Jump to content
Lord Makro

Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο

Recommended Posts

The Cardinal of the Kremlin του Tom Clancy. Κλασσικο ψυχροπολεμικο στρατιωτικο/πολιτικο θριλερ. Ειχα καιρο να διαβασω Clancy. Ειναι ξεπερασμενα βεβαια ολα οσα αναφερει, αλλα γραφει καλα και φευγει σαν νερακι.

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τελείωσα χθες βράδυ την Άμυνα Ζώνης. Ήταν η πρώτη μου επαφή με τον Μάρκαρη και την ευχαριστήθηκα. Φοβερή πλοκή, που μου φάνηκε εξαιρετικά αληθοφανής, στρωτός ρυθμός και μια διακριτική ειρωνεία που ταιριάζει γάντι σε τέτοια αναγνώσματα. Αν έλειπαν κάποιες φράσεις των πρωταγωνιστών που ακούγονται αφύσικοι συν το overtrying για την απεικόνιση της αθηναϊκής σαπίλας, θα έπαιρνε ένα καθαρό 5/5 στο goodreads. :) 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εβλεπα θυμάμαι την τηλεοπτική σειρά... πολύ καλή, από τις τελευταίες ελληνικές που είδα πριν κόψω την τηλεόραση :D

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

shmademenosandras.jpgkokkinosarhs.jpg

 

Έπρεπε να το περιμένω πως η έκδοση του φανταστικού κόσμου θα είναι δίτομη και στα 19,90 έκαστη.

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι Εκδόσεις Anubis έχουν τη χαρά και την τιμή να ανακοινώσουν ότι προχώρησαν σε συμφωνία για την έκδοση δύο νέων έργων του George R. R. Martin.

Η συλλογή διηγημάτων επιστημονικής φαντασίας Nightflyers αναμένεται το Φεβρουάριο, παράλληλα με τη σειρά του Netflix, που είναι βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα του Martin. Εννέα εκκεντρικοί επιστήμονες θα αναχωρήσουν για μια επική αποστολή στα πέρατα του σύμπαντος αναζητώντας τα ίχνη της μυθικής φυλής των Βόλκριν. Ωστόσο, ο κυβερνήτης του μόνου σκάφους που δέχτηκε να τους μεταφέρει εκεί έχει άλλα, πιο σκοτεινά, σχέδια για εκείνους...

Επιστρέφοντας στο Γουέστερος, στις αρχές Απριλίου αναμένεται να κυκλοφορήσει στα ελληνικά το πολυαναμενόμενο Fire & Blood, μαζί με τον όγδοο και τελευταίο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones του HBO. H συναρπαστική ιστορία του Οίκου των Ταργκάρυεν ζωντανεύει στο νέο βιβλίο του συγγραφέα, μια εγκυκλοπαίδεια που αφηγείται με λεπτομέρεια γεγονότα που διαδραματίστηκαν τρεις αιώνες νωρίτερα από το Παιχνίδι του Στέμματος, όταν οι δράκοι βασίλευαν στο Γουέστερος.

 

48424170_1991610057554812_2895475086184153088_n.jpg

 

 

  • Like 8
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πριν λίγες μέρες τέλειωσα το Θείο Τραγί του Σκαρίμπα. Άνετα το πιο απαιτητικό βιβλίο που έχω πιάσει στα χέρια μου. Λόγω γλώσσας, λόγω συνειρμικής γραφής, θέλει πολλή πολλή προσοχή. Στο τέλος, όμως, ακριβώς για αυτούς τους λόγους αλλά και το μήνυμα που θέλει να περάσει ο Σκαρίμπας το βρήκα ένα εξαιρετικότατο βιβλίο, από τα καλύτερα ελληνικά που έχω διαβάσει. Ως δόλωμα θα αναφέρω ότι κάποιοι το έχουν χαρακτηρίσει μια beat νουβέλα εικοσιτόσα χρόνια πριν τους beat. Πάντως, όσοι γουστάρουν αντιήρωες, αντισυμβατικές ιδέες και την εγχώρια λογοτεχνία, νομίζω θα τους κάνει κλικ :) 

  • Like 6
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και άλλος Robinson, αυτή την φορά από Οξύ (που έχει βγάλει και την Χρυσή ακτή).

