Jump to content
Μενίγ Πουαγώ

Μίκυ Μάους 305 [Το εργοστάσιο του Άντυ Ντάκχολ.]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

5 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

305.thumb.jpg.2551bcb9e7131c32f9341e8cfb3aefc1.jpg

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα.

  • ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΟΥ ΑΝΤΥ ΝΤΑΚΧΟΛ.

    ΟΛΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ 15 ΛΕΠΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΑ Ο ΦΕΘΡΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΚΛΕΨΕΙ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΑΝΤΥ ΝΤΑΚΧΟΛ.

     
  • Ο ΦΑΡΟΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ.

    ΜΙΑ ΜΥΣΤΙΚΗ ΦΟΡΜΟΥΛΑ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΦΕΥΡΕΤΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΠΕΥΔΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ.

     
  • Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΗ.

    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΠΙΑΝΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΡΟΜΠΑΞ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΡΓΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΨΟΓΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

     
  • ΤΟ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΛΟΥΡΙ.

    Η ΝΕΑ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗΣ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΒΟΛΤΑ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.

     
  • ΑΡΩΜΑ ΦΡΕΣΚΑΔΑΣ.

    Ο ΜΑΥΡΟΣ ΠΗΤ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΑ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΠΑΝΙΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.

     
  • ΡΑΨ' ΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ!

    Η ΝΤΑΙΖΥ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΥΨΗΛΗΣ ΡΑΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑΚΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ.

    Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Πέμπτη 16/04 (Νο 305).

    :hop::hop::hop:
  • Like 7
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και καλλιτεχνική πινελιά :lol:

Το original

Warhol_MarilynMonroe_x9-399x400.thumb.jpg.e5aae4d6918058924565817af2973fc5.jpg

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Χχμμ δεν νομίζω ότι υπάρχει μόνο ένα ορίτζιναλ...Είναι ολόκληρη κατηγορία τέχνης και λέγεται ποπ αρτ.

 

images.jpeg

Edited by mko
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #305 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο(από τον τιτανοτρισμέγιστο @Βασιλεύς των κόμικς. :respect:)!!!

tn_MIKYMAOUSE_0305.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Ιστορίες.

"Το εργοστάσιο του Άντυ Ντάκχολ."


Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 1960

 

Ο Σκρούτζ Μακ Ντακ υποδέχεται τον καλλιτέχνη Άντυ Ντάκχολ στο νέο του καλλιτεχνικό εργοστάσιο προσφορά του ιδίου. Υπό το άγρυπνο βλέμμα της τέταρτης εξουσίας. Το προσφέρει αφιλοκερδώς (!) αρκεί να τον απαλλάξει για λίγο από τον ανιψιό του που έχει μανία με την τέχνη. Φυσικά μιλάμε για τον Φέθρυ που με το που εισέβαλε στον χώρο έφερε τα άνω κάτω. Όπως θα καταλάβατε ο Άντυ τον "δέχτηκε" αφού δεν είχε άλλη επιλογή.

 


Οι καλλιτεχνικές ανησυχίες του παπιού με το σκουφί και τις πέντε τρίχες όλες κι όλες θα φέρει την καταστροφή-επανάσταση. Ότι δεν ενθουαιάζει τον Άντυ ενθουσιάζει δημοσιογράφους και ένα ένα μουσικό συγκρότημα. Βέβαια ο Άντυ απυηδησμένος από από την "κλοπή" της δημοσιότητάς του ,και την καταστροφή της πρώτης του ταινίας, τον διώχνει κακήν-κακώς. Τότε κάνουν την εμφάνισή τους τρεις καλλιτέχνες με γαλλικό ντύσιμο.

Προτείνουν στον καλλιτέχνη Ντάκχολ να συσκευάσουν το Θησαυροφυλάκιο ως υπερμεγέθες δείγμα της ποπ-αρτ. Φυσικά οι τρεις εν λόγω καλιτέχνες δεν ήταν άλλοι από τους Μουργόλυκους που πήραν το Θησαυροφυλάκιο σηκωτό και το έσκασαν δια αέρος Η εκτυφλωτική λάμψη όμως του αλουμινόχαρτου που είχε πακετάρει το σπίτι του ο Φέθρυ εκτροχιάζει τις ακτίνες του ήλιου και το ρίχνει πάνω στο σπίτι του τελευταίου. Ο Σκρούτζ εκτός από χαρούμενος καταφέρνει να βγάλει και κέρδος. Ο Άντυ συγχαίρει τον καλλιτεχνικό οίστρο Θείου και ανψιού.

 

         

 


"Ο φάρος στα βουνά της Λίμνης."

Οι Ρεπόρτερ Γκούφυ, Μίννι Μάους, Οράτιος Χαλινάρης και η Κλάραμπελ Κάου ταξιδεύουν για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα υδροπλάνων. Υπό το άγρυπνο βλέμμα της γνωστής παρέας και άλλων κατασκόπων που κατσκοπεύονται μεταξύ τους εξ' αιτίας μίας φόρμουλας του Αλεσάντρο Βόλτα. Που να ήξεραν...

"Ο σύμβουλος του ανταγωνιστή."

Ο Ντόναλντ φεύγει κακήν- κακώς από το γραφείο του Σκρούτζ μετά την τελευταία του λογομαχία Ο Τζον του προτείνει να δουλέψει για εκείνον.

