Jump to content

Recommended Posts

Ορίστε η κεντρική ιστορία του επόμενου τεύχους. 

 

IMG_20210429_111011.thumb.jpg.6be49170e81b2fe33aee671148bc52bf.jpg

  • Like 14
  • Funny 1
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • Replies 923
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Άθλιο το εξώφυλλο του Jippes.

  • Like 5
  • Disagree 3
  • Thanks 1
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

Μιας και μπήκε το εξώφυλλο του επόμενου τεύχους, ας βάλουμε το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #82:P

 

KOMIXB_0082.jpg  KOMIXB_0082z.jpg  Μεταφέρθηκαν στη βάση

 

Το επόμενο τεύχος θα κυκλοφορήσει στις 28/05:)

 

 

:beer:

  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

Θα μπορούσε να γίνει καλύτερη επιλογή στο εξώφυλλο.

Κατά τα άλλα η κλασική πια πορεία του περιοδικού 

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Προσωπικα απορω γιατι δεν τους κοβει να βγαλουν ενα περιοδικο αποκλειστικα για Μπαρκς με μια μεγαλη κεντρικη μαζι με μια-δυο 10σελιδες ιστοριες ,εχοντας παραλληλα και το αυθεντικο εξωφυλλο της κεντρικης. Εγω παντως εαν κανανε αυτη τη κινηση σωστα, σοβαρα και με μερακι θα το αγοραζα. Ετσι οπως ειναι τωρα το θεωρω πεταμενα λεφτα...

  • Like 8
  • Disagree 1
Link to comment
Share on other sites

13 λεπτά πριν, ManaLeak13 είπε:

Προσωπικα απορω γιατι δεν τους κοβει να βγαλουν ενα περιοδικο αποκλειστικα για Μπαρκς με μια μεγαλη κεντρικη μαζι με μια-δυο 10σελιδες ιστοριες ,εχοντας παραλληλα και το αυθεντικο εξωφυλλο της κεντρικης. Εγω παντως εαν κανανε αυτη τη κινηση σωστα, σοβαρα και με μερακι θα το αγοραζα. Ετσι οπως ειναι τωρα το θεωρω πεταμενα λεφτα...

Μα αυτό έκαναν για τρία καλοκαίρια συνεχόμενα σε καλύτερη έκδοση κιόλας :D

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

1 λεπτό πριν, Angel.tze είπε:

Μα αυτό έκαναν για τρία καλοκαίρια συνεχόμενα σε καλύτερη έκδοση κιόλας :D

Αλλο τομοι αλλο τευχη. Θεωρω ο γνησιος συλλεκτης προτιμα να εχει τις ιστοριες ξεχωριστα τη καθεμια, με το εξωφυλλο της,να μπορει να τις ξεφυλιζει, να τις κοιταει, παρα ολες μαζεμενες σε εναν "αχρωμο" τομο. Τουλαχιστον ετσι θα ηθελα εγω... 

  • Like 2
  • Disagree 1
  • Neutral 2
  • Thanks 3
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

Πάντως, γενικά, αν δεις τις καλύτερες ιστορίες των δευτερεύουσων δημιουργών που μπαίνουν τώρα (Κορχόνεχ, Ρότα κ.τ.λ) στο inducks θα βρεις πολλές ενδιαφέρουσες αδημοσίευτες. Θα μπορούσαν να μπαίνουν αυτές για κεντρικές στο Κόμιξ και μετά να ακολουθούσε ο Μπαρκς. Μια ακόμη ιδέα, που βέβαια μου φαίνεται λίγο αδύνατη, είναι να φτιάξουν ένα περιοδικό σαν τα  Κλασικά με Μπαρκς κεντρική και καμιά καλή του Gavazzano/De Vita για συμπλήρωμα. :)

Edited by Gong
  • Like 10
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες @Gong, αλλά θα έβαζα και λίγο Μπατίστα Κάρπι μέσα... (είναι από τους σημαντικότερους Ιταλούς δημιουργούς και έχει σχεδιάσει πολλές αξιόλογες ιστορίες)

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΕΒΑΖΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΚς Η ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΡΚς ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥς ΣΧΕΔΙΑΣΤΕς

 

  • Like 4
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

2 λεπτά πριν, Disney comics club gr είπε:

ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΕΒΑΖΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΚς Η ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΡΚς ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥς ΣΧΕΔΙΑΣΤΕς

 

Απλώς φαντάζομαι πως θέλουν να δείχνουν και εξώφυλλα από άλλους σχεδιαστές που έχουν πάρει από την ιστορία. Αλλά, όντως δεν γίνεται να το κάνουν συνέχεια και πόσο μάλλον να μην υπάρχει καλή επιλογή...

