Jump to content

Νέα VS Παλιά Disney


Recommended Posts

Άσχετα από το κλείσιμο του ελληνικού Μίκυ Μάους και των άλλων εκδόσεων Ντίσνεϋ, για μένα προσωπικά το Μίκυ Μάους έχει πεθάνει. Διότι πέθαναν και οι μεγάλοι Ιταλοί καλλιτέχνες, ή είναι πολύ μεγάλοι στην ηλικία πια. Μιλάω για τους Ρ. Σκάρπα, Τζ. Μπατίστα Κάρπι, Λ. Γκάτο, Καβατσάνο και άλλοι. Είχα να πάρω Μίκυ Μάους και Κλασικά από το 1987. Ξαναπήρα το 2011 και τρελλάθηκα, έπαθα σοκ με την κακοτεχνία των επιγόνων, και έκτοτε βάλθηκα να μαζεύω από παλαιοπωλεία και περίπτερα ό,τι έχει απομείνει από τους μεγάλους δασκάλους, μέχρι περίπου το 1999, 2000 κάπου εκεί, όπου και σταμάτησαν πια οι παλιές καλές ιστορίες και άρχισαν οι βλακείες με Τζούνιορ Ντακ, Ντοναλντ και καλά σούπερ ήρωα, ιστορίες Φέθρυ με το κιλό ξαφνικά, Μίκυ Μάους Σέρλοκ Χολμς και γενικώς πλήρης παρακμή. Για να μη μιλήσω για τα χοντρά περιγράμματα, το κακό σχέδιο, το ιλλουστρασίον χαρτί φυλλαδίου Pizza Hut, από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Βλέπω αυτη την υπέροχη σειρα που θα κυκλφορήσει στην Ιταλία και μελαγχολώ.

  • Like 17
Link to post
Share on other sites
  • Replies 90
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Μπορεί να παρασύρθηκα ως προς την περίοδο στην οποία αναφέρεται ο φίλος "Μέταλλο τού Ρήνου" αλλά αυτό δεν αλλάξει την ουσία τού ποστ μου. Υπάρχουν δυο δρόμοι:   Ο ένας είναι να σταματήσεις στην εποχ

Κατ αρχας Τρυφωνα ο ανθρωπος αναφερει μαλλον σε μπερδεψε η αλλη ημερομηνια, που εδωσε στην αρχη. Δεν ειναι δηλαδη, απαξιωση 25ετιας-30ετιας, αλλα μιας δεκαετιας περιπου. Μιλαμε για μεχρι τα τευχη 19

Άσχετα από το κλείσιμο του ελληνικού Μίκυ Μάους και των άλλων εκδόσεων Ντίσνεϋ, για μένα προσωπικά το Μίκυ Μάους έχει πεθάνει. Διότι πέθαναν και οι μεγάλοι Ιταλοί καλλιτέχνες, ή είναι πολύ μεγάλοι στη

Posted Images

Πολύ απαξιωτική και ισοπεδωτική η ετυμηγορία σου φίλε. Δεν ξέρω την ηλικία σου αλλά έτσι, ελαφρά τη καρδία, διαγράφεις με μια μονοκοντυλιά και βγάζεις σκάρτο ό,τι κυκλοφόρησε την τελευταία 25ετία ή 30ετία; Ασφαλώς έχουν λείψει οι μεγάλες μορφές που αναφέρεις, αλλά και σήμερα δημιουργούνται ενδιαφέρουσες ιστορίες, όπως και τα παλιά χρόνια φτιάχνονταν και άθλιες. Εν πάση περιπτώσει το θέμα σηκώνει συζήτηση κι αυτή τη στιγμή είμαι λίγο κουρασμένος για να την κάνω. 

  • Like 15
Link to post
Share on other sites

Πολύ απαξιωτική και ισοπεδωτική η ετυμηγορία σου φίλε. Δεν ξέρω την ηλικία σου αλλά έτσι, ελαφρά τη καρδία, διαγράφεις με μια μονοκοντυλιά και βγάζεις σκάρτο ό,τι κυκλοφόρησε την τελευταία 25ετία ή 30ετία; Ασφαλώς έχουν λείψει οι μεγάλες μορφές που αναφέρεις, αλλά και σήμερα δημιουργούνται ενδιαφέρουσες ιστορίες, όπως και τα παλιά χρόνια φτιάχνονταν και άθλιες. Εν πάση περιπτώσει το θέμα σηκώνει συζήτηση κι αυτή τη στιγμή είμαι λίγο κουρασμένος για να την κάνω. 

Κατ αρχας Τρυφωνα ο ανθρωπος αναφερει

 

μέχρι περίπου το 1999, 2000 κάπου εκεί, όπου και σταμάτησαν πια οι παλιές καλές ιστορίες και άρχισαν οι βλακείες

μαλλον σε μπερδεψε η αλλη ημερομηνια, που εδωσε στην αρχη. Δεν ειναι δηλαδη, απαξιωση 25ετιας-30ετιας, αλλα μιας δεκαετιας περιπου. Μιλαμε για μεχρι τα τευχη 1900-2000, και συμφωνω απολυτα μαζι του, σ ολα του τα γραφομενα, αλλά και ειδικοτερα στις χρονολογιες που ανεφερε για το μικυ μαους,

μεχρι εκει ηταν πολυ καλα τα πραγματα στο Μικυ Μαους. Μετα, το γυρισαμε στους τζουνιορ ντακ φεθρυ πρακτορας ντοναλντ και τριχες κατσαρες.

