Jump to content
germanicus

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΛΛΟΓΗ GRAPHIC NOVELS ΤΗΣ MARVEL

Recommended Posts

@Retroplaymo Έχω την κακή συνήθεια να μην βγάζω την ζελατίνα από τον τόμο που αγοράζω, μέχρι να έρθει η ώρα να τον διαβάσω.

 

Μετά από τις φωτογραφίες σου, όμως, έσπευσα να τον ανοίξω για να τον τσεκάρω. Τελικά ο δικός μου, με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα, φαίνεται εντάξει.

 

Στείλε, πάντως, κανένα mail ή πάρε κανένα τηλέφωνο στους υπεύθυνους μπας και βγάλεις καμία άκρη και γλιτώσεις το έξτρα δεκάρικο. :(

 

 

:beer:

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

image.thumb.jpeg.f628e4207091049759d8aee299fbee91.jpeg Στον δικό μου οι τρεις πρώτες σελίδες ήταν απλά λίγο τσακισμένες.

 

  • Sad 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όπως γράφει και στα σχόλια του τόμου Avengers Forever, ο συγγραφέας Kurt Busiek είχε σοβαρά προβλήματα υγείας εκείνον τον καιρό. Καθημερινά δηλητηριαζόταν από τη χρήση ενός σερβίτσιου που ο πηλός είχε μέσα υδράργυρο. Η δηλητηρίαση τον είχε καταβάλλει, και κανείς γιατρός δεν μπορούσε να βρει την πηγή. Έτσι ζήτησε βοήθεια για τη συγγραφή του Avengers Forever από το γνώστη Roger Stern. Εξ ου και ο δεύτερος συγγραφέας. Ο προσωπικός του τίτλος Astro City την πλήρωσε ακριβά, αφού εκδιδόταν όποτε μπορούσε να το γράψει.

 

Ο βασικός τίτλος Avengers σώθηκε και σήκωσε κεφάλι απέναντι στους X-Men.

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τόμος 19: Avengers - Μάχη στο Χρόνο Μέρος Πρώτο

 

Δεν πρόλαβα δυστυχώς να τον διαβάσω πριν κυκλοφορήσει ο τόμος 24, αλλά θα τους διαβάσω στο καπάκι. Βέβαια δεν ξέρω αν αυτό που θα πω θα σας προϊδεάσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά σε μεγάλο βαθμό ζορίστηκα να το διαβάσω. Από τα έξι τεύχη του Forever, αυτά που με έκαναν να βαρεθώ περισσότερο ήταν τα δύο πρώτα. Το καταλαβαίνω όμως γιατί ήταν εισαγωγικά προκειμένου να μπούμε στο κλίμα της ιστορίας. Ούτε το τρίτο τεύχος μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε.

 

Από εκεί και πέρα έχουμε μια ομάδα των Avengers που μας συστήνεται λίγο άτσαλα και αργότερα θα έχουμε το χρόνο να κατανοήσουμε το background και τα κίνητρα κάθε μέλους της και αυτή η ομάδα θα χωριστεί και θα περάσει κάποιες περιπέτειες στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Τα τευχάκια 4 και 5 ήταν λίγο καλύτερα, η περιπέτεια κυλούσε πιο όμορφα, το 6 που ουσιαστικά έκλεινε το πρώτο μισό της ιστορίας και τον τόμο 19, δε μπορώ να πω ότι ήταν κάτι πολύ απολαυστικό, όσο μια σύνοψη των προηγούμενων γεγονότων συν κάποιες καινούριες εξελίξεις. Το σενάριο του Busiek έχει ένα στοιχείο που δε μου αρέσει, δηλαδή πολλές επεξηγήσεις της πλοκής σε κουτάκια (αυτό δε μου άρεσε και στον τόμο  του Doctor Strange) και ταυτόχρονα και πολύ μεγάλοι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων. Δεν αφήνει το σχέδιο να αναπνεύσει, αλλά γενικότερα η πολυπλοκότητα της ιστορίας οδηγεί σε εκτενές σενάριο.

