Jump to content
Kriton

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 230 [Μυστήριο στον Καμβά - Vito Stabile & Carlo Limido]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

mm230-960x600-thumb-large.thumb.jpg.818bd94cd24cc6af37ea51d9aa397796.jpg

5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΚΑΜΒΑ
    ΜΙΑ ΣΤΑΡ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ ΠΕΦΤΕΙ ΘΥΜΑ ΕΚΒΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΖΗΤΑΕΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΡΕΫΜΟΝΤ ΝΤΑΚ
  • ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ
    Ο ΜΑΥΡΟΣ ΠΗΤ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΖΩΗ ΤΟΥ, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΤΟΥ, Ο ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ
  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΚΑΙ Ο ΦΕΘΡΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΕΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ ΣΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖΟΚΑΝΑΛΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ
  • ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΑΜΟΥΤ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΚΑΙ Ο ΦΕΘΡΥ ΗΤΑΝ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου (Νο. 230)

Edited by Kriton
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ντόναλντ Ρέυμοντ Ντακ;

 

Νόμιζα ότι το μεσαίο όνομα του Ντόναλντ ήταν Φόντλεροϋ, Φάουντλιροϊ (κατά Βικιπαίδεια) ή όπως αλλιώς προφέρεται το Fauntleroy.

 

Στο πρωτότυπο πρόκειται για άλλον χαρακτήρα. Άντε όμως να ξεχωρίσεις τον Paolino Paperino (Ντόναλντ Ντακ στα καθ' ημάς) από τον Donald Reymond Duck (και πάλι Ντόναλντ Ντακ στα καθ' ημάς) έτσι που ονομάζουν οι Ιταλοί τους χαρακτήρες τής Ντίσνεϋ. Μάλλον γι' αυτό αναγράφουν το μεσαίο όνομα στη διαφήμιση, όχι πως το Φόντλεροϋ είναι γνωστό στα παιδιά, ώστε να το αντιδιαστείλουν με το Ρέϋμοντ.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κατά την γνώμη μου,ακόμα ένα ωραίο εξώφυλλο. best.gif

 

 

:beer: 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εντάξει τον έχουμε δει ατζαμής θείο. Τον έχουμε δει σούπερ ήρωα. Τον έχουμε δει μυστικό πράκτορα. Τώρα και ντεντέκτιβ. Λοιπόν μου άρεσε παααρα πολύ. Είναι πιο κοντά στον Ντόναλντ που ξέρουμε παρολο που

..δεν είναι αυτός που ξέρουμε. Να εξηγουμαι. Δεν είναι άλλη μια προσωπικότητα του αγαπημένου μας παπιου αλλά ένας άλλος ήρωας σε μιαν άλλη (αλλα ίδια σε χρονολογία) εποχή. Η πρώτη ιστορία Μ άρεσε πάρα πολύ κ ανυπομονώ για τη συνέχεια. Περισσότερες λεπτομέρειες από τους ειδικούς  @Kriton @Indian και @Μενίγ Πουαγώ.

Edited by Manitou
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ωραία ιστορία, αν και κάπου αισθάνομαι παράξενα με το να υπάρχει ένας άλλος Ντόναλντ και μια άλλη Νταίζυ (ούτε αυτή είναι η «δική μας» Νταίζυ) τη δεκαετία του 1940, που οι κανονικοί Ντόναλντ και Νταίζυ ζούσαν και βασίλευαν.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πριν συνειδητοποιήσω ότι πρόκειται για διαφορετικό ήρωα, σκόπευα ν' αρχίσω την παρουσίασή μου κάπως έτσι:

 

Γνωρίζαμε ότι ο Ντόναλντ δουλεύει ως γυαλιστής νομισμάτων, ως εργάτης σε εργοστάσιο μαργαρίνης, ότι είναι άνεργος, καθώς και ότι είναι υπερήρωας και πράκτορας δύο μυστικών υπηρεσιών. Τώρα μαθαίνουμε ότι είναι και ντετέκτιβ!

 

Το τελευταίο τελικά δεν ίσχυσε, αφού πρόκειται για άλλον Ντόναλντ. Όμως, το σημερινό τεύχος παρά λίγο να επεκτείνει ένα από τα άλλα, για αντιστάθμιση!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εντάξει, δεν είναι κάτι που δεν έχουμε δει αρκετές φορές. Είναι σαν τον Φεθραγόρα ή τον Γκουφακλή (στην αρχαία Ελλάδα), Μίκυ Κιντ (Μίκυ στην Άγρια Δύση), εξιστορήσεις του παρελθόντος όπως στα 7 θαύματα των Παπιών / Δυναστεία των Ντακ / Ιστορία της τέχνης, λοιπά εναλλακτικά σύμπαντα όπως Ducktales / Rescue Rangers κλπ κλπ. Ε, εδώ είπαν να προσθέσουν ακόμα ένα εναλλακτικό σύμπαν, με τον Ντόναλντ να είναι Ντετέκτιβ αυτήν την φορά :Ρ. Απλά ίσως να φαίνεται περίεργο επειδή μπορεί χρονολογικά να πέφτει κοντά με τις ιστορίες του Τζούνιορ, αλλά οκ.