 

Επιπλεον, μαζι με τους νεους καλλιτεχνες, εισηχθη υπερβολικα και το νεο στοιχειο, των εξωγηινων, των σουπερ ουαου οπλων, των ρομποτ, γενικα ενα "νεοκουλτουρέ" πραγμα, το οποιο αν και νεοτερος, στα δικα μου ματια ποτε δε καθησε με θετικοτητα. Καποια πραγματα δεν κολλανε , ε ετσι και (για μενα) οι ρομποτοεξωγηινοτεχνολογικοι νεωτερισμοι δε συμβαδιζουν με τους ηρωες της Ντισνευ.

 

Γενικα η Ιταλικη Σχολη (που ειναι κυριως υπευθυνη για τις ιστοριες που εμπαιναν σε ΜΜ, Ντοναλντ, Κλασικα) πηρε εναν αλλο δρομο απο τον εκπληκτικο που ειχε παλαιοτερα, και εμενα προσωπικα με αφησε αδιαφορο, άλλους ξερω οτι τους ξετρελανε το νεο σχεδιαστικο στυλ, και οι διαφορες προσθηκες. Μαλλον επρεπε σωνει και καλα να συμβαδισει με τις τεχνολογικες αλλαγες της εκαστοτε εποχης, ωστε να προσελκυσει τις νεες γενιες αναγνωστων.

  • Like 19
Link to post
Share on other sites

Άσχετα από το κλείσιμο του ελληνικού Μίκυ Μάους και των άλλων εκδόσεων Ντίσνεϋ, για μένα προσωπικά το Μίκυ Μάους έχει πεθάνει. Διότι πέθαναν και οι μεγάλοι Ιταλοί καλλιτέχνες, ή είναι πολύ μεγάλοι στην ηλικία πια. Μιλάω για τους Ρ. Σκάρπα, Τζ. Μπατίστα Κάρπι, Λ. Γκάτο, Καβατσάνο και άλλοι. Είχα να πάρω Μίκυ Μάους και Κλασικά από το 1987. Ξαναπήρα το 2011 και τρελλάθηκα, έπαθα σοκ με την κακοτεχνία των επιγόνων, και έκτοτε βάλθηκα να μαζεύω από παλαιοπωλεία και περίπτερα ό,τι έχει απομείνει από τους μεγάλους δασκάλους, μέχρι περίπου το 1999, 2000 κάπου εκεί, όπου και σταμάτησαν πια οι παλιές καλές ιστορίες και άρχισαν οι βλακείες με Τζούνιορ Ντακ, Ντοναλντ και καλά σούπερ ήρωα, ιστορίες Φέθρυ με το κιλό ξαφνικά, Μίκυ Μάους Σέρλοκ Χολμς και γενικώς πλήρης παρακμή. Για να μη μιλήσω για τα χοντρά περιγράμματα, το κακό σχέδιο, το ιλλουστρασίον χαρτί φυλλαδίου Pizza Hut, από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Βλέπω αυτη την υπέροχη σειρα που θα κυκλφορήσει στην Ιταλία και μελαγχολώ.

 

 

Πολύ απαξιωτική και ισοπεδωτική η ετυμηγορία σου φίλε. Δεν ξέρω την ηλικία σου αλλά έτσι, ελαφρά τη καρδία, διαγράφεις με μια μονοκοντυλιά και βγάζεις σκάρτο ό,τι κυκλοφόρησε την τελευταία 25ετία ή 30ετία; Ασφαλώς έχουν λείψει οι μεγάλες μορφές που αναφέρεις, αλλά και σήμερα δημιουργούνται ενδιαφέρουσες ιστορίες, όπως και τα παλιά χρόνια φτιάχνονταν και άθλιες. Εν πάση περιπτώσει το θέμα σηκώνει συζήτηση κι αυτή τη στιγμή είμαι λίγο κουρασμένος για να την κάνω. 

 

 

Κατ αρχας Τρυφωνα ο ανθρωπος αναφερει

μαλλον σε μπερδεψε η αλλη ημερομηνια, που εδωσε στην αρχη. Δεν ειναι δηλαδη, απαξιωση 25ετιας-30ετιας, αλλα μιας δεκαετιας περιπου. Μιλαμε για μεχρι τα τευχη 1900-2000, και συμφωνω απολυτα μαζι του, σ ολα του τα γραφομενα, αλλά και ειδικοτερα στις χρονολογιες που ανεφερε για το μικυ μαους,

μεχρι εκει ηταν πολυ καλα τα πραγματα στο Μικυ Μαους. Μετα, το γυρισαμε στους τζουνιορ ντακ φεθρυ πρακτορας ντοναλντ και τριχες κατσαρες.

 

Επιπλεον, μαζι με τους νεους καλλιτεχνες, εισηχθη υπερβολικα και το νεο στοιχειο, των εξωγηινων, των σουπερ ουαου οπλων, των ρομποτ, γενικα ενα "νεοκουλτουρέ" πραγμα, το οποιο αν και νεοτερος, στα δικα μου ματια ποτε δε καθησε με θετικοτητα. Καποια πραγματα δεν κολλανε , ε ετσι και (για μενα) οι ρομποτοεξωγηινοτεχνολογικοι νεωτερισμοι δε συμβαδιζουν με τους ηρωες της Ντισνευ.

