Jump to content

MILLER FRANK [ (1957) ]


Blackbeard
 Share

Recommended Posts

Δημιουργός:
MILLER FRANK
Επίσημη Ιστοσελίδα:
Ημερ. γέννησης:
27/01/1957
Τόπος γέννησης:
Olney, ΗΠΑ
Εργογραφία:
post-11317-0-76126200-1463928316_thumb.jpgpost-11317-0-16235200-1463928250_thumb.jpg

 

 
Ο Frank Miller γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1957 στο Olney της πολιτείας Maryland των Ηνωμένων Πολιτειών και μεγάλωσε στο Montpelier της πολιτείας Vermont. Το πέμπτο από εφτά παιδιά μιας Καθολικής οικογένειας. Η μητέρα του νοσοκόμα και ο πατέρας του ξυλουργός-ηλεκτρολόγος.

 

Δύο από τις στιγμές της παιδικής του ηλικίας όπου εντυπωσιάζεται από κόμικς είναι πρώτα στα έξι του, όπου αντικρίζει το πρώτο τεύχος του Μπάτμαν (το οποίο δε θυμάται ποιο είναι) και εντυπωσιάζεται από τον τρόπο που ήταν σχεδιασμένη η πόλη, και αναφέρει πως «το γεγονός ότι αυτός ο τύπος ήταν ντυμένος σαν νυχτερίδα μου έκοψε την ανάσα». Και μια άλλη φορά στα 13 του αντικρίζει το πρώτο κόμικ Will Eisner. Ήταν ένα κόμικ ονόματι ‘The Spirit’ και αναρωτήθηκε ποιο είναι αυτό το νέο ταλέντο μέχρι που είδε ότι ήταν ανατύπωση από κόμικ του 1948 και έμεινε έκπληκτος.

 

Η πρώτη του δουλειά στα κόμικς ήταν στο imprint Gold Key της Western Publishing μετά από σύσταση του Neal Adams στον οποίο είχε δείξει τη δουλειά του όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη μάλλον το 1977. Ο οποίος Neal Adams, όμως, έκανε πολύ σκληρή κριτική σύμφωνα με τον Jim Shooter, με αποτέλεσμα ο Miller να παρατήσει για λίγο το σκίτσο και να δοκιμάσει ξανά αργότερα για να λεηλατηθεί πάλι από τον Neal Adams. Έψαξε, όμως, και δεύτερη γνώμη αυτή τη φορά και δεν αποθαρρύνθηκε. Μετά πήγε στη DC για να τα ακούσει με τη σειρά του από τον Joe Orlando κι έτσι μίλησε με τον art director Vinnie Colletta, ο οποίος αναγνώρισε το ταλέντο του και του έδωσε δουλειά μια λιγοσέλιδη πολεμική ιστορία μαζί με μερικές ακόμα παρόμοιες μικροδουλειές. 

 

Σιγά σιγά οδηγήθηκε και στον Jim Shooter, ο οποίος του έδωσε μια δουλειά 5 σελίδων και έτσι ξεκίνησε η δουλειά του στη Marvel για την οποία στη αρχή δούλευε ως fill-in και cover artist ενώ, παράλληλα, καταβρόχθιζε ό,τι συμβουλές μπορούσε από ταλέντα όπως Al Milgrom, John Romita St., Marie Severin. 

 

Μόλις ο Gene Colan αποφάσισε να τελειώσει το run του στο Daredevil, o Miller απευθύνθηκε αμέσως στη ‘φύλακα άγγελό’ του Jo Duffy. Αυτή έδωσε το όνομά του στον Jim Shooter και αυτός συμφώνησε κι έτσι πήρε τον τίτλο, το 1979, για τον οποίο είχε πολλές ελπίδες να δώσει το crime-noir ύφος που πάντα ήθελε να κάνει. 

 

Οι πωλήσεις του Daredevil, όμως, δε βελτιώθηκαν και η κατάργηση του τίτλου ήταν συνεχώς υπό συζήτηση. Ακόμα και ο ίδιος ο Μίλλερ σκεφτόταν να φύγει από τον τίτλο γιατί δεν του άρεσαν τα σενάρια του McKenzie. Ο τότε editor Denny O’Neill είδε προοπτική σε ένα back-up story του Miller και αποφάσισε να του δώσει τα ηνία του βασικού σεναρίου. Πράγμα που οδήγησε τον Daredevil να γίνει ένας από τους πιο δημοφιλείς ήρωες της Marvel. Το τελευταίο τεύχος του Μίλλερ στον τίτλο ήταν το #191.

