Jump to content

Πιο αντιρατσιστής και από τη σκιά του [Ιατρού Γιάννης, Εφημερίδα των Συντακτών, 28/11/2020]


 Share

Recommended Posts

Στο τελευταίο Λούκυ Λουκ, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2020 στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ με τίτλο «Μπελάδες στις φυτείες», ο Λούκυ Λουκ, ο καουμπόι που «πυροβολεί πιο γρήγορα κι απ’ τη σκιά του», έρχεται αντιμέτωπος με έναν από τους πιο δύσκολους εχθρούς που έχει συναντήσει μέχρι σήμερα: τον φυλετικό ρατσισμό.

 

 

01.thumb.jpg.7e52518586d5e38e019ba387fb9b4093.jpg

 

 

Θέτοντας στο επίκεντρο ένα δυστυχώς διαχρονικά επίκαιρο κοινωνικοπολιτικό ζήτημα, το δημιουργικό δίδυμο των Achde’ (σχέδιο) και Jul (σενάριο) γράφει μία από τις καλύτερες μέχρι σήμερα ιστορίες με τον φτωχό και μόνο καουμπόι, με φόντο την ιδιαίτερη νότια πολιτεία της Λουιζιάνα, με τους βάλτους με πεινασμένους κροκόδειλους, τα μεγαλόπρεπα κυπαρίσσια με τους φαλακρούς αετούς και τα κοκκινόφτερα κοτσύφια, το άρωμα μανόλιας και το κατάλευκο βαμβάκι, το «άσπρο χρυσάφι».

 

 

02.thumb.jpg.473e3fbcdd47575ec30b5a11bd48b277.jpg

 

 

Κάνοντας ένα διάλειμμα από την κουραστική ζωή του καουμπόι, ο Λούκυ Λουκ βρίσκεται σε διακοπές στην ήσυχη Νιτσεβονάτντα, «το πιο ήσυχο μέρος σε όλο το Κάνσας». Από την αρχή της ιστορίας, ο έγχρωμος πληθυσμός της Αμερικής του 19ου αιώνα τοποθετείται στο προσκήνιο και ενσαρκώνεται σε μία από τις πιο λαμπρές εκφάνσεις του: οι δημιουργοί επιλέγουν τον Μπας Ριβς, τον πρώτο μαύρο βοηθό μάρσαλ που διορίστηκε δυτικά του Μισισιπή και δεινό σκοπευτή, του οποίου τα κατορθώματα αποτελούν διαχρονική πηγή έμπνευσης για τη μυθιστοριογραφία του Φαρ Ουέστ – πάνω του στηρίχτηκε άλλωστε εν πολλοίς και ο κινηματογραφικός Τζάνγκο του Ταραντίνο –, ως το υπαρκτό πρόσωπο που θα συμμετέχει εν είδει συμπρωταγωνιστή στην ιστορία τους.

 

 

03.thumb.jpg.fbe3f321f6f27d58f3276b9a665dd31d.jpg

 

 

Η θρυλική μορφή του Μπας Ριβς χαίρει της εκτίμησης του εξίσου θρυλικού, πλην όμως φανταστικού πρωταγωνιστή μας, αφού εκμυστηρεύεται πως έχει μάθει πολλά χάρη σε εκείνον. Από την αρχή της ιστορίας, ο σερίφης Μπας έχει συλλάβει τους Ντάλτον στη θέση του Λούκυ Λουκ, αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο τη θέση των δύο ανδρών ως ίσων. Κάπου εκεί ο Λούκυ Λουκ πληροφορείται πως έχει κληρονομήσει την πλούσια κυρία Πινκγουότερ, την ιδιοκτήτρια της μεγαλύτερης φυτείας βαμβακιού στη Λουιζιάνα. Η πραγματικότητα έρχεται να αναιρέσει τη μόνιμη επωδό του «φτωχού και μόνου καουμπόι» με την οποία συνηθίζεται να κλείνει κάθε τεύχος της σειράς, όντας πλέον «ο πιο πλούσιος άνθρωπος της Λουιζιάνα»!