 

Γενικα η Ιταλικη Σχολη (που ειναι κυριως υπευθυνη για τις ιστοριες που εμπαιναν σε ΜΜ, Ντοναλντ, Κλασικα) πηρε εναν αλλο δρομο απο τον εκπληκτικο που ειχε παλαιοτερα, και εμενα προσωπικα με αφησε αδιαφορο, άλλους ξερω οτι τους ξετρελανε το νεο σχεδιαστικο στυλ, και οι διαφορες προσθηκες. Μαλλον επρεπε σωνει και καλα να συμβαδισει με τις τεχνολογικες αλλαγες της εκαστοτε εποχης, ωστε να προσελκυσει τις νεες γενιες αναγνωστων.

Οπως αλλαζουν οι καιροι και γινονται "hi-tech", ετσι πρεπει να μεταβληθει και το προιον σου.

Αν θες νεους αναγνωστες γινεσαι "hi-tech", αν οχι μενεις με τους ηδη υπαρχοντες και ενα ελαχιστο

ποσοστο νεων αναγνωστων και περιμενεις, τι περιμενεις;

 

Περιμενεις να σε κερδισει ο χρονος ο πανδαματωρ. Αυτα. :)

Edited by batigoal
  • Like 11
Link to post
Share on other sites

....και περιμενεις, τι περιμενεις;

να :papas: ;;;;;;;;;

 

 

 

χαχαχα :P

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

να :papas: ;;;;;;;;;

 

 

 

χαχαχα :P

:yes:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Υγ. Βλεπω τα τοπικ με τα Ντισνευ τα παρακολουθεις ανελειπως :lmao:

  • Like 13
Link to post
Share on other sites

Υγ. Βλεπω τα τοπικ με τα Ντισνευ τα παρακολουθεις ανελειπως :lmao:

 

τα καλυτερα τοπικ για χαβαλέ χαχα :angel:

 

υγ. :banana:

  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Μπορεί να παρασύρθηκα ως προς την περίοδο στην οποία αναφέρεται ο φίλος "Μέταλλο τού Ρήνου" αλλά αυτό δεν αλλάξει την ουσία τού ποστ μου. Υπάρχουν δυο δρόμοι:

 

Ο ένας είναι να σταματήσεις στην εποχή τών Μεγάλων Δημιουργών, οι οποίοι, όπως όλοι οι δημιουργοί όλων τών χώρων τής τέχνης, της επιστήμης αλλά κι εμείς οι κοινοί άνθρωποι, υπόκεινται στον αμείλικτο και αδυσώπητο νόμο τής φθοράς και τελικά τής αποχώρησης από ττη ζωή ή έστω από την ενεργό δράση και να αγνοήσεις ή να υποτιμήσεις ό,τι δημιουργήθηκε από τους νεότερους. Την επιλογή αυτήν την αρνούμαι γιατί είναι αντίθετη προς έναν άλλο νόμο: Εκείνο τής εξέλιξης. Κι ακόμη παραβλέπει το γεγονός ότι μπορεί να υπάρξουν νεότεροι δημιουργοί ισάξιοι τών παλιών.

 

Ο άλλος είναι να παρακολουθείς την εξέλιξη και, χωρίς να πάψεις να απολαμβάνεις τις δημιουργίες τών Μεγάλων, να επιλέγεις τους καλύτερους από τους νέους ή/και τα καλύτερα έργα τών νέων.

 

Είναι γεγονός ότι στον κόσμο τών Ντίσνεϋ κόμικς τα τελευταία χρόνια το επίπεδο έχει πέσει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν δημιουργούνται αξιόλογες ιστορίες ή και σειρές. Μπορεί εμένα π.χ. να μην μου αρέσει ο Φέθρυ ούτε η σειρά με τους Πράκτορες ΠΑΠΙ, αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ ότι οι ιστορίες τής σειράς Μυστικός Πράκτωρ Ντόναλντ Ντακ ή ό,τι προλάβαμε να διαβάσουμε από την σειρά με τον ΡΚΝΑ, ο τόμος Το Αστρόπλοιο Μακ Ντακ, η Σειρά Σούπερ ΄Ηρωες και πολλές άλλες σειρές ή ιστορίες που δημοσιεύθηκαν τα τελευταία χρόνια κυρίως στο Μίκυ Μάους, όπως π.χ. το Μίκυ Σίτυ 20802, ο Κόσμος τού Μέλλοντος, οι Περιπέτειες τού Μίκυ Πόλο, το Φαινόμενο τής Πεταλούδας, Η λαίλαπα τών αιώνων, Ρεπόρτερ Γκούφυ και πολλές άλλες, είναι θαυμάσιες και απολαυστικές. 

 

Τέλος, εγώ τις ιστορίες με τον Τζούνιορ Ντακ - ή, έστω, τις περισσότερες από αυτές- τις βρίσκω εξαιρετικά χαριτωμένες.

 

΄Οσο για τον φίλο μου τον mr-d, θα του πω ότι η κατεδάφιση είναι πολύ πιο εύκολη από την οικοδόμηση.