 

(ISBN:978-960-436-590-6). 2312 - Kim Stanley Robinson 
 
Τίτλος : 2312 - Kim Stanley Robinson
Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ
Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ
ISBN: 978-960-436-590-6
Γλώσσες : Ελληνική (gre)
Ημ/νία Παραχώρησης : 03/01/2019
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάζω το

Το μυστικό κλειδί του  Τζορτζ για το σύμπαν
Lucy Hawking, Stephen Hawking
μετάφραση: Μαρία Παππά
εικονογράφηση: Γκάρι Πάρσονς

Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2008

 

ενα βιβλίο υποτίθεται εφηβικό, αλλά είναι για όλους.Το βιβλίο είναι εξαντλημένο , οπότε όποιος θέλει να το αγοράσει ας πάει στο βιβλιοπωλείο ποθητός στο περιστέρι(σ αυτό της κάνιγγος εξαντλήθηκε).

Το βρίσκω συναρπαστικό έχει τη γοητεία ενός παιδικού-εφηβικού μυθιστορήματος, εμπλουτισμένο με γνώσεις για το σύμπαν που αφορούν και εμάς τους μεγάλους .

  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 24/11/2018 στο 1:40 ΜΜ, GeoTrou είπε:

Τελείωσα χθες βράδυ την Άμυνα Ζώνης. Ήταν η πρώτη μου επαφή με τον Μάρκαρη και την ευχαριστήθηκα. Φοβερή πλοκή, που μου φάνηκε εξαιρετικά αληθοφανής, στρωτός ρυθμός και μια διακριτική ειρωνεία που ταιριάζει γάντι σε τέτοια αναγνώσματα. Αν έλειπαν κάποιες φράσεις των πρωταγωνιστών που ακούγονται αφύσικοι συν το overtrying για την απεικόνιση της αθηναϊκής σαπίλας, θα έπαιρνε ένα καθαρό 5/5 στο goodreads. :)  

 

On 24/11/2018 στο 4:43 ΜΜ, Lord Makro είπε:

Εβλεπα θυμάμαι την τηλεοπτική σειρά... πολύ καλή, από τις τελευταίες ελληνικές που είδα πριν κόψω την τηλεόραση :D

 

 

Το τηλεοπτικό πρίκουελ :)

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τελειωσα το βιβλιο της lucy και του steven hawking. Οπως αναφέρεται στο ιδιο το βιβλιο συνδιάζει την παιδικη περιεργεια με το πνεύμα μια ιδιοφυιας.

 

Ξεκίνησα να διαβάζω την μπαλάντα της ζήλιας της Βαμβουνάκη.Οπως πάντα μετρ στο να αναλύει και να φιλοσοφεί τα μύχια της ψυχής. Εδώ αναπτύσει το θέμα της ζήλειας.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αναμένουμε νέο βιβλίο από τον Τόμας Χάρις με τον τίτλο Cari Mora, το οποίο δεν θα έχει τον Χάνιμπαλ Λέκτερ σαν πρωταγωνιστή, όπως φαίνεται.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ολοκλήρωσα μετά από σχεδόν ένα μήνα το Αγαπημένη της Toni Morrison. Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει, όχι μόνο λόγω ιστορίας/πλοκής, αλλά κυρίως σε ό,τι αφορά το γραφή της Morrison: λυρική, πολύχρωμη, πυκνή, ευαίσθητη. Επιπλέον έβγαζε έναν αέρα Μάρκεζ και αυτό μόνο ως κάτι πολύ θετικό θα το έκρινα. Οπωσδήποτε θα ψάξω κι άλλα της ίδιας :) 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Πολεμαρχος του Αρη, αλλο ενα διηγημα επ-φαντασιας του γνωστου Ε. Ρ. Μπαρροους. Ο Τζων Καρτερ σε μια περιπετεια με την πριγκιπισσα του Χελιουμ, Ντεγια Τορις.Προτεινεται ανεπιφυλακτα στους λατρεις των διηγηματων επ-φαντασιας.:blob6:

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

  Τελείωσα το βιβλίο του Ιουλίου Βέρν "το αιγαίο στις φλόγες". Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, ειδικά για εμάς τους Ελληνες αφού διαδραματίζεται στην Ελλάδα λίγο μετά την επανάσταση του 1821.

