Jump to content
ΚΟΜΙΞ

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥS 234 [Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΜΑΟΥΣΜΠΡΙΤΖ - Paolo Mottura]

Recommended Posts

mm234-960x600-thumb-large.thumb.jpg.303c46c9531ee84ba3c6578400b60b95.jpg

 

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΜΑΟΥΣΜΠΡΙΤΖ
    Ο ΜΙΚΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΝΕΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΟΛΕΓΙΟΥ
  • ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΤΣΟΥΛΗΘΡΑ
    Η ΜΙΝΝΙ ΚΑΙ Η ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ, ΧΑΡΗ ΣΕ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΤΣΟΥΛΗΘΡΑ, ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΙΑ
  • ΧΙΟΝΙ ΧΩΡΙΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑ
    Ο ΚΥΡΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟ ΤΡΟΠΟ
  • ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΜΟΥ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΠΕΙΝΑΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟ ΛΑΧΤΑΡΙΣΤΟ ΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΦΑΣΤ-ΦΟΥΝΤ ΤΟΥ ΡΟΜΠΑΞ
  • ΤΣΑΪ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑΤΟΣ
    Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΝ ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΤΣΑΪ ΠΟΥ ΑΔΥΝΑΤΙΖΕΙ
  • ΧΙΛΙΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΦΑΝΤΟΜ
    ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΡΤΥ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΩΝ Ο ΓΚΑΣΤΟΝΕ ΝΤΥΝΕΤΑΙ ΦΑΝΤΟΜ ΚΑΙ... Ο ΦΑΝΤΟΜ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου (Νο. 234)

 

Το τεύχος έχει Μοττούρα. Άρα σίγουρη αγορά για μένα :)

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι ιστορίες τού τεύχους πρέπει να είναι οι εξής:

Με επιφύλαξη για την πέμπτη ιστορία, αν και πρέπει να είναι η μόνη με θέμα το τσάι.

Edited by Kriton
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #234 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από το ζωντανό alter ego του διάσημου μασκοφόρου της Λιμνούπολης @PhantomDuck).

tn_MIKYMAOUSE_0234.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Η πυραμίδα του Μάουσμπριτζ."

Βρισκόμαστε στο κολέγιο του Μάουσμπριτζ εν έτει 1877.

Ο καλός καιρός με ζέστη και λιακάδα κάνει τους φοιτητές να ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο εκτός από το μάθημα. Η ποδοσφαιρική του ομάδα όμως με προπονητή τον Γκούφινσον δε τα πάει και πολύ καλά. Ή μάλλον δε τα πάει καθόλου καλά. Νέα πνοή και ελπίδες στην ομάδα έρχεται να δώσει ο καθηγητής και λάτρης του ποδοσφαίρου από την Σκωτία Μίκυ Μακ Μάους. Έρχεται με όρεξη και νέες ιδέες. Η απογοητευτική ήττα της ομάδας στον τελευταίο αγώνα κάνει την επίσκεψη στον Πρύτανη Ο' Χάρα ακόμα πιο δύσκολη. Εν τω μεταξύ ο Μίκυ στενοχωριέται για τον καινούριο του φίλο.



Ο Πρύτανης ζητάει από τον Γκούφυ να κάνει τα πάντα ώστε η ομάδα τους να κερδίσει το κύπελλο. Η θέση του Γκούφυ είναι δύσκολη μια και το σύνθημα "τρέχουμε και κλοτσάμε" δε βρίσκει καμία ανταπόκριση. Ο Μίκυ θέλοντας να βοηθησει τον φίλο του του προτείνει εκτός από επίθεση να δοκιμάσουν να παίξουν και άμυνα. Αφού δε πνίγηκε ο Γκούφυ με το τσάι του πάλι καλά. Εκείνη την ώρα κατεβαίνει και ο δημοσιογράφος Οράτιος που επικροτεί την ιδέα. Μένει μόνο να συμφωνήσει και το ανώτατο συμβούλιο του  κολλεγίου. Ο Πρύτανης έχεις τις αμφιβολίες του. Όμως οι ανώτεροι από αυτόν δε φοβούνται να δοκιμαστούν οι νέες ιδέες.

