Μετάβαση στο περιεχόμενο

Προτεινόμενες Καταχωρήσεις

Αυτό το θέμα έχει ένα και μοναδικό σκοπό: να παρουσιάσει βασικά άγνωστο ροκ των δεκαετιών 1960-1970, από ονόματα που έμειναν στο περιθώριο είτε από κακή προβολή είτε επειδή χάθηκαν στον κατακλυσμό των εμπορικών κυκλοφοριών.

Εδώ θα ανεβαίνουν λίγο πολύ σπάνιοι δίσκοι, βασικά σαν παρουσίαση και εφεδρικά με ένα ή δυο mp3 από αυτούς τους δίσκους για μια πληρέστερη εικόνα των καλλιτεχνών. Είναι δίσκοι που κυκλοφόρησαν σε ελάχιστα αντίτυπα, ή που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις περιθωριακές εξελίξεις. Είναι δίσκοι που σήμερα πωλούνται ως συλλεκτικοί (ενώ την εποχή τους τούς αγνόησαν) και που έγραψαν τη δική τους ιστορία. Είναι δίσκοι που εμφανίζονται σε βιβλία σπάνιων δίσκων και που πολύ δύσκολα θα βρείτε (σαν άκουσμα) στο YouTube ή οπουδήποτε αλλού.

Από μια προσωπική συλλογή άνω των 30.000 άλμπουμς εκείνης της εποχής, θα προσπαθήσω να ανεβάσω τα πιο σημαντικά - για μένα - άγνωστα ή λιγότερο γνωστά ονόματα, συχνά από κόπιες private press, με όσες πληροφορίες χρειάζονται για να μην κουράζουν. Φυσικά, όλοι μπορούν να ανεβάσουν δίσκους που ξέρουν ότι είναι σπάνιοι ή δυσεύρετοι, πλουτίζοντας αυτή την ενημερωτική μουσική ενότητα. Και κάθε συζήτηση, παρατήρηση ή σχόλιο είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα.

Κάθε δίσκος θα συνοδεύεται από όνομα καλλιτέχνη και τίτλο δίσκου, χώρα, εταιρία και αριθμό κυκλοφορίας, έτος κυκλοφορίας, παραγωγό δίσκου, μέλη (αν πρόκειται για συγκρότημα), είδος μουσικής και σημερινή εκτιμώμενη τιμή (στοιχεία από discogs και Rate Your Music).

Εννοείται πως εκτελούνται και παραγγελίες :)

  • Like 9
  • Respect 2
  • Ευχαριστώ 6

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Ελπίζω όχι μόνο κλασικό αλλά και προγκρεσιβιές και ψυχεδέλειες να γουστάρουμε :D 

  • Like 6

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

1 (ONE)

Άλμπουμ: 1 ή Come

Χώρα: ΗΠΑ

Εταιρία:  Grunt Records FTR-1008

Έτος κυκλοφορίας: 1972

Παραγωγός: Pat Ieraci

Μέλη: Mark Baker (drums) Reality D. Blipcrotch (percussion, vocals), Roger Crissinger (organ, piano, keyboards), Donald Ensslin (banjo, guitar), Frank Trevor Fee (bass), Marv Granat Dulcimer (guitar, sitar), Sarah Oppenheim (autoharp, voices), Laurie Paul (vocals, voices), Tanpura Theodore Teipel (flute, harmonica, piano, keyboards)

Μουσικό είδος: Psychedelic rock, progressive rock

Τιμή αγοράς: 15-20€

 

1a.thumb.jpg.a38ffaebac389419bb28ad64d462abf5.jpg  1b.thumb.jpg.5ce3031e4b63e02397c14d2b3e468a21.jpg

 

Οι One (1) είχαν ήδη αποκτήσει φήμη στην περιοχή Μπέι Έρια του Σαν Φρανσίσκο στις αρχές της δεκαετίας του 1970 όταν τους άκουσε ο Πολ Κάντνερ των Jefferson Airplane και αποφάσισε να τους πάρει στην εταιρία δίσκων των Airplane, την Grunt, την οποία διεύθυνε ο ίδιος.

Ο Κάντνερ ανέθεσε σε έναν από τους καλύτερους παραγωγούς της εποχής, τον Πατ Ιεράτσι, να αναζητήσει τον αρχηγό και τραγουδιστή του συγκροτήματος, έναν τουλάχιστον εκκεντρικό τύπο ονόματι Ριάλιτι Ντι Μπλίπκροτς (φοβερό ψευδώνυμο). Ο Ριάλιτι – αν και γνώριζε τόσο τον Κάντνερ όσο και την Γκρέις Σλικ, την τραγουδίστρια των Airplane, από την κοινότητα Μπολίνας του Ιλινόι όπου ζούσαν - ζήτησε απίθανα πράγματα για να συμφωνήσει με την Grunt, όπως δωρεάν  φύλλα μαριχουάνας με κάθε άλμπουμ και τη δυνατότητα ο δίσκος να καταστρέφεται μετά το πρώτο άκουσμα, ώστε ο κόσμος να αναγκάζεται να αγοράζει καινούριο.

Από τα υπόλοιπα μέλη, ο Ρότζερ Κρίσιντζερ ήταν ο περισσότερο γνωστός στο κοινό, μια και ήταν πρώην μέλος των Pearls Before Swine.

Η προσωπικότητα τόσο του Μπλίπκροτς όσο και των υπόλοιπων μελών απεικονίζεται καθαρά στο δίσκο, που είναι μια συρραφή από βασικά ψυχεδελικά ακούσματα, μερικά αρκετά πρωτοποριακά, άλλα περισσότερο πειραματικά.