 

Εμένα δεν μου φάνηκε κάτι ιδιαίτερο. Την περίμενα ανυπόμονα, αλλά τελικά δεν με εντυπωσίασε. Είχε κάποιες ωραίες στιγμές, όμως κατά κύριο λόγο την διάβασα απλά για να την διαβάσω. Μπορεί τα επόμενα επεισόδια να έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως σαν πρώτη ιστορία δεν μπορώ να πω πως είχε κάποιες δυνατές στιγμές. Το μόνο που μου άρεσε, ήταν η γνωριμία με τους ήρωες και το χτίσιμό τους. Πιο καλή (σε σενάριο μόνο), μου φάνηκε η δεύτερη, με τον Πητ. Βασικά όχι σαν σενάριο, αλλά σαν ιδέα. Η δομή και το κλείσιμο ήταν συνηθισμένα, όμως η ιδέα

 

Ένα Μίκυ Σίτυ χωρίς τον Μίκυ, που καταλήγει να είναι υποχείριο του Μαύρου Φαντάσματος

ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Μακάρι να είχε καλύτερο σχεδιαστή και καλύτερη δομή, και θα ήταν πολύ ωραία.

 

Όπως και να 'χει, στο επόμενο τεύχος έχουμε ιστοριάρα μπόμπα 70 σελίδων του Casty που σκοράρει στην θέση 70 του Inducks, επομένως θέλω να πιστεύω πως τελείωσε η χλιαρή περίοδος ιστοριών 15ετίας και παίρνουμε μπρος για ωραία πράγματα με νέες ιστορίες όπως οι σημερινές. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι για αρκετό καιρό ακόμα και να μην ξαναγυρίσουμε στις παλιές με το που περάσει ο μήνας.

 

Edited by PhantomDuck
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites



Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #230 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον άνθρωπο που δε τον καλούσαν ποτέ στα παιδικά πάρτι @Dr Paingiver... Από μικρός φαινόταν... Όχι μόνο ότι θα μεγαλώσει... :sad1: ).

tn_MIKYMAOUSE_0230.jpg


Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Μυστήριο στον καμβά."


Λιμνούπολη. Δεκαετία 1940.

 

Βρισκόμστε σε έναν οίκο δημοπρασιών όπου δημοπρατούνται αντικείμενα του καλλιτέχνη ζωγράφου Καρλ Παλέτα που έχουν χαθεί τα ίχνη του. Δημοπρατείται ένα κλειδωμένο με λουκέτο σεντούκι που το αγοράζουν δύο μυστριώδεις τύποι με καμπαρντίνες. Πάνε σε μία άκρη και το ανοίγουν με λοστό και βρίσκουν μόνο κάτι παλιόρουχα. Στην τσέπη ένος παντελονιού βρίσκουν το ημερολόγιο του Καρλ. Εκεί βρίσκουν μία πολύ σημαντική πληροφορία που αφορά έναν πίνακα του Καρλ που δεν έχει δημοπρατηθεί ακόμα. Δυστυχώς δε προλαβαίνουν να τον αγοράσουν.

 


Στην δημοπρασία βρισκόταν και η Νταίζυ Ντακ διάσημη ηθοποιός μαζί με την Ερμιόνη την ερμίνα της. Ήθελε τον πίνακα για να τον βάλει στο σαλόνι της πάνω από το τζάκι. Κατάφερε να τον αποκτήσει προς απογοήτευση των δύο αγνώστων. Αποπειράθηκαν να της τον κλέψουν έξω από τον οίκο δημοπρασιών αλλά η Ερμίονη είχε άλλη άποψη. Κατάφεραν να ξεφύγουν και οι άγνωστοι δε τους κυνήγησαν για να μη τραβήξουν την προσοχή. 

Βρισκόμαστε στο γραφείο του ιδιωτικού Ντετέκτιβ Ντόναλντ Ρέυμοντ Ντακ. Είναι η ώρα του κολατσιού του αλλά αυτός που το έφτιαξε το σάντουιτς έκανε το λάθος να μη βάλει τουρσί. Πράγμα ανάρμοστο. Διότι όπως όλοι ξέρουμε ένας ντέκτιβ χρειάζεται σωστή διατροφή. Οπότε πάει στον απέναντι ιδιοκτήτη φορητής καντίνας για να κάνει τις ενστάσεις του. Εκείνος λέει ότι θα του φτιάξει άλλο. Στο σκηνικό μπαίνει και ο αστυνόμος Τζόουνς που ψάχνει την πρώτη καλή σύλληψη για να πάρει την επιθυμητή προαγωγή. Οι δυο τους μόνο καλά δε τα πάνε. Οι "φιλοφρονήσεις" μεταξύ τους δίνουν και παίρνουν.

