Jump to content
germanicus

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΛΛΟΓΗ GRAPHIC NOVELS ΤΗΣ MARVEL

Recommended Posts

Κυριακή, κλασσική μέρα ανάγνωσης και έτσι ας πω και εγώ τις εντυπώσεις μου από το 4ο τόμο. Ο καπτεν δεν ανήκει στους αγαπημένους μου και έτσι έχω μόνο σκόρπιες εικόνες από crossover με X men κυρίως. 

Η συγκεκριμένη ιστορία δουλεύει αρκετά καλά ως ένα είδος origin - reboot και συστήνει ένα νέο χαρακτήρα  ( Winter Soldier ) με μεγάλη επιτυχία. Δεν έχει πολύ μπλα-μπλα , οι σκηνές δράσης είναι όμορφα δωσμενες και σε γενικές γραμμές εγώ το απόλαυσα. Έχει βέβαια ανοικτό φινάλε, αλλά θέλω να πιστεύω πως θα μπει και η συνέχεια. 

 

Y.Γ Punisher :pray:

  • Like 8
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και ο 4ος τόμος. Ο Brubaker οδηγεί τον Captain σε ένα reboot, ενώ ταυτόχρονα βάζει τις βάσεις για την επιστροφή του Bucky. Το στρατιωτικό background του Brubaker (όπως διάβασα στο extra υλικό) βοηθάει πολύ στην ανάπτυξη του ήρωα, αφού βλέπουμε και τον Captain να έχει πολλά flashbacks από μάχες του στον Δεύτερο Παγκόσμιο. Επίσης πολλά από αυτά τα flashbacks τα βλέπει μπερδεμένα, χωρίς να ξέρει ποια συνέβησαν πραγματικά ή ποια έχει ξεχάσει. Αυτό σε συνδυασμό με τις δολοφονίες που διαπράττει μία μυστική φιγούρα προσδίδει κι ένα πολύ ωραίο μυστήριο στην όλη ιστορία.

 

Σε κάποιες φάσεις που ο Captain America αναρωτιέται τι συμβαίνει, τι είναι πραγματικό και γιατί οι αναμνήσεις του είναι μπερδεμένες ένιωσα μια ψυχεδέλεια στην ατμόσφαιρα, μου έφερε στο μυαλό μία πολύ αγαπημένη μου ταινία, το Memento. Εκτός αυτών βλέπουμε και τη σχέση του με τη Sharon Carter και τον Nick Fury, καθώς δεν παραμελεί τους δεύτερους χαρακτήρες σε αυτήν την ιστορία. Τα flashbacks και οι σκηνές μάχης μαζί με το Bucky βοηθούν πολύ στο να στηθεί σωστά η επιστροφή του παλιού του φίλου και φυσικά στο να εκπλαγεί από αυτό που θα δει και ο ήρωας, αλλά και ο αναγνώστης να κατανοήσει το συναισθηματικό υπόβαθρο της σχέσης του Steve Rogers με τον Bucky Barnes.

 

Είναι η πρώτη μου επαφή με το σχέδιο του Steve Epting και νιώθω πολύ ικανοποιημένος με αυτό που είδα, ρεαλιστικές σκηνές μάχης, σαφή πάνελ και πολύ όμορφα designs σε στολές με πιο ξεχωριστή του σύγχρονου Bucky. Φαίνεται και πόσο πιστή μεταφορά έγινε στην (ταινιάρα) Captain America: The Winter Soldier.

 

Πολύ ικανοποιημένος και από τον 4ο τόμο, ελπίζω το "Ο Στρατιώτης του Χειμώνα" να βγει σύντομα για να απολαύσουμε και το τέλος αυτής της ιστορίας.

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και το 4ο... Για να είμαι ακριβής, ξαναδιαβάστηκε, καθώς είχα αγοράσει τα αρχικά τεύχη τότε (2005, πότε πέρασαν 14-15 χρόνια!).

Είναι η πρώτη που με βρίσκει ικανοποιημένο στο τέλος. Αφενός, το ωραίο κατασκοπικό ύφος που προσπάθησε να δώσει ο Brubaker, αφετέρου το υπέροχο σχέδιο των Epting/Lark. Φυσικά και έχω κάποιες ενστάσεις,  αλλά αυτές έχουν σχετικά μικρή βαρύτητα.

 

Η βασική ένσταση, όσον αφορά την ιστορία, είναι το γεγονός της χρησιμοποίησης του Bucky. Θεωρώ ακόμη λανθασμένη την επαναφορά του χαρακτήρα. Τότε (2005) ήμουν ακόμη πιο ένθερμος, αλλά μεσολάβησαν οι 3 υπέροχες ταινίες Κάπτεν Αμέρικα και η σειρά/κινούμενο σχέδιο Avengers Earth's Mightiest Heroes και μαλάκωσαν αρκετά την αντίθεσή μου. Βέβαια, στις ταινίες τα πράγματα είναι εντελώς ξεκάθαρα, καθώς ο Καπ "κοιμόταν" όσο ο Bucky δρούσε ως Winter Soldier. Στα κόμικς τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα καθώς σε κάθε περίπτωση ο Καπ έχει υπάρξει ενεργός κάποια στιγμή δράσης του WInter Soldier, οπότε ο Καπ βγαίνει κάπως ...μειωμένης αντίληψης. Τεσπα, κάνουμε τα στραβά μάτια...

Για το σχέδιο, η βασική μου αντίρρηση είναι η μάσκα του Καπ, με την πολύ χαμηλή μύτη, η οποία σε συνδυασμός με το "βαρύ" σχέδιο του Epting στα πρόσωπα, ασχημαίνει αρκετά τον Καπ. Θεωρητικά ο Καπ είναι ένας πολύ ωραίος άντρας, με ήρεμα χαρακτηριστικά και καθαρό πρόσωπο. Ο Epting τον φτάνει στα όρια του US Agent με την προσέγγισή του. Είναι βέβαια πταίσμα, καθώς το σύνολο είναι συγκλονιστικό, με εξαιρετικές εναλλαγές ήρεμων στιγμών με μικρά πάνελ και εντυπωσιακών σκηνών δράσης με ατελείωτα σαλόνια, με χρήση photo reference που δεν... προσβάλει (ala Greg Land), ωραία χρήση σκιάς για την ατμόσφαιρα και ταιριαστή χρωματική παλέτα. Καμία σχέση με τον πρωτόλειο Epting των Avengers, που πνίγηκε κάτω από την λαίλαπα Tom Palmer και το άθλιο χρώμα της εποχής, ακόμη και από το subpar σχέδιό του στους X-τίτλους, κυρίως το X-Factor (καμία σχέση με το διαγωνισμό τραγουδιού).

