Jump to content

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΛΛΟΓΗ GRAPHIC NOVELS ΤΗΣ MARVEL


germanicus
 Share

Recommended Posts

7 λεπτά πριν, Indian είπε:

Οι αντίπαλοι, πάντως (η DC), κερδίζουν κατά κράτος. Έχουν μέχρι και σούπερ...σκύλο! :lol:

 

 

:beer:

νομίζεις και η Marvel έχει δυο τον Cosmo από τους Guardians of the galaxy και τον Lockjaw από τους Inhumans 

 

54e5530b0044e0e14b00456469eaaca3.png

coscmocover.jpg

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Εμενα δεν μου αρεσουν και τοσο τα dc ,marvel κλπ:Ion:

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Πριν από 1 ώρα, nikolas1503 είπε:

νομίζεις και η Marvel έχει δυο τον Cosmo από τους Guardians of the galaxy και τον Lockjaw από τους Inhumans 

 

Α, με έπιασες αδιάβαστο! :D 

 

 

:beer:

  • Like 1
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

Έχετε διαβάσει αυτό;;

image.thumb.jpeg.dd6f5750f21b0ca78aea2fdfed84c50a.jpeg

Μέχρι και Spider-γουρούνι υπάρχει!:)

Edited by hudson
  • Like 4
  • Funny 5
Link to comment
Share on other sites

9 ώρες πριν, hudson είπε:

Έχετε διαβάσει αυτό;;

image.thumb.jpeg.dd6f5750f21b0ca78aea2fdfed84c50a.jpeg

Μέχρι και Spider-γουρούνι υπάρχει!:)

όχι αλλά ξέρω που να το βρω !

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

13 ώρες πριν, hudson είπε:

Μέχρι και Spider-γουρούνι υπάρχει!:)

 

Το οποίο εμφανίζεται και στον τόμο #46! :lol:

 

 

:beer:

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

13 ώρες πριν, hudson είπε:

Έχετε διαβάσει αυτό;;

image.thumb.jpeg.dd6f5750f21b0ca78aea2fdfed84c50a.jpeg

Μέχρι και Spider-γουρούνι υπάρχει!:)

Ναι το είχα διαβάσει. Καλούτσικο με πολύ δράση από διαφορετικούς Spider-Men / Spider-Women. Όμως το σενάριο περιεχέι κάποιες τρύπες λόγω των Tie-in και One-Shot τευχών που δεν υπάρχουν στα ελληνικά για την πλήρως κατανόηση . 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

59 λεπτά πριν, Indian είπε:

 

Το οποίο εμφανίζεται και στον τόμο #46! :lol:

 

 

:beer:

Το ξέρω !!! Πάλι καλά που δεν έβγαλαν κι πρόβατο κι γουρούνι !Μπορούσαν μάλιστα να βάλουν κι Super φάρμα :lol: 

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)


Να παρακολουθήσετε και την ταινία κινουμένων σχεδίων "Spider-Man: Μέσα στο Αραχνοσύμπαν" ("Spider-Man: Into the Spider-Verse") (2018), η οποία είναι εξαιρετική!

 

 

Ετοιμάζεται και η 2η σιγά σιγά.

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

 

 

Υ.Σ. Προσπάθησα τρεις φορές να δώσω IMDB id και για την πρώτη ταινία αλλά μου έβγαζε διαρκώς το παρακάτω μήνυμα μέσα σε ένα κόκκινο πλαίσιο:

 

 

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.
 
 
Ας το δει η Δ.Ο. μήπως έχει προκύψει τίποτα σοβαρότερο!
Edited by Mandrake
  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

14 λεπτά πριν, Mandrake είπε:

Υ.Σ. Προσπάθησα τρεις φορές να δώσω IMDB id και για την πρώτη ταινία αλλά μου έβγαζε διαρκώς το παρακάτω μήνυμα μέσα σε ένα κόκκινο πλαίσιο:

 

 

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

Το παρατήρησα κι εγώ.

 

Ίσως να οφείλεται στο ότι έχει αλλάξει μορφή το site της IMDB (λέω εγώ τώρα).  :thinking:

 

 

:beer:

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Τώρα μου το εμφάνισε και στη 2η ταινία, ενώ χθες το έδειχνε κανονικά!!

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Διαβάστηκε κι ο 40ος τόμος, ο οποίος φιλοξενεί το δεύτερο μέρος των New X-Men, με τίτλο “Αυτοκρατορική εισβολή".

 

Η ανανεωμένη και πιο φρέσκια ματιά, με την οποία ο Morrison βλέπει τους X-Men συνεχίζεται και σε αυτή την ιστορία. Η "Εξάλειψη" που επιχειρήθηκε στο πρώτο μέρος, εδώ έρχεται ενισχυμένη και η villain φαίνεται να έχει πάρει στα σοβαρά το έργο που έχει να επιτελέσει για να ικανοποιήσει την δίψα της για εκδίκηση και καταστροφή.

 

Ξεκινώντας την αφήγηση, η ιστορία εισάγει τα τρία πρώτα κεφάλαια, τα οποία έχουν να κάνουν με τον ρατσισμό τον οποίο βιώνουν οι μεταλλαγμένοι πρωταγωνιστές, με αποτέλεσμα να επιχειρούνται σαφείς ομοιότητες με όλες τις κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα κι ανυποληψία από τους "φυσιολογικούς" ανθρώπους. Αρκετά εύστοχη η συγκεκριμένη προσέγγιση, αλλά ένιωσα ότι κινούνταν εκτός της βασική υπόθεσης. Η κεντρική villain εμφανίζεται μετά από αυτά τα τρία πρώτα κεφάλαια.

 

Αν ήθελα να κάνω μία πρώτη τοποθέτηση όσον αφορά την κεντρική υπόθεση στον συγκεκριμένο τόμο, θα έλεγα ότι είναι μία έξυπνη ιδέα που κάνει ριζικές ανανεώσεις στο σύμπαν των X-Men, όπως πχ το origin της villain και η σχέση της με τον καθηγητή Εξέβιερ ή η δημοσιότητα των μεταλλαγμένων οι οποίοι σταματούν να κρύβονται. Η συγγραφική ευφυΐα και η τολμηρότητα του Morrison καλά κρατεί, λοιπόν. :)

 

Από εκεί και πέρα υπάρχουν κάποια θέματα που δεν δούλεψαν τόσο καλά σε εμένα. Ξεκινάω με τις πολλές λεπτομέρειες που υπάρχουν στην πλοκή, για τις οποίες ο άπειρος στον χώρο θα χρειαστεί περισσότερες από μία αναγνώσεις για να κάνει κτήμα του αρκετές από τις σκηνές. Επίσης η εναλλαγή των σκηνών και οι πομπώδεις μονόλογοι με κούρασαν αρκετά (εννοείται όχι πάντα) και πολλά ήταν τα σημεία που ένιωσα ότι έχανα το νόημα. Νομίζω, λοιπόν, ότι υπήρχε μεγάλη φλυαρία στην συγκεκριμένη ιστορία, η οποία δούλευε αρνητικά ως προς την κατανόηση και την απόλαυσή της από τον άπειρο αναγνώστη. Σίγουρα το έργο θα μπορούσε να εκτείνεται σε λιγότερες σελίδες.