 

post-11317-0-02819500-1463928298_thumb.jpgpost-11317-0-43624300-1463928299_thumb.jpg

 

Το 1982, με σενάριο του Chris Claremont, δημιούργησε τη μίνι σειρά 4 τευχών Wolverine, προσπαθώντας να αναπτύξουν την ιστορία του χαρακτήρα. 

 

post-11317-0-72324000-1463928327_thumb.jpg

 

Την περίοδο 1983-1984 εκδίδεται ένα δικό του κόμικ από την DC με τίτλο Ronin. Κόμικ που ήταν αποτέλεσμα της έρευνας του Μίλλερ πάνω στις ταινίες kung-fu, στις πολεμικές τέχνες, στα κόμικς με σαμουράι, και στην ηθική των σαμουράι. Επηρεασμένο έντονα από το manga ‘Lone Wolf and Cub’, έδωσε τη δυνατότητα στον Μίλλερ να εξερευνήσει την ιδέα του ‘σαμουράι χωρίς αφέντη’ που τον εντυπωσίαζε. 

 

post-11317-0-32299400-1463928245_thumb.jpgpost-11317-0-11476600-1463928316_thumb.jpg

 

Το 1986, βλέποντας ο Μίλλερ ότι σε λίγο θα γινόταν πιο γέρος από τον Μπάτμαν (πράγμα που δε μπορούσε να δεχτεί) και επηρεασμένος από την ταινία Sudden Impact όπου ο Dirty Harry επιστρέφει στον πόλεμο κατά του εγκλήματος μετά από μια περίοδο ανάρρωσης, γράφει για την DC το The Dark Knight Returns, το οποίο εκδίδεται σε 4 prestige format τεύχη. (Ένα άλλο προσωπικό γεγονός που επίσης οδήγησε στη δημιουργία του κόμικ ήταν και η εμπειρία όταν τον λήστεψαν μια μέρα στο δρόμο. Ο ίδιος αναφέρει συγκεκριμένα πως «Υπάρχει κάτι υποτιμητικό στην πρώτη φορά που σε ρίχνουν στο έδαφος και σε γρονθοκοπούν στο στομάχι και σου κουνάνε το όπλο στο πρόσωπο και συνειδητοποιείς ότι είσαι απολύτως στο έλεος κάποιου άλλου. Και σ’αυτό το σημείο θα έκανες τα πάντα. Υπάρχει κάτι το τόσο εξευτελιστικό σε αυτό. Και για μένα αυτό με έκανε να καταλάβω ότι ο Μπάτμαν ήταν το πιο δυνατό σύμβολο που είχε η DC στα χέρια της. Σίγουρα, ο Σούπερμαν μπορεί να πετάξει, αλλά ο Μπάτμαν με επιστρέφει σε αυτόν τον τύπο που είναι φοβισμένος και την ίδια στιγμή στον τύπο που μπορεί να έρθει και να τον σώσει. Είναι ο τέλειος μύθος.» Αποδείχτηκε κόμικ σταθμός και μαζί με το Watchmen, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, αποτέλεσαν τεράστια επιρροή στο μέσο και πηγαίνοντας του υπερήρωες σε μια πιο σκοτεινή και ενήλικη κατεύθυνση. Την ίδια χρονιά ξαναεπιστρέφει και στο Daredevil, όπου με τον Mazzucchelli στο σκίτσο, στα τεύχη #227-#233, γράφει την ιστορία Born Again το οποίο μέχρι και σήμερα έχει τεράστια κριτική επιτυχία. Επίσης κυκλοφορεί το graphic novel Daredevil: Love and War και η σειρά 8 τευχών Elektra: Assassin με τον Bill Sienkiewicz. 

 

post-11317-0-11829300-1463928324_thumb.jpgpost-11317-0-25432800-1463928293_thumb.jpegpost-11317-0-41277200-1463928291_thumb.jpeg

 

Την απίστευτα εκείνη δημιουργική περίοδο του Frank Miller έρχεται να κλείσει η επιστροφή του στον Batman το 1987 όπου παίρνει την ευκαιρία του να ασχοληθεί με το origin του χαρακτήρα με το δικό του προσωπικό στυλ στα τεύχη #404-#407 με τον Mazzucchelli στο σκίτσο. 

 

post-11317-0-88869700-1463928289_thumb.jpeg

 

Στα τέλη του 80 αρχίζει να αγανακτεί με τη λογοκρισία που υπήρχε στη mainstream σκηνή των κόμικς κι έτσι αποφάσισε να φύγει από την DC και να κυκλοφορήσει τα επόμενα κόμικς του από ανεξάρτητες εκδοτικές όπως η Dark Horse. Πρώτη από αυτές τις δουλειές, το 1990, είναι το Hard Boiled, μίνι σειρά τριών τευχών με τον Geof Darrow στο σκίτσο. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και το Give Me Liberty με τον Dave Gibbons.

