Μετάβαση στο περιεχόμενο

Προτεινόμενες Καταχωρήσεις

Τίτλος:
ΤΕΡΜΙΝΟΥΣ
Σενάριο/Kείμενα:
Λευτέρης Παπαθανάσης
Σχέδιο:
Λευτέρης Παπαθανάσης
Hμερ. έκδοσης:
05-2017
Εξώφυλλα:
1 + 1 Οπισθόφυλλα ΕΔΩ ΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Τεύχη:
1
Κατηγορία:
Αυτοτελές
Είδος εντύπου:
Κόμικ
Βιβλιοδεσία:
Ράχη με μαλακό εξώφυλλο
Περιεχόμενο:
Κοινωνικό,Πολιτικό
Μέγεθος:
16.4 x 23.4
Σελίδες:
220
Χρώμα:
Ασπρόμαυρο (ΑΜ)
Επιμέλεια:
Μιχάλης Καλαμαράς
Προέλευση:
Ελληνική
ISBN:
978-618-5156-26-8

tn_TERMINOUS_0001z.jpg tn_TERMINOUS_0001.jpg

 

 

Τον Λευτέρη Παπαθανάση τον γνωρίσαμε από το αξιόλογο κόμικ του Πάπισσα Ιωάννα. Κατάγεται από ένα χωριό στα Τζουμέρκα, το Βουλγαρέλι. Το χωριό του βρέθηκε πολλές φορές στο επίκεντρο τόσο της αντίστασης κατά των ναζί, όσο και μετά την απελευθέρωση στο επίκεντρο του εμφυλίου πολέμου.

Ο Παπαθανάσης συλλέγει λοιπόν πραγματικές ιστορίες που άκουσε από τους πρεσβύτερους συγχωριανούς του και τις αποδίδει στο κοινό με την μορφή του κόμικ. 

Με το όρο Τέρμινους ονομάστηκε η τελική επίθεση των κυβερνητικών δυνάμεων για την πλήρη εξάλειψη και εκδίωξη των εναπομεινάντων ανταρτών σε όλη την επικράτεια. Αυτόν ακριβώς τον όρο επέλεξε και σαν τίτλο του κόμικ. Όπως γράφει ο ίδιος, προσπάθησε να κρατήσει στις αφηγήσεις τους ανθρώπους όλων των μερών. Όμως, όπως πάλι ο ίδιος γράφει παρακάτω, επικρατούν οι εξιστορήσεις της δικής του μεριάς, αυτής που συνετάχθη με τον ΕΛΑΣ.

Αυτό ακριβώς είναι και το Τέρμινους. Ένα στρατευμένο κόμικ που διηγείται ιστορίες με συγκεκριμένο τρόπο. Άρα μπορεί να σας αρέσει, μπορεί και όχι. 

Το σχέδιό του, παρά τα όσα έχουν γραφτεί γι αυτό, εμένα μου άρεσε. Υπήρξαν στιγμές στο κόμικ που τις βρήκα πολύ δυνατές. Για το σενάριο τώρα δεν έχω να πω κάτι. Αλλού καλό, αλλού όχι, αλλά πάντα στα ίδια πατήματα. 

Θεωρώ τον Παπαθανάση πάντως καλό κομίστα (βιβλία του δεν έχω διαβάσει) και πιστεύω ότι μπορεί να καθιερωθεί και σε άλλα μονοπάτια.

Η έκδοση του ΚΨΜ πολύ καλή, με εκτεταμένο πρόλογο του δημιουργού στην αρχή και πλούσιο φωτογραφικό και επεξηγηματικό υλικό στο τέλος.

Συνίσταται μόνο σε όσους μπορούν να το διαβάσουν αποστασιοποιημένα. :)

 

:valtnino:

  • Like 22

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Το αγόρασα το διήμερο των εκπτώσεων του ΚΨΜ.

Μου άρεσε και το σκίτσο και η ιστορία και τα ιστορικά στοιχεία με τις φωτογραφίες που έχει στο τέλος. Πιστεύω ότι δίνει αφορμές για σκάλισμα της ιστορίας, κάτι που θεωρώ καλό σε ένα βιβλίο. Θα ήθελα να ακούγετε λίγο παραπάνω η άποψη της άλλης πλευράς αλλά και τόσο που ακούγετε δεν με χάλασε.

Συμφωνώ με τον @Dr Paingiver ότι πρέπει να διαβαστεί αποστασιοποιημένα και όχι με παρωπίδες. 

 

  • Like 5
  • Ευχαριστώ 2

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Επιτελους αρχισα να διαβασω τα αγορασμενα απο το παζαρι του ΚΨΜ και φυσικα ξεκινησα με αυτο!

 

Γενικα μου αρεσε και το σεναριο και το σχεδιο (ή μαλλον θα ελεγα οτι ηταν ταιριαστο πολυ στα μηνυματα και τις ιστοριες που ηθελε να περασει).  Απο κει και περα πραγματευεται ενα δυσκολο θεμα που ακομα αποτελει ταμπου για μεγαλο μερος της ελληνικης κοινωνιας και φυσικα εμενα μου φερνει και ενα φοβο γιατι πολλες φορες σκεφτομαι οταν ακουω ακραιες δηλωσεις οτι μπορει να ξαναπεσουμε σε αυτο το σφαλμα και να σφαχτουμε αναμεταξυ μας.  Οποτε ελπιζω οτι εργα σαν αυτο , που ειναι γροθια στο στομαχι (εμενα με μελαγχολησε πολυ παντως διαβαζοντας το γιατι ειδα το ποσο βαναυσοι και φρικτοι μπορουμε να γινουμε και μαλιστα εναντια στα ιδια τα αδελφια μας) να διδαξουν και να αποφυγουμε τετοιες κακοτοπιες.