 

Βέβαια, για να μην νομίζετε ότι δεν βρήκα κάτι καλό να πω για την ιστορία, να αναφέρω ότι ο αναγνώστης θα απολαύσει μερικές αρκετά δυναμικές σκηνές μάχης, οι οποίες περισσότερο στήνουν στιγμές αγωνίας παρά την αχαλίνωτη βία που γνωρίζουμε στις ιστορίες του παλιού καιρού. Επίσης, η κορύφωση που υπάρχει στα δύο τελευταία κεφάλαια είναι εξαιρετική! :clap2: Η αγωνία εκτινάσσεται, καθώς περιμένουμε την εισβολή και την τελική αναμέτρηση. Ο συγγραφέας δημιουργεί ένα κλίμα τόσο έντονα συναισθηματικά φορτισμένο, που μας βοηθάει να κάνουμε κτήμα μας την όλη κατάσταση. Συμπάσχουμε με το άγχος και την απεγνωσμένη προσπάθεια για επιβίωση που εμφανίζουν οι X-Men. Το φινάλε το βρήκα έξυπνο και μας υπενθυμίζει ότι δεν χρειάζεται ο θάνατος για να κερδίσει ο καλός. Πάντα υπάρχει ο σωστός κι αναίμακτος τρόπος. :respect:

 

Εν κατακλείδι, η γνώμη μου κι εδώ παραμένει (πάνω-κάτω) η ίδια με το πρώτο μέρος της ιστορίας. Ούτως η άλλως, υπάρχουν αρκετές ομοιότητες ανάμεσα στα δύο μέρη. Και πώς δεν θα μπορούσε άραγε? :P Πρόκειται, λοιπόν, για μία αξιόλογη ιστορία, που περιέχει πολλά πρωτοποριακά στοιχεία, που την κάνουν να ξεχωρίζει από αυτές που θεωρούνται κλασικές. Φέρνει την ομάδα των μεταλλαγμένων πρωταγωνιστών σε δεινή θέση, καθώς επίσης μετατρέπει τα χαρίσματά τους σε κατάρα για εκείνους. Κι όλα αυτά, δημιουργώντας προβλήματα εκ των έσω. Σίγουρα ο έμπειρος στον χώρο των X-Men θα την απολαύσει καλύτερα, ενώ ο αμύητος θα αντιμετωπίσει μερικά προβλήματα κατανόησης και προσαρμογής. Το φινάλε, πάντως, πιστεύω ότι θ’ αποζημιώσει ακόμα και τον πιο σκληροπυρηνικό του είδους. Κλείνοντας, θα επιμείνω στην τοποθέτησή μου, όσον αφορά την ιστορία στο σύνολό της (και τα δύο μέρη) και θα πω ότι χάρηκα που την διάβασα, ξεχωρίζει ανάμεσα σε πολλές ιστορίες, αλλά δεν θα την κατέτασσα στο ίδιο βάθρο με κάποιες ιστορίες όπως πχ το “Dark Phoenix” ή το “Days of Future Past". Αν, όμως, αυτές παίρνουν το χρυσό μετάλλιο, σίγουρα η “Αυτοκρατορική εισβολή” διεκδικεί το χάλκινο ή το αργυρό. :)

 

Στον εικαστικό τομέα, αυτό που γίνεται αμέσως αντιληπτό κι άξιο θαυμασμού (κατά την ταπεινή μου γνώμη) είναι η “έκρηξη” των χρωμάτων. Έχουμε έναν πλουραλισμό και μία τεράστια παλέτα, της οποίας όμως τα χρώματα δεν με κούρασαν. Όσον αφορά το σχέδιο, αυτό μπορώ να πω ότι μπέρδεψε την κρίση μου. Υπήρχαν σελίδες που το βρήκα καθαρό και με συνέπεια στο σενάριο κι άλλες που είχε τόση λεπτομέρεια που ένιωσα λίγο άβολα. Σε γενικές γραμμές με ικανοποίησε, αλλά σίγουρα έχουμε απολαύσει κι άλλα καλύτερα. Σε όλον τον εικαστικό τομέα, λοιπόν, τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον έχει ο χρωματισμός. :)

 

Θέλοντας να πούμε δύο λόγια και για το έξτρα υλικό που παρατίθεται στον παρόντα τόμο, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι υπάρχει το καθιερωμένο editorial του κυρίου Lupoi, ενώ δεν λείπει και η σελίδα με την περιγραφή των γεγονότων που οδήγησαν στην συγκεκριμένη ιστορία. Μετά το πέρας της ιστορίας, δεν υπάρχουν πολλά “καλούδια”, εκτός από τις επαγγελματικές βιογραφίες των δύο σχεδιαστών (μιας και του σεναριογράφου την διαβάσαμε στο πρώτο μέρος, στον τόμο #22). Ο λόγος για τον Igor Kordey και τον Ethan Van Sciver. Έτερο ουδέν.

 

 

:beer:

  • Like 11
Link to comment
Share on other sites

Τόμος 44: Thor - Ο Τελευταίος Βίκινγκ

 

Thor_Vol_1_342.jpg

 

Αν και ανυπομονούσα πολύ να πιάσω Demon in a Bottle και House of M, τα έχω αφήσει λίγο πιο πίσω, οπότε ετοίμασα και μια κριτική για το Thor - O Τελευταίος Βίκινγκ. Το συγκεκριμένο κόμικ προέρχεται από ένα πολύ γνωστό run του συγγραφέα και σχειδαστή Walt Simonson και ψάχνοντας λίγο βλέπω ότι το συγκεκριμένο collection τευχών με αυτόν τον τίτλο απαντάται μόνο στη συλλογή (οποιαδήποτε διόρθωση, φυσικά ευπρόσδεκτη :) )

 

Ένα σενάριο που καλύπτει αρκετό από το lore του Thor

 

61bcx+jB6fL._SX321_BO1,204,203,200_.jpg

 

Σε σχέση με τους προηγούμενους τόμους, θεωρώ πως εδώ έχουμε αρκετά μεγαλύτερο μέρος του lore του χαρακτήρα Thor να αποτυπώνεται στο χαρτί. Πρέπει να πω ότι σεναριακά δε θα έλεγα ότι έχουμε μία ενιαία ιστορία, αλλά περισσότερο βλέπουμε αρκετές περιπέτειες που συνδέονται όμως άρρηκτα η μία με την άλλη. Σε πρώτο στάδιο βλέπουμε τον Thor ως Ντόναλντ Μπλέικ, να μάχεται με τον Beta Ray Bill, να γνωρίζει την ήττα, να μάχεται στο πλευρό του Beta Ray Bill, καθώς και να αντιμετωπίζει διάφορες απειλές για τη Midgard και την Asgard ενώ αρχίζει τη ζωή του με μία νέα ταυτότητα. Μέσα σε όλο αυτό θα δούμε πολύ Odin, Lady Sif, Balder λίγο Loki, αρκετό Beta Ray Bill και θα εμφανιστούν και κάποιοι γνωστοί εχθροί του θεού της Νορβηγικής μυθολογίας.

 

1b6843991d9c04002836e18e30351bf9.jpg

 

Προσωπικά μου άρεσαν πολύ περισσότερο τα πρώτα τεύχη, είχαν αρκετό character work, ανέπτυσσαν ωραία τη σχέση τόσο του Thor με τον πατέρα του όσο και μία σχέση με τον εχθρό και αργότερα σύμμαχο Beta Ray Bill, ενώ τα επόμενα επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στην ομολογουμένως εντυπωσιακή και επική δράση, αλλά το σενάριο δεν ήταν εξίσου σφιχτοδεμένο. Ως ένα βαθμό ένιωσα λίγο σαν να πρέπει να έχω αρκετές πρότερες γνώσεις ή για να το πω πιο απλά σαν να διαβάζω ένα μέρος μίας πολύ μεγαλύτερης ιστορίας.

 

Εντυπωσιακό σχέδιο που δε θυμίζει 80s

 

unnamed.jpg

 

Υπάρχουν τόμοι με παλαιότερο σχέδιο που τους αγαπώ (Secret Wars) και άλλοι που δε μου άρεσαν εξίσου (Doctor Strange). O Simonson όμως έχει κάνει ένα έργο που σχεδιάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 80 να φαίνεται τόσο φρέσκο ακόμα και σήμερα. Οι μορφές είναι υπέροχες και επιβλητικές, τα πρόσωπα εκφραστικά, οι μάχες έντονες, τα μελάνια προσεγμένα, ενώ κάποια καρέ μου φαίνεται χωρίς καμία υπερβολή ότι παρουσιάζουν BD επιρροές, ειδικά σε κάποια μακρινά πλάνα του Thor έμοιαζε αρκετά με τα πρόσωπα που σχεδιάζει ο Tarquin στο Λανφέστ. Πραγματικά αν και δεν ξετρελάθηκα με το σενάριο στα τελευταία τεύχη, απήλαυσα το πόσο καλοσχεδιασμένο ήταν το κάθε τεύχος.

