Jump to content

Τι διαβάσατε τελευταία; [ ...αυστηρά κόμικς μόνο ] part 2


Recommended Posts

Ξεκίνησα πριν 4-5 μέρες το A love for the ages των Daniel Pennac και Florence Cestac. Ένα κόμικ για ένα ιδιόμορφο ζευγάρι που ήξερε προσωπικά ο Pennac και ήθελε να πει την ιστορία του. 

 

Πολύ "Γαλλικό" ακόμα και για μένα. Ιδιόμορφη αφήγηση που περιλαμβάνει μέσα στο κόμικ και το ζευγάρι, και τους δημιουργούς, και την διαδικασία δημιουργίας του ίδιου του κόμικ. Με μπέρδεψε και κουράστηκα, συν ότι η θεματική δεν με τράβηξε για να συνεχίσω παρά την κούραση. 

 

Το παράτησα μετά τις 30 σελίδες, ίσως κάποτε να συναντηθούν ξανά οι δρόμοι μας και να μ'αρέσει. 

 

http://www.europecomics.com/serie/a-love-for-the-ages/

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • Replies 646
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Η συνέχεια του δημοφιλούς τόπικ εδω   υπενθυμίζω quotαροντας το αρχικό ποστ του Yoshi:          

Διάβασα το Delphine  του Richard Sala από fantagraphics (2012). Το τομάκι, ενω αρχικά ειχε κυκλοφορήσει σε τεύχη. Μου άρεσε πάρα πολύ!!   Έχει πάρει την ιστορία της Χιονάτης, την έχει αλλάξει και

Αν εκτός από το parasyte είχες διαβάσει και τους κανόνες αυτού του τόπικ, που είναι ακριβώς από πάνω από το ποστ σου, θα έβλεπες ότι δεν ζητάμε μία απλή αναφορά, αλλά και την γνώμη σου γι αυτό που διά

Posted Images

The New Teen Titans: The Judas Contract

Επιτέλους διάβασα τη συγκεκριμένη ιστορία. Γνωρίζω πολύ καλά τη θέση που κατέχει στο χώρο των comic books γενικότερα αλλά ήμουν λίγο διστακτικός λόγω του compressed storytelling της εποχής εκείνης. Είμαι άνθρωπος που κουράζομαι εύκολα με το πολύ exposition αλλά ευτυχώς σε αυτή τη περίπτωση διαψεύστηκα. Δε με κούρασε στο ελάχιστο και πραγματικά δεν ήθελα να τελειώσει. Κι εγώ με τη σειρά μου πλέον δηλώνω ότι είναι η καλύτερη ιστορία των Teen Titans και μια από τις καλύτερες ιστορίες της DC.

 

Dark Knights: The Wild Hunt one-shot

Tie-in του μεγάλου Metal event που "τρέχει" τους τελευταίους μήνες στη DC. Συνεργασία αρκετών δημιουργών το συγκεκριμένο τεύχος. Καταλαβαίνεις όμως αμέσως ότι τα κομμάτια που αφορούν το multiverse είναι γραμμένα από το Morrison. Διαβάστε το εάν θέλετε να μάθετε πραγματικά τι σημαίνουν τα αρχικά "DC" :P

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Wolf Rain,Lone Wolf and the pup ,Prodigy's Child,  και το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο .Α και το Θηρίο στο τωρινό τεύχος του Μπλέ Κομήτη. :):)

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...
On 24/3/2016 στο 11:13 ΜΜ, totally_wired είπε:

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω το Petrograd. Είναι απ' αυτά που δεν ξέρεις γιατί τα αγοράζεις, αλλά τα θες να τα διαβάσεις.

 

Δεν είναι κακό, δεν τρελαίνει κιόλας. Ένα graphic novel για την οκτωβριανή επανάσταση και τη δολοφονία του rasputin μέσα από τα μάτια (και τις πράξεις) ενός Βρετανού κατασκόπου.

