Jump to content

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΛΛΟΓΗ GRAPHIC NOVELS ΤΗΣ MARVEL


germanicus
 Share

Recommended Posts

@nikolas12

 

Κι εξαιρετική παρουσίαση και ανάρτηση εξωφύλλου. Σήμερα είναι η ημέρα σου, φίλε! :clap2:

 

 

:beer:

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

On 5/5/2021 στο 1:13 ΜΜ, nikolas12 είπε:

Αν και αποφεύγω τα back to back review και εξώφυλλο, ας ανέβει το τεύχος 44 που βρέθηκε σήμερα το πρωί. Μια σημείωση μόνο, το σχέδιο μπορεί να είναι ρετρό όπως το χαρακτηρίζουμε, αλλά δεν είναι τόσο έντονο αυτό το στοιχείο όσο σε άλλους τόμους πχ Hulk Σιωπηλές Κραυγές, Doctor Strange κτλ. Πολύ καθαρό και πολύ όμορφο, για περισσότερα σας προτείνω να το ψάξετε να δείτε αν σας αρέσει.

 

MARVELGRAPHICNOVELS_0044.jpg  MARVELGRAPHICNOVELS_0044z.jpg

 

Και όπως ξέραμε ήδη το The Thanos Imperative έρχεται στα ελληνικά (λείπει καιρό ο @Retroplaymo να πανηγυρίσει για τον Θανασάκη όπως τον αποκαλεί), ένας πολύ διαφορετικός τόμος και φυσικά είμαι κατενθουσιασμένος!

 

thanos imperative.jpg

θα ήθελα να μου πεις δυο λόγια για την ιστορία της επιστροφής του θάνος αν μπορείς φυσικά και έχεις χρόνο 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

2 λεπτά πριν, nikolas1503 είπε:

θα ήθελα να μου πεις δυο λόγια για την ιστορία της επιστροφής του θάνος αν μπορείς φυσικά και έχεις χρόνο 

 

Αν γνωρίζεις αγγλικά, μπορείς να ρίξεις μία ματιά ΕΔΩ! :) 

 

 

:beer:

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

On 6/5/2021 στο 8:48 ΜΜ, Indian είπε:

 

Αν γνωρίζεις αγγλικά, μπορείς να ρίξεις μία ματιά ΕΔΩ! :) 

 

 

:beer:

Πολύ ωραίο αλλά θα ήθελα μια βοήθεια να καταλάβω που είμαστε πάνω-κατω στο timeline και γενικά υπάρχει κάπου που να μπορώ να δω το storyline της γης 616

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

17 ώρες πριν, Bouyio είπε:

Πολύ ωραίο αλλά θα ήθελα μια βοήθεια να καταλάβω που είμαστε πάνω-κατω στο timeline και γενικά υπάρχει κάπου που να μπορώ να δω το storyline της γης 616

 

Δεν ξέρω αν σε βοηθούν αυτά τα δύο links (ΕΔΩ κι ΕΔΩ), αλλά ρίξε μία ματιά, μέχρι να βρεις κάποια πιο εμπεριστατωμένη βοήθεια. :) 

 

 

:beer:

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Ας πω κι εγώ δύο λόγια για τον 38ο τόμο της Συλλογής ("Ultimates - Υπεράνθρωποι"). :) 

 

Η αλήθεια είναι ότι έχω την έκδοση που μας έχει παρουσιάσει και η Anubis, αλλά βρίσκεται στην λίστα με τα αδιάβαστα, εδώ και πολύ καιρό. Έτσι, μιας κι ο παρών τόμος είναι πιο πρόσφατος, διάβασα την συγκεκριμένη ιστορία από αυτόν. :P 

 

Βρετανική υπόθεση το εν λόγω πόνημα, μιας και οι δύο βασικοί του συντελεστές είναι αμφότεροι από την Γηραιά Αλβιώνα. Η ιστορία στηρίζεται επάνω σε ένα ενδιαφέρον σενάριο κι έχει ένα αξιόλογο cast, αποτελούμενο από πρωτοκλασάτους χαρακτήρες - Εκδικητές του σύμπαντος της Marvel. Κι από την στιγμή που υπάρχει τόσος πλουραλισμός χαρακτήρων, δεν θα ήταν δυνατό να βρίσκονται όλοι στην “πρώτη γραμμή” του ενδιαφέροντος. Έτσι εδώ το ενδιαφέρον μονοπωλείται ανάμεσα στον Captain America και τον Hulk, για διαφορετικούς λόγους στον καθένα. Ο πρώτος γιατί είναι το σύμβολο της Αμερικής, της νίκης και της ελευθερίας κι ο δεύτερος γιατί είναι η προσωποποίηση του ολέθρου της καταστροφής και του ολικού παραλογισμού. Τραγική φιγούρα ο Bruce Banner, ο οποίος νιώθει παραγκωνισμένος από την έρευνα της ζωής και της καριέρας του, καθώς και πολύ αμφισβητούμενος σαν επιστήμονας. Οι πράξεις του δηλώνουν θολωμένο μυαλό, αλλά και μεγάλο πόνο. Δίκαια μπορούμε να του αποδώσουμε την ιδιότητα τόσο του καλού, όσο και του villain. Προβαίνει σε μία κίνηση εντελώς παράλογη, αλλά ταυτόχρονα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και γενναία (υπό μία άποψη). Ο τόμος θα κλείσει και με δύο άλλους πρωταγωνιστές, τον Giant-Man και την Wasp, που διεκδικούν με την σειρά τους το μερίδιο της δόξας που τους αναλογεί. 

 

Η υπόθεση, μπορεί να είναι καλογυρισμένη κι άρτια από πολλές απόψεις, μου σχηματίστηκε, όμως, η εντύπωση ότι δεν μας έδωσε κάτι νέο. Απλά παρέθετε γεγονότα και καταστάσεις που (λίγο-πολύ) μας είναι γνωστές, μόνο που το έκανε με έναν πιο φρέσκο τρόπο. Βλέπουμε, λοιπόν, την δράση του Captain America την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι την στιγμή που χάνεται στην θάλασσα κι αποψύχεται πολλά χρόνια αργότερα. Επίσης, μαθαίνουμε για την σύσταση της ομάδας των Ultimates (μίας παραλλαγής των Avengers), υπό την διεύθυνση του Στρατηγού Fury και τέλος θα δούμε τις εσωομαδικές έριδες ανάμεσα στα μέλη. Εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος αμιγώς γνήσιος villain που θα ταλαιπωρήσει τους φίλους μας, αλλά όλο τον σαματά εδώ τον κάνει ο ίδιος ο μαινόμενος Hulk. Η πλοκή, μέχρι και το τέταρτο κεφάλαιο (και με εξαίρεση την εισαγωγική αναδρομή στο παρελθόν που είχαμε στο πρώτο) δεν έχει να επιδείξει κάποια σημαντική σκηνή, αλλά γίνεται τόσο όμορφα σκηνοθετικά, που κυλάει αβίαστα. Μόλις στο προτελευταίο κεφάλαιο έχουμε, ουσιαστικά την "φασαρία", που θα ανάψει τα αίματα. :P Η ιστορία ολοκληρώνεται με κάπως παράξενο τρόπο και μία εσωτερική διαμάχη με τραγική κατάληξη που δεν νομίζω να βοήθησε καθόλου εδώ, αλλά φαντάζομαι ότι κάτι θα μας πει στο δεύτερο μέρος. Περισσότερο μου θύμισε "πυροτέχνημα" για να κλείσει η υπόθεση με μία δυνατή σκηνή. Εν κατακλείδι, μιλάμε για μία ιστορία που μου άρεσε, περισσότερο για την συγγραφική μαεστρία του Millar, παρά για την θεματολογία της, αυτή καθεαυτή. Αν ήταν κάποιος υποδεέστερος σεναριογράφος, ίσως, το τελικό αποτέλεσμα να ήταν πιο "άγευστο". Όπως και να έχει, την θεωρώ μία καλή ιστορία, που δεν είναι το αριστούργημα, αλλά αξίζει να διαβαστεί. :) 

