Jump to content
germanicus

ΟΜΙΧΛΗ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΤΟΛΜΠΙΑΚ (ΝΕΣΤΩΡ ΜΠΟΥΡΜΑ)

Recommended Posts

Τίτλος:
ΟΜΙΧΛΗ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΤΟΛΜΠΙΑΚ
Σενάριο/Kείμενα:
Léo Malet
Σχέδιο:
Jacques Tardi
Hμερ. έκδοσης:
01-1986
Εξώφυλλα:
1 + 1 Οπισθόφυλλα ΕΔΩ ΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Τεύχη:
1
Κατηγορία:
Αυτοτελές
Είδος εντύπου:
Κόμικ
Βιβλιοδεσία:
Ράχη με μαλακό εξώφυλλο
Περιεχόμενο:
Αστυνομικό,Περιπέτεια
Μέγεθος:
21.0 x 28.0
Σελίδες:
76
Χρώμα:
Ασπρόμαυρο (ΑΜ)
Μετάφραση:
Βαρβάρα Δεληβοριά
Πρωτότυπος τίτλος:
Nestor Burma #1 (Casterman, 1982)
Προέλευση:
Γαλλική

tn_OmixlhSthGefura_0001.jpg tn_OmixlhSthGefura_0001z.jpg
 

Σειρά : Noir

Άλλος ένας τίτλος για ψυλλιασμένους. Το όνομα "Νέστωρ Μπούρμα" δεν υπάρχει καν στο οπισθόφυλλο (η ράχη είναι κενή στοιχείων). Στη πραγματικότητα είναι ο πρώτος τόμος επί συνόλου 7 (ο 7ος μόλις κυκλοφόρησε στη Γαλλία). Συγχωρείται όμως η Βαβέλ γιατί εκείνη την εποχή είχε κυκλοφορήσει μόνο ο πρώτος. Όλη η σειρά είναι σε σενάριο Léo Malet, οι 5 πρώτοι τόμοι (και αυτός φυσικά) σε σκίτσο Jacques Tardi, οι 2 τελευταίοι σε σκίτσο Emmanuel Moynot.

Έκδοση της βαβέλ NOIR του Γενάρη 1986 σε μετάφραση Βαρβάρας Δεληβοριά. 74 α/μ σελίδες με μια περιπέτεια του πρώην αναρχικού, νυν αστυνομικού Νέστωρα Μπούρμα σε 21χ28 εκ. διαστάσεις. Πρωτότυπος τίτλος: Brouillard au pont de Tolbiac

Είναι μια περιπέτεια του πρώην αναρχικού ντετέκτιβ Νέστωρ Μπουρμά, ο οποίος λαμβάνει στο γραφείο του ένα αινιγματικό σημείωμα. Ενας άγνωστος σε αυτόν αποστολέας, ο οποίος στη συνέχεια αποδεικνύεται πως είναι παλιός σύντροφός του, θαμώνας σε ένα κέντρο φανατικών χορταροφάγων στην οδό Τολμπιάκ, ο Αλμπέρ Λεναντέ, ένας ονειροπόλος αναρχικός ρακοσυλλέκτης, τον καλεί να τον επισκεφθεί στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται, ύστερα από μια επίθεση με μαχαίρι, ώστε να σωθούν μερικοί φίλοι του. Φθάνοντας όμως εκεί ο τραυματισμένος είναι ήδη νεκρός και ο Μπουρμά με τη βοήθεια της Μπελίτα Μοράλες, μιας όμορφης νεαρής τσιγγάνας, προστατευομένης του μυστηριώδους ασθενούς, προσπαθεί να εξιχνιάσει την υπόθεση, με την οποία ασχολείται παράλληλα και η επίσημη παρισινή αστυνομία με τον επιθεωρητή Φαμπρ και τον αρχηγό Φαρού.
Ερευνώντας και ψάχνοντας τα αποκόμματα παλιών εφημερίδων ο Μπουρμά ανακαλύπτει ότι το θύμα μαζί με κάποιους αναρχικούς συντρόφους του σχεδίαζαν μια γερή μπάζα, που ίσως ήταν η ληστεία μιας χρηματαποστολής που έγινε το 1936 και οδήγησε στην εξαφάνιση ή στον θάνατο του υπαλλήλου που μετέφερε τα χρήματα.
H νεαρή τσιγγάνα είναι το κλειδί στην υπόθεση, χάρη σε αυτήν ο Μπουρμά φθάνει στο ξετύλιγμα της πλοκής, η παρουσία της όμως δίνει στον συγγραφέα την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα σύντομο ειδύλλιο ανάμεσα σε αυτήν και στον ήρωα. Ωστόσο το κύριο μέλημα του Μαλέ είναι να αφηγηθεί μια ιστορία με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις, δεδομένου ότι οι παλιοί σύντροφοι του νεκρού ρακοσυλλέκτη δεν είναι τόσο σύντροφοι ούτε τόσο έντιμοι όσο θα επέβαλλαν οι ιδέες τους .........