Μέχρι που έρχεται το πείραγμα για τα μάτια της Νταίζυ Ντακ που μένει απέναντι και ο Ρέυμοντ είναι τσιμπημένος μαζί της. "Περιέργως" ο Ντόναλντ πήγε να διαμαρτυρηθεί την ώρα που βγαίνει η Νταίζυ να ποτίσει τα φυτά της. Μόλις του το είπε ο Τζόουνς ο καφές που τους είχε κεράσει ο Ουίλμπουρ του βγήκε από το στόμα. Η τελευταία "φιλοφρόνησή" του προς τον Τζόουνς ξεπέρασε τα εσκεμένα και τον έκανε έξω φρενών. Το κατάλαβε και ο ίδιος ο Ρέυμοντ και αποχώρησε. Επέστρεψε στο γραφείο του. Για να δεχτεί μία αναπάντεχη επίσκεψη.

Από την διάσημη star του απέναντι κτηρίου. Αφορά μία υπόθεση εκβιασμού εξ' αιτίας του πίνακα που αγόρασε στη δημοπρασία. Δείχνει στον Ρέυμοντ μία ασπρόμαυρη φωτογραφία με ένα παιδάκι να κλαίει και εκείνη να κρατάει ένα γλυφειτζούρι. Κατά τα φαινόμενα είναι ξεκάθαρο ότι κλέβει το γλυφειτζούρι από το παιδάκι. Πολλές φορές όμως τα φαινόμενα απατούν. Στην πραγματικότητα του είχε πέσει κάτω και εκείνη του αγόραζε ένα άλλο. Αλλά η φωτογραφία είχε τραβηχτεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να αμαυρώση την φήμη της ως ηθοποιού. Για να της δώσουν τα αρνητικά από τη φωτογραφία θέλουν τον πίνακα.

Ο Ρέυμοντ πάει στο σπίτι της που εξετάζει τον πίνακα πάνω από το τζάκι που δείχνει δύο ίδια βουνά, πρασινάδα και μία λίμνη. Δε βρίσκει τίποτα το περίεργο σε αυτόν μετά από ενδελεχή εξέταση. Όλη αυτή την ώρα η Ερμιόνη σε μία γωνιά απολάμβανε το γεύμα της. Αποχωρεί γα την Λιμνουπολίτικη βιβλιοθήκη ώστε να συλλέξει πληροφορίες για τον Καρλ. Βρίσκει μία μελέτη για εκείνον αλλά δε τον διαφωτίζει περισσότερο. Ξαφνικά μία γυναικεία φωνή από κάποιο κοντινό τραπέζι αποσπά την προσοχή του και αποκαλύπτει την ιδιότητά του. Λέγεται Ντόρις Ο' Ντακ και τον ενημέρωνει ότι δε πρόκειται να βρει  άλλα στοιχεία για τον Παλέτα. Προσφέρεται να τον βοηθήσει όμως εκείνος αρνείται κατηγορηματικά. 

Μετά όμως από ένα βουνό βιβλίων  και καμία πρόοδο δέχεται την επαναπροσφορά της βοήθειάς της. Η χαρά της είναι έκδηλη όπως και ο θυμός της βιβλιοθηκονόμου για ανάρμοστη συμπεριφορά. Αποχωρούν από την βιβλιοθήκη. Ο πληροφοριοδότης της Ντόρις είναι η Νατάσα Πιρουέτοβα πρώην ντίβα του μπαλέτου που έμενε παλιότερα δίπλα στο θέατρο σε ένα ξενοδοχείο. Επειδή έχει ασθενήσει η όρασή της η Ντόρις πηγαίνει και της διαβάζει μία φορά την εβδομάδα. Μπαίνουν μέσα για να απολαύσουν τσάι και πριανίκ (παραδοσιακά ρωσικά μπισκότα)  και να συλλέξουν πληροφορίες. Μαθαίνουν ότι ο Καρλ ήθελε να ξεφύγει από το χάος της μεγαλούπολης και δραπέτευσε σε μία καλύβα που έχτισε στην εξοχή. Φεύγουν από το σπίτι της Νατάσας.

Επιστρέφουν στην οικία της Νταίζυ ώστε ο Ρέυμοντ να επανεξετάσει τον πίνακα μήπως του διέφυγε καμία λεπτομέρεια. Η Ντόρις αναγνωρίζει το τοπίο που απεικονίζει ο πίνακας και ρωτάει την Νταίζυ αν έχει έναν άντλαντα. Φυσικά και έχει οπότε τους ενημερώνει ότι το τοπίο του πίνακα είναι τα Δίδυμα βουνά στο Όρεγκον. Η Ερμιόνη σε μία γωνία τρώει ένα λουκούλειο γεύμα. Ευτυχώς που δεν είναι καλομαθημένη. Φανταστείτε να ήταν...

