Jump to content
News Ticker
  • ΕΚΔΗΛΩΣΗ
  • Η ΛΕΦΙΚ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 2019 στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΟΥΣΗ Παρουσίαση: Σάββατο 14 ΔΕΚ 2019 στις 8μμ @ΛΕΦΙΚ
Kriton

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 262 [Σαν παιχνίδι]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

3 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Posted (edited)

mm262-960x600-thumb-large.thumb.jpg.2e4bf1b5d64aaf4fdff18fd1bfb715b0.jpg

5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΣΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
    Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΝΤΑΚ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΜΕ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ... ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ Ν' ΑΛΛΑΞΕΙ
  • Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΙΔΡΥΤΗΣ
    ΤΗΝ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗ ΙΔΡΥΣΕ Ο ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΟΥΤ Ή ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΡΓΟΛΥΚΩΝ; Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΡΥΒΕΙ ΜΥΣΤΙΚΑ
  • Ο ΒΟΗΘΟΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
    Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΠΕΦΤΕΙ ΜΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΕΠΑΘΛΟ ΕΝΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
  • ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΤΗΝ ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΟΥ ΑΜΑΖΟΝΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙ ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 21 Ιουνίου (Νο. 262)

 

Η προεπισκόπηση του τεύχους είναι εδώ.

Edited by Kriton
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #262 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον πολυαγαπημένο μονάρχη Κομικσοβασιλέα Παναγιώτη τον Α' @Βασιλεύς των κόμικς).

tn_MIKYMAOUSE_0262.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (By Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Σαν παιχνίδι."


Ο μυστικός πράκτορας Ντακ φτάνει στα γραφεία της υπηρεσίας.

Στο γραφείο του διευθυντή Τζίνι Τζι βρίσκεται ήδη η Κατρίνα. Έκεινος τους ενημερώνει για την νέα τους αποστολή. Υπάρχει μία αντίπαλη οργάνωση που έχει πληροφορίες για τον πράκτορα Ντόναλντ Ντακ που δε πρέπει να διαρρεύσουν. Η αναζήτηση όμως της εν λόγω βαλίτσας αποδείχτηκε παγίδα. Τα μέλη της αντίπαλης οργάνωσης φοράνε στο Ντόναλντ ένα ειδικό ρολόι που "κατεβάζει" από το μυαλό του ότι υπάρχει εκεί. Οπότε ότι ξέρει για την οργάνωση θα μαθευτεί από τους αντιπάλους του Δυστυχώς δε μπορεί να το βγάλει χωρίς τον κίνδυνο να πάθει ηλεκτροπληξία. Η Κατρίνα του λέει πως η οργάνωση δε θα δείξει συναισθηματισμούς. Προέχει η υπεράσπιση των συμφερόντων της.



Αφού κατάφεραν να ξεφύγουν απο του αντίπαλους πράκτορες ,και απο την στιγμή που δε μπορούν να βρουν βόηθεια από την υπηρεσία τους, καταφεύγουν σε έναν παλιό γνωστό της Κατρίνας τον Τσάρλυ. Αυτός τους λέει ότι το ρολόι φτιάχτηκς σε μία ιαπωνική εταιρεία που εδρεύει στο Τόκυο. Λέγοντας στον Τζίνι ότι η βαλίτσα με τα έγραφα έφυγε για εκεί φεύγουν για την Ιαπωνία με το τζετ της οργάνωσης. Έξω από τα γραφεία της εταιρείας τώρα όπου ψάχνουν να βρουν τρόπο ανόδου στην ταράτσα. Η μηχανή του Ντόναλντ είναι και ιπτάμενη. Οπότε δε δυσκολεύεται ο να φτάσει εκεί πάνω.