 

Εμφανίζονται πάρα πολλοί χαρακτήρες, άλλοι γνωστοί και άλλοι άγνωστοι, ενώ για αρκετούς χρειάστηκε να ψάξω για να μπω 100% στο κλίμα. Δεν είναι μια ιστορία που προτείνεται σε μη τακτικούς Marvel αναγνώστες, καθώς εμφανίζονται Εκδικητές και ήρωες από πολλές διαφορετικές εποχές. Δε μου αρέσει πολύ ο ρυθμός της ιστορίας μέχρι τώρα, πότε κινείται γρήγορα, άλλοτε αργά, πότε έχουμε καταιγιστική δράση και πότε ατελείωτους διαλόγους.

 

Το σχέδιο του Pacheco χαρακτηρίζεται από λεπτές γραμμές σχεδίασης και είναι κλασικό σχέδιο σε κόμικ των 90s, πολύχρωμο, ζωντανό και αρκετά όμορφο, ενώ τα καρέ δεν ακολουθούν σταθερή ροή και αλλάζουν συνέχεια μορφή από σελίδα σε σελίδα.

 

Συνοπτικά δε μπορώ να πω ότι πετάω τη σκούφια μου με όσα έχω διαβάσει μέχρι τώρα, αλλά ευελπιστώ ότι το δεύτερο μέρος που συμβάλλει και ο Stern θα είναι ακόμα καλύτερο και θα μπορέσει να αλλάξει την εικόνα που έχω για την ιστορία μέχρι τώρα.

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ας πω κι εγώ μία γνώμη για το "New X-Men: Ε όπως Εξάλειψη". :)

 

Η πρώτη αίσθηση που έρχεται στο μυαλό του αναγνώστη, διαβάζοντας την συγκεκριμένη ιστορία, είναι αυτό της ανανέωσης. Ο Morrison, στηριζόμενος στις δυνάμεις που του δίνει η εμπειρία του στον χώρο, δεν διστάζει να κάνει ένα γενναιόδωρο face lift στην ομάδα των μεταλλαγμένων. Οι πρωταγωνιστές φαίνονται αλλαγμένοι όχι μόνο ενδυματολογικά αλλά και σαν χαρακτήρες. Τρανταχτό παράδειγμα ο αγέλαστος κι εντελώς αντικοινωνικός Wolverine, ο οποίος εδώ φαίνεται περισσότερο τύπος της ομάδας, παρά ένας μοναχικός καβαλάρης. Παρόμοια αλλαγή έχουν (άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο) και οι υπόλοιποι χαρακτήρες. Εύκολα βγάζουμε το συμπέρασμα, λοιπόν, ότι ο σεναριογράφος έχει μπει για τα καλά στο DNA τους και τους έχει μεταλλάξει εκ νέου! Εκτίμησα το γεγονός ότι μειώθηκε αισθητά το πλήθος των χαρακτήρων που πρωταγωνιστούν, με αποτέλεσμα να κυλάει καλύτερα η ιστορία.

 

Από εκεί και πέρα η κεντρική ιδέα του σεναρίου φέρνει γι' ακόμα μία φορά στο προσκήνιο την απαξίωση που υπάρχει στο πρόσωπο των μεταλλαγμένων, μόνο που εδώ ο κυνηγός φαίνεται να είναι, όχι το γένος των ανθρώπων, αλλά κάτι πιο εξελιγμένο από αυτούς. Οι διαβασμένοι αναγνώστες θα νιώσουν πιο άνετα με την ιστορία, αλλά και για εμάς τους υπόλοιπους, ο τόμος με το έξτρα εισαγωγικό υλικό δεν θα μας αφήσει εκτός. ;) Η πλοκή έχει τα σκαμπανεβάσματά της. Ξεκινάει ήπια, στην πορεία ανεβαίνει σε ένταση, ενώ μετά ξαναπέφτουν οι τόνοι, για να δώσουν την θέση τους σε ένα εκρηκτικό φινάλε (πρώτου μέρους). Η σκηνή της έκρηξης στην Γκενόσα ήταν αξιόλογη κι απέδωσε πολύ καλά την φρίκη των εκάστοτε τρομοκρατικών επιθέσεων που γίνονται στον πραγματικό κόσμο. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στον χαρακτήρα του καθηγητή Εξέιβιερ. Διαδραματίζει κομβικό ρόλο τόσο σε αυτό το μέρος, όσο (πιστεύω) και στο επόμενο. Η σκηνοθεσία είναι άρτια, ενώ οι διάλογοι είναι στην πλειοψηφία τους εύκολοι στην ανάγνωση. Υπήρχαν, όμως, και μερικά σημεία που ήταν πιο σοφιστικέ! :P