Διάλεξα το 3 Songs από το μοναδικό αυτό άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι 1, σαν χαρακτηριστικό δείγμα γραφής.

 

04 3 songs.mp3

  • Like 10
  • Ευχαριστώ 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
4 min ago , Θρηνωδός said:

Ελπίζω όχι μόνο κλασικό αλλά και προγκρεσιβιές και ψυχεδέλειες να γουστάρουμε :D 

Μόνο κλασικό δε θα υπάρχει :) Αλλά ο καθένας μπορεί να ανεβάσει ό,τι θέλει.

  • Like 6
  • Ευχαριστώ 3

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Γιατί όχι στο youtube ή σε κάποια άλλη πλατφόρμα για streaming; Να μπορώ να το μοιραστώ και με φίλους εκτός φόρουμ :D. Παίζει τίποτα με πνευματικά δικαιώματα;

Όπως και να 'χει, :respect: για τη δουλειά!

  • Like 5
  • Ευχαριστώ 1

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
12 hours ago, DaDiRa said:

Γιατί όχι στο youtube ή σε κάποια άλλη πλατφόρμα για streaming; Να μπορώ να το μοιραστώ και με φίλους εκτός φόρουμ :D. Παίζει τίποτα με πνευματικά δικαιώματα;

Όπως και να 'χει, :respect: για τη δουλειά!

Σε ευχαριστώ πολύ, DaDiRa!

Για να το ανεβάσω στο YouTube θα χρειαστώ περισσότερη δουλειά, γιατί θα πρέπει να φροντίσω και το οπτικό υλικό. Δεν έχω τόσο ελεύθερο χρόνο. Δεν υπάρχει θέμα για πνευματικά δικαιώματα στο ΥΤ.

Τώρα, για το μοίρασμα με φίλους εκτός φόρουμ, μπορείς να τους στείλεις το link των mp3 που ανεβάζω και να το κατεβάσουν. (Πού ξέρεις, μπορεί να γραφτούν και στο GC :D )

  • Like 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

INDEX

Άλμπουμ: Index, aka The Black Album

Χώρα: ΗΠΑ

Εταιρία:  Private Pressing

Έτος κυκλοφορίας: 1967

Παραγωγός: Dwight Conger

Μέλη: John B. Ford (guitar, vocals), Gary Francis (guitar), Tom Ballew (bass), Jim Valice (drums)

Μουσικό είδος: Psychedelic rock, garage rock

Τιμή αγοράς: από 40€

 

5aa8eeeb7a819_index1.thumb.jpg.7415afe92c07e8ef3055030d756585a3.jpg    5aa8ef08508ff_index2.thumb.jpg.d58cae4045e4172edd785f4f83577fba.jpg

 

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ιδιωτική κυκλοφορία (private pressing) που τα πήγε πολύ καλύτερα απ΄ ό,τι περίμεναν οι δημιουργοί της και που παραμένει θρυλική και περιζήτητη ακόμα και σήμερα (δύσκολο να βρεις αντίτυπα).

Οι Index σχηματίστηκαν στις αρχές του 1966 στο Γκρος Πόιντ του Μίσιγκαν όταν ο Τζιμ Βαλίς (τότε 17 χρονών και ήδη μέλος μιας garage μπάντας) συνάντησε τον Γκάρι Φράνσις που έπαιζε σε άλλο συγκρότημα. Αρχικά έπαιζαν σε πάρτι, χορούς κλπ. αλλά σύντομα το προσωπικό στιλ τους εξελίχθηκε και μεταμορφώθηκαν σε μια γνήσια garage-psychedelic μπάντα.  

 Τα Χριστούγεννα του 1967, οι Index αποφάσισαν να ηχογραφήσουν τον πρώτο τους δίσκο. Χρειάστηκαν τρεις μέρες εγγραφών και δυο μέρες μιξαρίσματος στο Ντιτρόιτ και κυκλοφόρησαν το δίσκο με δικά τους έξοδα. Σύμφωνα με τις φήμες, μόνο 100 αντίτυπα χτυπήθηκαν και χαρίστηκαν σε φίλους του συγκροτήματος.

Σήμερα, διαπιστώνουμε τη ζωντάνια και την ενεργητικότητα ενός αληθινού garage group των μέσων της δεκαετίας του 1960 σε μερικά ωμά, σχεδόν ακαλλιέργητα κομμάτια. Κάποια έχουν χροιά φολκ ροκ, άλλα πλησιάζουν την ψυχεδέλεια, άλλη είναι ξεκάθαρο γκαράζ.

Διάλεξα το Τurquoise Feline από αυτό το δίσκο...

 

index - 04 - turquoise feline.mp3

 

 

  • Like 4
  • Respect 2
  • Ευχαριστώ 6

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Ωραίο κομμάτι. Ήρθε κι έκατσε καλά, τον τελευταίο καιρό ψάχνω να ανακαλύψω νέα τραγούδια αυτού του είδους. :thanks: 

  • Like 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
11 hours ago, GeoTrou said:

Ωραίο κομμάτι. Ήρθε κι έκατσε καλά, τον τελευταίο καιρό ψάχνω να ανακαλύψω νέα τραγούδια αυτού του είδους. :thanks: 

Χαίρομαι. Δέχομαι και παραγγελίες, εντάξει; :D

  • Like 5
  • Αστείο 1

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

P.J. ORION & THE MAGNATE$

Άλμπουμ: P.J. Orion & The Magnates

Χώρα: Ελλάδα, ΗΠΑ

Εταιρία:  Private Pressing

Έτος κυκλοφορίας: 1967

Παραγωγός: Lester Lanis

Μέλη: Πέτρος Ιωάννη Γουλανδρής (rhythm guitar, lead vocals), Πέτρος Νικολάου Γουλανδρής (drums), Αριστείδης Γεωργίου Εμπειρίκος (bass), Jeremiah Milbank III (lead guitar, vocals)