 

Με διαφορά μέχρι στιγμής η καλύτερη στιγμή της συλλογής. Τα επόμενα μοιάζουν εξίσου δελεαστικά. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το Deadpool, και καθώς ο δεσμός μου με τον χαρακτήρα είναι σχεδόν ανύπαρκτος, προβλέπω να το ευχαριστηθώ χωρίς ενδοιασμούς. Για το Astonishing το ξανάγραψα, το θεωρώ αριστούργημα από όλες τις απόψεις...

 

Για τη χρήση παλαιότερων ιστοριών, το θεωρώ εκ των ουκ άνευ. Διαφωνώ για το ότι δεν απευθύνονται στο νεανικό κοινό (το οποίο βέβαια είναι τουλάχιστον 25 χρονών!). Και μόνο το γεγονός ότι πολλές από αυτές είναι η βάση τόσων νέων ταινιών κάτι λέει. Το Kree-Skrull War είναι καλή περίπτωση. Το σχέδιο του Neal Adams είναι εντυπωσιακό, αλλά μια προσεκτική ματιά και στο σχέδιο των αδελφών Buscema θα δείξει ότι τεχνικά δεν υπολείπονται σε τίποτε, ίσα ίσα υπερτερούν σε κάποια στοιχεία (πχ δράση). Σε κάθε περίπτωση, θα τα ξαναπούμε όταν έρθει η ώρα!

 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πριν από 1 ώρα, tkollias είπε:

Διαβάστηκε και το 4ο... Για να είμαι ακριβής, ξαναδιαβάστηκε, καθώς είχα αγοράσει τα αρχικά τεύχη τότε (2005, πότε πέρασαν 14-15 χρόνια!).

Είναι η πρώτη που με βρίσκει ικανοποιημένο στο τέλος. Αφενός, το ωραίο κατασκοπικό ύφος που προσπάθησε να δώσει ο Brubaker, αφετέρου το υπέροχο σχέδιο των Epting/Lark. Φυσικά και έχω κάποιες ενστάσεις,  αλλά αυτές έχουν σχετικά μικρή βαρύτητα.

 

Η βασική ένσταση, όσον αφορά την ιστορία, είναι το γεγονός της χρησιμοποίησης του Bucky. Θεωρώ ακόμη λανθασμένη την επαναφορά του χαρακτήρα. Τότε (2005) ήμουν ακόμη πιο ένθερμος, αλλά μεσολάβησαν οι 3 υπέροχες ταινίες Κάπτεν Αμέρικα και η σειρά/κινούμενο σχέδιο Avengers Earth's Mightiest Heroes και μαλάκωσαν αρκετά την αντίθεσή μου. Βέβαια, στις ταινίες τα πράγματα είναι εντελώς ξεκάθαρα, καθώς ο Καπ "κοιμόταν" όσο ο Bucky δρούσε ως Winter Soldier. Στα κόμικς τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα καθώς σε κάθε περίπτωση ο Καπ έχει υπάρξει ενεργός κάποια στιγμή δράσης του WInter Soldier, οπότε ο Καπ βγαίνει κάπως ...μειωμένης αντίληψης. Τεσπα, κάνουμε τα στραβά μάτια...

Για το σχέδιο, η βασική μου αντίρρηση είναι η μάσκα του Καπ, με την πολύ χαμηλή μύτη, η οποία σε συνδυασμός με το "βαρύ" σχέδιο του Epting στα πρόσωπα, ασχημαίνει αρκετά τον Καπ. Θεωρητικά ο Καπ είναι ένας πολύ ωραίος άντρας, με ήρεμα χαρακτηριστικά και καθαρό πρόσωπο. Ο Epting τον φτάνει στα όρια του US Agent με την προσέγγισή του. Είναι βέβαια πταίσμα, καθώς το σύνολο είναι συγκλονιστικό, με εξαιρετικές εναλλαγές ήρεμων στιγμών με μικρά πάνελ και εντυπωσιακών σκηνών δράσης με ατελείωτα σαλόνια, με χρήση photo reference που δεν... προσβάλει (ala Greg Land), ωραία χρήση σκιάς για την ατμόσφαιρα και ταιριαστή χρωματική παλέτα. Καμία σχέση με τον πρωτόλειο Epting των Avengers, που πνίγηκε κάτω από την λαίλαπα Tom Palmer και το άθλιο χρώμα της εποχής, ακόμη και από το subpar σχέδιό του στους X-τίτλους, κυρίως το X-Factor (καμία σχέση με το διαγωνισμό τραγουδιού).

 

Με διαφορά μέχρι στιγμής η καλύτερη στιγμή της συλλογής. Τα επόμενα μοιάζουν εξίσου δελεαστικά. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το Deadpool, και καθώς ο δεσμός μου με τον χαρακτήρα είναι σχεδόν ανύπαρκτος, προβλέπω να το ευχαριστηθώ χωρίς ενδοιασμούς. Για το Astonishing το ξανάγραψα, το θεωρώ αριστούργημα από όλες τις απόψεις...

 

Για τη χρήση παλαιότερων ιστοριών, το θεωρώ εκ των ουκ άνευ. Διαφωνώ για το ότι δεν απευθύνονται στο νεανικό κοινό (το οποίο βέβαια είναι τουλάχιστον 25 χρονών!). Και μόνο το γεγονός ότι πολλές από αυτές είναι η βάση τόσων νέων ταινιών κάτι λέει. Το Kree-Skrull War είναι καλή περίπτωση. Το σχέδιο του Neal Adams είναι εντυπωσιακό, αλλά μια προσεκτική ματιά και στο σχέδιο των αδελφών Buscema θα δείξει ότι τεχνικά δεν υπολείπονται σε τίποτε, ίσα ίσα υπερτερούν σε κάποια στοιχεία (πχ δράση). Σε κάθε περίπτωση, θα τα ξαναπούμε όταν έρθει η ώρα!

 

 

Δεν μπορώ,πρέπει να το πω.

Είμαστε στα τέσσερα τεύχη ακόμα και δεν ξέρω αν αντέξω άλλη κριτική,για κάποιο λόγο μου φαίνεται αστείο.

 

Δεν μιλάω με κακία.

Απλά μιλάς με τόση ευστοχία και γνώση στο αντικείμενο αναφέροντας στη κριτική σου ΤΑ ΠΆΝΤΑ που χρησιμοποιήθηκαν στο κόμικ (ή και έξω από αυτό).Ομολογώ πως έχασα τη μπάλα στα μισά στις αναφορες σε άλλα κόμικ.

