Jump to content
News Ticker
  • ΕΚΔΗΛΩΣΗ
  • Η ΛΕΦΙΚ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 2019 στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΟΥΣΗ Παρουσίαση: Σάββατο 14 ΔΕΚ 2019 στις 8μμ @ΛΕΦΙΚ

Recommended Posts

Ε, όχι και από τα καλύτερα του Goscinny Το Μεγάλο Ταξίδι, από τα χειρότερα ήταν. :ego:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

ξαναδιάβασε τι έγραψε :)

 

:cheers5:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ούπς! Αυτή η ζέστη μας έχει τρελάνει!

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τον Πάπυρο του Καίσαρα τον θεωρώ υποδεέστερο ακομα και απ´ τα καλά του Uderzo("Μεγάλη Τάφρος", "Οδύσσεια του Αστερίξ").
Θα έλεγα οτι ειναι περίπου στο επίπεδο τoυ άλμπουμ "Ρόδο και Ξίφος".

Φιλότιμη προσπάθεια αλλά θέλει ακομα λίγη δουλίτσα ώστε τα καινούρια Αστερίξ να πιάσουν ένα πραγματικά καλό επίπεδο.


Edit: Την Τάφρο και την Οδύσσεια τα θεωρώ πολυ αξιόλογα άλμπουμ και ενδεχομένως καλύτερα ή έστω ισάξια με τα αδύναμα του Goscinny(Μεγάλο Ταξίδι, Αστερίξ στους Βέλγους).

Edited by laz33
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετά από αρκετό καιρό που ήταν στην στοίβα με τ'αδιάβαστα "Ο Πάπυρος του Καίσαρα",ήρθε η ώρα του που διαβάστηκε...!

 

Πάντα όταν διαβάζω Αστερίξ ξυπνάει μέσα μου η παιδικότητα...!Το συγκεκριμένο άλμπουμ μου άρεσε αλλά σίγουρα δεν φτάνει την τελειότητα των ιστοριών του Goscinny και του Uderzo...!Δεν ξέρω αν οι "γονείς" των ανυπότακτων Γαλατών ήταν τόσο φυσικά ταλέντα,αλλά μάλλον θα είχαν κάποια μαγική αστερόσκονη που θα την έριχναν επάνω από τις ιστορίες τους...! :P Εδώ απολαύσαμε μία καλοδουλεμένη υπόθεση με στρωτή ροή,που δεν πλατειάζει...!Το αρνητικό στοιχείο δυστυχώς είναι ότι δεν υπήρχαν ικανοποιητικές χιουμοριστικές καταστάσεις...!Τα σημεία στα οποία γέλασα ήταν ελάχιστα,παρόλο που μου άρεσε αυτό που διάβαζα...!

 

Το σχέδιο ήταν άψογο και πανέμορφο...!Άγγιζε το 9 στην κλίμακα Uderzo...! :P

 

 

:beer:

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ας γραψω τη γνωμη του ξαδερφου μου για το τελευταιο αλμπουμ του Αστεριξ (''Ο παπυρος του Καισαρα''), μιας και εκεινος δεν πολυμπαινει στο φορουμ... (το διαβασε το καλοκαιρι που ηρθε διακοπες στην Κεφαλονια)

 

 

Τι μου ειπε οταν τον ρωτησα για το πως του φανηκε:

 

  • Του αρεσε περισσοτερο απο τους Πικτους (το οποιο ειχε βρει πολυ μετριο)
  • Μονο καλα λογια ειχε να πει για το σχεδιο, το οποιο συνεχιζει να ειναι εξαιρετικο. (οπως και στους Πικτους)
  • Γελασε σε πολλα σημεια της ιστοριας. Οπως μου ειπε, θελει οταν διαβαζει Αστεριξ να γελαει... αλλιως αυτο που διαβαζει δεν ειναι Αστεριξ και δεν το ευχαριστιεται. Γελασε περισσοτερο απ' ο,τι με τους Πικτους.
  • Το σεναριο το βρηκε καλο αλλα οχι κατι ιδιαιτερο. (το σεναριο στους Πικτους δεν του αρεσε)
  • Περιμενει το επομενο αλμπουμ, καθως δεν χανει τευχος του Γαλατη.   :)
  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα πρόσφατα τον Πάπυρο του Καίσαρα για 2η φορά, στο καπάκι από τους Πίκτους(πάλι 2η φορά) και τελικά αναθεωρώ την αρχική μου άποψη ότι είναι σχεδόν ισάξια.
Ο Πάπυρος όντως είναι ελαφρώς καλύτερος. Και στο σενάριο και στο χιούμορ.