 

Για ποιους προτείνεται και τελική κριτική

 

beta-ray-bill-simonson-scaled.jpg

 

Βάσει των προηγούμενων αφιερωμάτων, ίσως είμαι λίγο πιο φειδωλός, αλλά η ώρα πλησιάζει 4 και εγώ πολλά ακόμα δεν έχω να αναλύσω. Δεν είναι από τους αγαπημένους μου τόμους, δεν έγινε η αγαπημένη μου ιστορία Thor, αλλά δεν πέρασα και άσχημα. Δεν το προτείνω σε όλους, παρά μόνο σε όσους τους αρέσουν πολύ οι ιστορίες του Thor ή τους αρέσουν ιστορίες που περιλαμβάνουν την Asgard και τη μυθολογία του ήρωα. Όσοι δεν είστε στις παραπάνω κατηγορίες ή δε διαβάζετε υπερηρωικά, εμπρός για κάποιον άλλον τόμο που σας τον έχω προτείνει ήδη :) Στους υπόλοιπους καλό διάβασμα :) 

  • Like 16
Link to comment
Share on other sites

7 hours ago, nikolas12 said:

O Simonson όμως έχει κάνει ένα έργο που σχεδιάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 80 να φαίνεται τόσο φρέσκο ακόμα και σήμερα. Οι μορφές είναι υπέροχες και επιβλητικές, τα πρόσωπα εκφραστικά, οι μάχες έντονες, τα μελάνια προσεγμένα

Εδώ απλά να προσθέσω την τεράστια διαφορά που κάνει ο νέος χρωματισμός, στο να φαίνεται σύγχρονο το σχέδιο. Επειδή τυγχάνει να έχω το vol 1 του Simonson σε  tpb με τα αρχικά μελάνια, είναι η νύχτα με την μέρα, χωρίς υπερβολή.

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Μόλις διάβαζα το Spider-Gwen. Οφείλω να παραδεχτώ πως ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον σενάριο με πρωταγωνίστρια τον (νεκρό) ερωτά του Πίτερ Παρκερ, την  Gwen Stacy, από ένα παράλληλο σύμπαν. Εκεί κάνουν τη καινούργια εμφάνιση κάποιοι γνωστοί χαρακτήρες όπως ο Πίτερ Παρκερ (μεταμορφωμένος σε Σαύρα) , ο αστυνόμος Γκριμ (το Πράγμα από τους Fantastic Four που δεν υπαρχουν) , ο Γύπας (με τα αληθινά του πουλιά), ο σκληροτράχηλος πράκτορας οικογενειάρχης Καστλ Φρακ (The Punisher), ο πιο δημοφιλές κακοποιός Κινγκπιν, ο Ματ Μέρντοκ (δεν είναι ο Daredevil αλλά ο νιντζα δολοφόνος και δικηγόρος του Κινγκπιν, η Μαιρι Τζειν Γουοτσον (η κακια γνωστή της Gwen), η Φελισια Χαρντι ( η μη λευκή Μαύρη Γάτα με τις μαύρες γάτες) και ο Φογκι (δεν είναι συνεργάτης του Μερντοκ).

Για να είμαι ειλικρινής θα ήθελα πολύ να δω και τα επόμενα τεύχη στα ελληνικά.

Μπράβο στη Hachette. :clap2:

  • Like 11
Link to comment
Share on other sites

Διαβάστηκε, λοιπόν, και το “House of M", για το οποίο τόσα καλά σχόλια άκουσα. :)

 

Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα σπουδαίο event, το οποίο συγκεντρώνει μία μεγάλη μερίδα πρωτοκλασάτων χαρακτήρων της Marvel στο ίδιο πεδίο. Προσωπικά δεν δηλώνω λάτρης των ιστοριών που περιγράφουν πολυσύμπαντα, αλλά στην συγκεκριμένη ιστορία τολμώ να πω ότι έχουμε μία έξυπνη διαχείριση. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για ένα ακόμα multiverse, αλλά για ένα είδος happy place, με σκοπό να αποφευχθεί η σκληρή πραγματικότητα.

 

Αρχίζοντας από το πρώτο κεφάλαιο, ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι μπαίνει κατευθείαν στο νόημα και το ζητούμενο, για να συνεχίσει η υπόλοιπη εξιστόρηση, στα επόμενα κεφάλαια, με έναν σουρεαλιστικό τρόπο, εκτός των πλαισίων και των γραμμών που έχει δώσει η Marvel για το συμβατικό της σύμπαν. Εδώ, φαίνεται ότι όλοι οι χαρακτήρες έχουν διαγράψει διαφορετικές πορείες στον βίο τους, από αυτές που γνωρίζουμε. Τραγική φιγούρα εδώ είναι η Wanda η οποία εμφανίζει πολλά ρεαλιστικά στοιχεία, καθώς ο συγγραφέας την “ταλαιπωρεί” με κατάθλιψη και ψυχολογική κατάρρευση. Τον ίδιο πόνο φαίνεται να βιώνει κι ο Magneto, που κάνει τα πάντα για να την κάνει να νιώσει καλύτερα και να την προστατέψει όπως εκείνος νομίζει, από τους (δικαιολογημένα) εξαγριωμένους συντρόφους της. Ένας άντρας, που άλλοτε ήταν πανίσχυρος, εδώ δείχνει καταρρακωμένος. Ακόμα ένας χαρακτήρας που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πλοκή είναι ο Wolverine, που καταλαβαίνει στην συνέχεια ότι κάτι δεν πάει καλά, ξεδιπλώνει το κουβάρι του μυστηρίου και προσπαθεί να επαναφέρει την κανονικότητα. Εντύπωση μού έκανε η διαχείριση του Captain America. Ο συγγραφέας φαίνεται ότι άφησε τον πρώτο Εκδικητή να “ξεκουραστεί”, γιατί δεν του έδωσε πολλές αρμοδιότητες στην παρούσα ιστορία. Βέβαια, αυτή μπορούμε να την θεωρήσουμε σαν μία συγκινητική οπτική, αν αναλογιστούμε ότι αυτή η κατάληξη είναι κι εκείνη που θα προτιμούσε περισσότερο ο Cap. Πολλά τα χρόνια της υπηρεσίας και κανένας φίλος και συγγενής δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή. :(

 

Το σενάριο, λοιπόν, το βρήκα ευρηματικό, το οποίο συνθέτει τις κατάλληλες συνθήκες για να δημιουργήσει μεγάλες και κοσμοϊστορικές αλλαγές στους ήρωες, ενώ παράλληλα παίζει με τα συναισθήματα τόσο των ηρώων, όσο και των αναγνωστών. Ουσιαστικά ο Bendis, μέσω μίας περίεργης, πρωτότυπης και τραγικής κατάστασης που υποβάλλει τους πρωταγωνιστές, κάνει, παράλληλα, πραγματικότητα τα όνειρα και τις επιθυμίες τους, “μαντεύοντας” πώς θα ήθελαν εκείνοι μία ιδανική ζωή. Αν θέλετε την γνώμη μου, πρόκειται για ένα δύσκολο, αλλά επιτυχημένο διακύβευμα. Πραγματικά αναρωτήθηκα κι εγώ τι θα έπρεπε να κάνουν οι πρωταγωνιστές, μόλις έμαθαν για τον εικονικό κόσμο, στον οποίο αποτελούσαν μέρος. Να προσπαθούσαν να επαναφέρουν την φυσιολογική ζωή, ή να έμεναν εκεί, από την στιγμή που περνούσαν όπως ήθελαν? Να κοιτούσαν τους εαυτούς τους ή το γενικό καλό? Μεγάλο δίλημμα. :wow: Η πλοκή δε διαθέτει μεγάλες σκηνές μάχης, παρά μόνο λίγο πριν το φινάλε. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να δοθεί θέση στον συναισθηματικό τομέα κι όχι στην έξαψη που προσφέρει η ωμή δράση. Εύστοχη κίνηση, κατά την άποψή μου, από την στιγμή που η συγκεκριμένη ιστορία δεν πραγματεύεται μία ακόμα καθαρά υπερηρωική υπόθεση. Κι ερχόμαστε στο φινάλε, το οποίο, ομολογώ, ότι είναι ανατρεπτικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι ένιωσα να με αφήνει κάπως ξεκρέμαστο και γεμάτο απορίες για την συνέχεια. :thinking: Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο sequel, αλλά ελπίζω να υπάρχει.