 

Όσον αφορά το σχέδιο φαίνεται ότι έχει γίνει μία αξιόλογη δουλειά. Τα καρέ ακολουθούν πιστά την κινηματογραφική ροή που επιτάσσει το σενάριο και οι περισσότερες σκηνές έχουν ρεαλιστικά μοτίβα. Έχω, όμως, την εντύπωση ότι υπήρχαν κάποιες φορές που το έχανε κάπως στην σωστή απόδοση των προσώπων. Σε γενικές γραμμές, πάντως, με ικανοποίησε. Τα χρώματα μού άρεσαν. Υπήρχε ποικιλία και ζωντάνια, αλλά θα ήθελα το όλο εγχείρημα περισσότερο φωτεινό. Ένα-δύο τόνους ίσως. :thinking:

 

Το πρώτο από το έξτρα υλικό που θα βρούμε ξεφυλλίζοντας τον τόμο είναι το καθιερωμένο editorial του Lupoi. Μετά το πέρας της ιστορίας, ο αναγνώστης θα βρει ένα σχεδιαστικό συγκριτικό των χαρακτήρων όπως εμφανίζονται στο "κανονικό" σύμπαν και στο Ultimate, ενώ στην συνέχεια θα μάθουμε λίγα πράγματα για την καριέρα του σεναριογράφου, αλλά και του σχεδιαστή. Τα εξτραδάκια θα κλείσουν με τις όμορφες εικονογραφήσεις των εξώφυλλων των τευχών. Γι' ακόμα μία φορά λείπει το άρθρο που αφορά τα γεγονότα που δημιούργησαν την συγκεκριμένη ιστορία, αλλά δεν ξέρω αν θα είχε κάποια χρήση εδώ, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα νέο σύμπαν. Πιστεύω, πάντως, ότι θα μπορούσε να γίνει, τουλάχιστον κάποια μικρή εισαγωγή. Μικρό το κακό, όμως! ;) 

  

 

:beer:  

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Τόμος 42: Wolverine – Η Αρχή

 

Wolverine_origin1.jpg

 

Δεν έχω κρύψει ότι ο Wolverine είναι μετά τον Spidey ο αγαπημένος μου χαρακτήρας της Marvel με τον οποίο μοιράζονται γενικά 2 από τις 3 θέσεις του προσωπικού top 3 αγαπημένων κόμικ χαρακτήρων με τον τρίτο να είναι ο Batman. Το Wolverine Origin το είχα χρόνια στα πλάνα μου για διάβασμα και δεν είχα την έκδοση της Anubis, οπότε η συλλογή μου ήρθε κουτί.

 

Μια ιστορία-ταμπού

 

d2n4fkt-4bc4022a-c077-4cb2-92d2-13f59e28d42b.jpg


Μη διαβάζοντας κόμικ σε εποχές προ 2001 (παίζει να είχα κάτι Batman της Modern Times) δε γνώριζα ότι αυτή η ιστορία ήταν τόσο μα τόσο ταμπού για τη βιομηχανία του κόμικ εκείνης της εποχής. Και πράγματι αν το καλοσκεφτεί κανείς ο Wolverine ήταν ένας εξαιρετικά αναγνωρίσιμος χαρακτήρας, είχε πάρει και τα πάνω του λόγω της ερμηνείας του Hugh Jackman στην πρώτη ταινία X-Men ένα χρόνο νωρίτερα, είχαμε δει εξαιρετικές ιστορίες για τη ζωή του όπως το Weapon X του Barry Windsor-Smith και το Wolverine των Claremont-Miller που έχουμε διαβάσει και στη συλλογή, συνεπώς το βρίσκω απόλυτα λογικό να φοβούνται να πιάσουν το παρελθόν του και να μας δείξουν πως ξεκίνησε. Ειδικά από τη στιγμή που είχαν αφεθεί πολλά hints για την ηλικία του και το παρελθόν του.

 

RCO002_1462871933.jpg


Συνήθως όταν ανακατεύονται executives και δεν είναι αυστηρά δημιουργοί με τέλειες ιδέες (όπως ας πούμε είχε ο Brubaker την ιδέα του να φέρει πίσω τον Winter Soldier) που αναλαμβάνουν το project, δεν πρέπει να έχουμε το καλύτερο προαίσθημα, αφού ο Jemas ήταν πιο πολύ στέλεχος και ο Quesada ήταν κυρίως σχεδιαστής και ο Paul Jenkins που κλήθηκε να φτιάξει τους διαλόγους και να μετουσιώσει τις ιδέες του δεν είχε και την πιο εντυπωσιακή βιβλιογραφία τότε εκτός ίσως από κάποια τεύχη Hellblazer. Τέλος πάντων αυτό που εννοώ είναι ότι αν διάβαζα το 2001 ότι μια τόσο αμφιλεγόμενη και δύσκολη ιστορία, την έπιαναν δύο παθιασμένα στελέχη με έναν όχι τόσο γνωστό γραφιά θα ήμουν ανήσυχος. Τελικά το αποτέλεσμα τους δικαιώνει απόλυτα.


Πολύ καλές ιδέες – Ουσιαστικό σενάριο

 

RCO003_1462871933.jpg


 Πάνω κάτω αν ρωτήσεις κάποιον περί Wolverine θα ξέρει πως είναι από τον Καναδά, αλλά στα πρώτα τεύχη του Origin έχουμε μια πλήρη γνωριμία με τη Rose, η οποία θα αποτελέσει την πρώτη του μεγάλη αγάπη καθώς και διάφορους χαρακτήρες από την οικογένεια του και το περιβάλλον της. Το γράψιμο των πρώτων τευχών είναι μαγικό, καθώς έχει μια πολύ μεγάλη ανατροπή που μπορεί κάποιους να τους πιάσει απροετοίμαστους. Επίσης αφήνει αρκετά ερωτηματικά σχετικά με τις σχέσεις της οικογένειας και την αλληλεπίδραση του ήρωα, της Rose και των υπόλοιπων χαρακτήρων. Δε μπορώ να πω παραπάνω, γιατί θα είναι spoiler, ωστόσο ΜΗΝ διαβάσετε το παράρτημα με τις έξτρα πληροφορίες πριν την ιστορία, όπως κάνω συνήθως, ευτυχώς μου έκοψε λόγω του ότι είχα διαβάσει περί ανατροπών και δεν την πάτησα. 