Edited by averel
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έτυχε τον τελευταίο χρόνο και διάβασα 3 του Murakami. Ξεκίνησα από περιέργεια λόγω τίτλου (και απρόσμενης έκπτωσης στο bookdepository) το Men Without Women που είναι συλλογή διηγημάτων (και μόλις το είχε διαβάσει και ο Azzarello όταν μιλούσαμε στο Comic Con. τα μεγάλα μυαλά συναντιούνται :D ), το οποίο το βρήκα εξαιρετικό. Θυμάμαι ακόμα τη μέρα που το έπιασα και μετά από καιρό είχα διαβάσει τόσο αφοσιωμένα και για τόση ώρα. Μετά έπιασα καπάκι το Norwegian Wood και έπαθα το ίδιο, σε μερικά σημεία και σε μεγαλύτερο βαθμό κιόλας. Κοιτούσα, όμως, τις περιγραφές από τα υπόλοιπα και δε μου έκαναν κλικ και σκεφτόμουνα ότι απλά έπεσα στην περίπτωση σε αυτά τα δύο. Τελικά πριν λίγες μέρες έπιασα το Colorless Tsukuru Tazaki και ξαναέπαθα το ίδιο οπότε δε νομίζω πια ότι είναι τυχαίο.

 

Δεν είναι και τίποτα αριστουργήματα αλλά αυτό που με εντυπωσιάζει είναι ότι καταφέρνει να είναι βαριά και ελαφριά λογοτεχνία ταυτόχρονα. Δηλαδή διαβάζονται εύκολα αλλά αυτό δε συμβαίνει εις βάρος μιας πιο ενδιαφέρουσας θεματολογίας ή/και δομής χαρακτήρων. Κάτι που τον κάνει ιδανικό για χαλαρή ανάγνωση.

 

Στάνταρ σιγά σιγά θα διαβάσω και τα υπόλοιπα.

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβασα το NOS4A2 του Joe Hill. Το βρηκα πολυ καλο, θυμιζει σε αρκετα σημεια τον τροπο γραφης του πατερα του αλλα εχει δικο του στυλ. Ειναι page turner και διαβαζεται πολυ γρηγορα. Προσωπικα μονο το τελος με ψιλοξενερωσε για το βρηκα καπως κλισε. Γενικα 8.5/10 απο μενα. Προτεινεται. Τωρα διαβαζω τοTrainspotting. :)

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το Nightflyers μεταφράστηκε ως Νυκτοπτερίτες και αναμένεται από την Anubis μέσα στον μήνα.

 

Νυκτοπτερίτες.jpg

 

Μέχρι αύριο παίζει και διαγωνισμός σε facebook & instagram για 5 αντίτυπα.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα κάποια βιβλία ακόμα από την τελευταια φορα που πόσταρα εδωθε :)

 

Το κορίτσι της πτήσης 5403 - Michel Bussi

Το δεκέμβρη του 1980 ένα αεροπλάνο πέφτει στα γαλλοελβετικά συνορα και σκοτώνονται όλοι εκτός από ένα βρεφος, κοριτσάκι. Το κοριτσάκι αυτό το διεκδικούν δύο οικογενειες , καθώς δεν μπορει να διαπιστωθεί η ταυτότητα του. Πολύ αναληθοφανές συνολικά, με μπόλικες σεναριακες τρύπες,  πηρε δυο αστερια στο goodreads μονο και μόνο επειδή κύλησε γρήγορα. 

 

Μερικές φορές λέω ψέμματα - Alice Feeney

"το όνομά μου είναι ΆμπερΡένολντς. Τρια πράγματα πρέπει να ξέρετε για μένα: Είμαι σε κώμα. Ο άντρας μου δε μ' αγαπά. μερικές φορές λέω ψέμματα. "

Αρκετά καλό βιβλίο, εξαιρετικά κολληματικό κι ευκολοδιάβαστο, που όμως μου τα χάλασε στο τελευταίο κεφαλαιο και του έδωσα τρια αστερακια, αντί για τεσσερα που σκόπευα να του δώσω διαφορετικα :)

 

Η χοντρομπαλού - Guy de Maupassant

"Εν μέσω Γαλλοπρωσικού Πολέμου, το 1870 δέκα Γάλλοι προσπαθούν να φύγουν από τη Ρουέν, με μια άμαξα. Οι επιβάτες ειναι ευγενείς, αστοί, δύο μοναχές και μια  πόρνη, η Χοντρομπαλού. Κατά το ταξίδι τους  πολλά δεδομένα ανατρέπονται."

Όπως σωστα μπορει να  μαντεύετε, η Χοντρομπαλού αποδεικνύεται η ηθικότερη των συνταξιδιωτών. Φαντάζομαι ότι ήταν αρκετά ανατρεπτικό και επιδραστικό για την εποχή του αυτό το βιβλιαράκι, προσωπικά το βρήκα παρωχημένο για το σήμερα.