Μουσικό είδος: Garage rock

Τιμή αγοράς: από 250€

 

PJ_magnates_1967_psychedelic_rocknroll_greek_front_small.thumb.jpg.19c4d6c0d220b46ea74880ad9e779b52.jpg   PJ_magnates_1967_psychedelic_rocknroll_greek_back_small.thumb.jpg.bf4af161270b0d00de1bf5bc2bb1fe01.jpg

 

Τι σχέση έχουν τρεις γνωστοί Έλληνες εφοπλιστές με το ροκ; Μα το γεγονός ότι πριν από 50 και βάλε χρόνια είχαν φτιάξει ένα συγκροτηματάκι στην Αμερική που σήμερα το μοναδικό άλμπουμ του είναι περιζήτητο και πανάκριβο.

Η σημερινή παρουσίαση, λοιπόν, έχει να κάνει περισσότερο με το ελληνικό ενδιαφέρον και τη σπανιότητα του αντικειμένου, παρά με τη μουσική αξία του συγκεκριμένου δίσκου που, ομολογουμένως, είναι πολύ περιορισμένη.

Οι γόνοι των οικογενειών Γουλανδρή και Εμπειρίκου σπούδαζαν μαζί στην προπαρασκευαστική σχολή Γκρότον της Μασαχουσέτης, πριν αναλάβουν τις επιχειρήσεις των πατεράδων τους, και μια και τα χρήματα δεν έλειπαν όχι μόνο έφτιαξαν ένα γκρουπ αλλά χρηματοδότησαν την κυκλοφορία του μοναδικού δίσκου του.

Αν και πολύ δυσεύρετος αυτός ο δίσκος την εποχή της κυκλοφορίας του, στη δεκαετία του 1980 έγινε ξαφνικά περιζήτητος από συλλέκτες δίσκων garage – τόσο πολύ, μάλιστα, που κυκλοφόρησε ξανά από τη γαλλική εταιρία Eva. Τα αντίτυπα της γαλλικής εταιρίας είναι σχετικά φτηνά – από 20€ - ενώ ο πρωτότυπος δίσκος, που εμφανίστηκε στη βραχύβια «εταιρία» Magnate των εφοπλιστών, μπορεί να τον βρείτε και στα 500 ευρώ.

Ας μην αναζητήσουμε βαθύτερα νοήματα στη μουσική του άλμπουμ. Είναι μια νεανική παρέα που κάνει την πλάκα της διασκευάζοντας γνωστές επιτυχίες, όπως το Gloria που διάλεξα για τώρα. Τι κάνουν σήμερα τα μέλη του γκρουπ; Ασχολούνται με τα πλοία τους και προσπαθούν να αγνοήσουν όσα αναφέρονται για εκείνα στα Panama Papers…

 

09 - Gloria.MP3

 

  • Like 6
  • Respect 3
  • Ευχαριστώ 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

τι είπες τώρα??? :respect: ^ :respect: ^ :respect: 

 

 

με έστειλες :) η συγκεκριμένη πληροφορία δεν παίζει στο ελληνόφωνο ιντερνέτι :) αν και είναι τόσο καρακαλτ! :) 

 

:wow::thanks: 

 

:cheers5: 

  • Like 10

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
11 min ago , germanicus said:

τι είπες τώρα??? :respect: ^ :respect: ^ :respect: 

 

 

με έστειλες :) η συγκεκριμένη πληροφορία δεν παίζει στο ελληνόφωνο ιντερνέτι :) αν και είναι τόσο καρακαλτ! :) 

 

:wow::thanks: 

 

:cheers5: 

XAXAXAXA! Να είσαι καλά. Το ελληνικό ιντερνέτι χρειάζεται ριζική αναβάθμιση...

  • Like 9
  • Ευχαριστώ 1

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

ΟΚ η ιστορία πίσω από το LP είναι πιο εντυπωσιακή από το ίδιο, αν και ακούγοντάς το στο Youtube δε θα το χαρακτήριζα και του πεταματού.

Απλό μεν, αλλά ευχάριστο άκουσμα.

BTW και ο Jeremiah Milbank ο τρίτος από ένα ψάξιμο που έκανα τις είχε/έχει τις βολές του.

Επεξεργασία από AndreasD
  • Like 7

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
5 min ago , AndreasD said:

ΟΚ η ιστορία πίσω από το LP είναι πιο εντυπωσιακή από το ίδιο, αν και ακούγοντάς το στο Youtube δε θα το χαρακτήριζα και του πεταματού.

Απλό μεν, αλλά ευχάριστο άκουσμα.

BTW και ο Jeremiah Milbank ο τρίτος από ένα ψάξιμο που έκανα τις είχε/έχει τις βολές του.

Του πεταματού σίγουρα δεν είναι, αλλά δε διεκδικεί και επαίνους :) Περίπου 5.000 συγκροτήματα garage δρούσαν στις ανατολικές ακτές εκείνη την περίοδο, μερικά με χειρότερες αλλά τα πιο πολλά με καλύτερες επιδόσεις από τους συμπατριώτες μας. Απλά, δεν είχαν όλα τα μέσα να κυκλοφορήσουν δίσκο.