Edited by tryfev
  • Like 25
Link to post
Share on other sites

Αυτές οι κατηγορίες κατά των επιγόνων είναι ατεκμηρίωτες μέχρι σημείου παραλογισμού. Ειδικά κάποια επιχειρήματα με κάποιες μικροαλλαγές είναι τέλεια κριτική για τους παλιότερους δημιοργους. Ας επικεντρωθούμε στο τι μας λείπει απ'τους παλιότερους και τι μας αρέσει απ'τους νεότερους.

 

Δεν θέλω να επεκταθώ, γιατί θεωρώ ότι η πηγή των περισσότερων διαφωνιών είναι η νοσταλγία, ένα είδος μαζικής παράνοιας, που καταστρέφει την κριτική σκέψη. Θα πω απλώς ότι:

 

-Απ'τους παλιότερους δημιουργούς μου λείπει η αίσθηση ενός συγκεκριμένου τύπου περιπετειών στυλ Ιντιάνα Τζόουνς. Ειδικά όταν βασίζονταν σε αληθοφανή στοιχεία, στοιχείο σχεδόν αποκλειστικό σε Ρόσα και Μπάρκς. Δημιουργοί όπως ο Σκάρπα ξεκίνησαν την μόδα οι περιπέτειες να βασίζονται σε αόριστα μέρη και πολιτισμούς, που καλά κρατεί ακόμα και σήμερα. Γι'αυτό και οι περισσότερες προσπάθειες για τέτοιες περιπέτειες σήμερα είναι αναξιόλογες.

 

-Στους νεότερους δημιουργούς μου αρέσει το γεγονός ότι παίρνουν το σενάριο πολύ πιο σοβαρά, ακόμα και σε κωμικές περιπέτειες. Δεν θυμάμαι ούτε μια νεότερη ιστορία που είδα σεναριακή τρύπα και είπα "Ε, δεν βαριέσαι; Κόμικξς είναι." Α, και επίσης είναι αξιόλογοι σχεδιαστές, σε αντίθεση με τους παλιότερους.

  • Like 17
Link to post
Share on other sites

΄Οσο για τον φίλο μου τον mr-d, θα του πω ότι η κατεδάφιση είναι πολύ πιο εύκολη από την οικοδόμηση.

 

εγω θα πρότεινα  στον φιλο tryfev να μπει κ σε κανα αλλο τοπικ περα απο τα disney να δει και λιγο οικοδόμηση :)

  • Like 1
  • Sad 1
Link to post
Share on other sites

Ήθελε να σου πει ευγενικά ότι δεν προσφέρεις κάτι παραγωγικό στην συζήτηση.

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Ήθελε να σου πει ευγενικά ότι δεν προσφέρεις κάτι παραγωγικό στην συζήτηση.

 

αυτα που γραφω ειναι τοσο σχετικα με τον τιτλο του τοπικ οσο κ τα δικα σας :)

  • Like 1
  • Neutral 1
Link to post
Share on other sites

Ας μεταφέρει κάποιος τις δημοσιέυσεις αυτές σε νέο θέμα, γιατί η συζήτηση είναι ενδιαφέρουσα κι εδώ έχουμε ξεφύγει ελαφρώς. :P

 

 

Αν κι εγώ θεωρώ υπερβολική την κριτική (δε μου αρέσει ο αφορισμός), ο Rheinmetall και ο christs θίγουν κάποια ενδιαφέροντα ζητήματα :

1.Αλλαγή στο σχεδιαστικό στυλ: Πράγματι το στυλ των Ιταλών ήταν πάντα λίγο πιο "παιχνιδιάρικο" (δεν μπορώ να βρω κατάλληλότερη λέξη να το εκφράσω) σε σχέση με το  πιο λιτό και "τακτοποιημένο" στυλ που είχαμε συνηθίσει στις περισσότερες ιστορίες, αλλά οι πιο σύγχρονοι το έχουν παρακάνει λίγο . Δε θα χαρακτήριζα το στυλ των ιστοριών τους (που έχουμε δει σε Μίκυ Μάους και ΚΟΜΙΞ κυρίως) "κακοτεχνία". Απλώς είναι κάτι διαφορετικό, το οποίο μπορεί σε άλλους να αρέσει και σε άλλους όχι. Εγώ που δεν έχω ιδέα από σχέδιο ( :(), μερικές φορές το βρίσκω λίγο κουραστικό, ενώ άλλες μου αρέσει αρκετά. Κάποιος άλλος μπορεί να το λατρεύει. Δέχομαι όμως ότι κάποιος που έχει χρόνια να διαβάσει περιοδικό Disney και πιάνει στα χέρια του ένα από τα πρόσφατα τεύχη παθαίνει πολιτισμικό σοκ.   :confuse:

 

2. Ιστορίες: Αν και πάλι θεωρώ υπερβολικό τον τρόπο έκφρασης, αντιλαμβάνομαι αυτό που θέλουν να πουν Rheinmetall και ο christs (με τη διαφορά ότι σε μένα αρέσουν πολύ οι ιστορίες του Τζούνιορ Ντακ :fiou: ) για την ποιότητα και το σενάριο των ιστοριών. Εγώ για παράδειγμα απογοητεύτηκα πολύ όταν είδα στο Μίκυ Μάους ιστορίες με τα ανίψια του Ντόναλντ να έχουν σε e-book το βιβλίο των μικρών εξερευνητών. :Ungry::trixes:   

 

Ωστόσο, όπως έγραψαν και οι tryfev, Tightwad, τόσο οι παλιοί όσο και οι νέοι έχουν δημιουργήσει από εκπληκτικό έως όχι και τόσο καλό υλικό. Ο καθένας επιλέγει τι του αρέσει.   :cheers3:

Edited by Mermigas
  • Like 12
Link to post
Share on other sites

Εγώ λέω ότι όντως το θέμα σηκώνει πολύ και επικοδομητική συζήτηση... Αλλά επειδή ό τίτλος του θέματος είναι συγκεκριμένος θα επιθυμούσα να καταθέσω την άποψη μου υπο το πρίσμα θέματος με σχετικό τίτλο...

