται σε κανέναν. Αυτή η σκέψη/απορία μου ποτέ δεν ικανοποιήθηκε, οπότε δυστυχώς νιώθω ότι δεν μου προσέφερε η ιστορία κάτι το ουσιαστικό.

Υπερβολικά συγκεκριμένο αυτό που περίμενες και δεν γινόταν να γίνει γιατί δεν είναι ο σκοπός της ιστορίας αυτός :)  Έχει φτιαχτεί άλλη Ιταλική ιστορία που ίσως έχει αυτό που ζητάς :)

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Και νόμιζα πως αυτές οι ιστορίες ειναι ουσιαστικά ιστορίες αυτόνομες/"παράλληλα σύμπαντα" που τυχαίνει να έχει ο κάθε χαρακτήρας.

 

Ο Μίκυ Ναυτικός

 

Ο Μίκυ Υπερήρωας

 

Ο Ντόναλντ Μυστικός Πράκτορας

 

Ο Ντέζι Τραγουδίστρια

 

O Πιτ Μαφιόζος

 

Και ο Γκούφι Καουμπόϊς

 

Όλα ξεχωριστά και στην δικιά τους ιστορία/σύμπαν.

 

Αλλά να πάρεις π.χ. τον Καουμπόϊ Γκούφι και τον Γιατρό Γκούφι και να πεις πως είναι ο ίδιος ο Γκούφι που τις Καθημερινές ήταν έτσι και το Σαββατοκύριακο αλλιώς το θεωρώ ιδιοφυές.

Πολύ ιδιοφυές.  :clap2:

 

 

Αν πρόκειται για αυτό βέβαια,είδα το βίντεο του phantomduck για αυτή την ιστορία και μπερδεύτηκα πέρα βοήθειας.  

Edited by O Φρατζάτος
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

29 λεπτά πριν, O Φρατζάτος είπε:

Και νόμιζα πως αυτές οι ιστορίες ειναι ουσιαστικά ιστορίες αυτόνομες/"παράλληλα σύμπαντα" που τυχαίνει να έχει ο κάθε χαρακτήρας.

Μέχρι να δοθεί κάποια ιστορία/εξήγηση που να δείχνει το αντίθετο δεν συνδέονται.

 

Εδώ όμως συνδέονται και πολύ σωστά τα λέει ο Γιώργος στο βίντεο του :) Άμα διαβάσεις την ιστορία καταλαβαίνεις ότι συνδέονται και ποιο προηγήθηκε ποιου κλπ :) 

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

11 ώρες πριν, ΚΟΜΙΞ είπε:

Υπερβολικά συγκεκριμένο αυτό που περίμενες και δεν γινόταν να γίνει γιατί δεν είναι ο σκοπός της ιστορίας αυτός :)  Έχει φτιαχτεί άλλη Ιταλική ιστορία που ίσως έχει αυτό που ζητάς :)

Αυτό το κατάλαβα αφού διάβασα την ιστορία. Απλά ό,τι είχα δει μέχρι και την ανάγνωση μού έδινε την εντύπωση πως αυτό θα ήταν το θέμα της ιστορίας. Δυστυχώς, διαψεύσθηκα. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν εντυπωσιάστηκα άμεσα, όχι επειδή δεν ήταν καλή η ιστορία. Παρολ'αυτά, ακόμα πιστεύω ότι είχε wasted potential.

 

Επίσης, θα με ενδιέφερε να μάθω ποια είναι αυτή η άλλη ιστορία που αναφέρεις, αν φυσικά σου βρίσκεται εύκαιρος ο τίτλος και είναι ταιριαστό το thread :beer: (παει το emoji :sad1:)