 

Σε φαντάζομαι ντυμένο στη τρίχα με tuxedo φορώντας μεταξοτά γάντια να διαβάζεις το κόμικ.Δίπλα στο τζάκι σου καθισμένος πάνω σε ένα μαλακό και βολικό καναπέ.Με μιά όμορφη χαμηλή μελωδία  να παίζεται από ένα παλιό κλασσικό πικάπ με συνοδεία τσαγιού και μπισκότων.Όπως κάνουν αυτοί οι διανοούμενοι και κουλτουριάρηδες μιλώντας για μουσική,έργα θεάτρου,κινηματογραφικά και έργα τέχνης.Έχεις και την ίδια αυστηρότητα στο θέμα,απλά ταιριάζει.Και αυτή η προσωπική μου υπερβολή μου φαίνεται αστεία.:lol:

 

Απλά μπράβο,τι κάνεις εδώ; Πήγαινε  να γίνεις κριτικός κόμικ αν υπάρχει κάτι τέτοιο!!  :up:

Edited by TheMetalBat
  • Like 2
  • Funny 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, TheMetalBat said:

 

Δεν μπορώ,πρέπει να το πω.

Είμαστε στα τέσσερα τεύχη ακόμα και δεν ξέρω αν αντέξω άλλη κριτική,για κάποιο λόγο μου φαίνεται αστείο.

 

Δεν μιλάω με κακία.

Απλά μιλάς με τόση ευστοχία και γνώση στο αντικείμενο αναφέροντας στη κριτική ΤΑ ΠΆΝΤΑ που χρησιμοποιήθηκαν στο κόμικ (ή και έξω από αυτό).Ομολογώ πως έχασα τη μπάλα στα μισά στις αναφορες σε άλλα κόμικ.

 

Σε φαντάζομαι ντυμένο στη πένα με tuxedo φορώντας μεταξοτά γάντια να διαβάζεις το κόμικ.Δίπλα στο τζάκι σου καθισμένος πάνω σε ένα μαλακό και βολικό καναπέ.Με μιά όμορφη χαμηλή μελωδία  να παίζεται από ένα παλιό κλασσικό πικάπ.Όπως κάνουν αυτοί οι διανοούμενοι και κουλτουριάρηδες μιλώντας για μουσική,έργα θεάτρου και κινηματογραφικά και έργα τέχνης.Έχεις και την ίδια αυστηρότητα στο θέμα,απλά ταιριάζει.Και αυτή η προσωπική μου υπερβολή μου φαίνεται αστεία.:lol:

 

Απλά μπράβο,τι κάνεις εδώ; Πήγαινε  να γίνεις κριτικός κόμικ αν υπάρχει κάτι τέτοιο!!  :up:

Δεν το παίρνω αρνητικά, μην ανησυχείς, γελάω κι εγώ με την εικόνα που σχηματίζεται στο κεφάλι σου. Αν δεν είχα τον Αιώνιο#3 στο σχεδιαστήριο μπορεί και να σκάρωνα ένα σκιτσάκι!

 

Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, μάλλον εδώ είναι ο εξ ορισμού κατάλληλος "τόπος" να εκφράζουμε τις απόψεις μας για αυτά που διαβάζουμε. Δεν θεωρώ ότι είμαι κανένας κριτικός κόμικς, μακριά από μένα η ταμπέλα του κριτικού. Μια απλή άποψη εκφράζω, προσπαθώντας να την υποστηρίξω με όποια αίσθηση αποκομίζω ή όποιο επιχείρημα θεωρώ ότι απαιτείται (αν αυτό σου φαίνεται σε βάθος, που να με ακούσετε να θάβω το Joker!!).

 

Δυστυχώς, θα πρέπει να αντέξεις, σκοπεύω μα συνεχίσω ακάθεκτος!!!

 

Φιλικά,

 

Θάνος

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
28 λεπτά πριν, tkollias είπε:

Δεν το παίρνω αρνητικά, μην ανησυχείς, γελάω κι εγώ με την εικόνα που σχηματίζεται στο κεφάλι σου. Αν δεν είχα τον Αιώνιο#3 στο σχεδιαστήριο μπορεί και να σκάρωνα ένα σκιτσάκι!

 

Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, μάλλον εδώ είναι ο εξ ορισμού κατάλληλος "τόπος" να εκφράζουμε τις απόψεις μας για αυτά που διαβάζουμε. Δεν θεωρώ ότι είμαι κανένας κριτικός κόμικς, μακριά από μένα η ταμπέλα του κριτικού. Μια απλή άποψη εκφράζω, προσπαθώντας να την υποστηρίξω με όποια αίσθηση αποκομίζω ή όποιο επιχείρημα θεωρώ ότι απαιτείται (αν αυτό σου φαίνεται σε βάθος, που να με ακούσετε να θάβω το Joker!!).

 

Δυστυχώς, θα πρέπει να αντέξεις, σκοπεύω μα συνεχίσω ακάθεκτος!!!

 

Φιλικά,

 

Θάνος

 

Μπα,συνέχισε ανενόχλητος. 

Στην επόμενη κριτική σου θα σου ετοιμάσω  vodka martini.

Shaken,not stirred!! :lol:

Edited by TheMetalBat
  • Like 2
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και το τεύχος 4.Ήταν μυστήριο και το έχασα λίγο κάπου ενδιάμεσα.Υπάρχουν και άλλοι "φλογεροί"; Εγώ μόνο έναν ξέρω :lol:

 

Ωραίο Κομιξο-ρεαλιστικό το σχέδιο,όχι όσο ρεαλιστικό όσο του Iron Man Extremis αλλά όσο αρκετά κοντά πάει η πένα και το μολύβι.Έχει αρκετή δράση σε βαθμό ταινίας σχεδόν.Το έβδομο κόμικ μέσα στο τόμο ήταν λίγο περίεργο,αυτό το "Ιντερλούδιο".Αλλά στο τέλος,γ@μ₩ το κερατό μου,συγκινήθηκα......

 

Εσύ στο τέλος,ναι εσύ!!! Τη κατάρα μου να έχεις ρε....:sad1:

 

Επείσης έλεγξα την αγγλική έκδοση του κανονικού κόμικ όμως και στο τέλος λέει "The End" δηλαδή "Τέλος".Αλλά εδώ λέει "Η συνέχεια στο Στατιώτη του Χειμώνα" άρα μας το υπόσχεται σχεδόν η Hatchette χαχαχα.Έμεινα χωρίς λεφτά για τα επόμενα τρία τεύχη κερνώντας φίλους και οικογένεια λόγο Ονομαστικής και Εθνικής  γιορτής :lol:

 

ΥΓ:       

Αγαπητή Hatchette,

αν όντως διαβάζεις αυτό το thread σε παρακαλώ αγόρασε όλα τα εκδοτικά δικαιώματα για να έχεις την δυνατότητα  να εκδόσεις όλη την συλλογή όπως είναι στο εξωτερικό,εδώ στην Ελλάδα.Γιατί μερικοί αρχάριοι αναγνώστες κομίκ διψούν για τις καλύτερες ιστορίες της Marvel (καλή ώρα) σε σκληρόδετη έκδοση και σε οικονομική,γενικά για το αντικείμενο, τιμή, όπως η συλλογή σου.

 

Ευχαριστώ για την ευκαιρία αυτήν και τα τεύχη που έχω ή και θα έχω της συλλογή.

 

Φιλικά,

 ένας  τύπος που ονειρεύεται!!