"Το αυτόματο λουρί."

Ο Κύρος εφευρίσκει το λουρί που βγάζει βόλτα έναν σκύλο. Σιγά το πρωτότυπο θα σκεφτείτε. ΧΩΡΙΣ τον ιδιοκτήτη του όμως.

"Άρωμα φρεσκάδας."

Ο Μαύρος Πητ είναι αρεστός και σεβαστός στην κοινωνία της φυλακής. Για τους λάθος λόγους όμως.

"Ραψ' το μόνος σου!"

Η Νταίζυ μετά την απόρριψή της από τον Σκρούτζ θριαμβεύει στην υψηλή ραπτική μέσω του διαδυκτίου.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το τεύχος ανοίγει με μία όμορφη, ευτράπελη και άκρως παλαβή ιστορία που αποτίει φόρο τιμής σε γνωστό καλλιτέχνη. Ας είναι καλά ο αδερφός του Σχίζα Ντακ που αποκήρυξε ο Ντον Ρόσα!!!

Ο Ρεπόρτερ Γκούφυ επιστρέφει με μία ακόμα διασκεδαστική περιπέτεια με την γνωστή παρέα. Ο Μίκυ ως είθισται αφανής ήρωας. Χορταστική και απολαυστικότατή. Συνεχίζουμε με μία ενδιαφέρουσα ιστορία με καλό σενάριο και όμορφο στρογγυλεμένο σχέδιο. Στην επόμενη καλή ιστορία η εφευρετικότητα του Κύρου πρωταγωνιστεί. Περνάει και το όμορφο μήνυμα της κυνοφιλίας. Προτελευταία του τεύχους μία ακόμα περιπέτεια της σειράς "Αποδράσεις" με τον Μαύρο Πητ. Διαβάζεται ευχάριστα και όμορφα. Το τεύχος κλείνει άψογα με την οξυδέρκεια της Νταίζυ να την βάζει στις... ντουλάπες όλων των Λιμνουπολιτών.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Ο φάρος στα βουνά της λίμνης."
2. "Το εργοστάσιο του Άντυ Ντακχολ."
3. "Ο σύμβουλος του ανταγωνιστή."
4. "Ραψ' το μόνος σου!"
5. "Το αυτόματο λουρί."
6. "Άρωμα φρεσκάδας."

8.1/10...
Κρίμα που η ιστορία του Ρεπόρτερ Γκούφυ δεν ήταν πρώτη. Όμορφο τεύχος για όλα τα γούστα!!! :D

:hop::hop::hop:
 

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 8
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Άντυ πάντως είχε γυρίσει όντως και ταινίες μεγάάάάλου μήκους... Ενδιαφέρουσες όσο δε πάει!!! :D

1.
https://www.imdb.com/title/tt0179184/?ref_=nm_flmg_dr_17
2. https://www.imdb.com/title/tt0196530/?ref_=tt_sims_tti
3. https://www.imdb.com/title/tt0187513/?ref_=tt_sims_tti

:hop::hop::hop:

  • Like 7
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το αγόρασα χθες και δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά στο ξεφύλλισμα είδα ότι δυστυχώς υπάρχει πρόβλημα με τις σελίδες. 

 

a.thumb.jpg.77411b96aef31217325fb3387e8e69e1.jpg  kjjh.thumb.jpg.812bb759399e61fcc236c7dd313da0ae.jpg  107048384_n.thumb.jpg.fb7928522b2cdc88cf271d5817310831.jpg 

 

Αρκετές σελίδες είναι όπως στη δεύτερη φωτό, δηλαδή η τοποθέτηση τους είναι πιο πάνω από τις υπόλοιπες και δε μπορώ να διαβάσω τα μπαλονάκια, σε κάποιες μάλιστα φαίνεται μόνο το κάτω μέρος τους. Το πρώτο με τις λίγο μεγαλύτερες γωνίες το έχω εντοπίσει και σε άλλα τεύχη. Το μεγάλο θέμα είναι η τρίτη φωτό καθώς σχεδόν 4 σελίδες είναι ενωμένες μεταξύ τους στη δεξιά πλευρά, λογικά θα τις χωρίσω πολύ προσεκτικά με ψαλίδι, είχα και στο παρελθόν θέμα με περιοδικό, αλλά η ένωση των σελίδων ήταν χαλαρή και αν το έκανες προσεκτικά με το δάχτυλο, οι σελίδες χωρίζονταν. Τώρα όμως πολύ δύσκολο. Ελπίζω να μη με αποτρέψει να απολαύσω την ιστορία :( 

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λογικά θα έπεσες σε κακέκτυπο. Το δικο μου είναι μια χαρά. Επίσης έχω να πω πολύ ωραίο τεύχος. Οι δύο πρώτες ιστορίες είναι καταπληκτικές. 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
35 λεπτά πριν, Manitou είπε:

Λογικά θα έπεσες σε κακέκτυπο. Το δικο μου είναι μια χαρά. Επίσης έχω να πω πολύ ωραίο τεύχος. Οι δύο πρώτες ιστορίες είναι καταπληκτικές. 