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

Μιας και σας έχω εδώ μαζεμένους, και επειδή αναφέρθηκα στον χρωματισμό, σε προηγούμενο ποστ, θέλω να κάνω την εξής ερώτηση για τη Μεγάλη Βιβλιοθήκη Carl Barks/Disney:

Γιατί υπάρχουν τόσες ανακολουθίες στον χρωματισμό των ιστοριών, πολλές φορές μάλιστα στον ίδιο τόμο;

 

Τα τομάκια που κυκλοφόρησε η Καθημερινή, έχουν τον χρωματισμό που μάθαμε στο Κόμιξ Β' Περιόδου. Πιο έντονα χρώματα, πιο κλασικές έντονες αποχρώσεις πράσινου, κόκκινου και μπλέ.

Όμως τη σειρά εγώ την είχα ξεκινήσει από το 2010, όταν την κυκλοφόρησε ο Τερζόπουλος και έχω περίπου 4-5 τόμους από τη Νέα Ακτίνα. Αυτό που μου έκανε τεράστια εντύπωση, είναι ότι στους τόμους της Νέας Ακτίνας υπάρχει διαφορετικός χρωματισμός, ακόμα και στον ίδιο τόμο. Άλλοτε υπάρχει ο συνηθισμένος κλασικός χρωματισμός της Α' Περιόδου του Κόμιξ (με τα πιο παστέλ χρώματα) και άλλοτε υπάρχει ένας πιο έντονος χρωματισμός, με διαφορετικές αποχρώσεις π.χ. στη βλάστηση, κλπ. Μάλιστα και σε ιστορίες που είχαν ήδη δημοσιευτεί μέχρι τότε στο Κόμιξ Α' Περιόδου, ο χρωματισμός είναι μερικές λίγο φορές διαφορετικός απ' ότι ήταν στο περιοδικό (όχι τεράστιες διαφορές όμως - εξαίρεση τα χρήματα του Σκρουτζ που παλιότερα χρωματίζονταν ασημένια, ακολουθώντας τον σωστό χρωματισμό των αμερικάνικων εκδόσεων). Ακόμα και το πανωφόρι του Σκρουτζ διαφέρει και είναι μπλε(!?), σε πολλές ιστορίες (και στον ίδιο τόμο!).

 

Ο χρωματισμός των τόμων της Καθημερινής, έχει πιο έντονα τα χρώματα (π.χ. κίτρινο, μπλε, κόκκινο) με εκτεταμένη χρήση κόκκινου και μπλε, και είναι ακριβώς στο ύφος της Β' Περιόδου ενώ η επιλογή χρωμάτων θυμίζει κάπως αυτή των πρώτων τευχών της Α' Περιόδου (αν και εκεί τα χρώματα ήταν πιο ξεθωριασμένα).

 

Επιπλέον, σε αρκετές ιστορίες με παράξενο χρωματισμό, το μελάνωμα στα περιγράμματα των σκίτσων είναι πιο έντονο από τις λεπτές γραμμές του Μπαρκς που συνηθίσαμε στο Κόμιξ. Γιατί άραγε; Πρόκειται για διακυμάνσεις στην "ποιότητα" του σκίτσου από τον ίδιο τον Μπαρκς ή για αισθητικές παρεμβάσεις από τους επιμελητές της έκδοσης; Το ίδιο έχω παρατηρήσει και σε αναδημοσιεύσεις ιστοριών του Μπαρκς στο Κόμιξ Β' Περιόδου...

 

Γιατί τα γράφω όλα αυτά και τι σχέση έχουν με το Κόμιξ Β' Περιόδου που συζητάμε εδώ;

 

Ανέκαθεν είχα την εντύπωση ότι οι χρωματισμοί του Τερζόπουλου ήταν ανώτεροι, ειδικά στο Κόμιξ και στους τόμους που κυκλοφορούσε (π.χ. Επίγονοι, Βίος και Πολιτεία, Χαμένα Επεισόδια). Τα κάπως ξεθωριασμένα παστέλ χρώματα που επέλεγε, ήταν ιδανικά και στα μάτια (μου φοβερά ρετρό και) όμορφα. Η Καθημερινή, ενώ σε κάποιους χρωματισμούς τα καταφέρνει περίφημα, σε άλλους είναι λες και ασχολείται τέρμα πρόχειρα, εστιάζοντας μόνο σε έντονα χρώματα, π.χ. εκτεταμένη χρήση κόκκινου, μπλε, πράσινου, για να τραβήξει το "παιδικό" μάτι. Σε άλλες ιστορίες Β' περιόδου που έχω διαβάσει, π.χ. βορειοευρωπαϊκής προέλευσης, ο χρωματισμός είναι πιο κοντά στα δικά μου γούστα, ή, έστω, γενικώς καλύτερος και όχι τόσο έντονος.