Αυτά...

:D

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

εγω θα πρότεινα  στον φιλο tryfev να μπει κ σε κανα αλλο τοπικ περα απο τα disney να δει και λιγο οικοδόμηση :)

 

Εγώ, φίλε μου, είμαι λάτρης τών Disney Comics αλλά, ανεξάρτητα αν με συγκινούν ή όχι και άλλα είδη (όπως π.χ. οι δουλειές σύγχρονων ελλήνων δημιουργών) δεν υποτιμώ κανένα από αυτά όπως -λυπάμαι που θα το πω γιατί σε εκτιμώ και δεν έχω καμιά πρόθεση να σε θίξω- εσύ που μπαίνεις στα θέματα που αφορούν τα Disney με μόνιμα υποτιμητική και σκωπτική διάθεση. 

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Οι καταχωρίσεις διαχωρίστηκαν από το τόπικ για τη βιβλιοθήκη του Σκάρπα σε νέο θέμα.

 

Όσον αφορά το ισοπεδωτικό ποστ που τα ξεκίνησε όλα, διαφωνώ. Και ένα επιχείρημα είναι ο Κάστυ. :D Ένα αντεπιχείρημα είναι οι άθλιοι πρώτοι Ιταλοί σχεδιαστές που βρίσκονται στα πρώτα πρώτα Μίκυ Μάους, με επικεφαλή τον πατέρα του Μάσιμο Ντε Βήτα, Λορέντζο.

 

Ναι, κάθε εποχή έχει τα δικά της διαμάντια. Η ισοπεδωτική αυτή άποψη προέρχεται από ελλειπή αναζήτηση. Είναι σα να λες μουσικά ότι η ροκ και η ηλεκτρονική πεθάναν: δεν πέθαναν, εξελίχθηκαν και απλά εσύ έχεις μείνεις πίσω και ακούς ακόμα Beatles & Kraftwerk. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κόμικς. Μακάρι κάποια στιγμή να επανέλθουν τα Ντίσνευ, τα BD και άλλα τόσα ακόμα που δεν μπορούμε να διαβάσουμε λόγω γλώσσας...

  • Like 17
Link to post
Share on other sites

Νομίζω δεν υπάρχει νέα και παλιά. Η Disney είναι η ίδια απλά οι ηλικίες αλλάζουν. Πολλά παιδιά 6-13 λατρεύουν τις ιστορίες που είχε το Μικυ Μάους. Προς το φινάλε δε τους είχε αφήσει άφωνους όλους η ποιότητα του Μίκυ Μάους. Τώρα γενικά σαν σχεδιαστές προτιμω Ροσα, Μπαρκς, Φεριόλι και Σκάρπα. Σαν σύνολο όμως προτιμώ ιταλικές ιστορίες. Αυτό το "παιχνιδιάρικο" στυλ το κάνει πολύ ευχάριστο για μένα

 

:)

  • Like 12
Link to post
Share on other sites

Ενδιαφέρουσα συζήτηση, τελικά ισχύει το de gustibus et coloribus non disputandum. Φανταζόμουνα ότι περίπου θα συμφωνούσαν όλοι με την απαξιωτική, ισοπεδωτική, άδικη, εγκληματική κτλ πρώτη τοποθέτησή μου, ότι δηλαδή  η καινούργια γενιά σχεδιαστών μποροστά στους παλιούς είναι απλά σκιτζήδες οι άνθρωποι. Εξαιρώ την Lara Molinari γιατί πραγματικά διαφέρει παρασάγκας από τους σύγχρονούς της, και κανα δύο που μπορεί να μου διαφεύγουν γιατί αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι τα καινούργια σκληρόδετα Μικυ Μάους. Για του λόγου το αληθές, βάλτε δίπλα-δίπλα ένα φύλλο του ελληνικού Μίκυ Μάους εποχής ας πούμε '80 έως 2000 με ένα σκίτσο από το χέρι του Ρομάνο Σκάρπα και βάλτε από την άλλη ένα φύλλο Μίκυ Μάους της εποχής των επιγόνων, χοντρικά από το 2000 και έπειτα. Αλήθεια υπάρχει καμία σύγκριση; Δεν συζητάμε για διαφορά στυλ, και για άλλη εποχή, συζητάμε για καλλιτεχνία και κακοτεχνία. Για μένα αυτό είναι σαφές, όσο σαφής είναι η διάκριση ημέρας και νύχτας. Συγγνώμη αν έθιξα το γούστο κάποιων, εντελώς αυθόρμητα εκφράστηκα και με πόνο ψυχής για αυτό που είδα τα τελευταία χρόνια, σαν ένας νέος Ριπ Φαν Ουίνκλ που ξύπνησε μετά από ένα ύπνο 20 χρόνων.