Διηγείται την ιστορία με τον δικό του τρόπο και ο ιδιοκτήτης καλεί τον βοηθό του που δεν είναι άλλος από τον Τσάρλυ. Τα υπόλοιπα δε τα θυμάται γιατί αποκοιμήθηκε εξ' αιτίας του υπνωτικού στο τσάι του. Ξύπνησε δεμένος στα υπόγεια του ουρανοξύστη. Για να μάθει ότι οι δύο συνεργάτες σκοπεύουν να αντιγράψουν το περιεχόμενου του μυαλού του από τα αρχεία της υπηρεσίας. Πράγμα όμως που δε τους συμφέρει πλέον μιας και το αποκάλυψαν το σχέδιό τους. Η Κατρίνα καταφτάνει όμως και ζητάει να μάθει πως μπορεί να απενεργοποιηθεί το ρολόι. Μόνο  πάγος μπορεί να το καταστρέψει.

Οι δύο πράκτορες επιστρέφουν με το τζετ και τα αισθήματα συμπάθειας ανάμεσα στους είναι αμοιβαία. Ο Ντόναλντ αποφασίζει να κάνει μία επιστροφή στα παιδικά του χρόνια και επισκέπτεται την σοφίτα της Ελβίρας. Τα παλιά του κόμιξ είναι ακόμα στο μπαούλο. Έτοιμα να τον ταξιδέψουν και να τον συντροφέψουν ξανά...

  



"Ο αληθινός ιδρυτής."

Ήρθε πάλι η μέρα για την επέτειο της ίδρυσης της Λιμνούπολης και του ιδρυτή της του Κορνίλιου Κουτ. Οι Μουργόλυκοι έχουν όμως διαφορετική άποψη επί του θέματος.
 
"Ο βοηθός της χρονιάς."

Η ενεργητικότητα του Πασχάλη χτυπάει κόκιννο προκειμένου να κερδίσει τον διαγωνισμό του βοηθού της χρονιάς στο πανηγύρι του Παπιοχωριού.

"Τα μυστικά των κοχυλιών του Πόρτο Φουρτούνα."

Ο Μίκυ με τον Γκούφυ χαλαρώνουν στην αυλή του πρώτου. Ένας νεαρός όμως έρχεται με ένα μήνυμα. Ένας παλιός φίλος του Μίκυ ζητάει την βοήθειά του. Μίκυ και Γκουφυ αναχωρούν με τον καινούριο φίλο τους.

"Πράσινο φεγγάρι."

Τα τρία σνηψάκια βρίσκονται στην κατασκήνωση των Μικρών Εξερευνητών. Ζήτανε από τον θείο τους να πρόσεχει ένα φυτό που έχουν στο δωμάτιό τους. Εκείνος μόλις το είχε τακτοποιήσει. Το δωμάτιό τους.

Μία αίτηση συνδρομής για το Μίκυ Μάους.

Εν κατακλείδι.

Άλλη μία πάρα πολύ καλή περιπέτεια του πράκτορα ΝΝ. Πανέμορφο σενάριο που τα είχε όλα. Δράση, αγωνία και περιπέτεια. Μέχρι και συζήτηση εσωτερικής αναζήτησης. Μου άρεσε η σύνδεση στο τέλος. Οι περιπέτειες του πράκτορα ΝΝ είναι πραγματικά μία αξιόλογη και όμορφη σειρά.  

Μία ενδιαφέρουσα πτυχή της ιστορίας της Λιμνούπολης αναλύει η δεύτερη ιστορία. Πολύ καλοί στον ρόλο τους οι Μουργόλυκοι για άλλη μία φορά. Στην τρίτη ιστορία ο Πασχάλης μας δείχνει ότι ο "επιμένων νικά." Όμορφη ιστορία. Το τεύχος συνεχίζει με μία ιστόρια με μυστήριο και νησιώτικο φόντο. Καλογραμμένο σενάριο. Το περιοδικό κλείνει μέ μία πανέμορφη ιστορία αναζήτησης με στοιχεία αλτρουισμού και αγωνίας.


Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Σαν παιχνίδι."
2. "Τα μυστικά των κοχυλιών του Πόρτο Φουρτούνα."
3. "Πράσινο φεγγάρι." 
4. "Ο αληθινός ιδρυτής."
5. "Ο βοηθός της χρονιάς."