 

Έχει αρκετό μπλα μπλα, είναι αργό αλλά έχει το ενδιαφέρον του. Αν μ' άρεσε περισσότερο, θα το έκανα παρουσίαση.

 

petrograd-32.jpg

 

είσαι πολύ τυχερός που το διάβασες, γιατί είναι από τα καλύτερα κόμικς που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ.. εγώ έπαθα πλάκα..  φαίνεται να είναι και ιστορικά ακριβή τα γεγονότα που περιλαμβάνει, αλλά η ιστορία είναι εκπληκτική.. σε όποιον αρέσουν οι ιστορίες κατασκοπείας, πρακτόρων, μυστικών υπηρεσιών κλπ ή απλά τα histrocal graphic novels, αυτό θα είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που θα έχουν διαβάσει..

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Ξεκίνησα το "Quest for the time bird" σε σενάριο Le Tendre και σχέδιο του μεγάλου Loisel. Τελείωσα μόλις το πρώτο άλμπουμ και @Dr Paingiver, αφού σου πω τα ευχαριστώ γιατί από σένα το έμαθα, αν δεν το έχεις πάρει ακόμα πάρτο γιατί είναι παλιό καλό epic fantasy από αυτό που αρέσει και στους δυο μας (μιας που αναρωτιόσουν τις προάλλες αν αξίζει). Θα το απολαύσεις. Το σενάριο τουλάχιστον στο πρώτο τεύχος είναι γεμάτο λεπτομέρεια και πληροφορία, το σχέδιο είναι αγαπημένο. Πιο πρώιμο από το peter pan του, αλλά παραμένει a sight for shore eyes που λένε οι της γηραιάς αλβιώνας. :) @GeoTrou ρίξε και συ μια ματιά, θα γουσταρίσεις νομίζω. 

 

Όταν ολοκληρώσω τα πρώτα τέσσερα (νομίζω τώρα είναι 9 και δεν θυμάμαι αν συνεχίζεται) που υπάρχουν στα αγγλικά θα έρθει και η παρουσίαση. :) 

  • Like 8
  • Thanks 3
Link to post
Share on other sites
1 min ago , Dr Paingiver said:

@Θρηνωδός . Αλέξανδρε το πήρα και κατά σύμπτωση αυτό διαβάζω τώρα. Το πήρα και με κουπονάκι και μου ήρθε κουτί. Είναι και φοβερή έκδοση. Τρομερό το σχέδιο του Loisel αν και τον ήξερα. Αλλά ήταν τόσο καλό που με ανάγκασε να χτυπήσω και το Peter Pan. :)

 

:Paingiver: 

 

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Δεν θα το μετανιώσεις για αμφότερα :) θα τα ευχαριστηθείς, ιδιαίτερα το pan :) 

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Διάβασα τον 3ο τόμο του Tom Strong (τεύχη 15-19). Κανονικά θα περίμενα να τα τελειώσω όλα για να γράψω στην παρουσίαση, αλλά έχω πολύ φρέσκα κάποια πράγματα στο μυαλό μου και δεν θέλω να τα ξεχάσω.

 