 

~Δημήτρης

 

 

 

Edited by TheMetalBat
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
19 min ago , TheMetalBat said:

Υπάρχουν και άλλοι "φλογεροί"; Εγώ μόνο έναν ξέρω :lol:

 

 

 

Πράγματι, υπήρξαν και άλλοι. Ο original Human Torch (Jim Hammond) ήταν ένα ανδροειδές δημιούργημα του Phineas Horton από τα 40ς (πρώτη κυκλοφορία 1939) και ήταν το επίκεντρο του πρώτου τεύχους της σειράς Marvels των Busiek/Ross. Ο χαρακτήρας κάποια στιγμή είχε θεωρηθεί ότι ήταν το σώμα του Vision, μέχρι που ο Byrne ξεχώρισε τα origin των χαρακτήρων και τον επανέφερε στο West Coast Avengers#50.

 

Κάποια στιγμή απέκτησε ένα βοηθό, τον μεταλλαγμένο Toro, με τις ίδιες δυνάμεις, ενώ μετέφερε και κάποιες δυνάμεις του στην Spitfire με μετάγγιση (!). Επίσης, οι δυνάμεις του προκάλεσαν το ατύχημα με το οποίο απέκτησε δυνάμεις και η Frankie Raye, θετή κόρη του Phineas, η οποία απέκτησε λανθάνουσες φλεγόμενες δυνάμεις. Ο χαρακτήρας αυτός έγινε η κοπέλα του Johny Storm πριν γίνει η νέα herald του Galactus, ονόματι Nova.

 

Ο Johnny Storm όταν απέκτησε δυνάμεις πήρε το όνομα Human Torch για να τιμήσει τον original. Στην πραγματικότητα, ως χαρακτήρας δημιουργήθηκε με το ίδιο σκεπτικό που δημιουργήθηκαν οι Silver Age εκδοχές των Flash, Green Lantern κτλ., δηλαδή μια ανανεωμένη επανέκδοση του ήρωα.

 

Γενικά, όπως αντιλαμβάνεσαι, είναι η κλασική περίπτωση Milk_the_Cow μέχρι τέλους και χωρίς καμία ντροπή....

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έρχεται για μένα η πρώτη μεγάλη δοκιμασια για το αν θα συνεχίσω τη σειρά. Ο πρώτος τόμος ήταν που με έπεισε να την αγοράσω ολόκληρη. Τον βρήκα άψογο σε όλα. Ο δεύτερος με φρεναρησε κάπως (βρήκα το σενάριο να στερείται λογικής και επίσης δε μου άρεσε το ότι η αναβάθμιση του Αιρον μαν οφειλεται σε μεγάλο βαθμό σε άλλο άτομο), αλλά όχι αρκετά για να αλλάξω γνώμη. Στον τόμο των Εκδικητων βρήκα κάποια προβλήματα στην ιστορία, αλλά αυτό που με προβλημάτισε περισσότερο ήταν ότι η ιστορία δεν ολοκληρώθηκε. Τέλος πάντων, τουλάχιστον ολοκληρώθηκε το βασικό θέμα της ιστορίας, η δημιουργία της νέας ομάδας των Εκδικητων. Κι ερχόμαστε στον τέταρτο τόμο, όπου ούτε η κεντρική ιστορία ολοκληρώνεται. Πότε θα διαβάσουμε την συνέχεια; Στους επόμενους 2 μήνες; Στους επόμενους 6 μήνες; Σε ένα χρόνο; Κι αρχίζω να σκέφτομαι τι είδους είναι αυτή η συλλογή. Συλλογές ιστοριών που δεν έχουν καμία σχεση μεταξύ τους ή μια με την άλλη, που δεν ξέρουμε ποια χρονολογία έχουν εκδοθεί, που κόβονται στη μέση. Ο καπταιν Αμερικα του 3ου τόμου, πού βρίσκεται χρονολογικά σε σχέση με τον Καπ του 4ου; Όταν ο Θωρ αναστηθεί στον δικό του τόμο θα παίξει ξύλο με τον Αιρον μαν. Ποιον Αιρον μαν; Αυτόν που έχει αναβαθμιστεί με τον extremis του 2ου τόμου; Αυτόν που έφτιαξε τη νέα ομάδα την Εκδικητων του 3ου τόμου; Άλλον Αιρον Μαν; Γενικά η όλη έκδοση αρχίζει και μου δίνει μια εντύπωση ενός αχταρμά, ποιοτικότατου μεν, αχταρμά δε. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη χρονολογία των αρχικών εκδόσεων. Επίσης δε μου αρκούν οι πληροφορίες της πρώτης σελίδας για το περιβάλλον στο οποίο εκτυλισσονται οι ιστορίες. Γενικά μου δίνει την εντύπωση μιας σειράς χωρίς συνοχή. 

Σε αυτά έρχονται να προστεθούν ένας τόμος του Ντεντπουλ, ο οποίος χαρακτήρας τη δεκαετία του 90 μου άρεσε αλλά όχι πια, κι ένας τόμος του Θωρ που τον έχω στην αρχική του έκδοση (το πρώτο μου διπλό). Έχω 10 μέρες ακόμη να αποφασίσω. Οι πιθανότητες είναι ακόμη υπέρ του να συνεχίσω. Αλλά ο αρχικος ενθουσιασμός έχει κοπάσει. 

Πάντως θα ήθελα σιγουρα μια καλύτερη ενημέρωση σχετικά με τις χρονολογιες εκδόσεως των πρωτότυπων ιστοριών και μια όσο το δυνατόν χρονική συνέχεια μεταξύ των τομων. Δηλαδή πχ να μην πηγαίνουμε από το 2001 στο 2006, μετά στο 2005 και μετά στο 2004 κι ύστερα στο 2007. Ας υπάρχει μια πιο ομαλή ροή. Το σύμπαν της Μαρβελ εξελίσσεται κάθε λίγα χρόνια, και οι ιστορίες των ηρωων δεν είναι εντελώς αυτόνομες.

Το τι συμφωνία έχει κάνει η Hachette με την Ανουμπις εμένα ως πελάτη δε με ενδιαφέρει. Ας ερχόταν σε συμφωνία και με την Οξύ. Με ενδιαφέρει το να με ικανοποιεί το προϊόν που έχω στα χέρια μου. Και όπως φαίνεται, η Ανουμπις κάνει ο,τι έκανε και με τις δικές της εκδόσεις, που για μένα ήταν ένα μπέρδεμα, γι αυτό και είχα σταματήσει να τις αγοράζω.  Όχι ότι και η Οξύ έχει άλλη νοοτροπία όπως βλέπω... Είναι κι ένα παράπονο που είχα ανέκαθεν από τις ελληνικές εκδοτικές εταιρείες όπως Καμπανά, Μαμουθ. Διαβάζαμε ιστορίες πχ του 80 ταυτόχρονα με ιστορίες του 60. Κι όταν πχ γίνονταν crossover μαθαίναμε την αρχή ή το τελος μιας ιστορίας 50 τεύχη μετά. 