Μεταφερόμαστε στο λιμάνι όπου η Νταίζυ μετά απο υπόδειξη του Ρέυμοντ πρέπει να παραδώσει τον πίνακα ώστε να μπορέσουν να ακολουθήσουν τους ληστές. Νύχτα, σκοτάδι και υγρασία συνθέτουν ένα τρομαχτικό τοπίο. Η Νταίζυ φανερά τρομοκρατημένη και με τον σκεπασμένο πίνακα αγκαλιά περπατάει στις άκρες των ποδιών της. Εμφανίζονται οι άντρες με τις καμπαρντίνες της δίνουν τον φάκελο με τα αρνητικά και παίρνουν τον πίνακα χωρίς να την πειράξουν. Ρέυμοντ και Ντόρις περιμένουν κρυμμένοι με την δεύτερη να κρυώνει. Αφού αποχωρούν οι τύποι με τα πορτοκαλί με το αμάξι τους Ρέυμοντ και Ντόρις ετοιμάζονται να τους ακολουθήσουν με το δικό του. Είχε ξεχάσει να βάλει βενζίνη οπότε η καταδίωξη καταλήγει σε φιάσκο πριν καν ξεκινήσει.

Ο Ρέυμοντ νευριάζει. Η Ντόρις προσπαθει να τον καθησυχάσει λέγοντάς του να κοιτάξουν για στοιχεία. Κάτι ίχνη γλυκών την οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η κακοποιοί κατευθύνονται προς το παλιό εργοστάσιο γλυκών που υπάρχει εκεί κοντά. Η οξυδέρκεια της όμως νευριάζει τον Ρεύμοντ που τις βάζει τις φωνές και την διώχνει. Αυτή η συμπεριφορά του δεν αρέσει στην Νταίζυ που φεύγει φανερά εκνευρισμένη ζητόντας του να επικοινωνήσει μαζί της μόλις έχει στοιχεία πάνω στην υπόθεση.

Ο Ντόναλντ φτάνει στο εγκαταλελειμένο εργοστάσιο όπου βρίσκει τον καταζητούμενο Μπρίσκο Μπος με τα πορτοκαλί τσιράκια του. Αφου μαθαίνει ότι και εκείνος βρήκε με τον ίδιο τρόπο το μέρος που δείχνει ο πίνακας (άτλαντας) όλα μαυρίζουν. Βρίσκεται δεμένος στην μηχανή για τα ντόναντς έτοιμος να περάσει από τον πλάστη. Ένα απο τα τσράκια του Μπος  παραφυλούσε έξω από το εργοστάσιο και τον έβγαλε εκτός μάχης. Ο Μπος και η ομάδα του φεύγουν για το Όρεγκον και ο Ρέυμαντ απο στιγμή σε στιγμή θα γίνει δισδιάστατος.

Αλλά τον σώνει σαν από μηχανής Θεός η Ντόρις. Τον είχε ακολουθήσει. Που δικαιολογεί την συμπεριφορά του στο λιμάνι διότι κατάλαβε ότι δεν ήθελε να πέσει στα μάτια της Νταίζυ. Η Ντόρις του είπε ότι και εκείνη τον γλυκοκοιτάει και το ηθικό του και η διάθεσή του αναπτερώθηκαν. Η συμμορία έχει ξεκινήσει ήδη για το Όρεγκον. Ειδοποιούν την αστυνομία αφού είναι ο μόνος τρόπος για να τους σταματήσουν εγκαίρως. Την κλήση λαμβάνει και το περιπολικό του Τζόουνς όπου το ένστικτό του λέει ότι πριν πάνε στο σταθμό θα περάσουν πρώτα από το παλιό εργοστάσιο. Επιβεβαιώνεται και η συμμορία συλλαμβάνεται μετά από σύντομη καταδίωξη. Ο Τζόουνς δεν είναι καθόλου περιχαρής όταν μαθαίνει ότι την προαγωγή του την οφείλει στον Ρέυμοντ.

Η υπόθεση τυπικά έκλεισε αφού οι η συμμορία συνελλήφθη και ο πίνακας επιστράφηκε στην Νταίζυ. Ο Ρέυμοντ όμως δε θα ησυχάσει αν δεν πάει πρώτα στο Όρεγκον να βρει τον Καρλ. Προηγουμένως όμως δε δέχεται να πληρωθεί. Μόνο όμως αν η Νταίζυ βγει μαζί του το Σάββατο το βράδυ. Αυθόρμητα εκείνη πέφτει στην αγκαλιά του. Σε μία γωνία η Ερμιόνη τρώει το καταπέτασμα... Σταματήστε να το φαντάζεστε... ΕΙΝΑΙ καλομαθημένη. 

Αλλάζουμε σκηνικό και μεταφερόμαστε πιο εξοχικά και σε μία καλύβα. Εκεί που είναι το ησυχαστήριο του Καρλ. Εξουθενωμένοι από τον ποδαρόδρομο Ρέυμοντ και Ντόρις συνομιλούν με τον Καρλ. Φυσικά ξαφνιάζεται που τους βλέπει εκεί. Παραδέχεται ότι ο πίνακας όντως αποτελεί ένα είδος χάρτη. Συμβολικό όμως. Το όνομα της Νατάσας του φέρνει αναμνήσεις. Στα νειάτα του ήταν ερωτευμένος μαζί της. Πήγε στο καμαρίνι της πριν βγει στην σκηνή για να της εξομολογηθεί τον έρωτά του. Όμως την άκουσε να συνομιλεί με μία συνάδελφο της και να την λέει ότι αρραβωνιάστηκε τον Ούιλιαμ το προηγούμενο βράδυ. Η καρδιά του ράγισε. Το καμαρίνι της είχε τον αριθμό 33.

