Jump to content

Recommended Posts

Διαβάστηκε και το τέταρτο τεύχος του Μπλεκ. Στην πλειοψηφία τους οι ιστορίες και τα άρθρα που φιλοξενήθηκαν είναι ενδιαφέροντα. Ας πούμε δύο λόγια για το περιεχόμενό του. :)

 

“Μα τα χίλια”: Φαίνεται πως ο δημιουργός μάς άκουσε να σχολιάζουμε δυσμενώς την ελεεινή ατάκα που επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία οι πρωταγωνιστές του Μπλεκ (“μα τα χίλια ελάφια, αρκούδες, ασβούς” και δεν συμμαζεύεται) και την έκανε γελοιογραφία. :P Πολύ πετυχημένη.

 

“Κόμικς Νέα”: Ο Γαβριήλ Τομπαλίδης εντάσσεται στο επιτελείο του περιοδικού κι αναλαμβάνει την στήλη. Ο αναγνώστης θα πάρει πληροφορίες τόσο για την εξωτερική σκηνή, όσο και για την Ελληνική αγορά των κόμικς και τις καινούργιες κυκλοφορίες, ενώ θα γίνει λόγος και για δύο μεγάλα φεστιβάλ κόμικς του εξωτερικού (London Film & Comic Con και San Diego Comic Con). Αξιόλογη δουλειά.

 

“Μπλεκ - Στα ίχνη των Γουανάγκι” (Α’ μέρος): Προσεγμένο σενάριο, αλλά σίγουρα όχι κι από τα καλύτερα που έχουμε διαβάσει. Η παγίδα που έστησαν οι Άγγλοι στον ξανθό γίγαντα και την παρέα του ήταν ευφυής. Μένει να δούμε πώς εκείνοι θα ανατρέψουν την κατάσταση. Από τις λίγες φορές που βλέπουμε τον Μπλεκ να την “χαρίζει” σε αρκούδα. :P Βέβαια αυτό χρειάστηκε για την συνέχιση του μύθου. ;) Και το σχέδιο ήταν πολύ καλό.

 

“Αφιέρωμα - Μισέλ Βαγιάν”: Ο Γαβριήλ Τομπαλίδης θα επιχειρήσει να μας συστήσει στο σύμπαν του Γάλλου οδηγού αγώνων ταχύτητας, τόσο την εποχή της γέννησής και της “ενηλικίωσης”, όσο και στην επανεκκίνησή του το 2012. Στους γνώστες του κόμικς θα ξυπνήσουν αναμνήσεις. Εμείς οι υπόλοιποι θα μάθουμε πολλά.

 

“Μισέλ Βαγιάν - Στο όνομα του υιού” (Α’ μέρος): Το πρώτο μέρος της πρώτης ιστορίας του χαρακτήρα, μετά από την επανεκκίνηση. Η αλήθεια είναι ότι μετά την ανάγνωση μού έμεινε ένα μούδιασμα. Στην αρχή ο αναγνώστης θα κατακλυστεί από πολλά τερτίπια και πρακτικές που τα καταλαβαίνουν καλύτερα οι μάνατζερ και οι λογιστές. Στην συνέχεια όμως έχουμε μερικούς αγώνες ταχύτητας που είχαν ένα υποτυπώδες ενδιαφέρον, για να ολοκληρωθεί το πρώτο μέρος με ένα ενδοοικογενειακό πρόβλημα. Μένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση. Ένα σενάριο που έχει εναλλαγές στην πλοκή. Ο πρωταγωνιστής είναι αρκετά κουλ τύπος και μου θύμισε τον χαρακτήρα του Ερίκ Καστέλ. :P Μου άρεσε. Κι ένα μικρό λαθάκι που εντόπισα εξαιρετικά μικρής σημασίας. Στην σελ 39, στο 3ο καρέ αποκαλείται το Τουρνουά “WTTC” ενώ είναι “WTCC” (“World Touring Car Cup”). Έτσι για να γίνεται κουβέντα. :P Το σχέδιο ήταν πάρα πολύ καλό. :respect:

 

“The Pop Corner”: Αφιέρωμα στην σειρά “Cobra Kai”, στην νέα σειρά κόμικ “The Batman Who Laughs” κι ένα ολοσέλιδο αφιέρωμα στον Spiderman και τις νέες του κινηματογραφικές ταινίες. Μια χαρά. :)

 

“Μάντυ Ρίλεϋ - Δόξα και εξουσία”: Ένα σενάριο ό,τι πρέπει για την προεκλογική περίοδο που διανύουμε. :P Ο δημιουργός παρουσιάζει μία πολύ άσχημη εικόνα για το πώς η Δημοκρατία εφαρμόζονταν στην Αμερική, τον καιρό της Άγριας Δύσης. Προσωπικά μου φάνηκε υπερβολική, αλλά φαντάζομαι ότι έτσι θα ήταν τα πράγματα τότε. Ο πρωταγωνιστής στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, βοήθησε τον πατέρα του και κατά συνέπεια συνέβαλε να επικρατήσει το σωστό και το δίκαιο. Μία ένσταση που έχω αφορά τον τρόπο που κορυφώθηκε η μάχη στο φινάλε (η σφεντόνα στην λάμπα). Πολύ παρακινδυνευμένο από μέρους του ήρωα, αν λάβουμε υπόψιν ότι κινδύνευσε κι ο ίδιος ο πατέρας του. Προσωπικά, εξακολουθώ να θεωρώ τον Μάντυ βουτυρόπαιδο. :P Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό, αλλά νομίζω ότι ο καλλιτέχνης το παράκανε στο μελάνωμα.

 

“Συνέντευξη - Γαβριήλ Τομπαλίδης”: Ο δημιουργός κι ερευνητής των κόμικς έχει την τιμητική του σε αυτό το τεύχος. Εκτός από τα εμπεριστατωμένα και λεπτομερή άρθρα του, θα δώσει και μία σύντομη συνέντευξη στον εκδότη του περιοδικού. Εύστοχες ερωτήσεις και ειλικρινείς απαντήσεις. Επίσης ο Γαβριήλ θα μας χαρίσει κι ένα όμορφο ολοσέλιδο σχέδιο του Φάντομ. :thanks:

 

“Ένα συνηθισμένο απόγευμα στην οδό Craven”: Ένα δισέλιδο κόμικ-γελοιογραφία του Γαβριήλ Τομπαλίδη, εμπνευσμένο από τον Ντύλαν Ντογκ και τον πιστό του βοηθό, τον Γκράουτσο. Η υπόθεση στηρίζεται στην χιουμοριστική πλευρά του Γκράουτσο και μας δίνει κάτι σαν ανέκδοτο. Δεν είναι κανονική ιστορία οπότε δεν μπορώ να πω αν μου άρεσε ή όχι. Ο Γκράουτσο πάντως είχε πλάκα. :P Σχεδιαστικά την βρήκα έτσι κι έτσι.

 

“Δικαστής Ντρεντ - Χιονοθύελλα”: Φαίνεται ότι η ζάχαρη έχει ποινικοποιηθεί στην Μεγάπολη-1 κι ο βλοσυρός κι αγέλαστος Δικαστής με την παρέα του, παρακολουθούν κάποιους διακινητές που προσπαθούν να περάσουν λαθραία την “άσπρη σκόνη”. Σύντομο σενάριο, που προλαβαίνει να εξελιχθεί και να έχει και την απαραίτητη δράση. Είναι φανερό ότι γίνονται σαφείς αναφορές στα ναρκωτικά και παράλληλα αφήνει να εννοηθεί αυτό που είναι γενικά παραδεκτό. Ότι η γλυκιά μας απόλαυση δεν είναι καθόλου υγιεινή. Γενικά η πλοκή δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας, αλλά παραδέχομαι ότι είναι πρωτότυπη. Έχουμε διαβάσει καλύτερα σενάρια με τον Δικαστή. Πάντως αν κάποτε ποινικοποιηθεί η ζάχαρη, την έχω πολύ άσχημα. :lol: Το σχέδιο το βρήκα καλό, όσο τουλάχιστον μπορούσα να διακρίνω μέσα στην μαυρίλα. :P

