Jump to content
Gong

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 301 (Τα πανάκριβα μόρια)

Πως σας φάνηκε το τεύχος;  

5 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Posted (edited)

image.png.b7c924d665d9b2c60fd103bbd22388a5.png

 ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

7 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΤΑ ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ ΜΟΡΙΑ
    ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ο ΡΟΜΠΑΞ ΤΟΝ ΣΚΡΟΥΤΖ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΑΜΠΟΤΑΡΕΙ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΤΟΥ ΟΡΥΧΕΙΟ
  • Η ΩΡΑΙΑ & Η ΜΟΥΜΙΑ
    Ο ΜΙΚΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΩΣ ΓΥΡΙΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΚΟΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΠΙΘΑΝΟΥ, ΟΠΟΥ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΑ
  • Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ
    Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΣΤΙΣ ΑΓΓΑΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΦΟΡΤΩΝΕΙ Ο ΘΕΙΟΣ ΣΚΡΟΥΤΖ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΟ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ
  • Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
    ΤΟ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙΣ ΕΝΑ ΣΠΙΡΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ, ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΒΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
  • ΣΙΩΠΗ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ
    ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΦΑΣΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕ Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ
  • ΜΗΝ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΕΤΣΙ!
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΤΩΝ ΑΝΙΨΙΩΝ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΤΟΥ ΜΑΤΙΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΝ
  • ΤΑ ΑΝΙΚΗΤΑ ΓΑΝΤΙΑ
    ΜΙΑ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΔΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 20/3 (Νο. 301)

Η κεντρική ιστορία του Μοττούρα φαίνεται αρκετά υποσχόμενη και ενδιαφέρουσα.Όμως με 7 ιστορίες ίσως το τεύχος να μην είναι κι ότι το καλύτερο.Όπως και να έχει, τουλάχιστον εγώ αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τη πρώτη ιστορία.Από το εξώφυλλο και τι εικόνες που βλέπουμε το σχέδιο φαίνεται εντυπωσιακό.Ελπίζουμε το δύδυμο Αρτιμπάνι  και Μοττούρα να πετύχει.

it_tl_3195c_001.jpg&normalsize=1

Edited by Ilias12
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρόσθεσε και μια ψηφοφορία για να ψηφίσουν όσοι θέλουν για το τεύχος όταν το διαβάσουν. :)

Κάνε επεξεργασία και θα δεις την καρτέλα "poll" στο πάνω μέρος. 

  • Like 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
50 λεπτά πριν, jimakoszs97 είπε:

Πρόσθεσε και μια ψηφοφορία για να ψηφίσουν όσοι θέλουν για το τεύχος όταν το διαβάσουν. :)

Κάνε επεξεργασία και θα δεις την καρτέλα "poll" στο πάνω μέρος. 

Ευχαριστώ πολύ.Οκ διορθωθηκε

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #301 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον πολυλατρεμένο Μονάρχη μας @Βασιλεύς των κόμικς!!!).

tn_MIKYMAOUSE_0301.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Ιστορίες.

"Τα πανάκριβα μόρια."


Ο Σκρουτζ περιχαρής τσεκάρει τα κέρδη των επιχειρήσεών του.

 

Μέχρι που μία παραφωνία των κάνει να τσεκάρει τα έξοδα του κέντρου ερευνών Μακ Ντακ όπου είναι περισσότερα από τα έσοδα. Αυτό συμβαίνει διότι η ενοικίαση του Ήλιου-3 είναι πανάκριβη αν και απαραίτητη για τα πειράματα του  ερευνητικού κέντρου.  Είναι σπάνιο στην Γη όπως του λέει ένας επιστήμονάς του. Αλλά υπάρχει σε άλλους πλανήτες και στην Σελήνη. Οπότε ο Σκρουτζ ετοιμάζει μία αποστολή για εκεί με τα ανίψια του για πλήρωμα και τον Κύρο υπεύθυνο του τεχνικού τομέα. Όλα αυτά δε ξεφεύγουν από τους δημοσιογράφους.

