Jump to content
News Ticker
  • ΕΚΔΗΛΩΣΗ
  • Η ΛΕΦΙΚ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 2019 στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΟΥΣΗ Παρουσίαση: Σάββατο 14 ΔΕΚ 2019 στις 8μμ @ΛΕΦΙΚ

Recommended Posts

Πριν από 1 ώρα, φλοκ είπε:

Πληροφορίες λένε οτι  δεν τραβαει όσο το Ερικ Καστελ ...

Για την ακρίβεια τα νούμερα που "κανει" το Κορτο συγκρίνονται με αυτα των τελευταίων τευχών του Καστελ ,τα οποία είχαν παρουσιάσει κάμψη σε σχέση πάντα με τα πρώτα που είχαν πουλήσει πολύ.

Σε κάθε περίπτωση  η σειρά ,κατα την ταπεινή μου άποψη ,είναι super και ελπίζω να καταφέρει να ολοκληρωθεί .:)

 

Μα πρέπει να ολοκληρωθεί, αν θέλουμε κάποια στιγμή να δούμε και τα υπόλοιπα!! :pray: 

 

Είναι λογικό πάντως, εγώ σκεφτόμουν να δώσω ένα για δοκιμή σε φίλο άσχετο με τα κομικς για να δω την γνώμη του!! :P

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κάτι που αναρωτιέμαι είναι πως καθώς ο, μέχρι στιγμής, αριθμός προγραμματισμένων άλμπουμ για το Κόρτο Μαλτέζε είναι 13 (2 με την αδημοσίευτη και τα υπόλοιπα 11 με τις 21 short ιστορίες), το 13ο τι θα περιλαμβάνει; Μάλλον η σωστή ερώτηση είναι ποια θα είναι η 2η ιστορία; Η πρώτη θα είναι η "Οι Άνθρωποι - Λεοπάρδαλεις", που είναι 20 σελίδων και είναι η τελευταία short. Όμως οι υπόλοιπες 20 σελίδες τι θα περιλαμβάνουν; Το άλμπουμ θα είναι 44 σελίδων (+4 εξωφύλλου) σύμφωνα με το ISBN, οπότε τι είναι αυτές οι 20 σελίδες; Μήπως 20 σελίδες αφιερώματα; Τί; :thinking:

 

16 min ago , Man0s said:

 

Μα πρέπει να ολοκληρωθεί, αν θέλουμε κάποια στιγμή να δούμε και τα υπόλοιπα!! :pray: 

 

Είναι λογικό πάντως, εγώ σκεφτόμουν να δώσω ένα για δοκιμή σε φίλο άσχετο με τα κομικς για να δω την γνώμη του!! :P

Η αλήθεια είναι πως το Μαλτέζε είναι δύσκολο κόμικς. Για αρχή τουλάχιστον...

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αλήθεια είναι ότι όσοι επιθυμούσαν να έχουν Κόρτο Μαλτέζε στη συλλογή τους, τον έχουν ήδη. Έχει κυκλοφορήσει ευρέως καμία σχέση με τον Ερίκ Καστέλ που κυκλοφόρησε ημιτελές και σε μία σχετικά δυσεύρετη έκδοση.

  • Like 8
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αλήθεια είναι ότι ο Κόρτο δε μίλησε ποτέ στην καρδιά μου. Έβρισκα το σενάριο λίγο άτσαλο, και το ίδιο βρήκα και στο "Κάτω από τον Ήλιο". Αλλόκοτη επιτηδευμένη συρραφή σκηνών, ένας έρχεται, άλλος φεύγει, να και κάτι στρατιώτες, ένα πιστολίδι, το ξεχάσαμε στην επόμενη σελίδα. Άσε που περίμενα να αγγίξει Τζαν Λόντον (που μοιάζουν τόσο πολύ σαν προσωπικότητες) αλλά δεν. Βέβαια ο επίλογος ήταν καταπληκτικός. Το ζήλεψα, θέλω και γω τέτοιο.

 

Η έκδοση θα έπρεπε να τιμήσει την πολυτέλειά της. Όταν διαβάζεις ένα αλμπουμ BD δεν ξεκινάει στη σελίδα 3, αλλά στη σελίδα 5 ή 7. Έχει μια γοητεία το πρώτο λευκό δισέλιδο-τετρασέλιδο που γράφει τους συντελεστές, τα στοιχεία έκδοσης κλπ. Όπως ένα βιβλίο. Δεν τα βάζεις στο εσώφυλλο :) Ετσι δείχνει κάπως στριμωγμένο, "οικονομικό", μας τελείωσε το λεφτό. 8 σελίδες ακόμη στην έκδοση, με κάποια εξτρά κείμενα στο τέλος (και όχι στο εσώφυλλο)

  • Like 13
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η αλήθεια είναι ότι το τύπωμα στο εσώφυλλο είναι μεγάλη "τσιπιά", μου θύμισε δεκαετία 80.