 

Σκηνοθετικά κι εδώ είχαμε μία αξιόλογη δουλειά, αλλά πιστεύω ότι θα μπορούσε να είχε υπάρξει μεγαλύτερη φροντίδα. Οι εναλλαγές των σκηνών ήταν κάπως γρήγορες σε αρκετά σημεία του κόμικ, ενώ στους διαλόγους υπήρχαν αυτές οι... εμ... παύσεις, που... χμμ... είναι... εμμμμ... κάπως... εχμμμ... εκνευριστικές. :P

 

Εν κατακλείδι, μιλάμε για μία ιστορία που ξεφεύγει, κάπως, από τα συνηθισμένα μοτίβα και δίνει κάτι φρέσκο και παράλληλα λογοτεχνικό στον αναγνώστη. Την θεωρώ από τις καλές και τις ριζοσπαστικές ιστορίες του Οίκου των Ιδεών και μου άρεσε που όλα ξεκινάνε (ή μάλλον συνεχίζουν) από έναν χαρακτήρα που (στα δικά μου τα μάτια) δεν είναι από τους κορυφαίους. Ο λόγος για την Wanda. Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει το γεγονός ότι ο “Οίκος του Μ” έχει μεγάλες ομοιότητες με την σειρά “WandaVision" κι ευχαριστώ πολύ τους φίλους για την παρότρυνση να δω και την σειρά. Δεν ξέρω ποιο από τα δύο πρέπει να γίνει πρώτο (να δούμε την σειρά ή να διαβάσουμε το κόμικ), αλλά καλό θα είναι να γίνουν και τα δύο. ;)

 

Στα του εικαστικού τομέα, έχουμε ένα σχέδιο, το οποίο το βρήκα τίμιο κι αξιόλογο. Κι εδώ, όμως, έχω τις μικρές μου ενστάσεις. Ξεκινάω με την απόδοση των προσώπων και γενικά μερικών σωματότυπων των χαρακτήρων, οι οποίοι είναι κάπως χοντροκομμένοι και δυσανάλογοι σε σχέση με το background. Επίσης, οι πολλές λεπτομέρειες που διαθέτει το graphic novel, είναι εξαιρετικές, αλλά υπήρχαν και μερικές που μου έφεραν ζαλάδα. :P Όσον αφορά το χρώμα, διέθετε πλουραλισμό, αλλά αυτό που μου έμεινε είναι ένα όμορφο παιχνίδι με την φωτεινότητα. Εκεί που χρειαζόταν ήταν σκούρο κι εκεί που δεν ήταν απαραίτητο (σε αντίθεση με άλλες ιστορίες) σεβόταν το...φως της ημέρας. :P

 

Πάμε τώρα να δούμε το έξτρα υλικό που συνοδεύει τον παρόντα τόμο. Εδώ ο αναγνώστης θα βρει το κλασικό editorial του Lupoi, καθώς επίσης και την σελίδα που μας περιγράφει τα γεγονότα που συνέβαλαν στην δημιουργία του “Οίκου του Μ”. Ολοκληρώνοντας την ιστορία, θα βρεθούμε μπροστά σε δύο σελίδες που παρουσιάζουν τα εναλλακτικά εξώφυλλα των τευχών – κεφαλαίων της ιστορίας, καθώς και δύο ακόμα σελίδες με τον Bendis να μας μιλάει για το δημιούργημά του. Τίποτε άλλο. :)

 

 

:beer:

  • Like 14
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Τόμος 46: Spider-Gwen - Καταζητούμενη;

 

51kRLgetaaL.jpg

 

Δεύτερος τόμος που διαβάζω μέσα σε μία εβδομάδα και προλαβαίνω να γράψω κριτική, να και κάτι που σπανίως συμβαίνει :lol: Έλεγα να πιάσω τον Thanos, γιατί δεν έχουν γίνει πολλές κριτικές, αλλά είδα το Spider-Gwen που δεν είναι ογκώδης σαν τους άλλους τόμους που έχω αφήσει, ψηνόμουν κιόλας να το διαβάσω, οπότε ορίστε η γνώμη μου.

 

Ένα εντελώς καινούριο σύμπαν

 

ee185bdd898da2cd78d1baa53f9916a6._SX1600_QL80_TTD_.jpg

 

Μου αρέσουν πολύ τα εναλλακτικά σύμπαντα που συνοδεύονται από γνωστά πρόσωπα σε φρέσκες εκδοχές και κυρίως redesigns στολών ή ηρώων. Είναι κάτι που μου άρεσε σε όσα κόμικ του Ultimate Universe υπήρχε αυτό, αλλά και στα Earth One της DC και δε θα μπορούσε να μη μου αρέσει και εδώ. Το κόμικ λοιπόν δείχνει πως έχουμε κάτι εντελώς καινούριο, συγκεκριμένα βρισκόμαστε σε μία διαφορετική Earth σε σχέση με την 616 που διαβάζουμε συνήθως. Ο συγκεκριμένος συγκεντρωτικός τόμος έχει ένα τεύχος που διαδραματίζεται πριν το Spider-Verse όπου ουσιαστικά μας συστήνει την ηρωίδα και άλλα πέντε που αποτελούν τη βασική μας ιστορία.

 

Γνωστοί ήρωες, καινούριες εκδοχές

 

2e9e401d93628529ac8de88c7d72876b._SX1600_QL80_TTD_.jpg

 

Όπως είπαμε λοιπόν, αυτή η νέα Earth έχει γνωστούς μας ήρωες με εντελώς καινούρια μορφή και προσωπικότητα. Φιλοξενεί πάρα πολλούς χαρακτήρες, όχι μόνο από το σύμπαν και τον κύκλο του Spider-Man, αλλά γενικότερα από τους ήρωες που ξέρουμε ότι δρουν τουλάχιστον σε street level στη Νέα Υόρκη. Στο κόμικ αυτό λοιπόν η Gwen έχει υπάρξει φίλη με τον Peter Parker, ο οποίος όμως δέχεται ακραίο bullying σε σημείο που φτιάχνει τον ορό του Lizard. Τα πράγματα όμως στραβώνουν και η Gwen κατά λάθος σκοτώνει τον Peter και όλοι τη θεωρούν εγκληματία και ο αστυνομικός πατέρας της την αναζητά χωρίς να γνωρίζει ότι πίσω από τη μάσκα κρύβεται η κόρη του.

 

78579a82942a81b937da57f665d9144e._SX360_QL80_TTD_.jpg

 

Η Gwen επίσης κάνει παρέα με την MJ και παίζουν μαζί σε συγκρότημα, καθώς και με τη Felicia Hardy, γνωστή και ως Black Cat. Επίσης η Spider-Woman (έτσι την αποκαλούν στο κόμικ) θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη μαφία της Νέας Υόρκης όπου εκτός από το ότι έχουμε τον Vulture σαν τσιράκι της, έχουμε και ένα απίστευτα ενδιαφέρον twist, αφού ο Matt Murdock δεν είναι ο Daredevil και εχθρός του Wilson Fisk, αλλά δικηγόρος του, ενώ με την αστυνομία συνεργάζεται η Jean DeWolffe και ο Frank Castle ο οποίος έχει μία υποτυπώδη στολή Punisher.

 

15311923.png

 

Η εξέλιξη χαρακτήρων είναι αρκετά καλή και ο Latour χτίζει πολύ ωραία τη σχέση μεταξύ τους. Υπάρχουν πολύ δυνατές και συναισθηματικές στιγμές όπως 

Spoiler

η αποκάλυψη της ταυτότητας της Gwen στον πατέρα της

 

και κυρίως μία τρομερή σκηνή με την Gwen να συνομιλεί με τη θεία May για το θάνατο του Peter Parker. Εκτός αυτού όμως ο Latour μοιράζει πολύ σωστά το χρόνο μεταξύ της Gwen, της προσωπικής ζωής και του συγκροτήματος και των όσων περνάει η Spider-Woman αφού καταζητείται, ενώ και η δράση είναι αρκετά καλά μοιρασμένη ανάμεσα στα τεύχη.

 

Γιατί το σχέδιο θυμίζει Into the Spider-Verse;

 

10-best-spider-gwen-comics-and-graphic-novels_gps5.jpg

 

Από την πρώτη στιγμή που το ξεφύλλισα, κατάλαβα κατευθείαν ότι εδώ έχουμε μία ιδιαίτερη περίπτωση σχεδίου. Δε θυμίζει πολύ κλασικό υπερηρωικό, έχει πολύ λεπτές γραμμές, δεν έχει πολύ μελάνι, τα πρόσωπα μοιάζουν λίγο συμπιεσμένα ανά σημεία και κάθε σελίδα έχει αρκετά καρέ. Κυρίως όμως μου θύμισε πάρα πολύ ένα αγαπημένο μου φιλμ, το Into the Spider-Verse και το μυστήριο λύθηκε με ένα απλό γκουγκλάρισμα. O σχεδιαστής Robbi Rodriguez ήταν στο Art Department της ταινίας και τα σχέδια του χρησιμοποιήθηκαν σαν βάση στο animation της.