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Στο συγκεκριμένο τεύχος έχουμε την χαρά να διαβάσουμε το δεύτερο και τελευταίο μέρος της ιστορίας “Εγκληματική οργάνωση”, στην οποία πρωταγωνιστούν τα δύο alter ego του Ντόναλντ, δηλαδή ο Φάντομ Ντακ κι ο Μυστικός Πράκτορας Ντόναλντ Ντακ. Σε αυτό το μέρος οι δύο “εκδόσεις” του πρωταγωνιστή, παρέα με την Κατρίνα, εντοπίζουν τις εγκαταστάσεις (στην αφιλόξενη Μπελγκράβια), όπου ο Τ32 κι ο προδότης πράκτορας Άξελ Άλφα, έχουν φυλακίσει την Λύλα. Έτσι, θα καταστρώσουν ένα σχέδιο, προκειμένου ν’ απελευθερώσουν την φίλη τους και να φέρουν τους δύο “κακούς” ενώπιον της δικαιοσύνης, αφού πρώτα καταφέρουν ν' ανακαλύψουν τα κίνητρά τους. Κάτι τέτοιο, όμως, φαίνεται ότι δεν είναι εύκολο. Θα πρέπει να υπερβάλλουν εαυτόν, να συνεργαστούν στενά μεταξύ τους και να δράσουν οργανωμένα. Θα τα καταφέρουν? :thinking: Και το δεύτερο μέρος εξελίχθηκε τόσο όμορφα, όπως και το πρώτο. Σε αυτό το μέρος, η έκπληξη που είχαμε στην αρχή δίνει την θέση της στην καταιγιστική δράση και την αγωνία. Οι δύο υποστάσεις του Ντόναλντ έχουν καλή χημεία μεταξύ τους, αλλά και τα δύο σύμπαντα, μπορώ να πω ότι έδεναν ευχάριστα, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα θετικό αποτέλεσμα. Εντύπωση κάνει που, ενώ υπάρχουν οι κλασικές μετακινήσεις σε διάφορα χωροχρονικά σημεία, εντούτοις αυτές γίνονται με σεβασμό στον αναγνώστη κι όχι για χάρη εντυπωσιασμού. Έτσι, μπορεί να είναι καίριες, αλλά ταυτόχρονα είναι ήπιες και διακριτικές, δίνοντας χώρο στους χαρακτήρες να δράσουν. Η πλοκή κόβει κυριολεκτικά την ανάσα στον αναγνώστη, καθώς δεν κάνει κοιλιά σε κανένα σημείο της. Το φινάλε, ουσιαστικά κλείνει τον κύκλο των εξελίξεων και δίνει την τέλεια πάσα για...την αρχή του βίου του μασκοφόρου υπερασπιστή της Λιμνούπολης. :) Εν κατακλείδι, πρόκειται γι΄ακόμα μία επιτυχημένη ιστορία, με φρεσκάδα, που συνεχίζει να τροφοδοτεί την αισιοδοξία μας ότι κάτι καλό έχει ξεκινήσει να γίνεται στο αγαπημένο μας περιοδικό. :clap2: Για το σχέδιο δεν έχω να συμπληρώσω κάτι νέο.

 