 

Δυστυχώς αυτό πρέπει να έγινε. Το πρόβλημα είναι ότι σχεδόν πάντα ξεφυλλίζω τα κόμικ πριν τα αγοράσω εκτός αν πάω να τα αγοράσω κάπως βιαστικά όπως στην προκειμένη περίπτωση. Δε βαριέσαι, θα βρω τρόπο να διαβάσω τις συγκεκριμένες σελίδες.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
40 min ago , nikolas12 said:

 

Δυστυχώς αυτό πρέπει να έγινε. Το πρόβλημα είναι ότι σχεδόν πάντα ξεφυλλίζω τα κόμικ πριν τα αγοράσω εκτός αν πάω να τα αγοράσω κάπως βιαστικά όπως στην προκειμένη περίπτωση. Δε βαριέσαι, θα βρω τρόπο να διαβάσω τις συγκεκριμένες σελίδες.

Εγω ξέρεις τι κάνω? Παίρνω πάντα κάποιο από τη μέση της στίβας. Ποτέ το πρώτο. Ασε που τώρα με τον ιο είναι και πιο ασφαλής προσέγγιση.

Η αλήθεια είναι όμως ότι έχω πέσει και εγώ 3-4 φορές σε κακέκτυπο. ¨Ενα με ανάποδες σελίδες. ένα με μισο-ανάποδες σελίδες. Ένα με κολλημένες σελίδες.

Συμβαίνει

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
33 λεπτά πριν, Manitou είπε:

Εγω ξέρεις τι κάνω? Παίρνω πάντα κάποιο από τη μέση της στίβας. Ποτέ το πρώτο. Ασε που τώρα με τον ιο είναι και πιο ασφαλής προσέγγιση.

Η αλήθεια είναι όμως ότι έχω πέσει και εγώ 3-4 φορές σε κακέκτυπο. ¨Ενα με ανάποδες σελίδες. ένα με μισο-ανάποδες σελίδες. Ένα με κολλημένες σελίδες.

Συμβαίνει

 

Σωστή τακτική, κι εγώ την ίδια ακολουθώ και επιλέγω κάποιο στη μέση. Το περίπτερο που αγοράζω κάποιες φορές τα έχει σε σειρά όπως τα βιβλία σε βιβλιοθήκη και μάλιστα ανά τίτλο τύπου ξεκινάει με ΚΟΜΙΞ, μετά Σούπερ Μίκυ, μετά Ντόναλντ, μετά Μίκυ Μάους, οπότε πάω στον τίτλο που θέλω, βρίσκω ένα από τη μέση και το παίρνω. Άλλη φορά θα το ξεφυλλίζω πάντως για πιο σίγουρα, στο παρελθόν έχω σωθεί από αυτή τη λογική.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα σπάει αυτή η ιστορία με τον Ρεπόρτερ Γκούφη. Νομίζω ότι η επόμενη είναι η τελευταία. Αχ τα παλιά καλά χρόνια θα έβγαινε ένα τομάκι με όλες τις ιστορίες συγκεντρωτικά!

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 ώρες πριν, Manitou είπε:

Τα σπάει αυτή η ιστορία με τον Ρεπόρτερ Γκούφη. Νομίζω ότι η επόμενη είναι η τελευταία. Αχ τα παλιά καλά χρόνια θα έβγαινε ένα τομάκι με όλες τις ιστορίες συγκεντρωτικά!

Ναι η επόμενη είναι όντως η τελευταία. Και θα ήθελε πολύ αυτό το τομάκι για να τις έχουμε συγκεντρωμένες... Πάντως, έβαλα στο φόρουμ και τη συνέντευξη που πήραμε από το Ιταλικό δίδυμο για το περιοδικό μας πίσω από το Ρεπόρτερ Γκούφυ ;) Έχει και πληροφορίες για τη σειρά :)

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
7 ώρες πριν, Manitou είπε:

Εγω ξέρεις τι κάνω? Παίρνω πάντα κάποιο από τη μέση της στίβας. Ποτέ το πρώτο. Ασε που τώρα με τον ιο είναι και πιο ασφαλής προσέγγιση.

Η αλήθεια είναι όμως ότι έχω πέσει και εγώ 3-4 φορές σε κακέκτυπο. ¨Ενα με ανάποδες σελίδες. ένα με μισο-ανάποδες σελίδες. Ένα με κολλημένες σελίδες.

Συμβαίνει

Νόμιζα ότι μόνο εγώ είμαι ο ψυχαναγκαστικός σε αυτό το θέμα. :blob6:Και στο σουπερμαρκετ το ίδιο κάνω. :lol:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

 

7 ώρες πριν, Manitou είπε:

Τα σπάει αυτή η ιστορία με τον Ρεπόρτερ Γκούφη. Νομίζω ότι η επόμενη είναι η τελευταία. Αχ τα παλιά καλά χρόνια θα έβγαινε ένα τομάκι με όλες τις ιστορίες συγκεντρωτικά!

Α μπράβο πείτε τέτοια! 

Εγώ μόνο την πρώτη ιστορία διάβασα. Μου άρεσε πολύ το σχέδιο και τα χρώματα κ η ελαφρά σάτιρα για τη μοντέρνα τέχνη μαζί με μία ευχάριστη εισαγωγή στον κόσμο της.

Μου θύμισε και κάτι ιστορίες που είχαν βγει παλιά που λέγονταν η ιστορία της τέχνης πάλι στο μίκυ μάους. 