Ο Αστερίξ στους Πίκτους βασικά δεν είχε καθόλου χιούμορ αλλά ήταν και κουραστικός σε κάποια σημεία(ειδικά εκεί με τα ονόματα και τις φυλές των Πίκτων).
Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα σαν άλμπουμ. Επιπέδου Λατραβιάτα το κατατάσσω.

Ο Πάπυρος ήταν απλά συμπαθητικός, αν και είχε αρκετά κλισέ και στοιχεία από παλιές ιστορίες.
Overall τον βάζω στο επίπεδο του Ρόδου και Ξίφους. Ένα απλά αξιοπρεπές άλμπουμ.
Θέλει κι άλλη προσπάθεια εκ μέρους του σεναριογράφου για να πιάσει το επίπεδο των πρώτων άλμπουμ του Uderzo.
Kαι βάζω εκεί τον πήχη γιατί επίπεδο Goscinny δεν πρόκειται να πιάσει ποτέ.


 

Edited by laz33
  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το διάβασα χθες. Θα σας πω τι με πείραξε. 

 

Με πείραξε που εισάγει πάρα πολλά καινούρια στοιχεία μόνο και μόνο για να πάει η πλοκή παρακάτω. Ακριβώς το ίδιο πράγμα έκανε και η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του αστερίξ και Οβελίξ (με ανθρώπους) . ΕΙσήγαγε καινούρια στοιχεία που δεν έδεναν αρμονικά με τα προϋπάρχοντα, αλλά έμπαιναν για να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω, γιατί χωρίς αυτά δεν γίνεται. 

 

Ακριβώς το ίδιο γίνεται κι εδώ. Και το "εργαλείο" του Κακοφωνίξ και ο έξτρα δριύδης και άλλα πολλά, που ήταν τελείως ξεκάρφωτα. Χϊλιες φορές καλύτερα να έκαναν ένα άλμπουμ του στυλ "Ο Αστερίξ στους Κινέζους" παρά αυτό το χάος. 

 

Το δε τέλος, ήταν ένα από τα πιο "κουφά" που έχω δει.

 

 

ΔΗλαδή εμείς έχουμε μαγικό ζωμό, αλλά δεν τον πίνουμε γιατί δεν ξέρουμε ποιός είναι ο αρχηγός, αλλά μετά τον πίνουμε γιατί μάλλον ξέρουμε ποιός είναι ο αρχηγός, αλλά τέλος έρχεται ο αστερίξ και ο Οβελίξ που ήπιαν ένα φίλτρο που το βλέπουμε κι αυτό για πρώτη φορά και μας σώζουν. Γκάου πίου.  

 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απ' ότι μου είπανε στο περίπτερο της Μαμούθ στην φετινή έκθεση βιβλίου, το Ο Πάπυρος του Καίσαρα εξαντλήθηκε (από τις αποθήκες της Μαμούθ τουλάχιστον). Αν κατάλαβα καλά, ετοιμάζονται για επανέκδοση.

  • Like 9
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα χθές τους Πίκτους. Η αλήθεια είναι ότι δεν το ευχαριστήθηκα (ούτε και τον Πάπυρο αν και ήταν λίγο καλύτερος)

Ένα καλό Αστερίξ για μένα δεν εξαρτάται ούτε από το σχέδιο, ούτε από το σενάριο αλλα από το χιούμορ που βγάζει. Το συγκεκριμμένο δεν μου το έβγαλε καθόλου.

Περιμένω λοιπόν το επόμενο με μεγαλύτερες προσδοκίες

 

Και μιας και είδα ότι το οπισθόφυλλο από τους Πίκτους λείπει είπα να το ανεβάσω:

 

Προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.