Η επόμενη ιστορία του τεύχους είναι εποχής και διαδραματίζεται στην Βενετία του 18ου αιώνα. Ο τίτλος της είναι “Το πορτραίτο του δόγη”. Ο Ντόναλντ είναι ένας φέρελπις, νέος ζωγράφος, ο οποίος δυστυχώς είναι στην υπηρεσία του θείου Σκρουτζ, που τον χρησιμοποιεί για να του τοιχοκολλεί διάφορες διαφημιστικές αφίσες των προϊόντων του, προκειμένου να κερδίσει τον ανταγωνισμό και τον κύριο αντίπαλό του, τον Ρόμπαξ. Είναι (και τότε) ερωτευμένος με την Νταίζυ, αλλά καραδοκεί ο αχώνευτος ξάδελφός του, ο Γκαστόνε, που την πολιορκεί στενά. Κάποια στιγμή, ο Δόγης της Βενετίας θέλει να φτιάξει το πορτραίτο του κι έτσι θα αναθέσει στον Σκρουτζ και τον Ρόμπαξ να του φτιάξουν από ένα, ώστε να αποφασίσει ποιο από τα δύο του κάνει, με την ανάλογη αμοιβή, βεβαίως-βεβαίως! :P Έτσι, ο Ρόμπαξ αναθέτει στον Χάσκυ την φιλοτέχνηση του πίνακα, ενώ ο Σκρουτζ θα επιστρατεύσει το ταλέντο του ανιψιού του. Ο Ρόμπαξ, όμως, επειδή γνωρίζει το ταλέντο του Ντόναλντ, θα καταστρώσει ένα σχέδιο που θα του δώσει περισσότερες πιθανότητες, να επικρατήσει του διαγωνισμού. :Suspicious: Μιλάμε για μία ιστορία, που μπορεί να είναι τοποθετημένη σε ένα παλαιότερο χρονολογικό πλαίσιο, αλλά και τοποθεσία, διατηρεί, όμως, όλα τα κλασικά μοτίβα που βλέπουμε σε ιστορίες των Ντακ που διαδραματίζονται στο σήμερα. Ο Σκρουτζ εκμεταλλεύεται τον Ντόναλντ, ο Ντόναλντ ανταγωνίζεται τον Γκαστόνε για τα μάτια της Νταίζυ, ενώ ο Ρόμπαξ εξυφαίνει σατανικά σχέδια για να επικρατήσει έναντι στο Σκρουτζ. Κλασικά πράγματα! :P Η πλοκή κυλάει κλιμακωτά κι όσο κυλούν οι σελίδες αποκτά ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον, ανατροπές, καθώς και κινηματογραφική χροιά. Ο τρόπος που τελειώνει, όμως, με χάλασε κάπως, καθώς ήθελα μία καλύτερη διαχείριση, όσον αφορά την τύχη του Γκαστόνε. Όπως και να έχει, πάντως, η συγκεκριμένη ιστορία με ικανοποίησε και μου θύμισε έντονα τις αντίστοιχες ιστορίες της σειράς “Η Ιστορία της Τέχνης”. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, αλλά του δίνω τα εύσημα στην απόδοση των μνημείων της Βενετίας, στο background.

 