 

Εν κατακλείδι, την βρήκα μία αξιόλογη ιστορία, η οποία προσπαθεί με πρωτότυπο τρόπο να μιλήσει για ένα κλασικό ζήτημα, όπως αυτό της εξάλειψης των X-Men. Ελπίζω η συνέχεια να είναι το ίδιο καλή. Εννοείται πάντως ότι δεν θα την κατέτασσα στην αφρόκρεμα των αντίστοιχων ιστοριών όπως πχ το “Dark Phoenix” ή το “Days of Future Past”.

 

Το σχέδιο το βρήκα πάρα πολύ καλό και ταίριαζε εξαιρετικά στις επιταγές του σεναρίου. Είναι καθαρό, έχει δόσεις ρεαλισμού περισσότερο στα μακρινά πλάνα και backgrounds, ενώ στο χρώμα υπάρχει ποικιλία κι αξιόλογη διαχείριση.

 

Αυτή την φορά η έκδοση είχε τα λαθάκια της, όμως αυτά δεν αλλοίωναν τίποτα από το τελικό αποτέλεσμα. Πχ σε ένα εξώφυλλο-σελιδοδείκτη διαβάζουμε "Εξάλειξη" αντί για "Εξάλειψη", ενώ στα έξτρα αναφέρεται ο Morrison σαν εικονογράφος. Κουβέντα να γίνεται!

 

Και για του λόγου το αληθές… :)

 

20200714_125243.thumb.jpg.83f95615fa3f69140bacb40adc5156cf.jpg  20200714_125352.thumb.jpg.a2f94b99f690cc1a27be236a03c5717d.jpg


:beer:

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε κι ο "Μυστικός Πόλεμος". :)

 

Αν και περίμενα ότι θα δυσκολευόμουν να διαβάσω μία αρκετά ευμεγέθη έκδοση, εντούτοις ομολογώ ότι το κόμικ κατέβηκε νεράκι. Η παράθεση των "ηλεκτρονικών αρχείων" και των απομαγνητοφωνήσεων είναι μία εύστοχη προσθήκη και τονίζει την σοβαρότητα που εκπέμπει η ίδια η ιστορία. Το σενάριο κινείται σε "ενήλικους" ρυθμούς και στηρίζει την βασική του ιδέα σε ρεαλιστικές καταστάσεις και στα διάφορα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται ακόμα και στις ημέρες μας. Δανείζεται πολλά στοιχεία από την φιλμογραφία του Χόλιγουντ, χωρίς να αποτυπώνει πιστά κάποια ταινία. Μπορεί η ιστορία να είναι αμιγώς υπερηρωική, εντούτοις κρύβει μέσα της κι αρκετά στοιχεία νουάρ και κατασκοπευτικού ενδιαφέροντος. Η πλοκή περιέχει αναδρομές στο παρελθόν και τις συνδέει με το παρόν, ένα μοτίβο που παρατηρείται να εφαρμόζεται κατά κόρον στην πλειοψηφία των ιστοριών της Marvel. Εδώ γίνεται με έναν άρτια σκηνοθετικά τρόπο, με αποτέλεσμα να μην με κουράσει (τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό). Τραγική φιγούρα ο Συνταγματάρχης Φιούρι, ο οποίος βρίσκεται μεταξύ σφύρας κι άκμονος. Από την μία είναι ο στρατιώτης που πρέπει να υπακούσει σε εντολές (όσο αμφιβόλου ηθική κι αν είναι αυτές) κι από την άλλη λειτουργεί σαν γνήσιος πατριώτης που για να σώσει την χώρα του προβαίνει σε παράνομες πράξεις που αλλάζουν τις ισορροπίες στις σχέσεις του με τους υπόλοιπους συντρόφους του. Μου άρεσε αυτή η προσέγγιση του χαρακτήρα. Επίσης, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Bendis χρησιμοποίησε λίγους αλλά σημαντικούς πρωταγωνιστές του σύμπαντος του "Οίκου των Ιδεών", έδωσε όμως κι έναν ιδιαίτερο και κομβικό ρόλο σε ένα μικρό, πρωτοεμφανιζόμενο κορίτσι. Μία κίνηση ριψοκίνδυνη, μα επιτυχημένη, αν θέλετε την γνώμη μου. Αυτό που με παραξένεψε είναι ότι στο μεγαλύτερο μέρος της πλοκής παρατηρούμε το πριν και το μετά της αποστολής στην Λατβερία κι όχι αυτή καθεαυτή την αποστολή. Όλοι οι συμμετέχοντες χαρακτήρες έχουν απορίες για το συμβάν, το ίδιο και οι αναγνώστες! :P Το φινάλε πάντως φροντίζει να μας τις λύσει. :)  Το μόνο που με παραξένεψε είναι το εξής:
 

