Jump to content

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ


Recommended Posts

Τίτλος:
ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ (Ο) - THE DEATH OF SUPERMAN
Σενάριο/Kείμενα:
Dan Jurgens, Jerry Ordway, Louise Simonson, Roger Stern
Σχέδιο:
Jon Bogdanove, Tom Grummett, Jackson Guice, Dan Jurgens
Hμερ. έκδοσης:
04-04-2014
Εξώφυλλα:
1 + 1 Οπισθόφυλλα ΕΔΩ ΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Τεύχη:
1
Κατηγορία:
Αυτοτελές
Είδος εντύπου:
Κόμικ
Βιβλιοδεσία:
Ράχη με μαλακό εξώφυλλο
Περιεχόμενο:
Υπερηρωικό
Μέγεθος:
17.0 x 26.0
Σελίδες:
168
Χρώμα:
Έγχρωμο (ΕΓΧ)
Μετάφραση:
Σάββας Αργυρού
Πρωτότυπος τίτλος:
Death of Superman (DC Comics, 1993)
Προέλευση:
Αμερικανική
ISBN:
9789604977581
Ομαδοποίηση:

tn_DEATHSUPERMAN_0001.jpg tn_DEATHSUPERMAN_0001z.jpg

 

 

Ο ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΕΠΕΣΕ! Ο ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ! 

 

:yahoo:  :yahoo:  :spidey_yeah_that:  :P 

 

 

Πρόκειται για την κλασική ιστορία που πρωτοκυκλοφόρησε το 1992 και τράβηξε τη διεθνή προσοχή. Υπολογίζεται μάλιστα ότι το τελευταίο τεύχος (Superman Vol.2 #75) που καταλήγει στο θάνατο του Superman πούλησε πάνω από 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα. Από το τεύχος αυτό είναι και το εμβληματικό εξώφυλλο που επέλεξε η Anubis για την ελληνική έκδοση. :best:

 

Λίγα λόγια για την ιστορία. Φαινομενικά από το πουθενά εμφανίζεται ένα τεράστιο, υπερανθεκτικό και ταχύτατο τέρας που άγνωστο με ποια κίνητρα διασχίζει την Αμερική σπέρνοντας τον όλεθρο και την καταστροφή. Τα ΜΜΕ το βαφτίζουν Doomsday και οι πρώτοι που θα κληθούν να το σταματήσουν είναι τα μέλη της Justice League. Όμως ο μόνος που φαίνεται να έχει πιθανότητες ενάντια στον νέο αυτό αντίπαλο είναι ο ίδιος ο Superman. Η επική μάχη των δύο αντιπάλων κορυφώνεται στη Μετρόπολις με τα γνωστά αποτέλεσματα που φανερώνει και ο τίτλος... :D

 

Προσωπική γνώμη, η ιστορία δεν είναι κάτι ιδιαίτερο. Γνωρίζεις από την αρχή το τέλος :P και είναι και ιστορία 20 χρόνων, κάτι που φαίνεται σε αρκετά σημεία. Πρόκειται βέβαια για μια ιστορία ορόσημο και την προτείνω για καθαρά συλλεκτικούς λόγους. 

Κατά τ'άλλα η έκδοση της Αnubis είναι στα γνωστά καλά στάνταρ της εταιρίας και μάλιστα με την αμφιλεγόμενη τακτική κάποιων βιβλιοπωλείων προσφέρεται και σε τιμή χαμηλότερη από την αντίστοιχη αμερικάνικη έκδοση. 

  • Like 32
Link to post
Share on other sites

Επιτέλους έκανε κάποιος την παρουσίαση. Εξαιρετική και μπράβο. :best:

 

Να συμπληρώσω μόνο ότι η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε στη Ελλάδα το 1995, στη σειρά Superman Ο άνθρωπος ατσάλι, από την "Πέργαμος", στην οποία περιλαμβάνεται και η συνέχεια με την "ανάστασή" του.

Πολύ καλή ιστορία με επίσης πολύ καλό σχέδιο.

 

:valtnino:

  • Like 22
Link to post
Share on other sites

Την ιστορια την εχω πρωτοδιαβασει κι εγω απο τις εκδοσεις Περγαμος, μπορω να πω οτι προκειται

για πολυ καλη ιστορια αν και φαινεται η ηλικια της. Πλεον εχω το Αμερικανικο tpb :nek:

Η συνεχεια της ιστοριας και η ανασταση του Superman δεν μου αρεσε και τοσο :down:

Θα το προτεινα ετσι κι αλλιως σε ολους τους φαν του ειδους, απλα πλεον με την νεα πολιτικη

της Ανουμπις στις τιμες :up: και σε συνδυασμο με την πολιτικη τον μεγαλων βιβλιοπωλειων

στις εκπτωσεις :down:  επιβαλλεται και ειναι πολυ συμφερουσα αγορα  :)

 

 

:beer:

  • Like 20
Link to post
Share on other sites

Aπο την εκδοση του 1995 που εχω κρατησει..