Edited by theforce
  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Aφού περέκαμψα τους Avengers (έχω αποφασίσει να αγοράζω επιλεκτικά) σήμερα διάβασα το Εκτός Χρόνου, που είναι και το πρώτο Captain America που διάβασα γενικώς.
Οπότε καταλαβαίνετε πως η εισαγωγή στην αρχή του τόμου ήταν κάτι παραπάνω από χρήσιμη για μένα :)

 

Μ΄άρεσε η ιστορία. Είχε δράση και πολύ σασπένς, ενώ έκανε κι αρκετά ανοίγματα. Δεν ήταν μονοδιάστατη.

Σίγουρα μου έχουν γεννηθεί κάποια ερωτήματα σχετικά με την πλοκή. Αλλά φαντάζομαι θ΄απαντηθούν στη συνέχεια.
btw o Ρεντ Σκαλ πολύ ενδιαφέροντας χαρακτήρας, έχω περιέργεια να μάθω τι απέγινε.


Η ιστορία πράγματι κόβεται στη μέση, αλλά απ΄τη στιγμή που προλογίζεται η συνέχειά της θεωρώ σίγουρο ότι θα τη δούμε.
Και μάλλον σύντομα. Αν κρίνω κι απ΄την Αγγλία δεν μεσολαβούσαν πολλοί τόμοι μεταξύ 2 parts της ίδιας ιστορίας.
Τώρα αν βγει σε 1 μήνα ή σε 3 μήνες δεν θεωρώ ότι έχει και μεγάλη διαφορά.
Έτσι κι αλλιώς θα το έχουμε ξεχάσει ως τότε το 1ο μέρος, οπότε ευκαιρία να το κάνουμε επανάληψη :)

 

Βαθμό δεν βάζω γιατί θέλω να δω πως θα καταλήξει :)

  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα και τον Κάπταιν Αμέρικα.

Πολύ ωραίο το σενάριο. Μας παρουσιάζει τους βασικούς συμμάχους κι εχθρούς του ήρωα, όπως και καινούργιους, χωρίς να κουράζει. Μου άρεσε επίσης που τα τέσσερα τελευταία τεύχη διαβάζονται άνετα κι αυτόνομα. Πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες, που συμβάλλουν ταυτόχρονα στην εξέλιξη της κεντρικής πλοκής του τόμου και διαφωτίζουν δευτερεύοντα γεγονότα. Ειδικά το έβδομο τεύχος με συγκίνησε. Καημένε Τζακ, δεν είχες καμμία ελπίδα να παραμείνεις στο προσκήνιο, τώρα που ο αυθεντικός ήρωας επέστρεψε:(

Το σκίτσο και τα χρώματα είναι σκοτεινά κι ατμοσφαιρικά. Δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στην ιστορία, κατάλληλο για τα κατασκοπευτικά/πολεμικά θέματα που παρουσιάζονται. Ακόμη και στο έβδομο τεύχος ο αναπληρωτής σκιτσογράφος προσπαθεί και καταφέρνει να παρουσιάσει επιτυχημένα την ιστορία, μολονότι εμφανώς μειονεκτεί σε σχέση με τους μόνιμους σκιτσογράφους:)

Μοναδικό μειονέκτημα η συνηθισμένη (σε κόμικ Κάπταιν Αμέρικα) απεικόνιση των Ρώσων και Γερμανών ως ''κακών'', τους οποίους σταματάνε οι ''καλοί'' Αμερικανοί. Ευτυχώς η ιστορία είναι τόσο καλογραμμένη που το παραβλέπουμε.

Με το καλό να δούμε και την συνέχεια:)

 

Edited by Super Goofy 000
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 λεπτά πριν, Super Goofy 000 είπε:

Διάβασα και τον Κάπταιν Αμέρικα.

Πολύ ωραίο το σενάριο. Μας παρουσιάζει τους βασικούς συμμάχους κι εχθρούς του ήρωα, όπως και καινούργιους, χωρίς να κουράζει. Μου άρεσε επίσης που τα τέσσερα τελευταία τεύχη διαβάζονται άνετα κι αυτόνομα. Πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες, που συμβάλλουν ταυτόχρονα στην εξέλιξη της κεντρικής πλοκής του τόμου και διαφωτίζουν δευτερεύοντα γεγονότα. Ειδικά το έβδομο τεύχος με συγκίνησε. Καημένε Τζακ, δεν είχες καμμία ελπίδα να παραμείνεις στο προσκήνιο, τώρα που ο αυθεντικός ήρωας επέστρεψε:(

Το σκίτσο και τα χρώματα είναι σκοτεινά κι ατμοσφαιρικά. Δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στην ιστορία, κατάλληλο για τα κατασκοπευτικά/πολεμικά θέματα που παρουσιάζονται. Ακόμη και στο έβδομο τεύχος ο αναπληρωτής σκιτσογράφος προσπαθεί και καταφέρνει να παρουσιάσει επιτυχημένα την ιστορία, μολονότι εμφανώς μειονεκτεί σε σχέση με τους μόνιμους σκιτσογράφους:)

Μοναδικό μειονέκτημα η συνηθισμένη (σε κόμικ Κάπταιν Αμέρικα) απεικόνιση των Ρώσων και Γερμανών ως ''κακών'', τους οποίους σταματάνε οι ''καλοί'' Αμερικανοί. Ευτυχώς η ιστορία είναι τόσο καλογραμμένη που το παραβλέπουμε.

Με το καλό να δούμε και την συνέχεια:)

 

 

Ναι ρε φιλε ειδικά στο τέλος με το παγοτατζή ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ :crying:

 

Άλλος έκανε το σχέδιο στο 7; Για αυτό μου φαινόταν λίγο παράξενο. 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
23 λεπτά πριν, TheMetalBat είπε:

Ναι ρε φιλε ειδικά στο τέλος με το παγοτατζή ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ :crying:

 

Και με διαφορά το καλύτερο αυτόνομο τεύχος, από όλους τους τόμους μέχρι στιγμής! Ειδικά το φινάλε απίστευτο:(

 

47 λεπτά πριν, EVANGELOS είπε:

Πρέπει να έχω ένα Xmen που έχει γράψει σε σχέδιο Μαναρα,να του το πάω για υπογραφη η θα με πάρει με τις κλωτσιές;(εμένα μου άρεσε βέβαια,αλλά δεν ξέρω αν ο ίδιος θα θέλει να το θυμάται)

 

Να τού το πας! Πιστεύω θα νοιώθει περήφανος που είχε συνεργαστεί με έναν θρύλο των κόμικς, όπως ο Μανάρα:)

 

 

 

Edited by Super Goofy 000
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 λεπτό πριν, Super Goofy 000 είπε:

Και με διαφορά το καλύτερο αυτόνομο τεύχος, από όλους τους τόμους μέχρι στιγμής! Ειδικά το φινάλε απίστευτο:(

 

 

Να τού το πας! Πιστεύω θα νοιώθει περήφανος που είχε συνεργαστεί με έναν θρύλο των κόμικς, όπως ο Μανάρα:)

 

 

 

Συμφωνώ απόλυτα,και όπως είπα είμαι φαν,απλά αυτή η ιστορία ίσως είναι από τις πιο εξτριμ εικαστικά στην ιστορία της Μάρβελ για ευνόητους λόγους,και μάλλον θα θεωρείται "μαύρο πρόβατο" γι αυτό...