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γενικά το θεωρώ "ιδιαίτερο" ανάγνωσμα το Κόρτο, που δεν απευθύνεται στις μάζες.

Πόσο μάλλον σε όποιον δεν έχει πείρα με το αντικείμενο.
Επομένως δεν το συνιστώ για ξεκίνημα :)

Βέβαια κι εγώ που έχω μια άλφα πείρα με κόμικς, ποτέ μου δεν τρελάθηκα με τον ναυτικό του Πρατ.
Ειδικά με τις μεγάλες ιστορίες(πέραν της Μπαλάντας).
Θα συμφωνήσω με τον xepeta ότι ώρες ώρες μου φαίνονται μπερδεμένες.
Μπλέκει πολλά ονόματα, ανοίγει πολλά μέτωπα, σε πετάει απ΄τη μια σκηνή στην άλλη απότομα και κάπου χάνεις τη μπάλα. Ακόμα και σε 2η ανάγνωση υπάρχουν σημεία που σε σκαλώνουν.
Συν η υπερβολική για τα γούστα μου ποιητικότητα, που κάποιες φορές μου φαίνεται επιτηδευμένη :thinking:

Είναι ίσως το κόμικ που του έδωσα τις περισσότερες ευκαιρίες και δεν κατάφερε τελικά να με κερδίσει.
Μάλλον δεν θα το κάνει ποτέ :oops:

 

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είναι θέμα γούστου. Ο Κόρτο έχει στοιχεία τόσο ξεχωριστά, ώστε να μην είναι προσιτός σε μεγάλος μέρος του αναγνωστικού κοινού.

Ο τρόπος που λειτουργεί κάθε ιστορία αφήνει πολλά πειθώρια για δεύτερη και τρίτη, και τέταρτη ανάγνωση προκειμένου κάποιος να συλλάβει συνολικά το "άρωμα" της περιπέτειας, τα εμφανή και αφανή σημεία-κλειδιά που διαμορφώνουν την τελική ποιητική κατάληξη.

Ωστόσο, νομίζω ότι από την πρώτη στιγμή αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον όσων είναι "συμβατοί" με τον κόσμο του Πρατ.

 

Θυμάμαι όταν πρωτοδιάβαζα τις ιστορίες του και μιλάμε για πέντε -έξι χρόνια πριν, τα ερωτήματα που μου γεννιόνταν ήταν άπειρα: η πλοκή πολλών ιστοριών, και ιδιαίτερα των μεγαλύτερων  μου φαινόταν λαβυρινθώδης, με όλη αυτή τη γοητευτική αλλά μπερδευτική παρουσία πολλών δεύτερων ρόλων που εναλάσσονταν στο πλευρό του ήρωα.

Όμως δεν υπήρχε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να διαβάζω ξανά και ξανά ειδικά αυτές τις "πιο δύσκολες" σελίδες, παίρνοντας κάθε φορά και μια πληρέστερη εντύπωση.

Π.χ. όσον αφορά τα Ελβετικά: αρχικά είχα θεωρήσει όλο το τεύχος σαν μια ατέλειωτη συσσώρευση χαοτικών σκοτεινών και μυστικιστικών πληροφοριών μυθικού και υπερφυσικού περιεχομένου, ένα σωρό μυστήριων διαλόγων χωρίς συνοχή.

Τη δεύτερη φορά συνειδητοποίησα ακριβώς πώς κυλούσε η πλοκή.

Την τρίτη άρχισα να το απολαμβάνω.

Από την τέταρτη και μετά δεν έχει πάψει να είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες.

 

Βέβαια, το ότι εκτίμησα τα Ελβετικά μάλλον με κατατάσσει σε μια μικρή μειοψηφία πορωμένων Κορτομαλτεζικών.

Νομίζω ότι όλα εξαρτώνται από το πόσο μπορεί να συνδεθεί κανείς με την ιδιαιτερότητα του τρόπου που επιλέγει ο δημιουργός για να στήσει κάθε περιπέτεια, αλλά και με την ιδιαιτερότητα των ιδεών (φιλοσοφικών, πολιτικών, ποιητικών, κλπ.) που περνά μέσα από τις σελίδες του.

Θα τολμούσα να πω ότι δεν είναι απλώς ανάγνωσμα, αλλά τρόπος ζωής.

Ίσως όμως μιλάει πάλι η υποκειμενική μου σύνδεση με το θέμα...

Edited by Klingsor
  • Like 11
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
51 min ago , Klingsor said:

 

Θυμάμαι όταν πρωτοδιάβαζα τις ιστορίες του και μιλάμε για πέντε -έξι χρόνια πριν

 

Διάβαζες Κόρτο Μαλτέζε στα 10 σου; :thinking: Δυνατός αναγνωστης

  • Like 8
  • Funny 3
  • Thanks 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, Klingsor είπε:

Όμως δεν υπήρχε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να διαβάζω ξανά και ξανά ειδικά αυτές τις "πιο δύσκολες" σελίδες, παίρνοντας κάθε φορά και μια πληρέστερη εντύπωση.

