Jump to content

Recommended Posts

Ανέβηκε το τρίτο τεύχος λοιπόν και συνειδητοποιώ ότι ακόμα δεν έχω πει δύο λόγια για το δεύτερο τεύχος της σειράς. :shit2:

 

Αν και πολύ καθυστερημένα να πω ότι διάβασα το δεύτερο τεύχος του Ζαγκόρ και η αίσθηση που μου έχει μείνει είναι εκείνη του ενθουσιασμού. :)

 

Η αλήθεια είναι ότι δυσανασχέτησα (κι ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω 100%) όταν διάβασα ότι το Πνεύμα με το τσεκούρι θα συνεργαστεί με έναν τύπο (που δεν τον γνώριζα) από το μέλλον (ή από κάποια άλλη διάσταση), προκειμένου να κυνηγήσουν εξωγήινους εισβολείς και να τους διώξουν μακριά από την Γη. Ο Ζαγκόρ είναι ένας χαρακτήρας που έχει χαράξει την δική του πορεία στον χώρο κι έχει "επιλέξει" το που θα τοποθετηθεί χρονικά. Δεν νομίζω ότι είναι πρέπον να αλλοιώνουμε το σύμπαν του και να τον βάζουμε να κάνει κάτι τόσο "σύγχρονο". Και δεν το λέω μόνο γι'αυτή την ιστορία, αλλά και για όλες τις υπόλοιπες που έχουν παρόμοια θεματολογία. Το ίδιο θα αντιδρούσα αν στην θέση του Ζαγκόρ έβλεπα τον Λούκυ Λουκ ή τον Μπλούμπερυ. Αφού λοιπόν γκρίνιαξα αρχικά, στην συνέχεια προσπάθησα με το μυαλό μου να φανταστώ ότι αυτό που διαβάζω δεν είναι Ζαγκόρ, αλλά κάποιος άλλος ήρωας και τότε...έγινε η αποκάλυψη. Μπροστά μου φανερώθηκε ένα ευφυές σενάριο, που μου θύμισε έντονα το "Cowboys and aliens", αλλά σε καλύτερη εκτέλεση. :P Ο αγαπητός Tito Faraci, φαίνεται ότι το έχει και με τα κόμικς εκτός Disney και δημιούργησε ένα όμορφο crossover, που διαδραματίζεται στο δάσος του Ντάρκγουντ. Η πλοκή από τις πρώτες κιόλας σελίδες μπαίνει δυναμικά και συνδέει μαεστρικά το παλιό με το νέο. Τους ήρωες των γουέστερν, με τους τυπικούς εξωγήινους των ιστοριών Επιστημονικής Φαντασίας. :respect: Δεν άφηνε σκοτεινά σημεία, ενώ ταυτόχρονα δυσκόλευε την κατάσταση για τους ήρωες, ολοένα και περισσότερο. Και φυσικά, όπως κάθε αντίστοιχο σενάριο που σέβεται τον εαυτό του, το τελευταίο καρέ αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς για την συνέχεια. ;) Θα συμφωνήσω με τα παιδιά περί απλότητας. Σίγουρα δεν ήταν ένα σενάριο σούπερ ψαγμένο, αλλά δεν κάνει κοιλιά και διαβάζεται ευχάριστα. Αξίζει να τονίζουμε επίσης ότι η χημεία ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές ήταν απίστευτη. Καιρό είχα να δω δύο, εκ διαμέτρου αντίθετης φιλοσοφίας, χαρακτήρες να συνεργάζονται τόσο καλά. Εν κατακλείδι, απόλαυσα πολύ τον "διαφορετικό" Ζαγκόρ στην παρούσα ιστορία και θα ήθελα πολύ να ξαναδώ τον Μπραντ Μπάρον σε μία δική του περιπέτεια. Δεν θα έλεγα όχι λοιπόν να τον δούμε στην ύλη του Μπλεκ. (τροφή για σκέψη :P

 

Το σχέδιο κράτησε την ιστορία σε πολύ καλά επίπεδα και το βρήκα εξίσου προσεγμένο με το σενάριο. Τόσο οι χαρακτήρες, όσο και τα backgrounds έχουν ρεαλισμό, ενώ ο Venturi έβαλε μεγάλη φαντασία στην δημιουργία των Μορμπ και των υπόλοιπων τεράτων, τα οποία μου θύμισαν κάποια άλλα τέρατα...