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γεια σας παιδιά και συγχαρητήρια που έχετε ένα φόρουμ για τα κόμιξ που όλοι αγαπάμε. Ένα γρήγορο πέρασμα σε όλα αυτά που προηγήθηκαν και σε αυτά που έρχονται...

  1. Οι 3 πρώτοι τόμοι τόσο σε σενάριο όσο και σε σχέδιο ήταν πολύ καλοί (ακόμα και αυτός του Άιρον Μαν που είχε μπορώ να πω μια "διαφορετικότητα" στο σχέδιο, θα συμφωνήσω με αυτό που είπαν κάποια παιδιά παραπάνω, ότι θύμιζε μια ατμόσφαιρα νεο-νουάρ και δεν με χάλασε).
    1. Στο Σπάιντερ-Μαν παρότι δεν είμαι και πολύ φαν του μυστικιστικού στοιχείου, ήταν καλή αυτή η νέα διάσταση που προστέθηκε στην ιστορία του ήρωα. Πάρα πολύ καλές χιουμοριστικές ατάκες και καρέ μάχης. Βαθμολογία: 8/10.
    2. Στο Άιρον Μαν ψιλο-άργησα να καταλάβω ότι ο κόσμος δεν γνωρίζει τον "πιλότο" της στολής, αλλά ότι γνωρίζει πως ο Τόνι είναι ο κατασευαστής της. Η ροή της ιστορίας κυλάει ομαλά με αρκετές επεξηγήσεις (ιδιαίτερα το τελευταίο εγώ το χρειάστηκα) και στα συν είναι και η ανατροπή που συμβαίνει στο τέλος. Παρόλα αυτά στο τελευταίο τεύχος χρειάστηκε να σταθώ αρκετά στο καρέ που ο ανταγωνιστής πεθαίνει, διότι δεν κατάλαβα εάν τον σκότωσε ο Άιρον Μαν ή αν πέθανε από μόνος του (όπως στην ταινία Άιρον Μαν 3). Τέλος και έμενα δεν μου άρεσε καθόλου (μπορώ να πω ότι ως ένα βαθμό σοκαρίστικα) που ο Τόνι κλώτσησε τον νεκρό-ακέφαλο ανταγωνιστή. Βαθμολογία: 6/10.
    3. Οι Νέοι Εκδικητές μου άρεσαν πολύ. Δεν με χάλασε η μποτούλα του Σπάιντι, αν και χρειάστηκε να γκουγκλάρω για να μάθω περισσότερα πράγματα για το νησί που ήταν οι Εκδικητές (δεν το είχα ξανακούσει κάπου) και γενικά τι παίζει με την Σπάιντερ-Γούμαν (σε ποιους έδινε αναφορά και για την ΑΣΠΙΔΑ και για τους Εκδικητές). Επίσης στα συν η παρουσία του Γούλβεριν (παιδιά μακάρι να βγάλουν στην πορεία το Ολντ Μαν Λόγκαν), οι διάλογοι μεταξύ Κάπτεν Αμέρικα και Άιρον Μαν και η υποπλοκή στην αρχή με τον Νταρντέβιλ. Βαθμολογία: 9/10.
  2. Γενικά η άποψή μου σχετικά με τα κόμιξ που έχει εκδόσει η Οξύ (Ντάρκ Φοίνιξ) είναι ότι μάλλον δύσκολα θα τα βγάλει η Χασέτ (το γράφω καλά;) έως και καθόλου, εκτός και αν γίνει αυτό που λένε πολλά μέλη του φόρουμ ότι θα βγει προς το τέλος της σειράς (όταν θα έχει πλέον εξαντληθεί η έκδοση της Οξύ). Πάντως για το "στοιχείο" που βρήκατε στην αφίσα του 1ου τόμου, θέλω να πιστεύω ότι όντως θα δούμε και κλασσικές ιστορίες από την δεκαετία '80-'90.
  3. Για το θέμα που έχετε αναφέρει με τις επανεκδόσεις τίτλων (Εξτρέμις), επειδή δεν έχω μεγάλη γκάμα από κόμιξ θα μου επιτρέψετε να μην πάρω θέση.
  4. Τέλος για την τιμή (μην πέσετε να με φάτε) και έχοντας διαβάσει αρκετά σχόλια πιο πάνω αλλά και ερευνώντας λίγο το θέμα (τιμές Ανούμπις-Οξύ συν τα τεύχη που περιέχει κάθε τόμος τους, σε σχέση με τα αντίστοιχα της Χασέτ), πιστεύω ότι είναι αυτό που λένε στο όριο. Θα μπορούσαν είναι η αλήθεια αφού είναι 15ήμερο να το έβαζαν στα 7,99 ευρώ, όμως καταλαβαίνω ότι από την πλευρά της εκδοτικής θα μπορούσε να προκύψει "κάποιο" λειτουργικό κόστος που δεν θα μπορούσε να το αντιμετωπίσει (δεν θα την συνέφερε) σε βάθος χρόνου. Ξαναλέω 10 ευρώ το μήνα (αν ήταν μηνιαίο) κανένα πρόβλημα, 10 ευρώ το 15ήμερο (όπως είναι) στο όριο, 8 ευρώ το 15ήμερο ακόμα καλύτερα για εμάς.

Ελπίζω να μην σας κούρασα με την όλη ανάλυση. Με αφορμή το ψάξιμο της συλλογής στο ίντερνετ, βρήκα αυτό το καταπληκτικό φόρουμ για τα κόμιξ και είπα να εγγραφώ. Ελπίζω και εγώ φυσικά να εκδοθεί και να ολοκληρωθεί η σειρά στο μέλλον, περιέχοντας μία καλή ποικιλία από ήρωες και ιστορίες!

Σε αναμονή λοιπόν και σε επαγρύπνηση για τα επόμενα τεύχη (θέλω το Ολντ Μαν Λόγκαν μην τα ξαναλέμε), μέχρι τότε να διαβάζετε κόμιξ και να περνάτε καλά.

 

Με εκτίμηση,

kaneda.

