Jump to content

Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο


Recommended Posts

Ξεκίνησα να διαβάζω το Θρύλο του Χούμα. Νομίζω ότι με αυτό θα έχω πλέον διαβάσει όλα τα Dragonlance που έβγαλε η Anubis. (αν μπορέσω να βρω και τα δύο που μου λείπουν, θα τα έχω και όλα στη συλλογή μου...)

  • Like 10
Link to post
Share on other sites
  • Replies 755
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Αφού σε όλους μας αρέσουν τα κόμικς, φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι θα διαβάζουν και άλλα πράγματα... γενικώς Σκέφτηκα λοιπόν να ανοίξω αυτό το θέμα για βιβλία γενικά που διαβάσαμε (δεν θυμάμαι ν

Μια κάπως αστεία ιστορία σχετικά με τον Max Brooks και το ΠΠΖ...   Ο Brooks ήταν καλεσμένος πέρσι στο LSCC. Το ΠΠΖ έτυχε να το έχω, οπότε σκέφτηκα γιατί να μην το πάρω μαζί μου για υπογραφή; Όταν το

Ένα θέμα γενικής συζήτησης λογοτεχνικού περιεχομένου. Αφορά τα βιβλία και συγκεκριμένα τα βιβλία που διαβάζουμε αυτή την περίοδο. Πολύ απλό θέμα όπως το "Playing Now" και το "Ποια ταινία είδατε πρόσφα

Posted Images

Τελειωσα το Λος Αντζελες Εμπιστευτικο. Καλα ο Ελρου ειναι κορυφη. Καλυτερο απο την Μαυρη Νταλια , με πολυ δυνατους χαρακτηρες και γερο μυστηριο. Μπορει να δυσκολεψει καποιους λιγο στην αρχη καθως ο Ελρου βαζει πολλους χαρακτηρες στο παιχνιδι και χρειαζεται προσοχη στην αναγνωση γιατι πραγματα που ισως αρχικα φανουν ασημαντα εχουν αντικτυπο αργοτερα. Θα δω και την ταινια με τον Kevin Spacey και επισης πηγα να προμηθευτω την Λευκη Τζαζ , το τεταρτο μερος της "τετραλογιας" του Los Angeles ( Μαυρη Νταλια - Μεγαλο Πουθενα - Λος Αντζελες Εμπιστευτικο - Λευκη Τζαζ ) , αμα το διαβασω θα μου μενει μονο το Μεγαλο Πουθενα αδιαβαστο. Δυστυχως απο τα τεσσερα αυτα βιβλια , τα μονα δυο που κυκλοφορουν ακομα ειναι το Λ.Α. Εμπιστευτικο και η Μαυρη Νταλια , τα αλλα δυο εχουν εξαντληθει. Ετσι εκανα την αγορα μου στα αγγλικα.

 

Παληκαρια μου, διαβαστε Eλρου :)

  • Like 13
Link to post
Share on other sites

Και τα δύο είναι βιβλία που ήθελα να αγοράσω στα μέσα προς τέλη του '90 αλλά ήταν πανάκριβα. Καλά που μου τα θύμισες για να τα έχω υπόψη.  :doctor:

Edited by GreekComicFan
  • Like 9
Link to post
Share on other sites

ο Έλρου έχει πολύ γ@μ@το στιλ γρα΄φης! Δεν έχω πάρει ακόμα την τετραλογία, μόνο ένα βιβλίο με μικρές ιστορίες του και έιναι πολύ διασκεδαστικό του ύφος του :nek: !

Εγώ τώρα το έχω ρίξει στον Φιλιπ Ντικ, που είχα καιρό να διαβάσω και διαβάζω τους παίκτες του Τιτάνα!

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Διάβασα το «Μοιραίο Δείπνο» του Αλβανού Ισμαήλ Κανταρέ. Πάντα ήθελα να διαβάσω Αλβανούς λογοτέχνες να δω τι θέλουν να πουν και αυτοί και μιας και ο Κανταρές είναι ο πιο διάσημος ξεκίνησα με αυτόν. Μπορώ να πω ότι η υπόθεση είναι πολύ πιασάρικη και ο τρόπος που γράφει ο Κανταρές είναι πολύ κοντά στο τρόπο που γράφουν αρκετοί Έλληνες με την ειδοποιό διαφορά ότι δεν παραλείπει να τονίζει την Αλβανική υπηκοότητά του και την Αλβανική πολιτισική κληρονομιά του. Επίσης ίσως και λόγο του ότι είμαι Ηπειρώτης, πολλά από τα γεγονότα που αναφέρει δεν μου είναι καθόλου άγνωστα και είχαν προεκτάσεις και στην Ελλάδα, τουλάχιστον στο χώρο όπου δρούσε ο Αλή Πασάς. Ακόμη μου άρεσε πολύ ο τρόπος που εισάγει στοιχεία από παραδόσεις και λαϊκούς μύθους σε ένα σύγχρονο πλαίσιο. Γενικά πάντως σου δίνει μια καλή εικόνα της Αλβανίας και τον Αλβανών, λαός πολύ ταλαιπωρημένος, που υπέφερε αρκετά -πολύ περισσότερα από μας- και κανείς δεν φαίνεται να τους το αναγνωρίζει.