 

oerY8jBm.jpg

 

Επίσης μου αρέσει η χρήση γραμμάτων ως μέρος του σχεδίου σε ηχητικά εφέ, κραυγές ή σε στίχους τραγουδιών, είχε αρκετά που για η εκδοτική δεν έκανε επεξεργασία να τα βάλει με την ελληνική μετάφραση, καθώς όπως ξέρω είναι πολύ δύσκολη μία τέτοια επεξεργασία. Γενικά πάντως δεν είναι το σχέδιο που βρίσκεις κάθε μέρα στο υπερηρωικό σου κόμικ, διαφορετικό, σύγχρονο και θεωρώ αρκετά φρέσκο και ταιριαστό για έναν τίτλο σαν της Spider-Gwen.

 

Μήπως είναι μέρος μίας μεγαλύτερης ιστορίας;

 

spider-gwen-6.jpg

 

Ναι, είναι. Δεν είναι κλασικός τόμος της συλλογής, αυτόνομη ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Είναι από αυτούς που τελειώνουν δείχνοντας ότι η ιστορία έχει αρκετή συνέχεια. Και λογικό είναι, καθώς αυτά είναι τα πρώτα πέντε τεύχη των Latour/Rodriguez για τη Spider-Gwen σε ένα run που θα κρατούσε αρκετά χρόνια ακόμα. Συγκεκριμένα το Most Wanted? έχει ονομαστεί και ως το trade #0 της σειράς και η επόμενη ιστορία Greater Power θεωρείται το Vol. 1 και έχει βγει στην ξένη συλλογή. Μάλιστα με το Most Wanted? που διαβάσαμε στα ελληνικά, τελειώνει η αρίθμηση και η σειρά γίνεται relaunch ξεκινώντας με τεύχος #1 για το Greater Power και το δίδυμο θα μείνει για 34 τεύχη στον τίτλο που μεταφράζεται σε 6 trades. Θα ήθελα να ψάξω και τη συνέχεια, αλλά όχι τόσο άμεσα μιας και η στοίβα με τα αδιάβαστα έχει πολύ ακόμα :lol:

 

Σε ποιους προτείνεται και τελικός απολογισμός

 

spider-gwen-mary-janes.png

 

Δεν ήθελα να μακρηγορήσω και πάλι έγραψα μπόλικα πράγματα, οπότε αν φτάσατε μέχρι εδώ, έχετε το respect μου :) Είναι μία ωραία προσθήκη στη συλλογή, αρκετά διαφορετική σε σχέση με τις προηγούμενες με μία συμπαθή πρωταγωνίστρια, ένα καινούριο σύμπαν και σύγχρονο σχέδιο. Πέρασα καλά διαβάζοντας το. Αν θέλετε κάτι διαφορετικό σε σχέση με τις κλασικές εκδοχές των ηρώων, το προτείνω, αλλά αν δεν ψήνεστε για κάποιο κόμικ χωρίς σαφές και αυτόνομο τέλος, τότε δε χρειάζεται να το διαβάσετε. Επίσης δε χρειάζεται ιδιαίτερη γνώση του τι έχει συμβεί στο Spider-Verse κόμικ. Εγώ πέρασα ευχάριστα διαβάζοντας το, ελπίζω και εσείς :) 

  • Like 17
Link to comment
Share on other sites

Κριτική για τον τόμο Θορ: Ο Τελευταίος Βίκινγκ, με ελαφρά σπόιλερ.

 

Η ιστορία χωρίζεται σε δύο μέρη με το πρώτο μισό (τα τέσσερα πρώτα τεύχη) να έχει να κάνει με την συνάντηση, την μονομαχία (ως αντίπαλοι), την συμφιλίωση και ξανά την μονομαχία (ως ομάδα) του Θορ με τον (εκδοτικά τότε πρωτοεμφανιζόμενο) εξωγήινο Μπέτα Ρέι Μπιλ, και το δεύτερο μισό (τα τρία τελευταία τεύχη) με την μονομαχία μέχρι τελικής πτώσεως του Θορ και του δράκου Φαφνίρ στην πόλη της Νέας Υόρκης. Επίσης στην μάχη με τον δράκο, ο Θορ θα δεχτεί την βοήθεια του Τελευταίου των Μοϊκανών Βίκινγκ, του Έιλιφ, ο οποίος θα αποδείξει ότι η ηλικία δεν επηρεάζει το πάθος και την θέληση για ζωή.

 

Ο Σάιμονσον σε αυτην την ιστορία γράφει, σχεδιάζει καθώς και χρωματίζει (σε κάποια τεύχη), με τρόπο φανταστικό. Γενικά, φαντάζομαι το πόσο δύσκολο πρέπει να είναι και η συγγραφή και η σχεδίαση μίας ιστορίας από έναν μόνο καλλιτέχνη (ο άνθρωπος το έκανε αυτό για 30 περίπου τεύχη), του οποίου το συνολικό αποτέλεσμα είναι το λιγότερο πάρα πολύ καλό. Λίγα είναι τα ονόματα που μου έρχονται στο μυαλό. Ο Φρανκ Μίλλερ (Νταρντέβιλ) και ο Μπάρι Γουίνζορ-Σμιθ (Όπλο Χ) είναι κάποια από τα ονόματα αυτά. Πλέον και το όνομα του Γουόλτερ Σάιμονσον συγκαταλέγεται μαζί με αυτά των δύο προαναφερθέντων καλλιτεχνών. Η ιστορία δεν αφήνει το αναγνώστη σε ησυχία, καθώς οι μάχες είναι μεγάλες και χορταστικές. Πέρα από τις πολλές μάχες όμως ο τόμος ξεχωρίζει και για τις λίγες και λιτές αναφορές του αφηγητή στα δρώμενα της ιστορίας, πράγμα σπάνιο για κόμιξ εκείνης της εποχής. Αντίθετα οι μακρόσυρτοι διάλογοι και μονόλογοι των χαρακτήρων υπάρχουν σχεδόν σε όλο τον τόμο, όπως επίσης και οι βαρύγδουπες δηλώσεις του Θορ και των υπολοίπων Ασγκαρντιανών. Όσο αφορά το σχέδιο, όντως αυτό δεν θύμιζε και πολύ '80s έχοντας κάτι το απροσδιόριστο που το καθιστά ιδιαίτερο. Ίσως το γεγονός του επαναχρωματισμού που αναφέρει ο Λουπόι στην εισαγωγή να ευθύνεται για αυτό. Γενικά όμως, κάποια στοιχεία μου άρεσαν, ενώ κάποια άλλα όχι και τόσο. Για παράδειγμα, σε ορισμένα (λίγα) σημεία δεν μου άρεσε ο σχεδιασμός των προσώπων (ιδιαίτερα σε κάποια κοντινά πλάνα), αλλά από την άλλη μου άρεσαν πολύ τα απανωτά καρέ των μαχών. Τέλος, θα πρέπει να αναφέρω και το καρέ διαμαντάκι του τεύχους #341, που δείχνει την "αποπλάνηση" της Λόρελεϊ από τον δράκο, όπως επίσης και το απίστευτα ξεκαρδιστικό καμέο δύο χαρακτήρων, όχι της Μάρβελ, που εμφανίζονται στο ίδιο τεύχος.

 

Συμπερασματικά ένας τόμος '80s ο οποίος δεν θυμίζει και πολύ '80s, με τον Θορ να έρχεται αντιμέτωπος με νέους και παλιούς χαρακτήρες. Καθ' όλη την διάρκεια της ιστορίας, στο παρασκήνιο ένας μυστηριώδης κακός φαίνεται να ετοιμάζεται να προκαλέσει πολλά προβλήματα στο κοντινό μέλλον, όπως επίσης και η Λόρελεϊ υπό τις οδηγίες του Λόκι που θα προσπαθήσει για τους δικούς της σκοπούς να κατακτήσει τον Θεό του Κεραυνού. Ο δρόμος για την Βαλχάλλα συνεχίζεται. Βαθμολογία: 9/10.

 

Υ.Γ.1: Η Λόρελεϊ είναι η μικρή αδερφή της Γητεύτρας, την οποία γνωρίσαμε στην ιστορία των Μυστικών Πολέμων (τόμοι 30 και 36 της συλλογής). Μάλιστα στο τεύχος #338, στο σημείο που ο Λόκι αναφέρεται σε κάποια μάγισσα ("Θα πετύχεις εκεί που η αδερφή σου η Μάγισσα απέτυχε"), εννοεί την Γητεύτρα (στο αγγλικό κείμενο η λέξη "Μάγισσα" αποδίδεται ως "Enchantress"). Απλά στους Μυστικούς Πολέμους η ίδια λέξη αποδόθηκε ως "Γητεύτρα" αντί για "Μάγισσα". Επειδή η συγκεκριμένη χαρακτήρας δεν είναι και πολύ γνωστή, λογικό είναι ο κάθε μεταφραστής να αποδίδει το όνομά της στα ελληνικά με την λέξη που πιστεύει ότι ταιριάζει καλύτερα. Παρόλα αυτά, εννοείται ότι η ελληνική μετάφραση (όλων των τόμων) είναι άψογη.