 

  • Like 15
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβασα τον παπυρο του Καισαρα, δεν ξετρελαθηκα, το σχεδιο σε αρκετα καλο επιπεδο αλλα το σεναριο μετριο. Οι αναφορες σε twitter κτλ ή τα λογοπαιγνια τυπου: "Αντιβαϊρους, εγκαταστησου", μου προκαλουν απο αδιαφορια εως αποστροφη. Αναγνωριζω πως ειναι σημεια των καιρων αλλα δεν ειναι αυτο που εγω θελω απο ενα κομικ, ειδικα Αστεριξ. Δεν νομιζω να το ξαναδιαβασω και δεν μου εμεινε καποια πολυ καλη στιγμη του. Ελπιζω το επομενο καινουργιο αλμπουμ να το απολαυσω περισσοτερο...

 

:beer:

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για να μην τα ξαναγράφω, σε παραπέμπω στην απάντηση #285 :)

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν επιμενω, τωρα που το σκεφτομαι, μαλλον μου φταιει η εποχη που ζουμε και οχι το Αστεριξ που διαβασα, απλα δεν μου εδωσε την "διεξοδο" που εχω αναγκη.

 

Δεν ειμαι σιγουρος αν "βγαινει" αυτο που νιωθω, ειμαι ομως μπουχτισμενος απο την high-tech εποχη μας...

 

Edit. ...και μην διαβασω "και που 'σαι ακομα..." δεν ονειροβατω, απλα ειμαι ρομαντικουλης :lol:

 

:beer:

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το χιούμορ είναι πηγαίο.
Ή το έχεις ή δεν το έχεις.

Δεν γίνεται να το αποκτήσεις στην πορεία.
O Goscinny το είχε. Και όχι μόνο το είχε, αλλά είχε και το ταλέντο να το περνάει στις ιστορίες που έγραφε :)

Ο Ferri δεν το έχει, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό.
Γι΄αυτό και τα περισσότερα "αστεία" του είναι άνοστα(τύπου "αντιβάϊρους εγκαταστήσου" που λέει και ο batigoal) ή χιλιογραμμένα.

Οπότε δεν τρέφω αυταπάτες, ούτε υψηλές προσδοκίες για τη συνέχεια.
Ξέρω ότι Αστερίξ σαν τα παλιά δεν θα ξαναδιαβάσω. Ούτε Λούκυ Λουκ.
Ξέρω ότι ο Οβελίξ δεν θα είναι ποτέ τόσο αστείος όσο επί Goscinny. Ούτε ο Άβερελ.

Δεν γίνεται δηλαδή να διαβάσω το νέο Αστερίξ(Asterix et la Transitalique) και να πέσω κάτω απ΄τα γέλια.
Απλά δεν γίνεται.
Εκτός κι αν βρέξει χιούμορ και ο Ferri δεν κρατάει ομπρέλα.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα κι εγώ τον Πάπυρο, τον οποίο βρήκα συμπαθητικό. Δεν έχω να πω κάτι καινούριο απ' ό,τι ήδη ειπώθηκε: πολύ ωραίο το σχέδιο, σχεδόν δεν καταλαβαίνεις διαφορά από τα παλιά τεύχη, ενώ το σενάριο είχε κάποιες αστείες στιγμές αλλά και αρκετές αδιάφορες. Αρκετά βελτιωμένο από το προηγούμενο τεύχος, και ελπίζω στο επόμενο να υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη πρόοδος.

 

:cheers2:

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το χιούμορ είναι πηγαίο.

Ή το έχεις ή δεν το έχεις.

Δεν γίνεται να το αποκτήσεις στην πορεία.

O Goscinny το είχε. Και όχι μόνο το είχε, αλλά είχε και το ταλέντο να το περνάει στις ιστορίες που έγραφε :)

 

Ο Ferri δεν το έχει, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό.

Γι΄αυτό και τα περισσότερα "αστεία" του είναι άνοστα(τύπου "αντιβάϊρους εγκαταστήσου" που λέει και ο batigoal) ή χιλιογραμμένα.

 

Οπότε δεν τρέφω αυταπάτες, ούτε υψηλές προσδοκίες για τη συνέχεια.