  Η ένστασή μου ωστόσο έγκειται στο ότι τελικά δεν λύνει το μυστήριο που θέτει ο ίδιος στην αρχή, τουλάχιστον όχι ολοκληρωτικά. Πηγαίνει περισσότερο προς φιλοσοφικά μονοπάτια  και το αρχικό μυστήριο τελικά είναι περισσότερο μια πρόφαση για να εξεταστούν διάφορα ποιά βαθιά ζητήματα, πράγμα όχι κατ' αναγκην κακό, απλά απογοητεύτηκα ελαφρώς, ίσως λόγω του ότι περίμενα κάτι πιο κοντά στον ρεαλισμό. Κακό δεν είναι σε καμία περίπτωση, απλά μου φαίνεται ότι σαν να αλλάζει λίγο απότομα το ύφος του βιβλίου προς το τέλος. Γενικά θα το πρότεινα σε όσους θέλουν να πάρουν μια ιδέα του τι εστί Αλβανία χωρίς να διαβάσουν κατεβατά και άνευρες ιστορικές περιγραφές. 

 

Με το πέρας της ανάγνωσης του βιβλίου διάβασδα ότι ο Εν λόγω συγγραφέας αυτοπροδιορίζεται ως ενθικιστής. Προσωπικά πέραν του ότι με λύπησε αυτό, από την άλλη χαίρομαι πολύ που αυτές οι (ακραίες) ιδέες του δεν παρεισφρύουν συχνά στο κείμενό του, παρά μόνον ως ψήγματα. Είναι αρκετά παρήγορο αυτό. Όπως και να έχει πάντως η αλήθεια είναι ότι μου κίνησε την περιέργεια ως συγγραφέας και θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ περαιτέρω με το έργο του.

 

Σκέφτομαι πολύ σοβαρά το επόμενο βιβλίο με το οποίο θα αναμετρηθώ να είναι ο Οδυσσέας του Τζέημς Τζόϋς. Έχω προσπαθήσει μια φορά να το διαβάσω και τελικά το παράτησα στην μέση, ευελπιστώ ότι αυτή τη φορά θα κατορθώσω να το διαβάσω ολάκερο. Από την άλλη όμως Ο Παίκτης  του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι με κοιτάζει πάνω από το κομοδίνο μου οπότε ίσως τελικά καταπιαστώ με αυτόν.

  • Like 14
Link to post
Share on other sites

''ένας γατος που τον έλεγαν Μπομπ'' james bowen

από το σημείωμα της ελληνιδας μεταφράστριας του βιβλίου:

 

'' Ο Τζειμς και ο Μπομπ μου χαρισαν χαμόγελο, κουραγιο και αισιοδοξια. Και το ίδιο εύχομαι να χαρίσουν σε κάθε αναγνωστη, ιδιαιτερα σε αυτή τη δύσκολη εποχή που βιώνουμε όλοι. Οι φυλακες άγγελοι υπάρχουν ακόμα. Μπορεί τις περισσότερες φορές να είναι αιθερια όντα με φτερά και φωτοστέφανο, αλλα είμαι απόλυτα σίγουρη ότι κάποιες φορες είναι κάτι στρουμπουλοι, πορτοκαλί κεραμιδόγατοι με πράσινα μάτια και κασκόλ γυρω από το λαιμό. Και στέκονται πλάι σου χωρίς να σε εγκαταλείψουν στιγμή, μεχρι να φέρουν ξανά το φως της ελπίδας στη ζωή σου'' 

  • Like 8
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Τελειωσα το White Jazz. Σε αυτο ο Ελρου χρησιμοποιει ενα διαφορετικο υφος γραφης απο τα προηγουμενα της τετραλογιας. Χρησιμοποιει κοφτες φρασεις , κραταει ενα γρηγορο ρυθμο αφηγησης, δυσκολο λεξιλογιο-αργκο 50s. Στην υποθεση τωρα ο Dave Klein ειναι ενας υπολοχαγος ( Lieutenant ) της αστυνομιας τους Λος Αντζελες. Διεφθαρμενος οσο δεν παει αλλο , δουλευει για την μαφια και τον Μικυ Κοεν , εκτελει συμβολαια θανατου , τραμπουκιζει και εκβιαζει κοσμο κλπ. Σε αυτον θα ανατεθει η διαλευκανση μιας κλοπης στο σπιτι του J.C Kafesjian εμπορου ναρκωτικων υπο την προστασια του LAPD , την ωρα που μια ομοσπονδιακη ερευνα διεξαγεται στο Λος Αντζελες. Πολιτικες φιλοδοξιες , ξεκαθαρισματα λογαριασμων , διεφθαρμενοι αστυνομικοι, εμποροι ναρκωτικων, ματακιδες και γανγκστερς συμμετεχουν στο βιβλιο αυτο. Το βιβλιο διηγειται τα γεγονοτα απο την σκοπια του Klein και παρολο που δεν ειναι και ο καλυτερος τυπος εν τελει κερδιζει την συμπαθεια τουλαχιστον. Το βιβλιο αυτο φανταζομαι η θα το λατρεψει καποιος ή θα το μισησει. Ανηκοντας στην πρωτη κατηγορια σας το προτεινω σιγουρα.

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Τελείωσα σήμερα το Illuminatus! του Robert Anton Wilson και το Prometheus Rising του ίδιου που έτυχε να τα διαβάζω παράλληλα.

 

Το πρώτο είναι ότι πιο ιδιοφυές έχω διαβάσει σε fiction μέχρι στιγμής.(δεν είναι και πάρα πολλά, αλλά ευελπιστώ πως όσα και να διαβάσω στο μέλλον δε θα το ρίξουν πολύ χαμηλά) Βέβαια, δεν είναι για όλα τα γούστα οπότε θα το πρότεινα μόνο σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται για θέματα που παρουσιάζει. Μια πολύ συμπυκνωμένη περίληψη της θεματολογίας είναι η εξής: Είναι ιστορία που εξελίσσεται από πολλές οπτικές χαρακτήρων που συνήθως αλλάζουν απροειδοποίητα, περιλαμβάνει σεξ, μαγεία, φιλοσοφία και ουσίες που μεταβάλλουν την αντίληψη (μαριχουάνα, LSD), και Conspiracy Theories (θεωρίες συνομωσίας). Όλα αυτά γίνονται, βέβαια, με σατιρικό τρόπο, χρησιμοποιώντας παράλληλα αληθινά πρόσωπα σε φανταστικές καταστάσεις.