Eμένα αυτό με κουράζει. Είχα στο πανεπιστήμιο να διαβάζω 5-6 φορές την ίδια σελίδα στην ηλεκτροδυναμική και την κβαντομηχανική μέχρι να την καταλάβω, μην πρέπει να το κάνω και στα κόμικς που υποτίθεται τα διαβάζω για να χαλαρώσω :lol:
Γιατί στα Κόρτο όντως μου συμβαίνει συχνά να διαβάζω 2-3 φορές κάποια σημεία μέχρι να καταλάβω το νόημα.
Το θεωρώ δυσανάγνωστο και "βαρύ" ανάγνωσμα. Ειδικά τις μεγάλες ιστορίες.

Οι μικρές 20σέλιδες είναι λιγότερο πολύπλοκες, ίσως γι΄αυτό μ΄αρέσουν περισσότερο :)

Χωρίς να λέω ότι ένα κόμικ για να μ΄αρέσει πρέπει να έχει υπερ-απλό σενάριο.
Σίγουρα θέλω να υπάρχει μια άλφα πολυπλοκότητα αλλά όχι σε σημείο να μπλέκω τα μπούτια μου :)

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ε, δεν είναι τυχαία τα λόγια του Ουμπέρτο Έκο:

"όταν θέλω να χαλαρώσω διαβάζω δοκίμια του Ένγκελς, όταν όμως θέλω να διαβάσω κάτι σοβαρό διαβάζω Κόρτο Μαλτέζε".

 

Ούτε είναι τυχαίο ότι η δήλωση προέρχεται από έναν συγγραφέα που ασχολήθηκε με τη σημειολογία και τα περισσότερα βιβλία του αφθονούν από πολύπλοκα σημεία και δυσκολοερμήνευτες σελίδες...

  • Like 12
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
27 λεπτά πριν, laz33 είπε:

Γιατί στα Κόρτο όντως μου συμβαίνει συχνά να διαβάζω 2-3 φορές κάποια σημεία μέχρι να καταλάβω το νόημα.
Το θεωρώ δυσανάγνωστο και "βαρύ" ανάγνωσμα. Ειδικά τις μεγάλες ιστορίες.

 

 

Ρε Γιάννη εδώ μας έχεις ζαλίσει με τα Μπλέικ και Μόρτιμερ. όπου για να διαβάσεις ΕΝΑ καρέ θέλει κανένα πεντάλεπτο με τόσα κείμενα-σεντόνια που έγραφε ο Ζακόμπ. Ο Κόρτο Μαλτέζε σου 'πεσε βαρύς;  Κανονικά άμα έχεις διαβάσει Κίτρινες Σφραγίδες και τα τοιαύτα, ο Αετός στη Ζούγκλα πρέπει να σου φαίνεται Τιραμόλας :lol:

  • Like 3
  • Funny 15

Share this post


Link to post
Share on other sites

Άλλο πυκνογραμμένο κόμικ, άλλο δυσνόητο.
Τα Μπλέικ και Μόρτιμερ έχουν πολύ κείμενο αλλά είναι κατανοητό ως επί το πλείστον.
Εκεί απλά παίρνει ώρα να διαβάσεις ένα άλμπουμ.
Άλλο αυτό και άλλο να μην καταλαβαίνεις τι διαβάζεις :)


Χωρίς να λέω ότι τα Μ&Μ είναι ανάλαφρο κόμικ ή ότι δεν έχουν υπάρξει σημεία που χρειάστηκε να τα ξαναδιαβάσω.
Αλλά όχι στο βαθμό που μου συνέβη στα Κόρτο.
Στην Κίτρινη Σφραγίδα είχα πιάσει ένα 90% στην 1η ανάγνωση και το υπόλοιπο 10% στη 2η.
Στη Σαμαρκάνδη ούτε 70% έπιασα την 1η φορά και στη 2η άντε να έπιασα ένα 85-90%.
Προφανώς δεν άντεξα να τη διαβάσω και 3η :)

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστε ρε λίγο σκοτεινές πολιτείες να μου πείτε μετά αν ο Κόρτο είναι βαρύς. :) 

 

Τα Κόρτο είναι μυστηριακές περιπέτειες όπως θα έπρεπε να είναι. Ώριμες ιστορίες που δεν μπορούν να συνοψιστούν σε 2 προτάσεις γιατί δεν φτιάχτηκαν ως τέτοιες σε πείσμα των τότε και τώρα καιρών που θέλουν ευκολοχώνευτα ποπ σαβούρια μαζικής κατανάλωσης. Αρέσουν δεν αρέσουν, το γεγονός είναι πως μιλάμε για δουλεμένα κόμικ και όχι σκιτσάκια με μπαλονάκια γραμμένα στο πόδι όπως το μεγαλύτερο ποσοστό εκεί έξω.  