 

RCO013_1462871641.jpg


Το δεύτερο μισό αφορά περισσότερο τη διαφυγή του Wolverine και της Rose στο νοτιοδυτικό Καναδά, ωστόσο τα συγκλονιστικά γεγονότα του πρώτου μισού θα έχουν πολύ μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή του πρωταγωνιστή μας, καθώς βλέπουμε πως ζει με τις δυνάμεις του, πως γίνεται όλο και πιο άγριος και κυρίως το πως η ικανότητα αυτοΐσασης τον επηρεάζει πνευματικά ώστε να ξεχάσει το τι συνέβη με την οικογένεια του και να είναι σε καλύτερη πνευματική κατάσταση. Επίσης βλέπουμε την πρώτη μεγάλη αγάπη του Wolverine και πως μέσω αυτής εξελίσσεται στον τραγικό ήρωα που γνωρίζουμε σήμερα. Αν και ο Jenkins πιστεύει πως έχει πιο πολλή συμμετοχή στο πρώτο μισό, είναι τρομερό πόσο καλά στήνει τους χαρακτήρες, πως καλλιεργεί τις διαπροσωπικές σχέσεις και κυρίως το πως σε κάνει να μισείς αυτούς που πρέπει να μισήσεις και να αγαπήσεις όσους πρέπει να αγαπήσεις. Και εδώ δε θα επεκταθώ προς αποφυγή των spoilers.


Ένα τελείως διαφορετικό σχέδιο

 

RCO022_1462871641.jpg  XMqQ6.jpg


Η αλήθεια είναι πως μπερδεύω αρκετά τα αδέρφια Kubert, Adam και Andy καθώς εκτός των ονομάτων, και το σχεδιαστικό στυλ του ενός φέρνει αρκετά στον άλλον. Εδώ έχουμε τον Andy Kubert, ο οποίος αναλύει αρκετά τις επιρροές του στο αφιέρωμα στο τέλος και τις χειρίζεται πολύ όμορφα στην αποτύπωση των χαρακτήρων. Κάνει τον Wolverine άγριο όποτε θέλει, αλλά μπορεί και να βγάλει από μέσα του το συναίσθημα του τραγικού ήρωα. Οι μάχες είναι physical και αιματηρές, ενώ το κόμικ είναι αρκετά βίαιο και σε συνδυασμό με την τραγικότητα των ηρώων αποτυπώνεται άψογα σε όσα καρέ είναι αυτό το ζητούμενο.

 

RCO022_1462871933.jpg


Όμως η πιο περίεργη τεχνοτροπία που βοηθά το κόμικ να αποτυπώνει ακόμα καλύτερα την εποχή που διαδραματίζεται είναι ο χρωματισμός. Συνήθως σε ένα κόμικ ο σχεδιαστής ζωγραφίζει την εικόνα με τα μολύβια, ύστερα η σελίδα μελανώνεται και μετά χρωματίζεται. Εδώ όμως δεν έχουμε μελάνια, αλλά αντιθέτως ο ψηφιακός χρωματισμός μπαίνει κατευθείαν πάνω στα μολύβια του Kubert. Το αποτέλεσμα είναι τα απαλά χρώματα να προσδίδουν κάτι το εντελώς καινούριο που δε θυμίζει το κλασικό σύγχρονο υπερηρωικό κόμικ. Δε θα μου άρεσε να το βλέπω σε κάθε κόμικ μου, αλλά για ιστορίες όπως το Origin ή το 1602 που είχαν εφαρμόσει την ίδια τεχνική ταιριάζει γάντι. Επίσης μου άρεσε πολύ η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε, προσδίδει κάτι διαφορετικό και δεν είναι δύσκολη στο ανάγνωσμα σε αντίθεση με κάποιες πολύπλοκες που έχω βρει σε αρκετά κόμικ του Thor τα τελευταία χρόνια.


Τελικός απολογισμός – Σε ποιους προτείνεται

 

Wolverine-Origin-new-int.jpg


Προφανώς μου άρεσε πολύ η ιστορία συνολικά, η αλήθεια είναι ότι όντως το πρώτο με το δεύτερο μισό παρουσιάζουν διαφορές μεταξύ τους ως προς τον τρόπο γραφής και το ρυθμό που κινείται η πλοκή, εμένα ίσως μου άρεσε λίγο περισσότερο το πρώτο, αλλά η ιστορία γενικά είναι πάρα πολύ όμορφη, ενώ και το αφιέρωμα είναι πλούσιο και αναλυτικό δίνοντας πολλές πληροφορίες για το πως πάρθηκαν οι αποφάσεις να βγει η έκδοση και πως αναπτύχθηκαν οι ιδέες. Προτείνεται λοιπόν σε όλους.

  • Like 11
  • Respect 1
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

On 6/5/2021 στο 8:48 ΜΜ, Indian είπε:

 

Αν γνωρίζεις αγγλικά, μπορείς να ρίξεις μία ματιά ΕΔΩ! :) 

 

 

:beer:

Σε ευχαριστώ για την βοήθεια  πρέπει να έχω διαβάσει και τις ιστορίες Annihilation και War of Kings για να καταλάβω τι γίνεται σε αυτήν η δεν είναι απαραίτητο ;

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

On 14/5/2021 στο 3:07 ΜΜ, nikolas1503 είπε:

Σε ευχαριστώ για την βοήθεια  πρέπει να έχω διαβάσει και τις ιστορίες Annihilation και War of Kings για να καταλάβω τι γίνεται σε αυτήν η δεν είναι απαραίτητο ;

 

Εδώ δυστυχώς με πιάνεις απροετοίμαστο. Δεν είμαι άριστος γνώστης. :sorry:

 

 

:beer:

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Μετά από την ανάγνωση του 39ου τόμου της συλλογής Marvel, που αναφέρεται στην "Απώλεια" που βιώνει ο Άνθρωπος - Αράχνη, ας πω κι εγώ την γνώμη μου. :)

 

Ακόμα ένας τόμος της συλλογής αναφέρεται σε έναν μεγάλο πρωταγωνιστή του Οίκου των Ιδεών, αλλά και της Ένατης Τέχνης γενικότερα. Ο λόγος για τον Spider-Man, ο οποίος εδώ θα μας μιλήσει για μία μεγάλη απώλεια και τον τρόπο που διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Ο (πρωτότυπος) τίτλος σίγουρα δεν θα μπορούσε να είναι τυχαίος, καθώς σχετίζεται με την κατάθλιψη. Μην με ρωτάτε πώς και γιατί. Δεν είμαι ειδικός. :)

 

Ο Jeph Loeb, ανάμεσα στα αξιόλογα σενάρια που μας έχει χαρίσει, έρχεται το πλήρωμα του χρόνου να μας μιλήσει για την προσωπική ζωή του Peter Parker και ιδιαίτερα για την σχέση του με δύο γυναίκες που σημάδεψαν ανεξίτηλα την ζωή του. Πιο συγκεκριμένα το ενδιαφέρον θα στραφεί στην Gwen Stacy, η οποία τόσο άδικα έφυγε από το προσκήνιο.