Ξέρω ότι Αστερίξ σαν τα παλιά δεν θα ξαναδιαβάσω. Ούτε Λούκυ Λουκ.

Ξέρω ότι ο Οβελίξ δεν θα είναι ποτέ τόσο αστείος όσο επί Goscinny. Ούτε ο Άβερελ.

 

Δεν γίνεται δηλαδή να διαβάσω το νέο Αστερίξ(Asterix et la Transitalique) και να πέσω κάτω απ΄τα γέλια.

Απλά δεν γίνεται.

Εκτός κι αν βρέξει χιούμορ και ο Ferri δεν κρατάει ομπρέλα.

Εγώ πάλι τον Πάπυρο τον βρήκα πολύ καλό τόσο σεναριακά, όσο φυσικά και σχεδιαστικά. Πραγματικά δεν καταλαβαίνεις την διαφορά. 

 

Το μόνο που μπορώ να πω είναι πολλά μπράβο στο νέο δίδυμο που συνεχίζει το καταπληκτικό έργο των Goscinny και Uderzo. 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σχεδιαστικά είναι μια χαρά τα νέα Αστερίξ.

Σεναριακά την παλεύουν. Δεν έχουν σοβαρό πρόβλημα.

 

Το πρόβλημα είναι στο χιούμορ. Εκεί πάσχουν.

Αν στο καπάκι απ´τον Πάπυρο διαβάσεις ένα οποιοδήποτε του Goscinny, θα διαπιστώσεις πόσο μεγάλη διαφορά υπάρχει σ'αυτόν τον τομέα :)

Edited by laz33
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπάρχει κάποια ενημέρωση για το τελευταίο τεύχος "Ο Αστερίξ στην Ιταλία" αν θα βγει στην Ελλάδα; Μου είπαν ότι είδαν φευγαλέα μια διαφήμισή του στο μετρό.

  • Like 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπάρχει κάποια ενημέρωση για το τελευταίο τεύχος "Ο Αστερίξ στην Ιταλία" αν θα βγει στην Ελλάδα; Μου είπαν ότι είδαν φευγαλέα μια διαφήμισή του στο μετρό.

Θα το βγάλει η ΜΑΜΟΥΘ λίγο πριν το Πάσχα :)

  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

To διαβάσαμε και το Νο37. Σαφώς για μένα το πλέον αδύναμο σεναριακά από τα 3, το σχέδιο παραμένει σε υψηλό επίπεδο. Η ιστορία δεν είναι παρά μία ελαφρώς άτεχνη συρραφή από κλισέ. Είτε εσωτερικά κλισέ της σειράς είτε κλισέ για την Ιταλία, τους Ιταλούς και την κουζίνα τους, κλισέ για τον Καίσαρα, για τα πάντα. Δυστυχώς η σειρά στο τρίτο της τεύχος παίρνει άσχημη πορεία αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια, χωρίς καμία φρεσκάδα. Περιμένουμε το επόμενο τεύχος πχ όπου και πάλι θα δουμε καμιά 10αρια αναχρονισμούς, άλλους πετυχημένους, άλλους όχι και τον Μαθουσαλίξ να κάνει αστεία με την ηλικία του, ο Καίσαρας να φέρεται ηλιθιωδώς, ο Οβελίξ να πεινάει, ο Ιζνογκούντ να θέλει να γίνει χαλίφης (ουπς - άλλο κόμικ).

 

Ευχάριστο ανάγνωσμα, τίποτα παραπάνω - τίποτα λιγότερο, θα το πάρω όταν βγει στα ελληνικά και θα το ξαναδώ με σαφώς κατεβασμένο πήχη. Ίσως τότε κράξω λιγότερο.

  • Like 11
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χειρότερο κι από τους Πίκτους? :lol::lol::lol:

 

:cheers5:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τι να σε πω. Δεν ξέρω αν ήταν κακό ή απλά απογοητεύτηκα από την όλη νοοτροπία και το κόνσεπτ πίσω από το άλμπουμ. Θα ήθελα μετά από 3 άλμπουμ να κάνουν οι δημιουργοί ένα δικό τους Αστερίξ. Με σεβασμό στους ήρωες που κληρονόμησαν, αλλά με καθαρά δική τους έμπνευση. Θε περιμένω να το δω και τυπωμενο.