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

As a side note, κάπου πήρε το μάτι μου το ψευδώνυμο saravakos. Αν είναι ο γνωστός saravakos του inducks, τα σέβη μου!

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Και κάτι τελευταίο και θα το βουλώσω πια για σήμερα. Ειπώθηκε ότι μπορεί να αγαπάμε τα παλιά λόγω νοσταλγίας. Θα καταθέσω την δική μου εμπειρία, όταν ήμουν παιδί και εντελώς αθώος. Διάβαζα θυμάμαι το τεύχος 62 των Κλασικών που είχε δυο τρεις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς. Και αυτό ήταν και η πρώτη επαφή μου με τον Μπαρκς. Την εποχή του '80 στο ελληνικό Μίκυ Μάους ο Καρλ Μπαρκς ήταν ήδη παλιός, είναι ας πούμε ό,τι είναι σήμερα ο Ρ.Σκάρπα και οι Ιταλοί. Διάβαζα λοπόν το Μυστικό της Χοντορίκα και κυριολεκτικά από αυτό το τευχος των Κλασικών και από αυτη την ιστορία θεοποίησα αυτό που λέγεται Μίκυ Μάους. Αν και παιδί,αν και μαθημένος στους Ιταλούς που αγαπούσα, μόλις είδα αυτό το ανεπανάληπτο επικά αθώο θα το ονόμαζα στυλ του Μπαρκς το εκτίμησα αμέσως, και ας ήταν ρετρό,κι ας ήταν ξένο με την εποχή μου. Είμαι βέβαιος οτι τα σημερινά παιδιά που δεν πρόλαβαν τους παλιούς σχεδιαστές, αν είχαν την ευκαιρία να τους έβρισκαν στο περίπτερο κάθε εβδομάδα σίγουρα θα ενθουσιάζονταν, θα έβρισκαν το φως τους.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Εφόσον παιδί έπιασες το ένα, παιδί έπιασες και το άλλο, που τίθεται ως θέμα η νοσταλγία;

 

Τα παιδιά είχαν μέχρι πρόσφατα επαφή, εφόσον την ήθελαν βέβαια, με τους παλιότερους σχεδιαστές σε ίδια ποσότητα, αν όχι περισσότερη απ'οτι τους νεότερους, μέσω των Κλασσικών και του ΚΟΜΙΞ.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Σοβαρά μέχρι σήμερα πίστευα ότι ο Σκάρπα ήταν τόσο δημοφιλής επειδή έγραφε ωραία σενάρια και είχε δημιουργήσει δεκάδες χαρακτήρες. Πρώτη φορά ακούω την άποψη ότι είναι καλός σχεδιαστής.

 

Για του λόγου το αληθές, βάλτε δίπλα-δίπλα ένα φύλλο του ελληνικού Μίκυ Μάους εποχής ας πούμε '80 έως 2000 με ένα σκίτσο από το χέρι του Ρομάνο Σκάρπα και βάλτε από την άλλη ένα φύλλο Μίκυ Μάους της εποχής των επιγόνων, χοντρικά από το 2000 και έπειτα. Αλήθεια υπάρχει καμία σύγκριση; Δεν συζητάμε για διαφορά στυλ, και για άλλη εποχή, συζητάμε για καλλιτεχνία και κακοτεχνία. 

 

jZQGpLN.pngoX2Lj2k.png

 

Χρώμα: Προφανώς και είναι κλάσεις ανώτερο σε ποικιλία αλλά και ποιότητα το δεύτερο, ως αποτέλεσμα της νεότερης τεχνολογίας.

 

Περιβάλλον: Προσέξτε την δεξιοτεχνία του νεότερου σχεδιαστή, όσον αφορά τα ερείπια. Είναι αλλοιωμένα απ'τον χρόνο, και γεμάτα χορτάρια. Υπάρχει κατάλληλη σκίαση σε όλα. Μηδενική λεπτομέρεια από Σκάρπα. Ούτε μια κορνίζα στον τοίχο, ούτε μια ανακοίνωση, και μιλάμε για χρηματιστήριο, οπού μπαίνουν και βγαίνουν τόσοι άνθρωποι. Επίσης, πρέπει να είχε πολύ ομίχλη εκείνη την μέρα, γιατί πέρα από βάθος ίσως πέντε μέτρων, εμφανίζονται μόνο περιγράμματα, ή απλούστατα δεν υπάρχει τίποτε. Ακόμα και έτσι, στο δεύτερο καρέ του έχει φύγει μια γραμμή πέρα-ως-πέρα στο περιθώριο (αν ήταν μολύβι θα το καταλάβαινα, πώς σου ξεφεύγει τόσο πολύ μελάνι; Υποτίθεται δουλεύεις πάνω σε προσχεδιασμένη γραμμή ), ενώ στο πρώτο βλέπουμε μια καταπληκτική πόρτα, προφανώς κλεμμένη από κάποιο στάβλο, αν και ο εργολάβος μάλλον ξέχασε ότι οι πόρτες συνήθως έχουν κάποια πράγματα που ανοιγοκλείνουν. Αλλά φυσικά, υπάρχει και στο δεύτερο καρέ μια σκιά που αποφασίζει ότι είναι μαύρη μόνο στο 75% της έκτασης της.