 

 

post-25951-0-17936200-1398598590_thumb.jpg

  • Like 20
Link to post
Share on other sites

Έχω δύο τεύχη από την Πέργαμος με το Reign of Supermen (το πρώτο και το τρίτο μέρος - τα ίδια εξώφυλλα), τα οποία με σημάδεψαν. Δεν κατάλαβα αρκετά πράγματα (θυμάμαι πόσο μπερδευόμουν με τον κοκκινογένη Luthor και την Supergirl matrix :P), αλλά ήταν ότι πρέπει για τον σκοτεινό κομικσονουμπά για να κολλήσει.

 

Αν προλάβω την τιμή με την έκπτωση, σίγουρη αγορά. :D

  • Like 20
Link to post
Share on other sites

παντως ειναι η πρωτη ιστορια που ενας τοσο γνωστος Ηρωας  ''τελειωνει'' ετσι.. (ασχετα που μετα κλασσικα τον ξαναβαλαν πισω στην ''δουλεια'')

  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Και προκάλεσε ντόμινο σε "θανάτους" χαρακτήρων, ενώ τα κόμικς του Σούπερμαν αφού αναστήθηκε, δε συνήλθαν ποτέ όσον αφορά τις πωλήσεις και τα σχετικά.

Μια απίστευτη παρωδία του όλου event είχε κάνει ο Max Landis, αν βαριέστε να διαβάσετε το event, δείτε το (περιέχει spoilers):

https://www.youtube.com/watch?v=0PlwDbSYicM
 

Να συμπληρώσω μόνο ότι η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε στη Ελλάδα το 1995, στη σειρά Superman Ο άνθρωπος ατσάλι, από την "Πέργαμος", στην οποία περιλαμβάνεται και η συνέχεια με την "ανάστασή" του.


+ είχε βγει αργότερα και σε τομάκι (βλ.παρουσίαση).

++ έχει γίνει και ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο Superman: Doomsday.

 

 

Όντως δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, εκτός από την ιστορική του σημασία...

Edited by DJO
  • Like 14
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...

Αντιγράφω και αρθράκι από την Καθημερινή:


07.06.2014

Κι όμως οι σούπερ ήρωες πεθαίνουν...

 

ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η σκισμένη μπέρτα του «ανθρώπου από ατσάλι» στο εξώφυλλο του κόμικ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
DAN JURGENS, JERRY ORDWAY
LOUISE SIMONSON, ROGER STERN
Ο θάνατος του Σούπερμαν
σχέδιο: Jon Bogdanove, Tom Grummet, Jackson Guice, Dan Jurgens
μετάφραση: Σάββας Αργυρού
εκδ.: Anubis, σελ. 170


Ο Doomsday ήρθε από το πουθενά. Και το μόνο που ζητάει είναι να σπείρει τον όλεθρο. Στο πέρασμά του καταστρέφει τα πάντα, χωρίς διακρίσεις, χωρίς λογική. Μοιάζει ανίκητος, ασταμάτητος. Προχωράει. Πίσω του η οδύνη. Στο διάβα του ένα αυτοκίνητο. Ο Doomsday το αρπάζει και το σηκώνει λες και είναι πούπουλο. Το εκσφενδονίζει στον ουρανό. Ο δύσμοιρος οδηγός αδυνατεί να πιστέψει αυτό που συμβαίνει: «Πρέπει να είμαι χίλια μέτρα ψηλά. Ολα δείχνουν τόσο ωραία από δω πάνω. Τόσο... πραγματικά. Τι έχω πάθει; Πρέπει να ξυπνήσω».

Ομως αντιλαμβάνεται πως δεν ζει όνειρο αλλά πραγματικό εφιάλτη. «Ω Θεέ μου, το αμάξι αρχίζει να πέφτει! Αυτό δεν είναι όνειρο. Θα πεθάνω». Κι όμως, έρχεται αυτός που τον αποκαλούν Ανθρωπο του Αύριο, ο τελευταίος γιος του Κρύπτον, ο Ανθρωπος από Ατσάλι: «Κύριε; Μη φοβάστε. Ολα θα πάνε καλά. Είμαι ο Σούπερμαν». Ο Σούπερμαν ακουμπάει το αυτοκίνητο στο έδαφος. Και συνεχίζει καταβάλλοντας μια τιτάνια προσπάθεια να σταματήσει τον Doomsday, στην πιο επίπονη περιπέτεια της ζωής του, που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες τον Δεκέμβριο 1992 και τον Ιανουάριο του 1993 και συλλέγεται σε ένα κλασικό πλέον γκράφικ νόβελ.