 

Όλα αυτά με οδηγούν στο εξής συμπέρασμα: Δεν ξέρω ακριβώς πως γίνεται η αγορά ιστοριών από τη μία εκδοτική στην άλλη, όμως υποψιάζομαι πως ο Τερζόπουλος επειδή είχε και το μεράκι, ανέκαθεν αγόραζε τις ιστορίες του αχρωμάτιστες και τις ξαναπερνούσε μετά με χρώμα. Ως εκ τούτου είδαμε την ποιότητα του χρωματισμού να βελτιώνεται πάρα πολύ με τα χρόνια. Δεν ξέρω αν γίνεται στη συγκεκριμένη "βιομηχανία" να αγοράσει ένας εκδότης και έτοιμη χρωματισμένη ιστορία από έναν άλλον εκδότη, αν όμως γίνεται, αυτό μου φαίνεται ότι κάνει η Καθημερινή. Και ενώ οι βορειοευρωπαϊκές ιστορίες που αγοράζουν (μάλλον έτοιμες) έχουν ήδη έναν όμορφο χρωματισμό, οι υπόλοιπες είναι λίγο μέτριες ως προς τον χρωματισμό τους (ίσως αν είναι από Ιταλία).

 

Το ίδιο νομίζω συνέβη και με τους τόμους. Επειδή πρόκειται για Ιταλική έκδοση που προσαρμόστηκε στα Ελληνικά από τη Νέα Ακτίνα, όσες ιστορίες συμπεριλαμβάνονταν σε έναν τόμο που είχαν ήδη δημοσιευτεί τότε στο Κόμιξ, ο Τερζόπουλος τις χρωμάτιζε με δείγμα αναφοράς την προηγούμενη δημοσίευση στο Κόμιξ. Όσες ιστορίες όμως δεν είχαν δημοσιευτεί ποτέ ξανά από τους ίδιους, είτε τις χρωμάτιζαν με βάση την Ιταλική έκδοση, είτε τις αγόραζαν ήδη χρωματισμένες, εξ' ου και η ανακολουθία στον χρωματισμό των ιστοριών στον ίδιο κιόλας τόμο πολλές φορές. Όταν ανέλαβε την έκδοση η Καθημερινή, είτε "κληρονόμησε" ό,τι είχε προλάβει να ετοιμάσει ο Τερζόπουλος για τους επόμενους τόμους της Βιβλιοθήκης Καρλ Μπαρκς (γιατί γραμματοσειρές στα κείμενα της έκδοσης, δομή, περιεχόμενα ιστοριών, στήσιμο, είναι ολόιδια και στις δύο εκδόσεις), είτε έκαναν την ίδια δουλειά και προσάρμοσαν τη Βιβλιοθήκη Ντίσνει πάνω στην προηγούμενη έκδοση που κι αυτή με τη σειρά της μπορεί να είχε προσαρμοστεί εντελώς 100% στην ιταλική έκδοση, και άρα γι' αυτό το στήσιμο είναι ολόιδιο. Οι μόνες διαφορές μεταξύ Βιβλιοθήκης Μπαρκς και Βιβλιοθήκης Ντίσνει, άλλωστε είναι στον τίτλο, στην ποιότητα του χαρτιού, στον χρωματισμό των καρέ και στη γραμματοσειρά που έχουν τα μπαλονάκια. Όλο το υπόλοιπο στήσιμο είναι ολόιδιο. ΌΜΩΣ σε αυτή την περίπτωση, επέλεξαν να ακολουθήσουν εντελώς την ιταλική έκδοση όσον αφορά τον χρωματισμό, είτε να τον προσαρμόσουν σύμφωνα με τα δικά τους στάνταρ (δηλαδή δυστυχώς έναν πιο παιδικό χρωματισμό).

 

Καταλήγω στο ότι η Καθημερινή επιλέγει μάλλον να αγοράσει έτοιμες τις ιστορίες (ή τις όποιες εκδόσες - π.χ. Βιβλιοθήκη Ντίσνεϊ και Μεγάλες Ιστορίες Ντίσνεϊ) μαζί με τοξ χρωματισμό τους. Ως εκ τούτου ο χρωματισμός εξαρτάται από τον αρχικό χρωματισμό των εκδοτών από τους οποίους αγοράζει η Καθημερινή (π.χ. Ιταλία, Βόρεια Ευρώπη). Κατ' επέκταση, ενώ σε άλλες ιστορίες ο χρωματισμός είναι οκ, σε άλλες τα χρώματα παραείναι παιδικά, και εδώ για μένα είναι το deal breaker όσον αφορά την ποιότητα της έκδοσης:

Μέχρι και προσφάτως, θεωρούσα την Βιβλιοθήκη Καρλ Μπαρκς ανώτερη από την Βιβλιοθήκη Ντίσνεϊ γιατί είχε την επιμέλεια του Τερζόπουλου. Ωστόσο τελικά και ο Τερζόπουλος δεν δίστασε να χρωματίσει μερικές ιστορίες πρόχειρα, ειδικά μάλλον σε περιπτώσεις πρώτης τους δημοσίευσης. Η Καθημερινή φαίνεται πως συνεχίζει την ίδια τακτική στον χρωματισμό.

 

Για μένα ο χρωματισμός της 1ης και 2ης εκατοντάδας του Κόμιξ Α' Περιόδου είναι και θα είναι ο ιδανικός. Ποικιλία χρωμάτων (ειδικα στη 2η εκατοντάδα) και ήπιοι παστέλ τόνοι με μια ελαφρά βίνταζ δόση, χωρίς να σου βγαίνουν τα μάτια. Εξαιτίας του χρωματισμού αυτού, νιώθεις ότι διαβάζεις ένα πολύ προσεγμένο και ώριμο περιοδικό. Για τους ίδιους λόγους μου αρέσει πάρα πολύ και ο χρωματισμός του Μίκυ Μάους της δεκαετίας του 90. 