Όσο για τον τρανό σήμερα Μίλμπανκ, ε, πώς θα κολλούσε στην παρέα αν δεν είχε τις βολές του; :D

  • Like 8

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

CAEDMON

Άλμπουμ: Caedmon

Χώρα: M. Bρετανία

Εταιρία:  Private Pressing

Έτος κυκλοφορίας: 1978

Παραγωγός: ---

Μέλη: Ken Patterson (keyboards, cello, guitar, vocals), Angela Naylor (vocals, 1973-78), Andy Love (guitar, 1973-?), Simon Jaquet (guitar, mandolin, clarinet, bongos, vocals, 1974-78, 2008-present), Sam Wilson (bass, guitar, vocals, 1974-78, 2008-present), Jim Bisset (guitar, vocals, 1974-78, 2008-present)

Μουσικό είδος: Acid folk

Τιμή αγοράς: από 500€

 

5aab6e24c269b_Caedmon-Caedmon(uk1978-KissingSpell).thumb.jpg.c60249ced721b36b3f7ebf1d9883d48e.jpg   caedmon2.thumb.jpg.54d7d84256ddf81e0c5388b72a06c9e1.jpg

 

Έχει ονομαστεί ως ο καλύτερος acid folk δίσκος όλων των εποχών και μολονότι μπορεί να είναι υπερβολικό, σίγουρα ανήκει σε εκείνους τους δίσκους που όσο περισσότερες φορές τους ακούς, τόσο περισσότερα πράγματα ανακαλύπτεις.

Οι Caedmon σχηματίστηκαν το 1973 στο Εδιμβούργο από Σκοτσέζους και Εγγλέζους μουσικούς που φοιτούσαν τότε στο πανεπιστήμιο της πόλης και για πέντε χρόνια πρόσφεραν ένα εξαιρετικό μείγμα φολκ-progressive-ψυχεδελικής μουσικής σε παμπ και συναυλίες μέχρι που το 1978 αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν ένα δίσκο πριν διαλυθούν, ως δείγμα γραφής.

Ο δίσκος θεωρείται μέχρι σήμερα από τους πιο σπάνιους του είδους: χτυπήθηκε σε 500 μόλις αντίτυπα που πουλήθηκαν στην αποχαιρετιστήρια συναυλία τους, στην Τζορτζ Σκουέρ του Εδιμβούργου τον Μάρτη του 1978.

Στα επόμενα χρόνια, η δημοτικότητα των Caedmon σε συνδυασμό με τη σπανιότητα του δίσκου οδήγησε σε μια επανεμφάνισή τους, 30 χρόνια αργότερα (2008) και το 2010 το συγκρότημα ηχογράφησε ένα δεύτερο άλμπουμ, "A Chicken To Hug", με όλα τα αρχικά μέλη πλην της Άντζελα Νέιλορ.

Ο πρώτος δίσκος των Caedmon αξίζει να ακουστεί αρκετές φορές ώστε να αποκαλυφθούν όλοι οι κρυφοί θησαυροί του. Είναι ένα μικρό αριστούργημα, που ωστόσο θέλει κάποια εξοικείωση. Διάλεξα δυο κομμάτια από το δίσκο, αν και περισσότερα μπορείτε να βρείτε (ευτυχώς) στο YouTube…

 

02 maker man.mp3

 

05 aslan.mp3

 

 

 

  • Like 5
  • Ευχαριστώ 8

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

ELYSIAN SPRING

Άλμπουμ: Elysian Spring aka Glass Flowers

Χώρα: HΠΑ

Εταιρία:  Private Pressing, Despa 24133

Έτος κυκλοφορίας: 1969

Παραγωγός: ---

Μέλη: Lenny Ezbicki (guitar, drums), Jim Bridges (lead guitar, bass), Gerry Mirliani (bass), Rainer Bertrams (vibraphone, piano, flute), Bruce Krasin (saxophone, flute), Costello (guitar)

Μουσικό είδος: Psychedelic jazz rock

Τιμή αγοράς: 100-500€

 

5aacb5f25c5d4_elysianspringfront1.thumb.jpg.283de9367374d348d428a579da944b55.jpg   5aacb60c92528_elysianspringbackcover.thumb.jpg.a77cb6830fde7ed9f4e6178b925fd1a1.jpg

 

 

Ένα πραγματικά άγνωστο διαμάντι, μια καταπληκτική δουλειά πάνω στην ελεύθερη τζαζ με επιρροές από ψυχεδελικό ροκ που έχει σαν αποτέλεσμα ένα απίστευτα ευχάριστο μείγμα.

Οι Elysian Spring ήταν ένα κουιντέτο τζαζ από τη Μασαχουσέτη και αυτή η μοναδική κυκλοφορία τους, σε private pressing του 1969, παραμένει από τους σπανιότερους δίσκους του είδους. Τα μέλη του συγκροτήματος προέρχονταν τόσο από τις ανατολικές όσο και από τις δυτικές ακτές των ΗΠΑ, με πολύμορφα μουσικά ενδιαφέροντα που περιλάμβαναν τζαζ, ροκ, φολκ, ακόμα και κλασική μουσική.