 

Το 1991 ξεκινάει η έκδοση του Sin City αρχικά σε σειρές στο Dark Horse Presents. Εμπνευσμένο από τις noir ιστορίες που λάτρευε και από τη διαμονή του στο Los Angeles, δημιούργησε ίσως το κόμικ που έβαλε όσο πιο δυνατά γίνεται στο παιχνίδι τα noir και crime κομικς. Μεγάλη κριτική επιτυχία που ξαναέφερε τον Μίλλερ στο προσκήνιο ως έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς κόμικς. 

 

post-11317-0-82183900-1463928317_thumb.jpgpost-11317-0-69523700-1463928319_thumb.jpgpost-11317-0-74152700-1463928248_thumb.jpg

 

Με ιστορίες Sin City συνεχίζει καθ’όλη τη διάρκεια της δεκαετίας παράλληλα με άλλες δουλειές όπως μια ακόμη επιστροφή του στο Daredevil  το 1993 για να ανανεώσει το origin του χαρακτήρα μαζί με τον John Romita Jr. στο σκίτσο στη σειρά 5 τευχών The Man Without Fear. Και, επίσης, τον Μάιο του 1998 εκδίδεται το πρώτο τεύχος από τα 5 από τη σειρά 300 από τη Dark Horse με τον Μίλλερ και στο σενάριο και στο σκίτσο και τη Lynn Varley.

 

post-11317-0-59591700-1463928237_thumb.jpgpost-11317-0-98951200-1463928247_thumb.jpg

 

Tην περίοδο 2001-2002 βλέπουμε την έκδοση της συνέχειας του Dark Knight Returns, με τίτλο The Dark Knight Strikes Again, σε τρία prestige τεύχη. Αν και οι πωλήσεις πήγαν καλά, το κόμικ έλαβε αρκετά αρνητικές κριτικές. Ο ίδιος ο Μίλλερ αναφέρει πως ήθελε να δημιουργήσει με τους υπερήρωες αυτό το συναίσθημα που του προκαλούσαν όταν ήταν 9 χρονών. Δεν τον ενδιέφερε αν ο γάμος του The Atom πήγαινε καλά ή όχι, αλλά το πόσο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να γίνει πάρα μα πάρα πολύ μικρός, ή να τρέξει με σχεδόν την ταχύτητα του φωτός. Γεγονός που πέρασε και στο σκίτσο του και απογοήτευσε τους περισσότερους. Ήθελε, όμως, να τονίσει τα χαρακτηριστικά που κάνουν τους ήρωες αυτούς που είναι. Να δώσει πχ στον Μπάτμαν μεγάλες πλάτες και τεράστια χέρια. Δεν τον ενδιαφέρει να κάνει κάτι ρεαλιστικό, ήθελε να δουλέψει με χαρακτήρες που είναι φανταστικοί και να κάνει κάτι που μόνο τα κόμικς μπορούν να κάνουν. (Γιαυτό, άλλωστε, στον επίσημο λογαριασμό του Τουίττερ του, στην περιγραφή γράφει Cartoonist.(Δικό μου σχόλιο στην παρένθεση.))

 

post-11317-0-78606700-1463928250_thumb.jpgpost-11317-0-59712900-1463928314_thumb.jpg

 

Το 2005-2008 συνεχίζει πάλι με Μπατμαν με τον Jim Lee στο σκίτσο στον τίτλο All Star Batman & Robin, the Boy Wonder. Οι κριτικές πάλι αρνητικές όσον αφορά το σενάριο του Μίλλερ, αλλά οι πωλήσεις κυμαίνονταν συνεχώς σε ψηλά επίπεδα.

 

post-11317-0-91327100-1463928246_thumb.jpgpost-11317-0-97379600-1463928294_thumb.jpeg

 

Το 2011 εκδίδεται το graphic novel Holy Terror το οποίο στην αρχή προοριζόταν να γίνει ιστορία Μπάτμαν, άρχισε να αποκλίνει από τον χαρακτήρα οπότε ο Μίλλερ αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό. Το αποτέλεσμα ήταν να λάβει όχι μόνο αρνητικές κριτικές, αλλά και θυμό και κατηγορίες ως προπαγάνδα κατά του Ισλάμ. Ο Μίλλερ από την πλευρά του είχε πει ότι ελπίζει ότι το κόμικ του θα καταφέρει να κάνει να νευριάσει τους ανθρώπους. 