Ευχαριστούμε τον mOeBiUs για τα επιπλέον στοιχεία.


:beer:

  • Like 22

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτό πρέπει να το βρώ. Σωποδήποτε! Αν ξαναπέσει στα χέρια σου στείλε μου pm.

Edited by alagt17

Share this post


Link to post
Share on other sites

τι να είδε άραγε και να δελεάστηκε... τι?....

 

:D

 

(α) λογικά δεν θα δυσκολευτείς. κι εγώ πρόσφατα το αγόρασα, κανονικά από βιβλιοπωλείο. Από τα βαβέλ NOIR, μόνο το Torpedo 1936 έχω μεταχειρισμένο. Τα άλλα τα πήρα μέσα στη τελευταία χρονιά.

(β) και κοιτάζωντας τριγύρω, ξαφνικά διαπίστωσα ότι υπάρχει βιβλίο από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ... Η απορία λοιπόν τώρα είναι ποιό το αυγό και ποιά η κότα... χμ...

 

:beer:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πληροφορίες ελήφθησαν. Ευχαριστώ :beer:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σχέδιο ελαφρώς περίεργο, αλλά όχι άσχημο. Υπόθεση αρκετά ψαγμένη. Ωραία ιστορία νουάρ, ευχαριστήθηκα το διάβασμά της, αλλά όχι τόσο ώστε να βλαστιμήσω την ΒΑΒΕΛ ή οποιαδήποτε άλλη εκδοτική που δεν εξέδωσε και τα υπόλοιπα. Αν ποτέ κυκλοφορήσουν και οι άλλοι τόμοι πάντως, μάλλον θα τους αγοράσω.


"Στο βλέμμα του η τρέλα" :confuse:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το διαβασα λοιπον κι εγω και μου αρεσε πολυ.Το συνιστω ανεπιφυλακτα στους λατρεις των νουαρ κομικς.

Ηθελα να κανω μια παρατηρηση:ο ανθρωπος στη γεφυρα που εχει "στο βλεμμα του την τρελα",που λεει και ο Ιων,μονο σε μενα θυμιζει τοσο εντονα την "Κραυγη" του Μουνκ;Δεν μπορω τωρα να σκαναρω το συγκεκριμενο καρε γιατι ειμαι στη δουλεια αλλα θα ανεβασω τον πινακα και οσοι το εχουν διαβασει νομιζω οτι θα καταλαβουν σε τι αναφερομαι.Πιστευω τις επομενες μερες να μπορεσω να ανεβασω και το καρεδακι για να κανετε συγκρισεις.

 

munch_scream.jpg

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
τι να είδε άραγε και να δελεάστηκε... τι?....