Ο τίτλος είναι ξεκάθαρος: «Ο θάνατος του Σούπερμαν», The Death of Superman, ωστόσο υπάρχει μια άρνηση παραδοχής του γεγονότος. Αφού αυτός είναι αδύνατον να πεθάνει.

Στο εξώφυλλο της έκδοσης, η σκισμένη κάπα με το γνώριμο S. Στις σκιές, φιγούρες που θρηνούν. Στο οπισθόφυλλο το έκτακτο παράρτημα της Daily Planet, της εφημερίδας όπου εργαζόταν ο Κλαρκ Κεντ, το γήινο καμουφλάζ του υπερανθρώπου. «Ο Σούπερμαν Νεκρός!» είναι ο κεντρικός τίτλος. Το τέλος για τον αναγνώστη είναι δοσμένο. Κι όμως, υπάρχει η αγωνία. Η ελπίδα ότι κάπως θα τα καταφέρει.

Σε αυτόν τον δυνατό επίλογο της ζωής του πρώτου σούπερ ήρωα των κόμικς, ένα έργο υπογεγραμμένο από μια πλειάδα δημιουργών, υφαίνεται το μεγαλείο Σούπερμαν σε μια εκκωφαντική περιπέτεια, ξέχειλη από δράση και ηρωισμούς. Οσο κι αν είναι απλοϊκό σεναριακά –ο Doomsday προχωρά και ο Σούπερμαν προσπαθεί να τον σταματήσει– το κόμικς μένει στην ιστορία ως αυτό στο οποίο ο Σούπερμαν πέθανε.

Η DC υπογραμμίζει την ανθρώπινη υπόσταση των σούπερ ηρώων της. Και τι πιο ανθρώπινο από τον θάνατο. Ο θάνατος είναι μέσα στο παιχνίδι της ζωής που επέλεξαν και τον αντιμετωπίζουν κάθε φορά σε κάθε περιπέτεια. Και κάποια στιγμή τον συναντούν.

Θα ήταν ανιαρό αν πάντα την έβγαζαν καθαρή. Ακόμη και ο Σούπερμαν. Ο οποίος μάλιστα έχει «ξαναπεθάνει». Ο Ανθρωπος από Ατσάλι, που πέρσι είχε την τιμητική του με γιορτές για τα 75 χρόνια ζωής και καινούργια ταινία, έχει γνωρίσει ξανά τον θάνατο στο σημαντικό γκράφικ νόβελ των Alan Moore και Curt Swan με τίτλο: «Τι απέγινε ο Ανθρωπος του Αύριο».

Ακολουθεί ο θάνατος του Μπάτμαν, που κι αυτός φέτος κλείνει τα 75 χρόνια ζωής (έχουν μόλις ένα χρόνο διαφορά) με εορταστικές εκδηλώσεις (όπως ο ορισμός από την DC της 23ης Ιουλίου ως παγκόσμιας ημέρας Μπάτμαν) και αναμένεται να αναμετρηθεί στον κινηματογράφο με τον Σούπερμαν. Το δεξιοτεχνικά δομημένο κόμικ «Τι απέγινε ο Σκοτεινός Ιππότης» των Neil Gaiman και Andy Kubert μας μεταφέρει στην κηδεία του Μπάτμαν. Και είναι όλοι εκεί, φίλοι και εχθροί, και όλοι στους επικήδειους λόγος τους διεκδικούν τη δόξα του να έχεις σκοτώσει τον Μπάτμαν.

 

 

superman9.gif

  • Like 13
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Οποτε σε αυτη την ιστορια μονο μεχρι τον θανατο του Σουπερμαν αναφερεται??

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Για την επιστροφή, υπάρχει και η σειρά της Πέργαμος.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Για την επιστροφή, υπάρχει και η σειρά της Πέργαμος.

το γνωριζω συλλεγω την σειρα περγαμος σουπερμαν, απλα ηθελα να ξερω μεχρι ποιο σημειο εχει το τευχος αυτο και αν αξιζει να το αγορασω για την συλλογη μου

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...

Άρθρο που δημοσιεύθηκε στο τεύχος 687 του περιοδικού Μπλεκ, τον Φεβρουάριο του 1993. Αθώες εποχές :)

 

post-10460-0-28986000-1406485019_thumb.jpgpost-10460-0-04607500-1406485025_thumb.jpg

  • Like 19
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Μολις διαβασα το εν λογω κομικς  κι εχω να πωω τα εξης .....