Σάββατο βράδυ και η ο Ρέυμοντ συνομιλεί με την Νταίζυ κατά το δείπνο. Της αποκαλύτπτει ότι οι δύο γλάροι στον πίνακα σχηματίζουν τον αριθμό 33 και οδηγούν στα πετράδια. Δε καταλαβαίνει όμως την διπλή σημασία που έχουν για τον Καρλ. Τα "Ζαφείρια των πάγων" μάτια της Νατάσας και του νούμερο του καμαρινιού της. Η ιστορία κλείνει με ένα καρέ που επικεντρώνεται στο επίμαχο σημείο του πίνακα.

 

 


"Το αστέρι των επιθυμιών."

Ο Μαύρος Πητ συλλαμβάνεται για άλλη μία φορά από τον Μίκυ μετά από την τελευταία του απόπειρα κλοπής. Ευχήθηκε ο Μίκυ να μην υπήρχε. Το αντικείμενο που θα έκλεβε (βλ. τίτλο) αποφάσισε να πραγματοποιήσει την επιθυμία του... 

"Αποκάλυψη μεγατόνων."

Ο Ντόναλντ και ο Φέθρυ αναζητούν το τέλειο ρεπορταζ για την εφημερίδα το Θείου τους. Ακούν τυχαία για τα μυστικά γυρίσματα της νέας ταινίας διάσημου σκηνοθέτη. Όχι μόνο αυτοί... 

"Ο μυθιστορηματικός πελεκάνος."

Ο πελεκάνος Ιωνάθαν κάνει ρεκόρ πωλήσεων αλλά οι ιδιοτροπίες του συγγραφέα του δεν αφήνουν τον εκδότη Σκρουτζ να κάνει μία παρουσίαση του βιβλίου όπως την επιθυμεί. Οπότε στρέφεται στο φτερό των φτέρων του. Που αρνείται κάθετα αρχικά. Τυχαία την άρνηση την βλέπει ένα άλλο φτερό των φτέρων του. Που αποφαίζει να πάρει πρωτοβουλίες. Κακό αυτό για το αρχικό φτερό. Στην υπόθεη εμπλέκεται, Ο Τζον, Ο Τζίμης ο Τρομερός και μία γαλοπούλα που έχει τις ίδιες διατροφικές συνήθειες με τον Ρόμπαξ. Για να καταλήξουν όλοι μαζί σε αυτά που είναι για τους λεβέντες!!!   

"Το μυστικό της Άλαμουτ."

Στην Αρχαία Ρώμη κάποιος αδειάζει μυστηριωδώς της αποθήκες του Σκρούτζιου. Τα ανήψια του αναλαμβάνουν να βρουν τους υπαίτιους ταχυτάτους.  

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι...

Τέλεια!!! Αψεγάδιαστη!!! Απλώς υπέροχη!!! Το νουάρ στοιχείο ήταν παράπάνω από έκδηλο!!! Όλοι ήταν υπέροχη στους ρόλους τους από τον πρωταγωνιστή μέχρι τον τελευταίο κομπάρσο!!! Διότι μόνο ως ταινία μπορεί να αντιμετωπιστεί!!! Ελπίζω να υπάρχουν και άλλες. Δεύτερη στην σειρά μία ιστορία με τον Μαύρο Πητ να υποστηρίζει επ' άξια τον ρόλο του πρωταγωνιστή. Είχε και πολύ καλό σχέδιο. Κάτι που σπάνια σχολιάζω. Τρίτη μία μικρή ευτάπελη ιστορία με του Ντόναλντ και Φέθρυ. Είχε κάνα δυό ευτράπελα καρέ. Το τεύχος κλειίνει με μία ιστορία με την αντίστοιχη οργάνωση Π.Α.Π.Ι. της ρωμαικής εποχής... Αρκετά καλή!!!

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Μυστήριο του καμβά."
2. "Το αστέρι των επιθυμιών.
3. "Το μυστικό της Άλαμουτ."
4. "Ο μυθιστορηματικός πελεκάνος."
5. "Αποκάλυψη μεγατόνων."

8.5/10!!!
Πάρα πολύ καλό τεύχος και με πανέμορφο εξώφυλλο!!! Προτείνεται ανεπιφύλακτα!!!