Θα μείνουμε στο δίδυμο Σκρουτζ - Ρόμπαξ, οι οποίοι θα έχουν μία “Μάχη για το τελευταίο λεωφορείο”. Η Λιμνούπολη φαίνεται ότι έχει πνιγεί στα τροχοφόρα, που κατακλύζουν τους δρόμους της. Οι δημότες προτιμούν να κυκλοφορούν με τα αυτοκίνητά τους, καθώς τα λεωφορεία του Δήμου είναι παλιά και κακοσυντηρημένα. Αυτή την κατάσταση σκοπεύει να αλλάξει ο δήμαρχος, ο οποίος καλεί στο γραφείο του τις δύο εμβληματικές επιχειρηματικές μορφές της πόλης, τον Σκρουτζ και τον Ρόμπαξ. Τους αναθέτει, λοιπόν, να κατασκευάσουν σύγχρονα αστικά λεωφορεία και να τα θέσουν στην υπηρεσία των Λιμνουπολιτών. Ο ανταγωνισμός ανάμεσά τους για το ποιος θα κατασκευάσει το πιο άνετο λεωφορείο μόλις έχει ξεκινήσει. :) Κλασικό σενάριο οικονομικού ανταγωνισμού των δύο πρωταγωνιστών, το οποίο όμως, ενώ γενικά μου αρέσει σαν ιδέα, εδώ δεν με ικανοποίησε τόσο. Η πλοκή, μπορεί ν’ αντλεί την θεματολογία της από τα επαγγελματικά οχήματα (που είναι και το στοιχείο μου! :P ), αλλά σχεδόν όλα της τα γκαγκ είναι μία σειρά από υπερβολικές σκηνές, που δεν θα σταματήσουν αν δεν φτάσουν μέχρι το φινάλε. Γενικά, λοιπόν, θα προσπεράσω. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Θα τελειώσουμε με την ιστορία “Τούρτα στο διάστημα”, που έχει για πρωταγωνιστή τον Πασχάλη. Ο φαταούλας της καρδιάς μας, άδραξε την ευκαιρία που η Γιαγιά Ντακ λείπει από το αγρόκτημα και κατέβηκε μέχρι την Λιμνούπολη, προκειμένου να δοκιμάσει το νέο μενού του αγαπημένου του εστιατορίου. Τότε θα γνωριστεί με έναν καλοσυνάτο κύριο, ο οποίος του ζητάει να τον ξεναγήσει στις γαστριμαργικές διαδρομές της πόλης. Φαίνεται, όμως, ότι κρύβει ένα τρομερό μυστικό, το οποίο θα μπλέξει τον φίλο μας για τα καλά. Είναι ένας μεταμφιεσμένος εξωγήινος, ο οποίος ψάχνει για το καλύτερο φαγητό του σύμπαντος. Ο Πασχάλης, κατά λάθος, θα μπει στο διαστημόπλοιό του, θα φτάσει μέχρι τον πλανήτη του και θα γνωρίσει τον καλοφαγά Κυβερνήτη, μαθαίνοντας παράλληλα και την ιστορία του. Έτσι, θα αρχίσει ένα μπαράζ παρεξηγήσεων, αλλά και κινδύνων που θα αντιμετωπίσει ο Πασχάλης, αλλά κι ολόκληρη η Γη. :wow: Ακόμα ένα υπερβολικό σενάριο, που στην αρχή κάτι πήγε να μου πει με την ανατροπή του, αλλά στην συνέχεια γίνεται τόσο παιδικό, που άνετα αγγίζει τα όρια του σαχλού κι άγευστου. Η πλοκή, στην συντριπτική της πλειοψηφία, δημιουργεί σκηνές που σκοπό έχουν να κάνουν θόρυβο και να προσελκύσουν τον θαυμασμό...των μικρών παιδιών. Αυτό που παραδέχομαι είναι ότι περιέχει ανατροπές σε καίρια σημεία της και τα οποία τα διαχειρίζεται καλά. Το φινάλε, μπορεί να μου άνοιξε την όρεξη, δεν άλλαξε, όμως, την απογοήτευσή μου για την ιστορία στο σύνολό της. Το σχέδιο, πάντως, ήταν πολύ καλύτερο από το σενάριο.