 

post-11317-0-18214600-1463928244_thumb.jpg

 

Μετά από μια περίοδο τεράστιας και ανεξήγητης αλλαγής στην υγεία του, ο Μίλλερ επιστρέφει για να δημιουργήσει ένα ακόμη sequel στο σύμπαν του Μπατμαν που δημιούργησε στο The Dark Knight Returns. Μαζί με τον Brian Azzarello στο σενάριο και Andy Kubert στο σκίτσο και Klaus Janson στα μελάνια, ξεκινάει η μινι σειρά από 8 τεύχη(τα οποία συμπληρώνονται με ένα μίνι τεύχος σε κάθε κανονικό όπου στο σκίτσο συμμετέχουν διάφοροι artists) με τίτλο The Dark Knight III: Master Race. Το πρώτο τεύχος ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σε πωλήσεις του 2015 φτάνοντας σχεδόν μισό εκατομμύριο αντίτυπα. 

 

post-11317-0-47059000-1463927597_thumb.jpgpost-11317-0-68349400-1463928320_thumb.pngpost-11317-0-96976500-1463928295_thumb.jpg

 

Ο Frank Miller, επίσης, έχει και μια μικρή συμμετοχή στο Hollywood και στο χώρο του κινηματογράφου ξεκινώντας ως σεναριογράφος των Robocop 2 & 3 (τα οποία δεν έλαβαν και πολύ καλές κριτικές), σκηνοθέτησε μαζί με τον Robert Rodriguez τις δύο ταινίες Sin City, συμμετείχε ως executive producer στην ταινία 300 που σκηνοθέτησε ο Zack Snyder, και έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία The Spirit, βασισμένη στον ήρωα του Will Eisner.

 

Το 2015 εντάχθηκε στο Will Eisner Hall of Fame. 

 

post-11317-0-72300300-1463928296_thumb.jpg
  • Like 28
  • Respect 1
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

When Frank Miller And Alan Moore Argued About The Joker ( http://www.bleedingcool.com/2016/06/08/when-frank-miller-and-alan-moore-argued-about-the-joker/ )

 

Με preview από το Dark Knight III: The Last Crusade που κυκλοφορεί την επόμενη βδομάδα. (Δυστυχώς το σκίτσο του Ρομίτα ακόμα απαίσιο μου φαίνεται)

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Frank Miller and Stan Lee Talk Batman Creator Bob Kane

 

Και πέτυχα και 3 μικρά μέρη από μια συνέντευξη του Μίλλερ στο Kubert School.

 

Part 1

 

Part 2

 

Part 3

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

  • 2 months later...

Δεν ήξερα που να γράψω τη συγκεκριμένη έκθεση ιδεών (κατάντησε, δεν ξεκίνησε για σαρανταποδαρούσα) οπότε θα το γράψω εδώ ως επιπλέον λόγους να δώσετε μια ευκαιρία στο DKIII που έχει ήδη αρχίσει να εκδίδεται στην Ελλάδα... αν είναι σε λάθος μεριά το τόπικ παρακαλώ να μεταφερθεί από κάποιον υπεύθυνο.

Οι μη λάτρεις του Frank Miller και όσοι τον μισούν πάραυτα να απομακρυνθούν :P

Μετά από μπόλικο ελεύθερο χρόνο πήρα σπιθαμή προς σπιθαμή το Dark Knight universe του Frank Miller και το μελέτησα να δω τελικά πόση είναι η συνολική "αξία" του κι αν αξίζει να θεωρείται τόσο αντιπροσωπευτικό για τον σκοτεινό ιππότη ως χαρακτήρα.

 

Αν τα βάλουμε σε σειρά γεγονότων μέχρι σήμερα έχουμε:

 

1. Batman: Year One (παραγωγής 1987)

2. All Star Batman & Robin, the Boy Wonder (παραγωγής 2005-8)

3. The Dark Knight Returns: The Last Crusade (παραγωγής 2016)

4. The Dark Knight Returns (παραγωγής 1986)

5. The Dark Knight Strikes Again (παραγωγής 2001)

6. The Dark Knight III: The Master Race (παραγωγής 2015-)

 

Συνεχίζω σε σπόιλερ, όποιος αντέχει διαβάζει :P... ακολουθεί σύνοψη των προηγούμενων γεγονότων στο σύμπαν του Miller (πριν το DKIII) και κάποιες σκόρπιες απόψεις:

 

 

Ξεκινώντας από το year one ίσως είναι ο πιο συνηθισμένος Batman από τον συγκεκριμένο σεναριογράφο που μέχρι και σήμερα βλέπουμε στις σελίδες των κόμικς. Η πλοκή αρκετά αναμενόμενη αλλά γρήγορη μου μοιάζει να προσπαθεί να δείξει το πόσο διαφορετικό και ίδιος ήταν ο Batman στις αρχές του. Η πολύ όμορφη εικονογράφηση Mazzucchelli δίνει ένα ακόμα θετικό στο όλο εγχείρημα σε αντίθεση με το ιδιόμορφο στυλ της Lynn Varley.