Spoiler

Ένα είδος τέρατος του Duke Nukem. :P

435453444_DukeNukemsmonster.thumb.jpg.f267ee28cbad92bec71ddd62218109ff.jpg

Και από τον χρωματισμό έμεινα ευχαριστημένος. Υπήρχε μεγάλη ποικιλία, ενώ όπου έπρεπε υπήρχε φως κι όπου δεν έπρεπε στηνόταν μία σκοτεινή ατμόσφαιρα.

 

Η έκδοση, γι'ακόμα μία φορά, ήταν πολύ προσεγμένη. Η ποιότητα του χαρτιού και της κόλλησης είναι στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα τομάκια, ενώ στα έξτρα έχουμε ένα άρθρο για την πορεία του Ζαγκόρ στην Ελλάδα, αλλά κι ένα μικρό βιογραφικό του Μπραντ Μπάρον. Επίσης, ο αναγνώστης θα πάρει πληροφορίες για τους δύο δημιουργούς. Όλα τα έξτρα ήταν αναμενόμενα και καλοδεχούμενα. :) 

 


:beer: 

  • Like 9
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
19 λεπτά πριν, Indian είπε:

Δεν νομίζω ότι είναι πρέπον να αλλοιώνουμε το σύμπαν του και να τον βάζουμε να κάνει κάτι τόσο "σύγχρονο". Και δεν το λέω μόνο γι'αυτή την ιστορία, αλλά και για όλες τις υπόλοιπες που έχουν παρόμοια θεματολογία.

Ti  ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ φίλε Γιάννη όταν διαβασα την ιστορία αυτή αλλά και κάποιες άλλες που δείχνουν το Ζαγκορ να συμμαχεί ή να τα βάζει με "εξωγήινους" (βλέπε το crossover Ζαγκορ Dragonero) κ.α.

Ομως δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα .

Η αλήθεια είναι οτι οι original δημιουργοί του (G.Ferri - Bonelli)  ήταν οι πρώτοι που έφτιαξαν τέτοιου είδους ιστορίες φλερτάροντας κατά κάποιο τρόπο με την "Επιστημονική Φαντασία".

Τέτοιο παράδειγμα είναι και η ιστορία Alien Saga που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα στην  Αμερική απο την Epicenter  και η οποία είναι αν δεν κάνω λάθος το κύκνειο άσμα του Bonelli ( η μήπως του Ferri ?) . 

  • Like 9
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αρχή


Ο μικρός αυτός τόμος μας πάει πίσω, στο παρελθόν του Ζαγκόρ, τότε που λεγόταν απλώς Πάτρικ Ουίλντινγκ και ζούσε με τους γονείς του. Η ιστορία εστιάζει κυρίως στη σφαγή του Clear Water, με τους γονείς του Ζαγκόρ να δολοφονούνται και τον ίδιο να διασώζεται από τον Ναθάνιελ Φιτζέραλντσον, που είναι γνωστός και ως "Περιπλανώμενος" Φίτζι. Επίσης μαθαίνουμε και το τραγικό μυστικό του πατέρα του Ζαγκόρ, που χρονολογείται από την εποχή που ήταν αξιωματικός στον αμερικάνικο στρατό. Γενικά ωραία και ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά μου φάνηκε πολύ μικρή για τα γούστα μου, ήθελα να δω και να μάθω περισσότερα από εκείνη τη χρονική περίοδο. Βέβαια, στην έκδοση αναφέρεται ότι αυτός ο τόμος αποτελεί απλώς το πρώτο κεφάλαιο από μια σειρά που ασχολείται με το παρελθόν του Ζαγκόρ, οπότε μένει να δούμε και τα επόμενα κάποια στιγμή. Από κει και πέρα, το σχέδιο είναι πολύ καλό, με ωραία παρουσίαση των τοπίων και των διαφόρων σκηνών δράσης, καθώς επίσης και με αρκετά ζωντανά χρώματα. Όπως είπα, όμως, διάβασα τον τόμο πολύ γρήγορα και δεν μπορώ να πω ότι χόρτασα. Πάντως πέρασα ωραία όσο κράτησε!