 

Το σενάριο, λοιπόν, είναι ένα πρωτότυπο σύνολο από συγγραφικές τεχνικές σκηνοθεσίας, στο οποίο αυτό που εντυπωσιάζει τον αναγνώστη είναι ο τρόπος που κυλάει η υπόθεση, μέσω της αφήγησης από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή. Εδώ, ο Parker θα ηχογραφήσει μερικές στιγμές της ζωής του, συνδεδεμένες με την γνωριμία του με την Gwen, σαν να θέλει να εκφραστεί εντελώς εξομολογητικά και να πει στην εκλιπούσα φίλη του όσα δεν πρόλαβε να της πει. Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε (και) με ένα “ασυνήθιστο” origin του χαρακτήρα, το οποίο (όπως μας εξηγεί κι ο ίδιος ο συγγραφέας) δεν ξεκινάει από την πρώτη στιγμή, αλλά από εκεί που ο Parker μαθαίνει τις δυνάμεις του κι αρχίζει να μεταμορφώνεται από ένας βιβλιοφάγος φοιτητής, σε έναν ενήλικο, χιουμορίστα έφηβο, με διπλή ζωή και με αίσθηση του κινδύνου και του καθήκοντος. Η ιστορία ξεκινάει, λοιπόν, με μία συγκινητική σκηνή, για να συνεχίσει με το να εισάγει σχεδόν σε κάθε κεφάλαιο κι από έναν σπουδαίο villain που έχει μονομαχήσει με τον “Αραχνάκια”. Έτσι ο συγγραφέας θέλει, με αυτόν τον τρόπο, να εκτονώσει κάπως το συγκινησιακό φορτίο και να αποφύγει να κάνει πολύ μελό την δημιουργία του. Γιατί όπως και να το κάνουμε, καλός ο Spider-Man, αλλά τον θέλουμε στην μάχη. :P Παράλληλα, όμως, (κι ενώ συνεχίζεται η αφήγηση - μαγνητοφώνηση) βλέπουμε και τις σχέσεις που αναπτύσσονται στην γνωστή μας παρέα, καθώς και την αποδοχή της οποίας τυγχάνει ο πρωταγωνιστής από τα υπόλοιπα μέλη. Προσωπικά θεωρώ μεγάλο το ρίσκο που πήρε ο Loeb, εισάγοντας τόσα πολλά στοιχεία μέσα σε έξι μόνο κεφάλαια, αλλά νομίζω ότι το τελικό αποτέλεσμα τον δικαίωσε. Ήθελε μαεστρία να επιτευχθεί ένα σενάριο, που να έχει συναίσθημα, συγκίνηση, διαχείριση κοινωνικών σχέσεων, αλλά και την κλασική δράση κι ένταση. Σε γενικές γραμμές νομίζω ότι με κάλυψε από όλες τις απόψεις. Το μοναδικό, ίσως, παράπονο που θα μπορούσα να εκφράσω είναι ότι (κι εδώ) ένιωσα ότι, ενώ τα κεφάλαια είχαν σχέση μεταξύ τους και πήγαιναν την υπόθεση ένα βήμα παραπέρα κάθε φορά, η είσοδος στο παιχνίδι των διαφόρων κακών, που πρωταγωνιστούσαν σε μάχες που είχαν δώσει με τον Spider-Man παλαιότερα, έμοιαζε κάπως ασύνδετη από κεφάλαιο σε κεφάλαιο. Μου γεννήθηκε η πεποίθηση λοιπόν, ότι αυτή η εισαγωγή έγινε απότομα και με όχι και τόσο μεγάλη φροντίδα. Εννοείται, πάντως, ότι κι αυτοί συμβάλλουν στο origin του χαρακτήρα και δεν θα έπρεπε να λείπουν και ίσως αυτός ο τρόπος χρησιμοποιήσής τους να μην ήταν τόσο άσχημος τελικά, μιας και μιλάμε για αφήγηση γεγονότων, χωρίς κάποια σφιχτή χρονολογική σειρά. Με αυτή την κίνηση ο συγγραφέας θέλει να τονίσει το πόσο έντονο ήταν το αίσθημα του καθήκοντος για τον πρωταγωνιστή, που θυσίαζε πολλές όμορφες κι ανεκτίμητες στιγμές από την προσωπική του ζωή. Το φινάλε, μας επαναφέρει στην πραγματικότητα, την οποία βιώνει ο Parker κι επιστρέφει η συγκίνηση που νιώσαμε στην αρχή. Τελικά, εκ του αποτελέσματος, καταλαβαίνουμε ότι ο συγκεκριμένος ήρωας έχει “ταλαιπωρηθεί” αρκετά από τους εκάστοτε συγγραφείς που έχουν αναλάβει την εξιστόρηση του “βίου” του κι ας θέλει να περνάει το ανέμελο και κωμικό στυλ του, με το οποίο μας συστήθηκε.

 

Θέλοντας να πούμε δύο λόγια και για το cast της ιστορίας, έχουμε να κάνουμε με έναν σημαντικό αριθμό χαρακτήρων που είχαν θέση στην ζωή, αλλά και στην καρδιά του φίλου μας. Μιας και είμαι άσχετος με τα υπερηρωικά κόμικς, εκτίμησα το γεγονός ότι μου δόθηκαν πληροφορίες σχετικά με την Gwen Stacy και τον τρόπο που εκείνη λειτούργησε στην σειρά, αλλά και για την Mary Jane Watson, την οποία δεν την είχα για τόσο…αλέγκρα! :P Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει κι ο χαρακτήρας του Flash, ο οποίος δηλώνει, κάποια στιγμή, ότι κατετάγει στον Στρατό, με ό,τι αυτό θα σημαίνει για την μετέπειτα ζωή του, αλλά και του Harry Osborn, ο οποίος εδώ φαίνεται ήπιων τόνων, σε σχέση με τις ταινίες. Ακόμα και οι κακοί δείχνουν τις δυνατές κι εγκληματικές τους προσωπικότητες, αλλά σίγουρα όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό, μιας κι ο ρόλος τους εδώ είναι να ανάψουν λίγο τα αίματα και να αποφορτίσουν την συναισθηματική κατάσταση.

 

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία ιστορία που μου άρεσε αρκετά, παρά τα ελάχιστα ψεγάδια που εντόπισα και σίγουρα είναι από εκείνες που μας κάνουν να συμπαθούμε περισσότερο τον Spider-Man, αλλά ακόμα περισσότερο τον Peter Parker. ;) Οι φίλοι του Spidey, λοιπόν, εννοείται ότι θα πρέπει να την διαβάσουν, το ίδιο κι εκείνοι που ενδιαφέρονται για σκηνές (ήπιας) δράσης, αλλά και ρομαντισμού. Οι υπόλοιποι, που δεν γνωρίζουν πολλά για το origin και τα πρώτα βήματα του χαρακτήρα (πράγμα απίθανο :P ), καλό θα είναι να ξεκινήσουν το ταξίδι τους με κάποια άλλη σειρά του για να μπουν καλύτερα στο κλίμα και στους χαρακτήρες. :)

 

Κι ερχόμαστε στον εικαστικό τομέα. Προσωπικά μου άρεσε αρκετά η απόδοση του τοπίου, αλλά η αλήθεια είναι ότι δυσανασχέτησα κάπως με τους χαρακτήρες. Υπήρχαν φορές που ήταν χοντροκομμένοι, με παραμορφωμένα πρόσωπα και μικροσκοπικά άκρα, που περισσότερο έμοιαζαν με άτσαλες καρικατούρες, παρά με αυτό που ήθελε να αποτυπώσει το σενάριο. Θα διαφωνήσω, λοιπόν, με τον κύριο Lupoi, όταν έλεγε ότι το σχέδιο είναι σχεδόν τέλειο. Σίγουρα πάντως δεν είναι κι άσχημο. Όλη η σχεδιαστική δομή του μου έφερε στο μυαλό την λατρεμένη σειρά “Spider-Man and his amazing friends" κι αυτός στάθηκε ένας από τους (κύριους) λόγους να του δώσω έξτρα πόντους. :P Όσον αφορά τον χρωματισμό, αυτός είναι αξιόλογος. Η φωτεινότητα είναι εξαιρετική και βοηθάει στο σωστό στήσιμο των καρέ. Εκεί που χρειάζεται είναι σκούρα κι εκεί που πρέπει (στα περισσότερα σημεία της ιστορίας) είναι ζωηρή και με μία ενδιαφέρουσα ποικιλία χρωμάτων. Έξυπνη ιδέα η επικράτηση του μπλε χρώματος στην αρχή και το τέλος της ιστορίας, “παίζοντας” κατά κάποιον τρόπο με τον τίτλο.