8.7/10!!!
Πανέμορφο καλοκαιρινό τευχίδιον!!! :D 

:hop: :hop: :hop:  
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μυστικό πράκτορα Ντόναλντ Ντακ έχει το μενού του τεύχους #262 του Μίκυ Μάους. Η ιστορία λέγεται “Σαν παιχνίδι” και ο ήρωάς μας θα βρεθεί σε δύσκολη κατάσταση. Ο Ντόναλντ, ενθουσιασμένος με την νέα του μοτοσυκλέτα, φτάνει στα γραφεία της οργάνωσης, όπου τον περιμένουν ο διευθυντής και η συνάδελφός του η Κατρίνα. Το πρόβλημα αυτή την φορά αφορά τον ίδιο τον πράκτορα Ντακ, καθώς η υπηρεσία έμαθε ότι η μυστική οργάνωση Ζήτα, θα παραλάβει εκείνο το βράδυ στο πάρκο μία βαλίτσα που περιέχει μυστικά για εκείνον. Ο Ντόναλντ με την συνάδελφό του θα πάνε μέχρι εκεί, αλλά θα διαπιστώσουν ότι πρόκειται για παγίδα. Οι αντίπαλοι πράκτορες θα βάλουν στο χέρι του πρωταγωνιστή ένα ρολόι, το οποίο δεν μπορεί να βγει και είναι προγραμματισμένο να καταγράφει τις μνήμες που υπάρχουν στο μυαλό του, προκειμένου να πάρουν πληροφορίες για όλα τα απόρρητα σχέδια της υπηρεσίας. :wow: Έτσι οι δύο πρωταγωνιστές θα επιδοθούν σε μία μάχη ενάντια στον χρόνο προκειμένου να βρουν τρόπο να εξουδετερώσουν το κατασκοπευτικό ρολόι, πριν ολοκληρωθεί το… downloading! :P Εξαιρετικό σενάριο, που συνδυάζει καλό κατασκοπευτικό έργο, με τις νέες τεχνολογίες. Η πλοκή έχει καταιγιστικό ρυθμό και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ο τρόπος με τον οποίο οι φίλοι μας προσεγγίζουν την λύση του προβλήματος, είναι αξιόλογος, ενώ το φινάλε κρύβει απολαυστικές ανατροπές, αλλά κι όμορφες νοσταλγικές αναμνήσεις. :respect: Σχεδιαστικά την βρήκα μέτρια προς καλή, με το χρώμα όμως να είναι καλύτερο.

 

Συνεχίζουμε με μία ιστορία που εγείρει ένα σοβαρό ζήτημα, όσον αφορά το ποιος ήταν τελικά “Ο αληθινός ιδρυτής” της Λιμνούπολης. Όλα είναι έτοιμα για να οργανωθεί η ετήσια γιορτή της ίδρυσης της πόλης κι ο Σκρουτζ βρίσκεται επί ποδός για να την διοργανώσει. Ο λόγος είναι, αφενός ότι το θησαυροφυλάκιό του βρίσκεται στον λόφο Αμαξοφονιά κι αφετέρου ότι θα έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη. Στο Δημαρχείο που θα πάει να συνεννοηθεί με τον άρχοντα του Δήμου, θα έχει μία δυσάρεστη έκπληξη. Είναι οι Μουργόλυκοι, που διατείνονται (και μάλιστα με αποδείξεις) ότι ο αληθινός ιδρυτής της πόλης είναι ένας μακρινός πρόγονός τους, ο οποίος είχε στην κατοχή του τον λόφο Μουλαροφονιά (η παλιά ονομασία), αλλά του τον πήρε ο Κορνήλιος Κουτ, κλέβοντάς τον σε ένα παιχνίδι με χαρτιά. Τα έγγραφα που έχουν στην κατοχή τους φαίνονται γνήσια και το αποδεικνύουν ατράνταχτα. Έτσι, εκτός από την παράδοση της Λιμνούπολης, κινδυνεύει και το θησαυροφυλάκιο, καθώς αυτό και το περιεχόμενό του θα πρέπει να έρθουν στην κατοχή των μελών της αδίστακτης συμμορίας. Ποια θα είναι η αντίδραση του θείου Σκρουτζ? :thinking: Έχουμε να κάνουμε με μία εξαιρετική σύλληψη σεναρίου. Την ιδέα την βρήκα πανέξυπνη. Κι εδώ τελειώνουν τα θετικά της ιστορίας. :( Η πλοκή ξεκινάει με ενδιαφέρον, αλλά στην πορεία γίνεται επίπεδη και χάνει πολύ σε ουσία. Το δε φινάλε κι ο τρόπος που ο πρωταγωνιστής ξεσκέπασε την πλεκτάνη ήταν επιεικώς απαράδεκτος. :damn: Νομίζω ότι κατέστρεψε το ήδη “χαλασμένο” αποτέλεσμα. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο.

