Jump to content
Kriton

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 225 [Το μυστήριο του πίνακα]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

1 member has voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

mm225-960x600-thumb-large.thumb.jpg.dc59f59d78d2323eac7fa74086ff910d.jpg

5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ
    Ο ΜΙΚΥ ΚΑΙ Ο ΓΚΟΥΦΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΠΙΝΑΚΑ
  • ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΒΛΕΦΑΡΑ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ... ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΣΚΡΟΥΤΖ ΝΑ ΜΙΣΗΣΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ!
  • ΤΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΣΕΤΤΕΡ
    ΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΠΑΠΙ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΔΥΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΠΑΝΙΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΔΟΥΚΑ ΤΟΥ ΝΤΑΚΕΝΣΤΑΪΝ
  • ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ
    Ο ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΥΡΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ Ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΕΙ
  • Η ΚΑΛΛΙΦΩΝΗ ΠΕΤΡΑ
    ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΚΑΛΙΣΕΙ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ Σ,ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ, Ο ΘΕΙΟΣ ΣΚΡΟΥΤΖ ΒΡΙΣΚΕΙ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου (Νο. 225)

Edited by Kriton
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η κεντρική ιστορία του τεύχους έχει τον τίτλο "Το μυστήριο του πίνακα" και πρωταγωνιστές το επιτυχημένο δίδυμο Μίκυ και Γκούφυ. Μετά από μία επιτυχημένη αποστολή που είχε ο τετραπέρατος ποντικός και την επίλυση μίας υπόθεσης κλεμμένων έργων τέχνης,ο καθηγητής Ζάμποτεκ ανακαλύπτει κάτι απίστευτο. Μέσα στην ανακτημένη λεία των κλεφτών βρέθηκε κι ένα κομμάτι που επεκτείνει έναν διάσημο πίνακα και χρειάζεται ένα ακόμα για να τον ολοκληρώσει. Έτσι οι δύο φίλοι θα ντυθούν με ρούχα εποχής και θα μπουν στην γνωστή χρονομηχανή,με σκοπό να πάνε στα μέσα του 15ου αιώνα για να βρουν το υπόλοιπο κομμάτι του πίνακα. Κι όπως είναι φυσικό,μία τέτοια αποστολή δεν θα μπορούσε να κυλήσει ομαλά. Ευχάριστη υπόθεση τής γνωστής άτυπης σειράς με την επιστροφή στο παρελθόν. Το σενάριο πρωτοτυπεί,καθώς βλέπουμε τον Γκούφυ να διαδραματίζει έναν πιο ουσιαστικό ρόλο απ'ότι συνήθως. Εύστοχο ήταν και το φινάλε. Όσον αφορά το σχέδιο,το βρήκα αρκετά καλό.

 

Στην δεύτερη ιστορία του τεύχους πρωταγωνιστούν τα παπιά κι έντρομοι βλέπουμε τον θείο Σκρουτζ να έχει βγάλει "Χρυσά βλέφαρα". :P Ο αγαπημένος μας τσιγκούνης έχει ψάξει ολόκληρο το απόθεμα του θησαυροφυλακίου του με σκοπό να βρει τρία δουβλόνια που είναι κακέκτυπα,συνεπώς και σπάνια. Τα καταφέρνει αλλά πληρώνει το τίμημα. Αποκτά χρυσά βλέφαρα που έχουν κλείσει ερμητικά τα μάτια του. Ο γιατρός αποφαίνεται ότι για να θεραπευτεί θα πρέπει πρώτα να μισήσει το χρυσάφι. Ο ανιψιός του ο Ντόναλντ,μαζί με τα τρία του ανιψάκια,θα κάνουν τα πάντα για να τον βοηθήσουν να βρει το φως του αλλά μάταια. Τελευταία τους ελπίδα είναι ένας μάγος που βρίσκεται σε ένα απομονωμένο νησί. Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω το συγκεκριμένο σενάριο θα το έλεγα αφελές,παιδικό κι άκρως σαχλό. Δεν υπήρχε σημείο που να με κράτησε και σίγουρα δεν θα μείνει στην μνήμη μου. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό,σίγουρα καλύτερο από το σενάριο.