 


Αλλά ούτε από τον Ρόμπαξ που θα κάνει τα πάντα για να καταστρέψει τον αντίπαλό του. Δίνει εντολή στον Χάσκυ να προσλάβει τους καλύτερους παρανόμους που θα βρει. Το ταξίδι στη Σελήνη στέφεται με επιτυχία αν και έχει μερικά απρόοπτα. Η προσελήνωση  γίνεται και για τα δύο πληρώματα. Ο Ρόμπαξ με τον Χάσκυ και τους Μουργούλυκους και ο Σκρουτζ με την οικογένειά του και τον Κύρο. Οι μελέτες των δειγμάτων αρχίζουν αν και δεν αργούν τα απρόσμενα γεγονότα. Ο εξοπλισμός του Κύρου παρουσιάζει βλάβες που οφείλονται στις δολιοφθορές των Μουργόλυκων.

Η συμμορία όμως ξεσκεπάζεται και ομολογεί και την πρόσληψή της από τον Ρόμπαξ που κάνει την εμφάνισή του. Γυρίζουν όλοι μαζί στην Γη αφού το διαστημόπλοιο του Ρόμπαξ χάλασε κατά την προσελήνωση. Κατά την επιστροφή μαζεύουν και δύο Μουργόλυκους που το είχαν σκάσει νωρίτερα. Μπορεί η εξαγωγή Ήλιου-3 να μη πήγε καλά όμως τα εξαρτήματα των παλιών δορυφόρων έδωσαν στον Σκρούτζ νέες επιχειρηματικές ιδέες.

 

 

 


"Η Ωραία & η μούμια."

Η Ωραία θέλει να γίνει μεγάλη σταρ και στον πραγματικό κόσμο. Βάζει λοιπόν την μούμια της μέσω του χειριστή της, να απαγάγει τον σκηνοθέτη των ταινιών της και τον Γκουφόλυκο. Θα καταφέρει ο Μίκυ να τους σώσει;

"Ο κορυφαίος."

Ο Ντόναλντ χρησιμοποιεί την πείρα που έχει αποκτήσει δίπλα στον Θείο Σκρουτζ για να βγάλει τα προς το ζην.

"Η ανακάλυψη της φωτιάς."

Ο Καθηγητής Λούντβιχ Φον Ντρεήκ μας ενημερώνει για την ανακάλυψη της φωτιάς και της χρησιμότητά της ανά τους αιώνες.  

"Σιωπή στην αίθουσα."

Στην κινηματογραφική αίθουσα είναι σωστό να τηρούνται κάποιοι κανόνες καλής αγωγής και διαγωγής.

"Μην με κοιτάς έτσι!"

Το γουρουνάκι-κουμπαράς έχει πολύ αξιολάτρευτα μάτια για να το σπάσει ο Ντόναλντ και να ικανοποιήσει την Νταίζυ. Μέχρι που τα ανιψάκια του δείχνουν το κόλπο.

"Τα ανίκητα γάντια."

Η τεχνολογία ου Κύρου στην υπηρεσία του τερματοφύλακα Ντόναλντ προκειμένου να μη χάσει το στοίχημα.

Μονοσέλιδες ιστορίες.

Άνοιξη στο Μίκυ Σίτυ: "Ανθισμένα λουλούδια."
Άνοιξη στο Μίκυ Σίτυ: "Πικνίκ στην εξοχή."
Άνοιξη στην Λιμνούπολη: "Οι ήχοι της εποχής.


Εν κατακλείδι.

Το τεύχος ανοίγει με μία ιστορία εξόρυξης στην "κοντινή" Σελήνη. Οι δύο κροίσοι της Λιμνούπολης , ο ένας αυτοδημιούργητος, σε μία αντιπαράθεση με φόντο το Σεληνιακό τοπίο και γνωστούς αντιπάλους. Κινείται σε όμορφους ρυθμούς, διαβάζεται ευχάριστα και προτείνεται ανεπιφύλακτα.

Αξιόλογη και αρκετά καλή και ενδιαφέρουσα η νέα περιπέτεια του Μίκυ με τον Γκουφόλυκο. Ακολουθεί μία πανέμορφη ιστορία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του άτυχου παπιού από την Λιμνούπολη! Τέταρτη στην σειρά ένα ακόμα άκρως ενδιαφέρον "χάπι" της γνώσης από τον φίλτατο Λούντβιχ. Ακολουθούν δύο δισέλιδες ιστορίες η πέμπτη ως φόρος τιμής στην σιωπή και η έκτη αναφέρεται στην ευαίσθητη πλευρά του Ντόναλντ. Συμπαθητικές και οι δύο με την έκτη λίγο καλύτερη από την πέμπτη. Τέλος, το τεύχος κλείνει με μία συμπαθητική ιστορία της κατηγορίας "ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!"