Από άποψη sci-fi αυτός ο τόμος ίσως να μην ήταν τόσο εντυπωσιακός όσο οι προηγούμενοι. Εδώ ο Moore κάνει απίστευτο παιχνίδι με τον meta/self-aware σχολιασμό τόσο για τους αναγνώστες όσο και για τους δημιουργούς. Το ξεκίνησε διακριτικά με τους Strongmen* που σμίγουν με τους Strongs στην αρχή του arc με τα διαστημικά μυρμήγκια. Για να καταλάβετε, σε κάποια φάση ένα από τα παιδιά ματώνει μετά από ένα χτύπημα και λέει "the last few days I've felt more... realistic." :lol:. Αυτά τα 3 τεύχη έχουν χιούμορ που δεν περίμενα από τον Alan Moore του Watchmen και του The Killing Joke. Όλο το Tom Strong είναι σαφώς πιο εύθυμο από άλλα έργα του, βέβαια. Σε μια μικρή ιστορία στο 19ο τεύχος ο Tom και η κόρη του Tesla παγιδεύονται μέσα σε ένα κόμικ. Εκεί συναντούν κάποιες "δευτεράτζες" υπερήρωες που προτιμούν να μείνουν παγιδευμένοι μέσα στο κόμικ, αφού τα "μεγάλα ονόματα" τους έχουν καταστήσει περιττούς (εμφανής, υποθέτω, σχολιασμός για τη βιομηχανία). Σε αυτή την ιστορία υπάρχουν και κάποια σκηνοθετικά meta κολπάκια που μου άρεσαν.

Ένα :respect: σε αυτόν τον τόμο από μένα, και τον προτείνω σε όποιον πιστεύει ότι διάβασε κάποια υπερηρωικά και δεν έχουν να του προσφέρουν κάτι παραπάνω.

 

*Οι Strongmen είναι παιδιά-fans του Tom Strong. Διαβάζουν τα κόμικς του (βγαίνουν κόμικς Tom Strong μέσα στον κόσμο του Tom Strong) και ο Moore τους χρησιμοποιεί για να σχολιάσει και τους αναγνώστες γενικότερα.

 

  • Like 7
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites

Διάβασα το πρώτο τεύχος μιας παιδικής σειράς της Humanoids που λέγεται Brussli. Σχετικά με ένα δρακοπαιδάκι που το υιοθετούν άνθρωποι και βγαίνει στον μεγάλο κακό κόσμο για να ανακαλύψει τις ρίζες του και να εκπληρώσει το πεπρωμένο του. 

 

Καλό ήταν. Όχι κάτι ιδιαίτερο, αλλά μιλώντας για παιδικό ήταν αστείο και είχε το ενδιαφέρον του. Δεν θα το κυνηγήσω αλλά αν τύχει να πέσει στα χέρια μου το μεταφρασμένο που έχει και τα τέσσερα τεύχη από την Humanoids θα το συνεχίσω έτσι για τον χαβαλέ. 

 

humanoids

bedetheque

 

:alex: 

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Αλήθεια, κατάφερες να το ολοκληρώσεις; :lol: 

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Έλα μωρέ καλή χαζομαρούλα ήταν, για να με πάρει ο ύπνος χθες αρκούσε :lol: 

 

Άμα το συγκρίνω ειδικά με άλλα "πετυχημένα" παιδικά κόμικ... :) 

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Κέρδισα τις προάλλες έναν διαγωνισμό της europe comics και μου έστειλαν έναν κωδικό για να διαβάσω δωρεάν ένα ψηφιακό κόμικ στο izneo. Ο λόγος για το πρώτο τεύχος από το Le Chroniques de la Lune Noire (The Black Moon Chronicles) σε σενάριο Francois Froideval και σχέδιο Olivier Ledroit. 

 

Δεν ξέρω την προϊστορία των δημιουργών και τις περγαμηνές τους και ούτε μπήκα στον κόπο να ψάξω. Αυτό που διάβασα όμως ήταν επιεικώς απαράδεκτο. Σενάριο γραμμένο στο πόδι (υπάρχουν πάνω από μια φάσεις όπου στο πρώτο καρέ πάω να σε σκοτώσω, στο δεύτερο πιάνουμε κουβέντα και στο τρίτο είμαστε κολλητάρια. Δηλαδή αν δεν είναι αυτό σεναριάρα τι είναι; :lol: ) με μια ιστορία υποτίθεται epic fantasy που αποτελεί μια προχειροδουλειά σχεδόν ντροπή για την επική φαντασία. Ροή ανύπαρκτη και όπου υπήρχε κάκιστη, κάποιες αρχικές ιδέες ίσως άξιζαν αλλά η εκτέλεση τους στην κυριολεξία τις εκτέλεσε και ένα σχέδιο εφηβικό, άτσαλο και αντιαισθητικό. 