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βλέπω συμμερίστηκες κ εσύ τον ενθουσιασμό μου με τον ντεντέκτιβ Ντόναλντ. Όντως σαν ταινία ήταν αν κ έλειπε αυτό το μοντέρνο σχέδιο με τις σκιές που έχουμε συνηθίσει από τον διπλό πράκτορα ΝΝ, τον Φαντομια κλπ.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στο παρόν τεύχος θα γνωριστούμε με μία ακόμα "μορφή" της πολυτάλαντης προσωπικότητας του αγαπημένου μας παπιού. Αυτή την φορά ο Ντόναλντ θα υποδυθεί έναν ντετέκτιβ της δεκαετίας του '40 και θα βρεθεί μπροστά σε ένα "Μυστήριο στον καμβά". Μία δημοπρασία λαμβάνει χώρα στην Λιμνούπολη του παλιού καιρού. Μερικά από τα,όχι και τόσο μεγάλης αξίας,αντικείμενα ενός ζωγράφου βγαίνουν σε πλειστηριασμό. Η διάσημη ηθοποιός Νταίζυ αγοράζει έναν όμορφο πίνακά του και τότε είναι που αρχίζουν τα προβλήματα,καθώς μία σπείρα έχει βρεθεί στο κατόπι της και θέλει διακαώς το νέο της απόκτημα. Εκείνη θα ζητήσει την βοήθεια του ιδιωτικού ντετέκτιβ Ντόναλντ Ντακ,ο οποίος με την καθοριστική συνεισφορά της βοηθού του,θα διαλευκάνει το μυστήριο,θα ξεσκεπάσει την συμμορία και θα φέρει τα μέλη της ενώπιον της δικαιοσύνης. Ένα πραγματικά απολαυστικό σενάριο ρόλων,όπου οι γνωστοί μας χαρακτήρες υποδύονται άλλους,σε μία υπόθεση που φωνάζει από μακριά ότι είναι νουάρ. Ο πρωταγωνιστής έχει κάτι από Χάρρυ Βδέλλα,αλλά σε λίγο πιο οξυδερκές και φυσικά η Ντόρις (ή Παπερέτα,διαλέξτε όποιο όνομα θέλετε :P ) είναι εκείνη που κλέβει την παράσταση. Υπάρχουν βέβαια και στιγμές κάπως πιο παιδικές (πχ τα σημάδια από σιρόπι στα λάστιχα του αυτοκινήτου),αλλά δεν χαλάνε το συνολικό αποτέλεσμα. Το αισθηματικό στοιχείο,έρχεται και δένει αριστοτεχνικά με την αστυνομική πλοκή. Και μιας και είπα την λέξη "αστυνομική",θα πρέπει να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στον κύριο Τζόουνς,που εδώ υποδύεται έναν αστυνομικό,αλλά δεν ξεχνάει τις συνήθειές του με τον Ντόναλντ. Υπάρχουν όμως κι άλλες αναφορές στην ιστορία,βασισμένες στο "παρόν" των πρωταγωνιστών. :P Το φινάλε το βρήκα έξυπνο και δένει αριστοτεχνικά την αρχή με το τέλος. Θέλω σίγουρα να διαβάσω και τις υπόλοιπες 2 ιστορίες της σειράς. :) Το σχέδιο μού άρεσε αρκετά. Συμβάλλει στην δημιουργία του επιθυμητού κλίματος της εποχής. Το ίδιο εξαιρετικό είναι και το εξώφυλλο του τεύχους. :respect:

 

Ένας χαρακτήρας που λατρεύουμε να μισούμε είναι ο πρωταγωνιστής στην επόμενη ιστορία που έχει τίτλο "Το αστέρι των επιθυμιών". Ένα βράδυ ο διάσημος διαρρήκτης έχει εισβάλει στο Δημαρχιακό μέγαρο με σκοπό να κλέψει ένα Ινδιάνικο αντικείμενο που βρίσκεται εκεί και το οποίο έχει μία ασυνήθιστη ιδιότητα. Να πραγματοποιεί επιθυμίες. :wow: Δυστυχώς για εκείνον όμως,ο Μίκυ και η Αστυνομία τού έχει στήσει ενέδρα μέσα στο κτίριο με αποτέλεσμα να τον πιάσει στα πράσα. Εξαγριωμένος ο Πητ κάνει μία ευχή που θα αλλάξει όλο του το είναι. Εύχεται να μην υπήρχε ο Μίκυ! Αμέσως όλα θα αλλάξουν και ο ήρωάς μας θα βρεθεί μέσα σε μία βίλλα,παρέα με την αγαπημένη του Ντρούντυ και τον πιστό του Φούμφο. Δεν θα αργήσει να καταλάβει ότι πλέον δεν είναι ποινικός εγκληματίας,καθώς επίσης κι ότι το Μίκυ Σίτυ έχει αλλάξει. Μέχρι κι ο Χειροπαίδαρος έχει προαχθεί σε Αρχηγό της Αστυνομίας. :NoNo: Θα μπορέσει ο Πητ να προσαρμοστεί και να ανταποκριθεί στην νέα του ζωή ή θα διαπιστώσει με θλίψη ότι θα πρέπει να σκεφτόμαστε πολύ όταν ευχόμαστε κάτι? :thinking: Όμορφη ιστορία,που κάλλιστα θα μπορούσε να θεωρηθεί πρωτότυπη αν δεν είχαμε διαβάσει μία ελαφρώς παρόμοια από το πενάκι του μεγάλου Don Rosa. Ο Πητ μονοπωλεί το ενδιαφέρον και σαν άριστος κλέφτης,κλέβει τις εντυπώσεις και δεν διστάζει να μονομαχήσει ακόμα και με το μοχθηρό Μαύρο Φάντασμα! Το έξυπνα "καμμένο" χιούμορ κάνει την εμφάνισή του και βγάζει αβίαστο γέλιο. Το φινάλε το βρήκα ευφυές και δεν διαχωρίζει το όνειρο από την πραγματικότητα. :) Σχεδιαστικά με ικανοποίησε. 