  • Like 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Έφτασε και η ώρα του Τέρμινους από τα καλούδια που μας έφερε το παζάρι των εκδόσεων ΚΨΜ.

 

Σχόλιο σε 3 επίπεδα:

  • Αρχικά το σχέδιο. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο. Δεν μπόρεσα σε καμία στιγμή να καταλάβω ποιος είναι ποιος από το σχέδιο και μόνο. Υπήρχε μία σύγχυση στα πρόσωπα της κάθε παράταξης, απλά ξεχώριζες τους αντάρτες από τους κρατικούς - παρακρατικούς, αφού οι μεν είχαν καθαρές φάτσες και οι δε σιχαμένες. Αλλά γενικά δεν το βρήκα όσο σαφές θα ήθελα. Χωρίς όμως να είναι κακό και λόγος να αφήσω την ανάγνωση
  • Ύστερα το σενάριο. Μιλάμε για 200 σελίδες έργο. Επίσης μιλάμε για έργο βασισμένο σε συγκεκριμένα, λίγα πρόσωπα. Θα ήθελα να με δέσει καλύτερα με αυτά. Τα προσωπα στις μαρτυρίες των οποίων βασίστηκε είναι απλά οχήματα για την εξιστόρηση. Οι προσπάθειες να δώσει ένα άλλο πιο ανθρώπινο προφίλ σε καθημερινές στιγμές, νομίζω ότι του βγήκαν κάπως ατελείς και αμήχανες. Οπότε αν είχε ένα μειονέκτημα το σενάριο, αυτό ήταν ότι προσπάθησε να είναι POV, προσπάθησε να είναι και ιστορικό, τελικά δεν τα κατάφερε καλά σε κανένα από τα 2.
  • Και πάμε στο κυρίαρχο του κόμικ: Η πολιτική θέση και στράτευση. Αυτό είναι το δυνατό του σημείο και το σημείο κλειδί. Συγχαίρω τον δημιουργό, ότι δεν προσπάθησε να μας δώσει μία γκρίζα οικουμενική και αγαπησιάρικη προσέγγιση. Η μελέτη της ιστορίας και των γεγονότων, πάντα μέσα από το πρίσμα της ιδεολογικής μας τοποθέτησης και βιβλιογραφίας που έχει ο καθένας μας, οδηγεί αναπόφευκτα σε θέση. Η θέση του Παπαθανάση είναι αυτή και προφανώς και αυτήν θέλησε να αναδείξει. Θα προτιμούσα να μην είναι τόσο τέλειοι οι αντάρτες, θα προτιμούσα να φαίνεται η αγριότητα του πολέμου ακόμα και από ανθρώπους που πολέμησαν με βάση τον ιδεολογικό τους ανθρωπισμό πάνω από όλα, γιατί έτσι είναι ο πόλεμος. Βέβαια όταν δείχνεις εκτέλεση από sniper, όντως δίνεις λίγο από αυτό το κλίμα, αλλά νομίζω ότι όποιος το διάβασε με καταλαβαίνει. Θα προτιμούσα επίσης, η χρήση του όρου "μοναρχοφασίστας" να περιορίζονταν μόνο στα μπαλονάκια και όχι στην αφήγηση, αλλά και πάλι ίσως είναι απλά δικιά μου ιδιοτροπία. Αλλά από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ορισμένα πράματα. Ζούμε σε μία εποχή ξαναγραψίματος της ιστορίας. Μόλις προχθές διάβασα αρχηγό πολιτικού κόμματος (όχι φιλοναζιστικού) να δικαιολογεί τη σφαγή στα Καλάβρυτα, επειδή οι Έλληνες αντιστέκονταν στον κατακτητή. Στην Ελλάδα περάσαμε Κατοχή και Χούντα με εκατοντάδες χιλιάδες (μην πω εκατομμύρια) συμπατριωτών μας να συνεργάζονται με κατακτητή ή δικτάτορα. Και όχι μόνο ποτέ δεν τιμωρήθηκε κανείς, αλλά αποτέλεσαν και τον εθνικό κορμό (που λέει κι ο Παπακωνσταντίνου). Αυτά είναι άβολες αλήθειες που πολλές φορές αφορούν και δικούς μας ανθρώπους, και συνήθως θάβονται. Με ποιο αποτέλεσμα; Να μας ζώνουν γύρω μας πουλιά και νοσταλγοί και να μας κουνάν δάχτυλα πατριωτισμού αυτοί που φορούσανε κουκούλες. Οπότε καλά κάνει και ακούγεται ατόφια και η πλευρά και η γνώμη των ηττημένων. Από τους νικητές δεν έχω δει ποτέ κάποιον να αυτολογοκρίνεται για να μην παρεξηγηθούν τα παιδιά των Ελασιτών και του ΔΣΕ.

Συμπέρασμα: Θα προτιμούσα ένα έργο με λιγότερη ωραιοποίηση στον αγώνα του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ στη συνέχεια, ώστε να μπορεί να διαβαστεί από όσο δυνατόν μεγαλύτερο κοινό. Αλλά ακόμα κι έτσι είναι ένα έργο με ατέλειες, αλλά ένα έργο με περίσσεια ψυχής και ως τέτοιο είναι ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα.

  • Like 5
  • Respect 2

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.