Jump to content
Sign in to follow this  
Kurdy Malloy

LE COMBAT ORDINAIRE (ORDINARY VICTORIES) [ MANU LARCENET ]

Recommended Posts

combatordinaire01.jpgcombatordinaire02.jpgCombatOrdinaireLe03.jpgcombatordinaire04_72375.jpg

 

O Marco είναι γνωστός φωτογράφος-φωτορεπόρτερ. Έχει βγάλει συγκλονιστικές φωτογραφίες από όλες τις συρράξεις του πλανήτη. Αλλά πλέον βρίσκεται σε αδιέξοδο. Έχει κρίσεις άγχους, κάνει ψυχανάλυση, έχει χάσει κάθε κίνητρο, δεν του αρέσει η δουλειά του. Κάποια στιγμή τα σταματάει όλα. Τις πολεμικές ανταποκρίσεις, την ψυχανάλυση, τη ζωή στο Παρίσι. Πηγαίνει να ζήσει στην εξοχή και προσπαθεί να βρει τα πατήματά του. Μαζί του παρακολουθούμε τη ζωή του κι εμείς, ένα οδοιπορικό, ένα χρονολόγιο σε 4 τόμους. Η σχέση του με τους γέρους γονείς στο παραθαλάσσιο χωριό και ο πατέρας με το Αλτσχάιμερ, οι γυναίκες, τα παιδιά, η καρριέρα, η πνευματική ελίτ, το άγχος, η οικογένεια, οι επαρχιώτες παιδικοί του φίλοι που δουλεύουν στα ναυπηγεία, το βρώμικο γαλλικό παρελθόν στην Αλγερία όλα παρελαύνουν από αυτό το BD. H εξέλιξη του Μάρκο από ένας κοσμοπολίτης φωτορεπόρτερ, σε έναν οικογενειάρχη συμβαδίζει με τις εξελίξεις στη γαλλική κοινωνία, την ανεργία στην επαρχία, την άνοδο της ακροδεξιάς, το χάσμα μεταξύ Παρισίου και επαρχίας.

 

combOrd01.jpgCompOrd02.jpgcombOrd03.jpg

 

Πριν δημιουργήσει το Le Combat Ordinaire ο Manu Larcenet δεν ήταν παρά ένας γελοιογράφος του Fluide Glacial. Είχε δημιουργήσει τον Bill Baroud και κάποιες γελοιογραφίες και σίγουρα κανείς δεν περίμενε ένα τέτοιο έργο από αυτόν. Το Le Combat Ordinaire δεν έχει απολύτως κανένα από τα συστατικά της επιτυχίας. Ελάχιστη δράση, παιδικό σκίτσο, καθημερινά προβλήματα, καθημερινούς χαρακτήρες. Εκεί όμως είναι και το μυστικό της επιτυχίας του. Δένεσαι με τον Μάρκο και τους δικούς του, πονάς για τους ναυπηγούς, συμπάσχεις σε όλα. Και μέσα στη διήγηση παρεμβάλονται σεκάνς σε σέπια που μας δίνουν σκέψεις σαν παλιές φωτογραφίες (αυτό υποτίθεται ότι είναι έτσι κι αλλιώς). Ο Μάρκο εξελίσσεται σε όλη τη σειρά και μαζί με το Μάρκο εξελίσσεται και ο Λαρσνέ. Έτσι ενώ οι πάνω εικόνες είναι από τον πρώτο τόμο, αυτές που ακολουθούν είναι από τον τελευταίο. Χωρίς να αφήσει το στυλ σχεδίου του, ανεβαίνει σε ποιότητα.

 

combOrd04.jpgcombOrd05.jpg

 

Το Le Combat Ordinaire μπήκε σα σίφουνας στη γαλλική σκηνή και σάρωσε τα πάντα. Πήρε 2 φορές βραβείο στην Ανγκουλέμ, την πρώτη φορά του καλύτερου άλμπουμ, μεταφράστηκε σχεδόν αμέσως στα αγγλικά και πλέον μιλάμε για ένα από τα σημαντικότερα έργα της δεκαετίας των 00ς με 600.000 πωλήσεις (όπως λέει η γαλλική wiki) και μία περσινή ταινία με τον ίδιο τίτλο.