 

Στην συνέχεια αναλαμβάνει δράση η θρυλική Μυστική Οργάνωση Π.Α.Π.Ι.,στην ιστορία "Τα υπέροχα σέττερ". Ο θείος Σκρουτζ έχει συνάψει αποκλειστικό συμβόλαιο με έναν Δούκα ο οποίος έχει ένα διάσημο τυροκομείο. Το συμβόλαιο όπου να 'ναι θα λήξει κι ο μεγιστάνας από την Λιμνούπολη,προκειμένου να κρατήσει την συμφωνία,σκέφτεται να τον καλοπιάσει. Ο Δούκας είναι τρομερά ζωόφιλος κι έτσι ο Σκρουτζ σκοπεύει να του χαρίσει δύο όμορφα αλλά ψηλομύτικα σέττερ. Την προσωρινή τους φροντίδα και την μεταφορά στο κάστρο του Δούκα θα κληθούν να την αναλάβουν οι δύο ατρόμητοι πράκτορες της οργάνωσης,οι οποίοι έχουν να αντιμετωπίσουν δύο προβλήματα. Τις τρελές απαιτήσεις των εκκεντρικών σκυλιών και τους πράκτορες της οργάνωσης Ο.Ρ.Κ.Α.. Το σενάριο έχει ανάλαφρη υπόθεση,που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία των ιστοριών της σειράς. Η πλοκή κυλούσε ευχάριστα και το φινάλε το βρήκα πανέξυπνο κι ανατρεπτικό. Όσον αφορά το σχέδιο,θα μπορούσε να ήταν καλύτερο.

 

Ο τιτανομέγιστος παντογνώστης καθηγητής Λούνβιχ Φον Ντρέηκ θα προσπαθήσει να κάνει μία "Συνταρακτική ανακάλυψη". Αυτός,μαζί με την όμορφη βοηθό του,πηγαίνουν σε μία έρημο της,πάλαι ποτέ,Άγριας Δύσης και ξεκινούν τις ανασκαφές,με σκοπό να βρουν κάποιο εύρημα που θα φέρει επανάσταση στην επιστημονική κοινότητα. Μετά από αρκετό σκάψιμο καταφέρνουν να βρουν ένα μεταλλικό αντικείμενο κι ο καθηγητής αποφαίνεται ότι πρόκειται για ένα περίεργο δόντι από δεινόσαυρο. Αμέσως θα ξεκινήσει να γράφει μία εκτενή αναφορά για το εύρημα,όταν η βοηθός του θα τον εγκαλέσει στην τάξη. :P  Εδώ μιλάμε για ένα σενάριο μικρής έκτασης και με απλή πλοκή,που όμως καταλήγει σε ένα φινάλε που βγάζει γέλιο. Ο οξυδερκής καθηγητής φαίνεται εδώ πως λειτουργεί με ενθουσιασμό και στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και μεθοδολογίας. Από τις λίγες,επίσης,φορές που βλέπουμε να τον πλαισιώνει μία βοηθός. Σχεδιαστικά ήταν μέτρια και τα χρώματα ήταν τόσο ουδέτερα που με κούρασαν.

 

Τελειώνουμε τις πολυσέλιδες ιστορίες του τεύχους με την ιστορία "Η καλλίφωνη πέτρα". Ο θείος Σκρουτζ,επάνω σε μία κρίση ματαιοδοξίας κι έπαρσης,παίρνει τον Ντόναλντ και τα τρία ανιψάκια και τους πάει σε έναν πελώριο βράχο που του φέρνει λίγο στην μορφή. Ο σκοπός του είναι να βάλει τον ανιψιό του να σκαρφαλώσει επάνω του και να σμιλέψει τον βράχο για να φτιάξει τον ανδριάντα του. Κάτι σαν το όρος Ράσμορ. :P Από τα κομμάτια που πέφτουν στο έδαφος,ο Σκρουτζ εντοπίζει μία πέτρα που φέρει δύο οπές. Παρατήρησε λοιπόν ότι αν μιλήσει στην μία,από την άλλη βγαίνει η φωνή του τραγουδιστά. Αμέσως θα σκεφτεί την εμπορική της εκμετάλλευση,αλλά η ιδέα δεν θα έχει μεγάλο χρόνο ζωής. Κι αυτό το σενάριο δεν ήταν από τα πιο δυνατά. Μιλάμε για μία μετριότητα κι αυτό το λέω με πάσα επιείκεια. Ο τρόπος που ο Σκρουτζ φέρεται στον Ντόναλντ είναι ο γνωστός απάνθρωπος που είχε "υιοθετήσει" ο βετεράνος Guido Martina. Με στενοχώρησε. Το φινάλε άγευστο και απλοϊκό. Καμία φαντασία. :(  Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 