Edited by kaneda
  • Like 17

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 hours ago, Super Goofy 000 said:

Να τού το πας! Πιστεύω θα νοιώθει περήφανος που είχε συνεργαστεί με έναν θρύλο των κόμικς, όπως ο Μανάρα:)

 

 

 

Εντάξει, δεν είναι και κανένας πρωτάρης όσον αφορά τους θρύλους των κόμικς! Cockrum, Neal Adams, Arthur Adams, Simonson, Byrne, Buscemas, Paul Smith, Barry Windsor Smith, Alan Davis, Jim Lee, Sienkewitch, |Miller, Golden, Anderson, McLeod, Silvestri, Larroca....

Ψάχνω και δύσκολα βρίσκω κάποιον που να ΜΗΝ είναι θρύλος!!

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eλπιδοφόρο αυτό το "όπως θα δείτε στη συνέχεια οι τίτλοι καλύπτουν διάφορες εποχές της Marvel".
Άντε να δούμε :)

 

Για το πράγματι πολύ δυνατό τεύχος #7 του Captain America, είμαστε σίγουροι ότι το έχει σχεδιάσει άλλος; :thinking:
Νόμιζα ήταν διαφορετικό το σχέδιο από άποψη του σχεδιαστή, μιας και η ιστορία είναι ψιλοανεξάρτητη και μ΄αυτό τον τρόπο θέλησε να το καταλάβουμε.
Όπως στα flashbacks αλλάζει το σχέδιο για να καταλάβουμε ότι πρόκειται για γεγονότα του παρελθόντος.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο σχεδιαστής είναι ο εξαίρετος Jean Paul Leon, ο οποίος έχει ένα εντελώς δικό του ύφος, πολύ ατμοσφαιρικό. Τον είχα λατρέψει στο  The Further Adventures of Cyclops and Phoenix (1996), σε μελάνι Klaus Janson, φυσικά έχει αρκετές άλλες συμμετοχές σε διάφορα κόμικς

Όμως, στο συγκεκριμένο τεύχος του Κάπτεν Αμέρικα, τα μελάνια τα είχε αναλάβει ο ίδιος (κι όχι ο Tom Palmer όπως αρχικά νόμιζα, εξ ου και το edit), και δυστυχώς το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, στα δικά μου μάτια, δεν λειτούργησε. Αντίθετα, θεωρώ εξαιρετική ιδέα ότι επέλεξαν ένα άλλο ύφος για την ιστορία ώστε να ξεχωρίζει από τα προηγούμενα κι επόμενα. Ωραία ιστορία, όντως, κι ένα πικρό αντίο σε ένα χαρακτήρα που γνωρίσαμε κι αγαπήσαμε στα υπέροχα τεύχη των DeMatteis/Zeck/Beatty τη δεκαετία του 80.

Edited by tkollias
διόρθωση για λάθος στοιχεία
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα και το New Avengers επιτέλους. Γενικά οι διάλογοι του Bendis με κουράζουν λίγο, το έχω διαπιστώσει και στα Σούπερμαν που γράφει τώρα στην DC. Το να σταματάνε οι προτάσεις στη μέση και άλλα τέτοια κόλπα δεν το κάνει φυσικό. Παρόλα αυτά είχε ωραίες ατάκες, κυρίως από τον Spider-Man. Όσον αφορά την ιστορία, τα πρώτα 2-3 τεύχη με τις μάχες στο Raft με κούρασαν λίγο, χαρακτήρες να ξεπετάγονται από το πουθενά και γενικά ένας αχταραμάς δράσης. Αν έδινα αυτό το τεύχος σε κάποιον που δε διαβάζει υπερηρωικά δεν θα τον αδικούσα αν νόμιζε ότι πρόκειται μόνο για ξύλο χωρίς ουσία. Παρ'όλα αυτά το 2ο μισό του τόμου έφτιαξε κάπως, που αποκτά μια πιο ενδιαφέρουσα ιστορία που ψάχνουν τι ακριβώς έγινε και γιατί απέδρασαν όλοι αυτοί. Πάντως γενικά μπερδευτικός τόμος για τόσο αρχή της συλλογής. Πρέπει να ξέρεις ποιος είναι ποιος, κάνει συνέχεια αναφορές σε σχέσεις χαρακτήρων και γεγονότα του σύμπαντος της Marvel και χάνεσαι εύκολα. Η ιστορία συνεχίζεται φαίνεται και έχει όντως ενδιαφέρον. Ίσως κάποια στιγμή ψάξω τα επόμενα στα Αγγλικά γιατί δεν είδα άλλο New Avengers του Vol. 1 στην ξένη συλλογή. Απ'ότι είδα έχουν βγάλει 13 paperbacks που συλλέγουν όλα τα New Avengers, παίδεμα. 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως η έκδοση είναι φοβερή. Σκληρό εξώφυλλο, σχετικά ελαφρύ (μπορείς εύκολα να το κρατάς στα χέρια σου όσο το διαβάζεις), ποιοτικό χαρτί, ωραία εκτύπωση, απίστευτο δέσιμο με αποτέλεσμα να μην έχουμε σχεδόν καθόλου gutter loss στις σελίδες που συνεχίζονται από την αριστερή στην δεξιά σελίδα, και πολύ καλή τιμή. 

 

Μακάρι να μπορούσα να αγοράζω ολόκληρες σειρές σε τέτοιες εκδόσεις (και σε τέτοια τιμή φυσικά).

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 hours ago, tkollias said:

Ο σχεδιαστής είναι ο εξαίρετος Jean Paul Leon, ο οποίος έχει ένα εντελώς δικό του ύφος, πολύ ατμοσφαιρικό.

 

... και ο οποίος έχει μείνει στην ιστορία για το σχέδιό του στο Earth-X - ΕΠΟΣ ΕΠΟΣ ΕΠΟΣ!

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

18 λεπτά πριν, Lord Makro είπε:

για το σχέδιό του στο Earth-X

Το οποίο Earth - X έχει κυκλοφορήσει στο εξωτερικό από την Hachette σε 2 τόμους (τεύχη 0 έως 12)  και ελπίζω να κυκλοφορήσει και στα ελληνικά... :pray: γιατί είναι πραγματικά ΕΠΟΣ ΕΠΟΣ ΕΠΟΣ!

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και το Captain America. Μακράν το καλύτερο από τα 4 θεωρώ, είμαι και φαν του χαρακτήρα από τις ταινίες και οι λίγες πτυχές των κόμικ που έχει δανειστεί η τριλογία του Κάπτεν Αμέρικα με έκαναν να απολαύσω την ιστορία περισσότερο. Πολύ ενδιαφέρον σενάριο, δουλεμένο και με ανατροπές. Στην αρχή μπορεί να χαθείς αλλά μέχρι το τέλος όλα μπαίνουν λίγο-πολύ στην θέση τους και μένεις έκπληκτος με την όλη φάση. Ανυπομονώ για την συνέχεια.