 

 

Το δεύτερο βιβλίο το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους και πιστεύω πως δε θα έπρεπε να λείπει από καμία βιβλιοθήκη.(Αλλά αυτό είναι η άποψή μου, οπότε πάλι κρίνετε αναλόγως)

 

 

 

Τώρα, επιτέλους θα ξεκινήσω να διαβάζω Καζαντζάκη. Λίγες προτάσεις του είχα διαβάσει και τον είχα σε άπειρη εκτίμηση. Ελπίζω με το που θα διαβάσω και βιβλία του να παραμείνει αυτή η άποψη και να ενισχυθεί κιόλας. Ξεκίνησα με το "Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά". Έχω διαβάσει μόνο τον πρόλογο και είμαι ήδη καθηλωμένος.

Edited by Marshall D. Teach
  • Like 11
Link to post
Share on other sites

Μετα την ταινια beyond the backboard, θα ψαξω για το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε αν και δεν νομιζω πως θα το βρω στα ελληνικά, το ''nobody don't love nobody'' αυτή η ιστορια σε γεμιζει ελπίδα γιατι μιλα για το που μπορει να φτασει η ανθρωπινη δυναμη, να αλλαξει τον κόσμο :yahoo:ακόμη και στα δυσκολα.

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Τελείωσα το Ανήσυχοι Νεκροί των Ταιμπο ΙΙ και Subcomandante Marcos :spidey_yeah_that: ηταν πολύ καλό και εν τέλει το πείραμα του να γράφει ο ένας τα μονά και ο άλλος τα ζυγά κεφάλαια πήγε πολύ καλά! Βέβαια η αλήθεια είναι οτι το στιλ του Ταιμπο είναι τόσο καλό που ο οποισδήποτε άλλος αδικείτε όταν ΄χει κείμενο εκεί κοντά, αλλά τελικά η φάση ισορρόπησε κάπως! Στα του βιβλίου, θαυμάσιο πολιτικό/αστυνομικό θρίλερ στην Πόλη του Μεξικό και στα βουνά των Ζαπατίστας.Ψέματα, διαφθορά και σαπίλα των διαφόρων κυβερνήσεων και πως οδηγούν στο τίποτα :shit:

Και οτι λείπει λείπει που λένε και συνέχεια εκεί μέσα :P

  • Like 11
Link to post
Share on other sites

Αυτον τον καιρο διαβαζω τον Νορβηγο συγγραφεα Jo Nesbo , http://www.metaixmio.gr/author/3099-jo.aspx Ξεκινησα οταν μου πηραν δωρο το βιβλιο του ο χιοναθρωποσ και τωρα διαβαζω τον κοκκινολαιμη .Κεντρικος χαρακτηρας ειναι ο επιθεωρητης Χαρι Χολε και κυριως αφορα εγγληματα στην Νορβηγια πολυ καλο.

 

Με αστυνομικα μυθιστορηματα εχω διαβασει και  τον ελληνοαμερικανο George Pelecanos http://en.wikipedia.org/wiki/George_Pelecanos. Συγκεκριμενα ξεκινησα με αυτο το βιβλιο http://www.biblionet.gr/book/81677/Pelecanos,_George_P./%CE%96%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AE%CF%82

 

Απο εκει και περα εχω διαβασει Μazower Που εχει αναφερθει .Συγκεκριμενα το στην Ελλαδα του Χιτλερ.Με ενδιαφερε πιο πολυ να μαθω για την πατριδα μας την κατασταση εκει. Εχω διαβασει και το Σταλινγκραντ του Beevor που αναφερθηκε πιο πανω καθως και το βιβλιο του Κρητη.Ωραια ιστορικα βιβλια ολα τους.

 

Απο Dan Brown εχω διαβασει ολα τα βιβλια του.Υπεροχα σχεδον ολα, εκτος απο το χαμενο συμβολο που δεν μου πολυ αρεσε..

 

Γενικα εχω διαβασει πολλα βιβλια και συγγραφεις πολλους.

Edited by nickzark
  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Διάβασα τον «Αντίχριστο» του Νίτσε. Συμφωνώ με κάμποσα από όσα λέει, διαφωνώ με ακόμα περισσότερα . Το προτείνω πάντως σε όλους. Απλά ασκήστε διάκριση και εξοπλιστείτε με κριτική σκέψη όσο το διαβάζετε. Απαραίτητα εφόδια πριν από την ανάγνωση οποιουδήποτε φιλοσοφικού έργου.

  • Like 11
Link to post
Share on other sites

Απο εκει και περα εχω διαβασει Μazower Που εχει αναφερθει .Συγκεκριμενα το στην Ελλαδα του Χιτλερ.Με ενδιαφερε πιο πολυ να μαθω για την πατριδα μας την κατασταση εκει. Εχω διαβασει και το Σταλινγκραντ του Beevor που αναφερθηκε πιο πανω καθως και το βιβλιο του Κρητη.Ωραια ιστορικα βιβλια ολα τους.

 

Να δείς και το Η Ελλάδα και η οικονομική κρίση του Mεσοπολέμου του Mazower. Πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για το σήμερα που ζούμε. περνούσα τις σελίδες και πολλές φορές επιανα τον εαυτό μου να σκέφτεται "δεν παίζει τώρα αυτό, είναι σαν να διαβάζω άρθρο σε σημερινή εφημερίδα". και μιας και όλα μου έμοιαζαν τόσο κοινά φοβόμουν να σκεφτώ τι ακολούθησε.