 

Μην το πιάσετε καν, σε αντιδιαστολή με άλλα fantasy γαλλοβελγικά αυτό είναι για σκουπίδια και μπάρμπεκιου. :) Δεν ξέρω αν βελτιώνεται στα επόμενα 25 τεύχη του (ένας Βισνού ξέρει πως επιβίωσε τόσο) αλλά το πρώτο ήταν τόσο χάλια που δεν αξίζει ούτε κατά διάνοια δεύτερη ευκαιρία. 

 

Απόδειξη πως όταν πιάνεις να διαβάσεις χωρίς να ξέρεις από πριν τι είναι, κατά πάσα πιθανότητα θα βγει μάπα το καρπούζι. 

 

:alex: 

  • Like 8
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Ξεκίνησα σήμερα το Suite Francaise, το graphic novel του Emannuel Moynot βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο Suite Francaise της Irene Nemirovsky. Περιγράφει τους πρώτους μήνες της Γερμανικής κατοχής στην Γαλλία στον Β.Π.Π. μετά το φιάσκο της Δουνκέρκης υπό τις σκοπιές οικογενειών διαφορετικών κοινωνικών τάξεων. Αν και γραμμένο από Εβραία, άρα λογικό να περίμενες να εστιάσει σε Εβραϊκές οικογένειες, πλησιάζει την κοινωνική αναταραχή ενός ηττημένου λαού μέσα από την αντίθεση πόλης/επαρχίας (τουλάχιστον μέχρι στιγμής στις πρώτες 80 σελίδες, αν και δεν περιμένω να αλλάξει προσέγγιση στη συνέχεια). 

 

Δεν με έχει κερδίσει μέχρι στιγμής. Δεν έχω φτάσει στην "κορύφωση" του κόμικ, αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα όταν βρίσκεσαι στις 80 από τις 216 σελίδες και ακόμα δεν έχει κλείσει η εισαγωγή των χαρακτήρων και του περιβάλλοντος. Και είναι τόσοι πολλοί (πάνω από 15) που δεν προλαβαίνει να πει την όποια ιστορία. Ίδωμεν πως θα καταλήξει. Το σχέδιο αδιάφορο μέχρι κακό, ο Moynot (ο οποίος πήρε την σκυτάλη στο Nestor Burma) είναι μια κακή αντιγραφή του Ταρντί. Ενός Ταρντί σε περίοδο εκπτώσεων μετά τα Χριστούγεννα, εκεί στο 70-80%. :lol: 

  • Like 8
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Ολοκλήρωσα πριν από λίγο τον πρώτο τόμο του Inside Moebius. Τι κομιξάρα, μα τον Όσιρις και μα τον Άπη! :yahoo:

Ένα ερωτικό γράμμα από τον Moebius στον εαυτό του και σε μας και στους συνεργάτες του, ένα όμορφο αυτοαναφορικό χάος, με επιρροές από Freud, πολιτικές αναφορές, αυτοσαρκασμό, επινοητικότητα και λογοπαίγνια που θα ζήλευε κι ο Goscinny. Θα κρατηθώ και θα περιμένω να διαβάσω και τους άλλους δύο αγγλικούς τόμους για να κάνω την παρουσίαση. :xm: 

@Θρηνωδός Τρέχα πάρτο ρε κουρέλα :geotrou: 

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Την ζωή μου έχει καταστρέψει αυτός ο μοέμπιους :sad1:

  • Like 1
  • Funny 4
Link to post
Share on other sites

Μερικά πολύ καλά πράγματα ,τα οποία προτείνω.

 

Harrow County Volume 1: Countless Haints  

Ωραία το γράφει ο Cullen Bunn  αλλά οι εικόνες του Tyler Crook  είναι που με κέρδισαν εντελώς.