 

Η επόμενη ιστορία θα μας περιγράψει για ποιον λόγο ο Πασχάλης θέλει διακαώς να γίνει “Ο βοηθός της χρονιάς”. Ο Ντόναλντ επισκέπτεται το αγρόκτημα, όταν με έκπληξη διαπιστώνει ότι ο αγαθός βοηθός της Γιαγιάς Ντακ κάνει την μία δύσκολη δουλειά μετά την άλλη και μάλιστα με μεγάλη ενέργεια. :wow: Ρωτώντας θα μάθει ότι πρόκειται να λάβει μέρος σε έναν διαγωνισμό που θα διοργανωθεί στο Παπιοχώρι για την ανάδειξη του καλύτερου βοηθού. Το βραβείο που θα δοθεί είναι ένα κύπελλο κι εκείνος δεν θέλει με τίποτα να το χάσει. Η ημέρα του διαγωνισμού θα έρθει, οι δύσκολοι αντίπαλοι θα λάβουν τις θέσεις τους για τα αγωνίσματα, στην κερκίδα θα βρίσκεται η Γιαγιά Ντακ κι ο Ντόναλντ για εμψύχωση κι ο αγώνας αρχίζει. Θα τα καταφέρει ο Πασχάλης? Χαριτωμένο σενάριο που βλέπει με άλλο πρίσμα (αλλά με την ίδια κατάληξη :P ) τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή. Με χαρά διαπιστώνουμε ότι ο Πασχάλης θέτει στόχους και μάχεται να τους πραγματοποιήσει. Η πλοκή έχει απλό χιούμορ, αλλά επαναλαμβάνεται σε έναν βαθμό. Το φινάλε, εκτός από γέλιο και δικαίωση, μας προσφέρει και μία υποτυπώδη δράση. Μία χαρά! :) Το σχέδιο το βρήκα καλό.

 