 

Χαρακτήρες: Στα αριστερά οι επιχειρηματίες διατηρούν την ίδια έκφραση τρόμου :wow: . Στη κυριολεξία, όλοι δείχνουν την αγωνία τους με ένα τεράστιο άνοιγμα του στόματος. Καμία διακύμανση. Στα δεξιά, υπάρχει μια ΟΚ διακύμανση, αν και τα ανιψάκια έχουν μείνει με ανασηκωμένα τα φρύδια σε όλα τα καρέ. Το ανιψάκι με το πράσινο καπέλο, δε, έχει κρατήσει μια φιλοσοφική/συλλογιστική στάση στο τελευταίο καρέ, με ανασηκωμένο το χέρι.

 

Και πάμε σε κάτι πολύ σημαντικό: Μου φαίνεται, ή σοβαρά έχει σχεδιάσει όλη την σελίδα ο Σκάρπα με το ίδιο μελανάκι; Βλέπετε κάπου οι γραμμές να έχουν διαφορετική πυκνότητα; Και μιλάμε ακόμα και για εσωτερικές-εξωτερικές γραμμές εδώ, τα μάτια έχουν την ίδια πυκνότητα με το περίγραμμα (!).

 

Σκηνοθεσία: Στα αριστερά υπάρχουν δυο γωνίες. Μάλιστα, η δεύτερη εμφανίζεται μόνο για το τελευταίο καρέ. Στα δεξιά μετράω τρεις διαφορετικές γωνίες σε 3 καρέ.

  • Like 15
Link to post
Share on other sites

Θυμήθηκα αμέσως τη δεύτερη ιστορία, αλλά έσπαγα το κεφάλι μου να θυμηθώ πού είχε δημοσιευθεί: Μεγάλα Σήριαλ 11 :dimis:

 

Δεν συζητάμε για διαφορά στυλ, και για άλλη εποχή, συζητάμε για καλλιτεχνία και κακοτεχνία. Για μένα αυτό είναι σαφές, όσο σαφής είναι η διάκριση ημέρας και νύχτας. Συγγνώμη αν έθιξα το γούστο κάποιων, εντελώς αυθόρμητα εκφράστηκα και με πόνο ψυχής για αυτό που είδα τα τελευταία χρόνια, σαν ένας νέος Ριπ Φαν Ουίνκλ που ξύπνησε μετά από ένα ύπνο 20 χρόνων.

Καταρχάς δε νομίζω ότι θίγεται το γούστο κανενός. Απλώς κατατίθενται απόψεις. Αν λοιπόν πράγματι είχες τόσα χρόνια να πιάσεις περιοδικό Disney και πήρες Μίκυ Μάους το 2011 για πρώτη φορά μετά το 1987, λογικό είναι να πάθεις σοκ. Εξάλλου θα ήταν πολύ παράξενο να μην είχε αλλάξει τίποτα τόσα χρόνια. Επίσης είναι και κάπου άδικο να περιμένουμε κάτι τέτοιο. Και μόνο οι διαφορετικές τεχνικές και ο τύπος του χαρτιού (εκεί κι αν υπάρχει διαφορά) δημιουργούν ένα τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα, σε βαθμό που η ίδια ιστορία φαίνεται διαφορετική σε ένα Μίκυ Μάους του 90' και σε αναδημοσίευση σε ένα Μίκυ Μάους του 2010. Δέχομαι ότι μετά από τόσα χρόνια σε ξένισε, αλλά άλλο είναι να πεις ότι "είναι διαφορετικό απ' ό,τι έχω συνηθίσει και ό,τι μου αρέσει" (κι εγώ προτιμώ το σχέδιο κάποιων ιστοριών σε σχέση με άλλες χωρίς να είναι απαραίτητα παλιές ή νέες) και άλλο να πεις ότι το σχέδιο είναι χάλια. 

Edited by Mermigas
  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Υπάρχουν ακόμη κλασικοί Ιταλοί που σχεδιάζουν (Giorgio Cavazzano, Massimo De Vita, Marco Rota, κλπ). Επίσης ναι, η κάθε σχολή έχει τα καλά και τα άσχημά της. Απλά στις ημέρες μας υπάρχει μεγαλύτερος όγκος παραγωγής, επομένως και μεγαλύτερη σαβούρα για να ψάξεις να βρεις τα αξιόλογα κομμάτια ανάμεσά της. Το Μίκυ Μάους πάντως τα τελευταία 3 χρόνια κυκλοφορίας του μας έδειχνε κατά κύριο λόγο την αφρόκρεμα της Ιταλίας.

 

[...] Εγώ για παράδειγμα απογοητεύτηκα πολύ όταν είδα στο Μίκυ Μάους ιστορίες με τα ανίψια του Ντόναλντ να έχουν σε e-book το βιβλίο των μικρών εξερευνητών. :Ungry::trixes:


 Θυμάσαι ποια ιστορία ήταν; Αναρωτιόμουν πρόσφατα αν θα είχε υλοποιήσει κανείς την ιδέα.
 
Υ.Γ.

Ο Σαραβάκος ναι, είναι ο γνωστός (του Inducks δηλαδή).

Edited by PhantomDuck
  • Like 13
Link to post
Share on other sites

 

Πράγματι το Μίκυ Μάους τα πήγαινε μια χαρά. Στην τελική όμως ισχύει αυτό που γράφω στο τέλος. :( 

 

Θυμάσαι ποια ιστορία ήταν; Αναρωτιόμουν πρόσφατα αν θα είχε υλοποιήσει κανείς την ιδέα. 