 

Όσον αφορά το έξτρα υλικό που φιλοξενείται στον παρόντα τόμο, μπορούμε να πούμε με το χέρι στην καρδιά ότι επιστρέψαμε στην κανονικότητα, που μας είχε (καλό)μάθει η συλλογή. Έχουμε, λοιπόν, το καθιερωμένο editorial, επιμελημένο από τον Marco Lupoi, για να περάσουμε στην επόμενη σελίδα όπου θα βρούμε την στήλη (που μας είχε λείψει από τους προηγούμενους τόμους) με τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την ιστορία. Μετά το πέρας της ιστορίας, ο αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να διαβάσει ένα εκτενές βιογραφικό του συγγραφέα, αλλά και του σχεδιαστή, καθώς και μία συζήτηση που θα έχουν μεταξύ τους, όσον αφορά την δημιουργία των εξώφυλλων της σειράς κι όχι μόνο. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους, αλλά εγώ σίγουρα την βρήκα απολαυστική. :)

 

 

:beer:

  • Like 10
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Έχουμε φτάσει στους 44 τόμους (16 ακόμα για να ολοκληρωθεί η πρώτη 60άδα)

 

image.thumb.jpeg.3de73375cf8a12a6c6a881088fde9c12.jpeg

 

και αυτή είναι η 1000στή απάντηση σε αυτό το θέμα.:):D

 

 

 

  • Like 17
Link to comment
Share on other sites

Κοίτα να δεις που έχασα το βραβείο του χιλιοστού πελάτη ποσταρίσματος για λίγο! :moutra2:

 

Όπως την πατάει ο Ντόναλντ από τον Γκαστόνε! :lol:

 

 

:beer:

  • Like 1
  • Funny 8
Link to comment
Share on other sites

~ Τόμος 42 ~ Wolverine ~ Η Αρχή ~

 

Εξαιρετικός τόμος με το σχέδιο να ταιριάζει πλήρως στην εποχή που διαδραματίζονται τα γεγονότα. 

Η εξέλιξη του παιδιού που αργότερα θα γίνει ένας ατρόμητος ήρωας είναι θεαματική και συναρπαστική! 

Όταν το είχα πρωτοδιαβάσει στα αγγλικά δεν έπεσα μέσα στο ποιο από τα 2 παιδιά είναι ο πρωταγωνιστής, αλλά δε βαριέσαι! :D

Το απόλαυσα και πραγματικά είναι από τους πολύ καλούς τόμους της συλλογής.

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

To τεύχος 45 κυκλοφόρησε και ανέβηκαν στη βάση το εξώφυλλο με το οπισθόφυλλο. Παράκληση: διαπίστωσα ότι το οπισθόφυλλο μου έχει μια μικρή χαρακιά, ενώ το είχα τσεκάρει, ίσως προκλήθηκε από την κυρία στο ταμείο που προσφέρθηκε να κόψει τη ζελατίνα. Αν θέλει κάποιος να ξανασκανάρει μόνο αυτό για να ανέβει ατόφιο στη βάση έχει καλώς, προσωρινά ανέβασα το δικό μου.

 

MARVELGRAPHICNOVELS_0045.jpg  MARVELGRAPHICNOVELS_0045z.jpg

 

Αυτή η ιστορία να ξέρετε έχει τρελό background reading, η σελίδα με την ιστορία έως τώρα είναι αρκετά μεγάλη, κυρίως γιατί το The Thanos Imperative αποτελεί ουσιαστικά το κλείσιμο ενός μεγάλου stοryline που ξεκίνησε με το πολύ γνωστό Annihilation και κυρίως το War of Kings, καθώς και το Realm of Kings. Είδα πιο πάνω ότι έγινε συζήτηση γύρω από την ιστορία, αρκετοί μου έχουν στείλει και μήνυμα να συνεχίσουμε το preview ιστοριών όπως το κάναμε και όταν αποκαλύπταμε τόμους, οπότε ίσως γίνει κάτι, ίσως και όχι. Πάντως αυτός ο τόμος θέλει ψάξιμο για ό,τι έχει συμβεί στη μέχρι τώρα ιστορία, δεν ξέρω αν θα τον πρότεινα σε όλους :) 

Επόμενος τόμος όπως γνωρίζουμε θα είναι της Spider-Gwen και τον περιμένω πως και πως γιατί ήθελα να το ψιλοπιάσω αυτό το κόμικ και όλο το άφηνα.

 

img20210520_10305220.jpg

  • Like 23
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Τόμος 38: The Ultimates – Υπεράνθρωποι
Τόμος 43: The Ultimates – Εθνική Ασφάλεια

 

739ohqh54uj41.jpg


Είχε ζητήσει ο φίλος @Manitou μια κριτική, αλλά δυστυχώς λόγω υποχρεώσεων δε βγήκε όσο έγκαιρα θα ήθελα. Ωστόσο πρέπει να πω ότι το The Ultimates 2 της ίδιας δημιουργικής ομάδας είναι στα πλάνα μου, οπότε θα του αφιερώσω εκείνο, ελπίζοντας να του αρέσει. Τους συγκεκριμένους τόμους τους είχα διαβάσει παλιότερα από την Anubis, αλλά θυμόμουν ότι γενικά μου άρεσαν πολύ, αλλά δε θυμόμουν πολλές λεπτομέρειες.


Η σύγχρονη εκδοχή των Avengers

 

136y3l.jpg


Πολλοί που θα έρθουν σε επαφή με αυτό το κόμικ δεν έχουν έρθει σε επαφή με τους Avengers, ωστόσο αυτό που ένιωσα εγώ σε τεράστιο βαθμό είναι ότι όλο αυτό είναι μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή τους. Σε τεράστιο βαθμό θα συνειδητοποιήσει κάποιος έστω και μερικώς εξοικειωμένος με το MCU ότι αυτή η ομάδα δε φτιάχτηκε ως μία κόπια των Avengers ή Avengers με άλλα designs. Προφανώς υπάρχουν αλλαγές σε σύγκριση με το main universe, αλλά θα παρατηρήσει κανείς ότι μιλάμε για μία φρέσκια εκδοχή των Avengers με ένα ρόστερ που έχει μικρές διαφοροποιήσεις από όσα ρόστερ υπήρχαν τότε και από την άλλη αυτό το ρόστερ ενέπνευσε τις ταινίες του MCU πολύ μα πολύ περισσότερο σε σχέση με κλασικά κόμικ του main universe.

 

captainamericahankpym2.jpg


Εκτός του Samuel L. Jackson στον οποίο βασίστηκε προφανώς ο Nick Fury (και αργότερα τον ενσάρκωσε) έχουμε τους πράκτορες Black Widow-Hawkeye, τον αντισυμβατικό θεό Thor που δε θέλει να μπει στην ομάδα, τους κλασικούς Iron Man και Cap που έχουν διαφορές μόνο στις στολές, αλλά και τον Banner που δε θέλει να ξαναγίνει Hulk. Όλα αυτά είναι στοιχεία στα οποία βασίστηκε λίγο ή πολύ ο Whedon στο πρώτο Avengers. Ακόμα και οι κακοί μας είναι, σε μια διαφορετική μορφή, οι Chitauri που παρουσιάζουν και στοιχεία από άλλους κακούς όπως οι Skrulls.