 

Αμέσως μετά θεωρείται το All Star Batman το οποίο καλώς ή κακώς δεν έφτασε ποτέ στο τέλος που ήθελε ο Miller. Πλέον μιλάμε για αρκετά χρόνια μετά το ντεμπούτο του σκοτεινού ιππότη (που είδαμε στο year one) και σωματικά τουλάχιστον στην ακμή του. Η ιστορία γυρνάει γύρω από τη σχέση του Batman με τον Dick Greyson και το πως τον βρήκε, τον εκπαίδευσε κτλ...

 

Και έτσι λίγο άκομψα φτάνουμε στο επικό κομμάτι. Έχει προηγηθεί το one-shot The Last Crusade που εξηγεί τους λόγους απόσυρσης του ~50χρονου Batman για 10 χρόνια. Με το ιστορικό Dark Knight Returns (γραμμένο πρώτο από όλα χρονολογικά) γίνεται η επιστροφή του ηλικιωμένου πλέον Bruce Wayne στην ενεργό δράση ως Batman έχοντας αηδιάσει από την κοινωνία που ζει. Και τα βάζει με όλους. Τα βάζει με την νέα απειλή των μεταλλαγμένων, τα βάζει με τον Joker, τα βάζει με την αστυνομία, τα βάζει με τον Superman... και το τέλος του βιβλίου τον βρίσκει ανανεωμένο, για τον κόσμο νεκρό και με ένα στρατό νέων έτοιμων για εκπαίδευση.

 

Ακολουθεί το κακόμοιρο The Dark Knight Strikes Back που από κριτικούς και κοινό έχει φάει το μεγαλύτερο κράξιμο ως κατώτερο του DK Returns. Παρόλα αυτά, τα σημαντικότερα γεγονότα στο σύμπαν του Miller γίνονται σε αυτό το graphic novel. Κανονικά θα έπρεπε να μετονομαστεί σε DC Universe Strikes Back. Ο γέρος Batman έχει λύσει σχεδόν κάθε προσωπικό του θέμα στο επικό DKΙ και έχει σκοπό όχι μόνο να καθαρίσει/ελευθερώσει το Gotham αλλά ολόκληρο τον πλανήτη. Γενικά στο Dark Knight Universe σχεδόν όλοι οι ήρωες της DC πλην του Batman έχουν εγκαταλείψει τον αγώνα τους ή έχουν υποδουλωθεί στην κυβέρνηση (ελεγχόμενη από κακοποιούς όπως ο Lex Luthor ή ο Brainiac). Στους υποδουλωμένους ανήκουν πολλοί όπως o Superman, Shazam, Wonder Woman κ.α. Έτσι ο Batman μαζεύει παλιότερους ήρωες όπως τον Flash, τον Green Lantern, τον Atom και την οργανωμένη του ομάδα για να νικήσει την διεφθαρμένη κυβέρνηση που τελικά πέφτει αλλά αφήνοντας τον Bruce Wayne πιθανώς νεκρό... 

 

Η συνέχεια των γεγονότων στο πολλά υποσχόμενο DKIII...

 

Παρότι η σημαντικότητα του Dark Knight Returns είναι αποδεκτή από την πλειοψηφία, το μεταγενέστερο έργο του Miller πάνω στο χαρακτήρα κατηγορείται συχνά ως πρόχειρο copy-paste του αρχικού. Σίγουρα υπάρχουν λάθη αλλά όχι τόσο "χτυπητά" που να ρίχνουν την αξία του συνόλου. Ο Frank Miller άρχισε άθελα του ίσως ένα δικό του σύμπαν. Από την αρχή μέχρι το τέλος αυτού του σύμπαντος (που μάλλον πλησιάζει σύντομα) έμεινε πιστός στην ιδέα του. 