Οι φίλοι μας δοκιμάζουν διάφορα συστήματα αλλά όλα αποτυγχάνουν με την ομάδα να πηγαίνει όλο και χειρότερα. Μέχρι που ένα σχέδιο της Μίννι Μάους ,που είχε έρθει από την Σκωτία για να μελετήσει στην βιβλιοθήκη του κολεγίου, δίνει μία νέα ιδέα στον Μίκυ. Ξυπνάει τον Γκούφυ μέσα στα άγρια χαράματα και του δείχνει ένα σχέδιο μια πυραμίδας της Μίννι ,μελετούσε την αρχαία Αίγυπτο, που είχε μπλεχτεί στα χαρτιά του. Καλά είχαν σκεφτεί την άμυνα. Με το κέντρο τι γίνεται όμως;

Έτσι ο Μίκυ βάζοντας 4 παίκτες επίθεση, τρεις κέντρο και δύο άμυνα σε συνδυασμό με την νέα τεχνική που τους είπε ο Οράτιος το κύπελλο πάει στο Μάουσμπριτζ. Το σύστημα πυραμίδα του Μίκυ υιοθετείται και από τα υπόλοιπα εκπαιδευτικά ιδρύματα και εκείνος κερδίζει μία θέση στην καρδιά της Μίννι!!!

         



"Μία υπέροχη μέρα στην τσουλήθρα."

Η Μίννι και η Κλάραμπελ κάθονται σε ένα παγκάκι στην παιδική χαρά. Ένα πιτσιρίκι δίπλα τους κάνει για "τελευταία" φορά τσουλήθρα πριν φύγει με την μητέρα του. Οι φίλες μας αποφασίζουν να κάνουν και αυτές. 

"Χιόνι χωρίς βαρύτητα."

Το χιόνι το έχει στρώσει για τα καλά στην Λιμνούπολη. Ο Κύρος χρησιμοποιεί την οξυδέρκειά του για να κάνει πιο ξεκούραστη την αγγαρεία μαζέματος του χιονιού.

"Γεύμα με τον εχθρό μου."

Η Ελβίρα "Γιαγιά Ντακ" Κουτ σε μορφή συνείδησης δεν αφήνει τον Ντόναλντ να απολαύσει το γεύμα που επιθυμεί. 

"Τσάι αδυνατίσματος."

Στην Λιμνούπολη Σκρουτζ και Ρόμπαξ παλεύουν να κάνουν τους Λιμνουπολίτες στιλάκια φυσικά με το ανάλογο κέρδος. Ο Σκρουτζ αφού αυτοπροσκλήθηκε για γεύμα στου Ντόναλντ μαθαίνει από τον Λούντβιχ για ένα τσάι αδυνατίσματος. 

"Χίλιοι και ένας Φάντομ."

Ο Ντόναλντ-Φάντομ ενάντια στην συνείδησή του και στο υπερηρωικό alter-ego της

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι...

Το τεύχος ανοίγει με μία υπέροχη ιστορία τόσο σχεδιαστικά όσο και σεναριακά. Φόρος τιμής στην ευγενή άμιλλα και στην βασίλισσα των αθλημάτων. Οι χαρακτήρες του Μίκυ όλοι υπέροχοι στους "ρόλους" τους. Ατμόσφαιρα εποχής και ωραίοι χαρακτήρες σε μία ιστορία που πρέπει να διαβαστεί από Disneόφιλους και μη!!!   

Η δεύτερη ιστορία του τεύχους είναι μία συγκινητική επιστροφή στα ανέμελα παιδικά μας χρόνια. Τρυφερή και με υπέροχο τέλος. Τρίτη ιστορία του τεύχους μία βουβή ιστορία με τον Κύρο αυτή την φορά ενάντια στο στερεοποιημένο νερό. Θεωρώ ότι 1ον πρώτη φορά βλέπουμε βουβή ιστορία με τον Κύρο και 2ον ότι έχει και σπίτι!!! Η απουσία του Γλόμπου αισθητή. Είχε την πλάκα της. Ακολουθεί μία συμπαθητική ιστορία αφιερωμένη στην ηθική και στις τύψεις. Θεωρώ ότι της άξιζε καλύτερο τέλος. Επόμενη μία ιστοριά που αποπειράται να διακωμωδήσει την εμμονή των ανθρώπων με την εμφάνιση τους. Ο Λούντβιχ αντικαθιστά τον Φέθρυ σε μία μέτρια προς ψιλοκαλή ιστορία. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία διαχείρισης εγωισμού και μας διδάσκει το ορθόν και το πρέπον μέσα από διάφορες περιστάσεις. Σεναριακά δε ξετρελλάθηκα. 