 

Με το να διαβάζω ότι είναι "δύσκολα αναγνώσματα" για τον κόσμο επειδή παίρνουν σοβαρά τον εαυτό τους, το μόνο συμπέρασμα που βγάζω, και λυπάμαι που το λέω, είναι πως ο κόσμος είναι ηλίθιος, αποδέχεται πως είναι ευνουχισμένος και τα θέλει όλα αλεσμένα. Μιλάτε λες και εικονογράφησε κανείς Ριβαρόλ και σοπενάουερ και είπε στον αναγνώστη να το διαβάζει κάθε κυριακή πρωί δίπλα στις συνταγές της εβδομάδας του Πετρετζίκη και τον φρέντο καπουτσίνο από τον γρηγόρη. :sick:

 

Μην μου αρχίσετε τις παρεξηγήσεις επί προσωπικού.  Δεν αποτελώ/αποτελούμε εδώ μέσα το στατιστικό δείγμα ούτε κατά διάννοια και δεν πρέπει να υποθέτουμε ότι το αντιπροσωπεύουμε κιόλας. 

  • Like 11
  • Respect 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πριν από 1 ώρα, Θρηνωδός είπε:

Με το να διαβάζω ότι είναι "δύσκολα αναγνώσματα" για τον κόσμο επειδή παίρνουν σοβαρά τον εαυτό τους, το μόνο συμπέρασμα που βγάζω, και λυπάμαι που το λέω, είναι πως ο κόσμος είναι ηλίθιος, αποδέχεται πως είναι ευνουχισμένος και τα θέλει όλα αλεσμένα.


Και τα ΤενΤεν και τα Αστερίξ και τα Μπλούμπερυ (και άλλα πολλά) παίρνουν σοβαρά τον εαυτό τους, αλλά δεν είναι δύσκολα αναγνώσματα.
Δεν νομίζω ότι για να θεωρηθεί "σοβαρό" ένα κόμικ πρέπει σώνει και καλά να είναι "ψαγμένο" ή πολύπλοκο/δυσνόητο.
Ανέφερα κάποια παραδείγματα.
Το ότι υπάρχουν και πιο δυσνόητα δεν σημαίνει ότι ο Κόρτο είναι ανάλαφρος :)


Και μίλησα κυρίως για τις μάζες, μιας κι εκεί υποθέτω απευθύνεται η έκδοση αυτή της εφημερίδας.
Η μάζα αν θέλει κάτι "σοβαρό και βαρύ" θα προτιμήσει ένα βιβλίο.
Το κόμικ το διαβάζει με σκοπό να χαλαρώσει, άρα θέλει κάτι πιο ανάλαφρο.
Γι΄αυτό και δεν μου προκαλεί εντύπωση που ο Καστέλ είχε περισσότερες πωλήσεις :)

 

Edited by laz33
  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εκεί είναι που διαφωνούμε οριζοντίως, διαγωνίως και καθέτως. :) 

 

Το κόμικ είναι μια ακόμα μορφή τέχνης και πρέπει να μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε ως τέτοια. Όπως μπορώ σε ένα ράφι να έχω το όνομα του ρόδου (μιας και αναφέρθηκε το τσιτάτο του έκο το οποίο γέλιο προκαλεί εντός πλαισίου) και δίπλα την φιλοσοφική λίθο, έτσι μπορώ να έχω Κόρτο Μαλτέζε και δίπλα το ναρούτο. Το κόμικ δεν είναι μόνο για χαλάρωμα και δώσιμο στα μικρά για χειροτεχνίες (μια νόηση δημοφιλής εντός και εκτός συνόρων), είναι για ο,τι μπορούν να είναι η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος. Με το φοβερό προνόμιο ότι χώνουν στην μείξη και την ζωγραφική, οπότε ενίοτε μπορούν να είναι πολλά παραπάνω. Μπορούν να σε χαλαρώσουν όσο εύκολα μπορούν να σε καθηλώσουν στην καρέκλα σου όσο σε καθηλώνει μια δυνατή ταινία ή ένα "βαρύ" βιβλίο. 

 

Δεν είναι η συμπάθεια μου για τον ναύτη που με τυφλώνει. Τα ίδια λέω για την ώρα των μαχαιριών και ας έκοψα όποια φλέβα φαινόταν όταν το διάβασα κ.ο.κ. Ο καθένας όπως την βρίσκει, αλλά το ότι πρέπει επιτέλους να ξεκινήσουμε να παίρνουμε πιο σοβαρά την εικονογραφημένη τέχνη είναι γεγονός που μόνο καλό θα κάνει πρωτίστως σε μας και δευτερευόντως σε αυτήν. Έχει αποδείξει άλλωστε όπως και οι μπαμπάδες της αιώνες πριν πως εξελίσσεται και μεγαλουργεί με ή χωρίς την εκτίμηση του εκάστοτε μεγάλου/περιορισμένου κοινού. 