 

 

04.thumb.jpg.c2a8198773cf2cbc587047c1e257bbb7.jpg

 

 

Μεταφερόμαστε έτσι στον αμερικανικό Νότο σε μια εποχή λίγο μετά τον εμφύλιο και τη νομοθετική κατάργηση της δουλείας, ένα πρώτο βήμα προς την εξισορρόπηση των δικαιωμάτων μεταξύ μαύρων και λευκών. Όμως δυστυχώς δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Οι μαύροι, οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια μεταφέρονταν από την Αφρική ως σκλάβοι για να εργάζονται στα καπνά, το ζαχαροκάλαμο και το βαμβάκι, συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται από την αριστοκρατική ελίτ των λευκών γαιοκτημόνων ως «κατώτερη φυλή». Ένα τέτοιο καθεστώς δεν αλλάζει έτσι εύκολα.

 

 

05.thumb.jpg.26984cc17f601c7e3d4f5b3f81510cbc.jpg

 

 

Σε όλες τις σκηνές χλιδής των μεγάλων σαλονιών υπάρχει ένας έγχρωμος υπάλληλος – εργάτης, σερβιτόρος, υπηρέτης, σομελιέ. Στην καθημερινότητα, οι μαύροι αλληλεπιδρούν φοβικά με τους λευκούς πολίτες, ακόμα και μετά την ψήφιση της 13ης Τροπολογίας. Έτσι, όταν ο Λούκυ Λουκ έρχεται σε επαφή με τους μαύρους εργάτες της νεοαποκτηθείσας βαμβακοφυτείας του, ταράζει τα νερά της λουιζιάνικης «κανονικότητας». Όταν ο καουμπόι προσφέρει μια απλόχερη χειραψία στον μαύρο επιστάτη που τον υποδέχεται, γινόμαστε μάρτυρες ενός πολιτισμικού σοκ που συνοψίζεται στη φράση του: «Πρώτη φορά μου σφίγγει το χέρι λευκός». Όταν μια μαύρη εργάτρια εξανίσταται εξ ονόματος όλων για την εξαθλίωση, όλοι περιμένουν ως λογική εξέλιξη ότι θα ξυλοφορτωθεί ή θα εκτελεστεί, έχοντας συμφιλιωθεί με την τραγική μοίρα που τους επιφυλάσσει ο «πολιτισμός» των λευκών.

 

 

07.thumb.jpg.e2bb68b5f2ff41450bfaa293284d85cf.jpg

 

 

Ο σκοπός του Λούκυ Λουκ είναι να παραλάβει την κληρονομιά και να μοιράσει τη γη στους εργάτες της, κάτι που αντιμετωπίζεται με εύλογη επιφύλαξη από τους έγχρωμους εργάτες και αναστάτωση για το status quo από την «άρχουσα τάξη» της περιοχής. Χαρακτηριστικότερη αποτύπωσή της είναι ο φανατισμένος ρατσιστής Κούκου, ο οποίος συνηθίζει να χαράζει τα αρχικά του στο πετσί όλων των σκλάβων με πυρωμένο σίδερο. Όταν πλησιάζει όλοι τρέχουν πανικόβλητοι. Αποτελεί την πρώτη επαφή με την αφρόκρεμα της λουιζιάνικης ελίτ, των ξιπασμένων λευκών αστών οι οποίοι περιφρονούν τους μαύρους θεωρώντας τους υπανθρώπους, ενώ αναφέρονται σε ξυλοδαρμούς, λιντσαρίσματα και απαγχονισμούς σαν να είναι φυσιολογικά! Ο ήρωάς μας γίνεται μάρτυρας των βαθιά ρατσιστικών αντιλήψεων που φωλιάζουν στα προβληματικά, μισάνθρωπα μυαλά όσων επιλέγουν να υποβιβάζουν την ανθρώπινη αξία και υπόσταση μιας μερίδας του πληθυσμού με γνώμονα... το χρώμα του δέρματός τους! Δεν σιωπά, αλλά επιλέγει να αντιδράσει: «Εγώ, ξέρετε, ποτέ δεν ξεχώριζα χρώματα...». Μια φράση που για τους παρευρισκόμενους και τη ρατσιστική κανονικότητά τους δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι... υποφέρει από δυσχρωματοψία! Η άρνησή του να δεχτεί αυτόν τον παραλογισμό και η πρόθεσή του να αναδιανείμει την περιουσία του στους μαύρους εργάτες της φυτείας, δεν αργούν να τον θέσουν στο στόχαστρο της νεοσύστατης τότε Κου Κλουξ Κλαν.