 


:beer5:

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Καιρό θέλω να γράψω αλλά όλο κάτι τυχαίνει :P

 

Εξώφυλλο

Για το εξώφυλλο δεν έχω να πω πολλά καθώς δεν είναι εξώφυλλο που αφορά την ιστορία και δεν είναι κάτι ιδιαίτερο κιόλας.

 

Άρθρο

Πριν πάμε στην ιστορία να πω ότι ήταν όμορφο που υπήρχε σαν εισαγωγικό έστω ένα άρθρο όπου λέγεται τι συνέβη στο πρώτο μέρος και έχει ένα από τα αγαπημένα μου καρέ από το μέρος αυτό. Θα ήθελα να είχε παραπάνω πράγματα και να είχαμε δει τη συνέντευξη των ΑΡτιμπάνι - Μοττούρα για την ιστορία αλλά κανονικά άλλο περιοδικό έπρεπε να έχει αυτό το ρόλο.

 

Κεντρική Ιστορία - Εγκληματική Οργάνωση Μέρος 2

Συνεχίζουμε με ένα πολύ ωραίο δεύτερο μέρος! Σε αυτό το μέρος και η ηρωική πλευρά του Ντόναλντ ως Φάντομ έκανε πιο πολλά και στάθηκε επάξια με την μυστική πλευρά του ως Πράκτορας Ντακ. Θεωρώ θετικό το γεγονός ότι και το δεύτερο μέρος κυλάει αρμονικά και δεν δημιουργείται κάπου κοιλιά. Βέβαια, όσο προχωράμε βλέπουμε ότι ο Αρτιμπάνι έχει μελετήσει πολύ τις ιστορίες του Πράκτορα Ντακ και μας θυμίζει ότι ήταν ένα από τα άτομα που έχουν στήσει τις Νέες Περιπέτειες του Φάντομ από την αρχή τους. Γιατί το λέω αυτό; Διότι καταφέρνει και να μας δώσει απαντήσεις σε πολύ σημαντικές ερωτήσεις που αφορούν το PKNA όπως για το ποιος και πως άρχισε η μυστήρια θα έλεγα (Εγκληματική) Οργάνωση του Μέλλοντος αλλά δεν μαθαίνουμε τι έγινε στη συνέχεια. Θεωρώ επίσης πολύ έξυπνο τον τρόπο που ένωσε θα λέγαμε τα 2 σύμπαντα. Ξέχασα, να αναφέρω ότι στο δεύτερο μέρος έχουμε επιτέλους και την Λύλα (πέρα από την εκρηκτική Κατρίνα) να κάνει πράγματα (ειδικά τα καρέ των σελ. 39 και 42) και απαντώντας στην συνάδελφο της Κατρίνα ότι η αποστολή είναι απόρρητη και δεν μπορεί να δώσει πληροφορίες. Πολύ σωστό για ιστορία που είναι ένα ταξίδι στο χρόνο. Η ιστορία κλείνει με έξυπνο τρόπο θα έλεγα καθώς πάλι συνδέει την ιστορία με το όριτζιν του Φάντομ δίχως να το αλλοιώνει.

 

Ακόμα για να δούμε πόσο σωστό είναι αυτό το τέλος και πόσο καλή μελέτη είχε κάνει ο Αρτιμπάνι θα σας θυμίσω κάτι που κανείς δεν θυμάται. Έχουμε δει την ασπίδα του Φάντομ στις ιστορίες του Πράκτορα ΝΝ. Συγκεκριμένα μιλάω για την ιστορία Ο Κύβος του Ολύμπου - Σε Ελεύθερη Πτώση (Μίκυ Μάους #2451) όπου στις πρώτες σελίδες στο εργαστήριο του Κατσαβίδα βλέπουμε τον ίδιο να κοιτάζει την ασπίδα :) Άρα είχαμε cameo εμφάνιση της ασπίδας σε ιστορία του 2012, που ήταν hint για τη σύνδεση των συμπάντων από τότε. Μου είχε κάνει εντύπωση από τότε και μόλις διάβασα ολόκληρη την ιστορία θυμήθηκα ότι είχα δει την ασπίδα και παλιότερα!

 

1271757915___.thumb.jpg.c6b6536fb40beabf045b6b17aa9be948.jpg

 

Όσον αφορά το σχέδιο έχουμε πολλά όμορφα καρέ από τον Μοττούρα, δυο απολαυστικές ,θα χαρακτήριζα, ολόσωμες σελίδες. Απίστευτες σκιάσεις και φυσικά με υπέροχο χρωματισμό. Μου άρεσε πολύ και ο τρόπος που απέδωσε το κλασσικό πάνελ στο τέλος. Πολύ ταλαντούχος σχεδιαστής.

 

Εννοείται βάζω και στο δεύτερο μέρος 10/10.

 

ΥΓ Αγαπητέ @Indian δεν είναι διαφορετικά σύμπαντα αλλά είναι το ίδιο σύμπαν. Ο Ντόναλντ του 21 αιώνα είναι και ο Φάντομ Ντακ και ο Πράκτορας Ντακ :)

 

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

2 λεπτά πριν, ΚΟΜΙΞ είπε:

ΥΓ Αγαπητέ @Indian δεν είναι διαφορετικά σύμπαντα αλλά είναι το ίδιο σύμπαν. Ο Ντόναλντ του 21 αιώνα είναι και ο Φάντομ Ντακ και ο Πράκτορας Ντακ

 

Με τον όρο "σύμπαντα" εννοώ τις δύο διαφορετικές υποστάσεις (στην προκειμένη περίπτωση) που παρουσιάζει ο Ντόναλντ στην ιστορία. Αυτή, δηλαδή του Φάντομ κι αυτή του Πράκτορα Ντακ. Δεν το πήγα στο Sci-Fi στοιχείο, αλλά στις δύο φύσεις του χαρακτήρα στα κόμικς γενικότερα. ;)

 

 

:beer5:

  • Like 2
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.