 

Στις εκδόσεις της Καθημερινής (και στο Κόμιξ), η ποιότητα του χρωματισμού διακυμαίνεται υπερβολικά πολύ που καταλήγει εκνευριστικό. Άλλοτε προσέχουν παραπάνω, π.χ. άπαντα Ρομάνο Σκάρπα, βορειοευρωπαϊκές ιστορίες στο Κόμιξ και πάνω απ΄όλα το Μίκυ Μάους και άλλοτε όχι και τόσο... Για μένα ο χρωματισμός και η μετάφραση είναι τα δύο πιο βασικά πράγματα στα οποία απαιτώ υψηλή ποιότητα από μια έκδοση που θέλει να εμφανίζεται ως ποιοτική. Ούτε οι ανατυπώσεις με ενοχλούν τόσο, ούτε, ας πούμε, άλλα πράγματα, όπως η ποιότητα του χαρτιού. Μπορεί απλά τα κολλήματά μου να οφείλονται όλα στην τεράστια οικειότητα που είχαμε με το ύφος και το στιλ της δουλειάς του Τερζόπουλου...


Θα προτιμούσα να δημοσιεύονται οι ιστορίες μελανωμένες και αχρωμάτιστες παρά με κραυγαλέους χρωματισμούς και προχειροδουλειές.

 

Αυτά από εμένα, δεν ξέρω αν το ποστ μου έχει καθόλου ουσία ή είναι απλά μια μπούρδα, απλά ήθελα να τα πω. :lol:

Αν λέω μπούρδες, ο @PhantomDuck θα μπορούσε να μας διαφωτίσει περισσότερο σχετικά με τις διαδικασίες του χρωματισμού.

 

Καλό Πάσχα σε όλους!

Edited by Lekker
  • Like 7
  • Respect 2
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)
32 λεπτά πριν, Lekker είπε:

Μιας και σας έχω εδώ μαζεμένους, και επειδή αναφέρθηκα στον χρωματισμό, σε προηγούμενο ποστ, θέλω να κάνω την εξής ερώτηση για τη Μεγάλη Βιβλιοθήκη Carl Barks/Disney:

Γιατί υπάρχουν τόσες ανακολουθίες στον χρωματισμό των ιστοριών, πολλές φορές μάλιστα στον ίδιο τόμο;

 

Τα τομάκια που κυκλοφόρησε η Καθημερινή, έχουν τον χρωματισμό που μάθαμε στο Κόμιξ Β' Περιόδου. Πιο έντονα χρώματα, πιο κλασικές έντονες αποχρώσεις πράσινου, κόκκινου και μπλέ.

Όμως τη σειρά εγώ την είχα ξεκινήσει από το 2010, όταν την κυκλοφόρησε ο Τερζόπουλος και έχω περίπου 4-5 τόμους από τη Νέα Ακτίνα. Αυτό που μου έκανε τεράστια εντύπωση, είναι ότι στους τόμους της Νέας Ακτίνας υπάρχει διαφορετικός χρωματισμός, ακόμα και στον ίδιο τόμο. Άλλοτε υπάρχει ο συνηθισμένος κλασικός χρωματισμός της Α' Περιόδου του Κόμιξ (με τα πιο παστέλ χρώματα) και άλλοτε υπάρχει ένας πιο έντονος χρωματισμός, με διαφορετικές αποχρώσεις π.χ. στη βλάστηση, κλπ. Μάλιστα και σε ιστορίες που είχαν ήδη δημοσιευτεί μέχρι τότε στο Κόμιξ Α' Περιόδου, ο χρωματισμός είναι μερικές λίγο φορές διαφορετικός απ' ότι ήταν στο περιοδικό (όχι τεράστιες διαφορές όμως - εξαίρεση τα χρήματα του Σκρουτζ που παλιότερα χρωματίζονταν ασημένια, ακολουθώντας τον σωστό χρωματισμό των αμερικάνικων εκδόσεων). Ακόμα και το πανωφόρι του Σκρουτζ διαφέρει και είναι μπλε(!?), σε πολλές ιστορίες (και στον ίδιο τόμο!).

 

Ο χρωματισμός των τόμων της Καθημερινής, έχει πιο έντονα τα χρώματα (π.χ. κίτρινο, μπλε, κόκκινο) με εκτεταμένη χρήση κόκκινου και μπλε, και είναι ακριβώς στο ύφος της Β' Περιόδου ενώ η επιλογή χρωμάτων θυμίζει κάπως αυτή των πρώτων τευχών της Α' Περιόδου (αν και εκεί τα χρώματα ήταν πιο ξεθωριασμένα).