 

:D

 

(α) λογικά δεν θα δυσκολευτείς. κι εγώ πρόσφατα το αγόρασα, κανονικά από βιβλιοπωλείο. Από τα βαβέλ NOIR, μόνο το Torpedo 1936 έχω μεταχειρισμένο. Τα άλλα τα πήρα μέσα στη τελευταία χρονιά.

(β) και κοιτάζωντας τριγύρω, ξαφνικά διαπίστωσα ότι υπάρχει βιβλίο από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ... Η απορία λοιπόν τώρα είναι ποιό το αυγό και ποιά η κότα... χμ...

 

:beer:

 

Λοιπόν η κατάσταση έχει ως εξής:O Leo Malet δεν είναι ο σεναριογράφος του κόμικ.Είναι ο συγγραφέας της σειράς βιβλίων με πρωταγωνιστή τον Nestor Burma (12 βιβλία).Απο εκεί και πέρα ο Tardi το διασκεύασε σε κόμικ (όπως έκανε και με το Μελχολικό κομμάτι της Δυτικής Ακτής του Manchette).To 3o κόμικ δεν ήταν διασκευή αλλά πρωτότυπη ιστορία του Tardi (ίσως και τα επόμενα 2-δεν ξέρω).

Ο Nestor Burma πρέπει να είναι πολύ γνωστός χαρακτήρας στην Γαλλία γιατί έχουν γίνει 2 ταινίες και μια τηλεοπτική σειρά.Περισσότερες πληροφορίες για τον Malet και τον Nestor Burma εδώ

 

Για το ίδιο το κόμικ να πώ οτι μου άρεσε πάρα πολύ.Φοβερή ατμόσφαιρα,πολύ καλή ιστορία και μπόλικη μελαγχολία.

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μου άρεσε πολύ το συγκεκριμένο κόμικ. Έδενε και με το κλίμα των ημερών..... Μια χαρά....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Περιοδικό ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ, τ. 12, Απρίλιος 1986, άρθρο του Αντώνη Κυριαζάνου για το συγκεκριμένο άλμπουμ.

 

post-4271-1247560955_thumb.jpg

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

ξεσκάβω το ποστ και ρίχνω την ερώτησηgerm όταν λες οτι το βρήκες σε βιβλιοπωλείο,απλά μπήκες και το ζήτησες και στο έδωσαν :thinking: ??ή πρέπει να πάω σε κανα πιο ψαγμένο βιλιοπωλείο για να το βρώ???

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπήκα στο Σολάρις, το βρήκα και το τσίμπησα. Τόσο απλά :) (βιβλιοπωλείο.... κομικομάγαζο για να ακριβολογούμε. αν και δεν θα εκπλαγώ άμα υπάρχει και σε καμιά Πολιτεία λχ)

 

:cheers5:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είναι από τα κόμικς που βρίσκονται με λίγο ψάξιμο. Δεν το συναντάς παντού αλλά δεν θα το έβαζα στην κατηγορία των ιδιαίτερα σπάνιων. Ξεκίνα από τα γνωστά βιβλιοπωλεία και μετά πήγαινε στα παλαιοβιβλιοπωλεία. :beer:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και για να πουμε και μια ενδεικτικη τιμη, 1560 δραχμες το 1995,απο βιλιοπωλειο της Ιπποκρατους αν δεν με απατα η μνημη μου..

:cheers3:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

To βρήκα και το τσίμπησα από την έκθεση βιβλίου που έχει στο Ζάππιο με 6 και κάτι ευρό :mafia: αρκετά καλή τιμή για ένα εκπληκτικό όπως αποδείχτικε κόμικ!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απόκτημα από το παζάρι βιβλίου 2012 έναντι 1,50€, τα λεφτά του τ'άξιζε και με το παραπάνω. Η ιστορία βέβαια δεν έχει κάτι το πρωτότυπο να πει, είναι όμως ενδιαφέρουσα και σε κρατάει μέχρι το τέλος, το ασπρόμαυρο σχέδιο εξαιρετικό, για αρκετή ώρα χάζευα τα καρέ, και η ατμόσφαιρα θύμιζε έντονα γαλλικά φιλμ νουάρ των δεκαετιών του '50 και του '60. Αν θέλετε να διαβάσετε κάτι τέτοιο, θα κάνετε μια πολύ καλή επιλογή. Να ξέρετε ότι βασίζεται σε μυθιστόρημα του Leo Malet, το οποίο έχει μεταφραστεί και αυτό στα ελληνικά.