Τον ρεπορτερ θα τον διαβάσω αύριο με το που θα ξυπνήσω με τον πρωινό καφέ. :)

Πάντως μην το αποκλείεις και το τομάκι...Κάποια στιγμή μπορεί να βγει... 

Edited by Asterix54
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Νομίζω ότι η πρώτη εντάσσεται σε αυτό το σύμπαν που λες. Εντωμεταξυ το τομακι αυτό κυκλοφορεί πραγματικά παντού. Σε ΚΤΕΛ σε σουπερμάρκετ σε βιβλίο εκθέσεις. Παντού

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

image.jpeg.96202d340be5f49dde85dd2713387719.jpeg

Ο Άντυ Γουόρχολντ  εκτός από ταινίες έχει κάνει και διάφορα σχέδια, όπως το παραπάνω.

 

Όμορφο τευχάκι κι αυτό:D

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θυμάστε την σειρά “Ιστορία της τέχνης”? Ε, στο 305ο τεύχος του αγαπημένου μας περιοδικού θα μιλήσουμε πάλι για τέχνη, αλλά αυτή την φορά για πιο σύγχρονη. Το τεύχος ξεκινάει, λοιπόν, με την ιστορία που έχει τίτλο “Το εργοστάσιο του Άντυ Ντάκχολ” και μας ταξιδεύει στην Λιμνούπολη της δεκαετίας του ‘60, όπου ο διάσημος καλλιτέχνης Άντυ Ντάκχολ την έχει επισκεφτεί για να δημιουργήσει ένα εργαστήριο. Τον χώρο θα του τον διαθέσει ο θείος Σκρουτζ, ο οποίος δεν του ζητάει εγχρήματη αμοιβή! :NoNo: Αυτό που θέλει είναι να ξεφορτωθεί τον ατζαμή ανιψιό του, τον Φέθρυ κι έτσι πείθει τον Ντάκχολ να τον προσλάβει σαν βοηθό στις ιδιαίτερες δημιουργίες του. Ανυποψίαστος, ο καλλιτέχνης, δέχεται και δεν θα αργήσει να καταλάβει το μέγεθος της καταστρεπτικής δύναμης τού, κατά τα άλλα συμπαθούς, παπιού. :P Όσο, όμως, ο μετρ φουντώνει και βράζει από θυμό, κάποιοι άλλοι βρίσκουν τον βοηθό του ένα ανερχόμενο αστέρι στον χώρο της ποπ αρτ. :wow: Πρόκειται για ένα σενάριο που αναφέρεται ξεκάθαρα στον Άντι Γουόρχολ και την περίεργη ζωή του. Ο δημιουργός, ουσιαστικά, εντάσσει το σύμπαν των Ντακ στην ζωή του καλλιτέχνη και δημιουργεί μία πλοκή που περιέχει πολλές αναφορές παρμένες από την βιογραφία του. Σε αυτό το ταξίδι τον συνοδεύει ο Φέθρυ, του οποίου δίνεται ο κλασικός χαρακτήρας, με τον οποίο τον γνωρίσαμε. Η εισαγωγή των villains είναι μία ευχάριστη έκπληξη, που ομολογώ ότι δεν περίμενα σε ένα τέτοιο σενάριο. Το φινάλε, από την άλλη, θέλοντας να διατηρήσει τα κλασικά μοτίβα (το κέρδος του θείου Σκρουτζ), νομίζω ότι βγαίνει άνευρο και χωρίς ουσία. Γενικά είναι μία ιστορία που δεν θα έλεγα ότι με ενθουσίασε τόσο. Την διάβασα με περιέργεια, με έκανε να ξαναψάξω την βιογραφία του “καλεσμένου” της, αλλά δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω μαζί της. Σχεδιαστικά δεν με ικανοποίησε η απόδοση των χαρακτήρων, αλλά τα backgrounds τα βρήκα εξαιρετικά. Το ίδιο και τον χρωματισμό.

 