Πολύ καλή αρχή σε ένα κόμικ τρόμου που από ότι λένε οι κριτικές συνεχίζει εξίσου καλά. Αισίως έφτασε τα 29 τέυχη

 

Saga 1-50 Διάβασα όλο το Saga από την αρχή. Αναθεώρησα (το θεωρούσα απλά συμπαθητικό με Staples να ζωγραφίζει...).

Πραγματικά το ευχαριστήθηκα , σε καμία άλλη περίπτωση δεν θα έφτανα στο 50. Σαν πολύ καλή pop corn adult sf ταινία...

 

Ninja-K (2017) 1-5. Σαν πολύ καλή pop corn spy-ninja-superhero? ταινία...Διασκεδαστικότατο

 

Rock Candy Mountain 

Ok. Εδώ είχα μια μικρή αποκάλυψη. Supernatural kung-fu Hobo ΕΠΟΣ. Ο Ταραντίνο συναντάει cartoon του Comedy Central... Πάλι με ταινία περιγράφω :thinking:

 

Black Hammer  10-13. Νόμιζω έχει ακουστεί ότι πρόκειτε για καλό κόμικ.

 

Batman: White Knight  1-6

Γενικά δεν έχω λατρέψει κάτι που έχει ανακατευτεί ο Sean Murphy

Επίσης μου την σπάνε τα μυτερά πρόσωπα που φτιάχνει.

Το συγκεκριμένο είναι όντως πολύ καλό elsworld Batman story. Μερικές σελίδες πραγματικά με ενθουσίασαν.

Θα ξαναδιαβάσω το Punk Rock Jesus

Από cinebook ,για πρώτη φορά στα αγγλικά διάβασα

A Lucky Luke Adventure - Ma Dalton 10/10

A Lucky Luke Adventure : Barbed Wire on the Prairie 8/10

:beer:

 

ps. Όλα τα παραπάνω διαβάστηκαν digital στο tablet.

 

 

 

 

 

 

 

Edited by Cassidy
  • Like 12
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Δεν το εχω τελειωσει ακομα αλλα ειναι πολυ ωραιο μεχρι στιγμης.

IMG_20180422_113316222.jpg

  • Like 9
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
On 13/10/2017 στο 2:20 ΜΜ, laz33 είπε:

 Buddy Longway: Διάβασα τα 6 πρώτα τεύχη(τα μόνα που βρήκα σκαναρισμένα στ΄αγγλικά) μέσα σε 1 ώρα κυριολεκτικά.
Πως έγινε αυτό; Είναι απλό.
Δεν έχω δει πιο αραιογραμμένο κόμικ. Μέχρι και το Θόργκαλ φαντάζει να το έγραψε ο Jacobs μπροστά στο Buddy.
Οι τεράστιες εικόνες κλέβουν την παράσταση και τα ελάχιστα μπαλονάκια με λόγια είναι απλά διακοσμητικά στοιχεία.
Αυτό με χάλασε πολύ.
Κατά τ΄άλλα ok, αρκετά απλές ήταν οι ιστορίες αλλά ευχάριστες.
Το ότι δεν είναι αυτοτελείς αλλά ουσιαστικά βλέπουμε πως εξελίσσεται η ζωή του Buddy και της Chinook, είναι ένα ακόμα στοιχείο που δεν είναι στα γούστα μου.
Βαθμός 6/10(χατιρικά μάλιστα) :)

 

Μετά το Γιακαρί είπα να το αρχίσω και εγώ, αλλά στα Γαλλικά. Ελπίζω αργότερα να συνδέονται κάποια τεύχη μεταξύ τους και να υπάρχει συνέχεια. Μου αρέσει που υπάρχει συνεχής κίνηση και δυναμικότητα στα πάνελ, κάτι που ο πολύς διάλογος ίσως να το χαλούσε. Σε αντίθεση με το Γιακαρί, τα ζώα εδώ είναι άγρια και απρόσωπα. Επειδή μου αρέσουν τα κόμικ με θέμα την άγρια φύση, νομίζω πως αυτό ανήκει στα καλύτερα του είδους. Και αυτό πιστεύω θα μου μείνει.