 

Tο 1929, όταν το κραχ της Oυόλ Στριτ συγκλόνιζε τον κόσμο, ο Ξενοφών Zολώτας, τότε νεαρός καθηγητής Πολιτικής Oικονομίας, αναρωτιόταν αν υπήρχε οικονομική κρίση στην Eλλάδα. Tον επόμενο χρόνο η απάντηση ήταν αναμφίβολα καταφατική, ενώ με την εγκατάλειψη του κανόνα χρυσού από τη Bρετανία, το 1932, ο διοικητής της Tράπεζας της Eλλάδος Eμμανουήλ Tσουδερός δήλωνε ότι η κρίση είχε εισέλθει σε μια νέα, «δυσοίωνη» φάση. Oι παρατηρητές της εποχής αντιλαμβάνονταν πως η περίοδος 1929-32 αποτελούσε καμπή για τη χώρα. Tι σήμαινε η καμπή αυτή για την οικονομία, για το ρόλο του κράτους και, τελικά, για την πολιτική αποτελεί το θέμα του παρόντος βιβλίου.

O Mάζοουερ ερευνά τις αλλαγές που προέκυψαν όταν η Eλλάδα αναγκάστηκε, εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης, να εγκαταλείψει την παραδοσιακή στήριξή της στις αγροτικές εξαγωγές, τα υπερπόντια εμβάσματα και τα εξωτερικά δάνεια και να στραφεί προς μια πολιτική αυτάρκους ανάπτυξης, θεμελιωμένης σε εντόπιες πηγές. Kαι διαπιστώνει πως η αποσύνθεση της ανοιχτής διεθνούς οικονομίας άφησε την Eλλάδα σε θέση μικρότερης οικονομικής εξάρτησης από τον έξω κόσμο συγκριτικά με όσα ίσχυαν προηγουμένως. Tα πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματα αυτού του νέου τύπου ανάπτυξης είχαν γίνει πλέον φανερά τον Aύγουστο του 1936, όταν ο Iωάννης Mεταξάς επέβαλε τη δικτατορία του.

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Αυτον τον καιρο διαβαζω τον Νορβηγο συγγραφεα Jo Nesbo , http://www.metaixmio.gr/author/3099-jo.aspx Ξεκινησα οταν μου πηραν δωρο το βιβλιο του ο χιοναθρωποσ και τωρα διαβαζω τον κοκκινολαιμη .Κεντρικος χαρακτηρας ειναι ο επιθεωρητης Χαρι Χολε και κυριως αφορα εγγληματα στην Νορβηγια πολυ καλο.

 

Με αστυνομικα μυθιστορηματα εχω διαβασει και  τον ελληνοαμερικανο George Pelecanos http://en.wikipedia.org/wiki/George_Pelecanos. Συγκεκριμενα ξεκινησα με αυτο το βιβλιο http://www.biblionet.gr/book/81677/Pelecanos,_George_P./%CE%96%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AE%CF%82

 

Απο εκει και περα εχω διαβασει Μazower Που εχει αναφερθει .Συγκεκριμενα το στην Ελλαδα του Χιτλερ.Με ενδιαφερε πιο πολυ να μαθω για την πατριδα μας την κατασταση εκει. Εχω διαβασει και το Σταλινγκραντ του Beevor που αναφερθηκε πιο πανω καθως και το βιβλιο του Κρητη.Ωραια ιστορικα βιβλια ολα τους.

 

Απο Dan Brown εχω διαβασει ολα τα βιβλια του.Υπεροχα σχεδον ολα, εκτος απο το χαμενο συμβολο που δεν μου πολυ αρεσε..

 

Γενικα εχω διαβασει πολλα βιβλια και συγγραφεις πολλους.

 Εχω διαβάσει δύο του Nesbo , το Νεμεσις και το αστέρι του διαβόλου. Πολύ καλή πλοκή , ωραία ανάπτυξη χαρακτήρων.  Το κακό είναι ότι δεν το ήξερα απο την αρχή ότι έπρεπε να τα διαβάσω με τη σειρα.. Οπότε διαβάζω τις αναμνήσεις του Χάρι Χόλε για  χαρακτήρες που έχουν πεθάνει αλλα χωρίς να ξέρω πώς.. :(

 Αφού σου αρέσουν τα αστυνομικά , άρχισε και την Τζίλιαν Φλυνν. Μοιάζει αρκετά στο γράψιμο με τον Στίβεν Κινγκ, χωρίς τα μεταφυσικά... Ο ίδιος είπε ότι είναι απο τις ανερχόμενες μεγάλες συγγραφείς αστυνομικών

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

 

Εχω διαβάσει δύο του Nesbo , το Νεμεσις και το αστέρι του διαβόλου. Πολύ καλή πλοκή , ωραία ανάπτυξη χαρακτήρων. Το κακό είναι ότι δεν το ήξερα απο την αρχή ότι έπρεπε να τα διαβάσω με τη σειρα.. Οπότε διαβάζω τις αναμνήσεις του Χάρι Χόλε για χαρακτήρες που έχουν πεθάνει αλλα χωρίς να ξέρω πώς.. :(

Αφού σου αρέσουν τα αστυνομικά , άρχισε και την Τζίλιαν Φλυνν. Μοιάζει αρκετά στο γράψιμο με τον Στίβεν Κινγκ, χωρίς τα μεταφυσικά... Ο ίδιος είπε ότι είναι απο τις ανερχόμενες μεγάλες συγγραφείς αστυνομικών