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι απόψεις του Kurdy συμπίπτουν με τα σχόλια και τις κριτικές που διάβασα κι έγραψα εδώ.
Το ανέμπνευστο σενάριο φαίνεται να είναι το πιο αδύναμο σημείο του άλμπουμ :thinking:

Πάντως θα προτιμούσα με τα Αστερίξ να γίνεται αυτό που συμβαίνει με τα Λούκυ Λουκ.
Να δοκιμάζουν πολλοί σεναριογράφοι την τύχη τους.
Εκτός φυσικά και αν βρεθεί κάποιος με πολύ ταλέντο.
Εκεί ναι, τον κρατάς εσαεί.
Αλλά αν κάποιος γράψει 2-3 άλμπουμ και δεν αξίζουν, τότε "γεια σας και να περάσει ο επόμενος" :)
Τι θ΄αλλάξει δηλαδή στο μέλλον με συγγραφέα τον Ferri;
Είμαστε καταδικασμένοι να διαβάζουμε μετριότητες :Suspicious:

  • Like 4
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα και εγώ το 37 από την Αγγλική έκδοση. Και διαφωνώ και συμφωνώ με τον Σταύρο.

 

Διαφωνώ ως προς το σχέδιο. Δεν μου αρέσει. Δεν ξέρω εάν αντικειμενικά είναι καλό ή κακό σχέδιο. Ξέρω ότι δεν μιμείται το σχέδιο του Uderzo όπως το μιμούντουσαν μέχρι και το Ουρανός-κεφάλι (διότι δεν φαντάζομαι πως τα σχεδίαζε αυτός... φαντάζομαι πως απλώς τα επίβλεπε). Οπότε με ξενίζει. Και αυτό με χαλάει. Προσπάθησε ο σχεδιαστής να βάλει κάποιες "λεπτομέρειες", όπως έβαζε ο Uderzo και γέλαγες σε επόμενες αναγνώσεις με λεπτομέρειες που δεν είχες προσέξει, αλλά δε νομίζω πως έβαλε αρκετές. Ίσως πάλι να τις δω σε επόμενες αναγνώσεις :lol: 

 

Λέει για κλισέ...... Νομίζω πως ήταν περισσότερο γενικά τα κλισέ και λιγότερο ειδικά. Υπήρξε λχ αναφορά στα ψάρια του Αλφαβητίξ. Περιορισμένη όμως και σε διαφορετικό μοτίβο από αυτή που έχουμε συνηθίσει. Δεν με ενόχλησαν πάντως. Κυρίως με διασκέδασαν :) Με έκαναν να χαμογελώ. :) 

 

Το σενάριο είναι κάπως φλατ. Το ξεπέταξα το κόμικ πάρα πολύ γρήγορα. Δεν είναι όμως χάλια. Υπάρχουν πράγματα για να γελάσουν οι πιτσιρικάδες, υπάρχουν όμως πράγματα για να γελάσουν και οι ενήλικες. :) Δυστυχώς για όλους τους επόμενους, ο Goscinny ήταν ο Goscinny. Όχι απλά μεγάλος, αλλά ιερό τέρας. Δεν τον φτάνει κανείς, αλλά εδώ δεν ήταν χάλια. Έχει ωραία πραγματάκια μέσα :)

 

Ως σύνολο, ήμουν με ένα χαμόγελο από την αρχή μέχρι την προτελευταία σελίδα. Εκεί κάπως με χάλασε κάτιτις, αλλά ευτυχώς με τίποτα δεν ξενέρωσα όπως ξενέρωσα με τη σκηνή στον Πάπυρο. 