Το τεύχος κατάφερε να χωρέσει και τρεις μονοσέλιδες αφιερωμένες στην Άνοιξη και την εξοχή! Ψιλομετριοσυμπαθητικούλες.

Σειρά προτίμησης ιστοριών."

1. "Τα πανάκριβα μόρια."
2. "Η Ωραία & η μούμια."
3. "Ο κορυφαίος."
4. "Τα ανίκητα γάντια."
5. "Η ανακάλυψη της φωτιάς."
6. "Μη με κοιτάς έτσι!"
7. "Σιωπή στην αίθουσα."

7.8/10!!!
Εφτά ιστορίες σε ένα τεύχος!!! Ρεκόρ που δύσκολα θα ξεπεραστεί!!! :lol:

:hop::hop::hop:

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

 Αχ!Πόσο μου αρέσει να προσθέτω ένα ακόμη ΜΜ στη συλλογή, ειδικά αυτόν τον βαρετό και δύσκολο καιρό(με τον ιό:trixes:)  , αλλά πάντα, εκεί στη γωνιά για να περάσεις λίγες ευχάριστες ώρες.

 Οι περισσότερες ιστορίες φαίνονται σχετικά φρέσκες που στην Ιταλία δημοσιεύτηκαν μετά από το Topolino 3000.

 Πριν ξεκινήσω μια κριτική για την πρώτη ιστορία, θέλω να τονίσω ότι το εξώφυλλο είναι απλά εντυπωσιακό.Φαντασμαγορικό και ατμοσφαιρικότατο.Από τα καλύτερα, θα μπορούσα να πω,  της β΄περιόδου.

 Ξεκίνησα,  λοιπόν,  να διαβάζω την κεντρική ιστορία.Πρόκειται για μια συνηθισμένη ιστορία του τύπου ο Ρώμπαξ  θέλει να σαμποτάρει τον Σκρούτζ.Όμως μου άρεσε που αυτή τη φορά βλέπαμε τη περιπέτεια στη σελήνη.Η πλοκή καταφέρνει να σε μαγέψει σε ένα όμορφο διαστημικό κλήμα.Το σχέδιο με ικανοποιήσε σε μεγάλο βαθμό.Αυτό που δε μου άρεσε στο σκίτσο ήταν ότι  οι χαρακτήρες ήταν λίιιιιγο τραβηγμένοι.Συνολικά θα τη χαρακτήριζα μια όμορφη ιστορία στο φεγγάρι.

 Στο επόμενο τεύχος το μυστήριο του Σοφοκλή.

:blob3:

Edited by Ilias12
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ καλό και αυτό το τεύχος, κυρίως λόγω των 2 πρώτων ιστοριών και της τελευταίας. Eίναι μόλις η δεύτερη ιστορία της ιστορίας X-Mickey που διαβάζω μετά το τεύχος 299 πριν 2 βδομάδες, και παρότι έχω κάποια κενά, μου αρέσει ως concept.

 

:Ion:

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τεύχος θα ξεκινήσει με την ιστορία, που έχει τίτλο “Τα πανάκριβα μόρια”. Όλοι ξέρουμε ότι η αγαπημένη ασχολία του θείου Σκρουτζ είναι να μετράει τα χρήματά του. Όταν, όμως, θα βρει μερικά αρνητικά πρόσημα στον ισολογισμό της εταιρείας ερευνών του, τότε, έξαλλος, θα πάει μέχρι εκεί και θα ζητήσει εξηγήσεις από τον Διευθυντή. Εκείνος του λέει ότι η αιτία είναι ένα ισότοπο, το οποίο και χρειάζονται για την διενέργεια των πειραμάτων, και είναι εξαιρετικά δυσεύρετο, γι’ αυτό κι ακριβό. Τότε, θα του περάσει μία ιδέα στο μυαλό. Από την στιγμή που αυτό το ισότοπο βρίσκεται σε αφθονία στην σκοτεινή πλευρά της Σελήνης, θα οργανώσει μία διαστημική αποστολή προς αναζήτησή του. Έτσι, επιστρατεύονται ο Κύρος, ο Ντόναλντ και τα τρία ανιψάκια, και μαζί με τον Σκρουτζ ξεκινάνε το ταξίδι για τον δορυφόρο της Γης. Την ίδια ώρα, οι βιομηχανικοί κατάσκοποι του Ρόμπαξ τον ενημερώνουν για τις κινήσεις του Σκρουτζ κι εκείνος καταστρώνει τα δικά του σατανικά κόλπα για να τον εμποδίσει. Πρόκειται για ένα όμορφο σενάριο, που μπορεί να περιέχει κλασικά μοτίβα, αλλά τα περιγράφει με μία συγγραφική γλαφυρότητα. Η πλοκή δεν βιάζεται και κυλάει ομαλά, αν και μερικές στιγμές νόμιζα ότι “φλυαρούσε” κάπως. Το χιούμορ είναι διακριτικό, ενώ το φινάλε είναι ευτυχές για τους “καλούς” κι αρκετά ικανοποιητικό. Και λέω ικανοποιητικό γιατί δεν είδαμε κάτι ανατρεπτικό ή ευφυές. Ήταν καλό, αλλά ίσως θα μπορούσε να ήταν καλύτερο. Το εικαστικό στυλ του Mottura, ενώ μου αρέσει υπερβολικά για εξώφυλλα ή για πιο “σοβαρές” ιστορίες (όπως πχ το “Μόμπυ Ντικ”), εδώ μπορώ να πω ότι με κούρασε, τουλάχιστον στην αρχή. Ίσως, να άλλαζα γνώμη αν διάβαζα την ιστορία σε ένα μεγαλύτερο φορμάτ. :thinking:

 

Η σειρά “X-Mickey” θα εκπροσωπηθεί αυτή την εβδομάδα με την ιστορία “Η ωραία & η μούμια”. Ο Μίκυ βρίσκεται παρέα με τον Γκουφόλυκο στον κόσμο του απίθανου, όπου παρακολουθούν τα γυρίσματα μία αλλόκοτης ταινίας τρόμου. Η πρωταγωνίστρια, μία πρώην γοργόνα, δεν φαίνεται να ικανοποιείται από την μέχρι τώρα καριέρα της κι ο λόγος είναι ότι θέλει να δοκιμάσει την τύχη της στο Χόλιγουντ. Σε αυτή την ταινία βρίσκεται στο έλεος μίας γιγαντιαίας μούμιας, η οποία είναι ένα ρομπότ. Όλα, λοιπόν, μοιάζουν φυσιολογικά. Τι θα συμβεί, όμως, όταν η μούμια κάνει την εμφάνισή της κι εκτός πλατό και δείξει τις άγριες διαθέσεις της στην ηθοποιό και τον σκηνοθέτη? Κι όταν το ποτήρι ξεχειλίσει με την απαγωγή του σκηνοθέτη, τότε ο Μίκυ κι ο Γκουφόλυκος αναλαμβάνουν δράση. Μιλάμε για μία μεγάλη, σε έκταση, ιστορία, οπότε κι έχει περισσότερες πιθανότητες για να μου αρέσει. Έτσι κι έγινε, λοιπόν. Το σενάριο, μπορεί να εδράζεται στον κόσμο του απίθανου, αλλά προσφέρει μία καλή υπόθεση μυστηρίου, που με μία περαιτέρω φροντίδα, θα μπορούσε κάλλιστα να σταθεί και στην σειρά “Μίκυ Μυστήριο”. :) Η πλοκή ξεκινά, όπως είναι φυσικό, αλλόκοτα και φροντίζει να μας συστήσει όλους τους πρωταγωνιστές και τους συμμετέχοντες, αφήνοντας τους αναγνώστες να βγάλουν από την αρχή τα συμπεράσματά τους, τα οποία θα διαψευστούν στην συνέχεια. :P Το σίγουρο είναι ότι δεν αφήνει, σε κανένα σημείο, τον αναγνώστη να βαρεθεί. Το φινάλε είναι το ίδιο περίεργο με την όλη χροιά της υπόθεσης και πιστεύω ότι ταιριάζει αρκετά. Το σχέδιο το βρήκα πολύ ωραίο, αν και παραφορτωμένο.