 

Συνεχίζουμε το ταξίδι μας και βρισκόμαστε και πάλι στην Λιμνούπολη (του παρόντος αυτή την φορά) για να πάμε στα γραφεία της εφημερίδας του θείου Σκρουτζ,όπου ο Ντόναλντ κι ο Φέθρυ περνάνε αρκετά ζόρικα. Ο τσιγκούνης εργοδότης τους θέλει (για την ακρίβεια απαιτεί) από εκείνους να κάνουν μία "Αποκάλυψη μεγατόνων",για λογαριασμό της εφημερίδας. Έτσι,θα ξεχυθούν στους δρόμους για να βρουν μία αποκλειστική είδηση που θα απογειώσει τις πωλήσεις της εφημερίδας στα ύψη. Απογοητευμένοι που δεν μπορούν να βρουν κάτι αξιόλογο,μαθαίνουν κάτι ενδιαφέρον. Ένας διάσημος σκηνοθέτης θα γυρίσει την νέα του ταινία σε ένα κάστρο εκεί κοντά,και μάλιστα με άκρα μυστικότητα. Τα δύο ξαδέλφια δεν μπορούν να αφήσουν τέτοιο λαβράκι να πάει χαμένο και τρέχουν στο κάστρο. Εκεί θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μπουν μέσα και τότε το σόου ξεκινάει. :lol: Μετά από δύο δυνατές ιστορίες,αυτό το σενάριο ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα. :P Το σενάριο ήταν απλοϊκό και η κεντρική ιδέα πολυφορεμένη. Διαβάζεται όμως ευχάριστα και ειδικά το τέλος με έκανε και γέλασα. Το σχέδιο ήταν πολύ όμορφο,αν και παραφορτωμένο.

 

Κι αφήνουμε την κίτρινη δημοσιογραφία για να πάμε σε κάτι πιο κουλτουριάρικο,όμως είναι ένα καλό βιβλίο. Ο "Μυθιστορηματικός πελεκάνος" είναι ένα βιβλίο που το έχει γράψει ένας εκκεντρικός (για να μην πω τρελάρας) συγγραφέας (που δεν φανερώνει την ταυτότητά του) και το έχει εκδώσει ο θείος Σκρουτζ. Οι πωλήσεις του βιβλίου έχουν γίνει ανάρπαστες. Όλοι οι βιβλιοφάγοι και βιβλιόφιλοι σχηματίζουν ουρές έξω από τα βιβλιοπωλεία για να αποκτήσουν ένα αντίτυπο. Οι απαιτήσεις όμως του κοινού ολοένα και μεγαλώνουν με αποτέλεσμα να θέλουν να γνωρίσουν από κοντά τον αγαπημένο τους συγγραφέα και να συζητήσουν μαζί του. Ο Σκρουτζ επικοινωνεί μαζί του αλλά εκείνος είναι κάθετος. Δεν είναι διατεθειμένος να συμμετάσχει σε μία τέτοια εκδήλωση. Απελπισμένος ο Σκρουτζ,στρέφεται στον Ντόναλντ και του ζητάει να παρουσιαστεί εκείνος σαν τον διάσημο συγγραφέα. Αν και εκτείνεται σε λίγες σελίδες,μπορώ να πω ότι μου άρεσε το σενάριο. Η υπόθεση,ενώ στην αρχή ξεκινάει υποτονικά,στην πορεία αποκτά ενδιαφέρον. Εντύπωση κάνει η κλιμακούμενη ροή με τις συνεχείς ανατροπές,αλλά και η πλειάδα χαρακτήρων που κάνουν την εμφάνισή τους,που μερικούς από αυτούς δεν περίμενα να τους δω (πχ τον Τζιμ τον Τρομερό). Σε αρκετά σημεία υπήρχε διάσπαρτο το κωμικό στοιχείο,με αποκορύφωμα το φινάλε. :lol: Το σχέδιο θα το ήθελα λίγο πιο προσεγμένο.