 

Είναι ένα ευχάριστο Αστερίξ. Με διασκέδασε πολύ περισσότερο από τους Πίκτους και τον Πάπυρο. Άνετα. Το σενάριο βελτιώνεται λοιπόν τεύχος-με-τεύχος. Το πρώτο με χάλασε συνολικά, στο δεύτερο ξενέρωσα άσχημα σε μια στιγμή, εδώ δεν ξενέρωσα κάπου. Ελπίζω στο επόμενο να είναι ακόμα καλύτερο. :) Σε σύγκριση με τα του σκέτου Uderzo θα το έβαζα κάπου παρέα με Ινδία/Χαλαλίμα και Τάφρο. (θυμίζω ότι μου αρέσουν Οδύσσεια, Γιος + Ρόδο, σιχαίνομαι Γαλέρα, Λατραβιάτα + Ουρανό). 

 

Δεν θα περάσετε άσχημα, δεν θα εκστασιαστείτε :) Όπως είπα κάπως flat. Σαν μια μπυρίτσα που ακουμπάει ωραία στη γλώσσα και το λαρύγγι, δεν τη βρίσκεις νερόπλυμα, αλλά αφού καταπιείς δεν έχεις μετά στην παλέτα κάτι σπέσιαλ. Ένα tingling, ένα άρωμα, μια επίγευση :)

 

6/10

 

:cheers5: 

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eπειδή βαριόμουν να περιμένω μέχρι την Άνοιξη που θα το βγάλει η ΜΑΜΟΥΘ, το διάβασα κι εγώ από αγγλικό scanlation :)


Λοιπόν, με το σχέδιο δεν είχα θέμα και γενικά πιστεύω ο Conrad μιμείται αρκετά καλά το πρωτότυπο στυλ.
Δεν έχει τις σούπερ λεπτομέρειες που συναντούσες στον Uderzo αλλά παραμένει πολύ ευχάριστο στο μάτι :)


Το πρόβλημα είναι με τον Ferri :thinking:
Το σενάριο ήταν απλοϊκότατο, ανέμπνευστο, φλατ.
Ουσιαστικά μια μέρα αποφάσισαν οι Ρωμαίοι να κάνουν έναν αγώνα κι έτσι απλά τον έκαναν.
Κι όλο το άλμπουμ αναλώνεται σ΄αυτόν τον αγώνα που και το φινάλε του ακόμα είναι προβλέψιμο.
Από άποψη σεναρίου είναι χαλαρά το υποδεέστερο του Ferri. Μέχρι και οι Πίκτοι είχαν πιο ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη υπόθεση(αλλού ήταν το πρόβλημά τους).
Το "Chariot Race" είχε αρκετές επιρροές απ΄τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Γύρο της Γαλατίας.
Κάτι ακόμα που με χάλασε είναι ότι ο Ιντεφίξ (Dogmatix τον λένε οι Άγγλοι) ήταν σαν να μην υπήρχε. Ένα αξεσουάρ του Οβελίξ. Καμία συνεισφορά στην ιστορία.
Στο θέμα χιούμορ δεν διαφέρει απ΄τα 2 προηγούμενα. Σε κάποια σημεία γελάς, στα περισσότερα όμως μένεις απαθής ή κρυώνεις.

Συνολικά:
Σαφώς υποδεέστερο απ΄τον Πάπυρο, κάπου στα ίδια με τους Πίκτους.
Διεκπεραιωτικό άλμπουμ κι αυτό.
Παρ΄όλα αυτά είναι Αστερίξ.
Και μόνο που διάβασα μια νέα περιπέτεια ενός απ΄τους αγαπημένους μου ήρωες, πέρασα ευχάριστα :)

Αν το δεις αυστηρά και αρχίσεις τις συγκρίσεις με τα άλμπουμ του Goscinny και τα πρώτα του Uderzo θα ξενερώσεις. Δεν τα πλησιάζει καν.
Αν όμως δεν μπεις σ΄αυτήν τη διαδικασία θα το ευχαριστηθείς 100%.
Περιμένω τώρα να βγει στα ελληνικά να το ξαναδιαβάσω :)

Overall ένα 6/10 από μένα
(τόσο δίνω και στους Πίκτους, ενώ στον Πάπυρο θα έβαζα ένα 6.5 με 7/10)



*Και κάτι για όσους ασχολούμαστε με μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Spoiler