 

“Φάντομ - Οι πέντε ημέρες του Δράκου” (Δ’ μέρος): Σε αυτό το μέρος θα μεταφερθούμε στο 1933, σε ένα Μοναστήρι μέσα στα χιόνια. Εκεί ο 19ος Φάντομ θα αναμετρηθεί (περισσότερο) με ένα από τα μέλη της αδελφότητας των Σίνγκχ, προκειμένου να πάρει το τέταρτο κομμάτι του ιερού Δράκου. Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με μία σύντομη ιστορία, που για τον λόγο αυτό μπαίνει κατευθείαν στην δράση. Αυτό που επικρατεί είναι μία όμορφη μάχη στον αέρα, ένα καλό plot twist (με το όπλο του Φάντομ) στο φινάλε, καθώς και η σοφία του μοναχού. Γενικά καλή δουλειά, αλλά οι λίγες της σελίδες δεν μας επιτρέπουν να την απολαύσουμε. :( Το σχέδιο μού άρεσε.

 

“Ταρζάν - Το παιχνίδι”: Όταν ο βασιλιάς της ζούγκλας έχει να τα βάλει με κακούς ανθρώπους κι όχι με ζώα που καθοδηγούνται μόνο από το ένστικτό τους, τότε απολαμβάνω περισσότερο τις ιστορίες του. Έτσι συνέβη κι εδώ. Ο ήρωάς μας έχει να τα βάλει με μία πανούργα και σατανική γυναίκα, που αρέσκεται στο “διαίρει και βασίλευε”. Το σενάριο είναι καλό, ενώ και η πλοκή κρύβει αγωνία, μάχες κι ανατροπές όσο πλησιάζουμε στο φινάλε. Μακάρι να βλέπουμε τέτοιες ιστορίες του Ταρζάν. :pray: Για το σχέδιο δεν έχω να πω πολλά. Είναι το ίδιο με όλες τις προηγούμενες ιστορίες του Ταρζάν που έχουμε διαβάσει. Για την ηλικία του στέκεται πολύ καλά. :P

 

“Storm - Βάνταλ, ο Καταστροφέας”: Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα να διαβάζω μουδιασμένος την ιστορία, κι ο λόγος ήταν το προηγούμενο επεισόδιο στο Μπλεκ #03, το οποίο δεν μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Ευτυχώς αυτό μου το συναίσθημα δεν εμφανίστηκε εδώ. Το αντίθετο θα έλεγα. Το επεισόδιο αυτό με ικανοποίησε σε μεγάλο βαθμό. Το σενάριο ήταν καλής ποιότητας Sci-Fi, δοσμένο με εποικοδομητική φαντασία. Οι νέοι χαρακτήρες είχαν ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, ο villain ήταν αρκετά μοχθηρός, ενώ από την πλοκή δεν έλειπε τίποτα. Έτσι έχουμε μία κλιμακούμενη ένταση, αγωνία και διαλόγους που θυμίζουν καλής ποιότητας λογοτεχνικό έργο. Το δε φινάλε είναι ανατρεπτικό κι άκρως ηρωικό, δίνοντας χώρο και στους “κομπάρσους”. :respect: Γενικά πρόκειται για μία ιστορία πολύ άνω του μετρίου και μέχρι στιγμής στο Top-3 (ίσως διεκδικεί και την πρώτη θέση) των επεισοδίων της σειράς. Για το σχέδιο, ακόμα μία φορά δεν έχω λόγια. Είναι εξαιρετικό. :clap2: Αλήθεια, στο τρίτο καρέ της σελίδας 140, ο τύπος που τις τρώει δεν σας μοιάζει να φοράει στολή Δικαστή της Μεγάπολης-1? :thinking: Δεν λέω ότι είναι ο Ντρεντ, γιατί τότε ο καβγάς θα είχε πάρει άλλη τροπή. :P