 

8/10

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συμφωνω για τον μικρό αριθμό σελίδων.

 

Καλό είναι να κυκλοφορούν δύο τρία τεύχη μαζί από το συγκεκριμένο storyline όπως έγινε στο Μιστερ Νο για να είναι πιο χορταστικό στην ανάγνωση

 

Επίσης θα ήθελα προσωπικά ιστορίες του Ζαγκόρ ακόμα και ασπρόμαυρες από τον λεγόμενο atlantis cycle που κράτησε περίπου 20 χρόνια 1990-2010 σε σενάρια κυρίως του Boselli αλλά και λίγα του Burrattini..

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έπεσε "Η Αρχή" στα χέρια μου χωρίς να έχω διαβάσει τα προηγούμενα. Δεν ήταν κακό, αρκετά ευανάγνωστο, όχι πολύ χορταστικό όμως. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι μου προσέφερε κάτι τρομερό, αλλά λογικά φταίει που δεν έχω ξαναδιαβάσει Ζαγκόρ. Αν και το σενάριο είναι στοιχειώδες ως προς τα συστατικά και τη ροή του, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια να το κακολογήσεις επειδή εκτυλίσσεται άμεσα και χωρίς περικοπές. Μένω σε αυτό και στην ατμόσφαιρα που καταφέρνει να χτίσει σε τόσο λίγη έκταση.

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όντως λίγες σελίδες, δεν σε αφήνουν να το χορτάσεις.

 

Διαβάζοντας την εισαγωγή λέει ότι ο τόμος αυτός είναι το πρώτο κεφάλαιο από 6 συνολικά, οπότε πρέπει να περιμένουμε άλλα πέντε κεφάλαια (τεύχη) που θα ρίξουν φως στο παρελθόν του ήρωά μας.

Οπότε σου αφήνει μια γεύση προσμονής για τα επόμενα για να δεις πως έφτασε ως εδώ που έφτασε και πως έγινε αυτό που είναι σήμερα "το πνεύμα με το τσεκούρι"

 

ΥΣ. Πιστεύω και ελπίζω τα επόμενα τεύχη να είναι η συνέχεια της ιστορίας.

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου αλλά στην προηγούμενη έκδοση του Ζαγκόρ είχαμε καλύτερες ιστορίες("Η Αρχαία Κατάρα", "Φαντάσματα για τον Ντίγκινγκ Μπιλ", "Ο Καταραμένος Θησαυρός" κτλ).
Αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν υπάρχουν άλλες τέτοιου ή ανώτερου επιπέδου.

Μέχρι στιγμής μόνο το 1ο τεύχος μ΄άρεσε. Το 2ο πολύ μέτριο και το 3ο δεν το πήρα καν γιατί έχουμε πήξει σε ιστορίες με το origin του ήρωα.
Αν συνεχίσει έτσι η σειρά δεν θα την ακολουθήσω :blush2:

  • Like 7
  • Disagree 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αρχή, για αρχή έχει αρκετά καλό σκίτσο, και το ατζούμπαλο, μη γραμμικό στήσιμο των καρέ το βοηθά. Η ίδια η ιστορία όμως είναι μάλλον ό,τι πιο αδιάφορο έχει να δείξει η τρίτη τετράδα. Άλλη μια ιστορία για το παρελθόν του ήρωα, μας δείχνει το πώς και το γιατί ο ήρωας ορφάνεψε και γνωρίστηκε με τον περιπλανώμενο Φίτζι. Αφενός το ότι η ιστορία δεν έχει καμία έκπληξη για τον αναγνώστη (ακόμα και τον αναγνώστη που σαν κι εμένα δεν είναι και τόσο εξοικειωμένος με τον ήρωα), αφετέρου το σχετικά μικρό της μέγεθος που δεν επιτρέπει την δημιουργία χαρακτήρων με βάθος και επιβάλλει την υπερβολική χρήση της σύμπτωσης σαν κινητήριας δύναμης του μύθου (τόσες συμπτώσεις σε 60 σελίδες κόμικ δεν νομίζω να έχω ξαναδεί). Τέλος πάντων για εμένα ήταν ένα σχετικά καλοσχεδιασμένο αδιάφορο κόμικ

  • Like 8
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε κι αυτό. :)

 

Θα συμφωνήσω ότι ήταν ένα εξαιρετικά μικρό σε έκταση ανάγνωσμα, αλλά έχω την εντύπωση ότι πρόλαβε να πει χωρίς βιασύνες αυτά που ήθελε (να αποκαλύψει το μυστικό του πατέρα του Ζαγκόρ, αλλά και την σχέση του με τον Σόλομον Κίνσκυ). Μιλάμε για ένα σενάριο που πιάνεται από την “Δικαιοσύνη του περιπλανώμενου Φίτζι” και την διανθίζει με περισσότερες “λεπτομέρειες”, δίνοντάς της περισσότερη έκταση. Το πρωτότυπο είναι ότι, ενώ στην “Δικαιοσύνη” βλέπουμε τα γεγονότα μέσα από τα μάτια (και τις περιγραφές) του Ζαγκόρ, εδώ η ροή των γεγονότων παρουσιάζεται στον αναγνώστη μέσω του Μάικ Ουίλντινγκ, του πατέρα του ήρωά μας. Η πλοκή έχει την απαιτούμενη δράση και είναι πάνω-κάτω γνώριμη για τους γνώστες. Δεν κρύβει μεγάλες εκπλήξεις, ενώ έχει και την προβλεπόμενη τραγική κατάληξη. :( Ο Ζαγκόρ δεν ήταν εκείνος που έκλεψε την παράσταση, καθώς δεν μονοπώλησε τον ρόλο του πρωταγωνιστή. Γενικά μου άρεσε, αλλά νομίζω ότι θα με κουράσουν άλλα πέντε επεισόδια με origin. Είδαμε την “γέννηση” του χαρακτήρα, καλό θα ήταν να συνεχίσουμε με τις (καλές) περιπέτειές του. ;)

 

Όσον αφορά το σχέδιο, το βρήκα προσεγμένο κι αποτυπώνει τις εκφράσεις αγωνίας των χαρακτήρων, αλλά και των βίαιων σκηνών, με ρεαλισμό. Τα τοπία στο background είναι δοσμένα πανέμορφα, ενώ το ίδιο μου άρεσε κι ο χρωματισμός. 

 

Η έκδοση κυμαίνεται και πάλι σε εξαιρετικά επίπεδα. :clap2: Είμαι κι εγώ από αυτούς που θα ήθελαν περισσότερα “επεισόδια”-κεφάλαια στον τόμο, για να έχουμε ένα πιο χορταστικό αποτέλεσμα. :P Εκτός από τις καθιερωμένες βιογραφίες των δημιουργών, ο παρών τόμος έχει κι ένα εκτενές συνοδευτικό άρθρο, που συν τοις άλλοις περιέχει προσχέδια και σκίτσα (μάλλον για να καλυφθούν οι λίγες σελίδες :P ). Το βρήκα χρήσιμο. Όπως και να το κάνουμε δεν είναι μία απλή ιστορία. Ήθελε κάποια προεργασία. :)