Aυτο επαθα και εγω.πρωτα διαβασα τον χιονανθρωπο και μετα τον κοκκινολαιμη που στην ουσια ειναι το πρωτο βιβλιο στην Νορβηγια (εχει και την νυχτεριδα που ειναι η πρωτη περιπετεια του στην Αυστραλια αλλα ειπα να μην ξεκινησω τοσο απο την αρχη) .Με βλεπω να το συνεχιζω με την σειρα τωρα παντως.καταπληκτικα βιβλια

 

 

 

Να δείς και το Η Ελλάδα και η οικονομική κρίση του Mεσοπολέμου του Mazower. Πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για το σήμερα που ζούμε. περνούσα τις σελίδες και πολλές φορές επιανα τον εαυτό μου να σκέφτεται "δεν παίζει τώρα αυτό, είναι σαν να διαβάζω άρθρο σε σημερινή εφημερίδα". και μιας και όλα μου έμοιαζαν τόσο κοινά φοβόμουν να σκεφτώ τι ακολούθησε.

Ευχαριστω πολυ.εχω αγορασει τωρα το βιβλιο του για την θεσσαλονικη.σιγα σιγα θα τα διαβασω ολα ομως.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Τελείωσα το "Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά". Είχε πολλά ωραία πράγματα, αλλά δε χωνεύω καθόλου τους τυπικούς, καθημερινούς Έλληνες εκείνης της εποχής, οπότε υπήρξαν σημεία που με έβρισκαν αδιάφορο. Τον όλο σκοπό του βιβλίου, πάντως, τον αποδέχομαι και συμφωνώ. Φιλτράρεται, όμως, από απόψεις που έχω αυτή τη στιγμή και παραποιείται στις δικές μου σκέψεις.

 

Τώρα έχω ήδη ξεκινήσει καινούριο. Αστυνομικό, που έχω την εντύπωση πως δεν έχω ξαναδιαβάσει αστυνομικό στη ζωή μου. Είναι το "Κατα Συρροήν" του Πέτρου Μαρτινίδη. Μέχρι στιγμής είναι πολύ απολαυστικό, με έξυπνους διαλόγους και ευχάριστη ατμόσφαιρα που δε σε αφήνει να κλείσεις το βιβλίο.

  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Τελείωσα και το "Κατά Συρροήν" του Μαρτινίδη. Η λύση του μυστηρίου με εξέπληξε ευχάριστα, ενώ το τελευταίο κεφάλαιο το λάτρεψα. Θαρρώ πως είναι αρκετά "επαναστατικό"(δε μου έρχεται να το περιγράψω αλλιώς) για τα ελληνικά δεδομένα και δείχνει πως ο Μαρτινίδης δεν είναι τυχαίος συγγραφέας.

 

Τώρα συνεχίζω πάλι με Καζαντζάκη μετά από το μικρό, αστυνομικό διάλειμμα. Έχω ήδη διαβάσει 50 σελίδες από τους Αδερφοφάδες και πιστεύω πως κρατώ στα χέρια μου ένα αριστούργημα.  :)

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Εγω τελευταια διαβασα τον μεγαλο υπνο του Ρεημοντ Τσαντλερ..Αναμικτα συναισθηματα.

Απο τη μια λατρεψα την ιδεα ενος αστυνομικου βιβλιου οπου ο ντετεκτιβ αντι να αναλυει απλως τα δεδομενα και να βγαζει τα συμπερασματα του (οπως κανει ο πουαρω ας πούμε) συμμετεχει ενεργα στην εξελιξη της πλοκης.Αυτο σιγουρα εκανε το βιβλιο πολυ ενδιαφερον και θα μπορουσε να βοηθησει ωστε ο ρυθμος της εξελιξη της πλοκης να είναι πιο γρήγορος.

Έλα όμως που δε με κρατησε όσο θα ήθελα. Δε μου άρεσε πολύ η γραφή του Τσάντλερ. Πολλή περιγραφή,με έμφαση σε λεπτομερειούλες και πολλές ΜΑ ΠΟΛΛΕΣ(εως 4/σελιδα) παρομοιωσεις τις οποιες τις βρηκα πολυ αστοχες εως και δήθεν.

 

Διαβαζοντας λιγο για το background του βιβλιου εμαθα οτι ο Τσαντλερ πηρε πολλες μικρες ιστοριες που δημοσιευε απο εδώ και από εκει και τις εκανε μία και ετσι προεκυψε το βιβλιο αυτο.Η πλειοψηφια του επιπλεον κειμενου ηταν περιγραφες κλπ.

Ισως για αυτο και γω ενιωσα εκει που πηγαινε να παρει μπρος ξαναπεφτε λογω μιας μακροσυρτης περιγραφης.

Η ιστορια παντως ήταν καλή και ο ηρωας (αστυνομος Μαρλοου) αν και λιιιγο πιο hardboiled από όσο ειναι τα γουστα μου πολυ ενδιαφερων.

 

Πιστεύω οτι για καναν germ (και ισως και για τους φανς του true detective) ειναι ταμαμ.

 

Τωρα μαλλον θα διαβασω ενα αλλο,πολιτικο και μετα σκεφτομαι να κανω το μεγαλο βημα και να διαβασω τον κοσμο της σοφιας που μου δωσε(και προτεινε) ενας φιλος μου.. 

Edited by dimious200
  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Τελευταία φορά που θυμάμαι να διαβάζω κανονικό βιβλίο εκτός από κόμικς ή πανεπιστημιακό ήταν στην Γ' Λυκείου που είχα ζητήσει από έναν καθηγητή μου το Γκέμμα του Λιαντίνη.