 

 

06.thumb.jpg.6a671997be7b855f2ffb99dd6fa432ed.jpg

 

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Λούκυ Λουκ τάσσεται υπέρ των αδύναμων. Από την εποχή του Μορίς και του Γκοσινί, στην «Κληρονομιά του Ραντανπλάν» παίρνει το μέρος των Κινέζων της Βιρτζίνια Σίτι, ενώ στην ιστορία «Σύρματα στα Λιβάδια» συνδράμει τους φτωχούς αγρότες έναντι των πλούσιων κτηνοτρόφων. Είναι ωστόσο η πρώτη φορά που οι δημιουργοί του επιλέγουν να θέσουν με τέτοια ένταση ένα κοινωνικοπολιτικό ζήτημα, όπως αυτό του ρατσισμού, στον πυρήνα της ιστορίας και να πάρουν τόσο ξεκάθαρη θέση. Η επιλογή τους αυτή όχι μόνο δεν λειτουργεί εις βάρος της ιστορίας αλλά εξηγείται απόλυτα αν λάβει κανείς υπόψη του πως, αιώνες μετά, δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει τόσα πολλά. Οι μαύροι εξακολουθούν να βιώνουν διακρίσεις και η ρατσιστική ρητορική συνεχίζει να βρίσκει όλο και περισσότερα ευήκοα ώτα, διοχετευόμενη από την κλιμακούμενη άνοδο της Ακροδεξιάς ή της εκμοντερνισμένης εκδοχής της alt-right. Ακόμα σε πολλές περιπτώσεις, όπως συνέβη πρόσφατα στην Αμερική, να αντικατοπτρίζεται στην αντιμετώπιση των έγχρωμων πολιτών όπως ο Τζορτζ Φλόιντ από τις αστυνομικές αρχές.

 

 

08.thumb.jpg.2eb2e8d82d416721ab59df04a9e96f18.jpg

 

 

Στον απόηχο του κινήματος «Black Lives Matter» και της έντονης ανησυχίας του δημοκρατικού κόσμου για την επιμονή αντίστοιχων φαινομένων, το νέο άλμπουμ του Λούκυ Λουκ, που βρίθει ιστορικών και λογοτεχνικών αναφορών όπως ο Τομ Σόγιερ και ο Χάκλμπερι Φιν, και αναχρονισμών όπως για παράδειγμα η αναφορά στον Μπαράκ Ομπάμα και την Όπρα, τοποθετείται με σαφήνεια στη σωστή μεριά της Ιστορίας και αποδεικνύει τον διδακτικό ρόλο που συνεχίζει – και οφείλει – να παίζει η 9η Τέχνη στις σύγχρονες κοινωνίες.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

  • Like 14
Link to comment
Share on other sites

Συμπαθητικό άρθρο, με βρίσκει σύμφωνο στα περισσότερα.
Αυτός πάντως που το΄γραψε σίγουρα είναι μέλος του φόρουμ και μας διαβάζει.

 

12 ώρες πριν, ramirez είπε:

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Λούκυ Λουκ τάσσεται υπέρ των αδύναμων. Από την εποχή του Μορίς και του Γκοσινί, στην «Κληρονομιά του Ραντανπλάν» παίρνει το μέρος των Κινέζων της Βιρτζίνια Σίτι, ενώ στην ιστορία «Σύρματα στα Λιβάδια» συνδράμει τους φτωχούς αγρότες έναντι των πλούσιων κτηνοτρόφων.


Αυτό το σημείο είναι σχεδόν copy-paste απ΄το δικό μου σχόλιο στο thread του Λούκυ Λουκ.
Θ΄αρχίσω να ζητάω πνευματικά δικαιώματα :lol:

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

2 ώρες πριν, Laz33 είπε:

Συμπαθητικό άρθρο, με βρίσκει σύμφωνο στα περισσότερα.
Αυτός πάντως που το΄γραψε σίγουρα είναι μέλος του φόρουμ και μας διαβάζει.