Δυστυχώς δεν μπορώ να θυμηθώ, αλλά όταν βρω χρόνο θα κοιτάξω να κάνω μία αναζήτηση στα πρόσφατα τεύχη και θα επανέλθω. Πάντως προσωπικά δε μου άρεσε σαν ιδέα, γιατί έχει καθιερωθεί πλέον (ο Ρόσα σχεδόν το έκανε ένα χαρακτήρα μόνο του) το "Βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών" κι όχι το "E-book των Μικρών Εξερευνητών", ούτε το "Tablet των Μικρών Εξερευνητών".

 

Επί του θέματος πάντως, ανεξαρτήτως απόψεων, ας υπήρχαν ακόμα τα περιοδικά κι ας γκρίνιαζε όποιος ήθελε και όσο ήθελε. ;)  Καλύτερα "Νέα VS Παλιά" παρά "Τίποτα vs Παλιά".

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Εγώ έχω δύο κατηγορίες... Ιστορίες που μου αρέσουν και ιστορίες που δε μου αρέσουν... Σιγούρα ότι είναι από '80 (δεκαετία) και πίσω βγάζει ένα άρωμα νοσταλγίας και ίσως οριοθετεί καλύτερα την έννοια του "κλασσικού").  Αλλά οι όροι "παλιός" και "νέος" όσο αφορά τις ιστορίες των Εκδόσεων Disney προσωπικά δε μου φαίνεται ορθός... Οι εποχές αλλάζουν, η τεχνολογία άλλαζει, οι απιτήσεις του κοινού αλλάζουν... Η παραγωγή ιστοριών γίνεται πιο μαζική και βιομηχανοποιημένη (βλ. Ιταλία)...

Λογικό είναι όταν μια ιστορία σχεδιάζεται και χρωματίζεται σε πισι να φαίνεται πιο "ψυχρή" από όταν έχει γίνει τελείως χειρωνακτικά... Εγώ προτιμώ τον δεύτερο τρόπο αλλά καταννοώ ότι πλέον απλά δε γίνεται... Είμαστε στην εποχή της ταχύτητας...

Εννοείτε ότι και εγώ έχω ξεχωρίσει σχεδιαστες (Ρόσα, Μπαρκς, Τζικέ). Αλλά το πρώτο μου ,και πολλές φορές μόνο, μέλημα είναι νανα περάσω ευχάριστα την ώρα μου με παπιά και ποντίκια... Όλα τα άλλα έρχονταν σε δεύτερη μοίρα... Πάρα πολλά χρόνια μετά την ενασχόληση μου με το σπορ άρχισα να κοτάζω πιο πολύ το σχέδιο... Ειδικά στα background του Βίου όρεξη και χρόνο να έχεις να χαζεύεις... Αλλά και με την Σύλβια έχω ρίξει απίστευτο γέλιο... Με Ρόσα και Θείο Κάρλ έχω ταξιδέψει σε μέρη που ,πιθανότατα, δε θα επισκευτώ ποτέ!!!

Αυτό επειδή συνήθως πιο μικρός επικεντρωνόμουν στους χαρακτήρες και τα μπαλονάκια... Θυμάμαι δεν έδινα τόση σημασία στο background... Έπρεπε να ωριμάσω για να αρχίσω να παρατηρώ και τους υπόλοιπους τομείς που ολοκληρώνουν ένα κόμιξ...

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Ωραίο θέμα!!!

Συγκεντρώνοντας τα περισσότερα απο τα παραπάνω και προσθέτοντας τη προσωπική μου άποψη εχω να πω το εξής.

Ο καθένας απο εμάς παίρνει απο το Μίκυ Μάους του αυτό που αναζητά. Δηλαδή άλλος αναζητά την τεχνική αρτιότητα, αλλος την ανάμνηση της παιδικής ηλικίας, άλλος τη μυρωδιά του φρέσκοτυπωμένου μελανιού και αλλος τη μυρωδιά της μούχλας.

Η αλήθεια είναι ότι και εγώ σαν αναγνώστης Disney τέλους 70 μέχρι αρχές 90 βρίσκω λίγο ασυνήθιστους για το γούστο μου τους νέους δημιουργούς και ιστορίες . Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό διότι η αισθητική και οι προτιμήσεις διαμορφώνονται σε μικρή ηλικία και δύσκολα αλλάζουν.

Το σίγουρο είναι ένα. Οι σημερινοι δημιουργοι θα θεωρουνται κάποτε κλασσικοι!

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Δεν χρειαζεται να απαξιωνουμε τα νεα αλλα πως να τα κανουμε.Τα παλια ειναι πολυ πιο καλα....(υπαρχει Βιος και πολιτεια στα συγχρονα???και τοσες επνευσμενες ιστοριες απο Ροσα και Μπαρκς?οχι)

Edited by nickzark
  • Like 3
Link to post
Share on other sites

O Bιος και η Πολιτεία δεν είναι σύγχρονο; Πως γίνεται να ενταχθεί στην ίδια κατηγορία με ιστορίες του '30;

  • Like 5
Link to post
Share on other sites
Αυτό το θέμα είναι αρκετά παλιό. Παρακαλούμε σκεφτείτε μήπως είναι καλύτερα να ξεκινήσετε ένα νέο θέμα αντί να απαντήσετε σε αυτό.

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.