 

96189ef01320062a381d5b0793997187cf-01-bryan-hitch.w710.jpg  ultimateshulk13.jpg

 

Εκτός αυτού μιλάμε για κόμικ που βασίζεται πολύ στην επικαιρότητα και τα πρόσωπα της εποχής, γι’ αυτό αναφέρονται γνωστοί ηθοποιοί ή εμφανίζονται κιόλας (με πλάτη ή χωρίς να φαίνεται πρόσωπο ελλείψει άδειας), ενώ ο Πρόεδρος της Αμερικής είναι ξεκάθαρα ο τότε Πρόεδρος Bush.


Διάφορα ενδιαφέροντα στοιχεία για το σενάριο συν λεπτομέρειες

 

de796a0c50eea0e82fbc5bd68f3403f5.jpg  p_5_13 copy.jpg


Εκτός των παραπάνω ο Millar εμφανίζει και τους Ant Man και Wasp στις εκδοχές των Hank Pym και Janet με διαφορετικό προσανατολισμό σε σχέση με το main universe. Επίσης ο Millar δε γράφει με τη λογική μιας μεγάλης σειράς όπου αυτά είναι τα πρώτα δύο Volumes με ξεχωριστές ιστορίες που έχουν χαλαρή σύνδεση μεταξύ τους και ύστερα ξεκινάει το τρίτο. Εδώ έχουμε λογική ενιαίας ιστορίας με αρχή, μέση και τέλος. Έτσι φροντίζει στα πρώτα έξι τεύχη να μας δείξει κυρίως το origin της ομάδας και το σχηματισμό της και να κρατήσει για το δεύτερο τον main κακό.

 

Henry_Pym_Ultimates_Vol_1_3_pg03.jpg

 

Αναπτύσσει διεξοδικά τις σχέσεις του και εξελίσσει τους χαρακτήρες ακόμα και εντός λίγων τευχών. Ο απόμακρος Thor γίνεται φίλος με τους Cap, Iron Man, ο Banner χάνει τη λογική του, ο Hank Pym ζηλεύει την Janet και γενικότερα βλέπουμε πολύ ωραίες δυναμικές αποτυπωμένες στο χαρτί. Υπάρχει το βρετανικό χιούμορ του Millar, αλλά ταυτόχρονα πιάνει και σοβαρά θέματα όπως ο πόλεμος, η καταστροφή και η ενδοοικογενειακή βία δείχνοντας ότι υπάρχει κάτι παραπάνω από το ντάπα ντούπα.

 

ultimateshulk10.jpg


Εδώ θα αναφερθώ και σε ένα εξτραδάκι που δεν υπάρχει στους τόμους, αλλά στην έκδοση της Anubis. Οι δύο δημιουργοί έχουν έναν εξαιρετικό σχολιασμό ανά τεύχος που καθόμουν και τον διάβαζα παράλληλα. Και οι δύο έχουν ωραίο βρετανικό χιούμορ και ωραία χημεία και μιλούν για τη διαδικασία δημιουργίας του κόμικ. Αξίζει να δείτε πολλές λεπτομέρειες τις οποίες συζητάνε όπως αγαπημένο τους τεύχος, που λύγισαν, που χρειάστηκε να ζητήσουν περισσότερες σελίδες.

 

p_5_19 copy.jpg 

 

Εκεί επίσης μας λένε ότι υπάρχει ένα καρέ με τον Spider-Man και ένα με τους Superman, Lois Lane και Jimmy Olsen. Ναι, καλά διαβάσατε! Ψάξτε τα κι εσείς! Επίσης αναφέρουν πως η Red Lion Pub που τα πίνει ο Hank υπάρχει όντως στη Βοστώνη, αλλά λίγοι ξέρουν πως υπάρχει και στην Αθήνα τέτοια pub με το ίδιο σήμα. Είναι ανάμεσα στο Παγκράτι και τα Ιλίσια πίσω από το Hilton, έχω μεγαλώσει εκεί κοντά και έχω πιει ουκ ολίγα pints εκεί, οπότε τώρα που διάβαζα το κόμικ τη θυμήθηκα.


Το κινηματογραφικό σχέδιο του Hitch

 

ultimateshulk8.jpgultimateshulk3.jpg


Όσο δε με τρελαίνει ο Bryan Hitch σαν σεναριογράφος, άλλο τόσο με εξιτάρει σαν σχεδιαστής. Βέβαια βαρέθηκα να διαβάζω για κινηματογραφικό σχέδιο σε όλα τα αφιερώματα, αλλά τι να κάνουμε ισχύει 100% και το αναπαράγω και εγώ. Ο Hitch δίνει ρέστα και ο Millar τον παραδέχεται ουκ ολίγες φορές στο σχολιασμό τους. Εντυπωσιακά πρόσωπα, τρομερή εκφραστικότητα, μεγάλη φαντασία, αρκετή έρευνα για ιστορικές απεικονίσεις, τεράστιες εικόνες καταστροφής και κυρίως μεγάλα δισέλιδα πάνελ με πανοραμικά πλάνα που απεικονίζουν μάχες ή επικείμενες συγκρούσεις. Το σχέδιο δεν είναι απλώς καλό. Είναι Α-Π-Ο-Λ-Α-Υ-Σ-Τ-Ι-Κ-Ο, σύγχρονο με πλούσια χρώματα και όμορφο μελάνωμα. Έχει όντως μια κινηματογραφική άποψη και φαίνεται πως προφανώς κι αυτό επηρέασε το MCU οπτικά. Παρ' ότι είναι κόμικ του 2002, στέκεται και σήμερα πολύ καλά.


Για ποιους προτείνεται και 1-2 μικρά αρνητικά της έκδοσης

 

ultimates5.jpg


Ένα παράπονο από τη Hachette είναι ότι ο δεύτερος τόμος αν και 7 τευχών δεν είχε έξτρα αφιέρωμα. Ίσως να έπρεπε να σπάσει το αντίστοιχο του πρώτου τόμου ή να είχαν βάλει τον σχολιασμό των δημιουργών. Ένα παράπονο από την επιμέλεια είναι ότι χρησιμοποιήθηκε και η παλιά μετάφραση και όπως και στην Anubis έτσι και εδώ κάποιες φράσεις στα γερμανικά έμειναν αμετάφραστες. Εγώ δεν είχα πρόβλημα, γιατί έχω πάει σε ελληνογερμανικό σχολείο και μιλάω γερμανικά, άλλοι όμως δε θα ξέρουν τι λένε οι εχθροί του Cap σε εκείνες τις στιγμές. Από εκεί και μετά σε όποιον αρέσουν οι Avengers και τα μεγάλα πανοραμικά πλάνα με μάχες, αλλά με ανάπτυξη χαρακτήρων, ας το πάρει. Πρόκειται για μια πολύ ωραία ιστορία με τρομερό σχέδιο και θέλω πολύ κάποια στιγμή να διαβάσω και το δεύτερο Ultimates.

  • Like 15
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Επειτα απο προτροπη του @nikolas12να αντικατασταθει το γραντζουνισμένο οπισθοφυλλο του 45

αναρτω το δικό μου που ειναι ανέπαφο για αντικατασταση..

 

MARVELGRAPHICNOVELS_0045z.jpg  Μεταφέρθηκε στη βάση

  • Like 5
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

Κριτική για τον τόμο Γούλβεριν: Η Αρχή, με ελαφρά σπόιλερ.