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Η πυραμίδα του Μάουσμπριτζ."
2. "Μια υπέροχη μέρα στην τσουλήθρα.
3. "Χιόνι χωρίς βαρύτητα."
4. "Τσάι αδυνατίσματος."
5. "Χίλιοι και ένας Φάντομ.
6. "Γεύμα με τον εχθρό μου."

7.8/10!!! Η πρώτη ιστορία σκοράρει κάνοντας χατρικ!!! Αλλά και η υπόλοιπη πεντά με δικυμάνσεις μεν αλλά καθόλου άσχημη!!! :D 

:hop::hop::hop: 
 
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πίσω στον χρόνο και στην Αγγλία του 17ου αιώνα θα μας ταξιδέψει η εναρκτήρια ιστορία του τεύχους, που έχει τον τίτλο "Η πυραμίδα του Μάουσμπριτζ". Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκονται οι ήρωες του σύμπαντος του Μίκυ Σίτυ. Η ομάδα του κολεγίου του Μάουσμπριτζ αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα στον αθλητικό τομέα. Συγκεκριμένα η ομάδα του ποδοσφαίρου δεν λέει να σταυρώσει νίκη κι αυτό οφείλεται περισσότερο στην τακτική παρά στην δύναμη. Ένας νέος καθηγητής κάνει την εμφάνισή του (ο Μίκυ) ο οποίος θα ασχοληθεί με την ομάδα και θα εφαρμόσει τα νέα (για την εποχή) συστήματα τακτικής, προσπαθώντας να πετύχει διάκριση στο κύπελλο των κολεγίων. Εκτός από την δυσκολία να εμφυσήσει την τακτική στους αδαείς "ποδοσφαιριστές" του, ο Μίκυ θα αντιμετωπίσει και το unfair play που παίζει η δυνατή ομάδα κάποιου αντίπαλου κολεγίου. Αρκετά συμπαθητικό σενάριο, που καταπιάνεται με τον χώρο του ποδοσφαίρου και μέσα από το οποίο θα παρελάσουν αρκετοί γνωστοί χαρακτήρες. Επίσης περιέχει και το ερωτικό στοιχείο, ενώ και το φινάλε είναι ανατρεπτικό. Γενικά οι ιστορίες που ασχολούνται με τα παλιά χρόνια κι έχουν για πρωταγωνιστές "σύγχρονους" ήρωες δεν είναι στις προτιμήσεις μου. Δεν μπορώ όμως να πω ότι δεν την βρήκα ευχάριστη την συγκεκριμένη. Το σχέδιο είναι αρκετά όμορφο, αλλά πολύ αφηρημένο. Εντυπωσιακός είναι κι  ο χρωματισμός.

 