Η ιστορία, που προέρχεται από την σειρά “Ρεπόρτερ Γκούφυ”, θα μας ταξιδέψει εκτός Αμερικής και για την ακρίβεια θα πεταχτούμε μέχρι την γειτονική Ιταλία. “Ο φάρος στα βουνά της λίμνης”, που κατασκευάστηκε για τον μεγάλο Φυσικό Αλεσάντρο Βόλτα, έλκει το ενδιαφέρον όλου του κόσμου της εποχής, καθώς εκεί θα διοργανωθεί ένας αγώνας με υδροπλάνα. Εκεί θα παραβρεθούν ο Οράτιος, η Κλάραμπελ, η Μίννι (η οποία είναι απεσταλμένη από το περιοδικό που εργάζεται) και (μετά την άρνηση του Μίκυ) του Γκούφυ (που άδραξε την ευκαιρία να γράψει ένα άρθρο για τον διαγωνισμό). Αυτός ο διαγωνισμός, όμως, προσελκύει και πολλούς κατασκόπους από διάφορες χώρες, που έχουν σκοπό να αποκτήσουν μία μυστική φόρμουλα, που φέρεται να έχει γράψει ο Βόλτα και ήρθε στην επιφάνεια μετά από τόσα χρόνια. Ο ρεπόρτερ Γκούφυ βρίσκεται, άθελά του (και χωρίς να το έχει καταλάβει) μέσα στο μάτι του κυκλώνα κι ένας απίστευτος, αλλά και πολύ κωμικός, χορός κατασκόπων έχει στηθεί. Τι κρύβει, άραγε, η μυστική φόρμουλα του διάσημου Φυσικού και ποια θα είναι η κατάληξη? :thinking: Ακόμα μία καλή ιστορία της σειράς που μας ταξιδεύει στην χώρα της δημιουργίας της ( :P ) και φροντίζει να μας ξεναγήσει σε όμορφα μέρη, να μας πει δύο λόγια για τον Αλεσάντρο Βόλτα και να μας κάνει να γελάσουμε. Η πλοκή είναι άρτια σκηνοθετικά κι έχει αξιόλογη εναλλαγή σκηνών. Αυτοί που κλέβουν, όμως, την παράσταση είναι οι απανταχού κατάσκοποι και ο τρόπος που δρουν, σατιρίζοντας με επιτυχία τις αντίστοιχες ταινίες του κινηματογράφου. :lol: Το φινάλε το βρήκα εύστοχο κι εξίσου κωμικό. Γενικά πρόκειται για μία ιστορία, που δίνει ενεργή συμμετοχή στον πρωταγωνιστή, περιέχει αληθινά σκηνικά, ιστορικές πληροφορίες και χιούμορ. Τι άλλο να ζητήσει κανείς? :) Όσον αφορά τον εικαστικό τομέα, ισχύει ακριβώς ό,τι έχω πει και στην προηγούμενη ιστορία του τεύχους.

 

Στην τρίτη ιστορία του τεύχους, ο Ντόναλντ θα γίνει “Ο σύμβουλος του ανταγωνιστή”. Όλα ξεκινάνε από ένα γνώριμο θησαυροφυλάκιο, όπου ο πρωταγωνιστής ζητάει από τον θείο του δανεικά. Εκείνος, έξαλλος, τον πετάει έξω από το μέγαρό του. Την ίδια ώρα, ο Ρόμπαξ, που τυγχάνει να περνάει από εκεί, βλέπει αυτόν τον καβγά κι αποφασίζει να πάρει με το μέρος του τον ανιψιό του Σκρουτζ. Αυτό που σκέφτεται είναι να προσφέρει εργασία σε αυτόν και να εκμεταλλευτεί τις διάφορες ιδέες που έχει προσφέρει κατά καιρούς στον Σκρουτζ. Έτσι και γίνεται, λοιπόν. Στον Ντόναλντ δίνεται ένα τεράστιο διαμέρισμα σε έναν από τους ουρανοξύστες του Ρόμπαξ, ένας παχυλός μισθός και μία ξεκούραστη δουλειά. Τα τρία ανιψάκια του, όμως, φαίνεται να μην δέχονται αμαχητί αυτή την τεράστια αλλαγή. Άραγε βρήκε το εργασιακό του λιμάνι ο φίλος μας ή μήπως θα επιβεβαιωθεί η παροιμία ότι το αίμα, νερό δεν γίνεται? :thinking: Πρόκειται για ένα σενάριο που το βρήκα έξυπνο συγγραφικά και στηρίζεται επάνω σε μία εύστοχη ιδέα. Καιρός ήταν να δούμε τον Ντόναλντ να σηκώνει (περισσότερο) κεφάλι στον άκρατο παραλογισμό του θείου του. Ήταν απολαυστικό να τον βλέπουμε να δίνει έξυπνες ιδέες στον Ρόμπαξ και μάλιστα άθελά του. :lol: Η πλοκή ξεκινάει δυναμικά και μπαίνει κατευθείαν στο νόημα και ήταν από τις ελάχιστες φορές που θα ήθελα να μην υπερισχύσει η κανονικότητα, αλλά δυστυχώς αυτό δεν κατέστη δυνατό. :P Η αλήθεια είναι ότι τα τρία ανιψάκια με εξόργισαν περισσότερο κι από τον Σκρουτζ, με αυτή τους την συμπεριφορά. :Ungry: Το φινάλε ήταν αναμενόμενο, αλλά θα περίμενα περισσότερη ταπείνωση από τον Λιμνουπολίτη μεγιστάνα. Τέλος πάντων. Επειδή είμαι καλός χαρακτήρας θα το παραβλέψω! :lol: Παραδέχομαι, όμως, ότι υπήρχαν σκηνές στο τέλος που ήταν συγκινητικές. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 