 

Πάντα έβλεπα το τεράστιο μέγεθος των βιβλίων και πίστευα ότι δεν έχω χρόνο να τα διαβάσω. Σίγουρα όμως προτεραιότητα είχαν τα βιβλία της σχολής και τα κόμικς!Έπαιζε και αυτό το ρόλο του στο να μη διαβάζω άλλα βιβλία.

 

Εν πάση περιπτώσει, όσο ήμουν Ελλάδα είχε βγάλει το public σε προσφορά το "Νέμεσις" του Jo Nesbo και το τσίμπησα. Και εκ των υστέρων έκανα πολύ καλά που το πήρα!!!!! :yahoo:

 

Σκεφτόμουν καιρό να πάρω κάτι σε αστυνομικό μιας και το πιο κοντινό που είχα διαβάσει μετά το Λύκειο ήταν τα βιβλιαράκια της σειράς "Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ και οι 3 ντετέκτιβ στην περιπέτεια..." που εντάξει δε τα λες και βιβλία για την ηλικία μου!!χαχα!! (βέβαια να επισημάνω εδώ ότι ακόμα διαβάζω τη σειρά και πρόσφατα πέτυχα 5-6 παλιά της σειράς σε bazaar και εννοείται πως τα πήρα αβλεπεί  :yahoo::xm: ). Οπότε λίγο λίγο κάποια βράδια, διάβαζα το καινούριο μου αστυνομικό βιβλίο και πραγματικά το καταευχαριστήθηκα!!!Πλοκή,χαρακτήρες,δράση ένα υπέροχο μείγμα που με κρατούσε σε αγωνία!!!Τώρα με πρώτη ευκαιρία θα πάρω και κάποιο άλλο βιβλίο της ίδιας σειράς!!

 

:beer:

  • Like 13
Link to post
Share on other sites

Τελείωσα και τους Αδερφοφάδες. Ένα αληθινό αριστούργημα. Σε κάθε σελίδα μπορούσα να βρω τουλάχιστον μία πρόταση που αξίζει να γίνει κορνίζα στον τοίχο.

 

Συνεχίζω τώρα με "Ταξιδεύοντας - Αγγλία" για να κάνω ένα μικρό διάλειμμα (έχω ήδη διαβάσει 150 σελίδες περίπου) ώστε να διαβάσω μετά απανωτά τα τρία αναγνωρισμένα αριστουργήματα του Καζαντζάκη: Καπετάν Μιχάλης, Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται και Ο Τελευταίος Πειρασμός.

 

 Και να βγάλω, έτσι, νοκ άουτ το μυαλό μου. :lol:

  • Like 11
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Πρόσφατα διάβασα τη δυσεύρετη ποιητική συλλογή τού μεγάλου Γιώργου Σεφέρη (εδώ με το ψευδώνυμό του "Μαθιός Πασχάλης") "Τα Εντεψίζικα" (τούρκικη λέξη που σημαίνει "Τα ΄Ασεμνα"), που περιέχει τα αθυρόστομα ποιήματά του, στα οποία, κατά τη γνώμη μου, αρμόζει περισσότερο ο τίτλος "ποιητικά παιχνιδίσματα".

 

Περιλαμβάνει 16 "Λιμερίκια", δηλαδή πεντάστιχα ποιήματα που έχουν τη μορφή τού αγγλικού limerick http://en.wikipedia.org/wiki/Limerick_(poetry), 6 διπλές (δηλαδή τετράστιχες) μαντινάδες, 4 απλές (δίστιχες) μαντινάδες, ένα δωδεκάστιχο ποίημα και ένα αγγλικό δίστιχο μεταφρασμένο στα ελληνικά από τον Σεφέρη. Θα παραθέσω το τελευταίο, μιας και δεν είναι ιδιαίτερα τολμηρό:

 

"Αχ, τι γλυκά θα μίλαγά του

αν ήμουν η σέλα του ποδηλάτου".

 

΄Αλλα από αυτά μού άρεσαν πολύ, άλλα λιγότερο, άλλα ήταν εξαιρετικά αθυρόστομα, ενώ σε άλλα η αθυροστομία κρυβόταν πίσω από υπονοούμενα.

 

Εκείνο όμως που κυριολεκτικά με μάγεψε είναι οι πέντε σελίδες με αποσπάσματα από τον "Ερωτόκριτο" σε μορφή αθυρόστομης παρωδίας. Είναι εξαιρετικά τολμηρά, αλλά τόσο όμορφα που νομίζω ότι η αθυροστομία υποκλίνεται στην τέχνη τών δύο μεγάλων ποιητών, τού Βιτσέντζου Κορνάρου που δημιούργησε το πρωτότυπο και τού Γιώργου Σεφέρη που το παρώδησε τόσο πετυχημένα, ώστε να λέει τα τολμηρότερα λόγια χωρίς να σοκάρει, γιατί ο διάχυτος ερωτισμός που αποπνέουν σε συναρπάζει σε βαθμό που να ξεχνάς τις αθυροστομίες, οι οποίες απλά τον υπηρετούν.

 

Οφείλω αυτό το απόκτημα σε φίλο που γνώρισα στη Λέσχη, ο οποίος είχε την καλοσύνη να δώσει για χάρη μου για εκτύπωση και βιβλιοδεσία σε σχήμα πλακέτας (16 Χ 23 cm.) ψηφιοποιημένα το κείμενο (73 σελίδες) και το εξώφυλλο τού σπάνιου αυτού βιβλίου που κυκλοφόρησε σε μεγάλο μέγεθος και σε έκδοση "εκτός εμπορίου" και τώρα είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί. ΄Εψαξα από περιέργεια στο net αλλά δεν βρήκα κανένα site που να το διαθέτει. 