 

Παρατηρήσεις και αρνητικά του Dark Knight Universe:

  • Σε όλες του τις ιστορίες δε λείπει η αφήγηση μέσα από τα μάτια δημοσιογράφων. Συχνά διαβάζω ότι η τεχνική αυτή είναι κακώς κλεμμένη από το DKI. Από το πρώτο βιβλίο του μέχρι το τελευταίο υπάρχουν ενιαίοι τρόποι αφήγησης. Τα παράθυρα των δημοσιογράφων σίγουρα είναι ένας από αυτούς.
  • Σε πολλά σημεία το continuity έχει κενά (μπορεί επίτηδες, μπορεί και όχι). Δε βλέπουμε ποτέ τι συνέβη στον DIck Greyson από το All Star Batman στο Strikes Back. Δεν μαθαίνουμε περισσότερα για τον Jason Todd. Δεν δίνετε ποτέ καθαρή απάντηση για τον διοικητή Gordon και το πως κατέληξε με τη Σάρα ως γυναίκα του. (κάποια μπορούν να υποθετούν)
  • Οι υπόλοιποι ήρωες του DC Universe υποβιβάζονται ιδιαίτερα μόνο και μόνο για να υποστηρίξουν το σενάριο, αν και πρόκειται για ένα εναλλακτικό σύμπαν που ο δημιουργός είχε πλήρη ελευθερία.
  • Ο αιμοβόρος και απίστευτα βίαιος Batman και οι βοηθοί του ήταν άλλη μια προσθήκη του Miller που δυσαρέστησε πολλούς.
  • Δεν ξεκίνησε για το ίδιο σύμπαν αλλά κάθε ιστορία του Miller έδειχνε ότι πρόκειται για το ίδιο continuity είτε μέσα από κάποιες εκφράσεις, είτε μέσα από κάποια κοινά γεγονότα.

 

Και μετά από τόσες πολλές γραμμές φτάνω στο συμπέρασμα μου... Ο Batman του Frank Miller (μέσα από τα όποια λάθη υπάρχουν) είναι ο πιο ολοκληρωμένος από κάθε άλλον. Η συμπεριφορά του βέβαια είναι παρατραβηγμένη κάποιες φορές. Όμως από το 1986 μέχρι και σήμερα όλοι οι σεναριογράφοι ιστοριών του Batman δανείζονται λίγο από τον χαρακτήρα και το σκοτεινό κλίμα που ο Miller έκτισε και ακόμα συνεχίζει. :) Όλα αυτά για να μειωθεί λίγο ο χαρακτηρισμός "ξεπεσμένος" (ειδικά από Bat-fans) για έναν τόσο σημαντικό δημιουργό.

 

 

 

Υ.Γ. Πόσες άπειρα πολλές ήταν η αναφορές του Zack Snyder από το DKI στην ταινία του BvS! Τώρα που το ξαναδιάβασα μου έρχονταν μία μία στο κεφάλι. Ίσως το παράκανε και αυτός... 

~ :sorry:  Ευχαριστώ για τον πολύ χρόνο που αφιερώσατε σε όλο αυτό το κατεβατό :efxaristo:  ~

Edited by GeorgeTheSuper
  • Like 20
  • Respect 1
Link to comment
Share on other sites

:congrats: Πολύ ωραία παρουσίαση και με μπόλικο υλικό! :best:

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 1 year later...

DC Signs Frank Miller to 5-Project Deal. Ο Frank Miller υπεγραψε συμφωνία με την DC για πέντε πρότζεκτ, τα δύο από τα οποία είναι ένα origin του Superman με τον John Romita Jr. και ένα graphic novel με πρωταγωνίστρια την Carrie Kelly σε σκίτσο Ben Caldwell.

 

Frank Miller to spin King Arthur legend into YA book Cursed Επίσης θα εικονογραφήσει ένα ΥΑ βιβλιο για τον θρύλο του βασιλιά Αρθούρου. 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 5 weeks later...

Frank Miller: 'I wasn't thinking clearly when I said those things'

 

Αρθρο με μικρή συνέντευξη στον Guardian και με λίγα λόγια από τον Neal Adams για το τι συνέβη στον Μίλλερ τα τελευταία χρόνια.

  • Like 9
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Συγκρατώ το ότι έχει τόσο καλές σχέσεις με την θεότητα των κόμικς που λέγεται Neal Adams. Ούτε που γνώριζα πως έχουν τέτοια ιστορία.

 

Οπότε.

 

Πάνε όλα καλά τώρα στο Θεσ Κον. Περνάει σούπερ. Γυρνάει Αμερική. Του λέμε να πει στον θεό πόσο καλά πέρασε. Βάζω στην άκρη ένα κατοστάρικο για φωτογραφία και ένα κατοστάρικο για υπογραφή από τώρα. Προετοιμάζομαι ψυχολογικά για να ανέβω Θεσ/νικη του χρόνου.