 

Περιμένατε να υπάρχει ιστορία, στην οποία ο Ντόναλντ αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι “Ο κορυφαίος”? Ε, να λοιπόν που υπάρχει. :P Μία ημέρα, όπως κι όλες οι προηγούμενες, στο κατώφλι του σπιτιού του φίλου μας έχουν μαζευτεί στίφη από αγανακτισμένους επαγγελματίες, οι οποίοι ζητούν να πληρωθούν για τα αγαθά που του έχουν δώσει. Εκείνος, μεταμφιεσμένος, καταφέρνει να το σκάσει και στον δρόμο για το θησαυροφυλάκιο (προς αναζήτηση εργασίας) αναλογίζεται ποια δουλειά θα του αποφέρει ένα αξιοπρεπές μεροκάματο. Κατά τύχη θα βρει ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας, το οποίο θα επισκεφτεί και θα δείξει ότι τόσα χρόνια στο πλευρό του θείου Σκρουτζ, έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία. :) Πρόκειται για ένα σενάριο που με κράτησε, όχι για την μεγάλη του δράση, αλλά για την θεματολογία του. Ο συγγραφέας, σκεπτόμενος πολύ έξυπνα, εκμεταλλεύεται στο μέγιστο όλες τις δεξιότητες που έχει αποκτήσει ο πρωταγωνιστής, στην πληθώρα των ιστοριών που έχει ταξιδέψει παρέα με τον θείο Σκρουτζ και μας χαρίζει μία πρωτότυπη ιστορία. Η πλοκή δεν έχει κάποια δυνατή στιγμή, αλλά φροντίζει να μας υπενθυμίσει κάποιες από αυτές τις δεξιότητες, που κάνουν όλους εμάς τους fans να βγάλουμε το καπέλο στον Ντόναλντ. Όσον αφορά τον θείο Σκρουτζ, γι’ ακόμα μία φορά σκέφτεται τον εαυτό του κι εκμεταλλεύεται τους πάντες, καλλιεργώντας, έτσι, τον αντιπαθητικό εαυτό του. :Ungry: Το σχέδιο το βρήκα μέτριο. Σε μερικά καρέ ο Ντόναλντ φαίνεται ότι έχει φαβορίτες σαν τον Σκρουτζ! :lol:

 

Αυτή την εβδομάδα έχουμε και ιστορία από “Τα Χάπια της Γνώσης”, στην οποία ο παντογνώστης καθηγητής Λούντβιχ, θα μας διδάξει πώς έγινε “Η ανακάλυψη της φωτιάς”. Η διδασκαλία θα ξεκινήσει από τα πρώιμα στάδια της επικράτησης του ανθρώπου στον πλανήτη μας, όταν η φωτιά ήταν κάτι πρωτόγνωρο, για να φτάσει μέχρι τον 18ο και 19ο αιώνα, όπου αυτό το ανεκτίμητο αγαθό, μπήκε για τα καλά στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Συμπαθητική ιστορία, που έχει σαν πρώτο της μέλημα να μας χαρίσει την γνώση, με όσο πιο πολύ χιούμορ είναι εφικτό. Το θέμα με το οποίο καταπιάνεται είναι ενδιαφέρον, ενώ οι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν βοηθούν, με την σειρά τους, ώστε να γίνει περισσότερο εύπεπτο. Γενικά είναι μία ιστορία που πιστεύω ότι θα απολαύσουν πιο πολύ οι νεαρότεροι αναγνώστες. Σχεδιαστικά την βρήκα μέτρια προς καλή.

 

Η επόμενη ιστορία έχει για τίτλο μία κατάσταση, την οποία όλοι θέλουμε να επικρατεί στους κινηματογράφους. Δηλαδή “Σιωπή στην αίθουσα”. :P Ο Ντόναλντ θέλει διακαώς να δει μία κουλτουριάρικη ταινία που προβάλλεται στους κινηματογράφους και πηγαίνει παρέα με τον Γκαστόνε και τον Φέθρυ, οι οποίοι δεν φαίνεται να ενστερνίζονται αυτή του την χαρά. Την ώρα που μπαίνουν στην αίθουσα, ο φίλος μας θα εντοπίσει μία παρέα από γνωστούς του, που (όπως λέει εκείνος) αρέσκονται να κάνουν σαματά και να ενοχλούν τους γύρω τους. Έτσι, είναι στα μαύρα πανιά επειδή νομίζει ότι δεν θα καταφέρει να απολαύσει την ταινία. Τελικά, όμως, έτσι είναι τα πράγματα ή κάπως αλλιώς? :thinking: Ένα σύντομο σενάριο που η πλοκή του φωνάζει από μακριά ότι θα έχει ανατροπή. Το μόνο που αξίζει να μνημονεύσουμε είναι το κωμικό φινάλε της και το γεγονός ότι βλέπουμε τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ να συνυπάρχουν αρμονικά με τον Γκαστόνε. Από εκεί και πέρα, δεν νομίζω ότι χωράει κάποια περαιτέρω ανάλυση. Μία ιστορία που δεν θα μου μείνει για καιρό στην μνήμη. Και στον εικαστικό τομέα δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε τόσο.