 

 

Edit:

Αφού τελείωσα μονορουφι την ανάγνωση, ευτυχώς η ιστορία προχώρησε σε μεγαλύτερο επίπεδο και δεν περιορίστηκε μεταξύ του Μπάντι και της Σινούκ. Μπήκαν και άλλοι πρωταγωνιστές στη μέση, τα πράγματα γίναν πιο δραματικά και τραγικά και βλέπετε και αλλαγές στο

χαρακτήρα του πρωταγωνιστή. Από νεαρός και αφελής καταντά 50ρης.

 

Ακολουθεί πάντως την ίδια αφήγηση με το Γιακαρί, με πολλούς χαρακτήρες να κάνουν την επανεμφάνισή τους, ακόμα και μέχρι τον τελευταίο τόμο. Κανένα γεγονός δεν ξεχνιέται γενικά σε αυτή τη σειρά, όπως και στο Γιακαρί. Κρίμα που και εκεί δε βάλανε μέσα αποικους και τον Αμερικανικό Στρατό. Δεν χρειαζόταν απαραίτητα να γίνει βιαίο έτσι.

 

Τα άλογα πάντως από τα πιο ζωντανά και εκφραστικά που έχω δει.  σαν άνθρωποι.

 

 

Γενικά αυτό και το Γιακαρί θα μου μείνουν ως τα κορυφαία που έχω διαβάσει για τα γούστα μου.

 

 

Λοιπόν, αρκετά με τη φύση και το ρεαλισμό. Ας εντρυφησω λίγο για πρώτη φορά στον Rocket Raccoon, δια χειρός  Scottie Young και ίσως και σε κάνα άλλο του κόμικ. Αρκετά καλό το #1 τεύχος πάντως, έτσι θέλω τα ανθρωπόμορφα ρακούν εγώ!

 

 

Edited by petran79
  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Xerxes : The fall of darius and the rise of Alexander. τα δύο πρώτα τεύχη από τα 5 που θα κυκλοφορήσουν.

 

Θα προσπαθήσω να γίνω όσο πιο αντικειμενικός γίνεται: Έχει όλα τα καλά στοιχεία του Μίλλερ της πρώτης περιόδου και όλα τα κακά στοιχεία του Μίλλερ της ύστερης περιόδου. Κοινώς είναι εξαιρετικά αντιφατικό κόμικ. Υπάρχουν στιγμές που το διαβάζω και σκέφτομαι "γι αυτό ακριβώς το λόγο ο Μίλλερ έγινε μεγάλος και καθιερώθηκε" και στιγμές που σκέφτομαι "γιατί το διαβάζω αυτό το πράγμα;". Δεν αναφέρομαι στην τουλάχιστον «χαλαρή» απόδοση της ελληνικής ιστορίας (για να μην πω παραποίηση) αλλά σε στοιχεία αυτά καθ'αυτά του κόμικ, όπως είναι οι διάλογοι, η δομή και δυστυχώς αρκετές φορές ακόμα και το σκίτσο.

 

Η αλήθεια έιναι ότι πάνε πολλά χρόνια από τότε που διάβασα τους "300" για να σας πω που τοποθετείται ο  "Ξέρξης κλπ κλπ" με βάση αυτό, αλλά από όσο θυμάμαι εκείνο μου είχε φανεί αρκετά καλό. Εδώ έπιασα σε αρκετά σημεία τον εαυτό μου να ενοχλείται από αυτό που διαβάζει.  Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί, αλλά θα εξακολουθήσω να το διαβάζω. Για καλό και για κακό...