 

Η ιστορια ειναι εντελως ξαφνικη και τελειως ασυντονιστη σεναριακα με μεγαλα κενα και αφηνει ερωτηματικα για την προελευση του τερατος

 

Περα απο αυτα και περα απο το γεγονος του οτι ειναι απλα περιπετειες φαντασιας το συγκεκριμενο κομικς δειχνει μια πιο ρεαλιστικη και ανθρωπινη εικονα των σουπερ ηρωων

(επιτελους βλεπουμε σουπερ ηρωες να ματωνουν ενω συνηθως ηταν ατσαλακωτοι)

 

Στα της ιστοριας να τονισω οτι εμενα προσωπικα δεν με ενθουσιασε περα απο τον ιδιεταιρο τιτλο της που μου εφερε μια μεγαλη δοση περιεργιας και δεν νομιζω να την ξαναδιαβασω

Απο πλευρας σκιτσου μπορω να πω οτι εχω δει και πολυ καλυτερα

Με λιγα λογια περιμενα πολλα περισσοτερα σε σεναριακο επιπεδο

 

Συστηνεται μονο σε λατρεις του σουπερμαν

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

παιδιά το πρώτο τεύχος το αγόρασα κι εγώ .. Αλλά το θέλω 2-3 κόπιες ακόμη. Απο που μπορώ να το προμηθευτώ online ; 

Link to post
Share on other sites

Αν αναφέρεσαι στο επίτομο της Anubis, μπορείς να το βρεις στο σάιτ της, ή στα σάϊτ δάφορων βιβλιοπωλείων (Πρωτοπορεία, Πολιτεία, Public κλπ). Επειδή όμως μιλάς για πρώτο τεύχος, δεν ξέρω αν αναφέρεσαι στην έκδοση της Πέργαμος, οπότε αυτή θα την ψάξεις μόνο σε παλαιοπωλεία.

Η παρούσα έκδοση δεν βγήκε σε τεύχη αλλά σε τόμο.

 

:valtnino:

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 3 years later...

Τι μου άρεσε:

Η ιστορία - σενάριο που είναι πολύ διαφορετική,και ακόμη και ο καλός θα πεθάνει. Ο Doomsday και σαν σκίτσο αλλά και που προοδευτικά εμφανιζόταν το πρόσωπό του ύστερα από τις μάχες. Το σχέδιο που αν και παλιό δεν με δυσαρέστησε. Και τέλος οι τελευταίες σελίδες.. :clap2:

 

Τι δεν μου άρεσε:

Η Supergirl. Όλη η παρουσία της (και η απουσία της από τη μάχη) είναι γεμάτη ερωτηματικά. Ακόμη και η ξανάστροφη που τρώει και αλλάζει μορφή.

Η μετάφραση-διάλογοι όπου για να συστήσουν τους ήρωες έπρεπε να τους βάλουν να μας εξηγήσουν τι θα κάνουν στο επόμενο καρέ και πως-γιατί. (να πατήσω το κουμπι για να ενεργοποιήσω την ασπίδα μου για να μην φάω μπουνιά)

Η απουσία των γνωστών Justice League.Αυτοί που παρουσιάζονται μου είναι εντελώς άγνωστοι (αναφέρεται μόνο ο Flash)

 

Φαντάζομαι ότι κάποιες από τις απορίες μου, λύνονται στα τεύχη του ακολούθησαν ή προηγήθηκαν. Σε γενικές γραμμές πάντως μ'άρεσε και πιστεύω ότι είναι ένα must για τους fan! :beer5:

Edited by Pilgrim
  • Like 6
Link to post
Share on other sites
  • 9 months later...

Το είχα αγοράσει από τον πάγκο της Anubis στο Comicdom αλλά σήμερα ευκαίρησα να το διαβάσω. Σαν ιστορία δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο, 160 σελίδες ξύλο, αλλά μπορώ να πω ότι είχε την φάση του. Αυτό που με ξενέρωσε ήταν πόσο εύκολα "πέθανε" ο Σούπερμαν, νόμιζα ότι θα είναι κάτι πιο σύνθετο. Επίσης σαν έκδοση της Αnubis είναι τρομερά ημιτελής, θα έπρεπε να βγάλει και τις συνέχειες, δεν μαθαίνουμε ούτε για την ανάσταση του Σούπερμαν, ούτε για την προέλευση του Ντούμσντεϊ.