 

“Ρετρό - Νούμερο 1”: Ο κ.Νικολαΐδης αυτή την φορά δεν θα μας μιλήσει για κάποιο ποδοσφαιρικό κόμικ, αλλά για την θρυλική και κλασική “Βαβούρα”. Μέσα σε τρία μικρά άρθρα (γιατί μιλάμε για μία μονοσέλιδη μελέτη), ο @Nikos Nikolaidis θα προλάβει να κάνει μία εισαγωγή στο περιοδικό, να μας μιλήσει για την φυσιογνωμία του και να μας κάνει μία ανάλυση για τις ιστορίες που φιλοξενήθηκαν (και δεν είναι και λίγες). Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, το οποίο σίγουρα θα κάνει τους παλιούς να θυμηθούν και τους νέους να μάθουν. :respect:

 

Το παιδί - Πάνθηρας: Ακόμα μία εξαιρετικά σύντομη συνέχεια της ιστορίας. Ο φίλος μας θα έρθει τελικά σε επαφή με τον μιμητή του και θα ακολουθήσει ένα ανθρωποκυνηγητό, που χαρακτηρίζεται από δράση. Το περίεργο είναι ότι η αρχή αυτού του “επεισοδίου” με το φινάλε του είναι ακριβώς το ίδιο. :P Καλό (για την ηλικία του) αλλά λίγο. Για το σχέδιο δεν έχω να προσθέσω κάτι νεότερο.

 


:beer: 

  • Like 13
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

εξώφυλλο οπισθόφυλλο του 5 που αγοράστηκε σήμερα

Το εξώφυλλο μεταφέρθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.

 

  • Like 9
  • Thanks 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν το διάβασα ακόμα όλο, αλλά αυτές οι ρομαντζο-ιστορίες του Μάντυ Ρίλεϋ αρχίζουν και με κουράζουν...

(Καλό σχέδιο πάντως, και με cameo του Λούκι Λουκ ;) )

 

  • Like 7
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και το πέμπτο τεύχος 

Το βρήκα εξαιρετικό. Κάθε τεύχος και καλύτερο από το προηγούμενο. Ο Jonhy Red εκπληκτικός, το ίδιο και ο Βαγιάν. Στορμ κλασική αξία. Μπλεκ εξαιρετική ιστορία Τα υπόλοιπα, Ταρζάν, Ριντλευ,  Φάντομ (κρίμα που τελείωσε), παιδί Πάνθηρας όπως και στα υπόλοιπα τεύχη. Μου  άρεσε που δεν είχε δικαστή Ντρεντ. Τις ιστορίες του τις έβρισκα χάλια.

Γενικά σαν τεύχος μου άρεσε από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. 

Ακόμα και εκείνο το δισέλιδο της Ελληνίδας δημιουργού (δεν θυμάμαι το όνομα και δεν έχω το τεύχος μαζί μου) αν και δεν είχε κανένα σενάριο της προκοπής, μου άρεσε σαν σχέδιο!

Πραγματικά του έβαζα ως και 10 σαν τεύχος!

  • Like 7
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και το πέμπτο τεύχος του Μπλεκ και μπορώ να πω ότι οι ιστορίες και τα άρθρα που φιλοξενούνται, στην πλειοψηφία τους, με ικανοποίησαν σε μεγάλο βαθμό. Δεν θυμάμαι αναλυτικά όλα τα τεύχη του Μπλεκ, αλλά έχω την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο είναι ίσως το καλύτερο. Με μία μικρή επιφύλαξη πάντα. Μεγάλη ευχάριστη έκπληξη είναι η ανακοίνωση στο editorial για μία επετειακή σπέσιαλ έκδοση του Μπλεκ για τον εορτασμό των 50 ετών του στην Ελλάδα. Ανυπομονούμε. :mafia: Ας πούμε δύο λόγια για τις ιστορίες τού τεύχους.

