Χαμένος από χέρι [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 5/6/2016]

[Θρηνωδός]

 

«Ο Πιρού θέλει βαρκάδα… Αλλά δεν ξέρει από ανέμους, λέει. Δεν ξέρει από τιμόνι. Δεν ξέρει, λέει, από κουπί, ούτε από μηχανή και δυσανασχετεί. Στο τέλος ξαπλάρει. Και τα αφήνει όλα στον καπετάνιο».

 

Κι ο καπετάνιος είναι, βέβαια, ένα σκιάχτρο, ένα ξύλινο ξόανο με σκισμένα ρούχα.

 

Ο κύριος Πιρού έχασε… Οπως χάνει συνέχεια σε κάθε σελίδα, σε κάθε ιστορία, σε κάθε περιπέτεια. Οπως έχανε πάντα και όπως θα χάνει πάντα, δειλός και φοβισμένος μαζί με τους ομοίους του, τους ατέλειωτους Πιρού αυτού του καφκικού κόσμου που κάνουν την ηλιοθεραπεία τους μέσα σε γυάλινη μπάλα πιστεύοντας ότι επαναστάτησαν την ίδια στιγμή που γίνονται οικτρό θέαμα για τους απέξω που με τη σειρά τους είναι το κωμικοτραγικό θέαμα των ακόμα πιο έξω και πάει λέγοντας.

 

Ο «Πιρού» είναι το νέο μίνι άλμπουμ του Παύλου Παυλίδη (σενάριο, σχέδιο) και της Βάλιας Καπάδαη (χρώμα, λέτερινγκ) με πρωταγωνιστή τον αυτάρκη, μέσα στην άγνοιά του και βυθισμένο βαθιά στον καναπέ του, σύγχρονο πολίτη της εποχής της Κρίσης.