 

Κι αφήνουμε τις δύο πόλεις της Αμερικής που μονοπωλούν το ενδιαφέρον στα κόμικς της Disney,για να πάμε στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Συγκεκριμένα στην Ρώμη κι ακόμα πιο συγκεκριμένα στην Αρχαία Ρώμη. Στο "Μυστικό της Αλαμούτ",ο Φέθρυ κι ο Ντόναλντ βρίσκονται υπό τις διαταγές του θείου τους του Σκρουτζ,εργαζόμενοι σε μία οργάνωση υπεράσπισης των συμφερόντων του (τώρα εμένα αυτό κάτι μου θυμίζει :P ). Ο εργοδότης τους τους καλεί εσπευσμένως για να τους αναθέσει μία περίεργη αποστολή. Τους ενημερώνει ότι τα αγαθά που φυλάει στις αποθήκες του αρχίζουν να κάνουν φτερά με μυστηριώδη τρόπο. Εξαφανίζονται ως δια μαγείας και κανένας από τους φρουρούς δεν έχει αντιληφθεί κάποια ύποπτη κίνηση. Οι δύο πράκτορες (έχοντας πάντα στο πλευρό τους τα gadgets που έχει φτιάξει για εκείνους ο Κύρος),θα ξεκινήσουν τις έρευνες και θα έρθουν αντιμέτωποι με μία σκοτεινή συμμορία,αλλά και με την δύναμη της μαγείας. Συμπαθητικό σενάριο που η πρωτοτυπία του έγκειται στο γεγονός ότι διαδραματίζεται στην Αρχαία Ρώμη. Κατά τα άλλα έχει πάρει ιδέες από την οργάνωση Π.Α.Π.Ι.,από τον Flash,καθώς επίσης κι από την εξαιρετική ιστορία του Don Rosa "Ο κλεμμένος χρόνος". Η πλοκή είχε τις στιγμές και το μυστήριο της,αλλά το φινάλε το βρήκα βιαστικό. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 


:beer: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η πρωτη ιστορια,και το πανεμορφο εξωφυλλο,με τραβηξαν σαν μαγνητης,για ν'αγορασω το τευχος. Μου αρεσε πολυ η ιστορια!! :)

Ελπιζω να δουμε και τις αλλες δυο,που ανηκουν στην ιδια σειρα.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πέρασε καιρός αλλά επιτέλους βρήκα χρόνο για το τεύχος. Για πάμε :D 

 

Μυστήριο στον καμβά: Η κεντρική ιστορία του τεύχους στην οποία το σχέδιο είναι γενικά όμορφο και ατμοσφαιρικό (μου άρεσε ο τρόπος που ήταν σχεδιασμένοι οι κακοποιοί και οι αστυνόμοι). Θυμίζει την εποχή του 1940 στην οποία τοποθετείται χρονικά η ιστορία. Η Ντόρις είναι πολύ καλά σχεδιασμένη και παρόλο που είναι η βοηθός του Ντετέκτιβ Ντόναλντ είναι στην ουσία η πρωταγωνίστρια και η αληθινή ηρωίδας καθώς ο Ντόναλντ δυστυχώς δεν είναι και ο πιο έξυπνος. Η ιστορία ως πρώτο μέρος μιας σειράς που θα μας απασχολήσει και αργότερα αρχίζει αρκετά καλά. Δείχνει κάποιους χαρακτήρες, την ατμόσφαιρα της εποχής, έχει μια δόση μυστηρίου και μερικές ανατροπές. Αυτό που μου άρεσε είναι ότι το μυστήριο που επικρατεί δεν λύνεται όλο. Οπότε αυτό σε κάνει να θες να δεις τι θα γίνει παρακάτω. Υποθέτω ότι ο Καρλ Παλέτας πρέπει να είναι μια αναφορά στον θείο Καρλ. 8/10

 

Το Αστέρι των Επιθυμιών: Η συγκεκριμένη ιστορία ενώ δεν είχε το φοβερό σχέδιο είχε ένα πολύ ωραίο σενάριο. Πρόκειται για το τι θα γινόταν αν ο Μαύρος Πητ δεν είχε τον Μίκυ Μάους στα πόδια του να του χαλάει τις δουλειές. Μου άρεσε πάρα πολύ που ο σεναριογράφος σκέφτηκε το Μαύρο Φάντασμα το οποίο για άλλη μια φορά είναι άσσος στις μεταμφιέσεις και στα κόλπα. Εξαιτίας του σχεδίου θα βάλω λιγότερο από την κεντρική ιστορία. 7.5/10

 

Αποκάλυψη Μεγατόνων: Χαζοιστοριούλα για να γεμίσει το τεύχος... Βέβαια είχε καλό σχέδιο. 5.5/10

 

Μυθιστορηματικός Πελεκάνος:  Τραβηγμένη από τα μαλλιά η όλη κατάσταση σε αυτήν την ιστορία... Ο Σκρουτζ πραγματικά αδίσταχτος προκειμένου να πετύχει τα σωστά συμβόλαια και να βγάλει κέρδος. Η κατάληξη είναι σχεδόν η αναμενόμενη... 6.5/10 

 

Μυστικό της Αλαμούτ:  Αδιάφορη ιστορία και κακό σχέδιο. 4.5/10

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.