 

“Μα τα χίλια…”: Αυτή την φορά η σάτιρα γυρίζει στον Καθηγητή Μυστήριο και την έπαρσή του. Την έχει την πλάκα του. :P

 

“Κόμικς Νέα”: Όμορφες κι εμπεριστατωμένες πληροφορίες, για την ξένη και την Ελληνική σκηνή της Ένατης Τέχνης, καθώς και νέα για τα αντίστοιχα φεστιβάλ. Thanks to Mr. Tobalidis. :P

 

“Μπλεκ - Στα ίχνη των Γουανάγκι (Β’ μέρος)”: Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε σημαντική εξέλιξη του μύθου, αλλά υπάρχουν σκηνές δράσης κι ανατροπές. Το plot twist στο φινάλε αυτού του μέρους απάντησε στην απορία που είχα στο πρώτο. ;) Αναμένουμε την συνέχεια.

 

“Μάντυ Ρίλευ - Όνειρο παντοτινό”: Ένα μικρό love story, ένας ανεκπλήρωτος, νεανικός έρωτας, μία ακόμα επιβεβαίωση του πόσο σκληρή είναι η ζωή. Καλή ιστορία, αλλά πολύ μελό. Με ψυχοπλάκωσε. :sad1:

 

“Μισέλ Βαγιάν - Στο όνομα του υιού (Β’ μέρος)”: Εκτίμησα περισσότερο το δεύτερο μέρος. Ασχολείται με ένα καθαρά ανθρώπινο πρόβλημα και περιγράφει έναν πρωταγωνιστή που δεν είναι “άτρωτος”, αλλά πασχίζει να ενώσει την οικογένειά του. Τα οικονομολογικά τερτίπια που έβγαζε το πρώτο μέρος λείπουν, υπάρχει η δράση των αγώνων ταχύτητας, ενώ φαίνεται ότι η πλοκή κυλούσε αβίαστα. Το φινάλε αφήνει υποσχέσεις. Το σχέδιο υπέροχο.

 

“Συνέντευξη - Αγγελική Σαλαμαλίκη”: Κουβέντα του Γαβριήλ Τομπαλίδη με την ανερχόμενη και ταλαντούχα δημιουργό. Κλασικές ερωτήσεις που φέρνουν ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Μας έκανε κι ένα δωράκι. Μία ολοσέλιδη αφίσα του Ντύλαν Ντογκ. :)

 

“Το ρουμπίνι του Παπεέτε”: Ένας έφηβος τυχοδιώκτης Αρχαιολόγος, σαν ένας άλλος Ιντιάνα Τζόουνς, που γέννησε η έμπνευση της Αγγελικής Σαλαμαλίκη. Μέσα σε δύο σελίδες, δεν πρόλαβα να καταλάβω και πολλά. Σαν δείγμα δωρεάν μού φάνηκε. :P

 

“Ταρζάν - Η μικρή αντιλόπη”: Ιστορία του βασιλιά της ζούγκλας, μικρή σε έκταση, που αντικατοπτρίζει την ανδρεία και την ευαισθησία του στα αδύναμα ζώα. Όλη η πλοκή είναι μία δυνατή μάχη με ένα λιοντάρι και μία μικρότερη με μία λέαινα. Εκτός από το αίσθημα του δίκαιου και την έξαψη της δράσης, δεν προσφέρει κάτι άλλο.

 

“The pop corner”: Η Σαμπρίνα, ο Conan κι ο Ταραντίνο θα παρελάσουν από αυτό το δισέλιδο αφιέρωμα. Καθόλου άσχημα.