 

Η ιστορία αφορά την προέλευση, του ίσως πιο αγαπημένου και γνωστού μεταλλαγμένου στον κόσμο, του Γούλβεριν. Μέσα από την ιστορία παρουσιάζονται διάφορα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή του Λόγκαν και τον οδήγησαν στο να γίνει ο ήρωας που είναι γνωστός μέχρι σήμερα. Δράση, σασπένς, ανατροπές και φυσικά δράμα, είναι τα κυριότερα στοιχεία που απαρτίζουν τον τόμο.

 

Το σενάριο είναι απρόσμενα πάρα πολύ καλό. Αυτό το λέω γιατί παρότι ο Γούλβεριν είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας ever, για την συγκεκριμένη ιστορία είχα διαβάσει κατά καιρούς ανάμικτες κριτικές και σχόλια και έτσι στην αρχή ήμουν λίγο επιφυλακτικός. Επομένως εξεπλάγην ευχάριστα όταν διάβασα τον τόμο και είδα το πόσο ωραία οι σεναριογράφοι έχουν σεβαστεί το εκδοτικό παραλθόν του ήρωα. Οι σεναριογράφοι σε διάφορες σκηνές φροντίζουν και κλείνουν έξυπνα το μάτι στον αναγνώστη, παρουσιάζοντας γεγονότα που στο μέλλον ο Λόγκαν με κάποιον τρόπο και ως ένα βαθμό θα βιώσει ξανά, όπως... παρελθόν που στοιχειώνει και σημαδεύει τον ήρωα, απώλεια μνήμης, ερωτικό τρίγωνο με τραγικό ανεκπλήρωτο έρωτα, μάχη με έναν κακό ο οποίος τον μισεί θανάσιμα, μονομαχία σε κλουβί (από την πρόσφατη τότε πρώτη ταινία Χ-ΜΕΝ), κυνήγι με λύκους κ.ά. Επιπλέον, κάποιοι από τους χαρακτήρες είναι γραμμένοι και σχεδιασμένοι με τρόπο που φέρνουν στον αναγνώστη ορισμένους χαρακτήρες από το σύμπαν των Χ-ΜΕΝ. Ενδεικτικά η Ρόουζ αντικατοπτρίζει την Τζιν, ο επιστάτης Σμίτι τον Κύκλωπα και ο κακός που τον καταδιώκει (δεν γράφω το όνομά του για να μην κάνω σπόιλερ) τον Σέιμπερτουθ. Γενικά η ιστορία διαβάζεται γρήγορα και δεν κουράζει, με το πρώτο μισό του τόμου να στήνει τους χαρακτήρες, και με το δεύτερο μισό να εξελίσσει τις σχέσεις μεταξύ τους. Τέλος, το σημαντικότερο και πιο πορωτικό στοιχείο ήταν αυτό που αφορά την αυτοΐαση του Γούλβεριν όσον αφορά το μυαλό του. Δηλαδή το μυαλό του Γούλβεριν έπειτα από μία τραυματική εμπειρία μπορεί και "θεραπεύεται" (μπορεί να διαγράψει κυριολεκτικά το συμβάν).

 

Στο κομμάτι του σχεδίου παρότι δεν είμαι λάτρης της συγκεκριμένης τεχνοτροπίας μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Το σχέδιο μου δημιούργησε μία αίσθηση σαν να διάβαζα το Όλιβερ Τουίστ. Δηλαδή ξεφυλλίζοντας τον τόμο ένιωσα ότι η ιστορία θα μπορούσε όντως να είχε εκδοθεί τον 19ο αιώνα (την περίοδο που διαδραματίζονται τα γεγονότα). Επίσης μου άρεσαν κάποια "επαναλαμβανόμενα μοτίβα" που εντόπισα σε διάφορα τεύχη. Για να καταλάβετε τι εννοώ...

 

Spoiler

(Πατήστε δύο φορές για πλήρη μεγέθυνση)

 

1.thumb.png.698d3e0749475fb039ee814b177f3287.png

 

2.thumb.png.14d9c33470e28d3cdc3ad40b2864470b.png

 

3.thumb.png.3a5f87fee331fc210120f9f311b0a197.png

 

4.thumb.png.2a91c078c69cbe9bfa2636e90150c4b8.png

 

5.thumb.png.ed889fab8547f034f0ac3ad47fb2141d.png

 

Για όποιον είδε το σπόιλερ, απλά να αναφέρω ότι η δεύτερη και η τρίτη εικόνα κατά σειρά είναι όλα τα λεφτά.

 

Συμπερασματικά ο "Βίος και η Πολιτεία" του Γούλβεριν επιτέλους αποκαλύπτεται. Ο Λόγκαν θα έχει μία ευκαιρία με μία δεύτερη οικογένεια, αλλά εξαιτίας ενός τραγικού συμβάντος, το ψυχολογικό βάρος που υφίσταται είναι τόσο έντονο που ο ήρωας θα βρεθεί μπροστά στο ερώτημα για το αν ο άνθρωπος είναι καλύτερα να μένει μόνος του, μακριά από όλους, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους συναισθήματα ξανά στο μέλλον. Βαθμολογία: 10/10.

 

Υ.Γ.1: Αν και εγώ από την ομώνυμη ταινία ήξερα από την αρχή ποιος είναι ο Γούλβεριν, φαντάζομαι την έκπληξη που θα έπαθαν οι αναγνώστες εκείνον τον καιρό όταν διάβασαν την ιστορία για πρώτη φορά και έμαθαν ποιος είναι τελικά ο Γούλβεριν.

Υ.Γ.2: Επίσης είναι υπέροχα τα καρέ του τέταρτου τεύχους που δείχνουν την Ρόουζ να κάνει μπάνιο σε μια λίμνη και παράλληλα τον Γούλβεριν να κυνηγάει ένα ελάφι ξυπόλυτος. Στα αμέσως επόμενα καρέ μας δείχνει κάποιον που φοράει παπούτσια να κρυφοκοιτάζει την Ρόουζ, τον οποίο ο Λόγκαν αντιλαμβάνεται (με την όσφρησή του) όταν φτάνει και αυτός στην λίμνη.

 

Spoiler

Λογικά αυτός που κρυφοκοίταζε την Ρόουζ μάλλον ήταν ο Σμίτι, αν και δεν βρήκα πουθενά κάπου που να αναφέρεται ότι όντως ήταν αυτός.

 

Υ.Γ.3: Μέρος του ποιήματος που λέει η Ρόουζ στην αρχη του πέμπτου τεύχους (αν δεν κάνω λάθος), εμφανίζεται και στον τόμο Το Τελευταίο Κυνήγι του Κρέιβεν, του 20ου τόμου της συλλογής. Απλά στο Origin εκεί όπου γράφει "τίγρη", στο Κρέιβεν γράφει "αράχνη".

Edited by kaneda
  • Like 12
Link to comment
Share on other sites

Είμαι ο μόνος που απογοητεύτηκε με το "Τhe Thanos Imperative"? Αδύναμο και φλύαρο σενάριο, κατά τη γνώμη μου από τους πλέον αδύναμους τίτλους της σειράς. 

  • Like 2
  • Sad 1
  • Neutral 1
Link to comment
Share on other sites

Έχεις δίκιο. Το ποίημα είναι το πολύ γνωστό (στον αγγλόφωνο κόσμο) The Tyger του Γουίλιαμ Μπλέικ (1757-1824) και προέρχεται από την ποιητική συλλογή Songs of Experience του 1794 το ποίημα είναι:

 

Tyger Tyger, burning bright,
In the forests of the night;
What immortal hand or eye,
Could frame thy fearful symmetry?