Στην επόμενη ιστορία η Μίννι με την Κλάραμπελ θα περάσουν "Μία υπέροχη μέρα στην τσουλήθρα". Οι δύο φίλες βρίσκονται στην παιδική χαρά, όπου βλέπουν τα πιτσιρίκια να παίζουν ανέμελα και τις μητέρες τους να τα επιβλέπουν διακριτικά. Όταν η παιδική χαρά αδειάζει, οι δύο φίλες αναπολούν την παιδικότητά τους και πριν αποχωρήσουν, σκέφτονται να κάνουν μία τσουλήθρα. Το περίεργο είναι ότι μόλις φτάνουν στην άλλη άκρη της τσουλήθρας, αποκτούν και οι δύο τα παιδικά σώματα που είχαν πριν χρόνια. :wow:  Μέχρι να σκεφτούν με ποιον τρόπο θα επαναφέρουν την φυσιολογική τους σωματοδομή, θα περάσουν αρκετές ώρες καθώς κι αρκετές "περιπέτειες" που μόνο τα μικρά παιδιά θα μπορούσαν να εκτιμήσουν. Σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας η ιστορία αυτή, αλλά μου ξύπνησε την νοσταλγία για τα παλιά κι ανέμελα χρόνια που περνούσα όταν ήμουν παιδί. Η ιδέα του σεναρίου είναι πρωτότυπη, αλλά η λύση του "προβλήματος" στο φινάλε, είναι ο ορισμός του προβλέψιμου. Από την άλλη, η τελευταία σελίδα προσδίδει μία συγκίνηση. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Η τρίτη ιστορία του τεύχους είναι σύντομη και χωρίς λόγια. Έχει πρωταγωνιστή τον Κύρο Γρανάζη και τίτλο "Χιόνι χωρίς βαρύτητα". Το χιόνι έχει πέσε μπόλικο στην Λιμνούπολη κι έχει παραλύσει τα πάντα. Ακόμα κι ο Κύρος φαίνεται ότι δυσκολεύεται να βγει από το σπίτι του, λόγω του μεγάλου όγκου χιονιού. Τότε θα αρχίσει να ψάχνει τρόπους να δημιουργήσει μία εφεύρεση, η οποία να καθαρίζει τις αυλές των σπιτιών, χωρίς όμως να βάζει τους ιδιοκτήτες σε πολύ κόπο. Κάποιες από αυτές τις εφευρέσεις σύντομα βγάζουν τα ελαττώματά τους. Υπάρχει όμως και μία που φαίνεται πανέξυπνη κι άκρως αποδοτική. Φαίνεται όμως ότι είναι κάπως ευαίσθητη στον χειρισμό της. :lol:  Γελοιογραφικού τύπου ιστορία, με τον συμπαθέστατο εφευρέτη. Ο σκοπός της είναι να βγάλει γέλιο κι αυτό το πέτυχε. Αν ψάξουμε για κάτι περισσότερο, θα αποτύχουμε οικτρά. :P Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό.

 

Στην ιστορία "Γεύμα με τον εχθρό μου", την σκυτάλη θα αναλάβει ο Ντόναλντ. Ένα μεσημέρι, ο ήρωάς μας έμεινε μόνος του στο σπίτι, χωρίς κανένας να μπορεί να τον συντροφεύσει στο γεύμα. Αφού λοιπόν κανείς δεν θα έρθει για φαγητό (και με την βοήθεια μίας διαφήμισης), του μπαίνει η σκέψη να πάει στο φαστ φουντ του Ρόμπαξ και να παραγγείλει ένα λαχταριστό χάμπουργκερ. Από την σκέψη όμως μέχρι και την υλοποίηση της ιδέας θα υπάρξει χάσμα, μιας και η συνείδησή του του απαγορεύει να πάει να φάει στον ανταγωνιστή του αγαπημένου του θείου. Ο πρωταγωνιστής μας τελικά φαίνεται ότι έχει ισχυρότατο χαρακτήρα, σε αντίθεση με κάποιους άλλους. :P Μιλάμε για ένα σενάριο που δεν έχει ιδιαίτερη πλοκή, αλλά στηρίζεται σε μία πρωτότυπη κι ευφυή ιδέα. Το μεγαλύτερο βάρος έχει δοθεί στο φινάλε, που είναι και το πιο ικανοποιητικό σε σχέση με την υπόλοιπη ιστορία. Το σχέδιο δεν μου άρεσε. Το βρήκα πολύ ερασιτεχνικό.

 