 

7.5/10 

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρωτο κομικ για το 2015 και ελπιζω η χρονια αναγνωστικα να συνεχισει ετσι :) μια μερα που χε κρυο στην πλατεια του γ(κ)υζη επιασα και γω την ομιχλη στη γεφυρα του τολμπιακ. Ωραιο ασπρομαυρο σχέδιο,οχι πολυ λεπτομερες,τουλαχιστον στους ανθρωπους, αλλα σαν συνολο ατμοσφαιρικο που περναει το κλιμα της ιστοριας στον αναγνωστη. Ωραια και αρκετα ξεκαθαρη πλοκη,κυλαει καλα,χωρις να κουραζει. Το ξεκαθαρη δεν το λεω με την κακη εννοια του "προβλεψιμη" αλλα με την εννοια οτι δε χανεσαι σε πληθος ονοματων και δευτερευοντων χαρακτηρων και να πρεπει  συνεχεια να πηγαινεις μπρος πισω.Δε με χαλασε καθολου δηλαδη :)

 

Ελπιζω να βρισκεται ακομα ευκολα αλλα για να μαι ειλικρινης δεν το χω δει σε κανενα παζαρι βιβλιου εδω και 2-3 χρονια. Ισως πρεπει να το βρειτε στα μεταχειρισμενα (που δεν εξρω με τι συχνοτητα και σε τι τιμες βρισκεται :) ). Αξιζει παντως τον κοπο να το βαλετε και αυτο στο ραφι σας :)

 

7,5+/10 απο μενα 

 

:beer:

Edited by dimious
  • Like 16

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν αυτή τη μεταφορά Γαλλικού νουάρ βιβλίου την είχε κάνει ο οποιοσδήποτε άλλος, θα αφιέρωνα μια ώρα να διαβάζω κάτι το οποίο θα με ψυχαγωγούσε αλλά δεν θα με κέρδιζε, τουλάχιστον με όσους πιθανούς σχεδιαστές σκέφτομαι τώρα. Αλλά με τον Ταρντί τα πράγματα αλλάζουν. Αν ξέρει να κάνει κάτι καλά, αυτό είναι να χτίζει με μοναδικό τρόπο μια μοναδική ατμόσφαιρα. Είτε το κόμικ είναι νουάρ, είτε υπερφυσικό, είτε πολεμικό. Ο τρόπος που χειρίζεται την ιστορία και την δομεί μέχρι να φτάσει στα στάνταρ που θέλει, είναι προσωπικός και ιδιαίτερος. 

 

Σε αυτή την ιστορία του Νέστορα Μπούρμα, ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ που επινόησε ο Λεό Μαλέ, ο Ταρντί αποδεικνύει ότι πέρα από ικανότατος σκιτσογράφος ( αμφισβητούμενο γιατί το στιλ είναι ιδιαίτερο και σε κάποιους δεν αρέσει, ω μοντιέ δηλαδή) είναι και φοβερός αφηγητής μιας και τα κοντινά πλάνα των προσώπων, η χρήση μακρινών λήψεων στα μέρη ενδιαφέροντος, οι μικρές λεπτομέρειες στον ρουχισμό και στις ταμπέλες, το στήσιμο των σωμάτων των πρωταγωνιστών την εκάστοτε φορά και ο τρόπος που μιλάνε χωρίς να μιλάνε, η ιστορική πιστότητα του Παρισιού του '50, η διάταξη των καρέ ώστε να φτάνει ο αναγνώστης στην κορύφωση με την λύση του μυστηρίου...και πολλά άλλα. 