Αξίζει να ακούσετε ολόκληρο το άλμπουμ (υπάρχει στο YouTube) καθισμένοι αναπαυτικά με ένα ποτό, κλείνοντας τα μάτια και αφήνοντας τον εαυτό σας να ταξιδέψει. Θα σας βοηθήσω λίγο με το Blue Sands που διάλεξα από το δίσκο, αλλά είναι απλά ένα μικρό και ανεπαρκές δείγμα…

 

01-blue_sands.mp3

Επεξεργασία από Pete
  • Like 4
  • Ευχαριστώ 7

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Να πω ότι από το άλμπουμ των Caedmon μου έκατσαν πολύ καλά το Ten Maidens Fair, το Aslan που παρατέθηκε :) Από όσα με άφησε η δουλειά να ακούσω... Άλλα θες να κάνεις, και άλλα προλαβαίνεις :)

 

:cheers5: 

  • Like 8

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

JUNGLE
Άλμπουμ: Jungle
Χώρα: HΠΑ
Εταιρία:  Private Pressing
Έτος κυκλοφορίας: 1969
Παραγωγός: ---
Μέλη: Jay Mierly (vοcals), James Ryan Clark (lead guitar), Virgil "Butch" Daniels (guitar), John Dawson (bass), Delbert Lang (drums)
Μουσικό είδος: Psychedelic rock, progressive rock
Τιμή αγοράς: από 500€ (τα σύγχρονα αντίγραφα, μεταχειρισμένα, από 30€) 
 

 

5ab0bbe3bf17e_junglefront.thumb.jpg.cbf5aef4c984f1d0feec0fde53649567.jpg   5ab0bc1f708f3_jungleback.thumb.jpg.7fe31d888c3a5b38fa1f43b2bada26f5.jpg

 

 

Ένας από τους σπανιότερους δίσκους του ροκ (αρχικά κυκλοφόρησε μόνο σε 50 αντίτυπα), ηχογραφημένος στη Νέα Υόρκη το 1969 όταν το συγκρότημα ζούσε τότε σε μια φάρμα στο Βερμόντ, αν και καταγόταν από το Λος Άντζελες.
Η βασική ιδέα ήταν να γραφτούν μερικά κομμάτια σαν ντέμο, αλλά τελικά οι Jungle αποφάσισαν να χρηματοδοτήσουν μόνοι τους την κυκλοφορία του δίσκου. Τα μέλη του συγκροτήματος δεν ήταν πρωτάρηδες στη μουσική, μια και είχαν παίξει πιο πριν στους Garage Punkers και στους Knight Riders, θρυλικές μπάντες της Καλιφόρνια (οι δεύτεροι είχαν κάνει θραύση το 1965 με το "Ι", ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σινγκλάκια της εποχής (μήπως πρέπει να ανοίξω μια άλλη ενότητα με singles; :) )
Εδώ θα βρούμε μερικές εξαιρετικές συνθέσεις, πραγματικά ακατέργαστα διαμάντια που έχουν χαρακτηριστεί ανάμεσα στα καλύτερα αντιπροσωπευτικά κομμάτια της ψυχεδελικής περιόδου.
Το 2011 το άλμπουμ κυκλοφόρησε ξανά από τη γερμανική εταιρία Red Lounge αλλά μόνο σε 100 αντίτυπα, κάτι που σημαίνει ότι παραμένει σπάνιο.
Από τον σπανιότατο αυτό δίσκο (μόνο ένα αντίτυπο των αρχικών 50 δίσκων έχει εντοπιστεί σε ιδιωτική συλλογή) ανεβάζω το Gray Picnic.
 

03 Gray Picnic.mp3

  • Like 5
  • Respect 2
  • Ευχαριστώ 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

EXTRADITION

Άλμπουμ: Hush

Χώρα: Αυστραλία

Εταιρία:  Private Pressing, Sweet Peach SP  12003

Έτος κυκλοφορίας: 1971

Παραγωγός: Gus McNeil, Jimmy Stewart, Doug Ashdown

Μέλη:  Colin Campbell (lead guitar, dulcimer), Shayna Karlin (vocals), Richard Lockwood (flute, harpsichord, harmonium, piano, organ), Ken Firth (dulcimer, cello), Bob Lloyd (table, chimes, drums)

Μουσικό είδος: Psychedelic folk

Τιμή αγοράς: από 500€ (μεταχειρισμένα από 22€)

 

5ab4de07d7803_Extradition-Front.thumb.jpg.756e6baf367d469bec3e9e84c931c687.jpg   5ab4de20042c9_Extradition-Back.thumb.jpg.3401cb362fa34aa9a0eae4dd652d1f28.jpg

 

 

Ένας αποκαλυπτικός δίσκος ψυχεδελικής φολκ και ένας από τους πιο σπάνιους δίσκους της Αυστραλίας, σήμερα εξαιρετικά περιζήτητος.

Δημιουργοί των Extradition ήταν ο Κόλιν Κάμπελ και ο Κόλιν Ντράιντεν, που δημιούργησαν ένα ντουέτο φολκ στο Σίντνεϊ στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Μολονότι ηχογράφησαν αρκετά κομμάτια για ένα δίσκο, οι ηχογραφήσεις χάθηκαν. Έπρεπε να περιμένουν την προσθήκη της Σέινα Κάρλιν στις αρχές του 1970 για να ξεπεράσει το τρίο τις φολκ ρίζες του και να πειραματιστεί με άλλα είδη μουσικής, σχηματίζοντας τους Extradition. Αν και ο Ντράιντεν αποχώρησε πριν από την εγγραφή του Hush, οι μουσικοί που προστέθηκαν έφεραν μια ψυχεδελική διάσταση που θεωρείται μοναδική για τα αυστραλιανά μουσικά δρώμενα (και όχι μόνο) της εποχής. Η φωνή της Κάρλιν, που μερικές φορές θυμίζει Σάντι Ντένι και άλλες Τζούντι Κόλινς ή ακόμα και Τζόαν Μπάεζ, έχει μια μοναδική μουσικότητα.

Ο δίσκος απαιτεί προσεκτικό άκουσμα και σίγουρα δεν είναι για όλα τα αυτιά. Αλλά έχει πολλές στιγμές μεγαλοσύνης και επιτευγμάτων και δεν είναι άδικα ένας από τους πιο περιζήτητους για τους συλλέκτες.