Ακολουθεί μία ιστορία με πρωταγωνιστή τον Κύρο, ο οποίος καλείται να εφεύρει “Το αυτόματο λουρί”. Ο συμπαθέστατος εφευρέτης βρίσκεται στο εργαστήριό του και δημιουργεί, την ώρα που ένας...τεραστίων διαστάσεων σκύλος εισβάλλει στην περιοχή του και τον πετάει κάτω! :NoNo: Μετά από ελάχιστα λεπτά θα εμφανιστεί και η ιδιοκτήτρια του σκύλου για να απολογηθεί. Μετά από μία σύντομη συνομιλία που θα έχουν, θα του εκμυστηρευτεί ότι η φροντίδα του τετράποδου φίλου της είναι κουραστική και τότε είναι που το μυαλό του πρωταγωνιστή αρχίζει να παίρνει στροφές. Αποφασίζει, λοιπόν, να φτιάξει ένα λουρί που να βγάζει μόνο του τους σκύλους βόλτα. Στην αρχή, η εφεύρεση σημειώνει μεγάλη επιτυχία, αλλά μετά από λίγο θα δημιουργηθεί η ανάγκη για αρκετές τροποποιήσεις. Θα μπορέσει ο Κύρος να εφεύρει ένα λουρί που να είναι άψογο λειτουργικά, ή τελικά αυτό θα είναι ανέφικτο? Συμπαθητικό σενάριο, στο οποίο μονοπωλεί το ενδιαφέρον ο αγαπημένος μας εφευρέτης, ενώ παράλληλα θα παρελάσουν και πολλοί τετράποδοι φίλοι μας. :) Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η απουσία του Σκρουτζ, ο οποίος συνήθως φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν κι εκμεταλλεύεται την πρωτότυπη εφεύρεση του Κύρου. Τουλάχιστον με αυτή την απουσία, αναδεικνύεται περισσότερο ο πρωταγωνιστής. Η πλοκή κυλάει ήπια και χωρίς μεγάλη δράση, καταλήγοντας σε ένα φινάλε έξυπνο και με σωστό ηθικό δίδαγμα. :) Το σχέδιο, από την άλλη, δεν με ενθουσίασε τόσο. Το βρήκα μέτριο.

 

"Οι φυλακές μου", συνεπείς στο ραντεβού τους, τα τελευταία τεύχη, μας δίνουν μία ιστορία τους, που ακούει στο όνομα "Άρωμα φρεσκάδας". Βρισκόμαστε στις φυλακές της Λιμνούπολης, οι οποίες φιλοξενούν τον Μαύρο Πητ. Ο διάσημος κακοποιός είναι γνωστός σε όλους για τα ληστρικά σχέδια που οργανώνει, για τις πάμπολλες απόπειρες απόδρασης, αλλά...και για την χαρακτηριστική οσμή που αναδίδει. :P Όλοι οι συγκρατούμενοι έχουν απηυδήσει με την επιτακτική του επιμονή να μην μπορεί να τα βρει με το σαπούνι και το νερό και δεν τον πλησιάζουν. Αυτό μπορεί να μην είναι μεγάλο πρόβλημα για τον φίλο μας, μιας και δεν θέλει να κάνει φιλίες που θα αντέξουν στον χρόνο. Όταν, όμως, θα προσπαθήσει να θέσει σε εφαρμογή ένα ακόμα κόλπο, που θα τον θέσει εκτός του σωφρονιστικού ιδρύματος, τότε θα αποδειχθεί ότι η συνήθειά του να μην πλένεται, θα δράσει αρνητικά ακόμα και γι' αυτόν. Ακόμα ένα σενάριο της σειράς, που δεν είναι τόσο τρομερό συγγραφικά, αλλά καταφέρνει να κάνει τον αναγνώστη να περάσει ευχάριστες στιγμές με χαμόγελο. Στην σύντομη πλοκή, αυτό που επικρατεί, είναι το χιούμορ, το οποίο είναι ικανοποιητικό και κορυφώνεται στο τελευταίο καρέ, που με έκανε και γέλασα. :lol: Κατά τα άλλα, τίποτα περισσότερο. Αξιόλογο βρήκα και το σχέδιο.

 

Το τεύχος θα ολοκληρώσει τον κύκλο των ιστοριών με μία που έχει τίτλο "Ραψ' το μόνος σου!" κι έχει την Νταίζυ στο τιμόνι του πρωταγωνιστή. Η κάμερα πηγαίνει (πάλι) στο θησαυροφυλάκιο, όπου η αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ παρακαλάει τον Σκρουτζ να της χρηματοδοτήσει μία επιχειρηματική της ιδέας, επάνω στον τομέα της υψηλής ραπτικής. Όπως είναι φυσικό, εκείνος αντιδρά εντελώς αρνητικά. Φανερά απογοητευμένη, η Νταίζυ, φεύγει και βολτάρει στην Λιμνούπολη, όταν περνάει έξω από το σπίτι του Ντόναλντ, ο οποίος βρίσκεται εκεί με τον Φέθρυ. Την ώρα που τους εξηγεί τα καθέκαστα, ο Φέθρυ πετάει μία ιδέα, που δεν συνηθίζει, μιας και είναι σχετικά...εύστοχη! :wow: Της προτείνει, λοιπόν, να συστήσει μία επιχείρηση, που να ασχολείται με τα παλιά κι ανακυκλωμένα ρούχα. Μία ιδέα, που στην πορεία (από την Νταίζυ) θα βελτιωθεί, θα είναι αρκετά πρωτότυπη και με ένα σχετικά χαμηλό budget. Θα καταφέρει η φίλη μας (λέμε τώρα :P ) να πιάσει τον παλμό της αγοράς και να βγάλει λεφτά? Και ποια θα είναι η αντίδραση του θείου Σκρουτζ? :thinking: Πρόκειται για μία μέτρια ιστορία, από αυτές που δεν είναι στις "γεύσεις" μου. Το σενάριο ασχολείται με ένα θέμα που δεν μου έκανε κλικ (την ραπτική) κι έχει μία πρωταγωνίστρια που επίσης δεν μου έκανε κλικ. Η πλοκή έχει κλιμακωτή ροή και σε κάθε σελίδα γίνεται κάτι διαφορετικό, χωρίς όμως να κουράζει. Πρέπει να παραδεχτώ, όμως, ότι εδώ η Νταίζυ δεν ξεδίπλωσε την αρνητική της προσωπικότητα, γεγονός που με χαροποίησε. :) Το ίδιο συμβαίνει και με τον χαρακτήρα του Σκρουτζ, ο οποίος στο φινάλε είχε μία ήπια αντιμετώπιση στο ζήτημα. Ακόμα κι ο Φέθρυ σκέφτεται πιο έξυπνα και πρακτικά από ότι συνήθως. Με άλλα λόγια, από όλους τους χαρακτήρες της ιστορίας, μόνο ο Ντόναλντ κρατάει κάπως τον κλασικό του χαρακτήρα! :P Όσον αφορά το τέλος, αυτό διαφοροποιείται από τα συνηθισμένα, αλλά δεν υπάρχουν και τεράστιες αλλαγές. Γενικά την βρήκα μία ιστορία, έξω από τις προτιμήσεις μου, αλλά με μερικά σημεία (όπως αυτά που είπα) που είχαν ενδιαφέρον. Το σχέδιο έχει στοιχεία cartoon, αλλά δεν μου προκάλεσε πρόβλημα.