 

a boy can dream

 

:)

 

:cheers5: 

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Πρόγευση του report που θα ακολουθήσει

DSC00020.thumb.JPG.19b7a426d7c88f15fefe82b501a95d96.JPG

  • Like 7
  • Respect 13
Link to comment
Share on other sites

Μιλαμε δεν εχω ξαναδει ετσι τον Frank Miller.  :)

 

Χαιρομαι πολυ :)

 

 

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

11 ώρες πριν, Γάντζος είπε:

Μιλαμε δεν εχω ξαναδει ετσι τον Frank Miller.  :)

 

Χαιρομαι πολυ :)

 

 

Χαίρομαι που τον γνώρισα μόνο έτσι... Η αλήθεια είναι ότι με είχαν προκαταλάβει για το δύστροπο και το ιδιόρρυθμο του χαρακτήρα του. Εγώ πάντως είδα έναν πηγαία  πρόσχαρο άνθρωπο, με διάθεση για χαβαλέ και κουβέντα... Κοίταξε μα προσοχή και σχολίασε τις δουλειές του Πάνου Καμουλάκου... Πιστεύω οτι μέρος της όποιας "κακής" εικόνας του, οφείλεται μάλλον στούς μάνατζερς που τον περιτριγυρίζουν, παρά στον ίδιο ... Από την άλλη ένα όνομα τέτοιου μεγέθους, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να ικανοποιήσει  την "λατρεία" του  κόσμου, οπότε οι κυματοθραύστες είναι απαραίτητοι...

Edited by ikarukani
  • Like 14
  • Respect 1
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

DSC00071.thumb.JPG.4de7dcfa16d2cc8c73dad0753255860b.JPG

  • Like 8
  • Respect 13
Link to comment
Share on other sites

Μιλλερ άρχοντα μας πήρες τα υπάρχοντα :lol:

  • Funny 4
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...
  • 1 month later...

Μια σελίδα-διαφήμιση δια χειρός Frank Miller. Οι γραμμές του και το στήσιμο προδίδουν τον καλλιτέχνη εκείνης τηςε εποχής.

 

spider-man-hostess-1.thumb.jpg.5f9556b929d0cd9af2bbf6d958020b83.jpg

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

  • 6 months later...
  • 4 months later...

Διάβασε κανείς το Superman: Year One;

 

Καταρχήν να μιλήσω για τα θετικά. Ο Miller μπορεί ακόμα να γράφει. Δεν είναι αστείο, μετά το μαύρο χάλι του Xerxes και το DK3 (που του βάλανε τον Azzarello για φύλακα) νόμιζα πως είχε πάθει εγκεφαλικό.

 

Δεν ξέρω τι έπαθε ο Miller. Γενικά απ' τα τέλη της δεκαετίας του '90 και μετά έχασε τα αυγά και τα πασχάλια. Βαρέθηκε; Τα χρήματα που έβγαλε απ' τον κινηματογράφο με το 300 και το Sin City τον αποσυντόνισαν; Δε νομίζω γιατί ήδη απ΄το Sin City: Family Values φαινόταν τα σημάδια παρακμής. Σε κάθε νέα δουλειά από εκεί και ύστερα το σχέδιο γινόταν όλο και πιο χοντροκομμένο, το σενάριο όλο και πιο υποτυπώδες, τα κείμενα όλο και πιο στομφώδη, τα κλισέ όλο και περισσότερα.

 

Οπότε, ναι, στο Superman: Year One δείχνει πως μπορεί ακόμα να γράφει.

 

Και τώρα, τα αρνητικά. Η ατυχία με τον Miller είναι πως κάθε νέα δουλειά θα συγκρίνεται με αυτές του παρελθόντος. Και δε θα μιλήσω για τα γνωστά, για το Dark Knight, το Ronin, το Born Again κ.ο.κ. Ας δει κάποιος παραγνωρισμένες δουλειές σαν το Elektra Lives Again και το πρώτο Martha Washington. Η αφήγηση είναι πυκνή, η δομή των καρέ είναι γεμάτη ιδιοφυείς συλλήψεις, το σενάριο είναι ηλεκτρισμένο και γεμάτο αιρετικές κλωτσιές σε κατεστημένες αντιλήψεις.

 

Συγκρινόμενο λοιπόν με τις εκπληκτικές δουλειές του παρελθόντος, το Superman: Year One δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, είναι λίγο-πολύ μια απ' τα ίδια για τα δεδομένα του Miller. Όμως είναι αξιοπρεπές, και αυτό για ένα δημιουργό που εδώ και καιρό είχε πάρει τον κατήφορο είναι αρκετό, για την ώρα.