Στην ιστορία "Τσάι αδυνατίσματος" ο αναγνώστης θα γίνει μάρτυρας ακόμα μίας επιχειρηματικής κόντρας των δύο μεγάλων κροίσων της Λιμνούπολης, του Σκρουτζ και του Ρόμπαξ. Αυτή την φορά η αντιπαλότητά τους βρίσκεται στον τομέα των αγαθών αδυνατίσματος. Σε αντίθεση με τον Σκρουτζ, ο οποίος είναι λίγο φειδωλός (για να μην πω τσιγκούναρος) όσον αφορά τα προϊόντα του, ο Ρόμπαξ έχει λανσάρει στην αγορά αρκετά αγαθά που είναι εύγευστα και πετυχαίνουν την απώλεια κιλών, χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Εννοείται λοιπόν ότι εκείνος έχει πάρει κεφάλι στον τομέα αυτό κι έτσι ο Σκρουτζ ψάχνει να βρει λύσεις. Την λύση θα την βρει ο παντογνώστης καθηγητής Λούντβιχ Φον Ντρέηκ, ο οποίος πρόσφατα ανακάλυψε το ημερολόγιο ενός αρχαίου ερευνητή, ο οποίος αποκάλυπτε ότι στην χώρα Τσαϊράν, υπάρχει μία ποικιλία τσαγιού που αδυνατίζει. Η απόφαση δεν αργεί να παρθεί. Ο καθηγητής κι ο Ντόναλντ θα πάνε μέχρι το μακρινό Τσαϊράν για να φέρουν το τσάι. Κλασική κι αναμενόμενης πλοκής σενάριο, που είχε μεν το κωμικό στοιχείο, αλλά δεν έδινε κάτι καινούργιο σε σχέση με παρόμοια σενάρια. Γενικά είναι μία ιστορία που διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν είναι κάτι αξιομνημόνευτο. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό. 

 

Και για το τέλος έχουμε την ιστορία "Χίλιοι και ένας Φάντομ". Πολλές φορές η μυστική ταυτότητα του Ντόναλντ τον έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Αυτό συνέβη και αυτή την φορά. Η Νταίζυ ετοιμάζεται να πάει σε ένα πάρτυ μασκέ το οποίο το διοργανώνει μία ψηλομύτα φίλη της και τηλεφωνεί στον αρραβωνιαστικό της να του ζητήσει να την συνοδεύσει. Εκείνος όμως, σαν Φάντομ Ντακ, βρίσκεται στον δρόμο, καταπολεμώντας το έγκλημα. Τότε εκείνη τσαντισμένη αποφασίζει να την συνοδεύσει ο αιώνιος διεκδικητής της καρδιάς της, ο Γκαστόνε. Εκείνος λοιπόν επιλέγει να ντυθεί σαν τον Φάντομ Ντακ. Μόλις όμως ο αληθινός Φάντομ θα το ανακαλύψει, η ζήλια θα φωλιάσει μέσα στην καρδιά του και θα αποφασίσει πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. :mafia: Αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, που όμως δεν νομίζω να δικαιολογεί να έχει 30 σελίδες στην διάθεσή της. Ίσως τελικά να υπερισχύει η ατυχία του Ντόναλντ της καπατσοσύνης του Φάντομ. :P Μου άρεσε το μπλέξιμο της πλοκής και η κατάληξή της. Και φυσικά γι'ακόμα μία φορά εκνευρίστηκα με το ύφος της Νταίζυ. :Ungry: Το σχέδιο το βρήκα πολύ καλό, αλλά θα προτιμούσα (για χάρη της "παρεξήγησης" που υπάρχει στο σενάριο) ο Ντόναλντ κι ο Γκαστόνε να έχουν κοινά χαρακτηριστικά όταν ενδύονται την στολή του Φάντομ (ιδίως στο κεφάλι).

 

 

:beer: 

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βλέποντας το πρώτο καρέ της ιστορίας «Τσάι αδυνατίσματος»,θα μπορούσα να ορκιστώ ότι είναι του Cimino   :hit: :hit:

 

Η ιστορία με τον Φάντομ με έκανε να γελάσω σε δυο-τρια σημεία,και όταν λέω να γελάσω εννοώ να βγάλω ήχο από το στόμα μου,όχι απλώς να χαμογελάσω ή να πω«ναι,αυτό ήταν αστείο».

Spoiler

Αυτό είχε να συμβεί καιρό,είναι η αλήθεια,και το χάρηκα. :P

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, mko said:

Βλέποντας το πρώτο καρέ της ιστορίας «Τσάι αδυνατίσματος»,θα μπορούσα να ορκιστώ ότι είναι του Cimino  

 

Πράγματι. Κι εγώ χρειάστηκε να ξανακοιτάξω τα ονόματα των συντελεστών τής ιστορίας, για να βεβαιωθώ ότι το σενάριο δεν το είχε γράψει ο Cimino.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.