 

Η χαμένη αναγνώστρια - Fabio Stassi

Ένας άνεργος φιλόλογος γίνεται ένα είδος ψυχολόγου, προτείνοντας στους πελάτες του βιβλία για να τους βοηθήσουν να ξεπεράσουν τα προβλήματα τους. Μια γειτόνισσά του εξαφανίζεται και προσπαθεί να λύσει το μυστήριο της εξαφάνισής της με μπούσουμα τη λίστα των βιβλίων της, που διάβαζε.

Με τράβηξε αμέσως η υπόθεση, όπως και οι συνεχείς αναφορές σε άλλα βιβλία. Γοητευτική γραφή, που με βοήθησε να παραβλέψω διαφορες σεναριακές αδυναμίες και να του δώσω τεσσερα αστερακια, αν υπήρχαν μισα θα βαζα 3,5.

 

Έθιμα Ταφής - Hannah Kent

Μια ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα για τα οποία η συγγραφεας εχεικανει μεγαλη ερευνα. Βόρεια Ισλανδία, χειμώνας 1829. Η παραδουλεύτρα Άγκνες Μαγκνουσντότιρ κατηγορείται μαζί με άλλους δύο για τον άγριο φόνο δύο αντρών. Μέχρι τη μερα της εκτέλεσής της μένει στο σπίτι ενός νομαρχιακού συμβούλου και της οικογένεια του, οπου δουλεύει και μιλάει και με τον πνευματικό της. Ήταν η τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε στην Ισλανδία.

Η σκληρότητα της ιστορίας μέσα στην καρδιά του ισλανδικού χειμώνα σε χτυπάει στο στομάχι. Καμια ωραιοποίηση και κανένα μελόδραμα. Ελάχιστα βιβλία με έχουν κάνει να βυθιστώ τόσο πολύ στον κόσμο τους. Απλά εξαιρετικό.

 

Τυχαία ανακάλυψα ότι η συγγραφέας θα είναι στην Αθηνα για signing την τριτη το βραδυ κι ενθουσιαστηκα. 

 

Να αναφέρω επίσης ότι θα μεταφερθεί στον κινηματογράφο απο τον Luca Guadagnino ( Call me by your name) και πρωταγωνίστρια την Jennifer Lawrence

 

 

 

 

 

 

  • Like 9
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
12 λεπτά πριν, Kabuki είπε:

Όπως σωστα μπορει να  μαντεύετε, η Χοντρομπαλού αποδεικνύεται η ηθικότερη των συνταξιδιωτών.

 

Είναι γενικά παραδεκτό ότι οι παχουλοί είμαστε οι καλύτεροι άνθρωποι! :nek:

 

 

:beer: 

  • Like 4
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Kabuki βιβλιοφάγος!!!!!

 

Εγώ εχω ξεκινήσει το Σαλεμς Λοτ, του Στιβεν Κινγκ!!! Ακομα στην αρχή ειμαι και δεν εχω κάποια άποψη, όμως δεν αμφιβάλω πως θα τα σπάει!!

  • Like 2
  • Funny 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 2/19/2019 at 2:26 AM, george_bakinio said:

@Kabuki βιβλιοφάγος!!!!!

 

Εγώ εχω ξεκινήσει το Σαλεμς Λοτ, του Στιβεν Κινγκ!!! Ακομα στην αρχή ειμαι και δεν εχω κάποια άποψη, όμως δεν αμφιβάλω πως θα τα σπάει!!

ωραιος! Απο τα βιβλία του Κινγκ που θελω πολυ να διαβασω, εχω ακουσει τα καλυτερα :)

 

σιγα που ειμαι βιβλιοφάγος! θα με χρακτήριζα ντεφορμε τα τελευταια χρονια :P

 

 

  • Like 3
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 ώρες πριν, george_bakinio είπε:

Εγώ εχω ξεκινήσει το Σαλεμς Λοτ, του Στιβεν Κινγκ!!! Ακομα στην αρχή ειμαι και δεν εχω κάποια άποψη, όμως δεν αμφιβάλω πως θα τα σπάει!!

 

Υπέροχο το Σαλεμς Λοτ! Αν και "χοντρά" επηρρεασμένο από το Δράκουλα του Bram Stoker, δείχνει την πένα του Κινγκ και την φαντασία του.

 

Μαζί με το Κοράκι και Νεκροταφείο Ζώων, τα αγαπημένα μου!

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Kabuki και γω ειμαι αρκετά ντεφορμέ! Μου ρουφάει πολυ ενέργεια η καθημερινότητα, όπως και χρόνο...