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Διάβασα κι εγώ το Superman: Year One και δε με χάλασε απολύτως τίποτα (ίσως η έλλειψη φαντασίας στις οπτικές γωνίες του Ρομίτα χοχο). Πολύ ιδιαίτερη ματιά στην αφήγηση της ιστορίας και όχι τόσο πολύ στα γεγονότα(αν και νομίζω ότι ο Μίλλερ διαλέγει εξαιρετικά γεγονότα για να δείξει τον Κλαρκ). Βγάζει μια ποιητικότητα. Μετά από πολύ καιρό ένιωσα πραγματικά σαν να διαβάζω κάποιο κόμικ ως παιδί. Με την έννοια ότι χάθηκα για τα καλά μέσα στον φανταστικό κόσμο και η ανάγνωση ήταν πιο αθώα. Δεν έβαζα δηλαδή φίλτρα "α ο σούπερμαν το ένα, ο σούπερμαν το άλλο, ο μίλλερ εκείνο, οι νταήδες το άλλο..." Μου άφησε εξαιρετική εντύπωση και ανυπομονώ για το επόμενο. 

 

Επίσης μην το διαβάσει κανείς ηλεκτρονικά. Αυτό που έχουν κάνει με το μέγεθος του φυσικού τεύχους είναι εκδοτική μαεστρία.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

 

  • Like 2
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Το δεύτερο τεύχος του Superman: Year One ήταν κάπως κουκουρούκου. Εντάξει, καταλαβαίνω πως ο Μίλερ θέλει να δείξει πως σχηματίστηκε ο χαρακτήρας του Σούπερμαν, αλλά ούτε η ιστορία με τον στρατό πολυκολλάει, ούτε - ακόμα περισσότερο - η ιστορία με τις γοργόνες (!!!). Και το γράψιμο  σε κάποια σημεία ήταν πρόχειρο και γλυκανάλατο. Θα διαβάσω και το τρίτο και τελευταίο τεύχος και θα επανέλθω με εντυπώσεις. Η ουσία είναι πως ο Μίλερ εξακολουθεί να μη μπορεί να γράψει/ σχεδιάσει κάτι που θα είναι ισάξιο με τις δουλειές πριν το 1995.

  • Like 1
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

Δεν μπορει να μπει στην τηλεοραση γιατι δεν προκειται για σειρα βασισμενη σε κομικ αλλα σε illustrated novel.

 

Γι' αυτο και το ποσταρω εδω :) 

 

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

 

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Η σειρά είναι παντελώς απερίγραπτη. Γυρίζει την τηλεόραση 20 χρόνια πίσω!!! Και το χειρότερο πράγμα είναι το σενάριό της...... (μπορεί και το casting, εδώ που τα λέμε)....

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 11 months later...

Διάβασε κανείς το Dark Knight Returns: The Golden Child; Είναι η πιο πυκνή ιστορία του από την εποχή του Hard Boiled, και παραδόξως επιστρέφει στην πολιτική αλληγορία, παρουσιάζοντας τους ψηφοφόρους του Trump σαν μία άβουλη μάζα που άγεται και φέρεται απ' την καταστροφική μανία των Joker και Darkseid. Εεεε, ΟΚ, μπράβο Frank, γιατί δε βρίζεις τον απλό κόσμο όπως έκανες το 2011 όταν αναφέρθηκες στο κίνημα Occupy Wall Street ως αγροίκους, κλέφτες και βιαστές;

 

Τι ακριβώς συνέβη εδώ; Τι έγινε με τον σεναριογράφο που είχε τα αρχ.. να παρουσιάσει τον Superman ως λακέ της κυβέρνησης Ρήγκαν, που συμπεριέλαβε αναφορές στον συγκεκαλυμμένο πόλεμο των ΗΠΑ στη Νικαράγουα σε κόμικ της Marvel (Born Again), και που έγραψε για ένα σοσιαλιστή που δέχεται ανελέητο πόλεμο από ένα παρανοϊκό βαθύ κράτος στις κατακερματισμένες ΗΠΑ (Give Me Liberty); Imo γέρασε και, το σημαντικότερο, έβγαλε χρήματα χάρη στην κινηματογραφική επιτυχία των 300 και Sin City.

 

Τα χρήματα αλλάζουν τον άνθρωπο. Τον κάνουν να αισθάνεται μεγάλο, τρανό, αυτοδημιούργητο (κατά τα πρότυπα της Ayn Rand), και τον αποκόβουν από την απλή κοινωνία. Τα χρήματα σου διαστρεβλώνουν την ιδεολογία.

 

Και για να μην παρεξηγηθώ, το έργο του είχε ήδη δείξει τα όρια του γύρω στα μέσα της δεκαετίας του '90. Το Sin City είχε γίνει στάσιμο, το σχέδιο του πιο τεμπέλικο και γεμάτο splash pages, το γράψιμο του πιο στομφώδες. Προσωπικά, είχα βρει ακόμα και το 300 ανησυχητικό με τον λανθάνων μιλιταρισμό και το ρομαντισμό για τα σπαρτιατικά ιδεώδη που το χαρακτήριζαν.

Edited by Jim Slip
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.