Edited by tryfev
  • Like 13
Link to post
Share on other sites

Την τελευαταια γατα του Τριβιζα και δεν είναι τελειως για παιδακια αν και την βρηκα στα παιδικά :spidey_yeah_that:

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Διαβαζω τα

the killing-ντειβιντ χιουζον--αστυνομικο(ηταν σειρα πρωτα)που διαδραματιζεται σε 20μερες-μερα με την μερα-ενδιαφερον σεναριο-μπλεκουν πολιτικη,,μυστηριο,,αστυνομικη ερευνα- αλλα οχι απο αυτα που με εχουν κανει να τα διαβαζω μονοκοπανια,θα το τελειωσω,,δεν ειναι οτι δεν σε κραταει και καθολου αλλα ως εκει    

 

Πολη των αγγελων-Τσαρλς Μπουκοβσκι     Εδωσα μια δευτερη ευκαιρια στον Τσαρλς παιρνοντας απο τα πιο γνωστα-''καλυτερα του''-εργα και παλι δεν μπορω να πω οτι εχω συναρπαστει αν και εχει ενδιαφερον--βιωνεις συναισθηματα  '''τραγικοτητας''' απο τους κλασσικα τραγικους ηρωες του μπουκοβσκι βλεπεις την βρωμια στην πραγματικοτητα,,την ''αφανη'' ζωη σε μια μεγαλη πολη--αλλα βλεπεις και το πως ''επιβιωνουν'' μεσα σε αυτο   Απο την περιγραφη πρωτοποριας

''''Σκληροί και τρυφεροί μαζί, κωμικοί και τραγικοί, βλάσφημοι, ορμητικοί αλλά και τρωτοί, οι ήρωες των διηγημάτων του Τσαρλς Μπουκόβσκι τρεκλίζουν σ έναν κόσμο χωρίς ηθικές αξίες, γυμνωμένο από κάθε ρομαντισμό και μαγεία.
Ζώντας μερικές μπίρες μόνο μακριά από το χρυσό μοντέλο του αμερικανικού ονείρου, το φαντασμαγορικό Λος Άντζελες, χάνουν τη μια γυναίκα μετά την άλλη γιατί σε καμιά γυναίκα δεν αρέσει να έρχεται δεύτερη ύστερα από το ουίσκι, απολύονται από τη δουλειά τους γιατί βρίσκουν ελκυστικότερο το κοντινό μπαρ από τον τόπο της εργασίας τους, αλλά κατορθώνουν να επιβιώνουν χάρη στη βαθιά πίστη που τρέφουν για τον εαυτό τους, την πίστη του μεθυσμένου ότι αυτός είναι που βλέπει ίσια, ενώ όλος ο άλλος κόσμος γυρίζει.'''''  

Παντως θες γιατι πριν διαβασω Μπουκοβσκι ειχα ακουσει πολλα και περιμενα περισσοτερα(προσωπικα)-περιμενα οτι θα μου αρεσε ακομα παραπανω-δεν εχω ξετρελαθει,θα το τελειωσω και νταξει μαλλον αναμεικτα τα συναισθηματα καλος,αλλα παμε γι αλλα

 

Αρχισα μαζι και τα δυο γιατι σε 3ημερη εξωρμηση δεν υπηρχε χωρος να κουβαλησω την πρωτη κουμουτσα (920σελιδες :lol: )

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

:blob1:α, δεν θα ηθελα να ζω στο συμπαν του Μπουκοβκσι :valtnino:πολυ καταχρηση εχει :xm:

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

 

 

Σκεφτόμουν καιρό να πάρω κάτι σε αστυνομικό μιας και το πιο κοντινό που είχα διαβάσει μετά το Λύκειο ήταν τα βιβλιαράκια της σειράς "Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ και οι 3 ντετέκτιβ στην περιπέτεια..." που εντάξει δε τα λες και βιβλία για την ηλικία μου!!χαχα!! (βέβαια να επισημάνω εδώ ότι ακόμα διαβάζω τη σειρά και πρόσφατα πέτυχα 5-6 παλιά της σειράς σε bazaar και εννοείται πως τα πήρα αβλεπεί  :yahoo::xm: ). Οπότε λίγο λίγο κάποια βράδια, διάβαζα το καινούριο μου αστυνομικό βιβλίο και πραγματικά το καταευχαριστήθηκα!!!Πλοκή,χαρακτήρες,δράση ένα υπέροχο μείγμα που με κρατούσε σε αγωνία!!!Τώρα με πρώτη ευκαιρία θα πάρω και κάποιο άλλο βιβλίο της ίδιας σειράς!!

 

:beer:

"Ο Αλφρεντ Χιτσκοκ και οι τρεις ντετεκτιβ" ειναι απο τις αγαπημενες μου σειρες.Τα πρωτα βιβλια τα ειχα διαβασει στην εφηβεια μου,και ακομα και τωρα (που σου ριχνω και 10 χρονια :lol:   )αν βρω μπροστα μου καποιο (γιατι η σειρα εχει πολλα βιβλια οπως ξερεις και  ειναι και εξαντλημενα) τα αγοραζω,και εξακολουθουν να μου αρεσουν οπως παλια.Πολυ ωραια σειρα!

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

"Ο Αλφρεντ Χιτσκοκ και οι τρεις ντετεκτιβ" ειναι απο τις αγαπημενες μου σειρες.Τα πρωτα βιβλια τα ειχα διαβασει στην εφηβεια μου,και ακομα και τωρα (που σου ριχνω και 10 χρονια :lol:   )αν βρω μπροστα μου καποιο (γιατι η σειρα εχει πολλα βιβλια οπως ξερεις και  ειναι και εξαντλημενα) τα αγοραζω,και εξακολουθουν να μου αρεσουν οπως παλια.Πολυ ωραια σειρα!