 

Δεν θεωρώ πως κάτι που θέλει πάνω από 2 γ@μημέν@ λεπτά για να διαβαστεί είναι "βαρύ" και "δυσκολοχώνευτο". Θεωρώ πως ο καθένας πρέπει να του δώσει χρόνο για να το καταλάβει και μετά ας το αφορίσει. Ποσώς με ενδιαφέρει αν θα του αρέσει ή όχι ΑΦΟΥ το διαβάσει. Το ότι παίρνουμε ως δεδομένο πως ο "μέσος αναγνώστης" (όποιος και αν είναι αυτός στο τουρλουμπούκι του σήμερα) είναι εξ αρχής ανίκανος να το εκτιμήσει επειδή δεν θα του δώσει την ευκαιρία είναι που με βρίσκει αντίθετο. 

 

Είμαι ο μόνος που πιστεύει ότι το καστέλ έκανε πολύ καλύτερα νούμερα από το κόρτο γιατί ασχολείται με την μπάλα, το πρώτο αγαπημένο σπορ του μέσου Έλληνα και όχι επειδή είναι πιο εύκολο; 

 

Μην αφήσεις τα λεγόμενα μου να μπουν κάτω από το πετσί σου φίλε λαζ, έτυχε το προηγούμενο σχόλιο να πέσει κάτω από δική σου απάντηση, θα μπορούσε να είναι οποιου άλλου. :beer: 

 

 

 

 

 

  • Like 12
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν το πήρα επί προσωπικού ούτε παρεξήγησα το σχόλιό σου, μη στεναχωριέσαι :)

Απ΄αυτά που έγραψες στο τελευταίο σχόλιο κρατάω τη φράση "ο καθένας όπως τη βρίσκει".
Εννοείται πως είναι καλό να υπάρχουν και τα πολύπλοκα, ψαγμένα, βαριά (ή όπως αλλιώς θες πες τα) κόμικς, αλλά να υπάρχουν και τα πιο ανάλαφρα, εύπεπτα, ευανάγνωστα. Κι απ΄τα δύο βγαίνει ευχαρίστηση :)
Ούτε εγώ είπα ότι διαβάζω μόνο Τιραμόλα που λέει κι ο tik (χαχαχα που τον θυμήθηκε;)
Σαφώς και υπάρχουν ώρες που θέλω κάτι πιο "σοβαρό".


Πιο πολύ αναφέρθηκα στο κοινό που απευθύνεται η εφημερίδα.
Νομίζω θα προτιμήσει περισσότερο ένα ελαφρύ ανάγνωσμα.

 

Και κάτι τελευταίο κλείνοντας. Δεν είναι ο μόνος λόγος που δεν τρελάθηκα με τον Κόρτο το ότι τον βρίσκω βαρύ, ούτε ο πιο σημαντικός.
Υπάρχουν κι άλλοι. Λίγο το σκίτσο, λίγο η χρονική περίοδος που διαδραματίζονται τα γεγονότα που δεν είναι η αγαπημένη μου, λίγο το ότι η βασική υπόθεση στην πλειοψηφία των ιστοριών είναι η ίδια(κυνήγι θησαυρού) κτλ :)
 

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παραδόξως συμφωνώ και με τους δυο σας. :lol:

Βασικά έχω να προσθέσω κάτι. Ένα κόμικ που είναι φυσικά μια εξαιρετική μορφή τέχνης που συνδυάζει πολλές φορές λογοτεχνία, ζωγραφική, κινηματογράφο, μπορεί να είναι απλό, πολύπλοκο, ρηχό, και βαθυστόχαστο σε όλους τους συνδυασμούς.

 

Ας πούμε μπορεί να είναι βαρύ και βαθυστόχαστο ή απλό και ρηχό (οι δυο βασικές κατηγορίες).

Παράλληλα μπορεί να είναι βαρύ και εξεζητημένη μπούρδα (πολλά πολλά κόμικ ειναι τέτοια - mode κακούλης on - ιδίως κάποια ελληνικά που διάβασα τα τελευταία χρόνια - mode κακούλης off -) αλλά και απλό και βαθυστόχαστο. Για μένα π.χ. η Μαφάλντα είναι ένα τελείως απλό κόμικ με τα πιο βαθιά νοήματα  που έχω διαβάσει ποτέ σε κόμικ. Άλλωστε το ίδιο ισχύει και για τη λογοτεχνία και για τον κινηματογράφο και για τη ζωγραφική. Πόσα νοήματα περιέχει το εκκρεμές του Φουκώ (για να μείνουμε στον Έκο :lol:) και πόσα ο μικρός πρίγκηπας π.χ.

 

Το βασικό συμπέρασμα είναι ένα λοιπόν. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα (πολύ ωραίο φαγητό btw).

 

Τα Κόρτο είναι ποιητικά. Ο Πρατ γράφει αλέγκρα.