5 ώρες πριν, Dredd είπε:

 

Υπέροχο το Σαλεμς Λοτ! Αν και "χοντρά" επηρρεασμένο από το Δράκουλα του Bram Stoker, δείχνει την πένα του Κινγκ και την φαντασία του.

 

Μαζί με το Κοράκι και Νεκροταφείο Ζώων, τα αγαπημένα μου!

Το γράφει και το εισαγωγικό πως ειναι επηρεασμένος απο τον Δράκουλα!

Δεν τα εχω διαβάσει αυτα τα δυο, το θέλω όμως. Τα χρήσιμα αντικείμενα ειναι ένα απο τα αγαπημένα μου, όπως και η λάμψη!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ασχετο....δες και την ταινια φιλε!!πολυ καλη!!:blob6:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

@deadneighbours άντε να βρεθεί ταινία του 1976....

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • Το σώμα του εγκλήματος (διάφοροι): μια ανθολογία που προσπαθεί να καταγράψει την εξέλιξη της αστυνομικής λογοτεχνίας από τις απαρχές της, μέχρι την περίοδο που έγινε πραγματικά δημοφιλές είδος με έργα της Christie και άλλων. Δεν θεωρώ ότι το καταφέρνει 100%, αλλά σίγουρα περιέχονται (ανάμεσα σε ορισμένα αδιάφορα και υπερβολικά διηγήματα) μερικές ιστορίες που είναι διαμαντάκια. Ξεχώρισα το πρώιμο και όχι ακριβώς αστυνομικό Η συμφορά του κυρίου Χιγκινμπότομ του Nathaniel Hawthorne, τα πραγματικά αστεία Ο κλεμμένος λευκός ελέφαντας και Το έγκλημα του λόρδου Άρθουρ Σάβιλ των Mark Twain και Oscar Wilde αντίστοιχα και το απρόσμενα καλογραμμένο και πρωτότυπο Τα μυστήρια βήματα του G.K. Chesterton.
  • Το αντίθετο του θανάτου (Robert Saviano): ο Saviano είναι γνωστός στην Ιταλία για τον δημοσιογραφικό/συγγραφικό αγώνα του ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα, αγώνα που τον έχει αναγκάσει να ζει υπό εικοσιτετράωρη αστυνομική προστασία λόγω απειλών για τη ζωή του. Το εν λόγω βιβλιαράκι αποτελείται από δύο νουβέλες. Η μία, μέσα από την ιστορία ενός νεαρού ζευγαριού, επικεντρώνεται στην κακή οικονομική κατάσταση της Νότιας Ιταλίας, που αναγκάζει τους νεαρούς να γίνονται μισθοφόροι και να πολεμούν στο Αφγανιστάν ή αλλού. Η δεύτερη σκιαγραφεί το αληθινό πρόσωπο της Καμόρα, καθαρό από τους κουλ χαρακτήρες που έχουμε στο μυαλό μας όταν ακούμε τη λέξη «μαφία». Η δυνατή, καθαρή γραφή, με εμφανείς επιρροές από τη δημοσιογραφική ιδιότητα του Saviano, το κάνει εξαιρετικά ευκολοδιάβαστο. Δεν είναι αριστούργημα, αλλά προτείνεται με τα χίλια. :) 
  • Η μεταμόρφωση (Franz Kafka): το είχα ξαναπιάσει πριν από χρόνια, αλλά ποτέ δεν το ολοκλήρωσα. Γενικά δεν το έχω και πολύ με την κλασική λογοτεχνία. Η μετάφραση της έκδοσης που έχω (μια παλιά από τα Γράμματα) είναι στην καλύτερη μέτρια, με αποτέλεσμα να χάνομαι σε προτάσεις με καφκικό συντακτικό (pun intended) και να αγωνιώ περισσότερο από τον ίδιο τον Σάμσα για αυτό το «κακό» βιβλίο. Το κεντρικό διήγημα δε με ενθουσίασε τόσο, όσο κάποια άλλα. Θα πρέπει, όμως, να δώσω κι άλλες ευκαιρίες στον κύριο Kafka... :) 
  • Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά (Ρέα Γαλανάκη): η αληθινή ιστορία του Κρητικόπουλου που αιχμαλωτίστηκε και εξισλαμίστηκε, φτάνοντας να γίνει κορυφαία στρατιωτική μορφή της Αιγύπτου του 19ου αιώνα, θα μπορούσε να γίνει ένα συναρπαστικό ιστορικό μυθιστόρημα. Όμως η συγγραφέας πνίγει την αφήγηση με πομπώδεις προτάσεις, αφαιρεί όλη τη δράση προτιμώντας περιληπτικές περιγραφές και προσθέτει (αχρείαστα κατ' εμέ) χρονικά/λογικά άλματα για να μας μάθει ιστορία. Αρχικά παρουσίασε ενδιαφέρον αυτή η προσήλωση στα συναισθήματα και τις σκέψεις του πρωταγωνιστή, αλλά εν τέλει με κούρασε. Δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω κακό βιβλίο, αλλά σίγουρα δεν έχει τη δυναμική που περιμένει κανείς όταν διαβάζει την περιγραφή στο οπισθόφυλλο...
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είπα να κάνω ένα διαλειμματάκι από τα κόμικς και άρχισα να διαβάζω το "Στυλοβάτες της γης" του Ken Follett.