 

Ναι δυστυχώς είναι εξαντλημένα!Βέβαια έτσι είναι ακόμα πιο ωραία όταν τα πετυχαίνω μπροστά μου σε ξεκάρφωτες στιγμές!

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

:blob1:α, δεν θα ηθελα να ζω στο συμπαν του Μπουκοβκσι :valtnino:πολυ καταχρηση εχει :xm:

 

Ούτε κι εγώ καλή μου.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Ετυχε να αγορασω ένα μυθιστόρημα φαντασιας το ΡΟΜΠΟΚΟΠ του ED NAHA βασισμενο στο σεναριο της ταινιας.Μολις το αρχισα και φυσικα είναι ποιο παραστατικο από την ταινια,ε ενταξει είναι βιβλιο και περνει μπρος η φαντασια,

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Τελείωσα τα "Καπετάν Μιχάλης" και "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" και απογοητεύτηκα. Όχι επειδή τα τελείωσα και ήθελα κι άλλο, αλλά επειδή δεν ήταν αυτό που περίμενα. Μετά το "Αδερφοφάδες" είχαν ανέβει στα ύψη οι προσδοκίες μου για τα αναγνωρισμένα έργα του Καζαντζάκη. Αντί, όμως, να φάω αρνί ψητό στη σούβλα, έφαγα γίγαντες κονσέρβα. Δεν είχαν το ίδιο πάθος με το "Αδερφοφάδες", στο οποίο όλες οι ιδέες και συναισθήματα ήταν συμπιεσμένα (χαρίζοντας αλλεπάληλες συγκινήσεις) σαν τον εσπρέσσο. Τα δύο πρώτα ήταν απλά νεσκαφέ.

 

Τώρα, έχω ξεκινήσει το "Ο Τελευταίος Πειρασμός" και έχω διαβάσει περίπου 100 σελίδες. Μεχρι στιγμής δε με έχει εντυπωσιάσει ιδιαίτερα. Έχει, όμως, προοπτική για κάτι παραπάνω, οπότε ας ελπίσουμε.

Edited by Blackbeard
  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Διαβαζω τα

the killing-ντειβιντ χιουζον--αστυνομικο(ηταν σειρα πρωτα)που διαδραματιζεται σε 20μερες-μερα με την μερα-ενδιαφερον σεναριο-μπλεκουν πολιτικη,,μυστηριο,,αστυνομικη ερευνα- αλλα οχι απο αυτα που με εχουν κανει να τα διαβαζω μονοκοπανια,θα το τελειωσω,,δεν ειναι οτι δεν σε κραταει και καθολου αλλα ως εκει    

 

Πολη των αγγελων-Τσαρλς Μπουκοβσκι     Εδωσα μια δευτερη ευκαιρια στον Τσαρλς παιρνοντας απο τα πιο γνωστα-''καλυτερα του''-εργα και παλι δεν μπορω να πω οτι εχω συναρπαστει αν και εχει ενδιαφερον--βιωνεις συναισθηματα  '''τραγικοτητας''' απο τους κλασσικα τραγικους ηρωες του μπουκοβσκι βλεπεις την βρωμια στην πραγματικοτητα,,την ''αφανη'' ζωη σε μια μεγαλη πολη--αλλα βλεπεις και το πως ''επιβιωνουν'' μεσα σε αυτο   Απο την περιγραφη πρωτοποριας

''''Σκληροί και τρυφεροί μαζί, κωμικοί και τραγικοί, βλάσφημοι, ορμητικοί αλλά και τρωτοί, οι ήρωες των διηγημάτων του Τσαρλς Μπουκόβσκι τρεκλίζουν σ έναν κόσμο χωρίς ηθικές αξίες, γυμνωμένο από κάθε ρομαντισμό και μαγεία.Ο Μπουκοφσκι είναι τρομερος και αμα περασεις από την λεσχη υπαρχει και ένα κομικς που εχει μεσα τρεις ιστοριες του,ασπρομαυρο βεβαια,στο προτείνω σε περιπτωση που δεν το εχει παρει το ματι σου.

Ζώντας μερικές μπίρες μόνο μακριά από το χρυσό μοντέλο του αμερικανικού ονείρου, το φαντασμαγορικό Λος Άντζελες, χάνουν τη μια γυναίκα μετά την άλλη γιατί σε καμιά γυναίκα δεν αρέσει να έρχεται δεύτερη ύστερα από το ουίσκι, απολύονται από τη δουλειά τους γιατί βρίσκουν ελκυστικότερο το κοντινό μπαρ από τον τόπο της εργασίας τους, αλλά κατορθώνουν να επιβιώνουν χάρη στη βαθιά πίστη που τρέφουν για τον εαυτό τους, την πίστη του μεθυσμένου ότι αυτός είναι που βλέπει ίσια, ενώ όλος ο άλλος κόσμος γυρίζει.'''''  

Παντως θες γιατι πριν διαβασω Μπουκοβσκι ειχα ακουσει πολλα και περιμενα περισσοτερα(προσωπικα)-περιμενα οτι θα μου αρεσε ακομα παραπανω-δεν εχω ξετρελαθει,θα το τελειωσω και νταξει μαλλον αναμεικτα τα συναισθηματα καλος,αλλα παμε γι αλλα

 

Αρχισα μαζι και τα δυο γιατι σε 3ημερη εξωρμηση δεν υπηρχε χωρος να κουβαλησω την πρωτη κουμουτσα (920σελιδες :lol: )

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.