 

Κάπου είπε ο @TheMetalBat ότι οι φανς του MCU θα μπερδευτούν με τον λευκό Nick Fury. Δεν θεωρώ ότι το MCU θα φρενάρει την απόλαυση της ιστορίας και θα μπερδέψει, αντίθετα πολλοί χαρακτήρες από τις ταινίες εμφανίζονται εδώ και κάποιος που τις θυμάται καλά θα χαρεί να τους αναγνωρίσει. Βλέπουμε πχ την Σάρον Κάρτερ, τον Βαρόνο Ζίμο, τον Crossbones και άλλους χαρακτήρες που είχαν δεύτερο ρόλο στις ταινίες του Κάπτεν Αμέρικα εδώ να έχουν πιο σαφή ανάμειξη στην ιστορία του και να καταλαβαίνουμε γιατί τους επέλεξαν για τις κινηματογραφικές μεταφορές. Κάπου στην αρχή εμφανίζεται και ο Κόκκινος Φρουρός τον οποίο θα ενσαρκώσει ο David Harbour στην ταινία Black Widow. Γενικότερα ένα μεγάλο μπράβο στo MCU γιατί δεν του φαίνεται αλλά έχει σεβαστεί και ακολουθήσει τα κόμικ με πολύ δημιουργικό τρόπο που δεν είναι μια στείρα μεταφορά-αντιγραφή ενός συγκεκριμένου storyline αλλά έχει κάτι νέο για όλους. Πχ εδώ ο Κοσμικός Κύβος έχει διαφροετικό ρόλο από ότι στις ταινίες που αποδείχθηκε να είναι infinity stone, αλλά τον ένταξαν στα δικά τους πλαίσια κάνοντας μια ωραία αναφορά στα κόμικ. 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως πήρα τον τόμο του Captain, και αυτή τη στιγμή έχω διαβάσει τα 4 πρώτα τεύχη.

Να πω ότι μου χτύπησαν άσχημα κάποια πράγματα με την μετάφραση και ειδικά την απόδοση των ονομάτων. Γιατί το Κόκκινο Κρανίο να λέγεται Ρεντ Σκαλ; Δεν έχει κανένα νόημα και είναι καθαρή ξενομανία αφου δεν πρόκειται για απόδοση κάποιου ονόματος που ακούγεται περίεργα (π.χ. Δονητής), αντιθέτως είναι απόλυτα φυσιολογικό να λέγεται "Κρανίο" και εκφράζει απόλυτα τον χαρακτήρα. Να ξέρετε ότι σε άλλες χώρες αυτού του είδους τα ονόματα μεταφράζονται σχεδόν πάντα. Εντωμεταξύ όταν τον αναφέρουν σαν "Ρεντ Σκαλ" ήχει κάπως καλύτερα αφού το "Ρεντ" χτυπάει πιο άμεσα σαν χρώμα στο μυαλό μας, τις περισσότερες φορές όμως λένε απλά "Ο Σκαλ" με αποτέλεσμα να χάνεται τελείως το ειδικό βάρος του ονόματος.

Από την άλλη, αν κατάλαβα καλά την γνωστή μας οργάνωση ΑΙΜ την μεταφράζουν σαν... ΜΠΙ;;; Μα τι γίνεται; :confuse:

 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tι είναι η οργάνωση AIM;
Να πω την αλήθεια στο σημείο εκείνο με το ΜΠΙ δεν κατάλαβα τι εννοούσε :thinking:

Όσον αφορά τα ονόματα το έχω γράψει κι αλλού ότι προτιμώ να μένουν ως έχουν.
Στη δεκαετία του ΄60-΄70, που το επίπεδο αγγλικών των Ελλήνων ήταν πολύ κάτω του μετρίου, είχε ένα νόημα να μεταφράζεις τα ονόματα.
Αλλά στην Ελλάδα του 2019 αν υπάρχει άτομο που δεν ξέρει ότι Red Skull σημαίνει Κόκκινο Κρανίο, υπάρχει πρόβλημα :)

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φυσικά και ξέρουμε τι σημαίνει. Η συγκεκριμένη έκδοση όμως υποτίθεται ότι είναι ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ στα Ελληνικά. Και ο "Σκαλ" δεν λέγεται έτσι επειδή αυτό είναι το όνομά του (π.χ. Στηβ) αλλά γιατί είναι είναι το "Κρανίο". Κατανοητό ότι δεν είναι όλα τα ονόματα κατάλληλα για απόδοση στα Ελληνικά, εδώ όμως είναι πιστεύω φάουλ...

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

A(dvanced) I(dea) M(echanics). Ξεκίνησε ως ο τεχνολογικός κλάδος της Hydra στον ΒΠΠ, αλλά εν συνεχεία έγινε αυτόνομη οργάνωση "κακών" :) Τυπική τους φιγούρα (και συνήθως αρχηγός τους) ο Modok (Mental Organism Designed Only for Killing)

 

tumblr_peyvb2Tq8i1x6m6njo1_1280.jpg

 

Ελπίζω να μη χρειάζεται να σου πω τι εστί Hydra.

 

Hail Hydra!

JFr53bx.jpg

 

:cheers5: 

 

  • Like 8
  • Funny 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τώρα πώς το Advanced Idea Mechanics έγινε ΜΠΙ, ψάξε να βρεις. Με την λογική το Μι θα είναι κάτι σαν "Μηχανικά" ή "Μηχανική" και το Γιώτα  Ιδεών ή κάτι τέτοιο. Μηχανική Πρωτοπόρων Ιδεών?? Βγάζει νόημα αυτό? 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όταν ο Καμπανάς είχε κι αυτός μεταφράσει την ΑΙΜ (που προφέρεται ΕΪΜ βέβαια), φρόντισε τουλάχιστον να εξηγήσει το νέο ακρωνύμιο. 

 

5cZsf.thumb.jpeg.fcb5b27c3cf16ac922ac887326f9b68a.jpeg

 

 

Πριν από 1 ώρα, constantinople είπε:

ή Μηχανικοί Προχωρημένων Ιδεών;

 

Συμφωνώ ότι αυτήν την σημασία αποδίδουν με το Μ.Π.Ι. Ή την παρόμοια Μηχανικοί Προηγμένων Ιδεών. Μεταφράζουν επακριβώς το Advanced Idea Mechanics, θυσιάζοντας την ξεχωριστή σημασία που έχει από μόνο του το ακρωνύμιο Α.Ι.Μ. (=Στόχος)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 min ago , Super Goofy 000 said:

θυσιάζοντας την ξεχωριστή σημασία που έχει από μόνο του το ακρωνύμιο Α.Ι.Μ. (=Στόχος)

 

Ακριβώς, λόγω της διπλής σημασίας της ονομασίας θα έπρεπε εδώ να το κρατήσουν απλά σαν A.I.M.  (και θα υπήρχε παράλληλα και συμφωνία με αυτά που γνωρίζουμε οι παλαιότεροι). Αντί για αυτό, είδαμε Skull=Σκαλ και A.I.M.=ΜΠΙ  :P

 

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.