 


:beer: 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χωρίς να έχω ξανά διαβάσει ζαγκορ πήρα το δεύτερο και το τρίτο τεύχος. Και μπορώ να πω ότι μου αρεσε και θα συνεχίσω και με τα επόμενα τεύχη. :up: Η απειλή των μορμπ ήταν μία καλή πέριπετεια, το σκίτσο μία χαρά και το τρίτο τεύχος το origin του ζαγκορ μου άρεσε αρκετά μπορώ να πω έμαθα και δύο πράγματα για τον ήρωα μιας και δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το τι εστί ζαγκορ. :thinking: 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Προστέθηκε το εξώφυλλο/οπισθόφυλλο του 4ου τόμου που μόλις κυκλοφόρησε

 

ZAGORMIKROSIROS_0004.jpgZAGORMIKROSIROS_0004z.jpg

 

:valt:

 

  • Like 9
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τέταρτο τεύχος του Ζαγκόρ (δεύτερο του νέου ορίτζιν του ήρωα) περιλαμβάνει 2 τεύχη της ιταλικής σειράς (σε αντίθεση με το τρίτο που περιείχε μόνο ένα). αυτό σημαίνει ότι οι σελίδες είναι πλέον 130 αντί 74 (και οι σελίδες κόμιξ είναι 120 αντί 60), αυτό βέβαια έχει σαν επακόλουθο και μια αύξηση της τιμής στα 7,90 αντί 5,90, που το θεωρώ λογικό και το προτιμώ προκειμένου να είναι πιο χορταστικό το τεύχος. Ένα μείον όμως είναι το γεγονός ότι το καθένα από τα 2 τεύχη που απαρτίζουν τον τόμο έχει διαφορετικό σχεδιαστή. Λεπτομέρειες για τα της ιστορίας όταν διαβαστεί :)

  • Like 7
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

To πήρα σήμερα αλλά δεν πρόλαβα να το διαβάσω, αυτή η ιστορία έχει ξαναδημοσιευτεί σε παλαιότερο τεύχος?

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όχι είναι καινούρια. Και στην Ιταλία το 2019 εκδόθηκε. 

  • Like 4
  • Thanks 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο όρκος

 

Ο τόμος αυτός περιέχει το δεύτερο και το τρίτο τεύχος της νέας σειράς που ασχολείται με το παρελθόν του Ζαγκόρ. Ουσιαστικά βλέπουμε τη συνέχεια από το σημείο που τελείωσε η ιστορία στον προηγούμενο τόμο ("Η αρχή"). Λοιπόν, πρόκειται για έναν σαφώς πιο χορταστικό τόμο, από τη στιγμή που περιέχει δυο τεύχη και είναι διπλάσιος σε μέγεθος. Μαθαίνουμε πολλά σημαντικά πραγματάκια για τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Ζαγκόρ, αλλά και για τον Περιπλανώμενο Φίτζι. Η δράση είναι κάμποση και χορταστική, ενώ υπάρχουν και εκπλήξεις στην πλοκή. Από κει και πέρα, το σχέδιο διαφέρει από τεύχος σε τεύχος, γιατί οι σχεδιαστές είναι διαφορετικοί, όμως μπορώ να πω ότι και τα δυο μου άρεσαν στον ίδιο βαθμό. Αρκετά ζωντανές και δυναμικές οι σκηνές δράσης, ρεαλιστική αποτύπωση των τοπίων και των διαφόρων σκηνικών, οπότε δηλώνω ικανοποιημένος και σε αυτόν τον τομέα. Γενικά, πρόκειται για έναν καλό τόμο, που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τους λάτρεις του Ζαγκόρ. 

 

8.5/10

  • Like 11
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπάρχει ένα λάθος στην εισαγωγή του Ζαγκόρ: Ο Όρκος.