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Ολοκλήρωσα το Scalped της Vertigo (και τα 5 HC Volumes). Πολύ ωραία σειρά, σίγουρα η καλύτερη του Aaron ο οποίος μαζί με τον Guera (και τον/την colorist δε θυμάμαι) δίνουν ρέστα όσον αφορά την απεικόνιση ενός Ινδιάνικου καταυλισμού/οικισμού κάπου στη Νεμπράσκα. Ωραίοι hard boiled χαρακτήρες και μπόλικη βία μπορεί να περιμένει κανείς απ'ο την συγκεκριμένη σειρά η οποία έχει Western, Crime, Αστυνομικό και λίγο State Of Grace( μια παλιά ταινία με τον Σων Πεν και τον Γκάρυ Ολντμαν στο Hell's Kitchen, ψάξτε την) κτλ. Φάνς του Brubaker και του Ennis μπορούν να την τσεκάρουν άφοβα δε θα απογοητευτούν .Κυκλοφορεί σε 5 Deluxe Hardcovers καθώς επίσης σε καινούργια thick softcovers τα οποία από ότι είδα βρίσκονται στο δεύτερο τόμο αυτή τη στιγμή.

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Ξεκίνησα χθες το infinity war του Starlin που ακολουθεί το thanos quest και το infinity gauntlet. Καλό μέχρι στιγμής αλλά σίγουρα κάμποσα σκαλιά κάτω από τα προηγούμενα δύο, μου φαίνεται ότι κάτι του λείπει. Να 'ναι ο κακός που τον βρίσκω πολύ πιο αδύναμο από τον Θάνο; Να είναι το backstory του κακού το οποίο βρίσκω εξίσου αδύναμο; 

 

Ξεκινώ το 4ο τεύχος και βλέπουμε πως θα πάει το δεύτερο μισό. 

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Περίμενε να δεις το τέλος... Είναι ένα άξιο σίκουελ! ;)

 

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Διάβασα μια σειρά χιουμοριστικών κάθετων στριπ από τον Al Jaffee που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα New York Herald Tribune από το 1957 έως το 1963. Goodreads

 

Τίποτα ιδιαίτερο. Κάποια κέρδισαν ένα χαμόγελο αλλά στο σύνολο τα αστεία είναι πλέον παρωχημένα. Το μόνο ενδιαφέρον που βρήκα είναι ότι ακριβώς επειδή τα έκανε κάθετα χρησιμοποιούσε περίεργες οπτικές γωνίες για να τα σχεδιάζει. Αλλά και αυτό δεν σε κρατάει παραπάνω από 20-30 στριπ από το σύνολο των 120 του βιβλίου. 

 

π.χ.

 

lf.jpg

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Ξεκίνησα το Yesternow για να προχωρήσω μετά στο Shark Nation, αμφότερα του Δερβενιώτη.

Για την ακρίβεια, το τελειώνω. Κυλάει εύκολα και στρωτά, χωρίς ιδιαίτερα highs και lows μέχρι τώρα.

Ένα αρκετά διασκεδαστικό κόμικ.

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Διάβασα τα 3 NEMO των Alan Moore και Kevin ONeill - υπέροχα φυσικά και με την πρώτη ευκαιρία θα πιάσω το League 3: Century των ιδίων που δεν έχω διαβάσει ακόμα.

Οσον αφορά παλιότερα Marvel που θέλω να βάζω πάντα στο μενού μου :D ξανάπιασα τα HULK που τα είχα σταματήσει στο τεύχος 300 και συνεχίζω με τις ιστορίες των crossroads που δεν τις έχω ξαναδιαβάσει και έχουν ενδιαφέρον. Ξαναδιαβάζω επίσης τα κλασικά Uncanny X-Men και οδεύω προς το 200...