 

Επιπλέον, σε αρκετές ιστορίες με παράξενο χρωματισμό, το μελάνωμα στα περιγράμματα των σκίτσων είναι πιο έντονο από τις λεπτές γραμμές του Μπαρκς που συνηθίσαμε στο Κόμιξ. Γιατί άραγε; Πρόκειται για διακυμάνσεις στην "ποιότητα" του σκίτσου από τον ίδιο τον Μπαρκς ή για αισθητικές παρεμβάσεις από τους επιμελητές της έκδοσης; Το ίδιο έχω παρατηρήσει και σε αναδημοσιεύσεις ιστοριών του Μπαρκς στο Κόμιξ Β' Περιόδου...

 

Γιατί τα γράφω όλα αυτά και τι σχέση έχουν με το Κόμιξ Β' Περιόδου που συζητάμε εδώ;

 

Ανέκαθεν είχα την εντύπωση ότι οι χρωματισμοί του Τερζόπουλου ήταν ανώτεροι, ειδικά στο Κόμιξ και στους τόμους που κυκλοφορούσε (π.χ. Επίγονοι, Βίος και Πολιτεία, Χαμένα Επεισόδια). Τα κάπως ξεθωριασμένα παστέλ χρώματα που επέλεγε, ήταν ιδανικά και στα μάτια (μου φοβερά ρετρό και) όμορφα. Η Καθημερινή, ενώ σε κάποιους χρωματισμούς τα καταφέρνει περίφημα, σε άλλους είναι λες και ασχολείται τέρμα πρόχειρα, εστιάζοντας μόνο σε έντονα χρώματα, π.χ. εκτεταμένη χρήση κόκκινου, μπλε, πράσινου, για να τραβήξει το "παιδικό" μάτι. Σε άλλες ιστορίες Β' περιόδου που έχω διαβάσει, π.χ. βορειοευρωπαϊκής προέλευσης, ο χρωματισμός είναι πιο κοντά στα δικά μου γούστα, ή, έστω, γενικώς καλύτερος και όχι τόσο έντονος.

 

Όλα αυτά με οδηγούν στο εξής συμπέρασμα: Δεν ξέρω ακριβώς πως γίνεται η αγορά ιστοριών από τη μία εκδοτική στην άλλη, όμως υποψιάζομαι πως ο Τερζόπουλος επειδή είχε και το μεράκι, ανέκαθεν αγόραζε τις ιστορίες του αχρωμάτιστες και τις ξαναπερνούσε μετά με χρώμα. Ως εκ τούτου είδαμε την ποιότητα του χρωματισμού να βελτιώνεται πάρα πολύ με τα χρόνια. Δεν ξέρω αν γίνεται στη συγκεκριμένη "βιομηχανία" να αγοράσει ένας εκδότης και έτοιμη χρωματισμένη ιστορία από έναν άλλον εκδότη, αν όμως γίνεται, αυτό μου φαίνεται ότι κάνει η Καθημερινή. Και ενώ οι βορειοευρωπαϊκές ιστορίες που αγοράζουν (μάλλον έτοιμες) έχουν ήδη έναν όμορφο χρωματισμό, οι υπόλοιπες είναι λίγο μέτριες ως προς τον χρωματισμό τους (ίσως αν είναι από Ιταλία).

 

Το ίδιο νομίζω συνέβη και με τους τόμους. Επειδή πρόκειται για Ιταλική έκδοση που προσαρμόστηκε στα Ελληνικά από τη Νέα Ακτίνα, όσες ιστορίες συμπεριλαμβάνονταν σε έναν τόμο που είχαν ήδη δημοσιευτεί τότε στο Κόμιξ, ο Τερζόπουλος τις χρωμάτιζε με δείγμα αναφοράς την προηγούμενη δημοσίευση στο Κόμιξ. Όσες ιστορίες όμως δεν είχαν δημοσιευτεί ποτέ ξανά από τους ίδιους, είτε τις χρωμάτιζαν με βάση την Ιταλική έκδοση, είτε τις αγόραζαν ήδη χρωματισμένες, εξ' ου και η ανακολουθία στον χρωματισμό των ιστοριών στον ίδιο κιόλας τόμο πολλές φορές. Όταν ανέλαβε την έκδοση η Καθημερινή, είτε "κληρονόμησε" ό,τι είχε προλάβει να ετοιμάσει ο Τερζόπουλος για τους επόμενους τόμους της Βιβλιοθήκης Καρλ Μπαρκς (γιατί γραμματοσειρές στα κείμενα της έκδοσης, δομή, περιεχόμενα ιστοριών, στήσιμο, είναι ολόιδια και στις δύο εκδόσεις), είτε έκαναν την ίδια δουλειά και προσάρμοσαν τη Βιβλιοθήκη Ντίσνει πάνω στην προηγούμενη έκδοση που κι αυτή με τη σειρά της μπορεί να είχε προσαρμοστεί εντελώς 100% στην ιταλική έκδοση, και άρα γι' αυτό το στήσιμο είναι ολόιδιο. Οι μόνες διαφορές μεταξύ Βιβλιοθήκης Μπαρκς και Βιβλιοθήκης Ντίσνει, άλλωστε είναι στον τίτλο, στην ποιότητα του χαρτιού, στον χρωματισμό των καρέ και στη γραμματοσειρά που έχουν τα μπαλονάκια. Όλο το υπόλοιπο στήσιμο είναι ολόιδιο. ΌΜΩΣ σε αυτή την περίπτωση, επέλεξαν να ακολουθήσουν εντελώς την ιταλική έκδοση όσον αφορά τον χρωματισμό, είτε να τον προσαρμόσουν σύμφωνα με τα δικά τους στάνταρ (δηλαδή δυστυχώς έναν πιο παιδικό χρωματισμό).