Υ.Γ.2: Επίσης στο τέυχος #339 το σφυρί Θυελλοθραύστης (Stormbreaker), που βλέπουμε να κάνει την πρώτη του εμφάνιση, πρόκειται για το ίδιο όπλο που φτιάχνει ο Θορ στην ταινία Avengers: Infinity War.

Edited by kaneda
  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

Ρε παιδιά προχθές ξαναδιάβαζα κάποια παλια κόμικ και υπάρχει μια σκηνή στο The Amazing Spider-man: Η Επιστροφή που δέν έχω καταλάβει. 

RCO019_1468812075.thumb.jpg.2c4ca47518cf9c9c14b0a9a255a381ff.jpgRCO020_1468812075.thumb.jpg.64887bbae10334e5d15df3c153082fcf.jpg

Πως κατάλαβε εδώ ο spider-man οτι ο Ιεζεκιηλ είναι ζωντανός και τι ρόλο παίζει αυτή η αράχνη που λεει ''Made in Taiwan'';

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Κυκλοφόρησε το τεύχος 47 της συλλογής και φυσικά ανυπομονώ να διαβάσω το Guardian Devil στα ελληνικά. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους έχει προστεθεί και στη βάση μας.

 

MARVELGRAPHICNOVELS_0047.jpg  MARVELGRAPHICNOVELS_0047z.jpg

 

Επόμενο τεύχος είναι η συνέχεια (επιτέλους) του πρώτου τόμου της συλλογής, από το Amazing Spider-Man των Straczynski και John Romita Jr, το Revelation and Until the Stars Turn Cold, τα Vol. 2 και 3 του run των δύο δημιουργών που συγκεντρώνονται μαζί σε ένα τόμο.

 

img20210617_10202794.jpg

  • Like 18
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

@nikolas12 έχω πολύ καιρό να πάρω τόμο. Τον άλλο τόμο του daredevil τον καταευχαριστηθηκα. Αυτόν να τον πάρω λες? Είναι καμία ιστορία σταθμός?

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

3 λεπτά πριν, Manitou είπε:

@nikolas12 έχω πολύ καιρό να πάρω τόμο. Τον άλλο τόμο του daredevil τον καταευχαριστηθηκα. Αυτόν να τον πάρω λες? Είναι καμία ιστορία σταθμός?

 

Πρέπει κάποια στιγμή να ξανακάνω εκείνα τα ποστ παρουσίασης της επόμενης ιστορίας αν βρω χρόνο. Κοίταξε, το Guardian Devil δεν ξέρω αν θα σου αρέσει. Τι εννοώ; Είναι γενικά από τις πολύ καλές ιστορίες του Daredevil. Το Born Again όμως που διάβασες είναι μακράν του δευτέρου, η νούμερο ένα και πιο ώριμη ιστορία του ήρωα, ένα magnum opus που αντικειμενικά αρέσει στον κόσμο κι ας μην είναι του υπερηρωικού. 

 

Το σχέδιο του Quesada είναι αρκετά σοβαρό κι ενήλικο και γενικά η παλέτα των χρωμάτων που χρησιμοποιούν είναι σκοτεινή. Από την άλλη, γενικά η ιστορία αφορά κυρίως τη θρησκευτική πίστη, ένα theme που γενικά υπάρχει στα κόμικ του Daredevil και πρέπει να είναι και ένα από τα κόμικ του ήρωα που δεν έχουμε μόνο street level κακούς, αλλά περνάει λίγο και στο υπερφυσικό. Η υπόθεση σπάει σε αρκετά διαφορετικά πεδία. Το πρώτο είναι ο χωρισμός του Matt από την Karen και το πως ο ίδιος βρίσκει καταφύγιο στη θρησκεία, ενώ η Karen αργότερα τον ενημερώνει ότι πάσχει από HIV.

 

dd1.png

 

Έχουμε επίσης τον Foggy που κατηγορείται για φόνο μίας γυναίκας με την οποία είχε σχέση, ισχυριζόμενος ότι είχε μετατραπεί σε δαίμονα, ενώ μία έφηβη αφήνει στον Daredevil (που ξέρει ποιος είναι στην πραγματικότητα) το μωρό της λέγοντας ότι έχει προέλθει από παρθενογένεση και ο Matt προσπαθεί να βρει τι συνέβη πραγματικά με αυτό το παιδί. Εμφανίζονται επίσης πολλοί ήρωες όπως ο Doctor Strange και η Black Widow και αρκετοί κακοί όπως ο Bullseye, αλλά και ο Mysterio που συνήθως μάχεται τον Spider-Man. Και κρατάω μυστικό

 

Η γνώμη μου όπως το βλέπω είναι ότι δεν είναι μία ιστορία που θα σε ξετρελάνει, κυρίως γιατί δεν είναι από αυτές που έχουν μαφία, Kingpin και πιάνουν πολύπλοκες θεματικές όπως το Born Again, έχει πιο πολλά στοιχεία γύρω από το υπερφυσικό, οι θρησκευτικές αναζητήσεις και τα religious themes είναι κυρίαρχο θέμα, ανακατεύονται περισσότεροι ήρωες και κακοί, άρα δεν ξέρω κατά πόσο θα την ευχαριστηθείς. Και γενικά μιλώντας όντως είναι πολύ καλή ιστορία, αλλά το Born Again είναι άλλο επίπεδο σαν κόμικ και δε θα αποφύγεις τη σύγκριση. Όμως μία καλή ιστορία Daredevil με τις γνωστές θεματικές του που ίσως παρουσιάσω σύντομα είναι το Daredevil: Yellow των Loeb/Sale που είχαν και το Spider-Man: Blue στη συλλογή. Αυτά και ελπίζω η συνήθης πολυλογία μου να βοήθησε :) 

  • Like 14
  • Respect 1
  • Funny 1
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

36 λεπτά πριν, Manitou είπε:

@nikolas12 έχω πολύ καιρό να πάρω τόμο. Τον άλλο τόμο του daredevil τον καταευχαριστηθηκα. Αυτόν να τον πάρω λες? Είναι καμία ιστορία σταθμός?

 

Εγώ που την ψιλοκοίταξα την εγκρίνω.Έχει ανατροπές.

 

Επείσης έπρεπε να μπω στρατό για να βγει συτή η ιστορία Spider-Man που την περίμενα μήνες.  :moutra2:

 

Edited by O Φρατζάτος
  • Like 1
  • Funny 11
Link to comment
Share on other sites

54 λεπτά πριν, nikolas12 είπε:

 

Πρέπει κάποια στιγμή να ξανακάνω εκείνα τα ποστ παρουσίασης της επόμενης ιστορίας αν βρω χρόνο. Κοίταξε, το Guardian Devil δεν ξέρω αν θα σου αρέσει. Τι εννοώ; Είναι γενικά από τις πολύ καλές ιστορίες του Daredevil. Το Born Again όμως που διάβασες είναι μακράν του δευτέρου, η νούμερο ένα και πιο ώριμη ιστορία του ήρωα, ένα magnum opus που αντικειμενικά αρέσει στον κόσμο κι ας μην είναι του υπερηρωικού. 

 

Το σχέδιο του Quesada είναι αρκετά σοβαρό κι ενήλικο και γενικά η παλέτα των χρωμάτων που χρησιμοποιούν είναι σκοτεινή. Από την άλλη, γενικά η ιστορία αφορά κυρίως τη θρησκευτική πίστη, ένα theme που γενικά υπάρχει στα κόμικ του Daredevil και πρέπει να είναι και ένα από τα κόμικ του ήρωα που δεν έχουμε μόνο street level κακούς, αλλά περνάει λίγο και στο υπερφυσικό. Η υπόθεση σπάει σε αρκετά διαφορετικά πεδία. Το πρώτο είναι ο χωρισμός του Matt από την Karen και το πως ο ίδιος βρίσκει καταφύγιο στη θρησκεία, ενώ η Karen αργότερα τον ενημερώνει ότι πάσχει από HIV.