 

“Αφιέρωμα - Τζόνι Ρεντ”: Οι περιπέτειες του Τζόνι Ρεντ έρχονται στις σελίδες του περιοδικού κι ο Γαβριήλ Τομπαλίδης φροντίζει να μας δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες για το ποιόν του ήρωα. Προσωπικά δεν ήξερα τον ήρωα και με αυτό το άρθρο μπήκα καλά στο κλίμα. :)

 

“Τζόνι Ρεντ - P7089”: Η πρώτη μου επαφή με τον χαρακτήρα που μπορώ να πω ότι τον βρήκα πολύ ενδιαφέρων. Όμορφο σενάριο. Η μετάβαση στο χθες γίνεται ομαλά κι άρτια σκηνοθετικά. Είναι σπουδαίο, κατά την γνώμη μου, να γοητεύεται ο αναγνώστης από ιστορίες που αναφέρονται σε παλιά και τραγικά χρόνια. Σχεδιαστικά με κούρασε λίγο. Οι πυκνές γραμμές κι ο σκούρος χρωματισμός επιδρούσαν αρνητικά στο συνολικό αποτέλεσμα.

 

“Φάντομ - Οι πέντε ημέρες του δράκου (Ε’ μέρος)”: Το τελευταίο μέρος της ιστορίας, που διαδραματίζεται στο παρόν. Βλέπουμε τον τωρινό Φάντομ να έχει έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από τους προκατόχους του. Μοιάζει περισσότερο αλέγρος. :P Έχουμε μια πλοκή με μεταφυσικά στοιχεία και με ανατροπή. Το φινάλε φαίνεται να είναι για όλους (τουλάχιστον οι κακοί έτσι νομίζουν) ευτυχές. 

 

“Στορμ - Ο στρεβλωμένος κόσμος”: Από το εξώφυλλο φοβήθηκα ότι θα έχουμε να κάνουμε με ένα σουρεαλιστικό σενάριο που δεν θα βγάζει κανένα νόημα. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Στην πλοκή κατατίθεται μεγάλη φαντασία, αλλά είναι δοσμένη με λογική, που την κάνει να κυλάει όμορφα, αβίαστα και με ενδιαφέρον. Με ικανοποίησε σε μεγάλο βαθμό. Το σχέδιο, γι’ακόμα μία φορά, το βρήκα εξαιρετικό και πανέμορφο. :wow: Κι εκεί που λέγαμε ότι δεν μπορεί να βγάλει περισσότερα ρούχα η Ρέντχερ, εδώ μας διέψευσε. :lol:

 

“Ρετρό Νούμερο Ένα - Τρουένο”: Ο επαΐων του χώρου @Nikos Nikolaidis θα μας πει δύο λόγια για το περιοδικό “Τρουενο”, που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1977 και φιλοξένησε πολλές ιστορίες, μέχρι την διακοπή του. Όπως πάντα καλύπτει σχεδόν κάθε απορία που μπορεί να γεννηθεί. :respect:

 

“Το παιδί-πάνθηρας”: Σε αυτές τις λίγες σελίδες έχουμε την άτυπη ολοκλήρωση της μίνι υπόθεσης που φέρνει την αποκατάσταση (όπως είναι φυσικό) του ονόματος του πρωταγωνιστή. Μπορώ να πω ότι αυτή η υπόθεση με κράτησε. Ελπίζω το ίδιο να κάνει και η επόμενη. 

 


:beer: 

  • Like 5
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα κατευθείαν την ιστορία του Μισέλ Βαγιάν ( α και β μέρος ) και έμεινα αρκετά ικανοποιημένος!Πρόκειται για ένα κόμικ που ουσιαστικά είναι μοναδικό αφού δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο σε θεματολογία!

Πίστευα ότι ίσως βλέπαμε τις παλιές περιπέτειες που είχαν δημοσιευτεί παλιά στο Μπλεκ οπότε ο καινούργιος Βαγιάν  ήταν ακόμα καλύτερη έκπληξη !

Να σημειωθεί ότι είχα προβλέψει ότι θα ξαναβλέπαμε Μισελ Βαγιάν στο Μπλεκ και επί της ευκαιρίας κάνω πρόβλεψη ότι θα δούμε και τον επίσης αγαπημένο Μπρούνο Μπραζίλ!

Στην Γαλλία ετοιμάζουν καινoύργιο άλμπουμ 

BrunoBrazil.thumb.jpg.3b20e8def6bdb8784290894259a5b10c.jpg

  • Like 5
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.