Spoiler

Γιατί η Λατβερία να χτυπήσει τις ΗΠΑ από την στιγμή που εκείνες την έχουν βοηθήσει οικονομικά? :thinking:

 

Οι διάλογοι κυλούσαν ομαλά και χωρίς προβλήματα. Η μοναδική παραφωνία ήταν κάτι λέξεις τύπου "εχμ" ή μερικές επαναλήψεις κι επαναδιατυπώσεις προτάσεων που θα ήθελα να έλειπαν. Αν βρισκόμασταν σε ταινία ή σειρά, ο σκηνοθέτης εκεί θα έλεγε "cut" και η σκηνή θα ξαναγυριζόταν! :P

 

Γενικά την βρήκα μία αξιόλογη ιστορία, σίγουρα όμως όχι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει. Μπορεί να περιέχει δράση κι ένταση, αλλά δεν θα την πρότεινα σε κάποιον που θέλει μόνο αυτά. Ο Μυστικός Πόλεμος πραγματεύεται πολλα περισσότερα. Ενθαρρυντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι μπορεί να την διαβάσει κι ο "αδιάβαστος" αναγνώστης.

 

Στον εικαστικό τομέα βρήκα ένα σχέδιο εξαιρετικό οπτικά, με βάθος και ρεαλισμό, αλλά είναι από εκείνα που δεν τα θέλω σε ένα graphic novel. Συμφωνώ ότι ο καλλιτέχνης δίνει τον καλύτερό του εαυτό και οι δημιουργίες του μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής. Η συνεχής αποτύπωσή τους, όμως, στα πάνελ, προσωπικά με κούρασε. :(

Κάτι αντίστοιχο πέρασα και με τον χρωματισμό. Το χρώμα είναι ιδανικό σε ένα τέτοιου είδους σχέδιο, ενισχύει το "βαρύ" σενάριο, αλλά το βρήκα πολύ μουντό και μονότονο που με ψυχοπλάκωσε.

 

Το έξτρα υλικό της έκδοσης, όπως συμβαίνει σε όλους τους τόμους, δεν μας απογοητεύει. Είναι ο ορισμός της γενναιοδωρίας! :respect: Ωστόσο, εντύπωση μου προκάλεσε η απουσία της σελίδας που προηγείται της ιστορίας και μας περιγράφει τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν πριν τον Μυστικό Πόλεμο. Τουλάχιστον ο Lupoi φροντίζει να μας δώσει μία ιδέα στο editorial του. ;)

 


:beer:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.