 

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Διάβασα τα δύο τεύχη που κυκλοφορούν από μια νέα σειρά φαντασίας της Image με όνομα Isola (σενάριο Brenden Fletcher και Karl Kerschl, σχέδιο ο τελευταίος μαζί με την Michele Sassyrassy-Korn aka Msassyk). Έχουν πανέμορφο σχέδιο και χρωματισμό που όπου κοιτάξω γράφεται ότι είναι βαριά επηρεασμένο από την αισθητική των ταινιών του Studio Ghibli. Η ιστορία ακόμα δεν μου λέει πολλά, αλλά είναι πολύ νωρίς έτσι και αλλιώς. Λογικά θα τη μνημονεύσω ξανά μέσα στους επόμενους μήνες.

 

Isola_001-017.jpgIsola1-08.jpg


Επίσης, το Isola όπως είναι γραμμένο στο εξώφυλλο, γυρισμένο ανάποδα γράφει "tiger" (αυτό το ξεσήκωσα από το reddit :P).

Isola_02-1.png

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Mετά από τα βαριά κόμικ και manga, είπα να διαβάσω κάτι πιο ανάλαφρο και ευχάριστο. Μου ήρθε στο νου μια παλιά σειρά κινουμένων σχεδίων που έβλεπα μικρός, τη Heathcliff and the Catilac Cats. Ισως ο καλύτερος γάτος καρτούν που έχω δει. Τα σκυλιά και ιδίως το μπουλντόγκ τα κάνει του αλατιού. Οχι σα κάτι άλλους....Tότε δεν είχα ιδέα πως βασίζoνταν σε comic strip, το οποίο μάλιστα είναι και παλιότερο του Garfield, από το 1973. Δυστηχώς ο δημιουργός του πέθανε τέλη του 90 και το συνεχίζει από τότε ο ανιψιός του.

Υπάρχει όλο το αρχείο online από το 2008 και μετά για όποιον ενδιαφέρεται.

https://www.gocomics.com/heathcliff/

 

ένα χαρακτηριστικό δείγμα  (κυριολεκτικά και μεταφορικά) που δεν υπάρχει στη σειρά

 

54ba82b021b2c014bb9adb7feaf7fe5b--cat-co

 

  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Εχω ξεκινησει απο προχθες, το Venom: Birth of a Monster, συμπαθητικο μεχρι στιγμης. :)

 

 

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Ξεκίνησα το god country της Image έχοντας διαβάσει τα πρώτα δύο τεύχη από τα 6. Καλό είναι, ξεκινάει πολύ δυναμικά με περίεργη και ενδιαφέρουσα μείξη Αμερικανικού hillbilly νότου στο Τέξας και epic fantasy, στο δεύτερο τεύχος φρενάρει κάπως δίνοντας περισσότερο backstory για να βολέψει τους αναγνώστες στην πρώτη θέση. Είδωμεν πως θα συνεχίσει :) 

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Η αλήθεια είναι πως και εμένα μου είχε αφήσει μια επίγευση σεναριακής αδυναμίας όταν το τελείωσα. Αλλά από τότε, κυριολεκτικά οποιοσδήποτε το μνημονεύει στο ίντερνετ έχει να πει μόνο τα καλύτερα. Οπότε σηκώνω το φρύδι και λέω μήπως εμένα δεν μου κάθισε καλά που το διάβασα μηνιαία και όχι μαζεμένο στο τέλος. Όσο για την Αμερικανίλα, το έχει ο Donny Cates αυτό - σκέψου ότι η άλλη σειρά που γράφει αυτόν τον καιρό είναι το Redneck (κάπου έχω γράψει δύο λόγια και γι' αυτήν). Όπως και να 'χει, όμως, αξίζει την ανάγνωση γιατί θα σε αγγίξει... Ειδικά αν σου άρεσε το πρώτο τεύχος.

Ελπίζω να θυμάσαι ότι την παρουσίασα και να σχολιάσεις εκεί την τελική σου άποψη. :D

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.