Το τεύχος φιλοξενεί και μία μονοσέλιδη ιστορία με τίτλο "Τσιμέντο",που ανήκει στην σειρά "Και τώρα...δουλειά!". Το σενάριο επιχειρεί να κάνει μία γελοιογραφική προσέγγιση,αλλά δεν τα καταφέρνει και πολύ καλά. Το αστείο της είναι τετριμμένο και δεν με ικανοποίησε. Το ίδιο και το χοντροκομμένο σχέδιο.

 

 

:beer: 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μιλαμε η Καλλίφωνη πέτρα με άφησε άφωνο. Ξεκίνησε ο σεναριογράφος το πρωί της ημέρας 1 να γράφει μια ιστορία. Κάπου στη σελίδα 117 πάει για φαγητό. Εκείνη τη στιγμή κάποιος άλλος μπαίνει στο γραφείο και συνεχίζει γράφοντας μια άλλη ιστορία και την κολλάει. Την οποία και φτάνει μέχρι δύο καρέ πριν από το τέλος όπου κ ήρθε η ώρα να σχολάσει. Ε τα τελευταία δύο καρέ τα έγραψε το συνεργείο καθαρισμού που ήρθε μετά. Πάντα για τη μέρα 1 μιλάμε εεεε....

Κατά τα άλλα όπως τα λέει ο φίλτατος Indian.

  • Like 1
  • Funny 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #225 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον επαγγελματία οδηγό φορτηγού Ιωάννη... :D ).

tn_MIKYMAOUSE_0225.jpg


Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Το μυστήριο του πίνακα."


Ο Επιθεωρητής Ο' Χάρα και ο Μίκυ έχουν στήσει καραούλι στο λιμάνι του Μίκυ Σίτυ.

 

Με σκοπό να βρουν κλεμμένα αρχαιολογικά ευρύματα ανεκτίμητης αξίας. Όλα τα κιβώτια μοιάζουν ίδια όμως και ο Μίκυ δυσκολεύεται να εντοπίσει τα τρία που ψάχνουν. Αφού ξεφεύγουν από τον πανέξυπνο σκύλο ,αλλά όχι το τόσο έξυπνο φύλακα, ο Μίκυ ανακαλύπτει ότι τα σημάδια τριών κιβωτίων φωσφορίζουν στο σκοτάδι. Οπότε καταλαβαίνει ότι είναι αυτά που ψάχνουν. Την άλλη μέρα τα ευρήματα βρίσκονται στο μουσείο του Μίκυ Σίτυ και ο Καθηγητής Ζάμποτεκ πιστοποιεί την γνησιότητά τους. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ένας πίνακας που αποτελεί κόμματι ένος άλλου πίνακα που ήδη βρίσκεται στην συλλογή του μουσείου. Καθηγητής, Επιθεωρητής και ντετέκτιβ ανακαλύπτουν ότι λείπει και τρίτο κομμάτι. Οι εφημερίδες κάνουν το γεγονός πρωτοσέλιδο.