 

Καταλήγω στο ότι η Καθημερινή επιλέγει μάλλον να αγοράσει έτοιμες τις ιστορίες (ή τις όποιες εκδόσες - π.χ. Βιβλιοθήκη Ντίσνεϊ και Μεγάλες Ιστορίες Ντίσνεϊ) μαζί με τοξ χρωματισμό τους. Ως εκ τούτου ο χρωματισμός εξαρτάται από τον αρχικό χρωματισμό των εκδοτών από τους οποίους αγοράζει η Καθημερινή (π.χ. Ιταλία, Βόρεια Ευρώπη). Κατ' επέκταση, ενώ σε άλλες ιστορίες ο χρωματισμός είναι οκ, σε άλλες τα χρώματα παραείναι παιδικά, και εδώ για μένα είναι το deal breaker όσον αφορά την ποιότητα της έκδοσης:

Μέχρι και προσφάτως, θεωρούσα την Βιβλιοθήκη Καρλ Μπαρκς ανώτερη από την Βιβλιοθήκη Ντίσνεϊ γιατί είχε την επιμέλεια του Τερζόπουλου. Ωστόσο τελικά και ο Τερζόπουλος δεν δίστασε να χρωματίσει μερικές ιστορίες πρόχειρα, ειδικά μάλλον σε περιπτώσεις πρώτης τους δημοσίευσης. Η Καθημερινή φαίνεται πως συνεχίζει την ίδια τακτική στον χρωματισμό.

 

Για μένα ο χρωματισμός της 1ης και 2ης εκατοντάδας του Κόμιξ Α' Περιόδου είναι και θα είναι ο ιδανικός. Ποικιλία χρωμάτων (ειδικα στη 2η εκατοντάδα) και ήπιοι παστέλ τόνοι με μια ελαφρά βίνταζ δόση, χωρίς να σου βγαίνουν τα μάτια. Εξαιτίας του χρωματισμού αυτού, νιώθεις ότι διαβάζεις ένα πολύ προσεγμένο και ώριμο περιοδικό. Για τους ίδιους λόγους μου αρέσει πάρα πολύ και ο χρωματισμός του Μίκυ Μάους της δεκαετίας του 90. 

 

Στις εκδόσεις της Καθημερινής (και στο Κόμιξ), η ποιότητα του χρωματισμού διακυμαίνεται υπερβολικά πολύ που καταλήγει εκνευριστικό. Άλλοτε προσέχουν παραπάνω, π.χ. άπαντα Ρομάνο Σκάρπα, βορειοευρωπαϊκές ιστορίες στο Κόμιξ και πάνω απ΄όλα το Μίκυ Μάους και άλλοτε όχι και τόσο... Για μένα ο χρωματισμός και η μετάφραση είναι τα δύο πιο βασικά πράγματα στα οποία απαιτώ υψηλή ποιότητα από μια έκδοση που θέλει να εμφανίζεται ως ποιοτική. Ούτε οι ανατυπώσεις με ενοχλούν τόσο, ούτε, ας πούμε, άλλα πράγματα, όπως η ποιότητα του χαρτιού. Μπορεί απλά τα κολλήματά μου να οφείλονται όλα στην τεράστια οικειότητα που είχαμε με το ύφος και το στιλ της δουλειάς του Τερζόπουλου...


Θα προτιμούσα να δημοσιεύονται οι ιστορίες μελανωμένες και αχρωμάτιστες παρά με κραυγαλέους χρωματισμούς και προχειροδουλειές.

 

Αυτά από εμένα, δεν ξέρω αν το ποστ μου έχει καθόλου ουσία ή είναι απλά μια μπούρδα, απλά ήθελα να τα πω. :lol:

Αν λέω μπούρδες, ο @PhantomDuck θα μπορούσε να μας διαφωτίσει περισσότερο σχετικά με τις διαδικασίες του χρωματισμού.

 

Καλό Πάσχα σε όλους!

Γιατι οι Ελληνες ειμαστε λαος της προχειροδουλειας, της τσαπατσουλιας και της αρπακολας. Οι υπευθυνοι αυτων των εκδοσεων τις βλεπουν ως πηγη χρηματος και τιποτα αλλο. Μπορει τα ατομα που δουλευουν για αυτους να εχουν μερακι για ωραιο αποτελεσμα, εαν ομως αυτο δεν αποφερει πολυ εξτρα κερδος δεν θα κατσουν να τους δωσουν καμμια σημασια. Οποτε σου λενε παρτε μασημενη τροφη και αμα σας αρεσει! Αυτα εχει το μονοπωλιο,δυστυχως... 