In what distant deeps or skies,
Burnt the fire of thine eyes?
On what wings dare he aspire?
What the hand, dare sieze the fire?

And what shoulder, & what art,
Could twist the sinews of thy heart?
And when thy heart began to beat,
What dread hand? & what dread feet?

What the hammer? what the chain,
In what furnace was thy brain?
What the anvil? what dread grasp,
Dare its deadly terrors clasp!

When the stars threw down their spears
And water'd heaven with their tears:
Did he smile his work to see?
Did he who made the Lamb make thee?

Tyger Tyger burning bright,
In the forests of the night:
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?

 

Στο τελευταίο κυνήγι του Κρέιβεν για ευνόητους λόγους αντί για τίγρη (ή τύγρη; ;P ) έχουμε αναφορά σε αράχνη

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)
6 ώρες πριν, Θεόδωρος είπε:

Είμαι ο μόνος που απογοητεύτηκε με το "Τhe Thanos Imperative"? Αδύναμο και φλύαρο σενάριο, κατά τη γνώμη μου από τους πλέον αδύναμους τίτλους της σειράς. 

Το απόλαυσα σαν να έβλεπα μια ταινία της εποχής '80/'90s σαν πιτσιρίκι. Μονό που με χάλασε είναι ότι ήταν το τελευταίο μέρος της saga που δεν γνωρίσαμε τόσα πολλά για τα γεγονότα (όχι σε μια σελίδα περίληψης) που οδήγησαν αυτό το story arc. Σαν να είδα τη ταινία Star Wars Episode 6 χωρίς να γνωρίζω τα προηγούμενα επεισόδια. Πάντως, ο,τι έγινε έγινε,. Μεγάλη σημασία είναι να έχουμε τη Spider-Gwen στα ελληνικά.

Edited by PowerRangers8
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

8 ώρες πριν, PowerRangers8 είπε:

Το απόλαυσα σαν να έβλεπα μια ταινία της εποχής '80/'90s σαν πιτσιρίκι. Μονό που με χάλασε είναι ότι ήταν το τελευταίο μέρος της saga που δεν γνωρίσαμε τόσα πολλά για τα γεγονότα (όχι σε μια σελίδα περίληψης) που οδήγησαν αυτό το story arc. Σαν να είδα τη ταινία Star Wars Episode 6 χωρίς να γνωρίζω τα προηγούμενα επεισόδια. Πάντως, ο,τι έγινε έγινε,. Μεγάλη σημασία είναι να έχουμε τη Spider-Gwen στα ελληνικά.

Αυτό ακριβώς, σε πετάει μέσα ε ένα ιστορικό πλαίσιο στο οποίο αν δεν έχεις επαφή χάνεσαι τελείως. Αλλά και όλες αυτές οι ιστορίες, με τις νεκραναστήσεις κτλ προσωπικά με κουράζουν. Αναμφίβολα βεβαίως, η κυκλοφορία τέτοιων τίτλων όχι και τόσο γνωστών στην χώρα μας, μόνο καλό κάνει.  

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Το ξέραμε αυτό όμως και για όσους δεν το ήξεραν το είχε αναφέρει κάπου εδώ ο @nikolas12 αν θυμάμαι καλά. Εγώ ακόμη να το διαβάσω, αλλά έπιασα χθες το "Thor: Ο Τελευταίος Βίκινγκ" που το περίμενα πως και πως!! Άντε να δούμε μήπως εισάγουν και τον Beta Ray Bill στο "Marvel Cinematic Universe" κάποια στιγμή! Αν και δεν το νομίζω διότι μας τον έχουν ήδη δείξει ως easter egg εδώ και καιρό...

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τόμου #46, βρίσκεται κοντά μας. :)

 

MARVELGRAPHICNOVELS_0046.jpg  MARVELGRAPHICNOVELS_0046z.jpg  Μεταφέρθηκαν στη βάση

 

Σε δύο εβδομάδες θα έχουμε στα χέρια μας την ιστορία "Daredevil - Φύλακας δαίμονας".

 

IMG_20210602_181313.thumb.jpg.7a1f6c171311c8d23d375b1dfc870702.jpg

 

 

:beer:

  • Like 16
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Δηλαδή άλλη η Spider-Gwen και άλλη η Spider-Woman; :thinking:

Νόμιζα μία είναι η γυναίκα αράχνη.

Τι άλλο θα σκεφτούν εκεί στη Marvel για ν΄αυξήσουν τις πωλήσεις :lol:

  • Like 1
  • Funny 7
Link to comment
Share on other sites

37 λεπτά πριν, Laz33 είπε:

Δηλαδή άλλη η Spider-Gwen και άλλη η Spider-Woman; :thinking:

Νόμιζα μία είναι η γυναίκα αράχνη.

Τι άλλο θα σκεφτούν εκεί στη Marvel για ν΄αυξήσουν τις πωλήσεις :lol:

 

Είναι μεγάλο σόι! :lol:

 

 

:beer:

  • Like 5
  • Funny 6
Link to comment
Share on other sites

33 λεπτά πριν, Laz33 είπε:

Δηλαδή άλλη η Spider-Gwen και άλλη η Spider-Woman; :thinking:

Νόμιζα μία είναι η γυναίκα αράχνη.

Τι άλλο θα σκεφτούν εκεί στη Marvel για ν΄αυξήσουν τις πωλήσεις :lol:

 

Πολλά περισσότερα απ' όσα νομίζεις, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζεις. :) Παρεμπιπτόντως, Spider-Woman υπάρχουν τουλάχιστον τρεις. Η 1η είναι η Jessica Drew στην ομώνυμη σειρά της "Μαμούθ Comix".

  • Like 12
Link to comment
Share on other sites

1 ώρα πριν, Laz33 είπε:

Δηλαδή άλλη η Spider-Gwen και άλλη η Spider-Woman; :thinking:

Νόμιζα μία είναι η γυναίκα αράχνη.

Τι άλλο θα σκεφτούν εκεί στη Marvel για ν΄αυξήσουν τις πωλήσεις :lol:

από όλα έχει το μαγαζί μέχρι και spider- girl :blob7: πάλι καλά που δεν βγάλανε και spider barbie :lol:

  • Like 1
  • Funny 8
Link to comment
Share on other sites

Οι αντίπαλοι, πάντως (η DC), κερδίζουν κατά κράτος. Έχουν μέχρι και σούπερ...σκύλο! :lol:

 

 

:beer:

  • Like 3
  • Funny 7
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

@Indian στο τέλος θα βγάλουν κι Super ακτινίδιο το φαντάζεστε !;; Επίσης ο Krypto ο σκύλος έχει και κάπα μωρε μπράβο ο σούπερ σκύλος έρχεται τα ρα τα τα :lol:

Edited by GeorgeMarkatatosworld01
  • Like 1
  • Funny 3
Link to comment
Share on other sites

1 λεπτό πριν, GeorgeMarkatatosworld01 είπε:

@Indian στο τέλος θα βγάλουν κι Souper ακτινίδιο το φαντάζεστε !;; Επίσης ο Krypto ο σκύλος έχει και κάπα μορε μπράβο ο σούπερ σκύλος έρχεται τα ρα τα τα :lol:

Ξεφεύγω λίγο , αλλά είχα δει παλιά ένα παιδικό με τον krypto και ήταν πολύ ωραίο :lol:

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.