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Είναι σε διαφορετικά trades αυτά, οπότε έτσι και αλλιώς δεν θα μπορούσε να τα βάλει μέσα. Πάντως στα Ελληνικά έχουν βγει από την πέργαμος στο παρελθόν.

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 1 year later...

Σήμερα πήρα τον τόμο και θα κάνω μερικά σχόλια. Γενικά το σενάριο είναι λίγο (έως πολύ) προβληματικό :down:.

Το σχέδιο πολύ ξεπερασμένο(αφού είναι του 1992 όπως διάβασα παραπάνω).

Ο τρόπος που πεθαίνει ο Σούπερμανδεν ξέρω, κάκιστος θα έλεγα, γενικά δεν μου άρεσε η ιστορία σχεδόν καθόλου :NoNo:.

Κάτω του μετρίου θα έλεγα, ίσως βέβαια φταίει ότι είμαι περισσότερο ''Μαρβελικός'' και δή ''Σπαιντερμανικός'' :wow:

Βαθμολογία 4.5/10 :thinking:

Edited by spiderman
Link to post
Share on other sites

Γενικά σαν ιστορία όπως ανέφερα παραπάνω δεν λέει κάτι φοβερό. Έχει αυτή την τάση των 90s να παρουσιάζει μυώδεις κακούς (βλέπε Bane, Doomsday, Venom) και να τους βάζει να πλακώνονται με τους ήρωες. Παρ'όλα αυτά σαν σύμβολο ο Doomsday ίσως παρουσιάζει ένα παραπάνω ενδιαφέρον, αν θεωρήσουμε ότι ο Σούπερμαν ας πούμε εκπροσωπεί την ελπίδα, την ζωή ενώ ο Ντούμσντεϊ τον αναπόφευκτο θάνατο. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 3 months later...

Άλλο ένα graphic novel που βρέθηκε από σπόντα στα χέρια μου μέσω των Anubis boxes.
Το είχα διαβάσει και μικρός στα τευχάκια της Πέργαμος αλλά δεν το πολυθυμόμουν. Θυμόμουν γενικά κι αόριστα ότι μου φάνηκε εντυπωσιακό, αλλά όχι κάτι το ουάου :)
Ξαναδιαβάζοντάς το, πιο ώριμος πλέον, έχω περίπου την ίδια άποψη. Και μάλιστα ελαφρώς χειρότερη.
Ούτε πια τόση εντύπωση μου έκανε.
Ναι εντάξει, το τέλος είναι συγκινησιακά φορτισμένο, αλλά όλο το υπόλοιπο story είναι ένα διαρκές ξύλο μ΄ένα πλάσμα που εμφανίζεται απ΄το πουθενά και καταστρέφει τα πάντα χωρίς λόγο.
Υποτυπώδες σενάριο που τραβήχτηκε απ΄τα μαλλιά και κατάφερε να επεκταθεί σε 7 τεύχη, ενώ θα μπορούσε άνετα να χωρέσει ακόμα και σε ένα.
Πολύ εμπορικό :thinking:
Τέλος πάντων. Διαβάζεται, διασκεδαστικό είναι. Καταλαβαίνω και τη σημαντικότητά του (να σκοτώνεις έναν απ΄τους διασημότερους υπερήρωες θέλει κότσια), αλλά προσωπικά δεν το κατατάσσω στα καλύτερα κόμικς με Σούπερμαν που έχω διαβάσει :)


PS: Αλήθεια, ο νεαρός Λεξ ζευγάρι με τη Σούπεργκερλ; Τι φάση;

Έχω χάσει πολλά μου φαίνεται :lol:

  • Like 6
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
40 λεπτά πριν, Laz33 είπε:

Έχω χάσει πολλά μου φαίνεται :lol:

Γενικά πολλά από αυτά δεν ισχύουν πάντως ;):)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