 

Οι 4 τόμοι είναι:

 

1. Le Combat ordinaire (Η συνηθισμένη μάχη - Ordinary Victories) 2003

2. Les Quantités négligeables (Ασήμαντες ποσότητες - Trivial Quantities) 2004

3. Ce qui est précieux (Ότι είναι πολύτιμο - Precious Things) 2006

4. Planter des clous (Καρφώνοντας καρφιά (στα ελληνικά είναι πλεονασμός, το ξέρω) - Swing the Hammer) 2008

 

Η σειρά επίσης κυκλοφόρησε στα αγγλικά από την NBM Graphic Novels μάλλον (δεν είμαι 100% σίγουρος, αλλά μάλλον έτσι είναι) σε 2 διπλούς τόμους (το βρίσκει κάποιος για αγορά αρκετά εύκολα):

 

1. Ordinary Victories

2. What is precious

 

και πρόσφατα ξεκίνησε η κυκλοφορία τους σε ebook από την Europe Comics αλλά αν κατάλαβα καλά εκεί θα βγει ανά τόμο όπως στη Γαλλία. Έχουν κυκλοφορήσει οι 3 πρώτοι τόμοι, λογικά κάπου το Μάη θα ολοκληρωθεί η σειρά. Τους αγγλικούς τίτλους τους έβαλα δίπλα στους ελληνικούς παραπάνω. Η τιμή είναι η έτσι κι έτσι τιμή των 5,43 ευρώ αυτή τη στιγμή σε προσφορά.

 

Links 

  • Like 20

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ καλό κόμικ που α) εκθέτει ωμά και ειλικρινώς διάφορα φαινόμενα που είναι μια ανάσα μακριά για τους περισσότερους από μας και β) εκπληρώνει άριστα τον κοινωνικό του ρόλο χωρίς μελόδραμα και βαυκαλισμούς. Ίσως το δεύτερο κόμικ που έχω διαβάσει που τυπώνει στο χαρτί με τόσο αφοπλιστικό τρόπο το χάος και το απροσδιόριστο που ακολουθεί την απώλεια αγαπημένων προσώπων, μεταξύ άλλων. Παρόλο τον χρόνο και χώρο που αφιερώνει ο Λασερνέ για τις διάφορες πτυχές της ζωής του Marco, με άγγιξε περισσότερο αυτή. 

 

Όσο και να έψαξα δεν μπόρεσα να βρω στα αγγλικά το Planter des clous (το οποίο προς αποφυγή του πλεονασμού στα ελληνικά, ίσως να ταίριαζε παραπάνω το "Φυτεύοντας/Τοποθετώντας καρφιά") οπότε θα ήθελα σε ένα spoiler συνοπτικά τι συμβαίνει σε αυτό, κυρίως με την κόπελα του και την κατάστασή της, όπως και με τον αδερφό του τον οποίο αφήσαμε στο τέλος του 3ου να περιπλανιέται. 

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπάρχει στο Genesis με τίτλο Swing the Hammer. Ας το αλλάξω και στην παρουσίαση με την ευκαιρία.

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα το πρώτο άλμπουμ, επηρεασμένος από τον Θρηνωδό που, για κάποιο λόγο, ισχυρίστηκε ότι ο πρωταγωνιστής του θύμισε εμένα. Ρε φίλε γιατί;  :giati:

Παρότι δεν ενθουσιάστηκα, θεωρώ ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα, τόσο σεναριακά, όσο και σχεδιαστικά. Απλό, αλλά ειλικρινές γράψιμο, απλό, αλλά ταιριαστό σκίτσο. Σίγουρα ψήθηκα για τη συνέχεια, καθώς θέλω να δω πού θα το πάει. :)

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τι εννοείς που θα το πάει; Πουθενά συγκεκριμένα. Χρονολόγιο είναι.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι καλέ, το ξέρω. Θέλω να δω

 

πώς θα συνεχίσει με την κοπέλα και κυρίως τι θα κάνει με τους δύο παράξενους γείτονες που έμπλεξε. :)

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι καλέ, το ξέρω. Θέλω να δω

 

πώς θα συνεχίσει με την κοπέλα και κυρίως τι θα κάνει με τους δύο παράξενους γείτονες που έμπλεξε. :)

 

 

 

Ποιους δύο γείτονες; Μήπως λες για τον τύπο που ψαρεύει;

 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Αυτόν και τον άλλο, τον :censored: που σκότωσε τη γάτα