 


Ο Γκούφυ δεν έχει πάρει είδηση το γεγονός αφού ασχολείται με τις αγαπημένες του συλλογές. Αντάλλαξε μία με αντάλλαγμα αυτά που του έλειπαν από μία άλλη. Τόση ώρα ο Μίκυ τον περίμενε έξω από το σπίτι του και πάνε άρον-άρον στο μουσείο. Ντύνονται ως έμποροι και φεύγουν για τη Βενετία όπου πέφτουν πάνω στον αγώνα δύο ομάδων για την κατάκτηση μίας γέφυρας δια της βίαιης οδού. Ο Μίκυ καταλήγει αναίσθητος στα νερά της Βενετίας και ο Γκούφυ βουτάει για να τον σώσει. Ένας περαστικός ευκατάστατος Βενετός περνάει με την γόνδολά του και τους μαζεύει. Τους φιλοξενεί στο σπίτι του όπου την φροντίδα του αναίσθητου ακόμα Μίκυ αναλαμβάνει η κόρη του. Χρειάζεται τουλάχιστον ένα δεκάωρο ύπνου για να συνέλθει. Οπότε το μόνο στοιχείο που έχει ο Γκούφυ είναι ότι πρέπει να βρει τον καλιτέχνη Σκαρπάτσιο.

Εκείνη τη ώρα μπαίνει ένας ζωγράφος στο σπίτι του ευεργέτη τους και προσπαθεί να του πουλήσει έναν πίνακα. Εκείνος αρνείται θυμωμένος. Ο Γκούφυ μαθαίνει ότι είναι ο Σκαρπάτσιο. Τρέχει και τον προλαβαίνει. Ο καλλιτέχνης του δείχνει τον πίνακα και του λέει ότι τον παράγγειλε ο αρραβωνιαστικός της κόρης του Τζερολάμο (ο ευεργέτης) αλλά τελικά εκείνη δε δέχτηκε να τον παντρευτεί. Όμως αν δε πουλήσει το πίνακα μέχρι το βράδυ θα πάει στην φυλακή για χρέη. Ο Γκούφυ του προτείνει να τον πουλήσει κομμένο σε κομμάτια για ευκολία. Το σχέδιο πετυχαίνει και ο Σκαρπάτσιο έχει λεφτά όχι μόνο για να εξοφλήσει τα χρέη του αλλά να κεράσει και όλη την ταβέρνα.

Πίσω στο σπίτι του Τζερολάμο ο Μίκυ ξτπνάει λίγο πριν το ταξίδι της επιστροφής στο μέλλον. Επιστροφή στο σήμερα και στο μουσείο όπου Γκούφυ διηγείται την περιπέτειά του. Ο Ζάποτεκ και Μάρλιν του ρωτούν τι απέγινε το χαμένο μέρος του πίνακα. Ο Γκούφυ λέει ότι ο Σκαρπάτσιο του το αφιέρωσε και τους το δείχνει. Επειδή όμως απαγορεύεται όμως να φέρνεις αντικείμενα από άλες εποχές στο παρόν αποφασίζουν να το κρύψουν στο μοναδικό μέρος που δε θα το βρει κανείς. Στην σοφίτα του Γκούφυ.

 

    

 


"Τα χρυσά βλέφαρα."

Ο Θείος Σκρουτζ ψάχνοντας κάτι σπάνια δουβλόνια αποκτάει "χρυσά" βλέφαρα και τα μάτια του βαραίνουν και δε μπορούν να ανοίξουν. Αφού απέτυχε ο φωστήρας (στην κυριολεξία) της Λιμνούπολης ο Ντόναλντ ακούει για έναν μάγο που κάνει θαύματα. Θείοι και ανήψια παίρνουν το πρώτο αεροπλάνο. 

"Τα υπέροχα σέττερ."

Οι έμπειροι πράκτορες της Π.Α.Π.Ι. αναλαμβάνουν να μεταφέρον δύο γαλαζοαίματα σέττερ σε έναν κυνόφιλο Δούκα. Ώστε να συμβάλλου στη ανανέωση του συμβολαίου που έχει ο Σκρουτζ με τον Δούκα. Οι πράκτορες της Ο.Ρ.Κ.Α. θα προσαθήσουν ,για άλλη μία φορά, να τους εμποδίσουν.   

"Συνταρακτική ανακάλυψη."

Ο Λούντβιχ παρέα με την καινούρια του βοηθό ,και ανερχόμενη αρχαιολόγο, ετοιμάζονται να σκάψουν μία περιοχή. Ο Λούντβιχ βρίσκει ένα μεταλλικό δόντι και η φαντασία του οργιάζει στην αναφορά του. Η απάντηση όμως είναι πιο απλή.