Ας το διαπιστώσουμε ακούγοντας το A Love Song.

 

02-a_love_song.mp3

  • Like 5
  • Respect 1
  • Ευχαριστώ 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

MAJIC SHIP
Άλμπουμ: Majic Ship
Χώρα: ΗΠΑ
Εταιρία:  Private Pressing, Bel-Ami BA-711
Έτος κυκλοφορίας: 1970
Παραγωγός: ---
Μέλη:  Mike Garrigan (vocals), Tom Nikosey (guitar), Gus Riozzi (organ, bass), Philip Polimeni (guitar), Rob Buckman (drums), Ray Rifice (guitar)
Μουσικό είδος: hard rock, psychedelic rock
Τιμή αγοράς: από 100€ (μεταχειρισμένα από 20€) 
 

5ab601fee0baf_MSFront.thumb.jpg.c877a6d7dfc871c94f34267b77ff7b01.jpg   5ab60215b68d9_MSInside.thumb.jpg.2e9449029492b082e7ccd016a8b7109c.jpg

 

 

Από τους σπάνιους δίσκους που πρέπει να ακούγονται με τέρμα ένταση, ώστε η μουσική να πραγματοποιεί την αποστολή της, δηλαδή τις προθέσεις του δημιουργού.
Αν και τους έχουν συγκρίνει με τους συμπολίτες τους Vanilla Fudge, οι Majic Ship δεν έχουν σχεδόν καμιά σχέση μαζί τους. Είναι ένα γκρουπ που καταφέρνει να συνδυάσει το χαρντ ροκ,  νεογέννητο τότε, με την ψυχεδέλεια ή ακόμα και με την ποπ.
Οι Majic Ship δημιουργήθηκαν στη Νέα Υόρκη το 1966 από τις στάχτες των Primitives, ενός garage band. Έγιναν δημοφιλείς σχεδόν αμέσως και μετά από δυο τρία σινγκλάκια ηχογράφησαν αυτό το μοναδικό άλμπουμ που γνώρισε την αποθέωση. Ο θετικός αντίκτυπος ήταν τόσο μεγάλος, ώστε αποφάσισαν να γράψουν και ένα δεύτερο μεγάλο δίσκο που, όσοι άκουσαν κάποια πρώτα κομμάτια, υποστήριξαν ότι θα ήταν καταπληκτικός. Ο δίσκος αυτός δε γράφτηκε ποτέ: το 1971, το σπίτι όπου έμεναν όλα τα μέλη του γκρουπ κάηκε ολοσχερώς, καταστρέφοντας το στούντιό τους, τα όργανά τους, όλα τα υπάρχοντά τους. Χωρίς ασφάλιση και χωρίς τη δυνατότητα να τα αντικαταστήσουν, οι Majic Ship αποφάσισαν να διαλυθούν…
Όπως είπα και στην αρχή, ακούστε με τέρμα ένταση δυο κομμάτια που διάλεξα από το μοναδικό άλμπουμ τους. Όσο είναι δυνατό :)

 

01-Sioux City Blues.mp3

 

09-Too Much.mp3

  • Like 5
  • Ευχαριστώ 6

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

C.A. QUINTET
Άλμπουμ: Trip Thru Hell
Χώρα: ΗΠΑ
Εταιρία:  Private Pressing, Candy Floss CF-7764S
Έτος κυκλοφορίας: 1969
Παραγωγός: Ken Erwin
Μέλη:  Ken "The Captain" Erwin (trumpet, guitar, bass, keyboards, vocals), Jim Erwin (bass, vocals), Larry Honhart (lead guitar, 1966-67), Paul "Squirrel Money" Samuels (drums, 1966-68), Tom Reid (keyboards, 1966-67), Tom "Polock" Pohling (lead guitar, 1967-), Doug "Beaver" Reynolds (keyboards, vocals, 1967-), Rick "Johnsman" Johnson (drums, 1968-)
Μουσικό είδος: Psychedelic rock
Τιμή αγοράς: το αυθεντικό, 1500€+ (μεταχειρισμένα άλλης εταιρίας, από 30€) 
 

5acb34cb72c36_c.a.front.thumb.jpg.53cd534d28a931e6f00e75c35a940211.jpg   5acb34e440f0a_c.a_back.thumb.jpg.204bb8a7466b3d90bbf9e749df7008e1.jpg

 

Εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν από τους πιο σπάνιους δίσκους of all time, από ένα άγνωστο συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Σεντ Πολ της Μινεσότα το 1966.
To 1963, o Μπομπ Ναβάρο (κίμπορντς), ο Μάικ Στάνκι (ντραμς) και ο Γκάρι Ντέιβις (κιθάρα), συμμαθητές σε λύκειο του Μέιπλγουντ της Μινεσότα ξεκίνησαν το συγκρότημα Buster Brown. Λίγο αργότερα, οι τρεις φίλοι ζήτησαν από τον Κεν Έργουιν, τον αργότερα βασικό συνθέτη και στιχουργό των C.A. Quintet να ενταχθεί στο γκρουπ σαν κιθαρίστας και τραγουδιστής κι εκείνος δέχτηκε φέρνοντας και τον αδερφό του Τζιμ στο μπάσο.
Το 1964, οι τρεις αρχικοί συμμαθητές εγκατέλειψαν την μπάντα για να σπουδάσουν και αντικαταστάθηκαν από τον Τομ Ριντ στα κίμπορντς, τον Πολ Σάμιουελς στα ντραμς και τον Λάρι Χόνχαρτ στη λιντ κιθάρα. Το συγκρότημα άλλαξε όνομα σε Beethoven’s Mafia και, αργότερα, σε C.A. Quintet (see a quintet, δες ένα κουιντέτο, τουλάχιστον σύμφωνα με την ερμηνεία που έδωσε τότε στο όνομα ο Κεν Έργουιν). Ακολούθησαν δυο τρεις ακόμα αλλαγές στη σύνθεση και το 1967 το γκρουπ κυκλοφόρησε το πρώτο του single στην εταιρία Falcon (Mickey Monkey/I Want You To Love Me Girl).
To 1968, o Πολ Σάμιουελς αποχωρεί και αντικαθίσταται από τον Ρικ Τζόνσον που έπαιζε με τους Tabs. Εκείνη η περίοδος σηματοδοτεί τη στροφή των C.A. Quintet προς το ποιοτικό ψυχεδελικό ροκ. Ηχογραφούν το θρυλικό Trip Thru Hell που μέχρι σήμερα παραμένει ως ένας από τους καλύτερους δίσκους εκείνης της εποχής, αν και ευρύτατα παραγνωρισμένος. Έχει χαρακτηριστεί ως ένας δίσκος που εμπνέει, ένας δίσκος-αίνιγμα, ένας δίσκος-σταθμός και άλλα τινά. Η ουσία είναι πως το άλμπουμ κυκλοφόρησε μόνο σε 1000 αντίτυπα που, φυσικά, έγιναν ανάρπαστα και που σήμερα θεωρούνται σπανιότητα. Ωστόσο, η ανταπόκριση του κοινού, ελλείψει ουσιαστικής προβολής από μεγάλη δισκογραφική εταιρία, δεν ήταν αυτή που περίμενε η μπάντα και έτσι οι C.A. Quintet διαλύθηκαν δυο χρόνια αργότερα.
Εδώ παραθέτω ένα μόνο κομμάτι από το εμβληματικό Trip Thru Hell, αλλά σας συμβουλεύω να αναζητήσετε το δίσκο στο YouTube και να τον ακούσετε τουλάχιστον τρεις-τέσσερις φορές πριν βγάλετε συμπεράσματα…

 

08 Dr. Of Philosophy.mp3

  • Like 6
  • Respect 1
  • Ευχαριστώ 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

:blush:ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΙΔΙΑ!ΤΟ ΕΧΩ ΣΕ ΒΙΝΥΛΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ...:blush:

  • Like 2
  • Μπέρδεμα 1

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
2 hours ago, deadneighbours said:

:blush:ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΙΔΙΑ!ΤΟ ΕΧΩ ΣΕ ΒΙΝΥΛΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ...:blush:

Αν είναι σε εταιρία Candyfloss, έκανες την τύχη σου... :)

  • Like 2

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Έχω πάθει πλάκα. Δεν πίστευα ότι υπάρχουν άτομα στην Ελλάδα που έχουν στην κατοχή τους τέτοια πράγματα.

 

Από τα παραπάνω μόνο το C.A. QUINTET (2xlp-Sundazed) έχω και έχω ακούσει.

Αυτή τη στιγμή ακούω Caedmon - Sea Song

και είναι εξαιρετικό.

@Pete θα σου έλεγα αν είσαι ο Πετρίδης αλλά είσαι μικρός (στην ηλικία):lol:

 

Από παραγγελιά θα ήθελα κάτι από Kraut  και όταν μπορέσεις να

μας κάνεις λίστα με τα αγαπημένα σου εδώ

 

 

:beer:

 

 

  • Like 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
8 hours ago, Cassidy said:

Έχω πάθει πλάκα. Δεν πίστευα ότι υπάρχουν άτομα στην Ελλάδα που έχουν στην κατοχή τους τέτοια πράγματα.

 

Από τα παραπάνω μόνο το C.A. QUINTET (2xlp-Sundazed) έχω και έχω ακούσει.

Αυτή τη στιγμή ακούω Caedmon - Sea Song

και είναι εξαιρετικό.

@Pete θα σου έλεγα αν είσαι ο Πετρίδης αλλά είσαι μικρός (στην ηλικία):lol:

 

Από παραγγελιά θα ήθελα κάτι από Kraut  και όταν μπορέσεις να

μας κάνεις λίστα με τα αγαπημένα σου εδώ

 

 

:beer:

 

 

Είμαι ο Πητ Κωνσταντέας, οπότε κοντά έπεσες :)

Φοβάμαι ότι δε θα μπορέσω να σε ικανοποιήσω στο Kraut, γιατί δεν ακούω τίποτα άλλο από αγγλοσαξονικό ροκ, και η συλλογή μου αποτελείται αποκλειστικά από αγγλοσαξονικούς δίσκους. Είναι ένα θέμα που σίγουρα θα κουβεντιάσουμε κάποια στιγμή, αλλά θεωρώ ότι το αυθεντικό ροκ βρήκε το κατάλληλο γόνιμο έδαφος για να αναπτυχθεί μόνο σε χώρες με το ανάλογο κοινωνικο-πολιτικο-οικονομικό περιβάλλον. Οτιδήποτε άλλο είναι τύπου ροκ, ή εγχώρια σύγχρονη μουσική, τουλάχιστον κατά την άποψή μου. Και ελλοχεύει εσαεί ο κίνδυνος να χαρακτηρίζουμε τα πάντα ροκ, από τον Έρος Ραμαζότι μέχρι την Άννα Βίσση, αν περάσουμε σε μια γενίκευση του όρου. Δεν υποτιμώ τη δουλειά γερμανικών, ολλανδικών, σουηδικών, ουγγρικών ή ακόμα και ασιατικών συγκροτημάτων και καλλιτεχνών (αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις γράφουν καταπληκτική μουσική) αλλά δεν είναι ροκ εντ ρολ. Είναι κάτι άλλο, σπουδαίο ίσως αλλά όχι με αυτόν τον χαρακτηρισμό.