92-93 ήμουν φοιτητής στην ΟΥΖΑ. Είχε γίνει με το θέμα ο κακός χαμός. Είμαστε στην προ μαζικού ίντερνετ εποχή. Unix, usenet και bulletin boards. Ούτε yahoo υπήρχε, ούτε τίποτα. Εκείνη την εποχή βγήκε και το mosaic, ο πρώτος browser όπως τους αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Ως εκ τούτου η πληροφόρηση ερχόταν είτε από ράδιο/τηλεόραση, είτε από εφημερίδες/περιοδικά. Τα κόμικ δεν έφταναν μέχρι εκεί. :) Μόνο στον εξειδικευμένο τύπο. Ε, αυτή εδώ  η φάση it made the news. O ορισμός "it made the news". Όχι σαν τα 15 δευτερόλεπτα διασημότητας που ισχύουν σήμερα :lol: Το δε Superman 75 είχε πουλήσει τα άντερά του. Επειδή δεν ήμουν πυροβολημένος ακόμα, δεν πήρα την πρώτη έκδοση. Μέσα στη μαύρη σακούλα. Μέχρι να φτάσω στο κομιξομάγαζο της γειτονιάς μου, είχαν φύγει τα πρώτα :D Και φυσικά μετά είχαν πέσει οι ατέρμονες συζητήσεις (όπως τις έζησα διαβάζοντας το Wizard. Ο εξειδικευμένος τύπος που λέγαμε) για το άμα μειώνεται η συλλεκτική αξία του κόμικ άμα σκίσεις τη σακούλα μπλαμπλαμπλα. Ήταν όντως η εποχή με τα μεγάλα μούσκουλα (όπως ειπώθηκε πιο πάνω), ζήτω ο Liefield με τα ποντίκια πάνω στα ποντίκια που είναι πάνω σε ποντίκια (ακόμα και σε τρίχες+νύχια), ζήτω η πρώιμη Image. Ήταν όμως και η εποχή της δηθενιάς. Πεντακόσια διαφορετικά εξώφυλλα, ολογράμματα, καρτούλες (άρα μέσα σε σακουλάκι το κόμικ), τεύχη με αριθμό 0, τεύχη με αρνητικό αριθμό, τεύχη με -100.000 στον αριθμό και άλλες τέτοιες αηδίες :D (δεν θυμάμαι πότε ακριβώς συνέβη τι ακριβώς, αλλά κάπου εκεί ξεκίνησαν όλα αυτά). Τώρα που το σκέφτομαι κάπου εκείνες τις χρονιές γενικώς ξεκίνησε και η αηδία με τη συλλεκτικότητα των ελληνικών κόμικ και δη του Κόμιξ :D Anyhow. Εκείνη την εποχή ασχολούμουν με DC. Έψαχνα να βρω την γοητεία των Σούπερμαν του Ψαρόπουλου ή των Marvel του Καμπανά. Οπότε την παρακολουθούσα αυτή εδώ τη σειρά. Δεν τα φχαριστιόμουν, αλλά νταξ. Άμα ήθελες Σουπερμαν, αυτά βγαίναν εκείνη τη στιγμή. 

 

Τόσο φόλα κόμικ ανάθεμα κι άμα εχω ξαναδιαβάσει. Φόλα. Βλέπω μέσα στα χρόνια να μνημονεύεται αυτό εδώ ως μια από τις εμβληματικές ιστορίες του Σούπερμαν και αναρωτιέμαι πόσα κιλά σκ@τά κουβαλάνε στο κεφάλι όσοι το λένε :lol: Νταξ. Γερνώντας το δικαιολογώ αυτό ως ένα "το διάβασαν μικροί, τους έκανε εντύπωση, τους έμεινε" :) Άπειρα τα ηλίθια κόμικ που αρέσουν σε εμένα καθαρά γιατί τα διάβασα μικρός και με εντυπωσίασαν τότε :) Στην τελική, άπειρα και τα κόμικ και τα καρτούν που βγαίνουν σήμερα, που έχουν πιτσιρικάδες ως target group και προφανώς δεν κάνουν σε εμένα :) Αλλά ενθουσιάζουν αυτούς :) Ποτέ μου λχ δεν κατάλαβα το appeal των Pokemon. Ήταν ακόμα η εποχή που έψαχνα την γοητεία των τηλεοπτικών κινουμένων σχεδίων. Και προφανώς δεν καταλάβαινα τι ήταν αυτό το πράγμα. Ω θαύμα. Δεν ήμουν 6 ετών! Θαύμα! Θαύμα! :lol: Επειδή βέβαια το emotional IQ μου είναι πρακτικά ανύπαρκτο, μου πήρε κάτι δεκαετίες για να το χωνέψω αυτό το σκέλος :) 

 

Λόγω κεκτημένης ορμής και όπως δεν υπήρχε το σημερινό διαδεδομένο ίντερνετ για να μάθω τι συνέβη μετά, συνέχισα να τα αγοράζω. Βίωσα λοιπόν τους πολλούς, βίωσα τις δικαιολογίες φυστίκι, βίωσα και το μακρύ μαλλί και τα διαφορετικά χρώματα στη στολή διότι έπρεπε να τον κάνουμε κουλ, χιπ και δεν συμμαζεύεται. Ίδια συναισθήματα με τα σνήκερς στα ανηψάκια των disneoχαρακτήρων :D Στην τελική και το Goof Troop ίδιας εποχής είναι :D Στο τέλος αηδίασα πλήρως και ξαπέστειλα την DC εκεί που δεν πιάνει μελάνι :) 

 

Την ίδια εποχή είχαμε και την έλευση του Bane. Πρώτα σε ένα "ύπουλο" τεύχος που απλώς πρόσθετε έναν ακόμα κακό (που το αγόρασα διότι αγόρασα πολλά πράγματα τότε... μέχρι και Legionnaires. And if you know what that is, I pity you :lol: ) Και αυτή η φάση έφτασε στις ειδήσεις. Επ'ουδενί όμως στην έκταση του θανατου του Σούπερμαν. 