 

Last but not least Από όλα αυτά που διάβασα στη σελίδα 8 αυτού του thread (και μου άρεσαν όλα) να σημειώσω τρία πράγματα.

 

Και εμένα με προβλημάτισε οτι δεν βγαίνουν οι 40 σελίδες σε 13 τεύχη. Το τελευταίο θα έχει μόνο μια ιστορία?

Και εμένα με χαλάει η ιστορία με τις εσωτερικές σελίδες αντί για 4 σελίδες παραπάνω.

Χμμμ λες να πάω να ξαναδιαβάσω τα Ελβετικά? Ψήθηκα πάντως.

 

 

 

 

 

 

 

  • Like 14
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν πάει αρκετά καλά το εγχείρημα ελπίζω να προχωρήσουν και στις μεγάλες του Κόρτο και συγκεκριμένα Σαμαρκάνδη και Ελβετικά που είναι και οι μόνες που μου λείπουν :) 

 

Για τις υπόλοιπες που κυκλοφορούν ακόμα από την Μαμούθ δεν ξέρω τι παίζει. 

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για μένα όπως ξαναείπα και πιο πάνω είναι σούπερ ντούπερ σημαντικό να βγάλουν τη Μπαλάντα. Αν έβγαζαν τη μπαλάντα έγχρωμη και με εξτραδάκια μέσα και 40 ευρώ τα έδινα!!!

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

H Mπαλάντα μ΄αρέσει και θα την ήθελα έγχρωμη.
Αλλά είναι 170 σελίδες.
Μην τη σπάσουν σε 4 μέρη :oops:

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Προστέθηκε το εξώφυλλο και οπισθόφυλλο του έβδομου τεύχους.

  • Like 14
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Aνάρπαστο σήμερα το ΕΘΝΟΣ .

Σε 4 σημεία πώλησης στο κέντρο είχε εξαντληθεί στις 2 το μεσημέρι !Ισως να βοήθησε σ αυτό η προσφορά του dvd  "Made in Greece" του Χαρρυ Κλυνν.

Anyway το Κορτο συνεχίζεται και την επόμενη Κυριακή 3/6 με τον 8ο τόμο της σειράς  με τίτλο "Ο Αγγελος ατο Παράθυρο της Ανατολής " .  :)

 

korto8 next.jpg

  • Like 15
  • Thanks 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πριν πιάσω στα χέρια μου το επόμενο, ας κάνω την κριτική μου στο τεύχος του περασμένου Σαββάτου..

 

  • Τα κεφάλια των μανιταριών: Πολύ ξεχωριστή και όμορφη ιστορία... Πλήρης διάκριση ανάμεσα στη φαινομενική και την πραγματική πλοκή, ένα παιχνίδι παραισθήσεων όπως δείχνει και ο τίτλος. Κεντρική φυσιογνωμία ο Πιερ Λα Ρεν, που διασχίζει με διαφορετικές "μορφές" τις σελίδες από την πρώτη ως την τελευταία, με μια διαρκή παρουσία-απουσία από τα γεγονότα. Ο θρύλος του Ελντοράντο γίνεται κίνητρο για τη δράση, μ' όλο που ο μύθος μένει παντα μύθος στο βάθος του τροπικού ορίζοντα και ό,τι μένει είναι η ρεαλιστική απεικόνιση της βίας σ' ένα ακόμα βασανισμένο σημείο του κόσμου. Χαρακτηριστικός για τη νοοτροπία του Πρατ είναι ο τρόπος που αναδεικνύει την υπαιτιότητα του λευκού ανθρώπου για την καταστροφή των ιθαγενών, δικαιολογώντας έτσι την αντίδραση εκείνων. Συνολικά, μια πινελιά ονειροπόλησης ανάμεσα στα οράματα των χαμένων πολιτειών και του κόσμου της Αμαζονίας στο μεταίχμιο του 20ου αιώνα.
  • Η Κόνγκα της μπανάνας: Στο περιθώριο του τέλους μιας Αμερικανικής επέμβασης στα παράλια της Ονδούρας, μια περιπέτεια για τυχοδιώκτες και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα... Στο κέντρο των ανταγωνισμών τους, μια βαλίτσα με άγνωστο περιεχόμενο. Όλη η ιστορία θα μπορούσε να είναι μια περιεκτική μελέτη για τη σκοτεινή φύση του τυχοδιωκτισμού (βλ. ...Και ας μιλήσουμε για τυχοδιώκτες ευγενείς") με μορφές που παρελαύνουν μέσα στο θολό τοπίο των επιδιώξεων και των προδοσιών, μέχρι να σβήσει η καθεμία τους προσπαθώντας να πάρει το πάνω χέρι. Ένα αιματοβαμμένο, πολύ αληθινό παραμύθι με το κυνήγι του πλούτου να ακολουθεί το τέλος της Αποικιοκρατίας, και  με ένα τέλος που έχει κοινά με το "Ένας αετός στη ζούγκλα" όσον αφορά τον πραγματικό ρόλο της μάγισσας Χρυσόστομης στα γεγονότα. Ενδιαφέρουσα ως πλοκή, αλλά βυθίζεται εν μέρει στην πολυπλοκότητα των διαρκών ανατροπών  και την ταχύτητα της δράσης και στο τέλος δεν σε αφήνει ίσως τόσο γεμάτο όσο άλλες ιστορίες του Κόρτο.
  • Like 6
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 14/4/2018 στο 11:38 ΜΜ, Θρηνωδός είπε:

:thanks: για την παρουσίαση. Αυτό που αναρωτιέμαι είναι αν υπάρχει κάποιου είδους αρίθμηση στην ράχη ή στο εσωτερικό που να μας δίνει μια ιδέα για το αν θα αντιμετωπίσουμε την έκδοση ως σειρά ή ως μεμονωμένες κυκλοφορίες (όπως τα παλιά κόρτο). :) 

υπαρχει αριθμηση στην ραχη.

ξεκιναει απο το #1 με το αλμπουμ (κατω απο τον ηλιο του μεσονυκτιου Α' μερος), και φτανει (μεχρι στιγμης) στο αλμπουμ #7. (η λιμνοθαλασσα των ονειρων).

 

οσο για εμενα, ειμαι νεος στον κοσμο του κορτο μαλτεζε, (τι να κανω?!) και δεν τον ηξερα, αλλα μου τον προτεινε ενας φιλος πριν απο 1 χρονο, και αγορασα ενα τευχος του κορτο μαλτεζε στα αγγλικα, το ''η μπαλαντα της αλμυρης θαλασσας'', το οποιο ηταν καταπληκτικο.

 

σαν νεος αναγνωστης/οπαδος του hugo pratt, θα πω οτι μου αρεσει πολυ η ομορφη αισθητικη των ιστοριων του κορτο μαλτεζε, μου αρεσουν οι καλοσχεδιασμενοι χαρακτηρες, οι καλες σκιασεις, τα λεπτομερη τοπια, και φυσικα, ολες οι τρελες περιπετειες στις οποιες μπλεκει ο γνωστος θαλασσοπορος.

 

επισης μου αρεσουν πολυ οι κυριοι ηρωες (κορτο, σταινερ, τρισταν,  χρυσοστομη, κτλ κτλ) αλλα μου αρεσουν και μερικοι απο τους κακους επισης, και χωρις να πω spoilers, θα πω μονο οτι ο ''ρας'' ειναι ενας πολυ ακριβης χαρακτηρας(με τον... αντιστοιχο του), και αρκετα τρελος και ιδιομορφος, αλλα λατρευω την σχεση που εχει με τον κορτο. (οι παλιοι το ξερετε, οι νεοι, θα το μαθετε συντομα).

 

ας ξαναερθω στο θεμα μας ομως. αυτα τα ενθετα του κορτο με την εφημεριδα μου αρεσουν παρα πολυ, διοτι με βοηθουν να ζησω την εμπειρια του κορτο μαλτεζε και  ειναι σε προσιτη τιμη...

 

μην ξεχναμε οτι αυτη η σειρα μας φερνει πλεον ενα κομικ το οποιο ηταν εξαντλημενο, σταματημενο ή και σχεδον εξαφανισμενο απο την ελλαδα εδω και χρονια , (αφου η μαμουθκομιξ σταματησε να τα εκδιδει), για να μην πω οτι και να το εβρισκε κανεις, θα του κοστιζε... πολυ ακριβα.

 

επισης, εκτος απο καλα αλμπουμ σε προσιτη τιμη,  παραλληλα ειναι και καλης ποιοτητας, με (καπως) σκληρουτσικο εξωφυλλο, με καλο γυαλιστερο χαρτι, και ολες οι σελιδες ειναι αρκετα μεγαλες για να αναδειξουν σωστα το σχεδιο του hugo pratt. (νομιζω οτι ειναι περιπου στο ιδιο μεγεθος και με τα αγγλικα αλμπουμ του κορτο, αν κρινω απο μερικες ερευνες που εχω κανει.)

αξιζει να πω οτι οι μεταφρασεις ειναι επισης καλες και ακριβεις, και γενικοτερα θα πω οτι οι εκδοσεις ''μικρος ηρως'' ειναι ΠΟΛΥ ποιοτικες, και σιγουρα θα ξαναγορασω  κομικς απο αυτους. (και ειναι και πολυ πιθανο να γινει αυτο στο μελλον).

 

μακαρι να κανουν και οι αλλες εφημεριδες τετοιες πρωτοβουλιες στο μελλον, με αλλα κομικς, οπως τα σπυρου+φαντασιο, τον γκαστον λα γκαφ, τον ισιδωρο, ή οπως κανει η καθημερινη, που βγαζει κομικς της ντισνευ. (ξερω οτι η καθημερινη εχει πλεον τα δικαιωματα, αλλα ας βγαζουν αλλα κομικς οι αλλες εφημεριδες, αναλογης ποιοτητας και αναλογου ενδιαφεροντος).