Ο Coronavirus είναι η καρικατούρα του Γάλλου οδηγού αγώνων Αlain Prost, 4 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Formula 1 και αντίπαλον δέος του Ayrton Senna.
Μάλιστα εντόπισα έναν ακόμα συσχετισμό. Ο Coronavirus παρουσιάζεται να έχει την εύνοια της εξουσίας(Καίσαρα), όπως ακριβώς κατηγορούνταν ότι την είχε και ο Prost απ΄τη FIA και τον τότε Πρόεδρό της(Jean-Marie Balestre) :)

 

 

 

Edited by laz33
  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

σποιλερ ρεεεεεεεεεεε :) εκει που λες τινος καρικατούρα είναι :) 

 

:cheers5: 

  • Like 3
  • Confused 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιατί σπόιλερ; Δηλαδή αν έμοιαζε του Αντρέα ντε Τσέζαρις ή του Μάνσελ θα άλλαζε κάτι;

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα συμφωνήσω με την άποψη των περισσοτέρων, ότι τα νέα Αστερίξ πάσχουν, βασικά, σεναριακά και ότι το σχέδιο  σε γενικές γραμμές είναι εντάξει (χωρίς, βέβαια, τις λεπτομέρειες του Uderzo, που απαιτούν και δεύτερη ανάγνωση για να εντοπισθούν). Νομίζω, όμως, ότι η προσδοκία από ένα νέο τεύχος ASTERIX να είναι ASTERIX γραμμένο με το χιούμορ του Goscinny και ουτοπικό είναι και βαραίνει την προσπάθεια ενός σεναριογράφου, που προφανώς δεν έχει το μοναδικό ταλέντο του Goscinny. Ίσως, λοιπόν, θα έπρεπε να προσεγγίσουμε τα νέα ASTERIX ως αυτόνομα έργα και όχι ως έργα του Uderzo και του Goscinny, οι οποίοι έχουν βάλει πολύ ψηλά τον πήχη για όλους τους επίδοξους συνεχιστές τους. Εξάλλου, τα μοναδικά συναισθήματα που γεννώνται απο την ανάγνωση ενός τεύχους ASTERIX, με τη σφραγίδα των δημιουργών του, είναι και αυτά που συνετέλεσαν στη μεγάλη επιτυχία και αποδοχή του συγκεκριμένου κόμικ από το σύνολο του κοινού των κομιξόφιλων. Αυτά, με την επισήμανση ότι και εγώ θα ήθελα να διαβάσω ένα νέο Asterix με την πένα των  Uderzo και Goscinny, αλλά και τη γνώση ότι αυτό, δυστυχώς, δεν είναι δυνατόν να γίνει.

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
49 λεπτά πριν, Kurdy Malloy είπε:

Γιατί σπόιλερ; Δηλαδή αν έμοιαζε του Αντρέα ντε Τσέζαρις ή του Μάνσελ θα άλλαζε κάτι;

Tι να κάνουμε; Εντολές άνωθεν :)

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

spoiler διότι

 

Όταν είδα τη φιγούρα στις διάφορες εικόνες πριν διαβάσω το τεύχος, έλεγα ότι μπορεί να είναι ο Ιούλιος Καίσαρας. Λεπτό κορμί γαρ. Διαβάζοντας το κόμικ, είδα ότι ο χαρακτήρας ήταν διάσημος διότι είχε κερδίσει σε διάφορους αγώνες, οπότε μειώθηκαν κατά πολύ οι πιθανότητες που έδινα για ένα τέτοιο plot twist. Μέχρι όμως να βγάλει τη μάσκα, δεν ήμουν σίγουρος πως δεν ήταν εντέλει ο Καίσαρας

:) Για εμένα λοιπόν θα ήταν σπόιλερ το να ξέρω εξ'αρχής ποιος δεν είναι κάτω από τη μάσκα. Όπως θα ήταν σπόιλερ αυτή η ατάκα "τι σημασία έχει ποιος είναι" που δείχνει ότι δεν είναι ο Καίσαρας :)

 

Και το φινάλε έδειξε ότι δεν είχα πολύ άδικο που η κορμοστασιά μου θύμιζε τον Καίσαρα. Έτσι? :)

 

:cheers5: 

  • Like 3
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.