 

Γιεπ είναι ο γνωστός @JohnnyMZ, έχει κάνει πολλά άρθρα ως εξωτερικός συνεργάτης της ΕφΣυν και όμορφα αφιερώματα τόσο για τα κόμικ όσο για τη ΛΕΦΙΚ. Πριν κάποιους μήνες γνωριστήκαμε κι από κοντά στη Λέσχη και είχαμε πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα. Δεν έχω προλάβει να διαβάσω την ιστορία, αλλά το άρθρο του Γιάννη είναι εξαιρετικό και μαζί με τις κριτικές που διάβασα από εδώ με έχει βάλει για τα καλά στο κλίμα, οπότε λέω να το πιάσω μέσα στην εβδομάδα.

  • Like 6
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

On 30/11/2020 στο 12:07 ΜΜ, Laz33 είπε:

Συμπαθητικό άρθρο, με βρίσκει σύμφωνο στα περισσότερα.
Αυτός πάντως που το΄γραψε σίγουρα είναι μέλος του φόρουμ και μας διαβάζει.


Αυτό το σημείο είναι σχεδόν copy-paste απ΄το δικό μου σχόλιο στο thread του Λούκυ Λουκ.
Θ΄αρχίσω να ζητάω πνευματικά δικαιώματα :lol:

 

Just name a price! :godfather:

  • Funny 8
Link to comment
Share on other sites

@JohnnyMZ Πολλά μπράβο, Γιάννη! Εξαιρετικό κι εύστοχο το άρθρο σου. :clap2:

 

Η πλάκα είναι ότι, πάνω-κάτω, αυτά έχω γράψει κι εγώ στην κριτική μου για το άλμπουμ, αλλά δεν την έχω ανεβάσει ακόμα στο φόρουμ. Τώρα θα πρέπει να την αλλάξω για να μην φανεί ότι πήρα ιδέες από εσένα! :lol:

 

 

:beer5:

  • Like 2
  • Funny 2
Link to comment
Share on other sites

Εύστοχο άρθρο το οποίο σε γενικές γραμμές με βρίσκει σύμφωνο. Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος κόμικ χαρακτήρας στρατεύεται τόσο φανερά σε ένα αμιγώς πολιτικό θέμα και αυτό αν και μπορεί να ξενίζει αρκετούς ουσιαστικά αποδεικνύει αυτό που αναφέρει ο αρθρογράφος στην κατακλείδα του, ότι δηλαδή η 9η Τέχνη - όπως και κάθε μορφή Τέχνης - έχει έναν διδακτικό σκοπό να επιτελέσει.

Αναμφίβολα πάντως κατά τι γνώμη μου η κυκλοφορία τη δεδομένη στιγμή που το "Black Lives Matter" βρίσκεται στο επίκεντρο της μεγαλύτερης αγοράς του πλανήτη έχει να κάνει και με την οικονομική εκμετάλλευση του όλου γεγονότος. 

ΥΓ: Γενικά, γίνεται εξαιρετική δουλειά στο Καρέ - Καρέ της Εφ.Συν.!

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

3 ώρες πριν, Θεόδωρος είπε:


Αναμφίβολα πάντως κατά τι γνώμη μου η κυκλοφορία τη δεδομένη στιγμή που το "Black Lives Matter" βρίσκεται στο επίκεντρο της μεγαλύτερης αγοράς του πλανήτη έχει να κάνει και με την οικονομική εκμετάλλευση του όλου γεγονότος.


Το έχει πει ο Ζουλ σε συνέντευξη ότι το σενάριο ξεκίνησε να το δουλεύει 4 χρόνια πριν.
Δεν επηρεάστηκε απ΄τα πρόσφατα γεγονότα ρατσιστικής βίας.

 

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

57 λεπτά πριν, Laz33 είπε:


Το έχει πει ο Ζουλ σε συνέντευξη ότι το σενάριο ξεκίνησε να το δουλεύει 4 χρόνια πριν.
Δεν επηρεάστηκε απ΄τα πρόσφατα γεγονότα ρατσιστικής βίας.

 

Δεν γνώριζα την συγκεκριμένη δήλωση, σε ευχαριστώ!! 

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Γενικά ο Λούκυ Λουκ παίρνει πολλές φορές και το μέρος των αυτόχθονων φυλών της Αμερικής, έστω και αν δεν ξεφεύγει η αφήγηση από τα στερεότυπα της εποχής και το Ιππικό παρουσιάζεται πολλές φορές σαν ο σωτήρας της τελευταίας στιγμής.

Edited by petran79
  • Like 3
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.