Edited by ManaLeak13
  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)
3 hours ago, Lekker said:

[...] Αν λέω μπούρδες, ο @PhantomDuck θα μπορούσε να μας διαφωτίσει περισσότερο σχετικά με τις διαδικασίες του χρωματισμού.

Μπούρδες δεν λες, η κατάσταση απλώς είναι μπερδεμένη επειδή δεν υπήρχε ποτέ ένα απόλυτο μοτίβο. Οι μόνες παράμετροι που ξέρουμε ότι ισχύουν είναι πως ο Τερζό γενικά ξαναχρωμάτιζε παλιές ιστορίες, ενώ η Κ τις βάζει έτοιμες όπως έρχονται. Επίσης ξέρουμε πως ο χρωματισμός της Νέας Ακτίνας έχει εμφανιστεί επίσημα στα credits ξένων εκδόσεων, όπως και του Χρήστου Κεντρωτη (γραφίστας / χρωματιστής της εταιρίας). Αυτές είναι μόνο μερικές καταγεγραμμένες περιπτώσεις, σίγουρα θα υπάρχουν πολλές ακόμα (π.χ. θυμάμαι κάποιες βορειοευρωπαϊκές εκδόσεις).

 

Τα εξηγώ λίγο πιο αναλυτικά σε αυτό το βίντεο, στο 12:37.

 

Edited by PhantomDuck
  • Like 12
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Φίλε @Lekker το post που έκανες είχε πολύ ενδιαφέρον. Φυσικά δε λες μπούρδες όπως σου εξήγησε και ο καθόλα αρμόδιος. Το ποιους χρωματισμούς προτιμάει ο καθένας βέβαια είναι και λίγο υποκειμενικό. Έχει να κάνει με το πώς συνήθισε/μεγάλωσε και με το τι ταιριάζει καλύτερα στην αισθητική του. Και εγώ μάλλον με τα δικά σου γούστα πάω αν και να σου πω την αλήθεια αυτοί οι πιο έντονοι χρωματισμοί της καθημερινής β περιόδου έχουν κάποιο ενδιαφέρον. Είναι πιο παιδικοί όπως σωστά λες αλλά είναι και πιο "για καρτ ποσταλ". Πάντως τέλειους χρωματισμούς έχει η εγκυκλοπαίδεια του Ρόσα της fantagraphics. Εκεί είναι για μένα η ισορροπία.

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

@Lekker είναι όπως τα λέει ο @PhantomDuck. Θα προσθέσω βέβαια ότι οι ιστορίες του Μπαρκς στο ΚΟΜΙΞ της Β΄ Περιόδου που ανατυπώνεται είναι από ότι έχει παρατηρηθεί με τα χρώματα της Egmont ενώ η Βιβλιοθήκη Disney είναι εντελώς ίδια με την Ιταλική της εκδοχή. Όπως σωστά είπες μόνο ο Τερζόπουλος έκανε αλλαγές στον χρωματισμό στην Βιβλιοθήκη του Μπαρκς και αυτό και γιατί είχε μεράκι αλλά και γιατί είχε και άτομα. Επίσης αν δείτε τα πρώτα 16 εξώφυλλα της Βιβλιοθήκης της Ιταλικής Έκδοσης και της Ελληνικής θα παρατηρήσετε ότι κάποια διαφέρουν. Αυτό γιατί ο Τερζο κοίταζε τα εξώφυλλα να συνάδουν με την κύρια ιστορία.

 

Τα ίδια εξώφυλλα χρησιμοποίησε η Καθημερινή στην δική τους έκδοση. Η Καθημερινή δυστυχώς δεν έχει το μεράκι αλλά ούτε την ομάδα που είχε ο Τερζό για να κάνουν αλλαγές. Απλά εισάγουν τις ιστορίες και όπως έχουμε πει εδώ δεν μπορούν πλέον να βάζουν τα ηχητικά εφέ στα περιοδικά... Τι να λέμε τώρα...

 

πχ Τόμος 7

 

HRHRHR

 

2 ώρες πριν, Manitou είπε:

Πάντως τέλειους χρωματισμούς έχει η εγκυκλοπαίδεια του Ρόσα της fantagraphics. Εκεί είναι για μένα η ισορροπία.

Όπου έχουν δώσει την άδεια στον Ρόσα ώστε να επιμεληθεί τα χρώματα...