"Αντιθέτως, αυτός που γνωρίζει τα πάντα, είναι ο δικηγόρος Τζούλιους Σάμερσκεϊλ, που υπερασπίστηκε τον Ουίλντινγκ στο στρατοδικείο, όταν ακόμα ο Πατ φορούσε τη στολή του αξιωματικού."

Έπρεπε να γράφει Μάικ αντί για Πατ, αφού ο Πάτρικ είναι ο Ζαγκόρ.

IMG_20191031_020434.thumb.jpg.e8cf3824297154f9dfc64a2283220508.jpg

  • Like 10
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

μπραβο παρατηρητικοτητα! :)

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όπως και στο 4ο τεύχος του Μίστερ Νο, ο 4ος Ζαγκόρ είναι το δεύτερο  μέρος της νέας εξιστόρησης της προέλευσης του ήρωα. Ενώ όμως στο Μίστερ Νο έχουμε μία εντελώς νέα αφήγηση και ο ήρωας τοποθετείται σε νέο πλαίσιο και νέο ιστορικό περιβάλλον,  εδώ έχουμε ένα νέο (ενδεχομένως λεπτομερέστερο αλλά πάντα) αναμάσημα της ίδιας επαναλαμβανόμενης και τετριμμένης εξιστόρησης για εκείνο το καημένο το ορφανό που το περιμάζεψε και το ανέθρεψε  ο Φίτζι. Η ιστορία ήδη γνωστή ακόμα και σε μένα που δεν είμαι βαθύς γνώστης του χαρακτήρα, με τις όποιες προσθήκες τόσο ανέμπνευστες και αδιάφορες που δένουν αρμονικά με τα γνωστά ορόσημα της ιστορίας του Ζαγκόρ σε ένα αδιάφορο σύνολο.

 

Σε σχέση με τον 3ο τόμο έχει περισσότερες σελίδες καθώς περιέχει 2 κεφάλαια αντί για 1, όμως αφενός είναι πολύ μέτριο σαν δουλειά, αφετέρου ο ίδιος εκδότης κατά τα τελευταία χρόνια έχει εκδώσει πάρα πολλές ιστορίες σχετικά με το ορίτζιν του Ζαγκόρ οπότε το ίδιο το θέμα με  έχει κουράσει.

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η εξιστόρηση των σκληρών παιδικών αναμνήσεων του ήρωα συνεχίζεται, καθώς η αρχή της ιστορίας ξεκινάει με εκείνον να κλαίει πάνω από τους τάφους των γονιών του και να ορκίζεται εκδίκηση. Ουσιαστικά το πρώτο μέρος αυτού του τόμου θα μας δείξει την πορεία του Ζαγκόρ προς την εφηβεία, ενώ το δεύτερο είναι μία μάχη στο παρελθόν του Περιπλανώμενου Φίτζι. Το πρώτο μέρος, λοιπόν, έχει περισσότερο επεξηγηματικό χαρακτήρα, ενώ το δεύτερο δημιουργεί ένταση και χτίζει ένα κλίμα γουέστερν. Σαν ιστορία μού άρεσε. Είναι φανερό ότι έχει γίνει τρομερή δουλειά στο στήσιμο του Βίου & της πολιτείας του Ζαγκόρ, ενός δημοφιλούς χάρτινου ήρωα, με κάθε πιθανή κι απίθανη λεπτομέρεια. Αυτό, όμως, που θεωρώ κάπως περιττό είναι οι τόσες λεπτομέρειες των ζωών κάποιων δευτερευόντων χαρακτήρων, όπως πχ η Χέλενα ή ο Τζόνας Μπλουμ. Από εκεί και πέρα, όλοι οι χαρακτήρες που παρατίθενται είναι χρήσιμοι και συμβάλλουν (άλλος λίγο, άλλος περισσότερο) στην διαμόρφωση της ζωής του πρωταγωνιστή. Η πλοκή έχει καλή σκηνοθεσία. Ξεκινάει με κύριο μέλημά της να περάσει στον αναγνώστη την λύπη και την οργή που νιώθει ο Ζαγκόρ για να συνεχίσει, όσο περνούν οι σελίδες, πιο δυναμικά με αποκορύφωμα το φινάλε. Ο συγγραφέας μπλέκει αριστοτεχνικά το παρόν με το παρελθόν χωρίς να κουράζει και παράλληλα φροντίζει να εισάγει και λίγα στοιχεία splatter. Και μιας και το ανέφερα, έχω την εντύπωση ότι σε αυτή την ιστορία έχουμε τις πιο σκληρές σκηνές (αληθοφανείς πυροβολισμοί, χτυπήματα με τσεκούρι, διαμελισμοί) που έχουμε δει σε δουλειά του Ζαγκόρ. Αποδίδεται ρεαλιστικά η καθημερινότητα της εποχής, κάτι που μου αρέσει. :)