"Η καλλίφωνη πέτρα."

Ο Σκρουτζ θέλει να φτιάξει ένα θέρετρο για πολυεκατομμυριούχους. Οπότε βάζει τον Ντόναλντ να σκαλίσει μία μεγάλη πέτρα που του μοιάζει (λίγο). Το εγχείρημα αποτυγχάνει. Βρίσκουν όμως μία πέτρα καλλιφώνιους που πάνω σε έναν καβγά μεταξύ Θείου και ανηψιού γίνεται κομμάτια. Μαντέψτε ποιος θα φτιάξει το puzzle 3D... 

Μονοσέλιδη ιστορία.

Και τώρα... δουλειά!: "Τσιμέντο."


Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το τεύχος ανοίγει με μία ιστορία εποχής καλλιτεχνικού περιεχομένου. Χάρηκα που εδώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον είχε ο Γκούφυ. Έδρασε ώριμα και με εξυπνάδα παρά την αφέλει που τον χαρακτηρίζει σε γενικές γραμμές. Ευχάριστη ιστορία σε ήρεμους τόνους.  

Το χρυσάφι μπορεί να βλάψει σοβαρά την υγεία. Αυτό δεν ενοχλεί όμως τον ζάπλουτο κροίσο της Λιμνούπολης. Τα ανήψια του ανησυχούν όμως. Συμπαθητική ιστορία σε φόντο αστικό και εξωτικό. Η οξύνεια του Ντόναλντ υπερισχύει της πονηριάς του Σκρουτζ στα τελευταία καρέ και αυτό της δίνει έξτρα πόντους. Τρίτη ιστορία του τεύχους μία κατασκοπική περιπέτεια κυνοφιλικού περιεχομένου. Ήτο ευχάριστη. Ειδική μνεία στα καρέ που η πανίδα τα βάζει με τους πράκτορες της Ο.Ρ.Κ.Α. Θα με ενδιέφερε να διαβάσω την άτυπη συνέχεια της. Ακουλουθεί μία μίνι ιστορία αρχαιολογικής ανασκαφής με τον πολυπτυχιούχο καθηγητή. Δε ξετρελάθηκα αλλά μου άρεσαν οι απόψεις του για τις... μεγάλες σαύρες. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία που σεναριακά δε την λες και επιτυχημένη. Βασικά τώρα που το σκέφτομαι δε ξέρω πως να την περιγράψω... Θα ακουστεί πολύ βαριά η φράση "ίσως να μη είχε και λόγο ύπαρξης;"

Μετά από πολύ-πολύ-πολύ καιρό διαβάζουμε και μία ευχάριστη μονοσέλιδη δύο σελίδες πριν το οπισθόφυλλο!!!

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Το μυστήριο του πίνακα."
2. "Τα υπέροχα Σέττερ."
3. "Τα χρυσά βλέφαρα."
4. "Συνταρακτική ανακάλυψη."
5. "Η καλλίφωνη πέτρα."

7/10...
Σε γενικές γραμμές συμπαθητικό και ευχάριστο αυτό το τευχάκι. Εμπεριέχει μέτριες, καλές και πολύ καλές στιγμές. 

:hop::hop::hop: 

Υστερόγραφο @Manitou
 

Παράθεση

Μιλαμε η Καλλίφωνη πέτρα με άφησε άφωνο. Ξεκίνησε ο σεναριογράφος το πρωί της ημέρας 1 να γράφει μια ιστορία. Κάπου στη σελίδα 117 πάει για φαγητό. Εκείνη τη στιγμή κάποιος άλλος μπαίνει στο γραφείο και συνεχίζει γράφοντας μια άλλη ιστορία και την κολλάει. Την οποία και φτάνει μέχρι δύο καρέ πριν από το τέλος όπου κ ήρθε η ώρα να σχολάσει. Ε τα τελευταία δύο καρέ τα έγραψε το συνεργείο καθαρισμού που ήρθε μετά. Πάντα για τη μέρα 1 μιλάμε εεεε.... Κατά τα άλλα όπως τα λέει ο φίλτατος Indian.

 



:respect: :respect::respect: 


 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.