 

Ειναι λίγο μικρό βέβαια (1000 σελ.) δεν έχει και εικονίτσες (ξέρετε πως είναι αυτά τα μπελλ) αλλά πιστεύω θα τα καταφέρω :)

Edited by fotdim
  • Like 5
  • Funny 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, fotdim είπε:

Ειναι λίγο μικρό βέβαια (1000 σελ.)...

 

Ε, αυτό βρήκες κι εσύ να διαβάσεις? :antekale: Πάρε κανένα πιο χορταστικό. Αυτό θα το ξεπετάξεις σε μία ώρα!   :lol: 

 

 

:beer: 

  • Like 1
  • Funny 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σάββατο πρωί και ας επιχειρήσω να γράψω κι εγώ λίγα λόγια για τα βιβλία που διάβασα τον τελευταίο μήνα...:):)

 

Τα βιβλία του Αίματος -1 (Clive Barker) : Πρόκειται για όσους δεν τα γνωρίζουν για μία συλλογή ιστοριών τρόμου- μεταξύ αυτών και μερικές πιο ανάλαφρες- που απαριθμεί 6 βιβλία. Είχα διαβάσει σπουδαίες κριτικές για την ατμόσφαιρα και το feeling κυρίως των εν λόγω ιστοριών, μαζί με δηλώσεις πως βάζει κάτω τον Stephen King , αλλά ομολογώ πως η πρώτη μου επαφή με τον Βρετανό συγγραφέα δε με εντυπωσίασε όσο ανέμενα. Σίγουρα η γραφή του είναι εξαιρετική, καθιστώντας page turners ακόμη και τις ιστορίες με πιο αδύναμα κόνσεπτ, αλλά οι περιγραφές του δεν κατάφεραν να με καθηλώσουν. Σε αντίθεση με τον King ο οποίος πολλά βράδια με έχει κρατήσει άυπνο, παρά τα λίγα βιβλία και του ίδιου που έχω διαβάσει.

Βεβαίως, να του δώσω εδώ το ελαφρυντικό πως οι ιστορίες αυτές γράφτηκαν το 1984 και πως τα στανταρ του τρόμου, καθώς και οι εικόνες οι οποίες πλέον τρομάζουν κάποιον έχουν αλλάξει ριζικά σε σχέση με την εποχή τους. Ιδέες και εικόνες τότε πρωτότυπες και καινοτόμες, φαντάζουν χιλιοειπωμένες σε κάποιον σύγχρονο με την τεράστια εξέλιξη του horror κινηματογράφου.

Επιφυλάσσομαι πως ακολουθούν άλλα 5 βιβλία και πως ακόμα ψάχνεται λίγο στο 1ο. Ξεχωρίζω ξεκάθαρα και με διαφορά τις ιστορίες : Μπλουζ αίματος για ένα γουρούνι , με την πέρα για πέρα αγχωτική ατμόσφαιρα της (Εδώ πράγματι το καταφέρνει άψογα) και τη λιγότερο δημοφιλή στο κοινό Το φλύαρο και ο Τζακ, μια ιστορία πραγματικά πρωτότυπη και ιδιαιτέρως χιουμοριστική (εντυπωσιακή ιδέα και πολύ καλή εκτέλεση).