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο ένας από τους 2 είναι πολύ βασικός χαρακτήρας στην όλη εξέλιξη της πλοκής

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετά από αδικαιολόγητα μεγάλο κενό, διάβασα μονοκοπανιά τα δύο τελευταία άλμπουμ. Επιτρέψτε μου να αναθεωρήσω, λιγάκι. Πρόκειται για εξαιρετικό κόμικ. Από τα πιο ανθρώπινα που έχω διαβάσει. Πιάνει πολλά θέματα, κάποια με άγγιξαν περισσότερο από ότι άλλα. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο από τα τέσσερα μέρη, αυτό ήταν το τρίτο, που ασχολούνταν με την απώλεια και τη σχέση πατέρα-γιου. Ένα κόμικ ύμνος και ταυτόχρονα καταγγελία στη ζωή και την ανθρώπινη φύση. :) 

Πολλά :thanks: στον Kurdy που μας το έμαθε.

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μόλις το τελείωσα και εγώ. Ακόμα μια φορά με έχετε καλύψει αρκετά οι από πάνω.

Αδιαμφισβήτητα θίγει πάρα πολλά θέματα και ανάλογα τη φάση που το διαβάζεις μπορεί να σε επηρεάζουν περισσότερο ή λιγότερο. Είναι σίγουρο πως σε 5 χρόνια ξαναδιαβάζοντάς το μπορεί να επικεντρωθώ σε τελείως διαφορετικά πράγματα. Προσωπικά μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας του Pablo. Ειδικά στον τελευταίο τόμο με τους μεθυσμένους μονολόγους του με κέρδισε ολοκληρωτικά. Δεν ξέρω αν είναι μέσα στα χαρακτηριστικά ενός χρονολογίου αυτό, αλλά θεωρώ πως χάσαμε αρκετά από ανάπτυξη χαρακτήρων σε βάρος άλλων (π.χ. η γυναίκα του Marco αναπτύσσεται ελάχιστα, ενώ ο αδερφός του πήγε να αναπτυχθεί και εξαφανίστηκε). Μου άρεσε το ήπιο χιούμορ που υπήρχε - αρκετά ρεαλιστικό ώστε να ταιριάζει με το όλο γράψιμο.

Πρόκειται για κάτι που απευθύνεται σε πολύ κόσμο και μπορείς να το διαβάσεις χαλαρός απολαμβάνοντας την ιστορία αν δεν έχει όρεξη να προβληματιστείς (διότι κάνει και πολιτικό και κοινωνικό σχολιασμό, όπως αναφέρθηκε).

Το σχέδιο δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, αλλά τα τοπία που έχει διάσπαρτα στις σελίδες του μαζί με τον ζωηρό χρωματισμό δείχνουν πολύ ωραία. Σημαντικές (αν και αρκετά επαναλαμβανόμενες) είναι και οι εκφράσεις στα πρόσωπα (κυρίως τα μάτια) των χαρακτήρων.

 

Είναι το δεύτερο έργο του Larcenet που διαβάζω και βλέπω και εδώ ένα μικρό κόλλημα με τα πτηνά. Αναρωτιέμαι αν εξηγείται πουθενά από που πηγάζει.

 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τελικά αγόρασα τον δεύτερο τόμο "What is precious" της NBM/ComicsLit που περιείχε και το τέταρτο τεύχος που δεν είχα διαβάσει. Ήταν ένα ταιριαστό γλυκόπικρο φινάλε ακριβώς όπως έπρεπε σε ένα κόμικ-οδοιπορικό τέτοιου στιλ. Συνδέεσαι με τον πρωταγωνιστή και την νεοσύστατη οικογένεια του, ενώ ξαναδιαβάζοντας μετά από καιρό το τρίτο τεύχος που μιλάει *και* για τα ναυπηγεία εστίασα περισσότερο στους γνωστούς του από εκεί και το τι περνούσαν με τις εξελίξεις στην δουλειά. Ειδικά ο Πάμπλο είναι μορφή στο κόμικ και ασχολήθηκε αρκετά μαζί του στο τελευταίο τεύχος. Ο κοινωνικός σχολιασμός υπάρχει καθ'όλη την διάρκεια αλλά ευτυχώς είναι διακριτικός και δεν δασκαλίζει. 

 

Πολύ καλό κόμικ. :up: 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.