 

Ακολουθεί μία ιστορία χωρίς λόγια, που έχει τίτλο “Μην με κοιτάς έτσι!”. Ο Ντόναλντ βολτάρει παρέα με την Νταίζυ, όταν εκείνη του ζητάει να της πάρει ένα παγωτό. Εκείνος, όντας εντελώς και μονίμως άφραγκος, την αφήνει για λίγο μόνη και σπεύδει στο σπίτι του προς αναζήτηση μερικών ψιλών. Το βλέμμα του πέφτει επάνω σε ένα χαριτωμένο γουρουνάκι-κουμπαρά, τον οποίο αποφασίζει να σπάσει για να βάλει χέρι στο “εσωτερικό” του. Θα μπορέσει τελικά να πραγματοποιήσει την δύσκολη αυτή απόφαση? Μία ιστορία που έχει ένα απλοϊκό σενάριο, το οποίο είναι αρκετά παιδικό και παίζει όμορφα με τα αισθητήρια των μικρών αναγνωστών. Ο Ντόναλντ δείχνει τον ευαίσθητο, αλλά και κωμικό χαρακτήρα του. Προσωπικά θεωρώ ότι σε αυτή την ιστορία θα μπορούσαν να σταθούν και διάλογοι. Το φινάλε είναι ικανοποιητικό και προσφέρει χαμόγελα. Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό.


Το τεύχος #301 φιλοξενεί σε αυτό το σημείο τρεις μονοσέλιδες ιστορίες, δύο από την σειρά “Άνοιξη στο Μίκυ Σίτυ” και μία από την σειρά “Άνοιξη στην Λιμνούπολη”. Αυτές είναι οι εξής:

Και οι τρεις είναι εμπνευσμένες από την καλύτερη (αν και προσωπικά διαφωνώ :P ) εποχή του χρόνου, την Άνοιξη. Πρωταγωνιστές είναι η Μίννι με την Κλάραμπελ, ο Μαύρος Πητ με την Τρούντυ και η Γιαγιά Ντακ με τον Πασχάλη. Αρκετά ευχάριστες θα τις χαρακτήριζα και με αυξημένα τα επίπεδα του χιούμορ τους. Προσωπικά μου άρεσαν περισσότερο οι δύο πρώτες ιστορίες κι αν ήθελα να τις φιλτράρω περαιτέρω θα προτιμούσα την πρώτη. Το σχέδιο το βρήκα πολύ καλό και στις τρεις. :)

 

Και θα ολοκληρώσουμε με τον Κύρο, ο οποίος φτιάχνει “Τα ανίκητα γάντια”. Ο αγαπητός εφευρέτης έχει μόλις δημιουργήσει κάποιους αισθητήρες απόκρουσης, οι οποίοι προορίζονται να τον βοηθήσουν στο να πιάνει καλύτερα και χωρίς απώλειες, τα εργαλεία του. Την ώρα που έχει βγει στον κήπο του εργαστηρίου του για να δοκιμάσει αυτόν τον εξοπλισμό, θα συναντηθεί με τον Ντόναλντ, ο οποίος είναι στα μαύρα πανιά. Ο λόγος είναι απλός. Ο φίλος μας είναι τερματοφύλακας σε μία τοπική ομάδα και δεν σημειώνει μεγάλες επιτυχίες. Για την ακρίβεια τρώει το ένα γκολ μετά το άλλο. :P Και σαν να μην έφτανε αυτό, έβαλε και στοίχημα με τον αρχηγό της ομάδας που θα είναι αντίπαλη της δικής του, ότι δεν θα δεχτεί τέρμα. :damn: Ο Κύρος, λοιπόν, προθυμοποιείται να ενσωματώσει τους  νέους του αισθητήρες στα γάντια του φίλου μας για να τον βοηθήσει να κερδίσει τον αγώνα και το στοίχημα. Πλέον, είναι στο χέρι του Ντόναλντ η νίκη. Ή μήπως όχι? :thinking: Εδώ διαβάζουμε ένα συμπαθητικό σενάριο, που μας παρουσιάζει έναν Ντόναλντ να είναι ο ορισμός της ατυχίας, αλλά ταυτόχρονα και τόσο κωμικός. Η πλοκή κυλάει όμορφα κι ενώ δείχνει να έχει ένα ευτυχές τέλος, κάνει την ανατροπή στις καθυστερήσεις (για να μιλήσουμε με ποδοσφαιρικούς όρους :P ) και χαρίζει γέλιο. Το εν λόγω φινάλε το βρήκα πανέξυπνο και μου άφησε ένα χαμόγελο στα χείλη. Γενικά την βρήκα μία πολύ καλή προσπάθεια. Κι εδώ το σχέδιο το βρήκα άνω του μετρίου.