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 8
  • Respect 2
Link to comment
Share on other sites

Ο παρακάτω τόμος στην Ελλάδα έχει βγει;

it_dpcs_07aa_001.jpeg

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

42 λεπτά πριν, Λούντβιχ Φον Ντρέηκ είπε:

Ο παρακάτω τόμος στην Ελλάδα έχει βγει;

it_dpcs_07aa_001.jpeg

Είναι ο τόμος #7 με το Μυστικό της Ατλαντίδας. Καλύτερα όμως να ρωτούσες στο θέμα που αφορά την Βιβλιοθηκη Disney, και όχι εδώ.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Νομίζω πως οι χρωματισμοί στην Μεγάλη Βιβλιοθήκη Disney προέρχονται από 2 πηγές: Ιταλία και Βόρεια Ευρώπη. Οι χρωματισμοί με τα πιο έντονα χρώματα είναι από την Ιταλία (πρέπει να είναι από το περιοδικό Zio Paperone που σταμάτησε την κυκλοφορία του το 2008) και οι πιο καινούργιοι χρωματισμοί από την Βόρεια Ευρώπη. Συνήθως οι Ιταλοί χρωματίζουν το αυτοκίνητο του Ντόναλντ κόκκινο-μπλε ενώ οι βορειοευρωπαίοι σκέτο κόκκινο (υπάρχουν και άλλες τέτοιες διαφορές σε ρούχα κτλ).

Όποιος έχει τον τόμο 35 της Βιβλιοθήκης Disney όπου δημοσιεύτηκε η ιστορία «Το μυστήριο του βάλτου» με τον (μάλλον) ιταλικό χρωματισμό μπορεί να τον συγκρίνει με το τεύχος 82 του ΚΟΜΙΞ Β' όπου δημοσιεύτηκε με τον βορειοευρωπαϊκό χρωματισμό.

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Στο επόμενο τεύχος, Μια Παλαβή Οδύσσεια.

 

392258236_.thumb.png.b9f0e66fea6116909721a1ab6bfc8a9d.png

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Πριν από 1 ώρα, Gong είπε:

Στο επόμενο τεύχος, Μια Παλαβή Οδύσσεια.

 

392258236_.thumb.png.b9f0e66fea6116909721a1ab6bfc8a9d.png

Δε θα πω ότι εκπλήσσομαι!

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Εξωφυλλα 83  (πως και προλαβα, εκπληξη μου κανει)

 

KOMIXB_0083.jpg  KOMIXB_0083z.jpg  Μεταφέρθηκαν στη βάση

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Άθλιο εξώφυλλο, το χειρότερο στην ιστορία του Κόμιξ! :lol:

  • Like 3
  • Disagree 1
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

For the record, να πούμε ότι το επόμενο τεύχος θα κυκλοφορήσει στις 30/06 και θα φιλοξενεί την ιστορία "Μία παλαβή Οδύσσεια". :) 

 

IMG_20210528_193619.thumb.jpg.29b83dfa662902f42d22953f939d81a8.jpg

 

 

:beer:

 

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

 

@doom το εξώφυλλο είναι πράγματί άσχημο αν και ζωγραφισμένο από τον Γίιπες. Βασικά είναι άσχημα σχεδιασμένος ο Ντόναλντ. Σαν να έχει παραμορφωθεί!

  • Like 5
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Νομίζω πάντως, πως το βασικό μειονέκτημα του σκίτσου, είναι πως ο Θείος Σκρουτζ, ο Χίου, ο Λιουη κι ο Ντιουη είναι πολύ μικροί σε σχέση με τον Ντοναλντ, με αποτέλεσμα να φαίνεται πως οι προαναφερθέντες, είναι πολύ μακριά από τον Ντοναλντ, κάτι που δεν ισχύει.

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

1 ώρα πριν, Θοδωρής Καραπάνος είπε:

Νομίζω πάντως, πως το βασικό μειονέκτημα του σκίτσου, είναι πως ο Θείος Σκρουτζ, ο Χίου, ο Λιουη κι ο Ντιουη είναι πολύ μικροί σε σχέση με τον Ντοναλντ, με αποτέλεσμα να φαίνεται πως οι προαναφερθέντες, είναι πολύ μακριά από τον Ντοναλντ, κάτι που δεν ισχύει.

Γενικά θα ήταν ωραίο να έβαζαν και τα ορίτζιναλ εξώφυλλα γιατί του Ντάαν Γίππες κάποια είναι ωραία και κάποια όχι :thinking:

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Κοίταξε, όπως έχουμε ξαναπεί πολλές φορές, η Καθημερινή αν ήθελε, θα μπορούσε να κάνει φοβερή δουλειά. Και οκ δέχομαι ότι δεν μπορούν να έχουν άρθρα, γράμματα, ποιοτικές ιστορίες(πλην αυτή του Μπαρκς), δεν μπορούν να βάλουν αυτό ή αυτό;

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Να ρωτησω: Σε ποιο τεύχος είχε δημοσιετεί

η "Απόδραση από την απαγορευμενη κοιλάδα" του Ντον Ροσα;

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Πριν από 1 ώρα, Λούντβιχ Φον Ντρέηκ είπε:

Να ρωτησω: Σε ποιο τεύχος είχε δημοσιετεί

η "Απόδραση από την απαγορευμενη κοιλάδα" του Ντον Ροσα;

ΚΟΜΙΞ 168 Α περίοδος και ΚΟΜΙΞ 46 Β περίοδος:)

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.