 

Θα φτύσω στους τάφους σας (Boris Vian) : Πραγματεύεται την άκρως ρατσιστική και σεξουαλική πραγματικότητα της Αμερικής του 1930 και αφορά σε μια ιστορία εκδίκησης. Το βιβλίο, αν και δικαίως έχει κατηγορηθεί για το υπερβολικά μεγάλο μέρος το οποίο σχετίζεται με σεξουαλικές πράξεις, είναι πέρα για πέρα ρεαλιστικό. Αναφέρομαι κυρίως στο κομμάτι του ρατσισμού, το οποίο σε μένα μόνο από ταινίες και βιβλία είναι γνωστό και ως εκ τούτου σε πολλά από αυτά φαντάζει τραβηγμένο, που αποδίδεται εξαιρετικά. Ειλικρινά, ο συγγραφέας σκιαγραφεί με σπουδαίο τρόπο τον ψυχισμό του ήρωα και κάνει τα κίνητρα, τα οποία πυροδοτούν αυτή του την εκδίκηση πλήρως κατανοητά, όπως και το ευρύτερο κλίμα του ρατσισμού που επικρατούσε στην εποχή εκείνη.  

 

Νότια των συνόρων, Δυτικά του Ήλιου (Haruki Murakami) :  Ένα βιβλίο για ρομαντικούς. Εξιστορεί τη ζωή του πρωταγωνιστή Χατζίμε, η οποία αν και παίρνει το δρόμο της, παραμένει για πάντα στιγματισμένη από την απώλεια του παιδικού του έρωτα και δέσμια αυτής. Πανέμορφα γραμμένο, όπως πάντα ο Μουρακάμι μας βάζει μέσα στο μυαλό του πρωταγωνιστή του, τις σκέψεις του οποίου χρησιμοποιεί για να θίξει τα γενικότερα ερωτηματικά που λίγο πολύ απασχολούν κάθε άνθρωπο στις εκάστοτε φάσεις και καταστάσεις της ζωής του. Θα μπορούσα να γράψω πολλά περισσότερα, θα ξέφευγα όμως από το πλαίσιο της βιβλιοπαρουσίασης, οπότε θα το κλείσω λέγοντας πως είναι ένα βιβλίο που κυλάει σαν νερό, διαβάζεται ευχάριστα, αν και δεν είναι από τις δουλείες οι οποίες καθιέρωσαν το συγγραφεα.

 

Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ (Scott Fitzgerald) : Ο Τζ Γκάτσμπυ έχει καταφέρει τα πάντα, βρίσκεται στην κορυφή της κοινωνίας της Νέας Υόρκης, γνωστός για τα δημοφιλέστατα πάρτυ που διοργανώνει. Το μόνο που του λείπει είναι επίσης ο έρωτας της νιότης του. Πασίγνωστο έργο που συγκαταλέγεται στις περισσότερες λίστες των τοπ 5 βιβλίων που πρέπει όλοι να διαβάσουν. Δεν ξέρω τί να γράψω για αυτό το έργο. Είμαι μπερδεμένος. Αδιαμφισβήτητα σκιαγραφεί εξαιρετικά την επιφανειακή αμερικανική κοσμική κοινωνία των πρώτων δεκαετιών της Αμερικής και το ότι ακόμη και αν πετύχει το american dream, ο από τις χαμηλές τάξεις άνθρωπος αργά ή γρήγορα στοιχιώνεται από το παρελθόν του, καθώς και από τον τρόπο σκέψεως που αυτές του έχουν προσδώσει και τον κάνουν να μην είναι στην πραγματικότητα ένας από αυτούς. Από την άλλη, δε με άφησε χορτάτο αυτό το βιβλίο. Κάτι σαν να μου λείπει σε επίπεδο ιστορίας. Έχει την κατάρα των κλασσικών...

 

Διάβασα και τον ΕΠΙΚΟ πόλεμο των θεών του Neal Gaiman, αλλά επειδή αν συνεχίσω, το κείμενο δε θα διαβάζεται ευχάριστα λόγω μεγέθους :) θα το αφήσω για επόμενη φορά. Τώρα διαβάζω την Υπομονή του Ελεύθερου Σκοπευτή του Reverte...