Η μοναδική ιστορία με τον Μίκυ που φιλοξενείται στο περιοδικό που φέρει το όνομά του, έχει τίτλο “Τα μυστικά των κοχυλιών του Πόρτο Φουρτούνα”. :P Ο Μίκυ με τον Γκούφυ απολαμβάνουν μία ημέρα καλοκαιρινής ραστώνης, στον κήπο του σπιτιού, όταν ένας πιτσιρικάς θα κάνει την εμφάνισή του και θα του δώσει ένα κοχύλι. Βάζοντας ο φίλος μας την αυτάρα του μέσα στο κοχύλι, θα “ακούσει” την φωνή ενός παλιού του φίλου (του καθηγητή Ζέφυρου), ο οποίος τον καλεί σε βοήθεια. :wow: Ο μικρός αποκαλύπτει ότι τον ήξερε τον καθηγητή, ο οποίος είχε έρθει μέχρι το Πόρτο Φουρτούνα, ενδιαφερόμενος για τους μύθους της περιοχής. Κάποια στιγμή όμως χάθηκαν τα ίχνη του. Έφυγε χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν. Έτσι λοιπόν ο Μίκυ κι ο Γκούφυ (μαζί με τον μικρό) θα πάνε μέχρι το γραφικό λιμανάκι του Πόρτο Φουρτούνα, με σκοπό να πάρουν πληροφορίες και να βρουν τον χαμένο καθηγητή. Εκεί διαπιστώνουν ότι επικρατεί ησυχία, ενώ οι λίγοι κάτοικοι που συνάντησαν σε ένα πανδοχείο, είναι μεν φιλικοί, αλλά φαίνεται να κρύβουν την αλήθεια. :Suspicious: Τι να απέγινε ο καθηγητής? Όμορφη ιστορία αστυνομικού περιεχομένου, κομμένη και ραμμένη στον πρωταγωνιστή. Το σενάριο εκτός από νουάρ, αποπνέει και μία καλοκαιρινή αύρα, ενώ ένας γνωστός villain θα κάνει την εμφάνισή του. Το φινάλε η αλήθεια είναι ότι έχει μεγάλη φαντασία, αλλά στο συνολικό αποτέλεσμα τα πήγε καλά. Δεν είναι από τις καλύτερες ιστορίες του Μίκυ (εννοείται), αλλά την διάβασα ευχάριστα. :) Το σχέδιο μού άρεσε. Ο καθηγητής Ζέφυρος, δεν φέρνει λίγο στον καθηγητή Χλαπάτσα, τον κακό συνάδελφο του Ινδιάνα Γκούφυ? :P

 

Το τεύχος θα κλείσει με το “Πράσινο φεγγάρι”. Τα τρία ανιψάκια έχουν φύγει για το Σαββατοκύριακο με τους Μικρούς Εξερευνητές κι ο θείος τους έχει βρει την ευκαιρία να συγυρίσει το δωμάτιό τους, πετώντας πολλή από την σαβούρα που έχουν μαζέψει. Αφού τελειώνει, θα λάβει ένα τηλεφώνημα από τα ανίψια του τα οποία του ζητάνε να προσέξει ένα σπάνιο φυτό, το σεληνοτρόπιο, γιατί θα έρθει να το δει ένας από τους μεγάλους ομαδάρχες. Τρομαγμένος ότι μάλλον το έχει πετάξει, θα απευθυνθεί στον θείο Σκρουτζ για να του ζητήσει βοήθεια. Αφού θα αποτύχουν να πάρουν πληροφορίες από τον παντογνώστη Λούντβιχ, θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι μέχρι την αφιλόξενη ζούγκλα του Αμαζονίου, προκειμένου να βρουν το φυτό και να το φέρουν στην Λιμνούπολη. Και φυσικά πριν έρθει πρώτα ο μέγας ομαδάρχης. Πολύ χαριτωμένο σενάριο, ουσιαστικά μία μικρή περιπέτεια του Ντόναλντ και του Σκρουτζ. Σε αντίθεση με τις κλασικές περιπέτειές τους, εδώ ο αυτός που την ξεκινάει είναι ο ανιψιός κι ακολουθεί ο θείος (που βάζει και τα λεφτά). Ευχάριστη έκπληξη ο χαρακτήρας του Σκρουτζ, ο οποίος δείχνει σθεναρό ενδιαφέρον κι αγάπη για τα τρία ανιψάκια. Η πλοκή είχε μερικές δυνατές σκηνές, καθώς κι ανατροπές (ειδικά προς το τέλος) που με κράτησαν. Το δε φινάλε το βρήκα έξυπνο και κωμικό. Γενικά νομίζω ότι μιλάμε για μία πολύ αξιόλογη δουλειά. Το σχέδιο του Guerrini είναι χαρακτηριστικό. Ενώ το background δείχνει εξαιρετικό και πολύ λεπτομερές, τα πρόσωπα των χαρακτήρων είναι μέτρια.

 

 

:beer: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.