 


:beer:

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είπα μετά το 300ο τεύχος, να τιμήσω και το 301ο γιατί πραγματικά θέλω να ξαναδιαβάσω διασκεδαστικές Disney ιστορίες και αυτό το τεύχος δε με αποηγοήτευσε. Κατ' αρχάς μου άρεσε πολύ το φουτουριστικό εξώφυλλο και η πρώτη ιστορία δεν ήταν άσχημη, πάντα μου αρέσει να βλέπω να συγκρούονται ο Σκρουτζ με τον Ρόμπαξ (αγαπημένες μου ιστορίες αυτές με τα αρχαία αγάλματα που έκλεβε ο Ρόμπαξ και του Αλμανάκο 147 με τα πασχαλινά αυγά αλλά και αρκετές ακόμα) αλλά αυτή δεν ήταν και εντυπωσιακή.

 

Μου άρεσε αρκετά του Μίκυ γιατί είχε δόσεις μυστηρίου και λάτρεψα την τρίτη του κορυφαίου Ντόναλντ, γιατί δείχνει πόσο χρήσιμο παπί είναι και πόσες δουλειές μπορεί να κάνει λόγω όλων των περιπετειών που έχει περάσει με τον Σκρουτζ. Η ιστορία των Ντόναλντ, Φέθρυ, Γκαστόνε είναι βγαλμένη από τη ζωή. Τέλος και στο προηγούμενο τεύχος και σε αυτό μου αρέσουν πολύ τα στριπάκια της μίας σελίδας. Πολύ διασκεδαστικό τευχάκι και αυτό λοιπόν :) 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ λέω καλύτερα να βάλει ο σκρουτζ τον κύρο να βρει κανένα φάρμακο για τον κορωνοιο αντίς να τον ταλαιπωρεί στο διάστημα, γιατί δε μας βλέπω καλά. :confuse:

  • Like 2
  • Thanks 1
  • Read 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 31/3/2020 στο 8:41 ΜΜ, nikolas12 είπε:

Είπα μετά το 300ο τεύχος, να τιμήσω και το 301ο γιατί πραγματικά θέλω να ξαναδιαβάσω διασκεδαστικές Disney ιστορίες και αυτό το τεύχος δε με αποηγοήτευσε. Κατ' αρχάς μου άρεσε πολύ το φουτουριστικό εξώφυλλο και η πρώτη ιστορία δεν ήταν άσχημη, πάντα μου αρέσει να βλέπω να συγκρούονται ο Σκρουτζ με τον Ρόμπαξ (αγαπημένες μου ιστορίες αυτές με τα αρχαία αγάλματα που έκλεβε ο Ρόμπαξ και του Αλμανάκο 147 με τα πασχαλινά αυγά αλλά και αρκετές ακόμα) αλλά αυτή δεν ήταν και εντυπωσιακή.

 

Μου άρεσε αρκετά του Μίκυ γιατί είχε δόσεις μυστηρίου και λάτρεψα την τρίτη του κορυφαίου Ντόναλντ, γιατί δείχνει πόσο χρήσιμο παπί είναι και πόσες δουλειές μπορεί να κάνει λόγω όλων των περιπετειών που έχει περάσει με τον Σκρουτζ. Η ιστορία των Ντόναλντ, Φέθρυ, Γκαστόνε είναι βγαλμένη από τη ζωή. Τέλος και στο προηγούμενο τεύχος και σε αυτό μου αρέσουν πολύ τα στριπάκια της μίας σελίδας. Πολύ διασκεδαστικό τευχάκι και αυτό λοιπόν :) 

Το 300 τεύχος ήταν πολύ καλό και το 301 καλό,όλα ωραία είναι.

 

Σε αυτό το τεύχος μου άρεσε ειδικά το σχέδιο στην πρώτη ιστορία,επίσης γέλασα με τη φυσιογνωμία του εφευρέτη στην ιστορία με τον γκούφυ λυκάνθρωπο. :lol:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Μίκυ Μάους #301

Μετά το επετειακό τεύχος αυτό είναι το πρώτο μιας νέας εκατοντάδας! Να πω ότι την κεντρική ιστορία είχα την περιέργεια να την διαβάσω από τότε που μπήκε στο Topolino.