 

Το σχέδιο και στις δύο ιστορίες είναι αριστοτεχνικό και φανερώνει το ταλέντο των δημιουργών. Αν και διαφορετικοί, οι δουλειές τους έχουν συνέχεια και δύσκολα αντιλαμβάνεται κάποιος την διαφορά. Τον όλο ρεαλισμό ενισχύουν τα λεπτομερέστατα backgrounds, καθώς και η μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. Ίσως, όμως, να ήθελα περισσότερο φως όπου χρειάζεται.

 

Κανένα παράπονο από την έκδοση. Το χαρτί είναι πολύ καλό, το εξώφυλλο σχετικά παχύ και η κόλληση στιβαρή κι ανθεκτική. Μπόλικα τα εξτραδάκια. Για αρχή έχουμε μερικά σύντομα αλλά περιεκτικά βιογραφικά των δημιουργών, για να ακολουθήσει μία εισαγωγή - περίληψη των γεγονότων που προηγήθηκαν, επιμελημένη από τον Moreno Burattini. Όλα αυτά στην αρχή του τόμου. Στο τέλος, ο αναγνώστης θα βρει σκίτσα τριών από τους "δεύτερους" χαρακτήρες της ιστορίας, φιλοτεχνημένα από τους Mauro Laurenti και Walter Trono, καθώς και δύο λόγια γι'αυτούς.

 


:beer: 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Προστέθηκε ο 5ος τόμος που μόλις κυκλοφόρησε με 196 σελίδες και τιμή 12,50€ ZAGORMIKROSIROS_0005.jpg  ZAGORMIKROSIROS_0005z.jpg

 

:valt:

  • Like 13
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

ανεβαινουν οι σελιδες και η τιμη γεωμετρικα απο τευχος σε τευχος

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αμάν, στα ουράνια πήγε η τιμή! Και μόλις την Παρασκευή αγόρασα το "Mister No"! Τι να κάνουμε..ας έρθει με το καλό στα περίπτερα και θα το τιμήσω και αυτό!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το Ζάγκορ του Ιουνίου με μερικές σελίδες προανάγνωσης:

 

https://shop.sergiobonelli.it/zagor/2019/06/21/albo/la-vendetta-di-gambit-1004862/

 

129 σελίδες αυτή τη φορά οπότε η τιμή θα ξεφουσκώσει λιγάκι. Καλοκαίρι θα είναι να πάρουμε και κανά καρπούζι με τα ρέστα.:)

  • Like 9
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, MARIELOS είπε:

Το Ζάγκορ του Ιουνίου με μερικές σελίδες προανάγνωσης:

 

https://shop.sergiobonelli.it/zagor/2019/06/21/albo/la-vendetta-di-gambit-1004862/

Πολύ κείμενο βλέπω.
Δύσκολη δουλειά για τον μεταφραστή :lol:

  • Like 1
  • Funny 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.