 

dd1.png

 

Έχουμε επίσης τον Foggy που κατηγορείται για φόνο μίας γυναίκας με την οποία είχε σχέση, ισχυριζόμενος ότι είχε μετατραπεί σε δαίμονα, ενώ μία έφηβη αφήνει στον Daredevil (που ξέρει ποιος είναι στην πραγματικότητα) το μωρό της λέγοντας ότι έχει προέλθει από παρθενογένεση και ο Matt προσπαθεί να βρει τι συνέβη πραγματικά με αυτό το παιδί. Εμφανίζονται επίσης πολλοί ήρωες όπως ο Doctor Strange και η Black Widow και αρκετοί κακοί όπως ο Bullseye, αλλά και ο Mysterio που συνήθως μάχεται τον Spider-Man. Και κρατάω μυστικό

 

Η γνώμη μου όπως το βλέπω είναι ότι δεν είναι μία ιστορία που θα σε ξετρελάνει, κυρίως γιατί δεν είναι από αυτές που έχουν μαφία, Kingpin και πιάνουν πολύπλοκες θεματικές όπως το Born Again, έχει πιο πολλά στοιχεία γύρω από το υπερφυσικό, οι θρησκευτικές αναζητήσεις και τα religious themes είναι κυρίαρχο θέμα, ανακατεύονται περισσότεροι ήρωες και κακοί, άρα δεν ξέρω κατά πόσο θα την ευχαριστηθείς. Και γενικά μιλώντας όντως είναι πολύ καλή ιστορία, αλλά το Born Again είναι άλλο επίπεδο σαν κόμικ και δε θα αποφύγεις τη σύγκριση. Όμως μία καλή ιστορία Daredevil με τις γνωστές θεματικές του που ίσως παρουσιάσω σύντομα είναι το Daredevil: Yellow των Loeb/Sale που είχαν και το Spider-Man: Blue στη συλλογή. Αυτά και ελπίζω η συνήθης πολυλογία μου να βοήθησε :) 

Μετά από αυτά που είπες ο τόμος αξίζει και με το παραπάνω ανυπομονώ να το πάρω στα χέρια μου τόσο πολύ μου έχεις εξάψει το ενδιαφέρον 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Πριν από 1 ώρα, O Φρατζάτος είπε:

 

Εγώ που την ψιλοκοίταξα την εγκρίνω.Έχει ανατροπές.

 

Επείσης έπρεπε να μπω στρατό για να βγει συτή η ιστορία Spider-Man που την περίμενα μήνες.  :moutra2:

 

Γεια σου @O Φρατζάτος μου έλειψαν οι απαντήσεις σου! Αναγέννηση από τους νεκρούς; :lol:

  • Like 4
  • Funny 1
Link to comment
Share on other sites

Πάντως όλοι οι τόμοι αξίζουν! Φυσικά και για τα εξτραδάκια,το σκληρό εξώφυλλο και την εικόνα από τις ράχες των τόμων κι όλα αυτά φυσικά στην απίστευτη τιμή των 10 ευρώ ο κάθε τόμος! Με όλα αυτά που προσφέρει η συλλογή δεν μπορείς να τα βρεις σε τέτοια τιμή! 

Υ.Γ. Θα μου πείτε ότι κάποιοι σταματάνε τη συλλογή και πουλάνε το πολύ 8 ευρώ τον τόμο! Τότε πάω πάσο, αλλά και πάλι αξίζει!

  • Like 9
  • Respect 1
Link to comment
Share on other sites

Σαν χαρακτήρας, ο Daredevil είναι από τα δυνατά χαρτιά της Marvel, κατά την ταπεινή μου άποψη και μπορώ να πω ότι με προσελκύουν οι ιστορίες του. 

 

Και οι δύο δουλειές του που έτυχε να διαβάσω (μιλάω για το "Daredevil: Frank Miller & Klaus Janson" και "Daredevil: Ο Ατρόμητος"), μου άφησαν θετικότατες εντυπώσεις τόσο στα σενάριά τους, όσο και στην ποιότητα του σύμπαντος που έχει σεταριστεί γι' αυτόν. 

 

Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα μου αρέσει κι ο συγκεκριμένος τόμος. :) 

 

Εντύπωση μου έκανε και η επιλογή του συγγραφέα. Αγαπημένος τύπος ο Kevin Smith, αλλά δεν περίμενα να γράφει σενάρια για κόμικς. Και μάλιστα με πρωτοκλασάτα ονόματα ηρώων, όπως (και) ο "Spiderman". Έχει καλή πένα τελικά. 

 

Όλα αυτά, μαζί με το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ιστορία είναι του...περασμένου αιώνα (τις προτιμώ από τις "σύγχρονες"), με κάνει να έχω μεγάλες προσδοκίες και ν' ανυπομονώ να την διαβάσω. :P 

 

 

:beer:

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

4 ώρες πριν, Indian είπε:

Σαν χαρακτήρας, ο Daredevil είναι από τα δυνατά χαρτιά της Marvel, κατά την ταπεινή μου άποψη και μπορώ να πω ότι με προσελκύουν οι ιστορίες του. 

 

Και οι δύο δουλειές του που έτυχε να διαβάσω (μιλάω για το "Daredevil: Frank Miller & Klaus Janson" και "Daredevil: Ο Ατρόμητος"), μου άφησαν θετικότατες εντυπώσεις τόσο στα σενάριά τους, όσο και στην ποιότητα του σύμπαντος που έχει σεταριστεί γι' αυτόν. 

 

Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα μου αρέσει κι ο συγκεκριμένος τόμος. :) 

 

Εντύπωση μου έκανε και η επιλογή του συγγραφέα. Αγαπημένος τύπος ο Kevin Smith, αλλά δεν περίμενα να γράφει σενάρια για κόμικς. Και μάλιστα με πρωτοκλασάτα ονόματα ηρώων, όπως (και) ο "Spiderman". Έχει καλή πένα τελικά. 

 

Όλα αυτά, μαζί με το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ιστορία είναι του...περασμένου αιώνα (τις προτιμώ από τις "σύγχρονες"), με κάνει να έχω μεγάλες προσδοκίες και ν' ανυπομονώ να την διαβάσω. :P 

 

 

:beer:

 

O Kevin Smith είναι γενικά μέγας geekουλας. Εγώ τον ήξερα σαν σκηνοθέτη του Clerks όπου έκανε και τον Silent Bob από το γνωστό δίδυμο Jay and Silent Bob, αλλά μιλάμε για τύπο που αγαπάει πάρα πολύ την ποπ κουλτούρα και οτιδήποτε φέρνει σε geek. Και παρά το ότι είναι σκηνοθέτης κυρίως σε κωμωδίες, έχει γράψει και κόμικ με σοβαρή θεματολογία όπως το Guardian Devil. Προσθέτουμε και το Spider-Man που επισημαίνεις από την Οξύ και έχει βγει στα ελληνικά είναι πολύ καλό και εκτός αυτών έχει γράψει και την επιστροφή του Oliver Queen ως Green Arrow και αρκετά limited series για τον Batman.

 

Επειδή πάντα σας αρέσει να σας προσθέτω ένα fun fact που μπορεί να μην ξέρατε, o Smith το 2002 είχε αναλάβει δύο τίτλους για τη Marvel, το Spider-Man/Black Cat: The Evil That Men Do που όπως είπαμε έχει βγει στα ελληνικά και το Daredevil/Bullseye: The Target. Ο πρώτος ήταν προγραμματισμένος για έξι τεύχη, αλλά το τρίτο τεύχος είχε ήδη καθυστερήσεις μηνών, γιατί ο Smith δούλευε σε δύο ταινίες ταυτόχρονα, η μία ήταν το sequel του Clerks. Τελικά η πρώτη σειρά ολοκληρώθηκε τέσσερα χρόνια μετά, το 2006, ενώ του Daredevil δε βγήκε ποτέ δεύτερο τεύχος και ο Smith είπε στη συνέχεια τι θα γινόταν. Που είναι όμως το fun fact;

 

Το fun fact είναι ότι ο Smith από το 2002 που τα ξεκίνησε αυτά τα δύο projects είχε αναλάβει και μία σειρά για τη Black Cat και μία για τον Spider-Man. Όταν λοιπόν η Marvel είδε τις απίστευτες καθυστερήσεις των τευχών, έδωσε τη σειρά του Spidey στον Millar και βγήκαν τα 12 τεύχη του Marvel Knights Spider-Man σε σχέδιο του Terry Dodson και του Frank Cho, μία από τις καλύτερες ιστορίες Spider-Man που τα 8 πρώτα τεύχη της θα δούμε στα νούμερα 56 και 60 της συλλογής της Marvel.