 

Εξώφυλλο

HR

Πολύ όμορφο εξώφυλλο από τον ταλαντούχο Πάολο Μοττούρα! Φουτουριστικό και όμορφα χρωματισμένο :)9/10

 

Τα Πανάκριβα Μόρια: Καταρχάς θα πω ότι και ο χρωματισμός αλλά και το σχέδιο του Μοττούρα είναι υπέροχα! Λατρεύω τον τρόπο που σχεδιάζει τον θείο Σκρουτζ. Γενικά μου αρέσει ο τρόπος που σχεδιάζει τα παπιά αλλά ο Σκρουτζ του βγαίνει καλύτερος από όλους σε κάθε καρέ. Έχουμε άλλη μια ιστορία που συνδυάζει το διάστημα με μια σύγκρουση Σκρουτζ και Ρόμπαξ. Και εμένα με ενθουσιάζουν οι αναμετρήσεις τους αλλά βέβαια εδώ περίμενα κάτι παραπάνω από το σενάριο. Δηλαδή κάποια ανατροπή ή κάτι. Μας έχει συνηθίσει σε πολύ δυνατά σενάρια ο Αρτιμπάνι κιόλας. Αυτό με χάλασε μόνο αλλιώς ήταν πολύ ωραία σχεδιαστικά όπως είπα και γέλσα πολύ με τα καρέ του Χάσκυ και του Ρόμπαξ. Ένα 8,25/10 θα το βάλουμε :)


Η Ωραία & η Μούμια: Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι η ιστορία είχε ωραίο σχέδιο αλλά το μεγάλο της ατού είναι το μυστήριο που επικρατούσε για το τι ακριβώς συμβαίνει. Δεν μπορώ να πω όμως ότι ενθουσιάστηκα. Ήταν απλά καλή. Νομίζω ότι γενικά οι καινούργιες ιστορίες του σύμπαντος του Χ-Μίκυ υστερούν στο σενάριο σε σχέση με την βασική σειρά. 7/10

 

Ο Κορυφαίος: Τη λάτρεψα αυτή την ιστορία παιδιά. Αν είχε και καλύτερο σχέδιο θα έλεγα ότι είναι η καλύτερη του τεύχους και όχι η δεύτερη καλύτερη και θα μιλάγαμε για μικρό διαμαντάκι. Μου θύμισε ιστορίες του Μπαρκς όπου ο Ντόναλντ είναι καλός σε κάποιο επάγγελμα για κάποιο χρονικό διάστημα. Εδώ όμως το πάει παραπέρα και ο σεναριογράφος έξυπνα κάνει τον Ντόναλντ να δείξει πόσα πράγματα έχει αποκομίσει μέσα από τις περιπέτειες του με τον θείο Σκρουτζ. Πραγματικά, αυτό με χαροποίησε πολύ διότι είδε και ο Σκρουτζ το πόσο αξίζει ο ανιψιός του (που κατά βάθος το ξέρει) αλλά και ότι με τις γνώσεις που έχει αποκομίσει ο Ντόναλντ μπορεί να γίνει το παπί για όλες τις δουλειές. Μπράβο! 8/10

Η Ανακάλυψη της Φωτιάς: Αδιάφορη ιστοριούλα για να γεμίσει το τεύχος. 6/10

Σιωπή στην Αίθουσα: Ακόμα μια ιστορία που μπήκε για να γεμίσει το τεύχος. Μου άρεσε πολύ σε ένα καρέ ο ντόναλντ καθώς ο μορφασμός του μου θύμισε τον Ντόναλντ των καρτούν! 6/10

Μην με κοιτάς έτσι!: Εντάξει μικρή χιουμοριστική ιστορία και τίποτα το ιδιαίτερο... 5,5/10

Τα Ανίκητα Γάντια: Η τελευταία ιστορία του τεύχους.  Ντάξει δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα. Σχεδιαστικά την βρήκα που μέτρια και το ίδιο θα πω και σεναριακά αλλά περνάει οριακά τη βάση... 5,5/10

 

Συνολικά θα πω ότι ήταν ένα ακόμα ωραίο τεύχος με 3 καλές ως πολύ καλές ιστορίες. Συνεχίζει όμορφα το ΜΜ και μακάρι να συνεχίσει γενικά έτσι.

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.