Τη λίστα θα σου την ανεβάσω σύντομα, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

  • Like 3

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Κάποια στιγμή είχα διαβάσει μια συνέντευξη του Ian Gillan στην οποία ισχυριζόταν ότι η αγγλική γλώσσα είναι η ιδανική γλώσσα για την ροκ μουσική.

Δυστυχώς δεν θυμάμαι πως το δικαιολογούσε, αλλά είχε να κάνει με τον τρόπο εκφοράς της γλώσσας.

 

 

  • Like 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
2 min ago , Dredd said:

Κάποια στιγμή είχα διαβάσει μια συνέντευξη του Ian Gillan στην οποία ισχυριζόταν ότι η αγγλική γλώσσα είναι η ιδανική γλώσσα για την ροκ μουσική.

Δυστυχώς δεν θυμάμαι πως το δικαιολογούσε, αλλά είχε να κάνει με τον τρόπο εκφοράς της γλώσσας.

 

 

Είχε δίκιο, με την έννοια ότι μια κουλτούρα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γλώσσα της. Είναι αδύνατο να φανταστώ ελληνικά δημοτικά στα αγγλικά και, πολύ περισσότερο, στα ελληνικά με ξενική προφορά. Και η αγγλοσαξονική κουλτούρα (με τη γενικότερη πολιτική-οικονομική-κοινωνική έννοια) γέννησε το ροκ, όχι η γερμανική ή η ρουμάνικη.

  • Like 3

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
1 hour ago, Pete said:

 Δεν υποτιμώ τη δουλειά γερμανικών, ολλανδικών, σουηδικών, ουγγρικών ή ακόμα και ασιατικών συγκροτημάτων και καλλιτεχνών (αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις γράφουν καταπληκτική μουσική) αλλά δεν είναι ροκ εντ ρολ. Είναι κάτι άλλο, σπουδαίο ίσως αλλά όχι με αυτόν τον χαρακτηρισμό.

 

Πολύ εξεζητημένη άποψη σύμφωνα με την οποία oi Scorpions, oi Rammstein  , οι Golden Earring, οι Kraftwerk, οι Can, οι Blind Guardian, οι Accept , oi Hives, οι Candlemass, οι Last Drive, οι Madrugada κλπ κλπ. δεν παίζουν ροκ!!  Εκτός αν δεν είναι σωστά διατυπωμένη και εννοείτε γερμανόφωνων, ολλανδόφωνων κλπ....

Επεξεργασία από Bonadrug
  • Like 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
41 min ago , Bonadrug said:

Πολύ εξεζητημένη άποψη σύμφωνα με την οποία oi Scorpions, oi Rammstein  , οι Golden Earring, οι Kraftwerk, οι Can, οι Blind Guardian, οι Accept , oi Hives, οι Candlemass, οι Last Drive, οι Madrugada κλπ κλπ. δεν παίζουν ροκ!!  Εκτός αν δεν είναι σωστά διατυπωμένη και εννοείτε γερμανόφωνων, ολλανδόφωνων κλπ....

Ναι, δεν παίζουν ροκ με την έννοια του ροκ εντ ρολ. Παίζουν κάτι σαν ροκ, με ακούσματα από αγγλοσαξονικές χώρες που προσάρμοσαν στην κουλτούρα τους. Είναι σύγχρονη μουσική, καλλιεργημένη μουσική, συχνά μουσική υψηλών προδιαγραφών, αλλά όχι ροκ με τη στενή έννοια του όρου. Είναι μουσικολογική άποψη, όχι εξεζητημένη, και σίγουρα όχι μόνο δική μου. Φυσικά, ο καθένας έχει το απόλυτο δικαίωμα της γνώμης του και μακάρι να κάνουμε μια ευρύτερη συζήτηση πάνω στο θέμα όχι εδώ, που η ενότητα έχει άλλο στόχο, αλλά ίσως σε μια άλλη ενότητα στο GC ή σε ένα μπλογκ υπό τη φιλόξενη στέγη του GC :)

  • Like 3

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Να μου επιτραπεί μια απόκλιση από τις δεκαετίες 60'-'70 και να αναφέρω μια "πρόσφατη" μπάντα, τους wolfmother από την Αυστραλία. Με έτος ίδρυσης 2000, είναι από τις πρώτες μπάντες που μου έρχονται στο μυαλό σε όσους γραφικούς πετάνε την καραμέλα ότι δεν υπάρχουν δυνατές ροκ/μέταλ μπάντες πλέον.

 

Είναι μείξη stoner (doom δηλαδή για όσους γελάνε με την επονομασία)/psych αν και αυτοκαθορίζονται απλά ως hard rock. Δεν παίζουν πλέον με το original line-up τους (δείτε στο λινκ παραπάνω για πληροφορίες) αλλά έχουν πολύ χαρακτηριστικά φωνητικά και αξίζουν μια ακρόαση απ'όσους γουστάρουν το είδος. Επίσης, έχουν εξαιρετικά εξώφυλλα στους δίσκους τους, είναι από τα γκρουπ που θέλω να δω λάιβ, ένα από τα πολλά της μετά-2000 γενιάς (naxatras, stoned jesus, 1000mods, volbeat κ.ο.κ.) . 4 album όλα κι όλα, λίγα και καλά (wolfmother,cosmic egg, new crown, victorious). 

 

Ένα μουσικό δείγμα και ένα εξώφυλλο για χάζι από τον "δικό μας" frank frazetta. 

 

wolfmother.png

 

 

  • Like 6

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.