Μετάβαση στο περιεχόμενο
Lord Makro

Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο

Προτεινόμενες Καταχωρήσεις

Διαβαζω το βιβλιο "Ο Περσι Τζακσον και η κλοπη της αστραπης" . Ηθελα να το διαβασω απ'οταν ειχε κυκλοφορησει αρκετα χρονια πριν....αλλα δεν εκατσε νωριτερα. tongue.png

Γενικα μου αρεσει να διαβαζω βιβλια ,τα οποια ειναι εμπνευσμενα απο την Ελληνικη μυθολογια.

Εχει πολυ πλακα.Πραγματικα η αφηγηση του νεαρου μας ηρωα ειναι πολυ διασκεδαστικη.tongue.png

 

  • Like 6
  • Ευχαριστώ 1

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Τελείωσα μόλις το ΜΠΕΡΚΟΥΤ απο την BELL και το υπόλοιπο καλοκαιρακι λέω να το αφηερώσω αποκλιτικά σε κόμιξ αναγνώσματα :)

  • Like 5

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Έχω διαβάσει πολλά βιβλία από τότε που σχολίασα για τελευταία φορά, αλλά θα μείνω στα τέσσερα τελευταία. :) 

  • Αρνούμαι: αυτό το βιβλίο με έχει κατά κάποιο τρόπο στοιχειώσει. Χρόνια τώρα το έβλεπα στη βιβλιοθήκη της μητέρας μου, το έπιανα, κοίταζα το «τρομακτικό» εξώφυλλο, αλλά ποτέ δεν το διάβασα. Καλώς, μάλλον, γιατί δεν ξέρω αν θα τα εκτιμούσα σε μικρότερη ηλικία (γυμνάσιο-λύκειο δλδ). Το βρήκα εξαιρετικό. Ο Σαμαράκης είχε μια πολύ μοντέρνα γραφή, χωρίς να αναλώνεται σε περιγραφικές λεπτομέρειες. Κοιτούσε την ουσία του πράγματος και διέκρινε το ομαδικό angst που υπέβοσκε κάτω από τα ρεύματα αισιοδοξίας της μεταπολεμικής εποχής. Δυνατό.
  • Φονιάδες μπάτσων: ο Fajardie θεωρείται ο δεύτερος (μετά τον Manchette) σημαντικότερος συγγραφέας του γαλλικού νουάρ της δεκαετίας του '70. Ενταγμένος, όπως και ο Manchette στην αριστερά, ο Fajardie ασκεί κοινωνική κριτική μέσα από τα βιβλία του. Το συγκεκριμένο είναι το πρώτο που έγραψε και το πρώτο στο οποίο πρωταγωνιστεί ο αντιδραστικός επιθεωρητής Παντοβάνι. Η κεντρική ιδέα, αυτή μιας ομάδας που σκοτώνει με σαδιστικό τρόπο αστυνόμους και εκπροσώπους της δικαιοσύνης, ήταν αρκετά ελκτική, αλλά θα έλεγα ότι η εκτέλεση ήταν μάλλον μέτρια. Είχε πράγματα να πει, αλλά λίγο η όχι και τόσο δυνατή γραφή, λίγο η μικρή έκταση, δε βοήθησαν να βγει ένα δυνατό αποτέλεσμα. Πάντως, το καλογραμμένο φινάλε που σε αφήνει με cliffhanger, μου δημιούργησε την επιθυμία να διαβάσω και το επόμενο βιβλίο, Η θεωρία του 1%.  
  • Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας: τι να πω γι' αυτό. Το λάτρεψα, από την πρώτη πρόταση μέχρι την τελευταία. Η ροή του μου έδωσε την εντύπωση, λόγω της απουσίας τυπικών κεφαλαίων, ότι γράφτηκε μέσα σε μια μέρα. Μεγάλος τεχνίτης ο Marquez, καταφέρνει να πει αυτά που θέλει με τον πιο απλό τρόπο.
  • Μοιραία: η πρώτη μου επαφή με τον Manchette, γνωστό μας από τις μεταφορές του Tardi. Η Μοιραία είναι το προτελευταίο νουάρ που δημοσιεύτηκε όσο ήταν εν ζωή. Για ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου, το οποίο είναι υπερβολικά μικρό, δεν εντυπωσιάστηκα ιδιαιτέρως, λόγω της γραφής του Manchette, που θεωρώ ότι δεν είχε καλή ισορροπία λεπτομέρειας-αφαιρετικότητας. Ωστόσο, διαβάζεται νεράκι και το φινάλε είναι εκρηκτικό. Οι προσωπικές σημειώσεις του συγγραφέα που έχει στο τέλος η ελληνική έκδοση (αγαπάμε Άγρα), με έκαναν να το δω με ένα ελαφρώς ευνοϊκότερο μάτι. Σίγουρα θα επανέλθω σε κάποιο άλλο έργο του.
  • Like 7

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Μιας κι έχω πολύ ελεύθερο χρόνο είπα να ξεκινήσω να διαβάζω κανένα βιβλίο. :lol: 

 

Έτσι έπιασα το "60 ώρες". Ένα ψυχολογικό θρίλερ που ομολογώ ότι μέχρι στιγμής με έχει κρατήσει σε αγωνία (έχω περάσει την μέση). Ας ελπίσουμε να είναι το ίδιο ενδιαφέρον και στο φινάλε του. :) 

 

 

:beer:  

  • Like 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους
  • Το Πράσινο Μίλι: το είχα ξεκινήσει παλιότερα, αλλά δεν ήμουν στην κατάλληλη φάση και έκτοτε έμεινε επί χρόνια αδιάβαστο. Το ξανάπιασα τον Ιούλιο και μπορώ να πω ότι είναι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει από King. Πραγματικά είναι απίστευτο πώς ο άνθρωπος αυτός μπόρεσε να μπει στο πετσί μιας άλλης εποχής και να κάνει τόσο πιστευτούς χαρακτήρες. Νομίζω ότι αν έχει δει κάποιος την ταινία χάνει κάτι από το σοκ της υπόθεσης, αλλά ακόμα κι έτσι πρόκειται για βιβλιάρα.
  • Στην ίδια πόλη υπό βροχή: ανάθέμα σε @germanicus που ανέφερες τον Taibo (σε ποστ; σε προσωπική κουβέντα; δε θυμάμαι) πριν από καιρό. Φοβερό! Νομίζω το πιο κοντινό στο στυλ νουάρ που μ' αρέσει. Δυστυχώς βλέπω ότι πολλά του ίδιου είναι εξαντλημένα... :sad1:
  • Η τελευταία μέρα ενός κατάδικου: δεν είμαι και πολύ της κλασικής λογοτεχνίας. Έχω διαβάσει (και λατρέψει) τους Άθλιους του ίδιου, αλλά πχ δεν έχω καταφέρει να ολοκληρώσω Ντοστογιέφσκι και Γκόγκολ. Αυτό εδώ, παρά τις εγγενείς «αδυναμίες» της εποχής, μου άρεσε πολύ. Περιείχε μερικές πολύ δυνατές εικόνες και προτάσεις και μπροστά από την εποχή του σε ό,τι αφορά τη φόρμα.
  • Like 4

Κοινή χρήση αυτής της καταχώρησης


Σύνδεσμος προς την καταχώρηση
Μοιραστείτε με άλλους ιστότοπους

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.