 

Τι είχαμε μέχρι τότε πρακτικά από θανάτους? Εάν δεν μου διαφεύγει κάτι, μιλώντας μόνο με σοβαρές περιπτώσεις με τις οποίες ασχολούνταν οι καμμένοι, τότε είχαμε τον θάνατο της Gwen Stacey, τον θάνατο του Captain Marvel και τον θάνατο της Jean Grey. Και αυτά μέσα σε βάθος δεκαετιών. Όπου η Jean Grey είχε ξανααναστηθεί :) Πρώτα ως κλώνος και μετά μέσα στο X-Factor. Δικαιολογίες και story line κουκουρούκου. :) Αλλά νταξ. Γι'αυτό και όλοι (νομιζω) σταματάν να μνημονεύουν ως εξαιρετικά τα X-Men στο 199. :) Ωραίος στρογγυλός αριθμός το 200 για να πεις "και μετά αρχίσαν οι π@π@ριές" :lol: Κάπως έτσι και εδώθε λοιπόν. Event για το event και μετά μπάλωμα κουκουρούκου.

 

Το ότι ήταν marketing gimmick το είχε πει πολύς κόσμος από τότε. Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει :D 

Ω γουελ. Εν κατακλείδι. Μάπα κόμικ, μάπα story line. Εκτός άμα το διαβάσεις πιτσιρικάς. Άρα πολύ συγκεκριμένο το target group του. Για τους άλλους, 30 χρόνια μετά, όταν έχεις δει τους πάντες να πεθαίνουν, και να ξαναέρχονται, τόσο μέσα σε κάτι χιλιάδες κόμικ που έχουν βγει έκτοτε, όσο και στις 10-20-30 ταινίες που έχουν βγει έκτοτε, ε... Παρόμοια συναισθήματα και στον κινηματογράφο, τώρα που το σκέφτομαι. Όπου στην DC απλά δεν χώραγε ο νους σου ότι θα καθαρίσουν οριστικά τον Σούπερμαν. Ήταν και μάπα η ταινία, οπότε... Ενώ στη Μάρβελ μπορούσες να πιστέψεις ότι θα φάνε τους μισούς. Και δεν ήταν μάπα η ταινία. Μετά υπήρξε μια χ έκπληξη όταν ξαναφέραν κόσμο (δεν έπαιρνα όρκο ότι θα τους έφερναν. μπορούσα να "δω" ότι δεν θα τους επαναφέρουν). Αλλά άμα ξαναφάνε τους μισούς, ε, μετά θα θεωρούμε πολύ πιθανό ότι θα τους ξαναφέρουν. Το novelty έχει πάει περίπατο :) Αλλά ήταν σωστή η εκτέλεση σε αυτές τις ταινίες. Ενώ σε αυτό εδώ το κόμικ η εκτέλεση ήταν μάπα. Δεν πίστεψαν ότι ο ήρωας είχε φτάσει στο τέλος του, άρα πρέπει να δώσουμε ένα σωστό send off. Και δεν το έδωσαν σε κάποιο μαμάτο δημιουργό για να το κάνει. Σε αντιδιαστολή λχ στο Crisis on Infinite Earths (που ήταν ή το πρώτο ή από τα πρώτα σοβαρά ολικά reboots), πίστευαν στο ότι "η κατάσταση έφτασε στο τέλος της, πάμε να τα αλλάξουμε όλα" (δεν ήταν απλά ένα marketing gimmick) και έδωσαν τον Σούπερμαν σε έναν all time Top 10 δημιουργό (είτε πίστευαν τότε πως ήταν τέτοιος, είτε έγινε all time Top 10 διότι έκανε πράγματα σαν το Whatever happened to the man of tomorrow) και είχαμε ένα κόσμημα :) Και όπως το σκέφτομαι και η κατάσταση στις Μαρβελοταινίες πήγαζε από αληθινές σκέψεις και όχι από marketing tricks. Έχουν μεγαλώσει όλοι οι ηθοποιοί και προφανώς κάπως θα πρέπει να αλλάξει η κατάσταση. Είτε με ολικό reboot, είτε σκοτώνοντας κάποιους :) 