 


:beer:

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επίσης στη φάση με το καρπούζι στον κίτρινο καμβά αναφέρεται σε αυτό:

 

warhol-covers-01.thumb.jpg.2cc9120aba14ef01683fbdbe7f7ca0dd.jpg

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 ώρες πριν, Manitou είπε:

Επίσης στη φάση με το καρπούζι στον κίτρινο καμβά αναφέρεται σε αυτό:

 

warhol-covers-01.thumb.jpg.2cc9120aba14ef01683fbdbe7f7ca0dd.jpg

 

Το οποίο ήταν και εξώφυλλο του πρώτου δίσκου των Velvet Underground του μεγάλου Lou Reed. Εξαιρετική αναφορά στο έργο του Warhol τόσο αυτή όσο και το εξώφυλλο του τεύχους.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το διάβασα κι εγώ χτες. Τα θέματα με τις ενωμένες σελίδες τα έλυσα, έκανα πολύ προσεκτικό κόψιμο με ψαλίδι όπου υπήρχαν διακριτά σημεία ένωσης, τώρα από τις σελίδες που κόβονταν δυστυχώς 1-2 μπαλονάκια δεν ήταν διακριτά αλλά δε με ενόχλησε στην κατανόηση. 

 

Πάρα πολύ καλό τευχάκι και αυτό, πολύ σταθερό το Μίκυ Μάους καθώς στα λίγα τεύχη που έχω αγοράσει οι ιστορίες είναι διασκεδαστικές και με ωραία μηνύματα. Οι τρεις πρώτες σε αυτό ήταν όλα τα λεφτά. Η πρώτη με τις σαφείς αναφορές στο έργο του Warhol (μέχρι και τους προαναφερόμενους Velvet Underground σε παπιοεκδοχή είχε) και το εξαιρετικό σχέδιο με κέρδισε αμέσως. Η δεύτερη με τον Ρεπόρτερ Γκούφυ με κάνει να χτυπάω το κεφάλι μου που δεν έχω διαβάσει άλλες ιστορίες του (εκτός του ΜΜ 304) και σύντομα θα δούμε την τελευταία εξ αυτών. Φανταστικό σχέδιο, τρομερή εξέλιξη, άψογο κατασκοπικό vibe καθ' όλη τη διάρκεια. Αλήθεια το πρόσωπο του Μίκυ που το αναφέρατε και πιο πάνω γιατί δε φαίνεται ποτέ;

 

Η τρίτη με τον Ντόναλντ να συντάσσεται με τον Ρόμπαξ ήταν πολύ έξυπνη, σατιρίζοντας τον τρόπο που ο Σκρουτζ παίρνει ιδέες από τον Ντόναλντ και τις χρησιμοποιεί προς δικό του όφελος και περνώντας κάποια όμορφα οικογενειακά μηνύματα μεταξύ των παπιών που δεν αργεί φυσικά να τα μετατρέψει και αυτά σε κάτι πιο ανάλαφρο. Μου άρεσε ο τρόπος που ο Ντόναλντ κάνει τη δική του επανάσταση. Οι πιο μικρές ιστορίες είναι και αυτές που περνάνε κυρίως στους μικρούς αναγνώστες ένα πιο διδακτικό μήνυμα ενώ εμάς μας ξεκουράζουν και μας χαλαρώνουν, γι' αυτό και οι ιστορίες του Κύρου και του Μαύρου Πητ επίσης συγκαταλέγονται μεταξύ των θετικών. Η εκπληξούλα ήταν η ιστορία της Νταίζυ, πολύ συμπαθητική.

 

Overall, θετικότατο πρόσημο και πάλι, πολύ διασκεδαστικό τευχάκι :) 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Indian Εγχρήματη αμοιβή. Να μία λέξη που δεν ήξερα. Δε μιλάω για την "αμοιβή" φυσικά!!! :lol:  Στις ιστορίες του Πητ τώρα που αναφέρονται στις απόπειρές του να βγει από την φυλακή τα περιοδικά έχουν τον γενικό τίτλο "Αποδράσεις" και όχι αυτόν που αναφέρεις εσύ και το εσωπαπάκι. Που μου φαίνεται και πιο ταιριαστός...  