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 24/5/2018 στο 1:25 ΜΜ, laz33 είπε:

H Mπαλάντα μ΄αρέσει και θα την ήθελα έγχρωμη.
Αλλά είναι 170 σελίδες.
Μην τη σπάσουν σε 4 μέρη :oops:

Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η ελληνική  ασπρόμαυρη έκδοση της Ars Longa είναι αρκετά κακή με την έννοια ότι σε αρκετά σημεία τα μελάνια είναι ξεθοριασμένα και το σχέδιο του Hugo Pratt δεν φαίνεται καλά!

Οπότε προσωπικά θα ήθελα πολύ να την δω σε έγχρωμη έκδοση ακόμα και σε τέσσερα μέρη!  :pray:

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

@guskoin 

 

Νομίζω έχει ξανααναλυθεί αυτό το θέμα και το συμπέρασμα ήταν ότι η πρώτη έκδοσης της Αρς Λόνγκα ήταν ΟΚ, ενώ οι μετέπειτα ανατυπώσεις έπασχαν στο κομμάτι που αναφέρεις. :up:

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και μια ενδιαφέρουσα πληροφορία .

Οπως δείχνουν  οι παντοδύναμοι  αριθμοί που κυβερνούν τον μάταιο τούτο κόσμο  :lol:    η εφημερίδα ωφελείται περί τα 6 χιλιάδες φύλλα (! )από την προσφορά αυτή  !

Οπότε η ολοκλήρωση της σειράς των 13 τευχών φαντάζει  πλέον  δεδομένη .:)

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να ευχηθούμε και εις τα επόμενα... hear, hear!

 

:cheers5:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχοντας διαβάσει το ψηφιακό μελάνι που έχει χυθεί στο G.C για τον Κόρτο, του έδωσα μια ευκαιρία αγοράζοντας μια Κυριακή την εφημερίδα.

Έφτασα μέχρι την τρίτη σελίδα...

Δεν με "τραβάει" τίποτα σε αυτό το κόμικ. Ούτε το σκίτσο, ούτε το χρονολογικό πλαίσιο, ούτε το σενάριο. :ban: :lol:

Επειδή έχω μεγαλώσει με πολυθεματικά περιοδικά (Αγόρι, Μπλεκ, Super Μπόυ κ.α.) αν υπήρχε Κόρτο Μαλτέζε μέσα σε αυτά, σίγουρα δε θα το διάβαζα, όπως δε διάβαζα και άλλες ιστορίες.

Βέβαια υπήρχε το Κόρτο, μέσα στο "Σκαθάρι", όμως δε το διάβαζα γιατί δε το έβρισκα πουθενά.

 

ΟΚ... No sweat, δεν κάνει για μένα και πάμε παρακάτω...

 

:beer2:

 

Edited by archon
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ άμα συνέχιζε ο Κόρτο θα έβαζα στα σίγουρα τις ιστορίες με αυτό το τρόπο:

 

Με 40 σελίδες το κάθε άλμπουμ:

14: "Τα Νεανικά Χρόνια/Νεότητα" (που καθώς είναι 38 σελίδων θα βρίσκεται στις 40 στο άλμπουμ, ίδια με τα 13 προηγούμενα)

15-16: "Ελβετικά/Κόκκινο Τριαντάφυλλο" (είναι 70 σελίδων άρα μπορεί να κοπεί σε 2 ίσα μέρη)

 

Με 56 σελίδες το κάθε άλμπουμ:

17-19: "Η Μπαλάντα Της Αλμυρής Θάλασσας" (168 σελίδες είναι το Γαλλικό άλμπουμ και άμα το διαιρέσουμε μας κάνει 3 άλμπουμ των 56 σελίδων γεμάτα)

20-21: "Ο Κόρτο Στη Σιβηρία/Η Κρυφή Αυλή του Μυστηρίου" (100 σελίδες μας κάνει 2 άλμπουμ που μπορούν να μπουν και τα Γαλλικά ένθετα!)

22: "Βενετσίανικο Παραμύθι/Ο Μύθος Της Βενετίας" (η ιστορία είναι 51 σελίδες. Ο ίδιος λόγος με το Τανγκό παρακάτω)

23: "Τανγκό/Τανγκό και όλα σε μέτριο φως" (η ιστορία είναι 53 σελίδες οπότε έρχεται ακριβώς στα μέτρα του άλμπουμ)

 

Με 48 σελίδες το κάθε άλμπουμ: 

24-26: "Το Χρυσό Σπίτι Της Σαμαρκάνδης" (139 σελίδες μας κάνει 3 γεμάτα τεύχη από 48 σελ, το καθένα)

27-30: "Μου, Η Χαμένη Πόλη" (170 σελίδες, με τις οποίες θα μπορούσε κουτσά στραβά να βγάλει 4 τεύχη)

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.