 

το μάμησα και ψόφησε. Πάλι καλά που υπάρχει και ένα χ σπάσιμο σε παραγράφους :) αυτά. τα ολίγα και τα λακωνικά. αγάπη μόνο σε όποιον τα διάβασε όλα. και να πας σε ψυχίατρο μεγάλε. άκου τον θείο Νίκο... :) 

 

:cheers5: 

  • Like 9
  • Respect 1
Link to post
Share on other sites

Aυτό με τους διαφορετικούς σεναριογράφους ξέχασα να το αναφέρω.
Πριν το διαβάσω αναρωτιόμουν πόση συνοχή μπορεί να έχει μια ιστορία που την ξεκινάει ένας και τη συνεχίζει άλλος, μετά παράλλος, μετά επιστρέφει ο ένας κ.ο.κ.
Όμως κατά περίεργο λόγο δεν ένιωσα ότι αλλάζουν οι συγγραφείς.
Θα μου πεις σιγά το ψαγμένο σενάριο που θα δυσκολευτεί κάποιος να το συνεχίσει :lol:

Κατά τ΄άλλα νομίζω δόθηκε μεγαλύτερη αξία απ΄όση έπρεπε σ΄αυτό το έργο.
Σκέψου, το έχω δει σε ουκ ολίγες λίστες με τα top Superman comics.
Αν ήταν το 1ο Superman που διάβαζα θα έλεγα "αν αυτό είναι απ΄τα καλύτερα, τα άλλα πως θα είναι;"
 

ok το πήρα τώρα, τι να κάνω; Πιάνει λίγο χώρο(και η αλήθεια είναι δεν έχω πολύ) αλλά δεν πειράζει.

Σε 1-2 χρόνια που ο ανηψιός μου θα πάει Γυμνάσιο θα το ξεφορτωθώ του το δώσω να περάσει ευχάριστα την ώρα του :lol:

  • Like 6
  • Funny 1
Link to post
Share on other sites

Το είχα διαβάσει μικρός από τις εκδόσεις Πέργαμος και με είχε σημαδέψει. Στην Αμερική η ιστορία είχε ολοκληρωθεί σε δέκα μήνες περίπου, διότι κυκλοφορούσαν τέσσερα τεύχη Σούπερμαν κάθε μήνα. Εδώ όμως κυκλοφορούσε μόνο ένα τεύχος τον μήνα, με αποτέλεσμα τα σαράντα συνολικά τεύχη να δημοσιευθούν σε τρία χρόνια και κάτι!!! Γι αυτό και είχα πειστεί ότι ο Σούπερμαν όντως πέθανε και ότι οι αντικαταστάτες του θα παραμείνουν μόνιμοι στον τίτλο:)

Πιστεύω ότι ο βασικός λόγος που η ιστορία σήμερα δεν συγκινεί, είναι επειδή όλοι ξέρουν τι θα γίνει στο τέλος. Ναι, ο Σούπερμαν θα επιστρέψει, αφού υπάρχουν τόσες άλλες ιστορίες και κόμικς που πρωταγωνιστεί. Είναι ξεκάθαρο!

Θυμάμαι πάντως και τα (εξαιρετικά) επεισόδια Hereafter, από τη σειρά κινουμένων σχεδίων της Λεγεώνας των Υπερηρώων. Κατόρθωσαν σε δύο επεισόδια να δώσουν μία αρτιότερη εκδοχή του θανάτου του Σούπερμαν. Διατήρησαν επίσης με μαεστρία την ψευδαίσθηση ότι όντως ο Σούπερμαν πέθανε, αποκαλύπτοντας την αλήθεια μόλις ο θεατής αρχίζει να την υποψιάζεται.

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
On 7/10/2019 στο 1:44 ΜΜ, Laz33 είπε:

PS: Αλήθεια, ο νεαρός Λεξ ζευγάρι με τη Σούπεργκερλ; Τι φάση;

Έχω χάσει πολλά μου φαίνεται :lol:

Πάνε πολλά χρόνια που το 'χα διαβάσει απ' την "Πέργαμος Εκδοτική" αλλά νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ακόμη και μέσα στο story arc αυτό ότι εκείνη δεν είναι Κρυπτόνια! Φαίνεται απ' τη μάχη που η ίδια δίνει με τον Doomsday. Ουσιαστικά πρόκειται για την Matrix, προϊόν εργαστηρίου. Του δικού του εργαστηρίου, φυσικά. :)

  • Like 2
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.