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

On 17/6/2021 στο 12:47 ΜΜ, nikolas12 είπε:

 

Πρέπει κάποια στιγμή να ξανακάνω εκείνα τα ποστ παρουσίασης της επόμενης ιστορίας αν βρω χρόνο. Κοίταξε, το Guardian Devil δεν ξέρω αν θα σου αρέσει. Τι εννοώ; Είναι γενικά από τις πολύ καλές ιστορίες του Daredevil. Το Born Again όμως που διάβασες είναι μακράν του δευτέρου, η νούμερο ένα και πιο ώριμη ιστορία του ήρωα, ένα magnum opus που αντικειμενικά αρέσει στον κόσμο κι ας μην είναι του υπερηρωικού. 

 

Το σχέδιο του Quesada είναι αρκετά σοβαρό κι ενήλικο και γενικά η παλέτα των χρωμάτων που χρησιμοποιούν είναι σκοτεινή. Από την άλλη, γενικά η ιστορία αφορά κυρίως τη θρησκευτική πίστη, ένα theme που γενικά υπάρχει στα κόμικ του Daredevil και πρέπει να είναι και ένα από τα κόμικ του ήρωα που δεν έχουμε μόνο street level κακούς, αλλά περνάει λίγο και στο υπερφυσικό. Η υπόθεση σπάει σε αρκετά διαφορετικά πεδία. Το πρώτο είναι ο χωρισμός του Matt από την Karen και το πως ο ίδιος βρίσκει καταφύγιο στη θρησκεία, ενώ η Karen αργότερα τον ενημερώνει ότι πάσχει από HIV.

 

dd1.png

 

Έχουμε επίσης τον Foggy που κατηγορείται για φόνο μίας γυναίκας με την οποία είχε σχέση, ισχυριζόμενος ότι είχε μετατραπεί σε δαίμονα, ενώ μία έφηβη αφήνει στον Daredevil (που ξέρει ποιος είναι στην πραγματικότητα) το μωρό της λέγοντας ότι έχει προέλθει από παρθενογένεση και ο Matt προσπαθεί να βρει τι συνέβη πραγματικά με αυτό το παιδί. Εμφανίζονται επίσης πολλοί ήρωες όπως ο Doctor Strange και η Black Widow και αρκετοί κακοί όπως ο Bullseye, αλλά και ο Mysterio που συνήθως μάχεται τον Spider-Man. Και κρατάω μυστικό

 

Η γνώμη μου όπως το βλέπω είναι ότι δεν είναι μία ιστορία που θα σε ξετρελάνει, κυρίως γιατί δεν είναι από αυτές που έχουν μαφία, Kingpin και πιάνουν πολύπλοκες θεματικές όπως το Born Again, έχει πιο πολλά στοιχεία γύρω από το υπερφυσικό, οι θρησκευτικές αναζητήσεις και τα religious themes είναι κυρίαρχο θέμα, ανακατεύονται περισσότεροι ήρωες και κακοί, άρα δεν ξέρω κατά πόσο θα την ευχαριστηθείς. Και γενικά μιλώντας όντως είναι πολύ καλή ιστορία, αλλά το Born Again είναι άλλο επίπεδο σαν κόμικ και δε θα αποφύγεις τη σύγκριση. Όμως μία καλή ιστορία Daredevil με τις γνωστές θεματικές του που ίσως παρουσιάσω σύντομα είναι το Daredevil: Yellow των Loeb/Sale που είχαν και το Spider-Man: Blue στη συλλογή. Αυτά και ελπίζω η συνήθης πολυλογία μου να βοήθησε :) 

Πείστηκα και γω με τη σειρά μου (καθώς & για τον επόμενο), έχοντας να επενδύσω σε τομάκι απο τον #43! Τέτοιες τοποθετήσεις πριν την εκάστοτε κυκλοφορία είναι πολύτιμες και βοηθούν ιδιαίτερα όσους ψωνίζουμε επιλεκτικά την συλλογή. Ευχαριστούμε

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Είχα διαβάσει μερικά τεύχη της συλλογής κατά την διάρκεια των διακοπών του Πάσχα αλλά λόγω των πανελληνίων δεν είχα προλάβει να γράψω κριτική οπότε θα πω τώρα δυο λόγια για το καθένα (με ελαφρά spoilers).

Οίκος του Μ

Το συγκεκριμένο event ασχολείται με τις συνέπειες του "Εκδικητές: Διάλυση". Μιας και η "Διάλυση" είναι από τους λιγότερο αγαπημένους μου τόμους της συλλογής και με το όνομα του Bendis στο σενάριο δεν ήξερα τι να περιμένω. Ευτυχώς, η ιστορία με εξέπληξε θετικά. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα elseworld όπου οι χαρακτήρες αρχίζουν να ανακτούν τις μνήμες τους από την κανονική τους ζωή. Το cast είναι τεράστιο αλλά εξισορροπείται, δίνοντας έμφαση σε μερικούς χαρακτήρες ενώ άλλοι παραμένουν στο υπόβαθρο. Το τέλος είναι τολμηρό και φαίρνει σημαντικές αλλαγές στα κόμικς της Marvel. Δεν μπορώ να φανταστώ πως ήταν η εμπειρία του να διαβάζει κανείς τον "Οίκο του Μ" όσο κυκλοφορούσε για πρώτη φορά. Γενικά, είναι πάνω-κάτω αυτό που περιμένω από ένα καλό event της Marvel.

Wolverine: Η Αρχή
Αυτή η ιστορία είχε θέσει στον εαυτό της έναν πολύ δύσκολο στόχο αλλά μπορώ να πω ότι τον πέτυχε ακριβώς. Αποκαλύπτοντας ένα κομμάτι της ιστορίας του Wolverine, ο Paul Jenkins, καταφέρνει να προσθέσει άλλη μια διάσταση στον Wolverine ως χαρακτήρα, χωρίς να χαλάει κάτι ούτε να γίνεται κλισέ. Η πλοκή έχει πολύ ωραία δομή και απέχει αρκετά από το παραδοσιακό υπερηρωικό κόμικ. Το σχέδιο είναι επίσης υπέροχο και αποτυπώνει άριστα την εποχή στην οποία διαδραματίζεται η ιστορία, καθώς και τα συναισθήματα των χαρακτήρων σε ορισμένα καρέ. Οι εν λόγω χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι και σε τραβάνε μέσα στην ιστορία ενώ το σενάριο, αν και αποκαλύπτει αρκετά πράγματα για τον Logan, όχι μόνο αφήνει αρκετά ερωτήματα αναπάντητα αλλά δημιουργεί ακόμα περισσότερα! Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει να κρατήσει τον χαρακτήρα ζωντανό. Το "Wolverine: Η Αρχή" είναι ένας από τους αγαπημένους μου τόμους της συλλογής και θα ψάξω και για άλλες δουλειές από τους ίδιους συντελεστές στο μέλλον.

The Ultimates: Εθνική Ασφάλεια
Στην συνέχεια των Ultimates βλέπουμε την ομάδα υπερηρώων να αντιμετωπίζει μια εξωγήινη απειλή. Σε αυτόν τον τόμο κυριαρχεί η δράση ενώ το συναισθηματικό κομμάτι της ιστορίας κυρίως εστιάζει στο πως να κλείσει τα character arcs των χαρακτήρων από τον προηγούμενο τόμο. Υπάρχουν και μερικές νέες προσθήκες στην ομάδα, όπως η Black Widow και ο Hawkeye, οι οποίοι όμως -αν και καταλαβαίνω για ποιον σκοπό βρίσκονται στην ιστορία- θα μπορούσαν να ήταν πιο ανεπτυγμένοι. Επίσης εμφανίζονται ο Quicksilver και η Scarlet Witch, αν υπάρχουν μόνο για περίπου τρία καρέ και αντιμετωπίζονται ως αστείο. Το σχέδιο του Hitch στην γνωστή ποιότητα του. Τελικά, πιστεύω ότι αυτό το Ultimates θα αρέσει σε όσους άρεσε και το προηγούμενο. Οι χαρακτήρες του Millar είναι εθιστικοί γι' αυτό θα ψάξω για το Ultimates 2 στο μέλλον.

Τρία αρκετά ικανοποιητικά τεύχη της συλλογής που ήταν απόλαυση να διαβάσω. Μακάρι όσα έχω αφήσει αδιάβαστα να έχουν την αντίστοιχη ποιότητα!

  • Like 11
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.