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα την τελευταία βδομάδα δύο βιβλιαράκια της Αγκάθα Κρίστι. Δεν είμαι μεγάλος φαν ιδιαίτερα, ας ξεκινήσουμε με αυτό. Την θεωρώ υπερεκτιμημένη με πολύ βασική γραφή και την διασημότητα της την κοστολογώ περισσότερο στις συνθήκες υπό τις οποίες έγραφε και στην διαφήμιση που είχε από πολύ συγκεκριμένους λογοτεχνικούς/αναγνωστικούς κύκλους του Λονδίνου. Αυτό που δεν μ'αρέσει είναι η στενότητα των περιβαλλόντων της που μόνιμα κινούνται σε αγγλικά αρχοντικά και σε "καθαρά" και "ρομαντικά" εγκλήματα με περιτύλιγμα της ξιπασιά της αγγλικής αστικής τάξης. Προσωπικά θέλω τον συγγραφέα που γράφει crime fiction να λερώνει τα χέρια του, χωρίς να εννοώ ότι πρέπει να μπουκώνει κάθε σελίδα με σφαξίδια, αίμα και όσο πιο αρρωστημένα πράγματα μπορεί να σκεφτεί για να σοκάρει και συζητηθεί το βιβλίο του. Θέλω να μπλέκει όμως και να εξερευνά πολλές κοινωνικές τάξεις ειδικά σε μυθιστορήματα εποχής, κάτι που η Κρίστι δεν έκανε ποτέ γιατί α) όπως είχε παραδεχθεί η ίδια δεν ήθελε να "ρίξει" την γραφή της και τα κείμενα της σε λαϊκούς πρωταγωνιστές και β) γιατί είδε πως το συγκεκριμένο μοτίβο δούλευε, είχε αποκτήσει δυνατό κοινό το οποίο, τι έκπληξη, ερχόταν από το ίδιο παρελθόν με τους χάρτινους ήρωες και ταυτιζόταν και έμεινε εκεί. Έχοντας αυτά στο μυαλό, έχω διαβάσει παραπάνω βιβλία της απ'ότι θα περίμενε κανείς, είτε επειδή τα βρίσκω πάμφθηνα (όπως τα δύο αυτά) είτε επειδή είναι μικρά και εξυπηρετούν όμορφα ως διαλείμματα, είτε επειδή απλά μερικές φορές παραδέχομαι πως είναι διασκεδαστικά στο πως συνδέουν το crime fiction με έναν σχεδόν παιδικό εξωραϊσμό και παραμένουν ανάλαφρα. Δεν είναι πάντως η τελευταία φορά που θα συναντηθώ με την μεγάλη κυρία του αστυνομικού μυθιστορήματος όπως πολλοί την αποκαλούν. 

 

Κίτρινες ίριδες: Συλλογή μικρών ιστοριών, κάποιες με πρωταγωνιστή τον Πουαρώ, άλλες όχι και 1-2 που δεν είναι αστυνομικές καν. Οι λόγοι που δεν μ'αρέσει η Κρίστι και ανέφερα παραπάνω βρίσκονται όλοι σε αυτή τη συλλογή. Ένα ακόμα αρνητικό που γενικά με βρίσκει τελείως κάθετο είναι η προτίμηση της Κρίστι μερικές φορές να αφήνει την απονομή της δικαιοσύνης στους εμπλεκόμενους στο έγκλημα και όχι στην αστυνομία (υπάρχει φάση που τύπισσα προσπαθεί να σκοτώσει τον θετό γιο της, αυτός γλυτώνει τελευταία στιγμή και αυτή ξεφεύγει. Αντί λοιπόν να ενημερωθεί η αστυνομία, η απόφαση μεταξύ των παρευρισκομένων πέφτει στον γιο και εκείνος νωχελικά αποφασίζει πως "τώρα θα τρόμαξε αρκετά ώστε να μην επιχειρήσει ξανά κάτι τέτοιο, οπότε ας την αφήσουμε να ζήσει την ζωή της μακριά από δω"). Δηλαδή, wtf. 2/5

 

Δέκα μικροί νέγροι: Εδώ ήξερα από πριν τι γίνεται γιατί είχα δει την πολύ καλή προσαρμογή τριών επεισοδίων. Παρόλα αυτά εδώ δεν πέρασα άσχημα. Διάβασα όλο το βιβλίο σε μία μέρα σχεδόν, ήταν γρήγορο και στην περίπτωση που δεν ξέρεις τι γίνεται δεν παίζει να το αφήσεις πριν μάθεις το τέλος. Μαζί με τον φόνο του Ρότζερ Άκροϋντ και τα τρία μικρά γουρουνάκια, είναι από τα καλύτερα της και προσωπικά αγαπημένα. Εδώ, όπως και στα άλλα δύο, είναι από τις λίγες φορές που όντως ασχολείται σοβαρά να στήσει στεγανό μυστήριο χωρίς 1002 τρύπες, δίνει καλοδουλεμένο plot twist και εξηγεί στο τέλος τα πάντα με έξυπνο τρόπο. Βέβαια, δεν είναι αρκετό για να με κάνει να την εξυμνήσω στο σύνολο της καριέρας της αλλά μεμονωμένα είναι πάρα πολύ καλό βιβλίο και βαρύς τίτλος στο κλασικό και μη, αστυνομικό μυστήριο. 5/5

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.