 

Απλά με κάθε έργο του δεν σου αφήνει περιθώριο από το να τον εκτιμάς περισσότερο συνολικά σαν "παραμυθά" αν μη τι άλλο. Αναπάντεχα θετική η μετάφραση της Βαβέλ και η γραμματοσειρά. Πολύ πιστή στο πρωτότυπο και στις δύο περιπτώσεις. 

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επιστρέφω για να πω τις εντυπώσεις μου για τον φρεσκοκυκλοφόρητο Αγγλικό "Fog over tolbiac bridge" της Fanta. Σκληρόδετο στο μέγεθος της Ελληνικής έκδοσης με σαφώς καλύτερη εκτύπωση (αν και αυτή η αχνή εκτύπωση της Βαβέλ με τα ξεθωριασμένα μελάνια μ'άρεσε γιατί προσέθετε στην ατμόσφαιρα της ιστορίας, αλλά εγώ την βρίσκω με κάτι τέτοια ψεγάδια και άλλοι μπορεί να χαλιούνται). 

 

Την πήρα γιατί την είχα παραγγείλει πριν βρω το Ελληνικό και δεν το μετάνιωσα γιατί έχει στα εσώφυλλα χάρτες με το διαμέρισμα του Παρισιού στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία (κάθε ιστορία του Νέστορα Μπούρμα λαμβάνει μέρος σε ξεχωριστό διαμέρισμα της πόλης εκτός από 2-3 βιβλία), μια μικρή συνέντευξη του Λεό Μαλέ για την συνεργασία του με τον Ταρντί, ένα μονοσέλιδο σκίτσο του Μπούρμα σε στιλ γκραβούρας και μια φωτογραφία από τα νιάτα του Ταρντί πάνω στην ίδια γέφυρα της ιστορίας, υποθέτω από τότε που την πρωτοσχεδίασε και πήγε να πάρει ιδέες από τις τοποθεσίες. 

 

Όσοι δεν το έχουν καθόλου ή έχουν το Ελληνικό προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη και αυτή την καινούργια έκδοση, στα 20 ευρώ θα σας κάνει να απολαύσετε το κόμικ ακόμα παραπάνω. 

 

:beer:

 

Υ.Γ. Συμπληρώνοντας την παρουσίαση, από 7 πλέον έχουν κυκλοφορήσει άλλοι 4 τόμοι επί συνόλου 11, με διαφορετικούς σχεδιαστές. Σχεδιάζει ο Βαράλ στα τελευταία τεύχη (9-11) που έκανε εκείνη την παρωδία του Σέρλοκ Χολμς που έχουμε δει και στα Ελληνικά, ενώ στα 6-8 ήταν ο Εμανουέλ Μοϋνώ.

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για να φάνε τα μάτια ψάρια. :)

 

IMG_1818.JPGIMG_1819.JPG

 

IMG_1820.JPGIMG_1821.JPG

 

IMG_1822.JPGIMG_1823.JPG

  • Like 17

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θεωρώ ότι πρωταρχική έγνοια του Μαλέ και κατ' επέκταση του Ταρντί ήταν ο κοινωνικός σχολιασμός, ειδικά πάνω στο ξεπούλημα "ιδεολόγων", και λιγότερο το μυστήριο αυτό καθαυτό. Κι εκεί με χάλασε ολίγον τι. Περίμενα δηλαδή ένα πιο σκοτεινό παρελθόν από τους "κακούς" της υπόθεσης και ένα πιο δυνατό αποκορύφωμα. Ακόμα κι έτσι όμως είναι ένα ωραίο νουάρ και άλλη μία δυνατή ιστορία από τον αγαπημένο μου Ζακ. :)

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.