@nikolas12
Ο Μίκυ στις ιστορίες του ρεπόρτερ Γκούφυ λάμπει διά της απουσίας του. Ή καλύτερα με την διακριτική παρουσία του. Πιο πολύ αναφέρεται και λιγότερο φαίνεται και ΠΟΤΕ από μπροστά. Και πάντα αρνείται κάθε πρόσκληση της Μίννι με κάποια δικαιολογία. Ίσως με την λογική ,προσωπική μου υπόθεση, να μην επισκιάσει τον Γκούφυ που είναι ο πρωταγωνιστής των ιστοριών.

:hop::hop::hop:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μίκυ Μάους #305 

 

Εξώφυλλο

HR

Ωραίο εξώφυλλο από τον Ζάντζι. Καλός και ο χρωματισμός 8/10

 

Το Eργοστάσιο του Άντυ Ντάκχολ: Το έχω ξαναπει παλιότερα και θα το ξαναπω. Ο Στέφανο Ζάντσι είναι νέο ταλέντο που θα εξελιχθεί σε πολύ καλό σχεδιαστή. Ήδη το σχέδιο το βρίσκω πολύ καλό και μου αρέσει που σε κάποιες περιπτώσεις ο τρόπος που έχει κάνει τις σκιάσεις αλλά και κάποιες λεπτομέρειες όπως ο σωλήνας για τους ανεπιθύμητους που φαίνεται στη σελίδα 19. Ακόμα, πιστεύω σχεδιάζει ωραία τον θείο Σκρουτζ (και αγαπημένο καρέ ήταν αυτό της σελίδας 9 που τον απεικόνιζε). Ο δε χρωματισμός από το Arancia Studio δένει άψογα με το σχέδιο. Ήδη κάνει την ιστορία διαφορετική από την τυπική Ιταλική που μπαίνει στο Topolino κάθε βδομάδα. Για προσωπικά πιστεύω ότι ο χρωματισμός παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε ένα κόμικ πλέον. Και αυτό γιατί αναδεικνύει το σχέδιο καλύτερα από ότι παλιότερα... Όσον αφορά το σενάριο θα πω ότι μου άρεσε και βρήκα πρωτότυπο τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε ο Φέθρυ. Ακόμα, δεν με εκνεύρισε καθόλου το πως έκανε στην ιστορία. Χάρηκα κιόλας που επιτέλους φαινόταν καλός σε κάτι. Για άλλη μια φορά ο παμπόνηρος Σκρουτζ κατάφερε να βγάλει λεφτά με την ουρά μέσα από μια ζημιά.  8/10 


Ο φάρος στα βουνά της Λίμνης: Πολύ όμορφο το σχέδιο. Τα καρέ με τα τοπία σε ταξίδευαν. Όλοι οι χαρακτήρες ήταν όμορφα σχεδιασμένοι ενώ οι πινελιές με τους κατασκόπους να βρίσκονται στην κυριολεξία παντού με πέθαναν στα γέλια. Πραγματικά μου θύμισε την ιστορία του Καρλ Μπαρκς, Το Κυνήγι των Κατασκόπων. Παρόμοια πράγματα συνέβαιναν και εκεί μόνο που εδώ ήταν πιο σύνθετη η πλοκή. Σεναριακά κύλισε πολύ ωραία με το να μας κρατάει σε αγωνία το τι περιέχει η περιβόητη συνταγή! Τελικά η περιέργεια όντως σκοτώνει, καθώς η τελική ανατροπή με έκανε να πεθάνω στα γέλια. Αν Βαν Φαντ ήξερε θα ήταν τρισευτυχισμένος με όσα έβγαλε. Είναι πάντως απίστευτο το πόσο καλά δένει η αφηρημάδα του Γκούφυ με τις ιστορίες της σειράς και αυτό δεν δείχνει ποτέ άσχημο. Εύγε. 9/10


Ο σύμβουλος του ανταγωνιστή: Καλά ενώ η συγκεκριμένη είχε σχέδιο πολύ μέτριο, ευτυχώς το σενάριο ήταν καλό και πρωτότυπο. Εντύπωση μου έκανε και αναλαμπή του Ρόμπαξ... Το ότι συνειδητοποίησε την σημαντικότητα του Ντόναλντ ενώ βρήκα απολαυστική την τελευταία σκηνή με τον Ντόναλντ να κυνηγάει τον Σκρουτζ :lol: Λόγω σεναρίου 7/10

Το αυτόματο λουρί: Ιστορία για να γεμίσει το τεύχος και ψιλοαδιάφορη. Σόρρυ Κύρο... 5/10

Άρωμα φρεσκάδας: Άλλη μια ιστορία που πάει να φανεί αστεία και το ψιλοκαταφέρνει αλλά είναι αδιάφορη... 5/10

Ραψ' το μόνος σου!: Σχεδόν δεκασέλιδη ιστορία την οποία θα χαρακτήριζα πολύ συμπαθητική αν και δεν το περίμενα. 6/10
 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.